Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Paliperidone Teva 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa paliperydonu (w formie palmitynianu paliperydonu o przedłużonym uwalnianiu oraz doustnej postaci paliperydonu) wykazały, że toksyczność po wielokrotnym podaniu u szczurów i psów wiąże się głównie z farmakologicznym mechanizmem działania leku. Obserwowano sedację oraz zmiany związane z hiperprolaktynemią, takie jak wpływ na gruczoły sutkowe i narządy płciowe. W miejscu domięśniowego wstrzyknięcia palmitynianu paliperydonu występowały reakcje zapalne, a sporadycznie ropnie. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów doustne podanie rysperydonu (prekursora paliperydonu) negatywnie wpływało na masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa, natomiast domięśniowe podanie palmitynianu paliperydonu ciężarnym samicom nie wykazało embriotoksyczności ani teratogenności nawet przy dawce 160 mg/kg/dobę, co stanowi 4,1-krotność ekspozycji u ludzi przy maksymalnej zalecanej dawce 150 mg.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stanowią istotny element oceny profilu bezpieczeństwa produktu leczniczego Paliperidone Teva przed jego wprowadzeniem do stosowania u ludzi. Przeprowadzone badania obejmowały ocenę toksyczności po wielokrotnym podaniu, wpływu na reprodukcję, potencjału genotoksycznego oraz rakotwórczego palmitynianu paliperydonu i paliperydonu.1
Toksyczność po wielokrotnym podaniu
Badania toksyczności przeprowadzone na szczurach i psach z zastosowaniem wielokrotnego podania domięśniowego palmitynianu paliperydonu (w postaci o przedłużonym uwalnianiu, podawanej co miesiąc) oraz doustnego paliperydonu wykazały przede wszystkim efekty związane z mechanizmem działania farmakologicznego substancji. Do głównych obserwowanych skutków należały: sedacja oraz efekty wynikające z wpływu prolaktyny na gruczoły sutkowe i narządy płciowe zwierząt.2
W miejscu wstrzyknięcia domięśniowego u zwierząt otrzymujących palmitynian paliperydonu obserwowano reakcję zapalną, a w niektórych przypadkach dochodziło do sporadycznego tworzenia się ropni.3
Toksyczność reprodukcyjna
W badaniach wpływu na reprodukcję u szczurów, którym podawano doustnie rysperydon (związek w znacznym stopniu metabolizowany do paliperydonu zarówno u szczurów, jak i u ludzi), zaobserwowano negatywny wpływ na masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa.4
Po domięśniowym podaniu palmitynianu paliperydonu ciężarnym samicom szczurów nie zaobserwowano działania embriotoksycznego ani powstawania wad rozwojowych, nawet przy zastosowaniu najwyższej dawki 160 mg/kg/dobę. Dawka ta odpowiada 4,1-krotności poziomu ekspozycji występującego u ludzi przy maksymalnej zalecanej dawce wynoszącej 150 mg.5
Warto zauważyć, że w badaniach innych antagonistów dopaminy podawanych ciężarnym zwierzętom obserwowano negatywny wpływ na zdolność uczenia się i rozwój motoryczny potomstwa.6
Genotoksyczność
Badania wykazały, że zarówno palmitynian paliperydonu, jak i paliperydon nie wykazują potencjału genotoksycznego.7
Potencjał rakotwórczy
Ocenę potencjału rakotwórczego przeprowadzono w badaniach z zastosowaniem doustnego rysperydonu u szczurów i myszy oraz domięśniowego palmitynianu paliperydonu u szczurów.8
W badaniach z doustnym podaniem rysperydonu zaobserwowano zwiększenie częstości występowania następujących zmian nowotworowych:9
- Gruczolaki przysadki mózgowej u myszy
- Hormonalnie czynne gruczolaki trzustki u szczurów
- Gruczolaki gruczołu sutkowego zarówno u szczurów, jak i myszy
W przypadku domięśniowego podania palmitynianu paliperydonu szczurom, badania wykazały statystycznie istotny wzrost częstości występowania:10
- Gruczolakoraka gruczołu sutkowego u samic szczurów po dawkach 10, 30 i 60 mg/kg/miesiąc
- Gruczolaków i nowotworów złośliwych gruczołu sutkowego u samców szczurów po dawkach 30 i 60 mg/kg/miesiąc
Dawki 30 i 60 mg/kg/miesiąc odpowiadają odpowiednio 1,2- oraz 2,2-krotności poziomu ekspozycji występującego u ludzi po zastosowaniu najwyższej zalecanej dawki wynoszącej 150 mg.11
Obserwowane zmiany nowotworowe mogą być związane z przedłużonym antagonizmem receptorów D2 oraz występującą w jego wyniku hiperprolaktynemią.12
Należy podkreślić, że znaczenie tych wyników dotyczących występowania guzów u gryzoni w odniesieniu do oceny ryzyka u ludzi nie zostało w pełni wyjaśnione.13
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania