potencjał genotoksyczny
Potencjał genotoksyczny odnosi się do zdolności substancji chemicznej, fizycznej lub biologicznej do wywoływania uszkodzeń DNA, które mogą prowadzić do mutacji genetycznych. Substancje o działaniu genotoksycznym mogą indukować zmiany w materiale genetycznym poprzez różne mechanizmy, m.in. pęknięcia nici DNA, tworzenie adduktów DNA czy zaburzenia procesu replikacji.
W praktyce klinicznej ocena potencjału genotoksycznego jest kluczowym elementem badań toksykologicznych leków, substancji chemicznych i czynników środowiskowych. Substancje wykazujące działanie genotoksyczne stanowią istotne zagrożenie dla zdrowia, gdyż mogą inicjować proces kancerogenezy, powodować wady wrodzone czy zaburzenia reprodukcyjne.
Badania potencjału genotoksycznego obejmują szereg testów in vitro i in vivo, m.in. test Amesa, test mikrojądrowy, test aberracji chromosomowych czy test kometowy. W farmakologii klinicznej ocena genotoksyczności jest obligatoryjnym elementem badań przedklinicznych nowych związków chemicznych przed ich wprowadzeniem do badań z udziałem ludzi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mirena 52 mg
System terapeutyczny domaciczny Mirena zawiera 52 mg lewonorgestrelu, uwalniając średnio 20 µg substancji czynnej na dobę. Przedkliniczne badania bezpieczeństwa obejmowały farmakologię, farmakokinetykę, toksyczność, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Testy na samicach małp wykazały miejscową aktywność farmakologiczną i dobrą tolerancję, bez objawów toksyczności ogólnoustrojowej po 9-12 miesiącach stosowania. Badania na królikach nie wykazały toksycznego wpływu na płód po domacicznym podaniu, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
aktywność farmakologiczna, badanie rentgenowskie, bezpieczeństwo biologiczne, farmakokinetyka, farmakologia, genotoksyczność, lewonorgestrel, odpowiedź ogólnoustrojowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał uczulający, profil bezpieczeństwa, progestagen, reakcja tkankowa, system terapeutyczny domaciczny, test in vitro, test in vivo, toksyczność, toksyczność genetyczna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność płodowa, tolerancja miejscowa, zgodność biologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bromox 3 mg
Badania przedkliniczne bromazepamu wykazały brak działania rakotwórczego i genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne tej substancji. Ocena wpływu na płodność u szczurów nie wykazała negatywnego oddziaływania na zdolności rozrodcze przy codziennym podawaniu leku. W badaniach teratogenności u szczurów zaobserwowano zwiększoną śmiertelność płodów, wyższą częstość martwych urodzeń oraz obniżoną przeżywalność potomstwa, jednakże nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 125 mg/kg/dobę. U królików dawki do 50 mg/kg/dobę powodowały zmniejszenie masy ciała matek i płodów oraz wzrost resorpcji zarodków, co wskazuje na potencjalne ryzyko rozwojowe przy wysokich dawkach, bez bezpośredniego działania teratogennego.
AlAT, ataksja, badanie toksykologiczne, bromazepam, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fosfataza alkaliczna, indukcja enzymów wątrobowych, martwe urodzenie, mutacja genetyczna, napad drgawkowy, potencjał genotoksyczny, proces nowotworowy, przerost hepatocytów, resorpcja zarodka, toksyczny wpływ na zarodek, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lopacut 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku loperamidu, substancji czynnej leku Lopacut, wykazały korzystny profil toksykologiczny. W badaniach toksyczności ostrej i przewlekłej nie zaobserwowano specyficznych efektów toksycznych. Ocena genotoksyczności, przeprowadzona in vitro i in vivo, potwierdziła brak działania mutagennego i uszkadzającego chromosomy. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach, dawka 40 mg/kg/dobę (240-krotność maksymalnej dawki u ludzi) wywołała toksyczność u samic ciężarnych, zaburzenia płodności oraz zmniejszoną przeżywalność płodów, natomiast dawki niższe nie powodowały negatywnych efektów ani na matkę, ani na potomstwo, w tym na rozwój przed- i poporodowy.
arytmia, chlorowodorek loperamidu, działanie genotoksyczne, efekt elektrofizjologiczny, elektrofizjologia mięśnia sercowego, elektrofizjologia serca, gen HERG, loperamid, mutacja genetyczna, potencjał genotoksyczny, przepływ jonów potasowych, przepływ jonów sodowych, przeżywalność płodu, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomu, zaburzenie płodności, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SILDEROS 25 mg
Przedkliniczne badania syldenafilu, substancji czynnej produktu SILDEROS 25 mg, obejmowały szeroki zakres standardowych testów farmakologicznych, toksykologicznych oraz genotoksycznych. Ocena wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy nie wykazała istotnych zagrożeń bezpieczeństwa. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły negatywnych efektów przy długotrwałej ekspozycji, a testy genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego i zdolności do wywoływania aberracji chromosomowych. Dodatkowo, badania kancerogenności na modelach zwierzęcych nie wskazały na ryzyko rozwoju nowotworów związane z syldenafilem stosowanym w dawce 25 mg.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, efekt toksyczny, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proces rozrodczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, substancja czynna, syldenafil, tabletka powlekana, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tardysol 20 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne produktu leczniczego Tardysol (20 mg/ml, roztwór doustny) wykazały brak istotnych klinicznie działań niepożądanych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ocena farmakologiczna nie wykazała negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. W badaniach toksyczności po wielokrotnej ekspozycji, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne, nie zaobserwowano toksyczności narządowej ani istotnych odchyleń w parametrach biochemicznych, hematologicznych i histopatologicznych. Testy genotoksyczności (test Amesa, aberracji chromosomowych, mikrojądrowy) nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, badanie karcynogenności, funkcja rozrodcza, jon żelaza, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, parametr histopatologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, rozwój płodu, rozwój prenatalny i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, siarczan siedmiowodny, siarczan żelaza, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomu - Leksykon substancji czynnych
Maruna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące Tanacetum parthenium (L.) Schulz Bip., herba (ziele maruny) wykazały brak działania mutagennego w trzech testach Amesa z różnymi wyciągami z suszonego ziela, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego w tym modelu. Jednakże dane dotyczące toksyczności reprodukcyjnej są ograniczone do jednego badania na ciężarnych szczurach, gdzie podawano dawki około 58,7-krotnie wyższe niż zalecane dla ludzi, co skutkowało toksycznością zarówno u samic, jak i płodów. Brak jest kompleksowych badań toksyczności reprodukcyjnej, co utrudnia ocenę bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży.
badanie farmakodynamiczne, badanie farmakokinetyczne, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, ziele maruny, złocień maruna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ikatybant Ranbaxy 30 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne ikatybantu wykazały zależne od dawki zmniejszenie stężeń hormonów płciowych oraz odwracalne opóźnienie dojrzewania u szczurów i psów przy podawaniu wielokrotnych dawek do 6 i 9 miesięcy. Maksymalna ekspozycja dobowa (AUC) przy poziomie NOAEL u psów była 2,3-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 30 mg podskórnie. U szczurów obserwowano przerost nadnerczy, który ustępował po odstawieniu leku, jednak kliniczne znaczenie tego efektu pozostaje nieustalone. Ikatybant nie wpływał na płodność samców myszy i szczurów przy dawkach odpowiednio do 80,8 mg/kg mc./dobę i 10 mg/kg mc./dobę. Badania genotoksyczności i karcinogenności nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego, nawet przy ekspozycji dwukrotnie przekraczającej dawkę terapeutyczną u ludzi. Testy teratogenności na szczurach i królikach (dawki do 25 mg/kg mc./dobę i 10 mg/kg mc./dobę) nie potwierdziły działania teratogennego.
atrofia jąder, badanie toksyczności, bradykinina, dawka podskórna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie tokolityczne, genotoksyczność, gonadotropina, hormony płciowe, kanał hERG, karcinogenność, niedokrwienie serca, NOAEL, płodność, podanie wielokrotne, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa leku, przerost nadnerczy, przewodzenie sercowe, rozrodczość, skurcz macicy, toksykologia, układ sercowo-naczyniowy, wstrzyknięcie podskórne, zgon okołoporodowy, zmiana hemodynamiczna, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apoauronarami 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ramiprylu, substancji czynnej leku Apoauronarami, wykazały niski profil toksyczności ostrej po podaniu doustnym u gryzoni i psów. W badaniach przewlekłych na szczurach, psach i małpach zaobserwowano zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz zmiany w morfologii krwi, a u psów i małp przy dawkach 250 mg/kg/dobę stwierdzono powiększenie aparatu przykłębuszkowego nerek, co jest efektem farmakodynamicznym działania inhibitora konwertazy angiotensyny. Bezpieczne dawki dobowe ustalono na poziomie 2,0 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów oraz 8,0 mg/kg u małp. Szczególną wrażliwość wykazały młode szczury, u których pojedyncza dawka ramiprylu wywołała nieodwracalne uszkodzenia nerek.
aparat przykłębuszkowy, badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, inhibitor konwertazy angiotensyny, morfologia krwi, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil toksyczności, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, właściwość teratogenna, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib Zentiva 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sunitynibu wykazały wielonarządową toksyczność przy klinicznie istotnych poziomach ekspozycji, obejmującą zmiany w przewodzie pokarmowym (nudności, biegunki), nadnerczach (przekrwienie, krwotoki, martwica), układzie limfatycznym i krwiotwórczym (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustce, śliniankach, stawach oraz narządach rozrodczych żeńskich (zanik macicy, zmniejszenie pęcherzyków jajnikowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, zanik kanalików jądrowych, rozrost komórek mezangium nerek oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Większość zmian była odwracalna po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii. Sunitynib nie wykazywał mutagenności in vitro ani klastogenności in vivo, choć obserwowano poliploidię w ludzkich limfocytach in vitro. Nie oceniano genotoksyczności metabolitu czynnego.
aberracje chromosomalne strukturalne, atrezja pęcherzyków jajnikowych, degranulacja komórek pęcherzykowych, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, guz chromochłonny, hiperplazja błony śluzowej żołądka, hipoplazja szpiku kostnego, narażenie ogólnoustrojowe, organogeneza, poliploidia, potencjał genotoksyczny, przekrwienie kory nadnerczy, przewód pokarmowy, rak gruczołów Brunnera, resorpcja płodu, rozrost komórek mezangium, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, rozwój zarodkowo-płodowy, sunitynib, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, trzustka zewnątrzwydzielnicza, wady rozwojowe szkieletu płodu, właściwości mutagenne, wydłużenie odstępu QTc, zanik kanalików jądrowych, zanik tkanki limfoidalnej, złośliwy śródbłoniak krwionośny, zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory, zwyrodnienie ciałek żółtych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fosfomycin US Pharmacia 3 g
Fosfomycyna, podawana doustnie w dawce 3 g w formie granulatu, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Analizy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły toksyczności narządowej ani systemowej, nawet przy różnych dawkach i schematach podawania. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe, nie wykazały potencjału genotoksycznego fosfomycyny. Ponadto, badania dotyczące wpływu na płodność nie wskazały na negatywne efekty na zdolności rozrodcze, co jest istotne dla pacjentów w wieku rozrodczym.
aberracje chromosomowe, badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, bezpieczeństwo stosowania leku, działanie rakotwórcze, fosfomycyna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, roztwór doustny, saszetka, substancja czynna, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność systemowa, toksyczny wpływ na płodność, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zdolności rozrodcze - Leksykon substancji czynnych
Pączki sosny – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Pączki Sosny (Pini gemmae) zawiera 100% pączków sosny jako substancję czynną, jednak w dostępnej dokumentacji brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa jego stosowania. Nie przeprowadzono badań toksykologicznych, w tym oceny toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, ani badań genotoksyczności, rakotwórczości czy wpływu na reprodukcję. W związku z tym ocena ryzyka opiera się głównie na tradycyjnym, wieloletnim doświadczeniu klinicznym, a nie na systematycznych badaniach laboratoryjnych.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo stosowania, pączki sosny, Pini gemmae, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, surowiec zielarski, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Majamil PPH 25 mg
Diklofenak sodowy, substancja czynna leku Majamil PPH (25 mg), wykazuje w badaniach przedklinicznych działanie teratogenne u zwierząt laboratoryjnych, obejmujące hamowanie owulacji u królików, rozszczep podniebienia u myszy oraz zaburzenia implantacji i tworzenia łożyska u szczurów. W toksycznych dawkach u szczurów zaobserwowano dystocję, wydłużenie ciąży, zmniejszenie masy i zahamowanie wzrostu płodów oraz obniżoną przeżywalność. Mechanizm działania diklofenaku opiera się na hamowaniu syntezy prostaglandyn, co może prowadzić do przetrwania przewodu tętniczego Botalla u płodu, szczególnie istotne w trzecim trymestrze ciąży.
dawka toksyczna, diklofenak sodowy, dystocja, działanie teratogenne, hamowanie owulacji, hamowanie syntezy prostaglandyn, niesteroidowy lek przeciwzapalny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, przewód tętniczy Botalla, rozszczep podniebienia, trzeci trymestr, tworzenie łożyska, układ sercowo-naczyniowy płodu, zagnieżdżenie jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calcium Polfarmex 115 mg Ca 2+/5 ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa syropu Calcium Polfarmex, zawierającego 115 mg jonów wapnia na 5 ml, obejmowała standardowe badania farmakologiczne, toksykologiczne, genotoksyczne oraz oceny potencjału rakotwórczego i wpływu na reprodukcję. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zaburzeń funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. W testach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych wskazujących na toksyczność, a także nie zaobserwowano kumulacji substancji czynnych (wapnia glubionianu i wapnia laktobionianu). Testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe, aberracje chromosomowe i uszkodzenia DNA, nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego in vitro i in vivo.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie niekliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, jon wapnia, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wapń glubionowy, wapń laktobionowy, zaburzenie rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Niquitin 4 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa nikotyny zawartej w pastylkach do ssania NiQuitin 4 mg wskazują na dobrze udokumentowany profil toksykologiczny, który został uwzględniony przy ustalaniu dawek terapeutycznych, zapewniając odpowiedni margines bezpieczeństwa. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności nikotyny w stężeniach terapeutycznych, a badania kancerogenności nie dostarczyły jednoznacznych dowodów na jej rakotwórcze działanie, co jest istotne dla oceny długoterminowej terapii zastępczej nikotyną.
W badaniach na ciężarnych zwierzętach laboratoryjnych wykazano toksyczny wpływ nikotyny na przebieg ciąży i rozwój płodu, obejmujący opóźnienie wzrostu przed- i poporodowego oraz zmiany w rozwoju ośrodkowego układu nerwowego, jednak efekty te występowały przy dawkach przekraczających zalecane w schemacie dawkowania NiQuitin 4 mg. Brak jednoznacznych danych dotyczących wpływu nikotyny na płodność wskazuje na konieczność ostrożności w stosowaniu produktu u pacjentów planujących potomstwo, co powinno być uwzględnione w praktyce klinicznej.
dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze nikotyny, kancerogeneza, margines bezpieczeństwa, nikotynowa terapia zastępcza, opóźnienie wzrostu poporodowego, ośrodkowy układ nerwowy, pastylki do ssania, potencjał genotoksyczny, profil toksykologiczny nikotyny, rozwój poporodowy, schemat dawkowania, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, uzależnienie od nikotyny, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Egoropal 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa palmitynianu paliperydonu, substancji czynnej preparatu Egoropal, wykazały charakterystyczne efekty farmakologiczne, takie jak sedacja oraz wpływ na układ hormonalny, zwłaszcza związany z prolaktyną i jej działaniem na gruczoły sutkowe i narządy płciowe. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu domięśniowym (miesięcznym) oraz doustnym na szczurach i psach zaobserwowano również reakcje zapalne w miejscu wstrzyknięcia, w tym sporadyczne ropnie. Badania reprodukcji z zastosowaniem rysperydonu, metabolizowanego do paliperydonu, wykazały zmniejszenie masy urodzeniowej i obniżoną przeżywalność potomstwa, jednak po podaniu palmitynianu paliperydonu ciężarnym szczurkom w dawkach do 160 mg/kg mc./dobę (4,1-krotność ekspozycji u ludzi przy maksymalnej dawce 150 mg) nie stwierdzono embriotoksyczności ani wad rozwojowych. Zarówno palmitynian paliperydonu, jak i paliperydon nie wykazały działania genotoksycznego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa w tym zakresie.
antagonista dopaminy, antagonizm receptorów D2, działanie genotoksyczne, embriotoksyczność, gruczolak gruczołu sutkowego, gruczolak przysadki mózgowej, gruczolak trzustki, gruczolakorak gruczołu sutkowego, hiperprolaktynemia, lek przeciwpsychotyczny, nowotwór złośliwy gruczołu sutkowego, palmitynian paliperydonu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, reakcja zapalna, ropień, rysperydon, sedacja, toksyczność po wielokrotnym podaniu, układ hormonalny, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abrea 160 mg
Przedkliniczne badania kwasu acetylosalicylowego, substancji czynnej preparatu Abrea dostępnego w dawkach 75 mg, 100 mg i 160 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. W modelach zwierzęcych jedynym istotnym działaniem toksycznym było uszkodzenie nerek, bez wpływu na inne narządy. Badania toksyczności reprodukcyjnej na szczurach wskazały na potencjalne działanie fetotoksyczne i teratogenne, jednak obserwacje te dotyczyły dawek co najmniej siedmiokrotnie wyższych niż maksymalne zalecane dawki terapeutyczne stosowane u ludzi w schorzeniach sercowo-naczyniowych, co ogranicza ich znaczenie kliniczne.
działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, efekt teratogenny, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, salicylan, schorzenie sercowo-naczyniowe, terapia przewlekła, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, wskazanie kardiologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lernidum 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lerkanidypiny wykazały, że w dawkach terapeutycznych lek nie wywiera istotnych negatywnych efektów na autonomiczny i ośrodkowy układ nerwowy oraz układ pokarmowy, potwierdzając selektywność działania na układ sercowo-naczyniowy. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym na szczurach i psach zaobserwowano działania toksyczne związane z nasileniem farmakodynamicznym przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Testy genotoksyczności i rakotwórczości były jednoznacznie negatywne, co wskazuje na brak potencjału mutagennego i kancerogennego lerkanidypiny.
antagonista wapnia, autonomiczny układ nerwowy, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, chlorowodorek lerkanidypiny, dawka przeciwnadciśnieniowa, dystocja, dystrybucja lerkanidypiny, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, farmakologiczne badanie bezpieczeństwa, lerkanidypina, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, utrata zarodka po zagnieżdżeniu, utrata zarodka przed zagnieżdżeniem - Leksykon substancji czynnych
Bisoprolol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bisoprolol, selektywny antagonista receptorów β1-adrenergicznych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Testy farmakologiczne nie ujawniły specyficznych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego, ośrodkowego układu nerwowego ani funkcji metabolicznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na gryzoniach i psach nie wykazały efektów toksycznych innych niż typowe dla beta-adrenolityków. Kompleksowe testy genotoksyczności i mutagenności, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie potwierdziły potencjału bisoprololu do uszkodzeń DNA. Długoterminowe badania karcinogenności na gryzoniach przez okres do 2 lat nie wskazały na ryzyko rakotwórczości. Ponadto, bisoprolol nie wpływa negatywnie na płodność samic i samców, a parametry rozrodu pozostają w normie nawet przy wyższych dawkach.
aberracja chromosomowa, amlodypina, antagonista receptorów β1-adrenergicznych, beta-adrenolityk, choroba niedokrwienna serca, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fetotoksyczność, genotoksyczność, implantacja zarodka, karcinogenność, kwas acetylosalicylowy, mutagenność, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, płodność, potencjał genotoksyczny, resorpcja płodu, stężenie hormonów, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Cetylopirydyniowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorek cetylopirydyniowy, stosowany miejscowo w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej i gardła, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnego ryzyka dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego przy stosowaniu terapeutycznych dawek. Wielokrotne podawanie substancji nie powodowało efektów toksycznych ani kumulacji toksyczności. Testy genotoksyczności i mutagenności nie wskazały na ryzyko uszkodzeń DNA, a badania karcynogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów. Ponadto, chlorek cetylopirydyniowy nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa.
aerozol do jamy ustnej, badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, bakteryjna flora jelitowa, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek benzydaminy, działanie rakotwórcze, efekt niepożądany, flora bakteryjna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko mutagenne, Septolete ultra, stan zapalny jamy ustnej i gardła, substancja antyseptyczna, terapia długoterminowa, teratogenność, test mutagenności, tolerancja miejscowa, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AuroDulox 60 mg
Duloksetyna, substancja czynna leku Duloxetine Apotex, nie wykazała potencjału genotoksycznego w standardowych testach. W badaniach rakotwórczości na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, choć zaobserwowano obecność wielojądrzastych komórek w wątrobie bez innych zmian histopatologicznych. U samic myszy poddanych 2-letniej ekspozycji na wysoką dawkę 144 mg/kg/dobę odnotowano zwiększoną częstość gruczolaków i nowotworów wątroby, co przypisano indukcji enzymów mikrosomalnych. Wpływ tych obserwacji na bezpieczeństwo kliniczne u ludzi pozostaje niejasny. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawka 45 mg/kg/dobę, odpowiadająca maksymalnej ekspozycji klinicznej (AUC), powodowała zaburzenia cyklu rujowego, zmniejszenie spożycia pokarmu i masy ciała, a także obniżenie wskaźnika żywych urodzeń i opóźnienie wzrostu potomstwa. Embriotoksyczność u królików objawiała się wadami układu sercowo-naczyniowego i kostnego przy narażeniu mniejszym niż maksymalna ekspozycja kliniczna (AUC).
badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, działanie neurobehawioralne, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątroby, funkcja rozrodcza, gruczolak wątroby, narażenie układowe, NOAEL, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa leku, wada rozwojowa układu sercowo-naczyniowego, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wielojądrzasta komórka, zaburzenie cyklu rujowego, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vardenafil Aristo 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wardenafilu, substancji czynnej produktu leczniczego Vardenafil Aristo w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały znaczących efektów toksycznych, co potwierdza akceptowalne ryzyko stosowania leku w terapii zaburzeń erekcji. Ponadto, testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe, aberracje chromosomowe i uszkodzenia DNA, nie wykazały potencjału genotoksycznego wardenafilu.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, chlorowodorek trójwodny, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, karcinogenność, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wardenafil, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Adamed 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne tadalafilu wykazały brak działania teratogennego, embriotoksycznego oraz fetotoksycznego u szczurów i myszy przy dawkach sięgających 1000 mg/kg/dobę. W badaniach rozwojowych u szczurów dawka 30 mg/kg/dobę nie wywołała efektów toksycznych, a wartość AUC dla niezwiązanego tadalafilu u ciężarnych samic była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce terapeutycznej 20 mg, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Nie stwierdzono również zaburzeń płodności u samców i samic szczurów, co potwierdza brak negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne w tym gatunku.
badania przedurodzeniowe i pourodzeniowe, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja farmakologiczna, pole pod krzywą stężenia, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, spermatogeneza, tadalafil, wpływ na reprodukcję, zaburzenia płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neurontin 300 300 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne nad gabapentyną (Neurontin) wykazały, że lek nie posiada istotnego potencjału mutagennego ani genotoksycznego, co potwierdzono w standardowych testach in vitro i in vivo. W dwuletnich badaniach rakotwórczości na myszach i szczurach, podawano dawki do 2000 mg/kg/dobę, co odpowiada do 5-krotności dawki terapeutycznej u ludzi (3600 mg/dobę, przeliczonej na mg/m²). U samców szczurów zaobserwowano statystycznie znamienny wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki jedynie przy najwyższej dawce, jednak nowotwory te charakteryzowały się niskim stopniem złośliwości i nie wpływały na przeżywalność zwierząt. Znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje niejasne. Ponadto, badania na szczurach wykazały brak wpływu gabapentyny na płodność i zdolności rozrodcze przy dawkach do 2000 mg/kg/dobę (około 5-krotność dawki ludzkiej w mg/m²).
aberracja chromosomowa, działanie teratogenne, gabapentyna, kostnienie, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy, stopień złośliwości nowotworu, szpik kostny, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranigast 150 mg
Ranitydyna, substancja czynna leku Ranigast (150 mg tabletki powlekane), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo farmakologiczne. Testy wykazały brak istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy, nerwowy oraz inne kluczowe układy fizjologiczne. Badania toksyczności po wielokrotnym podawaniu na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały istotnych objawów toksyczności narządowej ani układowej. Ponadto, testy genotoksyczności (in vitro i in vivo) nie potwierdziły potencjału mutagennego, a długoterminowe badania kancerogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
aberracja chromosomowa, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kancerogenność, mutacja genowa, płodność, potencjał genotoksyczny, ranitydyna, rozwój płodowy, rozwój zarodkowy, teratogenność, toksyczność, toksyczność narządowa, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Movalis 7,5 mg
Badania przedkliniczne meloksykamu wykazały profil bezpieczeństwa typowy dla NLPZ, z charakterystycznymi działaniami niepożądanymi przy długotrwałym podawaniu dużych dawek, obejmującymi owrzodzenia i nadżerki przewodu pokarmowego oraz martwicę brodawek nerkowych u dwóch gatunków zwierząt. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawki ≥1 mg/kg m.c. (toksyczne dla matki) powodowały zmniejszenie owulacji, zahamowanie implantacji oraz embriotoksyczną resorpcję zarodków. Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 4 mg/kg u szczurów i 80 mg/kg u królików, co stanowi 5-10-krotność dawek klinicznych (7,5-15 mg dla osoby 75 kg). Meloksykam przenika do mleka zwierząt karmiących, co sugeruje możliwość przenikania do mleka matki w okresie laktacji.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, inhibitor syntezy prostaglandyn, martwica brodawki nerkowej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie i nadżerka, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, przewód pokarmowy, resorpcja zarodka, wpływ na reprodukcję, zahamowanie implantacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aromatol Hot żel –
Produkt leczniczy Aromatol Hot żel nie posiada dedykowanych badań nieklinicznych oceniających jego bezpieczeństwo stosowania. Brak jest danych dotyczących potencjalnej toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na rozrodczość i rozwój płodu, potencjału genotoksycznego i karcynogennego, specyficznych interakcji między składnikami oraz biodostępności i metabolizmu przez skórę. Preparat zawiera aktywne składniki naturalne: olejek eukaliptusowy (5,0 g/100 g), olejek rozmarynowy (5,0 g/100 g), balsam peruwiański (6,0 g/100 g) oraz kamforę racemiczną (10,0 g/100 g), które są powszechnie stosowane w dermatologii i posiadają ugruntowane dane literaturowe dotyczące ich bezpieczeństwa.
badanie przedkliniczne, balsam peruwiański, biodostępność składników, charakterystyka produktu leczniczego, czynnik ryzyka, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, kamfora racemiczna, olejek eukaliptusowy, olejek rozmarynowy, postać farmaceutyczna, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, reakcja niepożądana, rozwój płodu, toksyczność ostra i przewlekła, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Corr 20 20 mg
Symwastatyna, substancja czynna preparatu CORR 20/40, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej mechanizm działania jako inhibitora reduktazy HMG-CoA, kluczowego enzymu w syntezie cholesterolu. Badania farmakodynamiczne na modelach zwierzęcych wykazały oczekiwane efekty hipolipemizujące bez nieoczekiwanych działań. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu na różnych gatunkach nie ujawniły istotnych zagrożeń toksykologicznych, a profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności przewlekłej został oceniony jako akceptowalny dla zastosowań klinicznych. Ponadto, badania genotoksyczności (in vitro i in vivo) nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego symwastatyny.
aberracja chromosomowa, dawka terapeutyczna, działanie hipolipemizujące, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karcynogenność, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy, symwastatyna, synteza cholesterolu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, zagrożenie onkogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Scholl Zestaw na grzybicę paznokci 50 mg/ml
Przedkliniczne badania farmakologiczne chlorowodorku amorolfiny (50 mg/ml) zawartego w produkcie Scholl Zestaw na grzybicę paznokci wykazały brak istotnych klinicznie zaburzeń funkcjonowania układów sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego przy dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności wielokrotnej na zwierzętach nie ujawniły działań toksycznych przy ekspozycji odpowiadającej lub przekraczającej dawki terapeutyczne, a obserwowane efekty były odwracalne. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności amorolfiny, co potwierdza jej bezpieczeństwo pod kątem ryzyka uszkodzeń materiału genetycznego.
amorolfina, chlorowodorek amorolfiny, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, grzybica paznokci, guz nowotworowy, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, ryzyko mutagenne, toksyczność rozrodcza, toksyczność wielokrotna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, zmiana przednowotworowa - Leksykon substancji czynnych
Fenylefryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fenylefryna, sympatykomimetyk stosowany w leczeniu objawów przeziębienia i grypy oraz w preparatach pozajelitowych, wykazuje relatywnie niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 wynoszącą około 120 mg/kg u myszy i 350 mg/kg u szczurów, co jest znacznie wyższe niż dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Badania przedkliniczne nie wykazały specyficznych objawów toksyczności po podaniu wielokrotnym w dawkach terapeutycznych, choć w bardzo wysokich dawkach obserwowano zapalenie i rozrost prostaty u zwierząt, bez wzrostu ryzyka nowotworów. Potencjał genotoksyczny i rakotwórczy fenylefryny jest niejednoznaczny, jednak testy mutagenności, takie jak test Amesa, nie potwierdziły działania mutagennego, a badania na modelach gryzoni nie wykazały kancerogenności.
badanie farmakologiczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, dawka terapeutyczna, dawkowanie u ludzi, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie sympatykomimetyczne, embriogeneza, LD50, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, preparat pozajelitowy, preparat złożony, prostata, przeziębienie i grypa, rozrost prostaty, situs inversus, test mutagenności, toksyczność leku, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe, zaburzenia rozwoju płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clexane 8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml
Przedkliniczne badania toksyczności enoksaparyny sodowej przeprowadzone na szczurach, psach, małpach oraz królikach wykazały korzystny profil bezpieczeństwa substancji przy długotrwałym stosowaniu. W badaniach podprzewlekłych (13 tygodni, dawka 15 mg/kg/dobę, podskórnie) oraz przewlekłych (26 tygodni, dawka 10 mg/kg/dobę, podskórnie i dożylnie) nie zaobserwowano działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem przeciwzakrzepowym. Ocena teratogenności i toksyczności na płód w okresie ciąży (dawki do 30 mg/kg/dobę, podskórnie) u szczurów i królików nie wykazała żadnych negatywnych skutków, podobnie jak badania wpływu na płodność u szczurów (dawki do 20 mg/kg/dobę, podskórnie), które potwierdziły brak wpływu na zdolności rozrodcze.
aberracja chromosomalna limfocytów, aberracja chromosomalna szpiku kostnego, aktywność klastogenna, aktywność mutagenna, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, lek przeciwzakrzepowy, mutacja komórek chłoniaka, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, test Amesa, toksyczność płodowa, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ornispar 3 g/5 g
L-ornityna L-asparaginian, substancja czynna preparatu Ornispar, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo stosowania. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, w tym testy przewlekłej toksyczności, nie wykazały istotnych efektów toksycznych ani ryzyka genotoksycznego przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. Testy mutagenności potwierdziły brak potencjału mutagennego, co jest kluczowe dla wykluczenia ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego. Warto podkreślić, że nie stwierdzono szczególnych zagrożeń dla pacjentów, co wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa L-ornityny L-asparaginianu w kontekście stosowania klinicznego. Niemniej jednak, istnieją istotne luki w danych przedklinicznych, które należy uwzględnić w ocenie ryzyka. Brak specyficznych badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego substancji oraz niedostateczna ocena wpływu na funkcje reprodukcyjne stanowią ograniczenia, które mogą mieć znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów w wieku rozrodczym i kobiet w ciąży. Negatywne wyniki testów mutagenności sugerują niski potencjał kancerogenny, jednak brak dedykowanych badań karcynogenicznych wymaga ostrożności. W związku z tym, mimo pozytywnego profilu bezpieczeństwa, zaleca się monitorowanie i dalsze badania w tych obszarach.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, ciąża, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, L-ornityna L-asparaginian, mutacja, parametry reprodukcyjne, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, przewlekła toksyczność, substancja czynna, test mutagenności, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simorion 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa symwastatyny (Simorion) obejmowały analizę farmakodynamiki, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz rakotwórczości na modelach zwierzęcych. Wyniki wykazały brak istotnych efektów toksycznych, genotoksycznych oraz onkogennych, nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne stosowane u ludzi. Badania reprodukcyjne na szczurach i królikach nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój noworodków. Farmakodynamika potwierdziła mechanizm działania jako inhibitora reduktazy HMG-CoA, co skutkuje obniżeniem poziomu cholesterolu zgodnie z oczekiwaniami terapeutycznymi.
badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, genotoksyczność, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, inhibitor syntezy cholesterolu, mechanizm działania leku, miopatia, obniżanie poziomu cholesterolu, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, rakotwórczość, reduktaza HMG-CoA, symwastatyna, synteza cholesterolu, teratogenność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroksol Hasco 30 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące chlorowodorku ambroksolu potwierdzają jego korzystny profil bezpieczeństwa. Substancja charakteryzuje się niską toksycznością ostrą oraz brakiem specyficznej organotoksyczności. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym ustalono poziomy NOAEL dla myszy (150 mg/kg mc./dobę, 4 tygodnie), szczurów (50 mg/kg mc./dobę, 52 i 78 tygodni), królików (40 mg/kg mc./dobę, 26 tygodni) oraz psów (10 mg/kg mc./dobę, 52 tygodnie). Podanie dożylne w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów nie wykazało ciężkiej toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej, a obserwowane działania niepożądane miały charakter przemijający.
aberracja chromosomowa, Ambroksol Hasco, badanie histopatologiczne, chlorowodorek ambroksolu, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, in vitro, in vivo, NOAEL, organotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój okołoporodowy, rozwój postnatalny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu dożylnym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Iwermektyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Iwermektyna, obecna w preparatach takich jak Ivermectin Medical Valley, Scavertin oraz Soolantra (krem 10 mg/g), wykazuje toksyczność ośrodkowego układu nerwowego przy wysokich dawkach, manifestującą się rozszerzeniem źrenic, drżeniem, ataksją oraz wymiotami w badaniach na różnych gatunkach zwierząt. Wielokrotne podawanie substancji ujawniło działanie teratogenne, w tym rozszczep podniebienia u myszy, szczurów i królików, przy dawkach zbliżonych do toksycznych dla matek. W badaniach toksyczności miejscowej kremu Soolantra na miniaturowych świniach nie stwierdzono toksyczności ani miejscowej, ani ogólnoustrojowej przy ekspozycji porównywalnej z kliniczną. Margines bezpieczeństwa (NOAEL) dla toksycznych dawek był co najmniej 70-krotnie wyższy niż ekspozycja kliniczna, a toksyczność noworodków wynikała z ekspozycji pourodzeniowej przez mleko matki, a nie z narażenia in utero.
ataksja, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, chłoniak, dawka toksyczna, deformacja zgięciowa nadgarstka, działanie drażniące na skórę, działanie fototoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uczulające, genotoksyczność, in utero, iwermektyna, ocena ryzyka środowiskowego, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, rozszczep podniebienia, ryzyko środowiskowe, test Amesa - Leksykon substancji czynnych
Lisdeksamfetamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lisdeksamfetamina dimezylan, substancja czynna preparatu Elvanse, wykazuje w badaniach przedklinicznych profil bezpieczeństwa charakteryzujący się opóźnionym i przemijającym działaniem pobudzającym na ośrodkowy układ nerwowy, z niższym potencjałem uzależniającym w porównaniu do metylofenidatu i kokainy. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym obserwowano typowe dla psychostymulantów zmiany behawioralne, zmniejszenie masy ciała, ograniczenie apetytu oraz spowolnienie wzrostu. Ocena genotoksyczności nie wykazała działania mutagennego ani klastogennego w testach in vitro (test Amesa, test komórek chłoniaka myszy) oraz in vivo (test mikrojądrowy mysich komórek szpiku). Dane dotyczące rakotwórczości pochodzą z badań mieszaniny enancjomerów D i L amfetaminy (1:1), które nie wykazały działania rakotwórczego przy dawkach do 30 mg/kg mc./dobę u samców myszy, 19 mg/kg mc./dobę u samic myszy oraz 5 mg/kg mc./dobę u szczurów obu płci.
aktywność ruchowa, badanie przedkliniczne, deksamfetamina, działanie rakotwórcze, enancjomer, funkcja seksualna, genotoksyczność, lisdeksamfetamina dimezylan, metylofenidat, neurotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, podatność na nadużywanie, potencjał genotoksyczny, potencjał uzależniający, profil bezpieczeństwa, przeżywalność zarodka, rakotwórczość, rozwój zarodkowo-płodowy, środek psychostymulujący, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotna, układ nagrody, włókno nerwowe, zaburzenie pamięci, zaburzenie uczenia się - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Isotretinoin Aristo 20 mg
Przedkliniczne badania toksyczności izotretynoiny wykazały, że dawki LD50 po podaniu doustnym wynoszą około 2000 mg/kg u królików, około 3000 mg/kg u myszy oraz ponad 4000 mg/kg u szczurów. W badaniach przewlekłych na szczurach, przy dawkach 2, 8 i 32 mg/kg/dobę, obserwowano działania niepożądane takie jak częściowe wypadanie włosów oraz wzrost stężenia trójglicerydów w osoczu. Efekty te przypominają objawy hiperwitaminozy A, jednak bez masywnych zwapnień tkanek i zmian hepatocytów typowych dla witaminy A. Wszystkie działania niepożądane ustępowały samoistnie w ciągu 1–2 tygodni po zakończeniu terapii. Badania potwierdziły również teratogenność i embriotoksyczność izotretynoiny, co ma kluczowe znaczenie dla kobiet w wieku rozrodczym.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, embriogeneza, hipertrójglicerydemia, hiperwitaminoza A, LD50, łysienie, morfologia plemnika, mutagenność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ruchliwość plemnika, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, zwapnienie tkanek, zwierzę laboratoryjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Extraneal Zestaw do dializy otrzewnowej –
Przedkliniczne badania toksykologiczne ikodekstryny, głównego składnika roztworu do dializy otrzewnowej EXTRANEAL (7,5% stężenia), wykazały brak toksyczności ostrej przy jednorazowym podaniu dożylnym i dootrzewnowym w dawkach do 2000 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów. W badaniach podostrych, prowadzonych na szczurach i psach, podawano dootrzewnowo 20% roztwór ikodekstryny dwa razy dziennie przez 28 dni, nie obserwując toksycznych uszkodzeń tkanek ani narządów. Zaobserwowane zmiany dotyczyły jedynie równowagi płynowej, co jest zgodne z osmotycznym mechanizmem działania substancji. Testy mutagenności in vitro i in vivo dały wyniki negatywne, wskazując na brak potencjału genotoksycznego ikodekstryny.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dializa otrzewnowa, działanie mutagenne, działanie osmotyczne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, Extraneal, ikodekstryna, kancerogeneza, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, równowaga płynowa, środek osmotycznie czynny, test mutagenności, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie tkanek, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clatra 20 mg
Bilastyna, substancja czynna leku Clatra, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. Testy farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały istotnych efektów toksycznych przy wielokrotnym podaniu w dawkach terapeutycznych. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wskazały na ryzyko uszkodzeń genetycznych ani zwiększonego ryzyka nowotworów. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej obserwowane efekty (przedimplantacyjna i poimplantacyjna utrata zarodków u szczurów oraz niepełne kostnienie u królików) występowały jedynie przy dawkach toksycznych dla samic, z poziomem NOAEL ponad 30-krotnie wyższym niż ekspozycja terapeutyczna u ludzi, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa. Bilastyna przenika do mleka szczurów, osiągając stężenia około 50% stężenia w osoczu matki, jednak kliniczne znaczenie tego zjawiska u ludzi pozostaje nieokreślone.
autoradiografia, badanie laktacji, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, bilastyna, działanie rakotwórcze, efekt neuropsychiatryczny, funkcja poznawcza, kostnienie kości czaszki, NOAEL, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał genotoksyczny, profil toksykologiczny, przenikanie do mleka, sprawność psychomotoryczna, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, utrata zarodków - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flavamed 60 mg
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna preparatu Flavamed 60 mg, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym doustnym nie zaobserwowano działań niepożądanych przy dawkach do 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52 i 78 tygodni), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie). Podanie dożylne w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów przez 4 tygodnie również nie wykazało ciężkiej toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej. Brak toksycznego wpływu na narządy docelowe oraz odwracalność obserwowanych działań niepożądanych dodatkowo potwierdzają bezpieczeństwo stosowania ambroksolu chlorowodorku.
aberracje chromosomowe, ambroksolu chlorowodorek, badania rakotwórczości, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie odwracalne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, Flavamed, narządy docelowe, NOAEL, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, rozwój przed- i pourodzeniowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność po podawaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, właściwości genotoksyczne, wpływ na reprodukcję, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Captopril Polfarmex 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kaptoprylu, substancji czynnej leku Captopril Polfarmex (dostępnego w dawkach 12,5 mg, 25 mg, 50 mg), wykazały brak efektu teratogennego podczas organogenezy na modelach zwierzęcych. Niemniej jednak, zaobserwowano toksyczność płodową u niektórych gatunków, objawiającą się śmiercią płodu w późnej ciąży, opóźnieniem wzrostu oraz zwiększoną śmiertelnością poporodową. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego, a toksyczność przewlekła nie wskazała na szkodliwe efekty długoterminowego stosowania u ludzi.
aberracja chromosomowa, ciąża, efekt teratogenny, genotoksyczność, kaptopryl, mutacja genowa, opóźnienie wzrostu, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, rakotwórczość, śmierć płodu, śmierć poporodowa, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, układ fizjologiczny, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego