Właściwości farmakodynamiczne
Paliperidone Teva 150 mg

Paliperydon, aktywny składnik preparatu Paliperidone Teva, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym z grupy N05AX13, wykazującym selektywne antagonizowanie receptorów serotoninergicznych 5-HT2 oraz dopaminergicznych D2, a także receptorów alfa1-adrenergicznych, H1-histaminergicznych i alfa2-adrenergicznych, przy braku powinowactwa do receptorów cholinergicznych. Dzięki temu mechanizmowi działania, paliperydon skutecznie łagodzi objawy pozytywne i negatywne schizofrenii, jednocześnie wykazując mniejsze ryzyko pozapiramidowych działań niepożądanych i ograniczone hamowanie funkcji motorycznych w porównaniu do klasycznych neuroleptyków. W badaniach klinicznych potwierdzono jego skuteczność w leczeniu nawrotów schizofrenii u dorosłych pacjentów hospitalizowanych, ocenianą za pomocą skali PANSS oraz skali funkcjonowania indywidualnego i społecznego (PSP).

Właściwości farmakodynamiczne

Paliperydon, będący aktywną substancją produktu Paliperidone Teva, należy do grupy farmakoterapeutycznej leków psycholeptycznych, klasyfikowanych jako inne leki przeciwpsychotyczne (kod ATC: N05AX13). Preparat zawiera mieszaninę racemiczną (+)- i (-)-paliperydonu, których aktywność farmakologiczna jest jakościowo i ilościowo zbliżona.1

Mechanizm działania

Paliperydon charakteryzuje się selektywnym działaniem blokującym na monoaminy, co odróżnia go od klasycznych neuroleptyków. Wykazuje silne powinowactwo do receptorów serotoninergicznych 5-HT2 oraz dopaminergicznych D2. Dodatkowo blokuje receptory alfa 1-adrenergiczne oraz w nieco mniejszym stopniu receptory H1-histaminergiczne i alfa 2-adrenergiczne.2

Istotną cechą farmakodynamiczną paliperydonu jest brak powinowactwa do receptorów cholinergicznych. Pomimo silnego antagonizmu wobec receptorów D2, odpowiedzialnego za łagodzenie objawów wytwórczych schizofrenii, paliperydon rzadziej wywołuje stany kataleptyczne i w mniejszym stopniu hamuje funkcje motoryczne w porównaniu do klasycznych neuroleptyków. Przewaga działania antagonistycznego wobec receptorów serotoninowych w ośrodkowym układzie nerwowym może być przyczyną mniejszego ryzyka wystąpienia pozapiramidowych działań niepożądanych.3

Skuteczność kliniczna

Leczenie nawrotu schizofrenii

Skuteczność kliniczna paliperydonu w leczeniu nawrotu schizofrenii została potwierdzona w czterech podwójnie zaślepionych, randomizowanych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo, przeprowadzonych wśród dorosłych, hospitalizowanych pacjentów spełniających kryteria schizofrenii według klasyfikacji DSM-IV. Badania różniły się czasem trwania – jedno trwało 9 tygodni, a trzy pozostałe 13 tygodni. We wszystkich badaniach stosowano stały schemat dawkowania paliperydonu.4

W trakcie badań klinicznych nad skutecznością paliperydonu w terapii nawrotu schizofrenii nie było konieczne dodatkowe doustne podawanie leków przeciwpsychotycznych. Jako pierwszorzędowy punkt końcowy przyjęto zmniejszenie całkowitej punktacji w skali objawów pozytywnych i negatywnych (PANSS – Positive and Negative Syndrome Scale).5

Skala PANSS stanowi uznane narzędzie wielopunktowe, składające się z pięciu czynników służących do oceny:

6

Dodatkowo w badaniach oceniano funkcjonowanie pacjentów za pomocą skali funkcjonowania indywidualnego i społecznego (PSP – Personal and Social Performance). Jest to narzędzie stosowane przez lekarzy klinicystów do określania funkcjonowania pacjenta w czterech kluczowych obszarach:

  • aktywności użytecznych społecznie – obejmujących pracę i naukę
  • związków osobistych i społecznych
  • dbałości o higienę osobistą
  • zachowań agresywnych i zakłócających porządek

7

Szczególnie istotne wyniki uzyskano w 13-tygodniowym badaniu (n = 636), w którym porównywano działanie trzech ustalonych dawek paliperydonu z placebo. Schemat dawkowania obejmował początkowe wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego w dawce 150 mg, a następnie 3 dawki podane do mięśnia pośladkowego lub naramiennego: 25 mg/4 tygodnie, 100 mg/4 tygodnie lub 150 mg/4 tygodnie. Wszystkie trzy dawki paliperydonu wykazały statystycznie istotną przewagę nad placebo w zakresie poprawy całkowitej punktacji w skali PANSS.8

W odniesieniu do funkcjonowania pacjentów mierzonego skalą PSP, wyniki wskazują na statystycznie istotną przewagę nad placebo w grupach otrzymujących paliperydon w dawkach 100 mg/4 tygodnie oraz 150 mg/4 tygodnie. Efektu takiego nie zaobserwowano w grupie otrzymującej dawkę 25 mg/4 tygodnie.9

Uzyskane wyniki potwierdzają skuteczność paliperydonu w terapii schizofrenii przez cały okres leczenia. Poprawę w zakresie punktacji w skali PANSS zaobserwowano już od 4. dnia terapii. Do 8. dnia leczenia wystąpiło wyraźne rozróżnienie wyników między grupami otrzymującymi paliperydon w dawkach 25 mg i 150 mg a grupą placebo, co świadczy o szybkim początku działania leku.10

Dawka paliperydonu Poprawa w skali PANSS Poprawa w skali PSP Początek działania
25 mg/4 tygodnie Istotna statystycznie poprawa vs placebo Brak istotnej statystycznie różnicy vs placebo Początek działania widoczny od 4. dnia, wyraźne rozróżnienie do 8. dnia
100 mg/4 tygodnie Istotna statystycznie poprawa vs placebo Istotna statystycznie poprawa vs placebo
150 mg/4 tygodnie Istotna statystycznie poprawa vs placebo Istotna statystycznie poprawa vs placebo
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl