Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Paliperidone Teva 150 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa paliperydonu (w formie palmitynianu paliperydonu o przedłużonym uwalnianiu oraz doustnej postaci paliperydonu) wykazały, że toksyczność po wielokrotnym podaniu u szczurów i psów wiąże się głównie z farmakologicznym mechanizmem działania leku. Obserwowano sedację oraz zmiany związane z hiperprolaktynemią, takie jak wpływ na gruczoły sutkowe i narządy płciowe. W miejscu domięśniowego wstrzyknięcia palmitynianu paliperydonu występowały reakcje zapalne, a sporadycznie ropnie. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów doustne podanie rysperydonu (prekursora paliperydonu) negatywnie wpływało na masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa, natomiast domięśniowe podanie palmitynianu paliperydonu ciężarnym samicom nie wykazało embriotoksyczności ani teratogenności nawet przy dawce 160 mg/kg/dobę, co stanowi 4,1-krotność ekspozycji u ludzi przy maksymalnej zalecanej dawce 150 mg.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stanowią istotny element oceny profilu bezpieczeństwa produktu leczniczego Paliperidone Teva przed jego wprowadzeniem do stosowania u ludzi. Przeprowadzone badania obejmowały ocenę toksyczności po wielokrotnym podaniu, wpływu na reprodukcję, potencjału genotoksycznego oraz rakotwórczego palmitynianu paliperydonu i paliperydonu.1

Toksyczność po wielokrotnym podaniu

Badania toksyczności przeprowadzone na szczurach i psach z zastosowaniem wielokrotnego podania domięśniowego palmitynianu paliperydonu (w postaci o przedłużonym uwalnianiu, podawanej co miesiąc) oraz doustnego paliperydonu wykazały przede wszystkim efekty związane z mechanizmem działania farmakologicznego substancji. Do głównych obserwowanych skutków należały: sedacja oraz efekty wynikające z wpływu prolaktyny na gruczoły sutkowe i narządy płciowe zwierząt.2

W miejscu wstrzyknięcia domięśniowego u zwierząt otrzymujących palmitynian paliperydonu obserwowano reakcję zapalną, a w niektórych przypadkach dochodziło do sporadycznego tworzenia się ropni.3

Toksyczność reprodukcyjna

W badaniach wpływu na reprodukcję u szczurów, którym podawano doustnie rysperydon (związek w znacznym stopniu metabolizowany do paliperydonu zarówno u szczurów, jak i u ludzi), zaobserwowano negatywny wpływ na masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa.4

Po domięśniowym podaniu palmitynianu paliperydonu ciężarnym samicom szczurów nie zaobserwowano działania embriotoksycznego ani powstawania wad rozwojowych, nawet przy zastosowaniu najwyższej dawki 160 mg/kg/dobę. Dawka ta odpowiada 4,1-krotności poziomu ekspozycji występującego u ludzi przy maksymalnej zalecanej dawce wynoszącej 150 mg.5

Warto zauważyć, że w badaniach innych antagonistów dopaminy podawanych ciężarnym zwierzętom obserwowano negatywny wpływ na zdolność uczenia się i rozwój motoryczny potomstwa.6

Genotoksyczność

Badania wykazały, że zarówno palmitynian paliperydonu, jak i paliperydon nie wykazują potencjału genotoksycznego.7

Potencjał rakotwórczy

Ocenę potencjału rakotwórczego przeprowadzono w badaniach z zastosowaniem doustnego rysperydonu u szczurów i myszy oraz domięśniowego palmitynianu paliperydonu u szczurów.8

W badaniach z doustnym podaniem rysperydonu zaobserwowano zwiększenie częstości występowania następujących zmian nowotworowych:9

  • Gruczolaki przysadki mózgowej u myszy
  • Hormonalnie czynne gruczolaki trzustki u szczurów
  • Gruczolaki gruczołu sutkowego zarówno u szczurów, jak i myszy

W przypadku domięśniowego podania palmitynianu paliperydonu szczurom, badania wykazały statystycznie istotny wzrost częstości występowania:10

  • Gruczolakoraka gruczołu sutkowego u samic szczurów po dawkach 10, 30 i 60 mg/kg/miesiąc
  • Gruczolaków i nowotworów złośliwych gruczołu sutkowego u samców szczurów po dawkach 30 i 60 mg/kg/miesiąc

Dawki 30 i 60 mg/kg/miesiąc odpowiadają odpowiednio 1,2- oraz 2,2-krotności poziomu ekspozycji występującego u ludzi po zastosowaniu najwyższej zalecanej dawki wynoszącej 150 mg.11

Obserwowane zmiany nowotworowe mogą być związane z przedłużonym antagonizmem receptorów D2 oraz występującą w jego wyniku hiperprolaktynemią.12

Należy podkreślić, że znaczenie tych wyników dotyczących występowania guzów u gryzoni w odniesieniu do oceny ryzyka u ludzi nie zostało w pełni wyjaśnione.13

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl