Everolimus Synthon
Tabletki, 5 mg
Lek zawiera ewerolimus oraz laktozę jako substancję pomocniczą. Stosowany jest w leczeniu zaawansowanego raka piersi z ekspresją receptorów hormonalnych, nowotworów neuroendokrynnych trzustki oraz układu pokarmowego i płuc, a także raka nerkowokomórkowego. Wskazany jest szczególnie u pacjentów z chorobą o przebiegu postępującym lub po wcześniejszym leczeniu. Preparat dostępny jest w formie tabletek o różnych dawkach ewerolimusu, dostosowanych do indywidualnych potrzeb terapeutycznych.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa ewerolimusu opiera się na danych z 11 badań klinicznych, obejmujących 2879 pacjentów, w tym 5 randomizowanych, podwójnie zaślepionych badań fazy III oraz 5 badań otwartych faz I i II. Najczęstsze działania niepożądane o częstości ≥1/10 to m.in. zapalenie jamy ustnej, wysypka, zmęczenie, biegunka, zakażenia, mdłości, niedokrwistość, hiperglikemia, zapalenie płuc, obrzęk obwodowy oraz hipercholesterolemia. Działania niepożądane stopnia 3-4 (częstość ≥1/100 do <1/10) obejmują m.in. zapalenie jamy ustnej, niedokrwistość, hiperglikemię, zakażenia, małopłytkowość, neutropenię, duszność, białkomocz, limfopenię, krwotoki, hipofosfatemię, nadciśnienie, wzrost aktywności ALT i AST oraz cukrzycę. Nasilenie działań oceniano według CTCAE wersji 3.0 i 4.03.
Wśród działań niepożądanych bardzo często występują zakażenia oportunistyczne (np. aspergiloza, kandydoza, pneumocystozowe zapalenie płuc), niedokrwistość, hiperglikemia, hipercholesterolemia, zaburzenia smaku, bóle głowy, zapalenie jamy ustnej, biegunka, wysypka, świąd, zmęczenie i obrzęk obwodowy. Zgłoszono także ciężkie przypadki reaktywacji wirusowego zapalenia wątroby typu B, niewydolności nerek (w tym zgonów), białkomoczu oraz wtórnego braku miesiączki. Zaleca się regularne monitorowanie czynności nerek podczas terapii. U pacjentów ≥65 lat obserwowano wyższą częstość działań niepożądanych prowadzących do przerwania leczenia, zwłaszcza zapalenia płuc, zapalenia jamy ustnej, zmęczenia i duszności. Po wprowadzeniu leku do obrotu konieczne jest zgłaszanie wszystkich podejrzewanych działań niepożądanych celem ciągłej oceny stosunku korzyści do ryzyka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Everolimus Synthon 5 mg
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aspergiloza, białkomocz, choroba śródmiąższowa płuc, dysfagia, ewerolimus, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertriglicerydemia, hipofosfatemia, immunosupresja, kandydoza, krwioplucie, limfopenia, małopłytkowość, nadciśnienie, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pneumocystoza, posocznica, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, zakażenie oportunistyczne, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy ustnej, zapalenie płuc, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość płucna, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół ręka-stopa -
Profil bezpieczeństwa leku
Ewerolimus jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka, jednak badania na zwierzętach potwierdzają obecność ewerolimusu i/lub jego metabolitów w mleku. Kobiety powinny unikać karmienia piersią podczas terapii oraz przez 2 tygodnie po ostatniej dawce. W przypadku pacjentów prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny zaleca się ostrożność, zwłaszcza przy występowaniu zmęczenia. Nie stwierdzono bezpośrednich interakcji z alkoholem, jednak w przypadku zapalenia jamy ustnej należy unikać produktów alkoholowych, które mogą nasilać objawy.
U osób w podeszłym wieku (≥65 lat) oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki ewerolimusu, choć zaleca się monitorowanie funkcji nerek ze względu na ryzyko niewydolności. Natomiast u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby ekspozycja na lek jest zwiększona, co wymaga dostosowania dawki w zależności od stopnia niewydolności. W przypadku ciężkich zaburzeń wątroby stosowanie ewerolimusu jest możliwe tylko, gdy korzyści przewyższają ryzyko, a maksymalna dawka nie powinna przekraczać 2,5 mg/dobę. Brak jest pełnych danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej populacji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Everolimus Synthon 5 mg
-
Przeciwwskazania
Przeciwwskazania do stosowania ewerolimusu, dostępnego w postaci tabletek o dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg (zawierających odpowiednio 74,3 mg, 148,5 mg i 297,0 mg laktozy), obejmują przede wszystkim nadwrażliwość na substancję czynną lub inne pochodne rapamycyny. Reakcje nadwrażliwości mogą mieć charakter od łagodnych objawów skórnych do ciężkich, zagrażających życiu anafilaksji. Ponadto, istotne jest uwzględnienie nadwrażliwości na substancje pomocnicze, zwłaszcza laktozę, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku, szczególnie u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Charakterystyka farmaceutyczna tabletek obejmuje ich owalny kształt, obustronne wypuklenie oraz wytłoczone oznaczenia, co ułatwia identyfikację preparatu.
W przypadku stwierdzenia przeciwwskazań do terapii ewerolimusem, konieczne jest dokładne udokumentowanie nadwrażliwości w historii choroby oraz rozważenie alternatywnych metod leczenia zgodnych z aktualnymi wytycznymi. Pacjent powinien zostać poinformowany o przeciwwskazaniach i uzasadnieniu zmiany terapii. W sytuacjach, gdy ewerolimus jest jedyną skuteczną opcją, a reakcje nadwrażliwości miały łagodny przebieg, wskazana jest konsultacja alergologiczna w celu oceny możliwości desensytyzacji. Precyzyjne rozpoznanie przeciwwskazań jest kluczowe dla minimalizacji ryzyka powikłań i zapewnienia bezpieczeństwa farmakoterapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Everolimus Synthon 5 mg
alergolog, alternatywne opcje terapeutyczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, desensytyzacja, Everolimus Genthon, ewerolimus, laktoza, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, objawy skórne, pochodne rapamycyny, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, substancje pomocnicze, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Przedawkowanie
Przedawkowanie Everolimus Genthon, dostępnego w tabletkach o dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, choć dane kliniczne dotyczące skutków przedawkowania u ludzi są ograniczone. Zgłoszono tolerancję pojedynczej dawki do 70 mg, znacznie przekraczającej zalecane dawki terapeutyczne (2,5–10 mg/dobę). W przypadku przedawkowania należy wdrożyć standardowe postępowanie wspomagające stosowane przy zatruciach inhibitorami mTOR, obejmujące przerwanie podawania leku, monitorowanie parametrów życiowych oraz wykonanie badań laboratoryjnych (morfologia, funkcje wątroby i nerek, gospodarka lipidowa, glikemia). Ze względu na brak swoistej odtrutki i wysoki stopień wiązania ewerolimusu z białkami osocza i erytrocytami, lek nie jest efektywnie usuwany przez hemodializę.
Potencjalne objawy przedawkowania wynikają z nasilonego działania farmakologicznego ewerolimusu i obejmują: nasilone działanie immunosupresyjne z ryzykiem ciężkich infekcji, zaburzenia hematologiczne (neutropenia, trombocytopenia, anemia), zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, hipertriglicerydemia, hipercholesterolemia), pogorszenie funkcji nerek z białkomoczem, nasilone zapalenia błon śluzowych (jama ustna, jelita), objawy nieinfekcyjnego zapalenia płuc oraz powikłania dermatologiczne (wysypka, świąd, suchość skóry). W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest intensywne monitorowanie w kierunku infekcji oportunistycznych oraz leczenie objawowe i podtrzymujące.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Everolimus Synthon 5 mg
anemia, badanie laboratoryjne, białkomocz, ewerolimus, hemodializa, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertriglicerydemia, immunosupresja, infekcja oportunistyczna, inhibitor mTOR, morfologia krwi, neutropenia, nieinfekcyjne zapalenie płuc, parametr wątrobowy, powikłanie dermatologiczne, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zapalenie błony śluzowej, zapalenie jamy ustnej, zapalenie jelit -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące ewerolimusu, obejmujące badania toksyczności wielokrotnej, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka przy ekspozycji terapeutycznej. Toksyczność obserwowano głównie przy dawkach przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi. Główne narządy docelowe toksyczności to układ rozrodczy (zwyrodnieniowe zmiany w jądrach, zmniejszona liczba plemników, zanik macicy), płuca (akumulacja makrofagów), trzustka (degranulacja komórek zewnątrzwydzielniczych i zwyrodnienie komórek Langerhansa) oraz oczy (zmętnienia soczewki u szczurów). Zmiany nerkowe były nieznaczne i ograniczone do szczurów i myszy. Ewerolimus może zaostrzać współistniejące choroby, takie jak przewlekłe zapalenie mięśnia sercowego, zakażenia wirusowe i pasożytnicze oraz zmiany skórne, co obserwowano przy dawkach terapeutycznych lub wyższych.
Badania płodności wykazały odwracalne zmiany w morfologii jąder, ruchliwości i liczbie plemników oraz stężeniu testosteronu u samców szczurów przy dawkach ≥0,5 mg/kg i 5 mg/kg masy ciała. U samic dawki ≥0,1 mg/kg (około 4% AUC0-24h u pacjentów przy dawce 10 mg) powodowały zwiększoną liczbę poronień. Ewerolimus przenika przez łożysko i wywiera toksyczny wpływ na płód, powodując zwiększoną śmiertelność, zmniejszoną masę płodów oraz wady rozwojowe przy dawkach 0,3–0,9 mg/kg. Nie stwierdzono działania genotoksycznego ani karcynogennego, nawet przy dawkach do 3,9-krotnie wyższych niż ekspozycja kliniczna. Podsumowując, profil bezpieczeństwa ewerolimusu jest akceptowalny, jednak należy uwzględnić potencjalne ryzyko toksyczności układu rozrodczego, szczególnie w ciąży, oraz możliwość zaostrzenia chorób współistniejących.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Everolimus Synthon 5 mg
działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, kokcydioza, makrofagi pęcherzykowe, morfologia jąder, narządy docelowe toksyczności, płodność samców, późna resorpcja, przewlekłe zapalenie mięśnia sercowego, rozszczep mostka, ruchliwość plemników, śmiertelność płodów, stężenie testosteronu, toksyczność nerkowa, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wady wrodzone, wirus Coxsackie, wodonercze, zanik macicy, zwyrodnieniowe zmiany jąder -
Skład i postać leku
Everolimus Genthon jest lekiem dostępnym w formie tabletek o trzech mocach: 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, zawierających odpowiednio 2,5 mg, 5 mg i 10 mg ewerolimusu jako substancji czynnej. Tabletki zawierają również laktozę w ilościach zależnych od dawki: 74,3 mg w tabletkach 2,5 mg, 148,5 mg w 5 mg oraz 297,0 mg w 10 mg. Substancje pomocnicze obejmują m.in. butylohydroksytoluen (E321), hypromelozę (E464), krospowidon (E1202) oraz magnezu stearynian (E470b). Charakterystyczne cechy fizyczne tabletek ułatwiają ich identyfikację, a opakowania blisterowe wykonane są z materiałów kompozytowych OPA/Aluminium/PVC/Aluminium.
Everolimus Genthon jest dostępny w opakowaniach zawierających od 10 do 90 tabletek, w zależności od mocy preparatu, przy czym nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne na rynku. Lek należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, chroniącym przed światłem, bez specjalnych wymagań temperaturowych. Okres ważności produktu wynosi 2 lata od daty produkcji. Niewykorzystane resztki leku powinny być utylizowane zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi odpadów farmaceutycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Everolimus Synthon 5 mg
-
Specjalne ostrzeżenia
Everolimus Genthon, dostępny w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, jest lekiem immunosupresyjnym o szerokim spektrum działań niepożądanych, wymagającym ścisłego monitorowania. Najpoważniejszymi powikłaniami są nieinfekcyjne zapalenie płuc, w tym śródmiąższowe zapalenie płuc, które może przebiegać ciężko i prowadzić do zgonu. Objawy takie jak niedotlenienie, wysięk do opłucnej, kaszel i duszność powinny skłonić do wykluczenia zakażeń oportunistycznych, np. pneumocystozowego zapalenia płuc (PJP/PCP). W przypadku umiarkowanych lub ciężkich objawów zaleca się stosowanie kortykosteroidów. Everolimus zwiększa ryzyko zakażeń bakteryjnych, grzybiczych, wirusowych i pierwotniakowych, w tym inwazyjnych zakażeń grzybiczych i reaktywacji wirusowego zapalenia wątroby typu B, co wymaga natychmiastowej interwencji i ewentualnego przerwania terapii. Profilaktyka PJP/PCP jest wskazana u pacjentów stosujących jednocześnie kortykosteroidy lub inne leki immunosupresyjne.
W trakcie terapii Everolimus Genthon należy monitorować funkcję nerek (stężenie kreatyniny, BUN, białka w moczu), gospodarkę węglowodanową (glikemia na czczo) oraz profil lipidowy (cholesterol, triglicerydy). Często obserwuje się hiperglikemię, dyslipidemię oraz obniżenie hemoglobiny, liczby limfocytów, neutrofilów i płytek krwi, co wymaga regularnej kontroli morfologii. Lek może powodować reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję i obrzęk naczynioruchowy, zwłaszcza u pacjentów jednocześnie leczonych inhibitorami ACE. Zapalenie jamy ustnej, występujące głównie w pierwszych 8 tygodniach terapii, można łagodzić bezalkoholowym roztworem kortykosteroidu do płukania. Everolimus jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh C) bez wyraźnej korzyści klinicznej oraz u osób z nietolerancją laktozy (zawartość laktozy w dawkach: 2,5 mg – 74,3 mg, 5 mg – 148,5 mg, 10 mg – 297 mg). Należy unikać jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A4 i PgP oraz żywych szczepionek, a także zachować ostrożność w okresie okołooperacyjnym ze względu na ryzyko utrudnionego gojenia się ran.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Everolimus Synthon
anafilaksja, aspergiloza, duszność, dyslipidemia, ewerolimus, hemoglobina, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertriglicerydemia, inhibitor ACE, inwazyjne zakażenie grzybicze, kandydoza, kortykosteroid, kreatynina, lek przeciwgrzybiczny, limfocyt, morfologia krwi, neutrofil, nieinfekcyjne zapalenie płuc, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie jamy ustnej, płytka krwi, pneumocystozowe zapalenie płuc, posocznica, śródmiąższowe zapalenie płuc, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zakażenie grzybicze, zakażenie oportunistyczne, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie jamy ustnej, żywa szczepionka -
Właściwości farmakodynamiczne
Everolimus, będący selektywnym inhibitorem kinazy mTOR (mammalian target of rapamycin), działa poprzez tworzenie kompleksu z białkiem FKBP-12, co hamuje aktywność kompleksu mTORC1. Skutkuje to zahamowaniem translacji i syntezy białek kluczowych dla proliferacji komórek nowotworowych, angiogenezy oraz metabolizmu glikolitycznego, m.in. poprzez inhibicję rybosomalnej kinazy S6 (S6K1) oraz białka 4EBP1. Everolimus wykazuje silne działanie antyproliferacyjne wobec komórek guza, śródbłonka, fibroblastów oraz mięśni gładkich naczyń, a także obniża stężenie VEGF, co ogranicza angiogenezę nowotworu. Mechanizm ten jest potwierdzony zarówno badaniami in vitro, jak i in vivo, wskazując na wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe leku.
W badaniu klinicznym BOLERO-2, obejmującym 724 pacjentki z zaawansowanym rakiem piersi z ekspresją receptorów hormonalnych po menopauzie, wykazano, że dodanie everolimus (10 mg/dobę) do eksemestanu (25 mg/dobę) znacząco wydłuża przeżycie bez progresji choroby (PFS) w porównaniu do placebo z eksemestanem. Mediana czasu leczenia everolimus wyniosła 24,0 tygodnie, a eksemestanu odpowiednio 29,5 tygodni w grupie badanej i 14,1 tygodni w grupie kontrolnej. Wyniki potwierdzają skuteczność hamowania szlaku mTOR jako strategii przełamywania oporności na terapię hormonalną u pacjentek z rakiem piersi ER-dodatnim, bez nadekspresji HER2, po wcześniejszym leczeniu inhibitorami aromatazy. Ocena efektów terapeutycznych opierała się na kryteriach RECIST oraz analizie niezależnej centralnej oceny radiologicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Everolimus Synthon 5 mg
angiogeneza guza, badanie kliniczne, białko 4EBP1, białko FKBP-12, eksemestan, glikoliza, inhibitor aromatazy, inhibitor kinazy białkowej, inhibitor mTOR, kinaza S6, kinaza serynowo-treoninowa, kryteria RECIST, letrozol, nowotwór złośliwy, odpowiedź całkowita, odpowiedź częściowa, oporność na leczenie hormonalne, przeżycie bez progresji choroby, przeżycie całkowite, rak piersi hormonozależny, receptor HER2/neu, skala ECOG, szlak mTOR, terapia hormonalna, VEGF, zaawansowany rak piersi -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ewerolimus, dostępny w tabletkach o dawkach 2,5 mg, 5 mg i 10 mg, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Kobiety leczone ewerolimusem muszą stosować wysoce skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz przez 8 tygodni po jej zakończeniu, obejmującą metody hormonalne (bez estrogenów), mechaniczne (wkładki wewnątrzmaciczne, prezerwatywy) oraz chirurgiczne (histerektomia, sterylizacja). U mężczyzn nie stwierdzono przeciwwskazań do poczęcia dziecka podczas leczenia. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania ewerolimusu w ciąży są niewystarczające, a badania na zwierzętach wykazały toksyczność na zarodek i płód, co skutkuje przeciwwskazaniem do stosowania leku u kobiet ciężarnych i tych nie stosujących skutecznej antykoncepcji. Ponadto, ze względu na przenikanie ewerolimusu do mleka u samic szczurów, karmienie piersią jest przeciwwskazane podczas terapii i przez 2 tygodnie po ostatniej dawce.
Wpływ ewerolimusu na płodność u ludzi nie jest jednoznacznie określony, jednak obserwacje kliniczne wskazują na możliwe zaburzenia, takie jak wtórny brak miesiączki, nieregularne cykle oraz nieprawidłowe poziomy hormonów LH i FSH. Badania niekliniczne sugerują potencjalne upośledzenie płodności u obu płci. Lekarz powinien przeprowadzić test ciążowy przed rozpoczęciem terapii, szczegółowo omówić z pacjentką konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji, przeciwwskazania do karmienia piersią oraz potencjalny wpływ leku na płodność i cykl menstruacyjny. W przypadku planowania ciąży po terapii wskazana jest konsultacja ze specjalistą medycyny rozrodu. Pacjentki powinny być poinformowane o konieczności natychmiastowego zgłoszenia podejrzenia ciąży podczas leczenia, a wszystkie informacje przekazane w sposób zrozumiały i umożliwiający wyjaśnienie wątpliwości.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Everolimus Synthon 5 mg
antykoncepcja, antykoncepcja hormonalna bez estrogenów, antykoncepcja progesteronowa, ewerolimus, histerektomia, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, medycyna rozrodu, podwiązanie jajowodów, test ciążowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, upośledzenie płodności, wiek rozrodczy, wkładka wewnątrzmaciczna, wtórny brak miesiączki, zaburzenia hormonalne, zaburzenia menstruacyjne -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Stosowanie ewerolimusu (Everolimus Genthon) w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg może powodować niewielkie do umiarkowanego ograniczenia zdolności psychomotorycznych, co wpływa na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. Głównym objawem niepożądanym jest zmęczenie, które może wydłużać czas reakcji, osłabiać koncentrację i zmniejszać czujność. Ryzyko to jest większe przy wyższych dawkach (5 mg, 10 mg) oraz u osób starszych, z chorobami współistniejącymi lub stosujących inne leki nasilające zmęczenie. Lekarz powinien indywidualnie ocenić pacjenta, uwzględniając te czynniki, i dostosować zalecenia dotyczące bezpieczeństwa podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
W praktyce klinicznej istotne jest poinformowanie pacjenta o potencjalnym wpływie ewerolimusu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn oraz o konieczności zachowania ostrożności, zwłaszcza w przypadku odczuwania nasilonego zmęczenia. Zaleca się monitorowanie samopoczucia pacjenta, szczególnie na początku terapii lub po zmianie dawki, oraz dokumentowanie przekazanych informacji w historii choroby. Niewypełnienie obowiązku informacyjnego może skutkować odpowiedzialnością prawną lekarza. Regularna ocena nasilenia działań niepożądanych podczas wizyt kontrolnych pozwala na minimalizację ryzyka i zwiększenie bezpieczeństwa pacjentów oraz innych uczestników ruchu drogowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Everolimus Synthon 5 mg
charakterystyka produktu leczniczego, choroby współistniejące, dokumentacja medyczna, Everolimus Genthon, ewerolimus, historia choroby, nasilone zmęczenie, objawy niepożądane, obowiązki lekarza, obsługa maszyn, sprawność psychomotoryczna, sprawność psychoruchowa, tabletki ewerolimusu, terapia ewerolimusem, wrażliwość na lek, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie -
Wskazania do stosowania
Everolimus Genthon, dostępny w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg w formie owalnych tabletek, jest wskazany do leczenia zaawansowanego raka piersi u kobiet po menopauzie z potwierdzoną ekspresją receptorów hormonalnych (ER i/lub PR), bez nadekspresji HER2/neu oraz bez objawowego zajęcia narządów wewnętrznych, po progresji po terapii niesteroidowym inhibitorem aromatazy. W tym wskazaniu stosowany jest wyłącznie w skojarzeniu z eksemestanem. Ponadto, everolimus jest stosowany w monoterapii u dorosłych pacjentów z nieoperacyjnymi lub przerzutowymi nowotworami neuroendokrynnymi trzustki (pNET) o wysokim lub średnim stopniu zróżnicowania (G1 lub G2 wg WHO) z postępującym przebiegiem choroby, niezależnie od statusu hormonalnego guza. W przypadku nowotworów neuroendokrynnych układu pokarmowego lub płuc, lek jest dedykowany pacjentom z guzami hormonalnie nieczynnymi, również o stopniu G1 lub G2 i progresji choroby. W zaawansowanym raku nerkowokomórkowym everolimus stosuje się jako terapię drugiej lub kolejnej linii po niepowodzeniu leczenia inhibitorami VEGF (np. sunitynib, sorafenib).
Dobór dawki everolimusu (2,5 mg, 5 mg lub 10 mg) powinien uwzględniać wskazanie kliniczne, stan ogólny pacjenta, czynność wątroby i nerek oraz potencjalne interakcje farmakokinetyczne związane z metabolizmem CYP3A4. Tabletki zawierają laktozę w ilościach odpowiednio 74,3 mg, 148,5 mg i 297,0 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Diagnostyka kwalifikująca do terapii powinna obejmować potwierdzenie histopatologiczne typu nowotworu i jego cech molekularnych, ocenę zaawansowania choroby za pomocą badań obrazowych oraz dokumentację wcześniejszego leczenia i odpowiedzi na nie. Monitorowanie stanu pacjenta według skali ECOG/WHO lub Karnofsky’ego oraz ocena funkcji wątroby i nerek są niezbędne dla bezpiecznego i skutecznego stosowania leku. Charakterystyczne oznaczenia tabletek (E9VS z odpowiednią wartością dawki) ułatwiają identyfikację i zapobiegają błędom terapeutycznym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Everolimus Synthon 5 mg
badanie rezonansem magnetycznym, badanie tomografii komputerowej, choroba postępująca, czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, czynność wątroby i nerek, diagnostyka histopatologiczna, eksemestan, guz hormonalnie nieczynny, inhibitor CYP3A4, nadekspresja HER2, niesteroidowy inhibitor aromatazy, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór neuroendokrynny układu pokarmowego, progresja nowotworu, przerzutowy rak nerkowokomórkowy, rak piersi z ekspresją receptorów hormonalnych, stan ogólny pacjenta, zaawansowany rak nerkowokomórkowy, zaawansowany rak piersi