Everolimus Synthon
Tabletki, 10 mg
Lek zawiera ewerolimus, substancję czynną w dawkach 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg w postaci tabletek, oraz laktozę jako substancję pomocniczą. Stosowany jest w leczeniu zaawansowanego raka piersi z ekspresją receptorów hormonalnych, nowotworów neuroendokrynnych trzustki, układu pokarmowego lub płuc oraz raka nerkowokomórkowego. Preparat przeznaczony jest dla dorosłych pacjentów z chorobami o przebiegu postępującym lub po wcześniejszym leczeniu. Zastosowanie wskazane jest w skojarzeniu z innymi lekami lub jako terapia po niepowodzeniu wcześniejszych metod.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa ewerolimusu opiera się na analizie danych od 2879 pacjentów z 11 badań klinicznych, w tym pięciu randomizowanych, podwójnie zaślepionych badań fazy III oraz pięciu otwartych badań fazy I i II. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥10%) to zapalenie jamy ustnej, wysypka, zmęczenie, biegunka, zakażenia, mdłości, niedokrwistość, hiperglikemia, obrzęk obwodowy, hipercholesterolemia oraz zaburzenia smaku. Działania niepożądane stopnia 3-4 (1-10%) obejmują m.in. zapalenie jamy ustnej, niedokrwistość, hiperglikemię, zakażenia, małopłytkowość, neutropenię, duszność, białkomocz, limfopenię, krwotoki, hipofosfatemię, nadciśnienie oraz wzrost aktywności aminotransferaz ALT i AST. Szczególną uwagę zwraca ryzyko reaktywacji wirusowego zapalenia wątroby typu B, niewydolności nerek oraz zaburzeń menstruacyjnych, co wymaga systematycznego monitorowania funkcji nerek i stanu immunologicznego pacjentów. W populacji pacjentów ≥65 lat odnotowano wyższy odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych, zwłaszcza zapalenia płuc, zapalenia jamy ustnej, zmęczenia i duszności.
Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów zgodnie z MedDRA, z uwzględnieniem częstości występowania: zakażenia (zapalenie płuc, zakażenia układu moczowego, półpasiec, posocznica, aspergiloza, kandydoza, PJP/PCP), zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, małopłytkowość, neutropenia, pancytopenia), metaboliczne (hiperglikemia, hiperlipidemia, hipofosfatemia), neurologiczne (zaburzenia smaku, ból głowy), skórne (wysypka, świąd, łysienie), oraz układu oddechowego (zapalenie płuc, krwawienie z nosa, duszność). Zgłaszano również przypadki obrzęku naczynioruchowego, zwłaszcza u pacjentów stosujących inhibitory ACE. Po wprowadzeniu leku do obrotu konieczne jest dalsze monitorowanie i raportowanie działań niepożądanych, aby zapewnić optymalny stosunek korzyści do ryzyka terapii ewerolimusem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Everolimus Synthon 10 mg
aftowe zapalenie jamy ustnej, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aspergiloza, białkomocz, choroba śródmiąższowa płuc, ewerolimus, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertriglicerydemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, inhibitor ACE, kandydoza, krwioplucie, krwotok pęcherzykowy, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, naciek w płucach, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie jamy ustnej, pancytopenia, Pneumocystis jirovecii, posocznica, reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B, skala CTCAE, śródmiąższowe zapalenie płuc, wirusowe zapalenie mięśnia sercowego, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, zakażenie oportunistyczne, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy ustnej, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość płucna, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół ręka-stopa -
Profil bezpieczeństwa leku
Ewerolimus jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka, jednak badania na zwierzętach potwierdzają obecność ewerolimusu i/lub jego metabolitów w mleku. Kobiety powinny unikać karmienia piersią podczas terapii oraz przez 2 tygodnie po ostatniej dawce. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożność: w przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń konieczne jest zmniejszenie dawki, natomiast u ciężkich zaburzeń dawka nie powinna przekraczać 2,5 mg/dobę, a stosowanie leku powinno być rozważone jedynie, gdy korzyści przewyższają ryzyko. U seniorów (≥65 lat) oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagane dostosowanie dawkowania, choć w przypadku niewydolności nerek wskazane jest monitorowanie funkcji nerek podczas terapii.
Everolimus może wywierać niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, dlatego pacjentów należy poinformować o konieczności zachowania ostrożności, zwłaszcza w przypadku wystąpienia zmęczenia. W odniesieniu do interakcji z alkoholem brak jest bezpośrednich danych, jednak zaleca się ostrożność, zwłaszcza że alkohol i produkty zawierające alkohol (np. płyny do płukania jamy ustnej) mogą nasilać objawy zapalenia jamy ustnej, co jest istotne w kontekście terapii ewerolimusem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Everolimus Synthon 10 mg
-
Przeciwwskazania
Lek Everolimus Synthon, zawierający ewerolimus w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg w formie tabletek, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną ewerolimus oraz na inne pochodne rapamycyny, takie jak sirolimus czy temsirolimus, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje pomocnicze, w szczególności na laktozę, której zawartość w tabletkach wynosi odpowiednio 74,3 mg (2,5 mg dawka), 148,5 mg (5 mg dawka) oraz 297,0 mg (10 mg dawka). Pacjenci z ciężką nietolerancją laktozy, galaktozemią lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy powinni unikać stosowania tego preparatu.
Przed przepisaniem Everolimus Synthon konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, ze szczególnym uwzględnieniem wcześniejszych reakcji na inhibitory mTOR i pochodne rapamycyny oraz na substancje pomocnicze, zwłaszcza laktozę. W trakcie terapii należy monitorować pacjenta pod kątem objawów nadwrażliwości, takich jak wysypka, świąd, obrzęk czy duszność. W przypadku ich wystąpienia wskazane jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie odpowiedniego postępowania objawowego. Pacjent powinien być poinformowany o konieczności zgłaszania wszelkich niepokojących objawów mogących wskazywać na reakcję alergiczną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Everolimus Synthon 10 mg
ewerolimus, galaktozemia, inhibitor mTOR, laktoza, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, nietolerancja laktozy, pochodne rapamycyny, postępowanie objawowe, reakcja nadwrażliwości, reakcje krzyżowe, sirolimus, temsirolimus, zaburzenie genetyczne, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ewerolimusu wykazały brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy dawkach terapeutycznych, choć toksyczność obserwowano przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi. Główne narządy docelowe toksyczności to układ rozrodczy (zwyrodnieniowe zmiany w jądrach, zmniejszona liczba plemników, zanik macicy), płuca (zwiększona liczba makrofagów w pęcherzykach), trzustka (degranulacja i wakuolizacja komórek zewnątrzwydzielniczych, zwyrodnienie komórek Langerhansa) oraz oczy (zmętnienia soczewki u szczurów). Dodatkowo, u szczurów i myszy obserwowano zmiany nerkowe, a u zwierząt z chorobami współistniejącymi ewerolimus nasilał przebieg tych schorzeń. W badaniach płodności u samców szczurów dawki ≥0,5 mg/kg m.c. powodowały zmiany morfologiczne jąder, a dawki 5 mg/kg m.c. obniżały ruchliwość plemników i stężenie testosteronu, co skutkowało ograniczeniem płodności; efekty te były odwracalne po odstawieniu leku. U samic dawki ≥0,1 mg/kg zwiększały częstość poronień, a lek przenikał przez łożysko, wywołując toksyczność embrionalną i płodową, w tym zwiększoną śmiertelność płodów, zmniejszoną masę oraz wady rozwojowe przy dawkach 0,3–0,9 mg/kg m.c.
Badania genotoksyczności nie wykazały działania klastogennego ani mutagennego ewerolimusu, a długoterminowe testy rakotwórczości u myszy i szczurów nie potwierdziły potencjału karcynogennego nawet przy dawkach 3,9 i 0,2 razy przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi. Podsumowując, profil bezpieczeństwa ewerolimusu jest akceptowalny przy stosowaniu klinicznym, jednak szczególną uwagę należy zwrócić na jego wpływ na układ rozrodczy oraz toksyczność embrionalną i płodową, co ma istotne implikacje dla stosowania leku u pacjentów w wieku rozrodczym i kobiet w ciąży. W tabeli podsumowano narządy docelowe i dawki względem ekspozycji terapeutycznej u poszczególnych gatunków zwierząt, podkreślając konieczność ostrożności w interpretacji danych przedklinicznych w kontekście klinicznym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Everolimus Synthon 10 mg
degranulacja komórek, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja u człowieka, genotoksyczność, kokcydioza, komórki Langerhansa, komórki zewnątrzwydzielnicze, lipofuscyna, makrofagi pęcherzykowe, masa płodu, nabłonek cewek nerkowych, płodność samców, poronienie, resorpcja płodu, rozszczep mostka, ruchliwość plemników, śmiertelność płodów, testosteron w osoczu, toksyczność dla płodu, toksyczność embrionalna, toksyczność embrionalno-płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wirus Coxsackie, zanik macicy, zapalenie mięśnia sercowego, zmętnienie soczewki, zmiany szkieletowe, zwyrodnieniowe zmiany jąder -
Skład i postać leku
Everolimus Genthon to lek dostępny w formie tabletek o dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, zawierających odpowiednio 2,5 mg, 5 mg i 10 mg ewerolimusu jako substancji czynnej. Tabletki mają owalny, obustronnie wypukły kształt i różnią się wymiarami oraz oznaczeniami w zależności od dawki: 2,5 mg (ok. 10×5 mm, oznaczenie E9VS/2.5), 5 mg (ok. 13×6 mm, oznaczenie E9VS 5) oraz 10 mg (ok. 16×8 mm, oznaczenie E9VS 10). Substancje pomocnicze obejmują m.in. butylohydroksytoluen (E321), hypromelozę (E464), laktozę i laktozę jednowodną, krospowidon (E1202) oraz magnezu stearynian (E470b). Zawartość laktozy jest istotna klinicznie i wynosi odpowiednio 74,3 mg, 148,5 mg i 297,0 mg na tabletkę w zależności od dawki. Lek pakowany jest w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, dostępne w różnych wielkościach opakowań, które mogą się różnić dostępnością na rynku.
Everolimus Genthon należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, chroniącym przed światłem, bez specjalnych wymagań temperaturowych, z okresem ważności wynoszącym 2 lata od daty produkcji. Ze względu na immunosupresyjne i przeciwnowotworowe właściwości ewerolimusu, niewykorzystane resztki leku powinny być utylizowane zgodnie z lokalnymi przepisami. W preparacie nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych, co oznacza brak problemów z interakcjami składników w formie tabletki i brak konieczności oceny kompatybilności z innymi produktami leczniczymi, w przeciwieństwie do form parenteralnych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Everolimus Synthon 10 mg
antyoksydant, blister farmaceutyczny, butylohydroksytoluen, ewerolimus, hypromeloza, immunosupresja, krospowidon, laktoza, laktoza jednowodna, lek przeciwnowotworowy, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, preparaty parenteralne, rozpad tabletki, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja smarująca, wypełniacz farmaceutyczny -
Specjalne ostrzeżenia
Ewerolimus, pochodna rapamycyny, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym nieinfekcyjnego zapalenia płuc (w tym śródmiąższowego), które może prowadzić do niedotlenienia, wysięku do opłucnej, kaszlu i duszności. Diagnostyka różnicowa powinna wykluczyć zakażenia oportunistyczne, zwłaszcza pneumocystozowe zapalenie płuc (PJP/PCP). W przypadku łagodnych zmian radiologicznych bez objawów klinicznych można kontynuować leczenie, natomiast przy umiarkowanych lub ciężkich objawach zaleca się stosowanie kortykosteroidów. Ze względu na immunosupresję ewerolimus zwiększa ryzyko zakażeń bakteryjnych, grzybiczych (aspergiloza, kandydoza), wirusowych (w tym reaktywacji WZW typu B) oraz pierwotniakowych, co wymaga monitorowania i natychmiastowego wdrożenia leczenia przy ich wystąpieniu. Profilaktyka PJP/PCP jest wskazana u pacjentów stosujących jednocześnie kortykosteroidy lub inne leki immunosupresyjne.
W trakcie terapii ewerolimusem obserwuje się także reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję (przeciwwskazanie do stosowania), oraz ryzyko obrzęku naczynioruchowego, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest zapalenie jamy ustnej, które można łagodzić bezalkoholowym roztworem kortykosteroidu do płukania. Należy monitorować funkcję nerek (stężenie kreatyniny, BUN, białkomocz), glikemię (zwłaszcza przy współistniejącej terapii hiperglikemizującej) oraz profil lipidowy (cholesterol, triglicerydy). W hematologii obserwuje się zmniejszenie hemoglobiny, limfocytów, neutrofili i płytek krwi. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (klasyfikacja Child-Pugh A-C) ewerolimus wykazuje zwiększoną ekspozycję, co wymaga ostrożności. Interakcje z inhibitorami i induktorami CYP3A4/PgP mogą znacząco zmieniać stężenia leku, a stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 jest niewskazane. Zaleca się unikanie żywych szczepionek oraz ostrożność w okresie okołooperacyjnym ze względu na utrudnione gojenie ran. Produkt zawiera laktozę (od 74,3 mg do 297 mg w dawkach 2,5-10 mg) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub brakiem laktazy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Everolimus Synthon
anafilaksja, aspergiloza, azot mocznikowy we krwi, białkomocz, dyslipidemia, glikoproteina p, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertriglicerydemia, immunosupresja, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inwazyjne zakażenie grzybicze, kandydoza, kortykosteroid, kreatynina w surowicy, nieinfekcyjne zapalenie płuc, nowotwór neuroendokrynny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, Pneumocystis jiroveci, pneumocystozowe zapalenie płuc, rapamycyna, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowe zapalenie płuc, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie oportunistyczne, zapalenie błony śluzowej, zapalenie jamy ustnej -
Właściwości farmakodynamiczne
Ewerolimus jest selektywnym inhibitorem mTORC1, działającym poprzez kompleks z białkiem FKBP-12, co prowadzi do zahamowania translacji i syntezy białek kluczowych dla proliferacji komórek nowotworowych, angiogenezy oraz glikolizy. Mechanizm ten obejmuje hamowanie aktywności rybosomalnej kinazy S6 (S6K1) oraz białka 4EBP1, co skutkuje zmniejszeniem aktywacji receptorów estrogenowych niezależnie od ligandu oraz obniżeniem stężenia VEGF. Ewerolimus wykazuje silne działanie antyproliferacyjne na komórki guza, śródbłonka naczyniowego, fibroblasty i mięśnie gładkie naczyń, co potwierdzają badania in vitro i in vivo, w tym hamowanie glikolizy guzów litych. Preparat jest stosowany w terapii zaawansowanego raka piersi u kobiet po menopauzie z ekspresją receptorów estrogenowych i brakiem nadekspresji HER2, po progresji na leczenie inhibitorami aromatazy (letrozol, anastrozol).
W badaniu III fazy BOLERO-2 (n=724) ewerolimus w dawce 10 mg/dobę w skojarzeniu z eksemestanem (25 mg/dobę) znacząco wydłużył medianę przeżycia bez progresji choroby (PFS) w porównaniu do placebo z eksemestanem: 7,8 vs 3,2 miesiąca (lokalna ocena, HR=0,45; p<0,0001) oraz 11,0 vs 4,1 miesiąca (centralna ocena, HR=0,38; p<0,0001). Wskaźnik obiektywnej odpowiedzi wyniósł 12,6% vs 1,7% (p<0,0001), a wskaźnik korzyści klinicznej 51,3% vs 26,4% (p<0,0001). Mediana całkowitego przeżycia (OS) była dłuższa w grupie ewerolimusu (31,0 vs 26,6 miesiąca), jednak różnica nie osiągnęła istotności statystycznej (HR=0,89; p=0,1426). Terapia była dobrze tolerowana, a korzyści kliniczne potwierdzają skuteczność ewerolimusu w opóźnianiu progresji choroby u pacjentek z hormonozależnym rakiem piersi opornym na wcześniejsze inhibitory aromatazy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Everolimus Synthon 10 mg
angiogeneza, angiogeneza guza, białko 4EBP1, białko FKBP-12, cykl komórkowy, czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, eksemestan, ewerolimus, fibroblast, glikoliza, inhibitor kinazy białkowej, inhibitor mTOR, kinaza S6, kinaza serynowo-treoninowa, kod ATC, komórka mięśni gładkich, kompleks mTORC1, kryteria RECIST, lek przeciwnowotworowy, letrozol, mTOR, nowotwór złośliwy, odpowiedź całkowita, odpowiedź częściowa, przeżycie bez progresji choroby, przeżycie całkowite, receptor estrogenowy, receptor HER2/neu, receptor hormonalny, stabilizacja choroby, synteza białek, terapia hormonalna, wskaźnik korzyści klinicznej, wskaźnik odpowiedzi obiektywnej, współczynnik ryzyka, zaawansowany rak piersi -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Everolimus Genthon, zawierający substancję czynną ewerolimus, może wywierać niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolności psychomotoryczne, istotne podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Najważniejszym objawem niepożądanym wpływającym na bezpieczeństwo jest zmęczenie, które może upośledzać zdolność do bezpiecznego prowadzenia. Produkt dostępny jest w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, przy czym charakterystyka leku nie różnicuje wpływu na zdolności psychomotoryczne w zależności od dawki, jednak wyższe dawki mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych, w tym zmęczenia.
Personel medyczny ma obowiązek poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie ewerolimusu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn oraz zalecić środki ostrożności, takie jak monitorowanie nasilenia zmęczenia i rozważenie czasowej rezygnacji z prowadzenia pojazdów w przypadku nasilonych objawów. Informacje te powinny być odpowiednio udokumentowane w dokumentacji medycznej oraz karcie informacyjnej pacjenta. W przypadku pacjentów zawodowo prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny, należy rozważyć wpływ terapii na zdolność do wykonywania zawodu, a podczas wizyt kontrolnych oceniać obecność objawów wpływających na zdolności psychomotoryczne, przypominając o konieczności zachowania ostrożności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Everolimus Synthon 10 mg
charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, edukacja pacjenta, Everolimus Genthon, ewerolimus, karta informacyjna, objaw zmęczenia, środek ostrożności, substancja czynna, świadoma zgoda pacjenta, terapia ewerolimusem, wizyta kontrolna, wpływ na zdolności psychomotoryczne, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie -
Wskazania do stosowania
Ewerolimus (Everolimus Genthon) jest inhibitorem mTOR stosowanym w leczeniu zaawansowanego raka piersi z ekspresją receptorów hormonalnych bez nadekspresji HER2/neu, w skojarzeniu z eksemestanem u kobiet po menopauzie z progresją po terapii niesteroidowym inhibitorem aromatazy. Ponadto, lek jest wskazany w terapii nieoperacyjnych lub przerzutowych nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) o wysokim lub średnim stopniu zróżnicowania z postępującym przebiegiem choroby, a także w przypadku wysoko zróżnicowanych (G1 lub G2), hormonalnie nieczynnych nowotworów neuroendokrynnych układu pokarmowego lub płuc z progresją. W leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (RCC) ewerolimus stosuje się u pacjentów z progresją po terapii ukierunkowanej na VEGF, najczęściej po inhibitorach kinaz tyrozynowych (sunitynib, pazopanib, sorafenib). Preparat dostępny jest w tabletkach o dawkach 2,5 mg, 5 mg i 10 mg, zawierających odpowiednio 74,3 mg, 148,5 mg i 297,0 mg laktozy, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna ocena histologiczna i stopnia zaawansowania nowotworu, wcześniejszych terapii, stanu ogólnego pacjenta oraz funkcji narządów wewnętrznych (wątroby, nerek) i parametrów hematologicznych. W trakcie leczenia zaleca się regularne monitorowanie morfologii krwi (ze względu na ryzyko mielosupresji), funkcji wątroby i nerek, poziomu glukozy i lipidów (ryzyko hiperglikemii i hiperlipidemii) oraz oceny skuteczności terapii według kryteriów RECIST. Ewerolimus powinien być stosowany pod nadzorem onkologa klinicznego lub hematologa z doświadczeniem w leczeniu nowotworów, z uwzględnieniem indywidualnej analizy korzyści i ryzyka oraz preferencji pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Everolimus Synthon 10 mg
czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, eksemestan, ekspresja receptorów hormonalnych, ewerolimus, hematolog, hiperglikemia, hiperlipidemia, inhibitor kinazy tyrozynowej, kryteria RECIST, mielosupresja, morfologia krwi, nadekspresja HER2, niesteroidowy inhibitor aromatazy, nietolerancja laktozy, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór neuroendokrynny układu pokarmowego, onkolog kliniczny, pazopanib, pNET, rak nerkowokomórkowy, sorafenib, sunitynib, typ histologiczny, wysoko zróżnicowany guz, zaawansowany rak nerkowokomórkowy, zaawansowany rak piersi