badanie mutagenności
Badanie mutagenności to proces laboratoryjny mający na celu ocenę potencjału substancji chemicznych, leków, związków biologicznych lub czynników fizycznych do wywoływania mutacji genetycznych. Mutacje to zmiany w materiale genetycznym (DNA lub RNA), które mogą prowadzić do nieprawidłowości w funkcjonowaniu komórek, chorób, nowotworów lub wad wrodzonych.
W praktyce klinicznej i farmaceutycznej badania mutagenności są kluczowym elementem oceny bezpieczeństwa nowych leków i substancji chemicznych. Najczęściej stosowane metody obejmują test Amesa (wykorzystujący bakterie Salmonella typhimurium), test aberracji chromosomowych, test mikrojądrowy oraz analizę wymiany chromatyd siostrzanych. Bardziej zaawansowane techniki obejmują sekwencjonowanie DNA i analizy transkryptomiczne.
Wyniki badań mutagenności mają istotne znaczenie w ocenie ryzyka karcynogenezy, ponieważ substancje mutagenne często wykazują również działanie kancerogenne. W Unii Europejskiej i USA przeprowadzenie testów mutagenności jest obowiązkowym elementem procedury rejestracyjnej nowych leków, pestycydów, dodatków do żywności oraz wielu innych substancji chemicznych wprowadzanych do obrotu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linorion 25 mg
Przedkliniczne badania lenalidomidu wykazały istotne działanie teratogenne u małp przy dawkach 0,5-4 mg/kg/dobę, manifestujące się licznymi wadami wrodzonymi, takimi jak atrezja odbytu, deformacje kończyn oraz nieprawidłowości narządów wewnętrznych. Podobne efekty teratogenne zaobserwowano u królików przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę, w tym brak płata środkowego płuc i przemieszczenie nerek. Lenalidomid charakteryzuje się niską toksycznością ostrą (LD50 > 2000 mg/kg/dobę u gryzoni). W badaniach wielokrotnego podawania u szczurów (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) odnotowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co stanowi około 25-krotność ekspozycji u ludzi na podstawie AUC. U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywołały poważne skutki toksyczne, w tym śmiertelność, utratę masy ciała, cytopenie i atrofie układu chłonnego, natomiast dawki 1-2 mg/kg/dobę przez rok powodowały odwracalne zmiany hematologiczne i atrofie grasicy, przy czym dawka 1 mg/kg/dobę odpowiada ekspozycji u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie mutagenności, erytrocyty, genotoksyczność, karcynogenność, komórkowość szpiku kostnego, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, leukopenia, mineralizacja miedniczek nerkowych, NOAEL, oligodaktylia, polidaktylia, przemieszczenie nerki, stosunek mieloidalno-erytroidalny, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnego podania, trombocyty, wada przepony, wady kończyn, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flumycon 150 mg
Dane przedkliniczne flukonazolu, substancji czynnej preparatu Flumycon, wskazują na brak potencjału rakotwórczego i mutagennego przy dawkach odpowiadających 2-7-krotności dawki terapeutycznej u ludzi (2,5-10 mg/kg mc./dobę). Badania długoterminowe na myszach i szczurach nie wykazały istotnych zmian nowotworowych, poza częstszym występowaniem gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5-10 mg/kg mc./dobę. Testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym badania cytogenetyczne na limfocytach ludzkich (stężenie 1000 μg/mL) oraz komórkach szpiku kostnego myszy, nie potwierdziły działania genotoksycznego flukonazolu. Ponadto, nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność szczurów przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc. oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc.
badanie cytogenetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, działanie teratogenne, efekt toksyczny, flukonazol, Flumycon, gruczolak wątrobowokomórkowy, kostnienie twarzoczaszki, limfocyt ludzki, mutacja chromosomalna, podanie doustne, podanie pozajelitowe, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przebieg porodu, przedłużony poród, rozszczep podniebienia, rozwój płodu, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodkowa, stężenie estrogenu, szpik kostny, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramipril Genoptim 5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności ramiprylu obejmowały oceny ostrej i przewlekłej toksyczności, toksyczności reprodukcyjnej oraz mutagenności na różnych gatunkach zwierząt, w tym szczurach, psach i małpach. W badaniach toksyczności ostrej nie wykazano działania toksycznego przy doustnym podaniu. Przewlekłe podawanie ramiprylu wiązało się z zaburzeniami równowagi elektrolitowej i zmianami w morfologii krwi u wszystkich badanych gatunków. Przy bardzo wysokich dawkach (250 mg/kg/dobę) u psów i małp obserwowano znaczne powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co uznano za efekt farmakodynamiczny. Dawki bezpieczne, przy których nie stwierdzono szkodliwego wpływu, wynosiły odpowiednio 2,0 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8,0 mg/kg/dobę u małp.
aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, działanie farmakodynamiczne, inhibitor konwertazy angiotensyny, konwertaza angiotensyny, morfologia krwi, mutagenność, poszerzenie miedniczki nerkowej, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Fresenius Kabi 20 mg
Przedkliniczne badania toksyczności lenalidomidu wykazały istotne działania teratogenne i toksyczne u zwierząt. U małp podawanie dawki 0,5-4 mg/kg/dobę w okresie rozwoju zarodkowo-płodowego powodowało wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu oraz liczne deformacje kończyn (m.in. oligodaktylia, polidaktylia, brak rotacji kończyn). U królików w dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę stwierdzono brak płata środkowego płuc (10 i 20 mg/kg) oraz przemieszczenie nerek (20 mg/kg), a także zmienność tkanek miękkich i szkieletu. W badaniach wielokrotnego podawania u szczurów (75-300 mg/kg/dobę, do 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji względem ludzi. U małp dawki 4 i 6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywołały poważną toksyczność hematologiczną (leukopenia, anemia, trombocytopenia), krwotoki wielonarządowe, zapalenie przewodu pokarmowego oraz atrofie układu chłonnego i szpiku, natomiast dawki 1-2 mg/kg/dobę przez rok powodowały łagodne, odwracalne zmiany w szpiku i łagodną leukopenię.
agenezja płata płuca, anemia, atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie mutagenności, ektopia nerki, komórkowość szpiku kostnego, krwotok wielonarządowy, leukopenia, mineralizacja miedniczki nerkowej, NOAEL, oligodaktylia, polidaktylia, stosunek mieloidalno-erytroidalny, test mikrojąderkowy, toksyczność hematologiczna, trombocytopenia, wada przepony, wada wrodzona kończyny, wada wrodzona zewnętrzna, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – CoAramlessa 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa CoAramlessa, zawierającego peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę, wykazały, że peryndopryl powoduje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp przy przewlekłym podawaniu doustnym, bez działania mutagennego, rakotwórczego oraz embriotoksycznego czy teratogennego. Niemniej jednak, inhibitory ACE mogą opóźniać rozwój płodu, zwiększając śmiertelność płodów i ryzyko wad wrodzonych, szczególnie u gryzoni i królików. Indapamid, podawany w dawkach od 40 do 8000-krotnie wyższych niż terapeutyczne, nasilał działanie moczopędne, nie wykazując mutagenności ani rakotwórczości, a także nie wpływał negatywnie na płodność i rozwój embrionalny. Kombinacja peryndoprylu i indapamidu wykazała nieznacznie większą toksyczność, głównie żołądkowo-jelitową u psów oraz nasilone objawy toksyczności u ciężarnych szczurów, jednak przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
amlodypina, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, bezylan amlodypiny, dojrzałe spermatydy, działanie moczopędne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, indapamid, inhibitor ACE, komórki Sertoliego, mutagenność, nerka, ostra toksyczność, peryndopryl, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, testosteron, toksyczność żołądkowo-jelitowa, toksyczny wpływ na rozrodczość, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – CoAramlessa 10 mg + 2,5 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego CoAramless, zawierającego peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę, wykazały, że peryndopryl powoduje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp, nie wykazując działania mutagennego, embriotoksycznego ani teratogennego. Indapamid w dawkach od 40 do 8000-krotnie wyższych niż terapeutyczne nasila działanie moczopędne, nie wykazując jednocześnie działania mutagennego, rakotwórczego ani teratogennego. Kombinacja peryndoprylu i indapamidu wykazuje nieznacznie większą toksyczność, ze szczególnym nasileniem objawów żołądkowo-jelitowych u psów oraz toksyczności u matek szczurów, jednak przy dawkach znacznie przekraczających stosowane klinicznie. Amlodypina nie wykazuje istotnej toksyczności przewlekłej, jednak w dawkach około 50-krotnie wyższych od maksymalnej zalecanej (10 mg/dobę) powoduje opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, bez wpływu na płodność przy dawkach do 10 mg/kg/dobę.
amlodypina, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, bezylan amlodypiny, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, indapamid, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, komórka Sertoliego, objawy żołądkowo-jelitowe, peryndopryl z argininą, rozkurcz naczyń, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Differin 1 mg/g
Dane przedkliniczne dotyczące adapalenu w postaci żelu Differin 1 mg/g potwierdzają jego dobry profil bezpieczeństwa po podaniu miejscowym. Badania długoterminowe na królikach (6 miesięcy) oraz myszach (2 lata) wykazały dobrą tolerancję lokalną substancji. Doustne podanie adapalenu w dużych dawkach u zwierząt wywoływało objawy toksyczności charakterystyczne dla retinoidów, takie jak hiperwitaminoza A, zanik kości, wzrost aktywności fosfatazy alkalicznej oraz niewielka niedokrwistość. Dodatkowo obserwowano łagodne objawy ze strony układu neurologicznego, kardiologicznego i oddechowego. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności adapalenu, co wspiera bezpieczeństwo jego długotrwałego stosowania.
absorpcja ogólnoustrojowa, adapalen, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, fosfataza alkaliczna, hiperwitaminoza A, niedokrwistość, parametry czerwonokrwinkowe, pheochromocytoma, podanie przezskórne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rak chromochłonny rdzenia nadnerczy, retinoid, toksyczność ogólnoustrojowa, tolerancja miejscowa, układ neurologiczny, zanik kości, żel Differin - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Amlessa 4 mg + 5 mg + 1,25 mg
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Co-Amlessa, zawierającego peryndopryl z tert-butyloaminą, amlodypinę (w postaci bezylanu) oraz indapamid, wykazały, że peryndopryl wykazuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp, bez potencjału mutagennego i rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono embriotoksyczności ani teratogenności, choć inhibitory ACE mogą powodować działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego. Indapamid wykazywał nasilenie działania diuretycznego przy dawkach 40-8000-krotnie wyższych niż terapeutyczne, bez mutagenności i rakotwórczości. Skojarzenie peryndoprylu z indapamidem cechowało się nieco większą toksycznością, głównie żołądkowo-jelitową u psów i toksycznością matczyną u szczurów, jednak przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, bez nasilenia nefrotoksyczności.
amlodypina, badanie kancerogenności, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, płodność, potencjał embriotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rozszerzenie naczyń obwodowych, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność peryndoprylu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność żołądkowo-jelitowa, wada wrodzona, właściwość diuretyczna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Capecitabine Glenmark 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne kapecytabiny wykazały charakterystyczne dla fluoropirymidyn objawy toksyczności układu pokarmowego, limfatycznego i krwiotwórczego u małp Cynomolgus oraz myszy po wielokrotnym podaniu doustnym, które były odwracalne po zaprzestaniu leczenia. Zaobserwowano również toksyczność skórną o charakterze zwyrodnieniowym i zanikowym, bez zmian toksycznych w wątrobie i ośrodkowym układzie nerwowym. W badaniach sercowo-naczyniowych u małp toksyczność objawiająca się wydłużeniem odstępów PR i QT wystąpiła jedynie po dożylnym podaniu dawki 100 mg/kg, natomiast nie zaobserwowano jej po podawaniu doustnym w dawce 1379 mg/m²/dobę. Dwuletnie badania rakotwórczości na myszach nie wykazały działania karcynogennego kapecytabiny.
analog nukleozydowy, atrofia narządów, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, dawka leku, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fluoropirymidyna, kapecytabina, obumarcie płodu, ośrodkowy układ nerwowy, resorpcja płodu, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, test mutacji genowej, toksyczność sercowo-naczyniowa, układ krwiotwórczy, uszkodzenie chromosomalne, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie płodności, zmiany zwyrodnieniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piramil Biso 2,5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Piramil Biso zawiera bisoprolol (fumaranu) oraz ramipryl, których bezpieczeństwo stosowania oceniono w badaniach przedklinicznych obejmujących farmakologię, toksykologię i teratogenezę. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność zwierząt, jednak w wysokich dawkach obserwowano toksyczność u samic (zmniejszenie apetytu i masy ciała) oraz toksyczny wpływ na zarodki i płody, manifestujący się zwiększoną resorpcją, obniżoną masą urodzeniową i opóźnieniem rozwoju fizycznego. Ramipryl nie wykazał ostrej toksyczności doustnej u gryzoni i psów, a dawki dobowe tolerowane przewlekle wynosiły odpowiednio 2 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów oraz 8 mg/kg u małp. W badaniach stwierdzono zaburzenia równowagi elektrolitowej, zmiany hematologiczne oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego przy dawkach dobowych 250 mg/kg u psów i małp, co odzwierciedla farmakodynamiczną aktywność ramiprylu.
aktywność farmakodynamiczna, aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne, badanie mutagenności, badanie teratogenne, badanie toksykologiczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, obraz krwi, poszerzenie miedniczki nerkowej, ramipryl, resorpcja płodu, ryzyko środowiskowe, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie nerek, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna, zaburzenie płodności, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kastel 20 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Kastel, zawierającego rozuwastatynę i ramipryl, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w zakresie farmakologii, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego rozuwastatyny. Niemniej jednak, brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu rozuwastatyny na kanał potasowy hERG, co pozostawia pewien obszar niepewności w kontekście kardiotoksyczności. W badaniach toksyczności wielokrotnego podawania u zwierząt zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie (myszy, szczury, psy), zmiany w pęcherzyku żółciowym (psy) oraz toksyczny wpływ na jądra (małpy, psy) przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej. W toksyczności reprodukcyjnej u szczurów odnotowano zmniejszenie wielkości miotu, masy ciała i przeżywalności noworodków przy dawkach wielokrotnie przekraczających ekspozycję kliniczną.
aparat przykłębuszkowy, badanie genotoksyczności, badanie mutagenności, dawka terapeutyczna, działanie farmakodynamiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanał potasowy hERG, morfologia krwi, poszerzenie miedniczek nerkowych, repolaryzacja komórek mięśnia sercowego, rozuwastatyna i ramipryl, toksyczność jąder, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 2,5 mg + 1,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych u ludzi, w tym brak działania teratogennego nawet przy wysokich dawkach. Jednakże, podawanie dużych dawek bisoprololu ciężarnym samicom skutkowało toksycznością objawiającą się zmniejszeniem spożycia pokarmu, redukcją masy ciała oraz działaniem embriotoksycznym, w tym zwiększoną resorpcją płodu, obniżoną masą urodzeniową i opóźnieniem rozwoju fizycznego potomstwa. Ramipryl wykazał brak ostrej toksyczności u gryzoni i psów oraz toksyczność przewlekłą manifestującą się zmianami elektrolitów i morfologii krwi przy dawkach dobowych do 250 mg/kg u psów i małp. Dawki bezobjawowe wynosiły 2 mg/kg/d u szczurów, 2,5 mg/kg/d u psów oraz 8 mg/kg/d u małp. U młodych szczurów pojedyncza dawka ramiprylu powodowała nieodwracalne uszkodzenie nerek.
aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne, badanie mutagenności, badanie teratogenności, beta-adrenolityk, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, morfologia krwi, poszerzenie miedniczek nerkowych, profil bezpieczeństwa, resorpcja płodu, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie nerek, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dentosept –
Preparat Dentosept, będący koncentratem do stosowania w jamie ustnej, zawiera wyciąg płynny z siedmiu surowców roślinnych, w tym kłącza tataraku, które zawiera β-azaron. W badaniach przedklinicznych przeprowadzono test Amesa, który nie wykazał działania mutagennego substancji czynnej preparatu. Szczegółowa ocena biodostępności β-azaronu po aplikacji na śluzówkę jamy ustnej królików (dawka 92,44 μg/kg m.c.) wykazała niską biodostępność na poziomie 0,6-1,1%, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) poniżej 20 ng/ml. W kontekście klinicznym oszacowano, że dzienna dawka 30 ml nierozcieńczonego preparatu dostarcza β-azaronu w ilości 23,4-42,9 μg na osobę, co jest wartością poniżej maksymalnego dopuszczalnego limitu 115 μg/osobę/dzień oraz 2 μg/kg m.c./dzień, zgodnie z wytycznymi HMPC.
badanie mutagenności, biodostępność substancji, Cmax, działanie mutagenne, kłącze tataraku, Komitet ds. Produktów Leczniczych Roślinnych, koncentrat Dentosept, kora dębu, koszyczek rumianku, liść szałwii, roztwór do stosowania w jamie ustnej, śluzówka jamy ustnej, stężenie w osoczu, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, właściwości rakotwórcze, wyciąg płynny, ziele arniki, ziele mięty pieprzowej, ziele tymianku, β-azaron - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Concoram 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Concoram, zawierający bisoprololu fumaran i amlodypinę bezylan, przeszedł szczegółowe badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa, ze szczególnym uwzględnieniem wpływu na rozród, płodność, potencjał rakotwórczy oraz mutagenność. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna zalecana dawka u ludzi (10 mg) indukowała u szczurów i myszy opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W badaniach płodności amlodypina podawana w dawkach do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie wyższych niż u ludzi) nie wpływała na płodność, jednak w innym badaniu u szczurów wykazano obniżenie stężenia FSH i testosteronu, zmniejszenie gęstości nasienia oraz liczby dojrzałych spermatyd i komórek Sertoliego. Badania rakotwórczości nie wykazały działania kancerogennego przy dawkach do 2,5 mg/kg/dobę, a testy mutagenności były negatywne.
amlodypiny bezylan, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bisoprololu fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, opóźnienie porodu, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, resorpcja płodu, spermatyda, testosteron, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lecardi 75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego zawartego w produkcie Lecardi 75 mg wykazały brak działania rakotwórczego. Długoterminowe analizy na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonej częstości występowania nowotworów po podaniu tej substancji, co potwierdza jej bezpieczeństwo w kontekście karcinogenności.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, karcinogenność, kwas acetylosalicylowy, mutacja genetyczna, nowotwór, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, uszkodzenie chromosomowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rimal 5 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Rimal, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały, że ramipryl charakteryzuje się wysokim marginesem bezpieczeństwa w toksyczności ostrej u gryzoni i psów. Długotrwałe podawanie ramiprylu w dawkach do 2 mg/kg/d u szczurów, 2,5 mg/kg/d u psów oraz 8 mg/kg/d u małp było dobrze tolerowane, choć obserwowano zmiany elektrolitowe i hematologiczne oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego przy dawce 250 mg/kg/d u psów i małp. Ramipryl nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność szczurów, jednak dawki ≥50 mg/kg/d podawane ciężarnym szczurzym samicom powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Badania mutagenności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani genotoksycznego ramiprylu.
aparat przykłębuszkowy, badania toksykologiczne, badanie mutagenności, dawka tolerowana, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, morfologia krwi, niewydolność nerek, oligospermia, opóźniony poród, poszerzenie miedniczki nerkowej, poziom testosteronu, ramipryl i amlodypina, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acitren 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acytretyny wykazały szeroki margines bezpieczeństwa w toksyczności ostrej, z LD50 przekraczającym 8 g/kg u szczurów i myszy. W toksyczności podostrej i przewlekłej tolerancja leku była gatunkowo zróżnicowana: psy dobrze tolerowały dawki do 100 mg/kg/dobę (podostro) oraz 5-15 mg/kg/dobę (przewlekle), natomiast szczury wykazywały objawy hiperwitaminozy A przy dawkach ≥10 mg/kg/dobę, w tym podwyższenie fosfatazy alkalicznej, trójglicerydów i zaburzenia kostnienia. Długoterminowe podawanie acytretyny w dawkach do 3 mg/kg/dobę u szczurów nie wywoływało toksyczności, choć wyższe dawki wiązały się z niekorzystnymi zmianami metabolicznymi i kostnymi. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały mutagenności ani działania rakotwórczego, a nawet odnotowano zmniejszenie częstości nowotworów sutka u szczurów przy dawce 3 mg/kg/dobę.
badanie cytogenetyczne, badanie mutagenności, badanie teratogenności, cis-acytretyna, dawka śmiertelna 50, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fosfataza alkaliczna, hiperplazja naskórka, hiperwitaminoza A, leukocytoza, nieprawidłowości chromosomalne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny i rakotwórczy, rozszczep podniebienia, śmiertelność okołoporodowa, spermatogeneza, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodkowa, trójglicerydy, wada rozwojowa kości, właściwość mutagenna, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Medical Valley 2,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące lenalidomidu wykazały wyraźne działanie teratogenne u małp, gdzie dawki od 0,5 do 4 mg/kg/dobę indukowały liczne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (w tym oligodaktylia i polidaktylia) oraz zmiany w narządach wewnętrznych. U królików, przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę, obserwowano brak płata środkowego płuc, przemieszczenie nerek oraz zmienność tkanek miękkich i szkieletu płodów, co wskazuje na toksyczność rozwojową zależną od dawki. Ostra toksyczność lenalidomidu jest stosunkowo niska, z dawkami letalnymi powyżej 2000 mg/kg/dobę u gryzoni. W badaniach przewlekłej toksyczności u szczurów (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) stwierdzono odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co jest około 25-krotnie wyższą ekspozycją niż u ludzi ocenianą na podstawie AUC.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, badanie mutagenności, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, komórki mieloidalne, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, płytki krwi, polidaktylia, szpik kostny, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, wada wrodzona, wada wrodzona kończyny, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Soltopin 20 mg/g
Bezpieczeństwo stosowania mupirocyny, substancji czynnej maści SOLTOPIN (20 mg/g), zostało potwierdzone w badaniach przedklinicznych, które wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania mutagenności nie wykazały genotoksyczności, co eliminuje potencjalne ryzyko mutagenne u pacjentów. Działania niepożądane obserwowane w warunkach laboratoryjnych pojawiały się jedynie przy ekspozycji na mupirocynę znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na niski potencjał toksyczności w standardowej terapii.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Glenmark 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności lenalidomidu wykazały niską toksyczność ostrą, z dawką letalną po podaniu doustnym powyżej 2000 mg/kg mc/dobę u gryzoni, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w przypadku ostrego przedawkowania. W toksyczności przewlekłej u szczurów dawki 75, 150 i 300 mg/kg mc/dobę przez 26 tygodni powodowały odwracalne zmiany w mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg mc/dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji u ludzi (AUC). U naczelnych dawki 4 i 6 mg/kg mc/dobę przez 20 tygodni wywołały poważne skutki toksyczne, w tym śmiertelność, natomiast dawki 1 i 2 mg/kg mc/dobę przez rok powodowały odwracalne zmiany w szpiku kostnym i łagodne zmniejszenie liczby leukocytów, odpowiadające dawce stosowanej u ludzi. Badania rozwojowe u małp i królików potwierdziły silne działanie teratogenne lenalidomidu, manifestujące się wadami zewnętrznymi, kończyn oraz narządów wewnętrznych, co stanowi istotne ograniczenie stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, bezpieczeństwo farmakologiczne, chłoniak myszy, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, komórkowość szpiku kostnego, krwinki białe i czerwone, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mikrojąderka komórkowe, mineralizacja miedniczek nerkowych, narządy limfoidalne, NOAEL, oligodaktylia, płat środkowy płuc, płytki krwi, polidaktylia, potencjał mutagenny, rozwój zarodkowo-płodowy, stosunek komórek mieloidalnych/erytroidalnych, toksyczność ostra i przewlekła, układ krwiotwórczy, wady wrodzone, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Ranbaxy 25 mg
Lenalidomid wykazuje niski potencjał toksyczności ostrej, z dawką letalną doustną przekraczającą 2000 mg/kg u gryzoni. W badaniach przewlekłych na szczurach (dawki 75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji u ludzi (AUC). U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywoływały ciężką toksyczność obejmującą utratę masy ciała, cytopenie, krwotoki wielonarządowe, zapalenie przewodu pokarmowego oraz atrofie układu chłonnego i szpiku. Niższe dawki (1-2 mg/kg/dobę przez rok) powodowały odwracalne zmiany w szpiku, łagodną leukopenię i atrofię grasicy, co koreluje z dawką stosowaną u ludzi. Wyniki te wskazują na istotny wpływ lenalidomidu na układ krwiotwórczy i limfatyczny, zgodny z jego mechanizmem działania.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt karcynogenny, komórki mieloidalne, komórkowość szpiku kostnego, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, NOAEL, oligodaktylia, polidaktylia, profil toksyczności, rozwój zarodkowo-płodowy, test mikrojąderek komórkowych, test mutacji bakterii, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, zapobieganie ciąży, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valhit 450 mg
Walgancyklowir, będący prolekiem gancyklowiru, wykazuje w badaniach przedklinicznych istotne właściwości genotoksyczne, w tym mutagenność i klastogenność, potwierdzone w testach na komórkach chłoniaka myszy oraz modelach komórkowych ssaków. Ponadto, gancyklowir wykazał działanie rakotwórcze w testach na myszach, co koreluje z jego potencjałem mutagennym i klastogennym, sugerując genotoksyczny mechanizm kancerogenności. W kontekście bezpieczeństwa klinicznego, te dane są kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka przy terapii lekiem Valhit (450 mg tabletki powlekane). Badania na modelach zwierzęcych wykazały również negatywny wpływ gancyklowiru na funkcje rozrodcze, w tym upośledzenie płodności i aspermatogenezę, obserwowaną nawet przy ekspozycji poniżej poziomów terapeutycznych u ludzi. Dodatkowo, substancja ta wykazuje działanie teratogenne, co wskazuje na ryzyko wad rozwojowych płodu przy stosowaniu w okresie ciąży. Istotne jest także przenikanie gancyklowiru do mleka karmiących samic szczura, co implikuje potencjalne ryzyko dla niemowląt podczas laktacji. Te informacje powinny być uwzględniane w decyzjach terapeutycznych dotyczących stosowania Valhit u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
aspermatogeneza, badanie mutagenności, chłoniak myszy, czynnik rakotwórczy, działanie kancerogenne, działanie klastogenne, działanie teratogenne, mleko kobiece, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, prolek gancyklowiru, przenikanie do mleka, spermatogeneza, tabletka powlekana, upośledzenie płodności, wada rozwojowa płodu, właściwości genotoksyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramizek Plus 10 mg + 5 mg
Preparat Ramizek Plus, zawierający bisoprolol fumaran oraz ramipryl, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak w dużych dawkach u gryzoni obserwowano toksyczne efekty na ciężarne samice (zmniejszone przyjmowanie pokarmu, redukcja masy ciała) oraz na zarodek/płód (zwiększona resorpcja, obniżona masa urodzeniowa, opóźniony rozwój fizyczny). Ramipryl nie wykazywał ostrej toksyczności u gryzoni i psów, a dawki tolerowane bez szkodliwego działania wynosiły odpowiednio: szczury 2 mg/kg/dobę, psy 2,5 mg/kg/dobę, małpy 8 mg/kg/dobę. Zaobserwowano jednak nieodwracalne uszkodzenia nerek u bardzo młodych szczurów po pojedynczej dawce ramiprylu oraz nefrotoksyczność u potomstwa przy dawkach ≥50 mg/kg/dobę podawanych samicom w ciąży i laktacji.
aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, beta-adrenolityk, bezpieczeństwo farmakologiczne, bisoprolol fumaran, działanie nefrotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, obraz krwi, ostra toksyczność, poszerzenie miedniczek nerkowych, ramipryl, resorpcja płodu, stężenie elektrolitów, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozmnażanie, uszkodzenie nerek, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – BCG – medac min. 2×10^8 max. 3×10^9/50 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku BCG-medac, zawierającego szczep BCG-RIVM (pochodzący ze szczepu 1173-P2), obejmowały ocenę toksyczności, właściwości immunostymulujących oraz aktywności przeciwnowotworowej na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach na myszach wykazano, że podawanie dużych dawek bakterii BCG powodowało negatywny wpływ na przyrost masy ciała oraz zaburzenia czynności wątroby, co wskazuje na potencjalny efekt systemowy. U królików po dożylnym podaniu preparatu obserwowano wzrost temperatury ciała, świadczący o odpowiedzi immunologicznej. Wielokrotne podawanie dopęcherzowe u świnek morskich wywołało stany zapalne ściany pęcherza moczowego, co jest istotne w kontekście klinicznego zastosowania leku. Dodatkowo, po podaniu dużych dawek zaobserwowano ziarniniakowe zmiany w wątrobie i płucach, sugerujące systemowe rozprzestrzenianie się bakterii przy dawkach przekraczających terapeutyczne.
badanie mutagenności, bakteria BCG, bakteriemia, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, nabłonek pęcherza moczowego, odpowiedź immunologiczna, podanie dopęcherzowe, podanie dożylne, przedawkowanie, toksyczność ostra, toksyczność powtarzanej dawki, właściwość immunostymulująca, zaburzenie czynności wątroby, zmiana ziarniniakowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aciclovir Accord 25 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru w formie koncentratu do infuzji (25 mg/ml) wykazały brak istotnego potencjału mutagennego i rakotwórczego. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły zagrożeń genetycznych, a długoterminowe badania na szczurach i myszach nie wykazały zwiększonej częstości nowotworów. Standardowe testy teratogenności na królikach, szczurach i myszach nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego. W niestandardowych badaniach na szczurach, w dawkach toksycznych dla matek podawanych podskórnie, odnotowano wady płodów, jednak ich kliniczne znaczenie pozostaje niejasne.
acyklowir, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, koncentrat do sporządzania roztworu, mutagenność, objawy toksyczne ogólnoustrojowe, podawanie ogólnoustrojowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, roztwór do infuzji, spermatogeneza, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linorion 20 mg
Lenalidomid, substancja czynna preparatu Linorion, wykazuje istotne działanie teratogenne potwierdzone w badaniach przedklinicznych na małpach i królikach. U małp podawano dawki od 0,5 do 4 mg/kg/dobę, co skutkowało licznymi wadami wrodzonymi, takimi jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (zgięte, skrócone, wadliwie rozwinięte, oligodaktylia, polidaktylia) oraz zmiany w narządach wewnętrznych (odbarwienia, czerwone ogniska, mały pęcherzyk żółciowy, wadliwie rozwinięta przepona). U królików, przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę, zaobserwowano brak płata środkowego płuc oraz przemieszczenie nerek, a także zmienność tkanek miękkich i szkieletu płodów, co wskazuje na toksyczność rozwojową zależną od dawki. Minimalne dawki letalne u gryzoni przekraczały 2000 mg/kg/dobę, co świadczy o relatywnie niskiej toksyczności ostrej lenalidomidu.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, komórkowość szpiku kostnego, lenalidomid, mikrojąderko komórkowe, mineralizacja miedniczek nerkowych, NOAEL, oligodaktylia, płat środkowy płuca, polidaktylia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, stosunek komórek mieloidalnych/erytroidalnych, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność rozwojowa, wada przepony, wada wrodzona, wada wrodzona kończyny, wpływ teratogenny, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Actusept 1,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa benzydaminy chlorowodorku w stężeniu 1,5 mg/ml (preparat Actusept) wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. Testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla podstawowych funkcji życiowych, a badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wskazały na kumulację substancji w tkankach ani na efekty toksyczne przy długotrwałej ekspozycji. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, a badania długoterminowe nie potwierdziły działania karcynogennego benzydaminy chlorowodorku.
badanie farmakologiczne, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, benzydamina, benzydamina chlorowodorek, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, podanie wielokrotne, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój postnatalny, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, właściwość onkogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sobycombi 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Sobycombi zawiera bisoprolol fumaran oraz amlodypinę bezylan. Badania przedkliniczne bisoprololu nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka w zakresie bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz rakotwórczości. W toksyczności reprodukcyjnej bisoprolol w dużych dawkach powodował toksyczność u matek (zmniejszone przyjmowanie pokarmu, ograniczony przyrost masy ciała) oraz negatywny wpływ na zarodki i płody, objawiający się zwiększonym ryzykiem resorpcji, zmniejszoną masą urodzeniową i opóźnieniem rozwoju fizycznego, jednak bez działania teratogennego. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg) powodowała opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. Nie stwierdzono negatywnego wpływu amlodypiny na płodność przy dawkach do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotność dawki ludzkiej w przeliczeniu na mg/m²).
amlodypina, amlodypiny bezylan, badanie farmakologiczne, badanie mutagenności, bisoprololu fumaran, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, resorpcja zarodków, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na reprodukcję, wada rozwojowa płodu, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Exbol 75 mg + 650 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Exbol, zawierającego 75 mg tramadolu chlorowodorku i 650 mg paracetamolu, nie wykazały działań teratogennych ani mutagennych przy dawkach terapeutycznych. Embriotoksyczność i fetotoksyczność zaobserwowano jedynie przy wysokich dawkach toksycznych dla matek, tj. 50 mg/kg tramadolu i 434 mg/kg paracetamolu (8,3-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej dla ludzi), objawiających się zmniejszeniem masy ciała płodu oraz zwiększoną liczbą dodatkowych żeber. Tramadol wykazywał wpływ na rozwój narządów, zaburzenia kostnienia i zwiększoną śmiertelność noworodków wyłącznie przy bardzo wysokich dawkach, nie obserwowano natomiast negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa przy standardowych dawkach terapeutycznych. Paracetamol nie wykazywał genotoksyczności ani rakotwórczości w dawkach terapeutycznych, z wyjątkiem dawek hepatotoksycznych.
badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, dawka hepatotoksyczna, dawka toksyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, maksymalna dawka terapeutyczna, przenikanie przez łożysko, ryzyko genotoksyczności, tramadol i paracetamol, tramadolu chlorowodorek, uszkodzenie wątroby, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doxycycline Genoptim 100 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania doksycykliny w postaci hyklanu są ograniczone, zwłaszcza w kontekście długoterminowego działania karcinogennego i mutagennego. Nie przeprowadzono bezpośrednich badań oceniających potencjał rakotwórczy doksycykliny, jednak analogiczne badania na innych tetracyklinach wykazały możliwe działanie karcinogenne, np. oksytetracyklina indukowała nowotwory nadnerczy i przysadki mózgowej u szczurów, a minocyklina powodowała rozwój nowotworów tarczycy. Podobnie, potencjał mutagenny doksycykliny nie był badany bezpośrednio, natomiast tetracyklina i oksytetracyklina wykazały pozytywne wyniki w testach mutagenności in vitro na komórkach zwierzęcych.
antybiotyk tetracyklinowy, antybiotyki tetracyklinowe, badanie mutagenności, doksycyklina, doksycyklina hyklan, działanie karcinogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, minocyklina, nowotwór nadnerczy, nowotwór tarczycy, oksytetracyklina, płodność, płodność samców, płodność samic, przysadka mózgowa, tetracyklina - Leksykon substancji czynnych
Enoksaparyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej obejmowały wieloaspektową ocenę toksyczności przewlekłej, mutagenności, teratogenności oraz wpływu na płodność i rozrodczość. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach podawano dawkę 15 mg/kg/dobę s.c. przez 13 tygodni, a na szczurach i małpach dawkę 10 mg/kg/dobę s.c. i i.v. przez 26 tygodni, nie obserwując działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem przeciwzakrzepowym. Testy mutagenności in vitro (test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka myszy) oraz badania klastogenności (aberracje chromosomalne limfocytów ludzkich in vitro i komórek szpiku kostnego szczura in vivo) nie wykazały aktywności mutagennej ani genotoksyczności enoksaparyny sodowej.
aberracja chromosomalna, aktywność klastogenna, aktywność mutagenna, badanie mutagenności, badanie teratogenności, badanie toksyczności, działanie genotoksyczne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, genotoksyczność, limfocyt ludzki, płodność, potencjał mutagenny, substancja lecznicza, szpik kostny, test Amesa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie chromosomu, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroxol Rivopharm 15 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej w produkcie Ambroxol Rivopharm 15 mg/5 ml roztwór doustny, wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. Badania toksykologiczne wykazały niski wskaźnik ostrej toksyczności oraz brak działań niepożądanych przy dawkach NOAEL wynoszących odpowiednio: 150 mg/kg mc/dobę u myszy (4-tygodniowe), 50 mg/kg mc/dobę u szczurów (52- i 78-tygodniowe), 40 mg/kg mc/dobę u królików (26-tygodniowe) oraz 10 mg/kg mc/dobę u psów (52-tygodniowe). Podanie dożylne w dawkach do 64 mg/kg mc/dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc/dobę u psów nie wykazało ciężkiej toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej, a obserwowane działania niepożądane miały charakter odwracalny. Brak toksyczności w narządach docelowych potwierdza dobrą tolerancję leku przez organizm zwierzęcy.
aberracja chromosomowa, ambroksolu chlorowodorek, badanie histopatologiczne, badanie mutagenności, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, podanie doustne, podanie dożylne, roztwór doustny, rozwój okołoporodowy, rozwój postnatalny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neurol 1,0 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprazolamu wykazały brak mutagenności w teście Amesa oraz teście mikrojąder in vitro na szczurach przy dawce do 100 mg/kg m.c., co stanowi 500-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (10 mg/dobę). Długoterminowe badania rakotwórczości prowadzone przez 2 lata na szczurach (do 30 mg/kg m.c./dobę, 150× dawka ludzka) oraz myszach (do 10 mg/kg m.c./dobę, 50× dawka ludzka) nie wykazały działania kancerogennego. Ponadto, alprazolam nie wpływał negatywnie na płodność szczurów przy dawce 5 mg/kg m.c./dobę (25× dawka ludzka). Wyniki te sugerują niski potencjał mutagenny i rakotwórczy oraz brak wpływu na funkcje rozrodcze w zakresie dawek terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, alprazolam, badanie biologiczne, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, dawka terapeutyczna, długotrwała ekspozycja, działanie rakotwórcze, lek benzodiazepinowy, napad drgawkowy, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, wrastanie naczyń w rogówkę, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vivacor 6,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa karwedylolu, substancji czynnej preparatu Vivacor, przeprowadzone na szczurach i myszach wykazały brak działania rakotwórczego nawet przy dawkach do 75 mg/kg/dobę u szczurów (38-krotność MRHD) oraz 200 mg/kg/dobę u myszy (100-krotność MRHD). Testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak właściwości mutagennych. Wpływ na płodność zaobserwowano jedynie przy dawkach toksycznych ≥ 200 mg/kg (≥ 100-krotność MRHD) u samic szczurów, manifestujący się osłabieniem aktywności reprodukcyjnej, zmniejszeniem liczby ciałek żółtych oraz zaburzeniami zagnieżdżania zarodka. Nie stwierdzono działania teratogennego, choć dawki powyżej 60 mg/kg (> 30-krotność MRHD) powodowały opóźnienia w rozwoju potomstwa.
anomalia strukturalna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, ciałko żółte, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, efekt toksyczny, embriotoksyczność, implantacja zarodka, maksymalna zalecana dawka dla ludzi, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy karwedylolu, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, wada rozwojowa, wpływ na płodność, zaburzenie płodności, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neurontin 600 600 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gabapentyny obejmowały ocenę potencjału rakotwórczego, mutagennego oraz wpływu na płodność i rozwój płodu u myszy, szczurów i królików. W dwuletnich badaniach rakotwórczości u myszy i szczurów stosowano dawki do 2000 mg/kg/dobę (myszy: 200, 600, 2000 mg/kg/dobę; szczury: 250, 1000, 2000 mg/kg/dobę), co odpowiadało do 5-krotności dawki terapeutycznej u ludzi (3600 mg/dobę). U samców szczurów przy najwyższej dawce zaobserwowano statystycznie znamienny wzrost nowotworów z komórek zrazikowych trzustki o niskim stopniu złośliwości, bez wpływu na przeżywalność i przerzuty. Gabapentyna nie wykazywała działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo. W badaniach na szczurach i myszach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 2000 mg/kg/dobę (około 5-krotność dawki ludzkiej w mg/m).
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, gabapentyna, kostnienie, mikrojąderko w szpiku kostnym, niski stopień złośliwości, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze, wzrost statystycznie znamienny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Penicillinum procainicum L TZF 1 200 000 j.m.
Penicillinum Procainicum L TZF zawiera benzylopenicylinę prokainową lecytynowaną, antybiotyk beta-laktamowy o długoletnim zastosowaniu klinicznym w leczeniu zakażeń wywołanych przez wrażliwe drobnoustroje. Pomimo braku szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących długoterminowych badań mutagenności i kancerogenności na modelach zwierzęcych, wieloletnie doświadczenie kliniczne nie wskazuje na istotne ryzyko mutagenne lub kancerogenne związane z tym lekiem. Nie przeprowadzono standardowych testów mutagenności in vitro i in vivo ani badań kancerogenności, co stanowi ograniczenie w pełnej ocenie profilu bezpieczeństwa przedklinicznego substancji czynnej. Mechanizm działania benzylopenicyliny prokainowej opiera się na selektywnym oddziaływaniu na struktury komórkowe bakterii, które nie występują w komórkach eukariotycznych, co teoretycznie minimalizuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego gospodarza. Stosowanie Penicillinum Procainicum L TZF powinno być oparte na aktualnej wiedzy klinicznej oraz indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka w konkretnych wskazaniach terapeutycznych, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z braku długoterminowych badań przedklinicznych.
antybiotyk, antybiotyk beta-laktamowy, badanie kancerogenności, badanie mutagenności, benzylopenicylina, benzylopenicylina prokainowa, benzylopenicylina prokainowa lecytynowana, drobnoustrój wrażliwy, działanie genotoksyczne, komórka eukariotyczna, materiał genetyczny, mechanizm działania, profil bezpieczeństwa, terapia zakażeń, właściwość kancerogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 5 mg + 5 mg
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania perindoprylu wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności po podaniu doustnym są nerki, gdzie obserwowano odwracalne uszkodzenia. Perindopryl nie wykazuje potencjału mutagennego ani karcynogennego w badaniach in vitro i in vivo, a także nie wykazuje działania embriotoksycznego czy teratogennego, choć jako inhibitor ACE może powodować działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego, takie jak zgon płodu, wady wrodzone, zmiany nerkowe oraz zwiększoną umieralność okołoporodową. W przypadku amlodypiny, badania reprodukcyjne na szczurach i myszach wykazały zmiany w przebiegu porodu i rozwoju potomstwa przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalne zalecane dawki dla ludzi (10 mg/dobę), natomiast dawki do 10 mg/kg/dobę nie wykazały negatywnego wpływu na płodność.
badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie reprodukcyjne, działanie karcynogenne, funkcja nerek, gęstość spermy, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, potencjał embriotoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przeżywalność młodych, test in vitro, test in vivo, testosteron, umieralność okołoporodowa, wada wrodzona, zgon płodu, zmiany w nerkach - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumilar 5 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne ramiprylu wykazały brak ostrej toksyczności po podaniu doustnym u gryzoni i psów, jednak długotrwałe stosowanie w dawkach 2 mg/kg (szczury), 2,5 mg/kg (psy) i 8 mg/kg (małpy) było dobrze tolerowane, natomiast dawki 250 mg/kg/dobę indukowały powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono teratogenności ani zaburzeń płodności, choć podawanie wysokich dawek ramiprylu (≥50 mg/kg/dobę) samicom szczura w okresie płodowym i laktacji powodowało nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Badania mutagenności ramiprylu nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego. U młodych szczurów pojedyncze dawki ramiprylu powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek.
amlodypiny bezylan, aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, obraz krwi, opóźniony poród, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, ramipryl i amlodypina, spermatyda, testosteron, uszkodzenie nerki, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sortis 10 10 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa atorwastatyny obejmowała testy genotoksyczności in vitro i in vivo, które wykazały brak mutagennego i klastogennego potencjału substancji. W badaniach karcinogenności zaobserwowano różnice gatunkowe: u szczurów nie stwierdzono działania onkogennego, natomiast u myszy, przy ekspozycji 6-11-krotnie wyższej niż u ludzi (AUC₀₋₂₄ₕ), wystąpiły gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. Wyniki te wskazują na niski potencjał karcinogenny atorwastatyny w warunkach klinicznych, jednak wymagają ostrożnej interpretacji ze względu na wysokie dawki stosowane w modelu myszy.
aberracja chromosomowa, atorwastatyna, badanie karcinogenności, badanie mutagenności, bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, potencjał karcinogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowokomórkowy, test genotoksyczności, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxazepam Espefa 10 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące oksazepamu, substancji czynnej leku Oxazepam Espefa, są ograniczone w zakresie oceny potencjału mutagennego i rakotwórczego. Nie przeprowadzono standardowych testów mutagenności, takich jak test Amesa, test aberracji chromosomowych czy test mikrojądrowy, ani długoterminowych badań karcynogenności na modelach zwierzęcych. Brak jest zatem informacji pozwalających na jednoznaczną ocenę wpływu oksazepamu na materiał genetyczny komórek oraz ryzyka rozwoju nowotworów w wyniku jego stosowania.
W związku z powyższym, pełna ocena profilu bezpieczeństwa oksazepamu w kontekście mutagenności i rakotwórczości jest ograniczona. W praktyce klinicznej rekomenduje się opieranie decyzji terapeutycznych na wieloletnim doświadczeniu klinicznym oraz obserwacjach dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego leku u pacjentów, gdyż brak jest kompleksowych danych przedklinicznych potwierdzających lub wykluczających te ryzyka.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranimax Teva 150 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne ranitydyny, substancji czynnej preparatu Ranimax Teva (150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku), wykazały brak potencjału karcynogennego, mutagennego oraz negatywnego wpływu na płodność. Długoterminowe eksperymenty na modelach zwierzęcych (myszy i szczury) z dawkami sięgającymi 2 g/kg masy ciała nie wykazały działania kancerogennego, co stanowi istotny margines bezpieczeństwa względem dawek stosowanych klinicznie. Testy mutagenności przeprowadzone na szczepach Salmonella i Escherichia coli, przy maksymalnych dopuszczalnych dawkach, również nie potwierdziły działania mutagennego ranitydyny.
badanie długoterminowe, badanie mutagenności, chlorowodorek, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, gryzoń laboratoryjny, model zwierzęcy, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa leku, ranitydyna, szczep bakterii, terapia, test bakteryjny, test mutagenności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na płodność