potencjał genotoksyczny
Potencjał genotoksyczny odnosi się do zdolności substancji chemicznej, fizycznej lub biologicznej do wywoływania uszkodzeń DNA, które mogą prowadzić do mutacji genetycznych. Substancje o działaniu genotoksycznym mogą indukować zmiany w materiale genetycznym poprzez różne mechanizmy, m.in. pęknięcia nici DNA, tworzenie adduktów DNA czy zaburzenia procesu replikacji.
W praktyce klinicznej ocena potencjału genotoksycznego jest kluczowym elementem badań toksykologicznych leków, substancji chemicznych i czynników środowiskowych. Substancje wykazujące działanie genotoksyczne stanowią istotne zagrożenie dla zdrowia, gdyż mogą inicjować proces kancerogenezy, powodować wady wrodzone czy zaburzenia reprodukcyjne.
Badania potencjału genotoksycznego obejmują szereg testów in vitro i in vivo, m.in. test Amesa, test mikrojądrowy, test aberracji chromosomowych czy test kometowy. W farmakologii klinicznej ocena genotoksyczności jest obligatoryjnym elementem badań przedklinicznych nowych związków chemicznych przed ich wprowadzeniem do badań z udziałem ludzi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nintedanib STADA 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne nintedanibu wykazały niewielką toksyczność po jednorazowej dawce u szczurów i myszy, natomiast po wielokrotnym podaniu zaobserwowano charakterystyczne, nieodwracalne zmiany w szkliwie i zębinie szybko rosnących siekaczy u młodych szczurów oraz odwracalne pogrubienie chrząstek nasadowych. Objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka i wymioty, występowały u zwierząt innych niż gryzonie, co prowadziło do zmniejszenia masy ciała. Nie stwierdzono istotnego wzrostu aktywności enzymów wątrobowych u szczurów i psów, a u makaków rezus odnotowano jedynie łagodne zwiększenie enzymów bez poważnych działań niepożądanych. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały mutagennego ani kancerogennego działania nintedanibu, co potwierdza jego akceptowalny profil bezpieczeństwa w tych aspektach.
badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, chrząstka nasadowa, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, enzym wątrobowy, inhibitor VEGFR-2, letalność zarodkowa, maksymalna zalecana dawka, nintedanib, potencjał genotoksyczny, przenikanie do mleka, przewód pokarmowy, rozwój pre- i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, szkielet osiowy, układ sercowo-naczyniowy, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Paracetamol Hasco 120 mg/5 ml
Ocena przedkliniczna bezpieczeństwa paracetamolu w postaci zawiesiny doustnej o stężeniu 120 mg/5 ml opiera się na danych literaturowych oraz badaniach in vitro i na modelach zwierzęcych. Analiza tych danych nie wykazała istotnych zagrożeń ani informacji wpływających na zalecane dawkowanie i stosowanie produktu leczniczego Paracetamol Hasco. W kontekście zarejestrowanych wskazań oraz przestrzegania zaleceń dawkowania, dane przedkliniczne nie wskazują na ryzyko dla pacjentów, co potwierdza stabilny i dobrze poznany profil bezpieczeństwa tego leku.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Viprosal B –
Przedkliniczne dane toksykologiczne dotyczące leku Viprosal B, zawierającego w 1 g maści 0,05 j.m. jadu żmii zygzakowatej, 30 mg kamfory racemicznej, 30 mg olejku terpentynowego oraz 10 mg kwasu salicylowego, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka. Badania obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału mutagennego, genotoksycznego oraz wpływu na funkcje rozrodcze, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania miejscowego produktu. Poszczególne składniki aktywne wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa bez ryzyka toksyczności ogólnoustrojowej przy zalecanym dawkowaniu.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dane niekliniczne, działanie niepożądane, jad żmii zygzakowatej, kamfora racemiczna, kwas salicylowy, olejek terpentynowy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, właściwości organoleptyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amoxicillin Aurovitas 1000 mg
Amoksycylina, substancja czynna leku Amoxicillin Aurovitas, została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej akceptowalny profil bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły klinicznie istotnych zmian patologicznych w narządach, co wskazuje na brak przewlekłej toksyczności. Ponadto, badania genotoksyczności, obejmujące ocenę mutacji genowych, aberracji chromosomowych oraz uszkodzeń DNA, nie wykazały potencjału genotoksycznego amoksycyliny.
aberracja chromosomowa, amoksycylina, Amoxicillin Aurovitas, antybiotyk β-laktamowy, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, funkcja rozrodcza, mechanizm działania, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zmiana patologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Crealb 200 g/l 200 g/l
Albumina ludzka, będąca głównym składnikiem preparatu Crealb 200 g/l, jest naturalnym białkiem osocza stanowiącym co najmniej 95% białka całkowitego w roztworze do infuzji. Badania przedkliniczne nie wykazały ostrej toksyczności ani jednoznacznej zależności dawka-efekt, co jest związane z ograniczeniami metodologicznymi testów na modelach zwierzęcych, w tym rozwojem przeciwciał przeciwko heterologicznym białkom. Nie stwierdzono również toksyczności embrionalno-płodowej, mutagenności ani onkogenności albuminy ludzkiej, co potwierdza jej bezpieczeństwo w kontekście stosowania u kobiet w ciąży oraz braku potencjału genotoksycznego i kancerogennego.
albumina ludzka, białko osocza, dawka letalna, dawka toksyczna, działanie onkogenne, osocze ludzkie, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, przeciwciała przeciwko heterologicznym białkom, reakcja immunologiczna, roztwór do infuzji, test mutagenności, toksyczność dawki powtarzanej, toksyczność embrionalno-płodowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zależność dawka-efekt - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Normoton 500 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej leku Normoton, oparta na szerokim spektrum badań laboratoryjnych i eksperymentalnych, nie wykazała istotnych efektów toksycznych ani zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak klinicznie istotnych zmian patologicznych w organach i tkankach, zarówno w kontekście ostrym, jak i przewlekłym, co świadczy o akceptowalnym profilu bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu leku. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy, dały wyniki negatywne, wykluczając mutagenne i genotoksyczne działanie substancji czynnej.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie karcynogenności, działanie mutagenne, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, metformina chlorowodorek, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, parametr rozrodczy, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy, zmiana patologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prestozek Combi 4 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Prestozek Combi, zawierającego peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę, wykazały, że peryndopryl wywołuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp po podaniu doustnym, bez działania mutagennego ani karcynogennego. W badaniach reprodukcyjnych peryndopryl nie wykazał embriotoksyczności ani teratogenności, jednak jako inhibitor ACE może opóźniać rozwój płodu, powodując uszkodzenia nerek i zwiększoną śmiertelność okołoporodową u gryzoni i królików. Długoterminowe badania karcynogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły działania rakotwórczego peryndoprylu.
badanie karcynogenności, badanie mutagenności, dojrzała spermatyda, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, in vitro, in vivo, inhibitor ACE, komórka Sertoliego, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, przeżywalność potomstwa, regeneracja tkanki nerkowej, śmiertelność okołoporodowa, stężenie testosteronu, toksyczność przewlekła peryndoprylu, uszkodzenie nerek, wada wrodzona, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Paliperidone Teva 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa paliperydonu (w formie palmitynianu paliperydonu o przedłużonym uwalnianiu oraz doustnej postaci paliperydonu) wykazały, że toksyczność po wielokrotnym podaniu u szczurów i psów wiąże się głównie z farmakologicznym mechanizmem działania leku. Obserwowano sedację oraz zmiany związane z hiperprolaktynemią, takie jak wpływ na gruczoły sutkowe i narządy płciowe. W miejscu domięśniowego wstrzyknięcia palmitynianu paliperydonu występowały reakcje zapalne, a sporadycznie ropnie. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów doustne podanie rysperydonu (prekursora paliperydonu) negatywnie wpływało na masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa, natomiast domięśniowe podanie palmitynianu paliperydonu ciężarnym samicom nie wykazało embriotoksyczności ani teratogenności nawet przy dawce 160 mg/kg/dobę, co stanowi 4,1-krotność ekspozycji u ludzi przy maksymalnej zalecanej dawce 150 mg.
antagonista dopaminy, badanie toksyczności, działanie embriotoksyczne, efekt farmakologiczny, gruczolak gruczołu sutkowego, gruczolak przysadki mózgowej, gruczolakorak gruczołu sutkowego, hiperprolaktynemia, nowotwór złośliwy gruczołu sutkowego, paliperydon, palmitynian paliperydonu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, reakcja zapalna, rysperydon, sedacja, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solifenacin Stada 10 mg
Solifenacyny bursztynian przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo farmakologiczne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję oraz potencjał genotoksyczny i rakotwórczy. Wyniki nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi, a profil bezpieczeństwa był zgodny z oczekiwaniami dla leków z tej grupy. Badania reprodukcyjne nie wskazały na teratogenność ani negatywny wpływ na płodność, jednak w modelu mysim zaobserwowano dawkozależne obniżenie przeżywalności osesków, zmniejszenie masy ciała oraz opóźnienie rozwoju fizycznego przy ekspozycji w okresie laktacji. W badaniach na młodych myszach podawanie solifenacyny od 10. dnia życia wiązało się ze zwiększoną śmiertelnością oraz wyższą ekspozycją w osoczu, co nie zostało dotychczas wyjaśnione pod kątem klinicznym.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie płodności, badanie przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, ekspozycja na lek, ekspozycja na solifenacynę, ekspozycja systemowa, laktacja, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność osesków, rozwój fizyczny, rozwój prenatalny i postnatalny, rozwój zarodka i płodu, solifenacyna bursztynian, teratogenność, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Furosemidum Aurovitas 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa furosemidu wykazały, że toksyczność ostra po podaniu doustnym jest niska, co wskazuje na wysoki profil bezpieczeństwa przy jednorazowym stosowaniu. Jednakże przewlekła ekspozycja u szczurów i psów prowadziła do zmian nerkowych, takich jak zwłóknienie i zwapnienie tkanki nerkowej, co sugeruje potencjalne ryzyko nefrotoksyczności przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały istotnego potencjału genotoksycznego, a badania długoterminowe na myszach i szczurach nie potwierdziły działania rakotwórczego furosemidu, co przemawia za jego bezpieczeństwem w kontekście mutagenności i kancerogenności.
diuretyk pętlowy, efekt teratogenny, furosemid, hipokaliemia, kłębuszek nerkowy, poszerzenie miedniczek nerkowych, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wodonercze, zaburzenie kostnienia, zwapnienie nerek, zwłóknienie tkanki nerkowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diclofenac APTEO MED 10 mg/g
Przedkliniczne badania diklofenaku sodowego w preparacie Diclofenac APTEO MED 10 mg/g żel wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w zastosowaniach terapeutycznych. Badania toksyczności ostrej i wielokrotnej nie ujawniły specyficznego zagrożenia w dawkach terapeutycznych, a testy genotoksyczności, mutagenności oraz potencjału rakotwórczego potwierdziły brak istotnego ryzyka dla pacjentów. Ponadto, badania teratogenności na myszy, szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, a wpływ na płodność szczurów oraz rozwój przed-, około- i poporodowy potomstwa był nieistotny, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania preparatu w populacjach reprodukcyjnych.
badanie genotoksyczne, badanie przedkliniczne, badanie teratogenne, badanie toksykologiczne, diklofenak sodowy, działanie fotouczulające, działanie teratogenne, model badawczy, podanie wielokrotne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, reakcja uczuleniowa skórna, rozwój potomstwa, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotna, tolerancja miejscowa, uczulenie skórne, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voriconazole Sandoz 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa worykonazolu, substancji czynnej leku Voriconazole Sandoz, wykazały hepatotoksyczność jako główny efekt uboczny przy stężeniach w osoczu odpowiadających dawkom terapeutycznym u ludzi. Zmiany patologiczne dotyczyły głównie wątroby, z minimalnymi, nieistotnymi toksykologicznie zmianami w nadnerczach u szczurów, myszy i psów. Badania farmakologiczne nie wykazały potencjału genotoksycznego ani kancerogennego, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. Worykonazol nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów przy narażeniu porównywalnym do dawek terapeutycznych u ludzi.
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, dystocja, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, estradiol, hepatotoksyczność, leki przeciwgrzybicze z grupy azoli, nadnercza, narażenie układowe, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, śmiertelność samic, toksyczność narządowa, Voriconazole Sandoz, wątroba, worykonazol, wydłużenie ciąży, wydłużenie porodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diazepam Genoptim 2 mg
Dane przedkliniczne dotyczące diazepamu, substancji czynnej Diazepam Genoptim, obejmują szeroki zakres badań bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz karcynogenności. Analiza tych danych nie wykazała istotnego ryzyka dla pacjentów stosujących lek zgodnie z zaleceniami. W badaniach na modelach zwierzęcych, szczególnie na szczurach, diazepam podawany przed i w trakcie ciąży oraz laktacji powodował zmniejszenie liczby ciąż oraz przeżywalności potomstwa. Wystąpiły także zmiany neurologiczne u potomstwa, w tym morfologiczne i funkcjonalne zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego oraz trwałe upośledzenie funkcji neurologicznych, co wskazuje na potencjalny neurotoksyczny wpływ diazepamu na rozwijający się układ nerwowy.
badanie genotoksyczności, diazepam, działanie neurotoksyczne, konsekwencje neurologiczne, laktacja, lek w ciąży, nieprawidłowości OUN, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, rozszczep wargi i podniebienia, rozwijający się układ nerwowy, rozwój płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, zaburzenia funkcji neurologicznych, zmiany morfologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Colchicine Genoptim 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kolchicyny, substancji czynnej preparatu Colchicine Genoptim (500 mikrogramów), wskazują na potencjalne ryzyko genotoksyczności. Testy mutagenności dały wyniki niejednoznaczne: niewielkie działanie mutagenne wykazano w jednym teście bakteryjnym, natomiast w dwóch innych testach bakteryjnych oraz badaniach na Drosophila melanogaster nie potwierdzono mutagenności. Jednakże kolchicyna indukuje aberracje chromosomalne, powstawanie mikrojąder oraz uszkodzenia DNA, co sugeruje jej potencjalne działanie genotoksyczne i wymaga ostrożności w stosowaniu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Beloflow 10 mg
Przedkliniczne badania bursztynianu solifenacyny, substancji czynnej preparatu Beloflow, wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych, genotoksycznych oraz karcynogennych przy stosowaniu terapeutycznych dawek u dorosłych organizmów. Ocena farmakologiczna i toksykologiczna nie ujawniła istotnych działań niepożądanych, a badania dotyczące wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój płodu nie wykazały znaczącego ryzyka dla ludzi. Jednakże, w modelu myszy zaobserwowano dawkozależne zmniejszenie liczby żywych urodzeń, obniżoną masę urodzeniową oraz opóźnienia w rozwoju fizycznym potomstwa po ekspozycji matek na solifenacynę.
badania przedkliniczne, badanie farmakokinetyczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, bursztynian solifenacyny, działanie farmakologiczne, ekspozycja na solifenacynę, ekspozycja w osoczu, funkcja rozrodcza, obniżona masa urodzeniowa, ogólnoustrojowa ekspozycja, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, solifenacyna, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność wielokrotnego podania, zmniejszenie żywych urodzeń - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linefor 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pregabaliny, substancji czynnej leku Linefor, wykazały dobrą tolerancję w dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie (do 600 mg/dobę). W badaniach toksyczności wielokrotnej dawki na szczurach i małpach zaobserwowano dawkozależne efekty na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak zmniejszenie lub nadmierna aktywność oraz ataksja. U starszych szczurów albinotycznych zanotowano zanik siatkówki przy dawkach ≥5-krotnie przekraczających ekspozycję kliniczną, co nie występowało przy dawkach terapeutycznych. Badania reprodukcyjne potwierdziły brak działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność dla płodów pojawiała się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję u ludzi. Zaburzenia rozwojowe u młodych szczurów obserwowano przy ekspozycji >2-krotnie wyższej niż maksymalna u ludzi. Niekorzystny wpływ na płodność samców i samic szczurów występował wyłącznie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne i był przemijający.
badanie in vitro, badanie in vivo, bruksizm, działanie teratogenne, męski narząd rozrodczy, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, ośrodkowy układ nerwowy, płytka krwi, potencjał genotoksyczny, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, rozwój pourodzeniowy, teratogenność, toksyczność płodu, toksyczność prenatalna, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diabrezide 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gliklazydu, substancji czynnej leku Diabrezide (dawka terapeutyczna 80 mg), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnego zagrożenia dla ludzi, podobnie jak badania genotoksyczności, które nie wykazały ryzyka uszkodzeń materiału genetycznego. W badaniach teratogenności na modelach zwierzęcych nie stwierdzono działania teratogennego, co sugeruje brak wpływu na rozwój płodu przy standardowych dawkach terapeutycznych.
badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, badania teratogenności, badania toksyczności, dawka terapeutyczna, Diabrezide, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gliklazyd, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada rozwojowa płodu, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivastigmine Mylan 1,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywastygminy wykazały, że wielokrotne podawanie leku u szczurów, myszy i psów powodowało jedynie efekty wynikające z nasilonego działania farmakologicznego, bez toksyczności narządowej. W testach genotoksyczności, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie stwierdzono mutagenności, z wyjątkiem testu aberracji chromosomalnych na ludzkich limfocytach przy ekspozycji 104-krotnie przekraczającej maksymalne narażenie kliniczne. Test mikrojąderkowy in vivo był ujemny, podobnie jak badania metabolitu NAP226-90. Długoterminowe badania na szczurach i myszach przy maksymalnych tolerowanych dawkach (około 6-krotnie wyższych niż maksymalna dawka kliniczna 12 mg/dobę) nie wykazały działania rakotwórczego, a ekspozycja zwierząt była porównywalna do ludzkiej po uwzględnieniu różnic w powierzchni ciała.
aberracje chromosomalne, badania in vitro, badania in vivo, działanie drażniące, działanie farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, limfocyty obwodowe, podrażnienie błon śluzowych, podrażnienie oczu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przenikanie przez łożysko, rywastygmina, test mikrojąderkowy, toksyczność narządowa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Streptococcus pneumoniae – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa Streptococcus pneumoniae, składnika liofilizatu OM-85 (Broncho-Vaxom dla dzieci), wykazały brak istotnych niekorzystnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy, centralny układ nerwowy oraz inne kluczowe systemy fizjologiczne, nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły klinicznie istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych w narządach wewnętrznych. Ponadto, badania genotoksyczności (testy mutacji genowych, aberracji chromosomowych, mikrojądrowy) oraz długoterminowe analizy rakotwórczości w modelach zwierzęcych nie wykazały potencjału mutagennego ani kancerogennego tej substancji.
aktywność lokomotoryczna, Broncho-Vaxom, centralny układ nerwowy, Diplococcus pneumoniae, działanie rakotwórcze, liofilizat OM-85, lizat bakteryjny, parametr biochemiczny, parametry życiowe, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, Streptococcus pneumoniae, test aberracji chromosomowej, test in vitro, test in vivo, test mikrojądrowy, test mutacji genowej, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, zmiana histopatologiczna, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rexetin 20 mg
Paroksetyna, będąca składnikiem aktywnym leku Rexetin (tabletki powlekane 20 mg), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej bezpieczeństwo metaboliczne i toksykologiczne. Badania na małpach Rhezus oraz szczurach albinosach wykazały podobieństwo metabolizmu paroksetyny do ludzkiego, co umożliwia wiarygodną ekstrapolację wyników. U szczurów zaobserwowano fosfolipidozę, typową dla amin lipofilnych, jednak efekt ten nie wystąpił u naczelnych nawet przy dawkach sześciokrotnie przekraczających kliniczne 20 mg. Długoterminowe badania rakotwórczości (2 lata) na modelach mysich i szczurzych nie wykazały działania kancerogennego, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak uszkodzeń materiału genetycznego.
amina lipofilna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, fosfolipidoza, kostnienie, osyfikacja, paroksetyna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, Rexetin, toksyczność paroksetyny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, uszkodzenie materiału genetycznego, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Krka 50 mg
Profil bezpieczeństwa dazatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach nieklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, w tym myszach, szczurach, małpach i królikach. Główne działania toksyczne dotyczyły przewodu pokarmowego (jelito jako narząd docelowy), układu krwiotwórczego (minimalne do lekkiego zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych i zmiany w szpiku kostnym) oraz układu limfatycznego (zmniejszenie liczby limfocytów i masy narządów limfoidalnych). Zmiany te były odwracalne po przerwaniu leczenia. U małp obserwowano również zwiększoną mineralizację śródmiąższową nerek po podawaniu dazatynibu do 9 miesięcy. W badaniach hemostazy wykazano hamowanie agregacji płytek i wydłużenie czasu krwawienia u szczurów, jednak bez występowania samoistnych krwotoków. Potencjał kardiotoksyczny związany z wydłużeniem odstępu QT nie został potwierdzony in vivo u małp. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności w teście Amesa i brak genotoksyczności in vivo, choć stwierdzono efekt klastogenny in vitro na komórkach CHO.
agregacja płytek krwi, badanie niekliniczne, brodawczak, czas krwawienia, dazatynib, dysfagia, działanie toksyczne, efekt klastogenny, gruczolak prostaty, immunosupresja, in vitro, in vivo, kanał potasowy hERG, mineralizacja śródmiąższowa, odstęp QT, parametry czerwonokrwinkowe, potencjał fototoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, rozwój embrionalno-płodowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, węzeł chłonny, włókna Purkinjego, zapis EKG - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Omacor 1000 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne i farmakologiczne preparatu Omacor, zawierającego 460 mg estru etylowego kwasu eikozapentaenowego (EPA) oraz 380 mg estru etylowego kwasu dokozaheksaenowego (DHA), nie wykazały istotnego ryzyka dla zdrowia pacjentów przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami. Badania wielokrotnego podawania nie ujawniły efektów toksycznych, a testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego potencjału, co eliminuje ryzyko uszkodzeń DNA. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały karcynogenności, a ocena wpływu na reprodukcję nie potwierdziła negatywnego oddziaływania na płodność, przebieg ciąży ani rozwój embrionalny i pourodzeniowy.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie teratogenne, ester etylowy kwasu dokozaheksaenowego, ester etylowy kwasu eikozapentaenowego, ester etylowy kwasu omega-3, kwas omega-3, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Medoxa 2,5 mg
Przedkliniczne badania prednizonu i jego aktywnego metabolitu prednizolonu obejmują szeroki zakres oceny toksyczności, bezpieczeństwa oraz wpływu na reprodukcję. W badaniach toksyczności ostrej na szczurach określono LD50 na poziomie 240 mg/kg m.c. po jednorazowym podaniu. Toksyczność podostra i przewlekła ujawniła zmiany narządowe, takie jak uszkodzenia komórek wysp trzustkowych Langerhansa przy dawce 33 mg/kg m.c./dzień (7-14 dni, szczury), uszkodzenia wątroby przy 2-3 mg/kg m.c./dzień (2-4 tygodnie, króliki) oraz martwicę mięśni przy dawkach 0,5-5 mg/kg m.c./dzień (kilka tygodni, świnki morskie) i 4 mg/kg m.c./dzień (kilka tygodni, psy). Nie stwierdzono istotnego potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego w badaniach przedklinicznych.
anomalia rozwojowa, dane przedkliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, LD50, martwica mięśni, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozszczep podniebienia, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie wątroby, właściwości genotoksyczne, wyspy trzustkowe Langerhansa, zaburzenia spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Deflegmin KIDS 15 mg/5 ml
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna preparatu Deflegmin KIDS, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu doustnym nie zaobserwowano działań niepożądanych przy dawkach NOAEL wynoszących odpowiednio: 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52 i 78 tygodni), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie). Badania toksyczności po podaniu dożylnym (3-godzinne infuzje) w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów nie wykazały ciężkich działań toksycznych ani zmian histopatologicznych. Ponadto, ambroksol nie wykazuje toksyczności narządowej, a obserwowane działania niepożądane miały charakter przemijający, co potwierdza jego bezpieczeństwo terapeutyczne.
ambroksolu chlorowodorek, badanie genotoksyczne, badanie genotoksyczności, badanie potencjału rakotwórczego, badanie reprodukcyjne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo terapeutyczne, Deflegmin KIDS, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, mutagenność bakteryjna, No Observed Adverse Effect Level, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, substancja lecznicza, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczne działanie w narządach docelowych, toksyczność dla samic, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu dożylnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie płodności, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – DaFurag Max 100 mg
Furazydyna, stosowana w preparacie Dafurag max, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Badania toksyczności ostrej na białych myszach i królikach wykazały bardzo niską toksyczność po podaniu dożołądkowym, z maksymalną tolerowaną dawką LD50 wynoszącą odpowiednio 2813 mg/kg mc. dla myszy i podobnymi wartościami dla królików. Objawy zatrucia obejmowały ataksję, drżenia mięśniowe i porażenie u myszy oraz zmniejszenie napięcia mięśniowego i duszność u królików. Kumulacja furazydyny w dawkach 100 mg/kg mc. i 250 mg/kg mc. przez miesiąc nie powodowała zgonów, a analiza wydalania wskazała na częściową kumulację substancji (12,5% maksymalnej dawki). Badania histologiczne ujawniły zmiany w wątrobie (stłuszczenie) i nerkach (martwica, nacieki komórkowe) przy dawce 1 g/kg mc. u królików.
aktywność motoryczna jelita, ataksja, badanie histologiczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, Dafurag Max, droga dootrzewnowa, droga dożołądkowa, drżenie mięśniowe, duszność, działanie przeciwbakteryjne, flora bakteryjna, furazydyna, martwica tkanek, mięsień gładki, nabłonek kanalików nerkowych, naciek komórkowy, napięcie mięśniowe, obraz kliniczny zatrucia, odruchy rogówkowe, opistotonus, pałeczki Gram-ujemne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, skurcz mięśniowy, stłuszczenie wątroby, toksyczność ostra furazydyny, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zastój żylny - Leksykon substancji czynnych
Enoksaparyna sodowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Enoksaparyna sodowa wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach toksykologicznych na zwierzętach laboratoryjnych, obejmujących 13-tygodniowe badania na szczurach i psach (dawka 15 mg/kg/dobę, podskórnie) oraz 26-tygodniowe badania na szczurach i małpach (dawka 10 mg/kg/dobę, podskórnie i dożylnie). Poza oczekiwanym działaniem przeciwzakrzepowym, nie zaobserwowano istotnych działań niepożądanych. Enoksaparyna nie wykazuje potencjału mutagennego ani genotoksycznego w testach in vitro (m.in. test Amesa, aberracje chromosomalne limfocytów ludzkich) oraz in vivo (test aberracji chromosomalnej komórek szpiku kostnego szczura). Badania teratogenności i toksyczności rozrodczej na ciężarnych szczurach i królikach (dawki do 30 mg/kg/dobę, podskórnie) oraz na szczurach pod kątem płodności (dawki do 20 mg/kg/dobę) nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój płodu ani funkcje rozrodcze.
aberracja chromosomalna, aktywność klastogenna, aktywność mutagenna, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, komórki szpiku kostnego, lek przeciwzakrzepowy, mechanizm działania farmakologiczny, monitorowanie kliniczne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, test Amesa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność rozrodcza - Leksykon substancji czynnych
Sodu benzoesan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania sodu benzoesanu, będącego składnikiem produktu leczniczego Gargarin (750 mg w 5 g proszku), wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa. Testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie substancji w dawkach terapeutycznych nie powodowało zmian patologicznych w narządach wewnętrznych ani zaburzeń parametrów biochemicznych. Ponadto, badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały mutagennego, genotoksycznego ani rakotwórczego działania sodu benzoesanu, co potwierdza jego bezpieczeństwo w długoterminowym stosowaniu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, funkcja rozrodcza, mutacja genowa, narząd wewnętrzny, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, sodu benzoesan, substancja czynna, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gabapentin Teva 100 mg
Przedkliniczne badania gabapentyny wykazały brak istotnego potencjału genotoksycznego oraz mutagennego, co potwierdzono w testach in vitro i in vivo. W dwuletnich badaniach rakotwórczości na myszach i szczurach, jedynie samce szczurów otrzymujące najwyższą dawkę 2000 mg/kg mc./dobę (około 5-krotność dawki ludzkiej w przeliczeniu na mg/m²) wykazały statystycznie istotny wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki o niskim stopniu złośliwości, bez wpływu na przeżywalność czy przerzuty. W badaniach reprodukcyjnych nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 2000 mg/kg mc., co odpowiada około 5-krotności dawki stosowanej u ludzi (3600 mg/dobę).
aberracja chromosomowa, badanie teratologiczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gabapentyna, in vitro, in vivo, mikrojąderka w szpiku kostnym, opóźnienie kostnienia, organogeneza, płodność i rozrodczość, potencjał genotoksyczny, test mutagenności, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapin NeuroPharma 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny, substancji czynnej leku Quetiapin NeuroPharma, nie wykazały potencjału genotoksycznego w testach in vivo i in vitro, co jest istotne dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa stosowania. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany narządowe: u szczurów zmiana pigmentacji tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy oraz obniżenie stężenia hormonu T3 w osoczu, a także zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów. U psów podawanie kwetiapiny wiązało się z zmętnieniem rogówki i zaćmą. Warto podkreślić, że te zmiany nie zostały potwierdzone w długotrwałych badaniach klinicznych u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, ciąża urojona, czerwone i białe krwinki, dawka terapeutyczna, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, hormonalna regulacja rozrodu, kwetiapina, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, przykurcz, Quetiapin NeuroPharma, toksyczne oddziaływanie, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Osaver 40 mg
Olmesartan medoksomil, substancja czynna preparatu Osaver, poddany został szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym toksyczność przewlekłą, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na rozrodczość i rozwój płodu. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano charakterystyczne dla antagonistów receptora AT1 zmiany, takie jak wzrost stężenia azotu mocznikowego we krwi (BUN) i kreatyniny, zmniejszenie masy mięśnia sercowego oraz obniżenie wskaźników czerwonokrwinkowych (liczba erytrocytów, stężenie hemoglobiny, hematokryt). Histologicznie stwierdzono uszkodzenia nerek, w tym zmiany regeneracyjne nabłonka, pogrubienie błony podstawnej i poszerzenie cewek nerkowych. Warto podkreślić, że te efekty można ograniczyć przez jednoczesne doustne podawanie chlorku sodu. Dodatkowo, wzrost aktywności reninowej osocza i przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, typowe dla tej klasy leków, nie wykazywały istotnego znaczenia klinicznego.
angiotensyna II, antagonista receptora AT1, aparat przykłębuszkowy nerki, azot mocznikowy, błona podstawna, cewka nerkowa, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, hematokryt, hemoglobina, inhibitor ACE, kreatynina, lek przeciwnadciśnieniowy, miedniczka nerkowa, mięsień sercowy, nabłonek nerkowy, olmesartan medoksomil, pęknięcie chromosomu, potencjał genotoksyczny, renina osoczowa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wskaźnik czerwonokrwinkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clindamycin-MIP 600 600 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klindamycyny obejmowały szeroki zakres ocen, w tym konwencjonalne badania farmakologiczne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnych działań niepożądanych ani toksycznych, co potwierdza brak kumulacji toksyczności przy długotrwałym stosowaniu. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń DNA, a analiza kancerogenności nie wskazała na ryzyko rozwoju nowotworów. Ponadto, badania reprodukcyjne nie ujawniły efektów teratogennych ani negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży czy rozwój potomstwa.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, Clindamycin-MIP, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, klindamycyna, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnych dawek, uszkodzenie DNA, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Somatostatyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa somatostatyny, substancji czynnej produktu Somatostatin-Eumedica, wykazały bardzo korzystny profil toksykologiczny. Maksymalne dawki niepowodujące zgonu (LD0) u myszy i szczurów wynosiły odpowiednio 24 mg/kg i 10 mg/kg mc. przy podaniu dożylnym, co jest około 10 000 razy wyższą wartością niż stosowana dawka terapeutyczna u ludzi (3,5 μg/kg mc.). W badaniach toksyczności podostrej (4 tygodnie) u szczurów i małp (dawki 1,8 mg/kg mc./dobę i 1,2 mg/kg mc./dobę) odnotowano minimalne efekty toksyczne, takie jak 11% zmniejszenie przyrostu masy ciała u samców szczurów, natomiast u małp nie stwierdzono istotnych zmian patologicznych. Stężenia somatostatyny w osoczu, przy których nie obserwowano działań niepożądanych, były od 86 do 865 razy wyższe niż terapeutyczne stężenia u ludzi. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani klastogenności, co potwierdza bezpieczeństwo farmakologiczne substancji.
badanie genotoksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka nasycająca, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne i klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, efekt kancerogenny, folikulogeneza, hormon luteinizujący, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, somatostatyna, stężenie osoczowe, toksyczność ostra i podostra, uszkodzenie chromosomów, wlew dożylny ciągły - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oculobrim 2 mg/ml
Brymonidyna winian, substancja czynna w produkcie Oculobrim (2 mg/ml, co odpowiada 1,3 mg brymonidyny w 1 ml roztworu), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, obejmujące różne dawki i okresy ekspozycji, nie ujawniły niepokojących efektów toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania kropli do oczu Oculobrim w warunkach klinicznych.
aberracja chromosomowa, brymonidyna winian, farmakologia bezpieczeństwa, guz nowotworowy, krople do oczu, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Depakine Chronosphere 100 (66,66 mg + 29,03 mg)/sasz.
Badania przedkliniczne walproinianu sodu (Depakine Chronosphere) wykazały brak działania mutagennego in vitro w testach na bakteriach i komórkach chłoniaka myszy oraz brak indukcji naprawy DNA w hepatocytach szczura. W badaniach in vivo, po podaniu doustnym, nie stwierdzono aberracji chromosomowych w szpiku kostnym szczurów ani dominujących cech letalnych u myszy, natomiast podanie dootrzewnowe powodowało uszkodzenia DNA i chromosomów u gryzoni. W badaniach klinicznych obserwowano zwiększoną wymianę chromatyd siostrzanych u pacjentów leczonych walproinianem, jednak znaczenie kliniczne tych zmian pozostaje niejasne. Badania kancerogenności nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka. Walproinian wykazuje działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików, powodując wady rozwojowe wielu narządów oraz zaburzenia behawioralne u potomstwa nawet do trzeciego pokolenia, co ma istotne implikacje dla stosowania u kobiet w ciąży i w wieku rozrodczym.
aberracja chromosomowa, działanie mutagenne, działanie teratogenne, maksymalna tolerowana dawka, niepłodność męska, NOAEL, padaczka, pęknięcie nici DNA, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, spermatogeneza, szpik kostny, układ rozrodczy męski, wada rozwojowa, walproinian, walproinian sodu, wymiana chromatyd siostrzanych - Leksykon substancji czynnych
Metotreksat – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności metotreksatu wykazały jego wyraźne działanie toksyczne na układ pokarmowy, szpik kostny oraz wątrobę (hepatotoksyczność) u myszy, szczurów i psów. Metotreksat, działając głównie na tkanki proliferujące, indukuje mutacje genetyczne i aberracje chromosomalne zarówno in vitro, jak i in vivo, w tym w ludzkich komórkach szpiku kostnego. Mimo potwierdzonego działania mutagennego, długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach, myszach i chomikach nie wykazały jednoznacznego działania rakotwórczego, a uszkodzenia chromosomalne mogą mieć charakter przemijający i odwracalny. Niemniej jednak, kliniczne znaczenie mutagenności pozostaje nieustalone, co wymaga dalszej obserwacji pacjentów pod kątem potencjalnych późnych następstw terapii.
aberracja chromosomowa, dawka nietoksyczna, działanie mutagenne, embriotoksyczność, fetotoksyczność, hepatotoksyczność, komórki somatyczne, komórki szpiku kostnego, metotreksat, mutacja genetyczna, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, szpik kostny, teratogenność, tkanki proliferujące, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie chromosomalne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Deflegmin EFFECT 30 mg/5 ml
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna preparatu Deflegmin EFFECT, wykazuje niski profil toksyczności potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu doustnym nie zaobserwowano działań niepożądanych przy dawkach NOAEL: 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52 i 78 tygodni), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie). Podanie dożylne ambroksolu w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów przez 4 tygodnie nie wywołało ciężkich działań toksycznych ani zmian histopatologicznych. Badania reprodukcyjne wykazały brak embriotoksyczności i teratogenności przy dawkach do 3000 mg/kg mc./dobę u szczurów i 200 mg/kg mc./dobę u królików, a także brak zaburzeń płodności do 500 mg/kg mc./dobę u szczurów. W zakresie rozwoju około- i pourodzeniowego NOAEL wynosił 50 mg/kg mc./dobę, przy dawce 500 mg/kg mc./dobę odnotowano nieznaczną toksyczność manifestującą się opóźnionym przyrostem masy ciała i zmniejszoną liczebnością miotu.
aberracja chromosomowa, ambroksolu chlorowodorek, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, infuzja dożylna, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, poziom dawkowania, rozwój okołopourodzeniowy, ryzyko onkogenne, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Loper 2 mg
Przedkliniczne badania toksyczności loperamidu chlorowodorku, substancji czynnej leku Loper, wykazały wysoki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. Długoterminowe badania na psach (do 12 miesięcy) i szczurach (do 18 miesięcy) wykazały jedynie niewielkie zmniejszenie masy ciała i spożycia pokarmu przy dawkach odpowiednio do 5 mg/kg/dobę (30-krotność dawki ludzkiej) u psów oraz 40 mg/kg/dobę (240-krotność dawki ludzkiej) u szczurów. Dawki niewywołujące działania toksycznego (NTEL) ustalono na poziomie 1,25 mg/kg/dobę u psów (8-krotność dawki ludzkiej) oraz 10 mg/kg/dobę u szczurów (60-krotność dawki ludzkiej). Badania genotoksyczności i karcinogenności nie wykazały działania szkodliwego, a wpływ na reprodukcję ograniczał się do bardzo wysokich dawek (40 mg/kg/dobę), które powodowały zaburzenia płodności i zmniejszenie przeżycia płodu, związane z toksycznością u matki.
arytmia, badanie genotoksyczne, badanie karcinogenne, dawka niewywołująca działania toksycznego, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, efekt elektrofizjologiczny, efekt toksyczny, elektrofizjologia mięśnia sercowego, gen HERG, hamowanie przepływu jonów potasowych, hamowanie przepływu jonów sodowych, in vitro, in vivo, loperamid chlorowodorek, NTEL, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, przedawkowanie, toksyczność długoterminowa, toksyczność matczyna, wpływ na reprodukcję, zaburzenie płodności, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z liści rozmarynu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg z liści rozmarynu (Rosmarini folii extractum fluidum), stosowany m.in. w preparacie Doppelherz Energovital Tonik K, wykazuje relatywnie niską toksyczność ostrą. W badaniach przedklinicznych podanie jednorazowej dawki 2 g/kg m.c. śródnaskórkowo u gryzoni nie wywołało efektu letalnego ani anomalii morfologicznych. Profil genotoksyczny i kancerogenny ekstraktu jest korzystny – nie stwierdzono działania mutagennego ani kancerogennego, a dodatkowo wykazano działanie przeciwmutagenne. Jednakże, istnieją wstępne doniesienia o potencjalnym działaniu poronnym, co wymaga dalszych, bardziej rygorystycznych badań przedklinicznych, zwłaszcza w zakresie wpływu na płodność, rozwój płodu i przebieg ciąży.
działanie kancerogenne, działanie poronne, działanie przeciwmutagenne, efekt genotoksyczny, efekt letalny, efekt mutagenny, efekt teratogenny, ekstrakt etanolowy, ekstrakt z korzenia kozłka lekarskiego, ekstrakt z liści melisy, ekstrakt z liści rozmarynu, ekstrakt z owoców głogu, korzeń kozłka lekarskiego, liść melisy, nalewka z liści melisy, olejek eteryczny, owoc głogu, potencjał genotoksyczny, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wyciąg z liści rozmarynu - Leksykon substancji czynnych
Indapamid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Indapamid, pochodna sulfonamidowa z pierścieniem indolowym, jest diuretykiem tiazydopodobnym szeroko stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego. Dane przedkliniczne wskazują na niski potencjał toksyczności ostrej i przewlekłej, z wartościami LD50 dla dożylnego podania u myszy wynoszącymi 577-635 mg/kg, u szczurów 394-440 mg/kg, a dla podania doustnego u myszy, szczurów i świnek morskich przekraczającymi 3000 mg/kg. Objawy toksyczności ostrej, takie jak spowolnienie oddechu i rozszerzenie naczyń obwodowych, są związane z farmakologicznym działaniem leku i pojawiają się przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Badania genotoksyczności i kancerogenności wykazały brak mutagennego i rakotwórczego potencjału indapamidu, a badania reprodukcyjne nie potwierdziły embriotoksyczności, teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność nawet przy dawkach do 6250 razy wyższych niż zalecane u ludzi.
amlodypina, badanie kancerogenności, badanie mutagenności, diuretyk tiazydopodobny, działanie embriotoksyczne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt moczopędny, indapamid, LD50, nadciśnienie tętnicze, peryndopryl, pochodna sulfonamidowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozszerzenie naczyń obwodowych, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ, upośledzenie płodności, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metcrean 850 mg
Metformina chlorowodorek, substancja czynna preparatu Metcrean (dostępnego w dawkach 500 mg, 850 mg i 1000 mg), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szeroko zakrojonymi badaniami przedklinicznymi. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały istotnego negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy w dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły kumulacji ani opóźnionych efektów toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania u pacjentów z cukrzycą typu 2. Testy genotoksyczności (m.in. test Amesa, test aberracji chromosomowych, test mikrojądrowy) dały wyniki negatywne, wskazując na brak potencjału mutagennego i klastogennego metforminy.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, działanie teratogenne, metformina, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, rozwój embrionalno-płodowy, substancja czynna, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – NO-SPA ampułki 20 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne chlorowodorku drotaweryny, stosowanego w preparacie NO-SPA w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 20 mg/ml (40 mg w ampułce 2 ml), nie wykazały istotnych zagrożeń dla układów sercowo-naczyniowego, oddechowego i nerwowego. Badania toksyczności przewlekłej nie potwierdziły kumulacji toksycznego działania, a ocena wpływu na narządy takie jak wątroba i nerki nie ujawniła niekorzystnych efektów. Testy genotoksyczności oraz długoterminowe badania kancerogenności nie wykazały właściwości mutagennych ani rakotwórczych chlorowodorku drotaweryny, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej.
aberracja chromosomowa, chlorowodorek drotaweryny, funkcja rozrodcza, mutacja DNA, mutacja genowa, nadwrażliwość, narządy miąższowe, pirosiarczyn sodu, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, roztwór do wstrzykiwań, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ fizjologiczny, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tenox 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny wykazały, że dawki około 50-krotnie przekraczające maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała) powodowały u gryzoni istotne zaburzenia rozrodcze, takie jak opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszona przeżywalność potomstwa. W badaniach płodności na szczurach, podawanie amlodypiny do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie wyższej dawki niż maksymalna dawka dla ludzi w mg/m²) nie wykazało wpływu na płodność, natomiast w innym modelu, przy dawce porównywalnej do ludzkiej (mg/kg), zaobserwowano obniżenie stężenia FSH i testosteronu, zmniejszenie gęstości nasienia, liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego. Te wyniki wskazują na potencjalne ryzyko wpływu amlodypiny na parametry płodności przy dawkach zbliżonych do stosowanych u ludzi.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sigletic 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny (lek Sigletic) wykazały toksyczność narządową głównie przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom narażenia u ludzi, obejmującą uszkodzenia wątroby i nerek u gryzoni oraz nieprawidłowości w obrębie siekaczy u szczurów przy narażeniu >67×. W badaniach na psach przy około 23-krotnym przekroczeniu ekspozycji klinicznej zaobserwowano objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie, ograniczenie aktywności) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym przekroczeniu nie stwierdzono efektów toksycznych. Brak genotoksyczności potwierdza bezpieczeństwo substancji, a potencjał rakotwórczy ogranicza się do wzrostu częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy ekspozycji >58×, co jest prawdopodobnie wtórne do przewlekłej hepatotoksyczności i nie ma istotnego znaczenia klinicznego ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (19-krotność narażenia klinicznego bez efektów).
Badania reprodukcyjne wykazały brak wpływu na płodność u szczurów oraz brak działań niepożądanych w rozwoju przed- i pourodzeniowym przy ekspozycji do 29-krotności narażenia ludzkiego. Niewielkie zwiększenie częstości zniekształceń żeber u płodów szczurów oraz toksyczny wpływ na organizm matki u królików wystąpiły przy dawkach >29×, jednak ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa nie są one uznawane za klinicznie istotne. Farmakokinetycznie sytagliptyna wykazuje znaczną penetrację do mleka karmiących samic szczurów (stosunek stężenia mleko/osocze 4:1), co może mieć implikacje dla stosowania u kobiet karmiących piersią. Podsumowując, dane przedkliniczne wskazują na wysoki margines bezpieczeństwa sytagliptyny przy stosowaniu klinicznym, bez istotnych zagrożeń toksycznych, genotoksycznych czy reprodukcyjnych.
ataksja, badanie przedkliniczne, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, genotoksyczność sytagliptyny, gruczolak i rak wątroby, karcynogenność, margines bezpieczeństwa, miotoksyczność, neurotoksyczność, oddychanie z otwartym pyskiem, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, sytagliptyna, teratogenność, toksyczne działanie sytagliptyny, toksyczne uszkodzenie układu nerwowego, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność wątrobowa i nerkowa, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin STADA 50 mg
Dane przedkliniczne dotyczące sytagliptyny, substancji czynnej leku Sitagliptin STADA, wskazują na szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym u ludzi. Toksyczność hepatotoksyczna i nefrotoksyczna u gryzoni pojawiała się przy narażeniu ustrojowym przekraczającym 58-krotnie ekspozycję kliniczną, natomiast brak efektów toksycznych obserwowano przy 19-krotnym narażeniu. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy 67-krotnym narażeniu, jednak przy 58-krotnym narażeniu nie odnotowano wpływu na zęby. U psów objawy neurotoksyczne i zwyrodnienie mięśni szkieletowych pojawiały się przy około 23-krotnym narażeniu, a przy 6-krotnym narażeniu nie obserwowano nieprawidłowości. Badania genotoksyczności nie wykazały ryzyka uszkodzenia DNA, a potencjał rakotwórczy był ograniczony do wzrostu częstości guzów wątroby u szczurów przy narażeniu 58-krotnym, co wiązało się z hepatotoksycznością i nie jest uznawane za klinicznie istotne dla ludzi.
ataksja, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie hepatotoksyczne, genotoksyczność, hepatotoksyczność, margines bezpieczeństwa, mięsień szkieletowy, narażenie ustrojowe, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, nowotwór wątroby, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, rak wątroby, rozwój siekaczy, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon substancji czynnych
Kaspofungina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kaspofungina, należąca do echinokandyn, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych na szczurach i małpach. Po wielokrotnym dożylnym podaniu w dawkach do 7-8 mg/kg masy ciała zaobserwowano reakcje miejscowe, objawy uwalniania histaminy u szczurów oraz hepatotoksyczność u małp. W badaniach embriotoksyczności przy dawce 5 mg/kg masy ciała odnotowano spadek masy ciała płodu, wzrost niepełnego kostnienia kręgów, kości mostka i czaszki oraz zwiększoną częstość żeber szyjnych, co wiązało się z reakcją matczyną na uwalnianie histaminy, a nie bezpośrednią toksycznością kaspofunginy. Ponadto, kaspofungina nie wykazała działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo (test chromosomów szpiku kostnego myszy), a także nie wpływała na płodność samców i samic szczurów przy dawkach do 5 mg/kg/dobę.
badania kliniczne, badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie hepatotoksyczne, działanie przeciwgrzybicze, działanie rakotwórcze, echinokandyny, embriotoksyczność, kaspofungina, niepełne kostnienie, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, szpik kostny, uwolnienie histaminy, wpływ na płodność, żebra szyjne