Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Enoksaparyna

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania enoksaparyny

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania enoksaparyny sodowej obejmowały szereg testów toksykologicznych, badań mutagenności, teratogenności oraz wpływu na rozrodczość. Wyniki tych badań dostarczyły istotnych informacji o profilu bezpieczeństwa tej substancji przed wprowadzeniem jej do stosowania klinicznego.¹

Badania toksyczności przewlekłej

W ramach oceny bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej przeprowadzono badania toksyczności przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. W 13-tygodniowym badaniu na szczurach i psach, którym podawano produkt podskórnie w dawce 15 mg/kg na dobę, nie zaobserwowano żadnych istotnych działań niepożądanych poza spodziewanym działaniem przeciwzakrzepowym. Podobnie w dłuższych, 26-tygodniowych badaniach na szczurach i małpach, przy podawaniu leku zarówno podskórnie jak i dożylnie w dawce 10 mg/kg na dobę, nie wykazano innych działań niepożądanych niż standardowe działanie przeciwzakrzepowe charakterystyczne dla tej grupy substancji.²

Badania mutagenności

Potencjał mutagenny enoksaparyny sodowej oceniano w szeregu testów in vitro oraz in vivo. Przeprowadzone badania obejmowały:

• Test Amesa (ocena potencjału mutagennego na szczepach bakterii)
• Test postępującej mutacji komórek chłoniaka u myszy
• Test aberracji chromosomalnej limfocytów ludzkich in vitro
• Test aberracji chromosomalnej komórek szpiku kostnego szczura in vivo

³

We wszystkich przeprowadzonych testach nie wykazano aktywności mutagennej enoksaparyny sodowej. Zarówno w badaniach in vitro, takich jak test Amesa czy test mutacji komórek chłoniaka myszy, jak i w badaniach aktywności klastogennej (zdolności do wywoływania uszkodzeń chromosomów) nie stwierdzono genotoksyczności badanej substancji. Testy in vitro aberracji chromosomalnej limfocytów ludzkich oraz badania in vivo aberracji chromosomalnej komórek szpiku kostnego szczura również nie wykazały działania genotoksycznego enoksaparyny.⁴

Badania teratogenności i wpływu na rozwój płodu

W celu oceny potencjalnego działania teratogennego enoksaparyny sodowej oraz jej wpływu na rozwój płodu przeprowadzono badania na ciężarnych samicach szczura i królika. Zwierzętom podawano enoksaparynę sodową podskórnie w dawkach do 30 mg/kg masy ciała na dobę. W żadnym z tych badań nie stwierdzono działania teratogennego – czyli powodującego wady rozwojowe płodu. Dodatkowo nie zaobserwowano działania toksycznego enoksaparyny na rozwijający się płód nawet przy stosowaniu wysokich dawek leku.⁵

Wpływ na płodność i rozrodczość

Ocena wpływu enoksaparyny sodowej na płodność i zdolności rozrodcze przeprowadzona została na szczurach obu płci. W badaniach tych samcom i samicom szczura podawano enoksaparynę sodową drogą podskórną w dawkach do 20 mg/kg masy ciała na dobę. Wyniki badań nie wykazały żadnego niekorzystnego wpływu enoksaparyny na płodność i zdolności rozrodcze zarówno samców, jak i samic szczura, nawet przy zastosowaniu relatywnie wysokich dawek badanej substancji.⁶

Podsumowanie badań przedklinicznych

Przeprowadzone przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania enoksaparyny sodowej dostarczyły kompleksowych danych dotyczących potencjalnej toksyczności, mutagenności, teratogenności oraz wpływu na rozrodczość tej substancji. We wszystkich tych badaniach nie wykazano istotnych działań niepożądanych poza spodziewanym działaniem przeciwzakrzepowym. Substancja nie wykazała potencjału mutagennego ani teratogennego, nie wpływała negatywnie na rozwój płodu, płodność i zdolności rozrodcze badanych zwierząt. Uzyskane wyniki badań przedklinicznych wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej jako substancji leczniczej.⁷

⁸