potencjał genotoksyczny
Potencjał genotoksyczny odnosi się do zdolności substancji chemicznej, fizycznej lub biologicznej do wywoływania uszkodzeń DNA, które mogą prowadzić do mutacji genetycznych. Substancje o działaniu genotoksycznym mogą indukować zmiany w materiale genetycznym poprzez różne mechanizmy, m.in. pęknięcia nici DNA, tworzenie adduktów DNA czy zaburzenia procesu replikacji.
W praktyce klinicznej ocena potencjału genotoksycznego jest kluczowym elementem badań toksykologicznych leków, substancji chemicznych i czynników środowiskowych. Substancje wykazujące działanie genotoksyczne stanowią istotne zagrożenie dla zdrowia, gdyż mogą inicjować proces kancerogenezy, powodować wady wrodzone czy zaburzenia reprodukcyjne.
Badania potencjału genotoksycznego obejmują szereg testów in vitro i in vivo, m.in. test Amesa, test mikrojądrowy, test aberracji chromosomowych czy test kometowy. W farmakologii klinicznej ocena genotoksyczności jest obligatoryjnym elementem badań przedklinicznych nowych związków chemicznych przed ich wprowadzeniem do badań z udziałem ludzi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kvelux SR 50 mg
Bezpieczeństwo stosowania kwetiapiny zostało ocenione w licznych badaniach przedklinicznych, które nie wykazały działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano zmiany narządowe przy dawkach klinicznie istotnych, takie jak odkładanie złogów barwnikowych w tarczycy szczurów, przerost komórek pęcherzykowych tarczycy u małp Cynomolgus z towarzyszącym obniżeniem stężenia trijodotyroniny (T3) w osoczu oraz zmniejszeniem hemoglobiny, erytrocytów i leukocytów, a także zmętnienie soczewki i zaćmę u psów. Zmiany te nie zostały potwierdzone w długoterminowych badaniach klinicznych u ludzi, co wskazuje na ograniczoną translatowalność tych efektów do praktyki klinicznej.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża rzekoma, działanie toksyczne, erytrocyty i leukocyty, gospodarka hormonalna tarczycy, hemoglobina, kwetiapina, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, przerost komórek pęcherzykowych, rozrodczość, tarczyca, toksyczność rozwojowa, trijodotyronina, zaburzenia hormonalne, zaćma, zgięcie kości nadgarstka, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klimicin 300 mg
Klindamycyna, chlorowodorek będący substancją czynną leku Klimicin, wykazuje niski profil toksyczności ostrej, z wartościami LD50 po podaniu doustnym wynoszącymi odpowiednio 2888 mg/kg i 2633 mg/kg u szczurów oraz 2599 mg/kg u myszy. Badania toksyczności przewlekłej na szczurach i psach, przy dawkach sięgających nawet 10,8-krotności maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (do 600 mg/kg mc./dobę), wykazały dobrą tolerancję leku, z minimalnymi działaniami niepożądanymi ograniczonymi do wymiotów, utraty apetytu i spadku masy ciała jedynie u psów przy najwyższej dawce przez 6 miesięcy. Brak istotnych działań niepożądanych przy dawkach 300 mg/kg mc./dobę przez rok potwierdza bezpieczeństwo stosowania klindamycyny w długotrwałej terapii.
anoreksja, badania in vitro, badania in vivo, badania rakotwórczości, chlorowodorek klindamycyny, dawka letalna, dawka letalna LD50, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, potencjał genotoksyczny, potencjał genotoksyczny i rakotwórczy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, testy genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, utrata masy ciała, wymioty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simorion 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa symwastatyny, przeprowadzone na modelach zwierzęcych, nie wykazały istotnych zagrożeń poza tymi wynikającymi z jej podstawowego mechanizmu działania jako inhibitora reduktazy HMG-CoA. Badania farmakodynamiczne i toksykologiczne, w tym toksyczność po podaniu wielokrotnym, potwierdziły brak nieoczekiwanych efektów toksycznych, a obserwowane działania były zgodne z hamowaniem syntezy cholesterolu. Testy genotoksyczności nie wykazały właściwości mutagennych ani genotoksycznych, a badania karcynogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów.
ciąża, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karcynogenność, mechanizm farmakologiczny, nowotwór, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, symwastatyna, synteza cholesterolu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ rozrodczy, właściwość mutagenna, zdolność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Tietyloperazyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa tietyloperazyny wykazała, że substancja ta posiada akceptowalny profil toksykologiczny, z działaniami toksycznymi obserwowanymi jedynie przy ekspozycji przekraczającej maksymalne stężenia terapeutyczne u ludzi. Badania genotoksyczności, przeprowadzone na modelach bakteryjnych Salmonella typhimurium oraz Escherichia coli, nie wykazały działania mutagennego, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego. W badaniach na zwierzętach (szczury, króliki) nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, choć przy bardzo wysokich dawkach (50 mg/kg/dobę u myszy, 200 mg/kg/dobę u szczurów) zaobserwowano zwiększoną częstość rozszczepu wargi, co jednak nie ma bezpośredniego przełożenia na dawki kliniczne stosowane u ludzi.
badanie niekliniczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt kancerogenny, Escherichia coli, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozszczep wargi, Salmonella typhimurium, teratogenność, test mutagenności, tietyloperazyna, toksyczność matczyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sotahexal 80 80 mg
W dokumentacji rejestracyjnej leku SotaHEXAL, zawierającego sotalolu chlorowodorek w dawkach 40 mg, 80 mg oraz 160 mg, brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Sekcja dotycząca przedklinicznych badań bezpieczeństwa zawiera jedynie adnotację „Brak dodatkowych danych”, co oznacza, że nie udostępniono informacji na temat toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego, rakotwórczego ani wpływu na reprodukcję i rozwój w modelach zwierzęcych. Taka sytuacja wymaga, aby lekarz opierał się na danych klinicznych oraz doświadczeniu poużytkowym przy ocenie ryzyka i korzyści terapii sotalolem w różnych dawkach.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glitoprel 2 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa glimepirydu, pochodnej sulfonylomocznika, obejmowała badania toksyczności wielokrotnych dawek, potencjału genotoksycznego, karcynogennego oraz wpływu na rozwój płodu. Wyniki wskazują, że większość działań niepożądanych wynika z farmakodynamicznego efektu hipoglikemii, szczególnie przy dawkach przekraczających zakres terapeutyczny. Badania wykazały również embriotoksyczność i teratogenność, które są wtórne do hipoglikemii indukowanej u samic i ich potomstwa, a nie bezpośrednim działaniem toksycznym na tkanki rozrodcze czy płód.
badanie farmakologiczne, bezpieczeństwo stosowania, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, funkcja rozrodcza, glimepiryd, hipoglikemia, pochodna sulfonylomocznika, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, stężenie glukozy, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z korzenia kozłka lekarskiego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące wyciągu z korzenia kozłka lekarskiego (Valerianae radicis extractum fluidum) wskazują na niski profil toksyczności w badaniach na gryzoniach, zarówno w testach toksyczności ostrej, jak i przewlekłej (4-8 tygodni). Stosowany ekstrakt płynny (100% wyciąg natywny DER 1:1; ekstrahent: 40% m/m etanol) w dawce 100 mg na 20 ml płynu wykazuje wysoki margines bezpieczeństwa. Brak jest jednak szczegółowych danych dotyczących potencjalnego działania genotoksycznego, kancerogennego oraz teratogennego tej substancji, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa. W porównaniu do innych składników roślinnych, takich jak nalewka z liści melisy (1:5, etanol 70%) czy ekstrakt z liści rozmarynu (15% etanolu, dawka 2 g/kg m.c.), które wykazują brak mutagenności i genotoksyczności, wyciąg z kozłka wymaga dalszych badań uzupełniających.
Analiza bezpieczeństwa innych składników preparatów wieloskładnikowych, takich jak Doppelherz Energovital Tonik K, potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa liści melisy i rozmarynu, przy czym ekstrakt z rozmarynu wykazuje także właściwości przeciwmutagenne. Ekstrakty z kwiatostanów głogu, podawane w dawkach do 3 g/kg m.c., nie wykazują toksyczności ostrej ani przewlekłej, a LD50 po podaniu śródnaskórkowym wynosi 1170 mg/kg u myszy i 750 mg/kg u szczurów. Brak efektów teratogennych i mutagennych podkreśla ich bezpieczeństwo. Podsumowując, wyciąg z korzenia kozłka lekarskiego, mimo niskiej toksyczności, wymaga uzupełnienia danych dotyczących genotoksyczności i kancerogenności, aby w pełni ocenić jego profil bezpieczeństwa w zastosowaniach klinicznych.
Aspergillus nidulans, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie poronne, działanie teratogenne, efekt teratogenny, ekstrakt etanolowy, ekstrakt wodno-etanolowy, ekstrakt z liści rozmarynu, LD50, nalewka z liści melisy, olejek eteryczny, owoc głogu, potencjał genotoksyczny, Salmonella typhimurium, test Amesa, test segregacji somatycznej, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, Valerianae radicis extractum fluidum, wyciąg z korzenia kozłka lekarskiego - Leksykon substancji czynnych
Tiagabina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tiagabiny (Gabitril) wykazały, że długotrwałe podawanie bardzo wysokich dawek (200 mg/kg masy ciała) u samic szczurów wiązało się z nieznacznym wzrostem częstości występowania gruczolaka wątrobowokomórkowego. Jednakże dawki te znacznie przekraczają stosowane klinicznie u ludzi, co ogranicza bezpośrednią translatowalność tych wyników. Ponadto, badania genotoksyczności przeprowadzone na różnych modelach nie wykazały właściwości mutagennych tiagabiny, co wskazuje na brak uszkodzeń DNA i zmniejsza prawdopodobieństwo mechanizmu kancerogennego opartego na genotoksyczności.
badania rakotwórczości, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, Gabitril, gruczolak wątrobowokomórkowy, kancerogeneza, mutacja, padaczka, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, tiagabina, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwości genotoksyczne, znaczenie kliniczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metafen Ibuprofen 200 mg
Przedkliniczne badania ibuprofenu w dawce 200 mg, stosowanego w preparacie Metafen Ibuprofen, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Ocena farmakologiczna nie ujawniła istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Długotrwałe podawanie dawki terapeutycznej nie powodowało patologicznych zmian narządowych ani systemowych efektów toksycznych. Testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe in vitro oraz aberracje chromosomowe in vivo i in vitro, nie wykazały działania mutagennego. Ponadto, badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów związane z ibuprofenem.
aberracje chromosomowe, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ibuprofen, karcynogenność, lek przeciwzapalny, mutacje genowe, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na reprodukcję, zmiany narządowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – NO-SPA Max 80 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące drotaweryny chlorowodorku, substancji czynnej produktu leczniczego NO-SPA Max (80 mg), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. W konwencjonalnych testach farmakologicznych nie zaobserwowano istotnych klinicznie działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Długotrwałe podawanie wielokrotnych dawek leku u zwierząt laboratoryjnych nie wykazało toksyczności, co potwierdziły badania biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne narządów wewnętrznych. Ponadto, testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe, aberracje chromosomowe i uszkodzenia DNA, nie wskazały na potencjał genotoksyczny drotaweryny.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, drotaweryna chlorowodorek, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, NO-SPA Max, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, potencjał genotoksyczny, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodu, test mutacji genowych, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Sód cytrynian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Urosept zawiera sód cytrynian jako substancję pomocniczą w dawce 16 mg na tabletkę drażowaną, stanowiącą jeden z sześciu głównych składników preparatu ziołowego. Oprócz sodu cytrynianu, Urosept zawiera wyciąg gęsty z liści brzozy, korzenia pietruszki i naowocni fasoli (86,2 mg), sproszkowaną naowocnię fasoli (78 mg), wyciąg suchy z liści borówki brusznicy (26 mg), wyciąg suchy z ziela rumianku (8 mg) oraz potasu cytrynian (19 mg). Charakterystyka produktu leczniczego nie zawiera szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania sodu cytrynianu, w tym informacji o toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym, potencjale genotoksycznym, rakotwórczym oraz wpływie na rozród i rozwój płodu.
borówka brusznica, działanie niepożądane, korzeń pietruszki, liść brzozy, naowocnia fasoli, naowocnia fasoli sproszkowana, natrii citras, potas cytrynian, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, preparat ziołowy złożony, rozwój płodu, sód cytrynian, substancja pomocnicza, tabletka drażowana, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na rozród, wyciąg gęsty złożony, wyciąg z borówki brusznicy, wyciąg z rumianku, ziele rumianku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imodium Instant 2 mg
Przedkliniczne badania toksyczności loperamidu, substancji czynnej leku Imodium Instant, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych. W badaniach przewlekłych na psach (do 12 miesięcy) i szczurach (do 18 miesięcy) stosowano dawki odpowiednio do 5 mg/kg/dobę (8-krotność MHUL 16 mg/50 kg/dobę) oraz 40 mg/kg/dobę (20-krotność MHUL), nie obserwując istotnych toksycznych efektów poza niewielkimi zmianami masy ciała i spożycia pokarmu. NOAEL ustalono na poziomie 0,3 mg/kg/dobę u psów (0,5× MHUL) oraz 2,5 mg/kg/dobę u szczurów (1,3× MHUL). Badania genotoksyczności i rakotwórczości jednoznacznie potwierdziły brak działania genotoksycznego i rakotwórczego loperamidu. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach dawki 40 mg/kg/dobę (20× MHUL) powodowały zaburzenia płodności i zmniejszenie przeżycia płodu, jednak efekt ten był związany z toksycznością matki, natomiast dawki NOAEL ≥10 mg/kg/dobę (5× MHUL) nie wykazywały negatywnego wpływu na reprodukcję ani rozwój potomstwa.
arytmia, dawka maksymalna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, elektrofizjologia mięśnia sercowego, genotoksyczność, Imodium Instant, kanał hERG, kanały potasowe, kanały sodowe, loperamid, margines bezpieczeństwa, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie, przeżycie płodu, rozwój okołourodzeniowy, rozwój pourodzeniowy, stężenie terapeutyczne, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie płodności, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin STADA 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące sytagliptyny (substancji czynnej Sitagliptin STADA) wskazują na toksyczność narządową, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję, jednak efekty te obserwowano przy narażeniu wielokrotnie przekraczającym dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Toksyczność wątrobowa i nerkowa u gryzoni pojawiała się przy narażeniu >58-krotnym, natomiast brak efektów niepożądanych przy 19-krotnym narażeniu. Nieprawidłowości zębów u szczurów stwierdzono przy >67-krotnym narażeniu, a neurologiczne i mięśniowe objawy u psów przy >23-krotnym narażeniu, bez efektów przy 6-krotnym. Sytagliptyna nie wykazała genotoksyczności, a potencjał rakotwórczy ograniczał się do wzrostu częstości guzów wątroby u szczurów przy ekspozycji >58-krotnej, co wiązano z przewlekłą hepatotoksycznością i nie uznano za istotne dla ludzi ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa.
ataksja, badania histopatologiczne, dyspnea, działanie hepatotoksyczne, genotoksyczność, hepatotoksyczność, margines bezpieczeństwa, narażenie ustrojowe, nieprawidłowości siekaczy, objawy neurologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, rak wątroby, rakotwórczość wątrobowa, Sitagliptin, sytagliptyna, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, zniekształcenia żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tigrix 60 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa tikagreloru obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych i toksykologicznych, w tym testy genotoksyczności oraz analizy toksyczności po pojedynczym i wielokrotnym podaniu. Dane nie wskazują na istotne ryzyko poważnych działań niepożądanych u pacjentów. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym, co koreluje z działaniami niepożądanymi u ludzi. U samic szczurów poddanych wysokim dawkom tikagreloru stwierdzono zwiększoną częstość gruczolakoraków macicy oraz gruczolaków wątroby, jednak mechanizmy tych zmian są specyficzne dla gatunku i mało prawdopodobne, aby miały znaczenie kliniczne u ludzi. Toksyczność rozwojowa wykazała niewielkie nieprawidłowości u szczurów (margines bezpieczeństwa 5,1) oraz opóźnienie dojrzewania wątroby i układu szkieletowego u królików (margines bezpieczeństwa 4,5), przy czym ryzyko kliniczne jest minimalne przy zachowaniu tych marginesów.
aktywność enzymatyczna, badanie farmakokinetyczne, cykl estralny, dojrzewanie wątroby, działanie niepożądane, gruczolak wątroby, gruczolakorak macicy, laktacja, margines bezpieczeństwa, nieprawidłowość rozwojowa, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie leku do mleka, rozwój układu szkieletowego, tikagrelor, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, zaburzenie równowagi hormonalnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Concor Cor 1,25 1,25 mg
Przedkliniczne badania bisoprololu fumaranu, substancji czynnej preparatu Concor Cor, obejmowały szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny potencjalnego działania rakotwórczego. Wyniki badań toksyczności po podaniu pojedynczym i wielokrotnym nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, a testy genotoksyczności i mutagenności potwierdziły brak uszkodzeń DNA czy mutacji genetycznych. Ponadto, badania karcynogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa bisoprololu w kontekście długotrwałego stosowania.
badanie toksykologiczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, Concor Cor, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, mutacja genetyczna, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, resorpcja płodu, ryzyko mutagenne, toksyczność matczyna, toksyczność zarodkowa, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa, właściwość genotoksyczna, zagrożenie karcynogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atussan 1,5 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa butamiratu cytrynianu, substancji czynnej syropu Atussan (1,5 mg/ml), opiera się na szerokim spektrum badań toksykologicznych przeprowadzonych na modelach zwierzęcych oraz in vitro. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazały istotnych zagrożeń, które mogłyby przekładać się na ryzyko kliniczne przy stosowaniu terapeutycznym. Dodatkowo, analiza parametrów toksykologicznych nie ujawniła sygnałów wskazujących na potencjalne niebezpieczeństwo dla pacjentów, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji w dawkach zalecanych do stosowania.
badanie in vitro, badanie przedkliniczne, butamiratu cytrynian, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, embriotoksyczność, model zwierzęcy, parametr toksykologiczny, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, syrop Atussan, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, upośledzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Asparaginian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
L-ornityny L-asparaginian, stosowany w leczeniu chorób wątroby i obecny w preparatach Hepa-Merz (5 g/10 ml koncentratu), OptiHepan (3 g/5 g granulatu) oraz Ornispar (3 g/5 g i 6 g/10 g granulatu), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Analizy farmakologiczne nie wykazały szczególnego ryzyka przy dawkach terapeutycznych, a badania toksyczności przewlekłej nie wskazały na istotne zagrożenia dla organizmów poddanych ekspozycji. Ponadto, testy mutagenności dla składników aktywnych preparatów OptiHepan i Ornispar nie ujawniły potencjału genotoksycznego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w kontekście ryzyka mutagennego.
Pomimo pozytywnych wyników, istnieją istotne ograniczenia w danych przedklinicznych dotyczących L-ornityny L-asparaginianu. Brak jest kompleksowych badań oceniających potencjalne działanie karcynogenne dla wszystkich trzech preparatów. W zakresie wpływu na reprodukcję, choć badania dla Hepa-Merz nie wykazały szczególnego ryzyka, to jednak dane dotyczące dawkowania i pełnej oceny wpływu na płodność oraz rozwój płodu są niewystarczające dla wszystkich analizowanych produktów. W związku z tym, pomimo akceptowalnego profilu bezpieczeństwa, konieczne jest dalsze monitorowanie i uzupełnienie badań w tych obszarach, aby zapewnić pełną ocenę ryzyka stosowania L-ornityny L-asparaginianu w praktyce klinicznej.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, choroba wątroby, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, karcynogenność, koncentrat do roztworu do infuzji, L-ornityna L-asparaginian, mutagenność, Ornithini aspartas, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, przewlekła toksyczność, rozwój płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rocuronium bromide hameln 10 mg/ml
Bromek rokuronium (Rocuronium bromide hameln 10 mg/ml) przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa nie ujawniły niepożądanych efektów na kluczowe układy fizjologiczne, a toksyczność po podaniu wielokrotnym nie wykazała klinicznie istotnych objawów toksyczności. Testy genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego i klastogennego, natomiast badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodkowo-płodowy ani rozwój pourodzeniowy potomstwa. Preparat zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co jest istotne dla pacjentów wymagających ograniczenia podaży sodu.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie toksyczności, bromek rokuronium, działanie karcinogenne, działanie mutagenne i klastogenne, działanie niedepolaryzujące, efekt kumulacyjny, genotoksyczność, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, roztwór do wstrzykiwań, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układy fizjologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Melatonina Polfarmex 5 mg
Przedkliniczne badania melatoniny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Toksyczność ostra jest niska, co potwierdza wartość LD50 u myszy wynosząca 1250 mg/kg masy ciała po podaniu doustnym, znacznie przewyższająca dawki terapeutyczne. Badania wielokrotnego podawania nie wykazały istotnych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności i rakotwórczości nie potwierdziły negatywnego wpływu na materiał genetyczny ani zwiększonego ryzyka nowotworów. Ponadto, melatonina nie wykazuje działania teratogennego, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie genotoksyczne, badanie rakotwórcze, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, LD50, materiał genetyczny, melatonina, męski układ rozrodczy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada rozwojowa płodu, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sinecod 5 mg/ml
Produkt leczniczy Sinecod zawierający butymirat cytrynian został poddany szerokim badaniom przedklinicznym, które objęły farmakodynamikę, toksykologię, genotoksyczność oraz wpływ na funkcje rozrodcze i rozwój zarodkowo-płodowy. Badania farmakodynamiczne wykazały brak istotnego negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W testach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie zaobserwowano istotnych zmian w narządach wewnętrznych, parametrach biochemicznych krwi ani ogólnym stanie zdrowia zwierząt. Wyniki badań genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego działania substancji czynnej.
aberracja chromosomowa, badanie farmakodynamiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, butamirat cytrynian, działanie teratogenne, krople doustne, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne krwi, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodkowo-płodowy, Sinecod, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Amlessa 2 mg + 5 mg + 0,625 mg
Produkt leczniczy Co-Amlessa, zawierający peryndopryl, indapamid i amlodypinę, wykazuje w badaniach przedklinicznych zróżnicowany profil bezpieczeństwa poszczególnych składników oraz ich kombinacji. Peryndopryl wykazuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp po długotrwałym podaniu, bez potencjału mutagennego i rakotwórczego, jednak inhibitory ACE mogą powodować działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego, w tym wady wrodzone i zwiększoną śmiertelność okołoporodową. Indapamid, podawany w dawkach 40-8000-krotnie wyższych niż terapeutyczne, wykazuje nasilenie działania diuretycznego, bez mutagenności i kancerogenności. Kombinacja peryndoprylu z indapamidem wykazuje nieco większą toksyczność niż pojedyncze składniki, z toksycznością żołądkowo-jelitową u psów i toksycznym wpływem na samice szczurów, jednak przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie diuretyczne, działanie kancerogenne, działanie niepożądane, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, ostra toksyczność, potencjał embriotoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rozszerzenie naczyń obwodowych, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność żołądkowo-jelitowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie nerki, wada wrodzona, właściwość mutagenna - Leksykon substancji czynnych
Ganireliks – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ganireliks jest syntetycznym dekapeptydem o masie cząsteczkowej 1570,4, działającym jako silny antagonista endogennego hormonu uwalniającego gonadotropinę (GnRH). Przeprowadzone badania przedkliniczne, obejmujące farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczność, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach, podawano ganireliks podskórnie w dawkach od 0,1 do 10 μg/kg mc./dobę (szczury) oraz od 0,1 do 50 μg/kg mc./dobę (króliki). Wyniki wskazały na nasiloną resorpcję płodów przy najwyższych dawkach, co sugeruje potencjalne ryzyko toksyczności reprodukcyjnej.
bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie antagonistyczne, działanie teratogenne, efekt toksyczny, ganireliks, genotoksyczność, hormon uwalniający gonadotropinę, materiał genetyczny, podanie podskórne, potencjał genotoksyczny, resorpcja płodu, syntetyczny dekapeptyd, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wady rozwojowe płodu, wpływ mutagenny - Leksykon substancji czynnych
Gliklazyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne gliklazydu, obejmujące testy powtarzanych dawek, genotoksyczności oraz wpływu na rozród i rozwój płodu, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji. Nie stwierdzono istotnych objawów toksyczności ani działania genotoksycznego, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego. W badaniach rozrodczych nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność ani zdolność reprodukcyjną zwierząt. Ponadto, brak działania teratogennego potwierdzono pomimo obserwacji zmniejszenia masy ciała płodów przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną dla ludzi (25-krotnie wyższych, a w przypadku preparatu Diazidan przy dawce 9,4 razy wyższej).
badania karcynogenności, badania przedkliniczne, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, Diazidan, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, gliklazyd, maksymalna dawka terapeutyczna, masa płodu, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, wiek reprodukcyjny, wpływ na płodność, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivahib 10 mg
Rywaroksaban w dawce 10 mg, substancja czynna leku Varodoax, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych nieprawidłowości w funkcjonowaniu układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego poza oczekiwanym działaniem przeciwkrzepliwym. Testy toksyczności ostrej i wielokrotnej nie ujawniły toksyczności przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, choć obserwowano efekty związane z nasilonym działaniem farmakodynamicznym, w tym zwiększenie stężeń immunoglobulin IgG i IgA u szczurów. Rywaroksaban nie wykazywał potencjału fototoksycznego ani genotoksycznego, a badania karcynogenności nie potwierdziły ryzyka nowotworowego nawet przy długotrwałej ekspozycji.
aberracja chromosomowa, działanie przeciwkrzepliwe, efekt przeciwkrzepliwy, genotoksyczność, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, inhibitor krzepnięcia, karcynogenność, mutacja genowa, nadwrażliwość na światło, ośrodkowy układ nerwowy, poronienie, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, powikłanie krwotoczne, reakcja fototoksyczna, rywaroksaban, selektywny inhibitor czynnika Xa, test Amesa, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana łożyskowa - Leksykon substancji czynnych
Borowina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W dokumentacji Pasty borowinowej leczniczej nie przedstawiono wyników standardowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania borowiny jako substancji czynnej. Brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności, wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa, a także badań farmakologicznych i farmakokinetycznych. Taki stan może wynikać z naturalnego pochodzenia borowiny oraz jej długotrwałego, klinicznego stosowania, co w praktyce leczniczej często ogranicza zakres wymaganych badań przedklinicznych. Należy jednak podkreślić, że borowina jest mieszaniną związków organicznych i nieorganicznych, co komplikuje przeprowadzenie standardowych testów bezpieczeństwa.
badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, borowina, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, genotoksyczność, karcynogenność, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, pasta borowinowa lecznicza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój potomstwa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotnej dawki, toksyczny wpływ na rozród, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Dokozanol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dokozanol, substancja czynna preparatu Erazaban 10% Krem (100 mg/g), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały istotnego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy ani oddechowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych efektów ubocznych przy długotrwałej ekspozycji. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego u pacjentów stosujących dokozanol.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dokozanol, działanie rakotwórcze, efekt genotoksyczny, efekt toksyczny, ERAZABAN, genotoksyczność, mutacja genowa, nowotwór, opryszczka wargowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ioflupane (123I) ROTOP 74 MBq/ml
Dane przedkliniczne dotyczące joflupanu (123I) wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego tej substancji. Badania toksyczności ostrej po podaniu pojedynczej dawki nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, a efekty biologiczne mieściły się w granicach akceptowalnych. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono klinicznie istotnych efektów toksycznych, a parametry biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne pozostawały w zakresie wartości referencyjnych lub zmiany nie miały znaczenia klinicznego. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani klastogennego potencjału joflupanu, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w kontekście ryzyka uszkodzeń DNA.
badanie histopatologiczne, badanie klastogenności, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, bezpieczeństwo farmakologiczne, Ioflupane 123I, joflupan 123I, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asertin 100 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania chlorowodorku sertraliny, substancji czynnej preparatu Asertin 100, obejmują szerokie spektrum badań farmakologicznych, toksykologicznych oraz oceny wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność u samców, a obserwowane działania fetotoksyczne były prawdopodobnie wynikiem toksycznego oddziaływania na organizm ciężarnej samicy, a nie bezpośrednim działaniem na płód. W okresie okołoporodowym odnotowano skrócenie przeżycia nowo narodzonych oraz zmniejszenie ich masy ciała, jednak efekty te występowały jedynie w pierwszych dniach po urodzeniu i były związane z ekspozycją in utero po 15. dniu ciąży. Opóźnienia rozwojowe u potomstwa były najprawdopodobniej konsekwencją działania leku na organizm matki, bez istotnego ryzyka przeniesienia tych efektów na ludzi.
Kompleksowe badania toksykologiczne, w tym ocena toksyczności po podaniu wielokrotnym, potencjału genotoksycznego oraz rakotwórczego sertraliny, nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Wyniki te potwierdzają akceptowalny profil bezpieczeństwa preparatu Asertin 100 przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami terapeutycznymi. Brak sygnałów wskazujących na szczególne ryzyko kliniczne pozwala na kontynuację stosowania sertraliny w praktyce lekarskiej, z uwzględnieniem standardowych środków ostrożności.
badanie toksykologiczne, chlorowodorek sertraliny, dane przedkliniczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na sertralinę, fetotoksyczność, genotoksyczność, model zwierzęcy, okres okołoporodowy, opóźnienie rozwojowe, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, rozwój potomstwa, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, właściwość rakotwórcza, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin hydrochloride STADA 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, zawartej w preparacie Metformin hydrochloride STADA 500 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu), wykazały brak istotnych działań niepożądanych na kluczowe układy organizmu, w tym sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie leku nie ujawniło toksyczności ani zmian biochemicznych, hematologicznych czy histopatologicznych w narządach docelowych, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności (m.in. test Amesa, aberracji chromosomowych, mikrojądrowy) nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego komórek.
Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły kancerogenności metforminy chlorowodorku, a ocena wpływu na układ rozrodczy nie wykazała negatywnego oddziaływania na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy. Wyniki te mają szczególne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście stosowania leku u kobiet w wieku rozrodczym. Podsumowując, kompleksowa analiza danych przedklinicznych potwierdza, że metformina chlorowodorek w dawce terapeutycznej 500 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu cechuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, bez przeciwwskazań wynikających z toksykologii, genotoksyczności, kancerogenności czy wpływu na reprodukcję.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, metformina chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy, właściwość kancerogenna, zmiana biochemiczna, zmiana hematologiczna, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ondansetron B. Braun 0,16 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ondansetronu wykazały korzystny profil toksykologiczny i farmakologiczny, bez istotnych działań niepożądanych na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego potencjału leku, a badania rakotwórczości nie wykazały kancerogenności. Ponadto, badania toksyczności po wielokrotnym podaniu na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły istotnych objawów toksyczności, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania ondansetronu w dawkach terapeutycznych. Badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój embrionalny, płodowy ani pourodzeniowy, co jest istotne dla potencjalnego stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, choć decyzje kliniczne powinny uwzględniać również dane z badań klinicznych.
aberracja chromosomowa, akumulacja w mleku, badanie przedkliniczne, kanał potasowy hERG, kanały jonowe serca, mutacja genowa, mutageneza, ondansetron, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil toksykologiczny, rakotwórczość, repolaryzacja mięśnia sercowego, toksyczność reprodukcyjna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon substancji czynnych
Nimesulid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nimesulid, jako substancja przeciwzapalna, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego u ludzi. Jednakże powtarzane dawki nimesulidu mogą wywoływać toksyczność narządową, głównie w obrębie nerek, wątroby (z możliwymi zmianami funkcjonalnymi) oraz przewodu pokarmowego. W przypadku preparatów do stosowania miejscowego badania na modelach zwierzęcych potwierdziły dobrą tolerancję tkankową, bez istotnych właściwości drażniących czy uczulających.
Badania reprodukcyjne ujawniły gatunkowo zróżnicowane efekty teratogenne i embriotoksyczne: u królików stwierdzono zaburzenia rozwojowe układu kostnego oraz poszerzenie układu komorowego mózgu przy dawkach niepowodujących toksyczności matczynej, natomiast u szczurów obserwowano zwiększoną śmiertelność potomstwa we wczesnym okresie poporodowym oraz obniżoną płodność. Brak mutagenności i rakotwórczości w długoterminowych badaniach podkreśla względne bezpieczeństwo nimesulidu, jednak konieczne jest uwzględnienie potencjalnej toksyczności narządowej i różnic gatunkowych przy stosowaniu preparatów takich jak Aulin, AulinDol, Nimefort czy Nimesil, z zachowaniem odpowiednich środków ostrożności.
działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, poszerzenie układu komorowego mózgu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, śmiertelność potomstwa, substancja przeciwzapalna, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, właściwości drażniące, zaburzenia rozwojowe układu kostnego, zaburzenie teratogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Troxerutin Chema 20 mg/g
Przeprowadzone badania przedkliniczne trokserutyny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnych niepożądanych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie substancji w dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne nie powodowało kumulacji toksycznych metabolitów ani klinicznie istotnych zmian w parametrach biochemicznych i hematologicznych. Badania genotoksyczności, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń DNA, a długoterminowe testy nie potwierdziły działania rakotwórczego trokserutyny w modelach zwierzęcych.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kancerogeneza, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, trokserutyna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Akineton SR 4 mg 4 mg
Przedkliniczne badania biperydenu chlorowodorku, substancji czynnej Akineton SR 4 mg, obejmowały ocenę toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach nie zaobserwowano toksyczności narządowej, co wskazuje na dobry profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, jednak brak jest długoterminowych badań rakotwórczości u zwierząt, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa długoterminowego. Informacje dotyczące toksyczności ostrej oraz postępowania w przypadku przedawkowania zostały szczegółowo opisane w charakterystyce produktu leczniczego (punkt 4.9).
aberracja chromosomalna, badanie in vitro, badanie in vivo, biperyden chlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, embriotoksyczność, mutacja genowa, ostre zatrucie, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, toksyczne działanie na płód, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada rozwojowa, wpływ na reprodukcję