potencjał genotoksyczny
Potencjał genotoksyczny odnosi się do zdolności substancji chemicznej, fizycznej lub biologicznej do wywoływania uszkodzeń DNA, które mogą prowadzić do mutacji genetycznych. Substancje o działaniu genotoksycznym mogą indukować zmiany w materiale genetycznym poprzez różne mechanizmy, m.in. pęknięcia nici DNA, tworzenie adduktów DNA czy zaburzenia procesu replikacji.
W praktyce klinicznej ocena potencjału genotoksycznego jest kluczowym elementem badań toksykologicznych leków, substancji chemicznych i czynników środowiskowych. Substancje wykazujące działanie genotoksyczne stanowią istotne zagrożenie dla zdrowia, gdyż mogą inicjować proces kancerogenezy, powodować wady wrodzone czy zaburzenia reprodukcyjne.
Badania potencjału genotoksycznego obejmują szereg testów in vitro i in vivo, m.in. test Amesa, test mikrojądrowy, test aberracji chromosomowych czy test kometowy. W farmakologii klinicznej ocena genotoksyczności jest obligatoryjnym elementem badań przedklinicznych nowych związków chemicznych przed ich wprowadzeniem do badań z udziałem ludzi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diaflix 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa dapagliflozyny wskazują na brak potencjału rakotwórczego w badaniach 2-letnich na myszach i szczurach przy dawkach terapeutycznych. Jednakże obserwowano istotne zmiany morfologiczne w układzie moczowym młodych szczurów, w tym rozszerzenie miedniczek i kanalików nerkowych, które utrzymywały się po zakończeniu podawania leku. Ekspozycja w tych badaniach była wielokrotnie wyższa niż maksymalna zalecana dawka u ludzi (≥15-krotność MRHD). W badaniach rozwoju przed- i poporodowego u szczurów, przy ekspozycji do 1415-krotności MRHD u matek i 137-krotności u młodych, zaobserwowano nasilenie zmian nerkowych oraz toksyczność rozwojową objawiającą się redukcją masy ciała młodocianych przy dawkach ≥15 mg/kg/dobę (≥29-krotność MRHD). Wysoki margines bezpieczeństwa potwierdzono w badaniach teratogenności u królików i szczurów, gdzie nie stwierdzono toksyczności macierzyńskiej ani rozwojowej przy ekspozycjach do 1191- i 1441-krotności MRHD odpowiednio.
dapagliflozyna, działanie letalne na zarodek, działanie teratogenne, in utero, margines bezpieczeństwa, NOAEL, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, poziom bez obserwowanego działania niepożądanego, rozszerzenie kanalików nerkowych, rozwój nerek, rozwój zarodka i płodu, toksyczność macierzyńska, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnych dawek, trymestr ciąży, układ moczowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aprepitant Viatris 80 mg/125 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa aprepitantu nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w zakresie farmakologii, toksyczności po podaniu pojedynczym i wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Ekspozycja systemowa u gryzoni była zbliżona lub niższa niż u pacjentów stosujących dawki terapeutyczne 125 mg/80 mg, co ogranicza bezpośrednią translację wyników na ludzi. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono negatywnego wpływu przy poziomach ekspozycji porównywalnych do ludzkich, jednak modele zwierzęce mają ograniczoną zdolność przewidywania ryzyka u ludzi. W toksykologii pediatrycznej u młodych szczurów zaobserwowano efekty zależne od dawki, takie jak przedwczesne otwarcie pochwy przy dawkach ≥250 mg/kg oraz opóźnienie separacji napletka przy dawkach ≥10 mg/kg, bez wpływu na płodność i przeżywalność zarodków.
aprepitant, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, ekspozycja systemowa, granica narażenia, komórka Leydiga, narząd rozrodczy, obrzęk pochwy, otwarcie pochwy, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, przerost macicy, różnica międzygatunkowa, separacja napletka, szyjka macicy, toksyczność u młodych zwierząt - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolmiles 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne zolmitryptanu wykazały, że substancja ta nie wywołuje działań toksycznych przy dawkach terapeutycznych, a szkodliwe efekty obserwowano jedynie po podaniu dawek znacznie przekraczających maksymalne zalecane dla ludzi. Kompleksowa ocena obejmowała toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjał genotoksyczny oraz rakotwórczy. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały uszkodzeń materiału genetycznego, a badania na modelach zwierzęcych (myszy, szczury) nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów po długotrwałej ekspozycji na zolmitryptan.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Losmina 40 mg/0,4 ml (4000 j.m.)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej obejmowały toksyczność podostą (13 tygodni, 15 mg/kg/dobę, podskórnie u szczurów i psów) oraz przewlekłą (26 tygodni, 10 mg/kg/dobę, podskórnie i dożylnie u szczurów i małp). Wyniki wykazały brak działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem przeciwzakrzepowym, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających te stosowane u ludzi. Testy mutagenności in vitro (m.in. test Amesa, aberracje chromosomalne limfocytów ludzkich) oraz in vivo (aberracje chromosomalne w szpiku kostnym szczura) nie wykazały potencjału genotoksycznego enoksaparyny. Ocena teratogenności na ciężarnych szczurach i królikach (do 30 mg/kg/dobę, podskórnie) nie potwierdziła działania teratogennego ani toksycznego na płód.
aberracja chromosomalna, badanie mutagenności, działanie klastogenne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, funkcja reprodukcyjna, lek przeciwzakrzepowy, limfocyt ludzki, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, szpik kostny, test Amesa, test postępującej mutacji, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność płodowa, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Infectoscab 5% krem 50 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa permetryny, substancji czynnej w Infectoscab 5% krem, wykazały korzystny profil toksykologiczny przy miejscowym stosowaniu. Analizy toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniły nowych działań niepożądanych, a testy genotoksyczności i rakotwórczości nie potwierdziły ryzyka mutagennego ani nowotworowego. W badaniach reprodukcyjnych na myszach, szczurach i królikach nie zaobserwowano negatywnego wpływu przy dawkach odpowiadających ekspozycji miejscowej; działania niepożądane pojawiały się jedynie po wielokrotnym podaniu doustnym w dawkach znacznie przekraczających kliniczne stosowanie, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
badanie ekotoksykologiczne, badanie toksykologiczne, dawka toksyczna, działanie toksyczne, genotoksyczność, indukcja nowotworu, Infectoscab, permetryna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, stosowanie miejscowe, test mutagenności, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clotrimazolum Hasco 10 mg/g
Bezpieczeństwo stosowania klotrymazolu w postaci kremu o stężeniu 10 mg/g zostało potwierdzone w licznych badaniach przedklinicznych, które wykazały korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej. Konwencjonalne badania farmakologiczne nie ujawniły szczególnych zagrożeń dla zdrowia człowieka, zarówno przy krótkotrwałym, jak i długotrwałym stosowaniu. Nie stwierdzono potencjału genotoksycznego ani kancerogennego, a także nie wykazano negatywnego wpływu na płodność, rozwój płodu oraz rozwój pourodzeniowy. Tolerancja miejscowa kremu 10 mg/g była dobra, bez istotnych działań niepożądanych w miejscu aplikacji.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, Clotrimazolum Hasco, działanie niepożądane, klotrymazol, krem 10 mg/g, ocena bezpieczeństwa, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, ryzyko dla organizmu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramadol + Paracetamol Medreg 37,5 mg + 325 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku złożonego Tramadol + Paracetamol Medreg (37,5 mg + 325 mg) wykazały brak działania teratogennego oraz potencjału genotoksycznego i karcinogennego dla poszczególnych składników. Tramadol nie wykazuje genotoksyczności ani ryzyka rakotwórczego u ludzi, a paracetamol w dawkach terapeutycznych nie wykazuje działania genotoksycznego ani onkogennego. Preparat złożony nie był poddany specyficznym badaniom mutagenności i karcinogenności, jednak dostępne dane dla składników sugerują brak takich zagrożeń. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono wpływu na płodność przy dawkach do 50 mg/kg (samce) i 75 mg/kg (samice) tramadolu oraz braku toksycznego wpływu paracetamolu na rozród.
dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karcinogenność, kostnienie, nadliczbowe żebra, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, preparat złożony, przenikanie przez łożysko, rozwój embrionalny, ryzyko rakotwórcze, śmiertelność noworodkowa, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, tramadol z paracetamolem, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindopril/Amlodipine Krka 4 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Perindopril/Amlodipine Krka wykazały, że peryndopryl powoduje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp po przewlekłym podaniu doustnym, bez wykazania potencjału mutagennego ani rakotwórczego w badaniach in vitro i in vivo. Wpływ na reprodukcję nie ujawnił embriotoksyczności ani teratogenności samego peryndoprylu, jednak jako inhibitor ACE może on powodować zmiany w nerkach płodu oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową i poporodową u zwierząt. Płodność szczurów nie była zaburzona, a długoterminowe badania rakotwórczości nie wykazały ryzyka nowotworowego. Amlodypina, podawana w dawkach do 2,5 mg/kg/dobę przez 2 lata szczurów i myszy, nie wykazała działania rakotwórczego ani mutagennego na poziomie genowym i chromosomowym.
antagonista wapnia, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie rozrodczości, działanie embriotoksyczne i teratogenne, działanie teratogenne, gęstość spermy, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, mutagenność, peryndopryl i amlodypina, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, stężenie testosteronu, uszkodzenie nerki, zaburzenie hormonalne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – RIXACAM 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywaroksabanu wykazały brak istotnych zagrożeń dla układów sercowo-naczyniowego, oddechowego i nerwowego, co potwierdza zgodność profilu toksyczności z mechanizmem działania jako selektywnego inhibitora czynnika Xa. Testy toksyczności po jednorazowym i wielokrotnym podaniu nie ujawniły niespecyficznych działań toksycznych, choć zaobserwowano farmakodynamiczne efekty, w tym wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA u szczurów przy ekspozycji odpowiadającej klinicznym stężeniom. Badania fototoksyczności, genotoksyczności oraz karcynogenności nie wykazały ryzyka reakcji fototoksycznych, uszkodzeń DNA ani potencjału rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania rywaroksabanu.
aberracja chromosomowa, antykoagulant, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, implantacja zarodka, inhibitor czynnika Xa, karcynogenność, łożysko, mutacja genowa, nadwrażliwość na światło, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, powikłanie krwotoczne, reakcja fototoksyczna, rozwój zarodkowy, rywaroksaban, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana morfologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clotrimazolum GSK 10 mg/g
Przeprowadzone szerokie badania przedkliniczne klotrymazolu wykazały korzystny profil bezpieczeństwa substancji. W badaniach toksyczności po podaniu doustnym, wartości LD50 wynosiły od 95 do 923 mg/kg masy ciała u gryzoni, a u psów i kotów przekraczały 2000 mg/kg. W badaniach wielokrotnego podawania doustnego stwierdzono, że wątroba jest głównym narządem docelowym toksyczności, z objawami takimi jak podwyższone aminotransferazy, wakuolizacja i stłuszczenie, obserwowanymi od dawki 50 mg/kg u szczurów (78 tygodni) i 100 mg/kg u psów (13 tygodni). Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, a badanie rakotwórczości (78 tygodni) nie potwierdziło działania kancerogennego. W badaniach reprodukcyjnych dawki do 25 mg/kg nie wpływały na rozwój potomstwa ani płodność, natomiast dawka 50 mg/kg wiązała się ze zmniejszoną przeżywalnością potomstwa. Badania teratogenności na myszach, królikach i szczurach nie wykazały działania teratogennego nawet przy dawkach do 200 mg/kg.
aminotransferazy wątrobowe, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie teratogenności, dawka śmiertelna LD50, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, odkładanie tłuszczu, podanie dopochwowe, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, przenikanie do mleka, przeżywalność potomstwa, stężenie klotrymazolu, test mutagenności, toksyczność doustna, toksyczność klotrymazolu, wakuolizacja wątroby, wątroba, wchłanianie klotrymazolu, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin Medreg 1000 mg
Metformina chlorowodorek, dostępna w dawkach 500 mg, 850 mg oraz 1000 mg, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej korzystny profil bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie metforminy w dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne nie wywołało toksyczności narządowej u różnych gatunków zwierząt. Ponadto, testy genotoksyczności (w tym test Amesa, aberracje chromosomowe i test mikrojądrowy) nie wykazały działania mutagennego, a badania kancerogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, metformina chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, profil bezpieczeństwa produktu leczniczego, rozwój prenatalny, ryzyko środowiskowe, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allefin Allergy 5 mg
Lewocetyryzyna dichlorowodorek, substancja czynna w dawce 5 mg zawarta w produkcie Allefin Allergy, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały specyficznych zagrożeń, a badania genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego potencjału leku. Długoterminowe analizy nie wskazały na działanie karcynogenne substancji czynnej.
aberracja chromosomowa, Allefin Allergy, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, lewocetyryzyna dichlorowodorek, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny, rozwój nowotworu, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Risperidon Vipharm 3 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne rysperydonu wykazały dawkozależne efekty na układ rozrodczy i gruczoły piersiowe u niedojrzałych płciowo szczurów i psów, związane ze wzrostem stężenia prolaktyny w surowicy, wynikającym z antagonizmu receptorów dopaminergicznych D2. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików, jednak obserwowano zaburzenia reprodukcyjne, takie jak zmniejszenie masy urodzeniowej i przeżywalności potomstwa oraz deficyty funkcji poznawczych u dorosłych zwierząt po ekspozycji prenatalnej. W badaniach na młodych szczurach odnotowano zwiększoną śmiertelność i opóźnienie rozwoju fizycznego, a u młodych psów po 40 tygodniach terapii dawką 3,6-krotnie wyższą niż maksymalna ekspozycja u ludzi (1,5 mg/dobę) nie zaobserwowano wpływu na wzrost kości długich, natomiast dawka 15-krotna wywoływała opóźnienie dojrzewania płciowego i zaburzenia wzrostu kości.
antagonista dopaminy, arytmia serca, dojrzewanie płciowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja poznawcza, gruczoł mleczny, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, hiperprolaktynemia, model zwierzęcy, nowotwór piersi, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, toksyczność przewlekła, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flegamina Fast Junior 4 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bromoheksyny chlorowodorku, substancji czynnej produktu Flegamina Fast Junior, wskazują na niski potencjał toksyczny oraz korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej wartość LD50 po podaniu doustnym u królików przekracza 10 g/kg masy ciała, natomiast po podaniu dootrzewnowym u szczurów przekracza 3 g/kg masy ciała, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. Ocena mutagenności przeprowadzona za pomocą testu Amesa (in vitro) oraz testu mikrojąderkowego u myszy (in vivo) wykazała brak działania mutagennego i genotoksycznego bromoheksyny.
bromoheksyna chlorowodorek, dawka śmiertelna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, Flegamina Fast Junior, karcynogenność, LD50, mutacja punktowa, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojąderkowy, test mutagenności, toksyczność ostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mirzaten Q-Tab 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mirtazapiny, substancji czynnej leku Mirzaten Q-Tab, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Standardowe testy farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych efektów niepożądanych przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe, aberracje chromosomowe oraz uszkodzenia DNA, nie wykazały potencjału genotoksycznego. W badaniach rakotwórczości zaobserwowano u zwierząt zmiany specyficzne gatunkowo, takie jak guzy tarczycy u szczurów i nowotwory wątrobowokomórkowe u myszy, które nie mają przełożenia na ryzyko u ludzi i są związane z wysokimi dawkami indukującymi enzymy wątrobowe.
aberracja chromosomowa, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, genotoksyczność, guz tarczycy, laktacja, mirtazapina, mutacja genowa, nowotwór wątrobowokomórkowy, potencjał genotoksyczny, strata poimplantacyjna, terapia depresji, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Auroxetyn 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atomoksetyny, substancji czynnej leku Auroxetyn (dostępnego w dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg i 40 mg), nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły efektów toksycznych przy ekspozycjach zbliżonych do tych u ludzi, w tym u osób wolno metabolizujących lek przez CYP2D6. Analizy genotoksyczności i karcynogenności potwierdziły brak mutagennego i rakotwórczego potencjału atomoksetyny. W badaniach rozwojowych na młodych szczurach zaobserwowano nieznaczne opóźnienia rozwojowe i zmiany w parametrach reprodukcyjnych przy dawkach ≥10 mg/kg mc./dobę, jednak bez wpływu na płodność. U ciężarnych królików, przy dawkach do 100 mg/kg mc./dobę, odnotowano zmniejszenie liczby żywych płodów i wzrost resorpcji, jednak efekty te wystąpiły przy dawkach wywołujących toksyczność u samic i mieściły się w zakresie wartości kontrolnych. Dawka 30 mg/kg mc./dobę nie powodowała działań niepożądanych.
atomoksetyna, atypowe pochodzenie tętnicy szyjnej, brak tętnicy podobojczykowej, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, enzym CYP2D6, genotoksyczność, karcynogenność, najądrze, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, pole pod krzywą, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, rozwój neurobehawioralny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, wczesna resorpcja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esceven 167 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wyciągu z nasion kasztanowca (Aesculus hippocastanum L.), będącego substancją czynną produktu leczniczego Esceven w dawce 167 mg, wykazały brak negatywnego wpływu na kluczowe układy fizjologiczne, w tym sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histopatologicznych, co potwierdza brak toksyczności narządowej przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani aberracji chromosomowych, a badania długoterminowe na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania rakotwórczego substancji czynnej.
aberracja chromosomowa, Aesculus hippocastanum, badania toksykologiczne, działanie rakotwórcze, Hippocastani seminis extractum, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, teratogenność, testy mutagenności, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wyciąg z nasion kasztanowca, zaburzenia rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Egiramlon 10 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne ramiprylu wykazały brak ostrej toksyczności przy podawaniu doustnym u psów i gryzoni, jednak długotrwałe stosowanie w dawkach do 2 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów oraz 8 mg/kg u małp wywoływało zmiany w stężeniach elektrolitów i parametrach morfologii krwi. Przy dawce 250 mg/kg/dobę u psów i małp zaobserwowano przerost aparatu przykłębuszkowego, co odzwierciedla farmakodynamiczną aktywność ramiprylu. Szczególnie istotne jest nieodwracalne uszkodzenie nerek u młodych szczurów po pojedynczej dawce, a także uszkodzenia nerek potomstwa po podaniu samicom szczurów dawki ≥50 mg/kg w okresie ciąży i laktacji. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność, a testy mutagenności potwierdziły brak genotoksyczności ramiprylu.
amlodypina, aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, działanie karcynogenne, elektrolit, folikulotropina, gęstość plemników, komórka Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, morfologia krwi, opóźnienie porodu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, ramipryl, testosteron, uszkodzenie nerek, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadilecto 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Tadilecto, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych oraz oceny wpływu na reprodukcję i rozwój płodu. W badaniach na szczurach i myszach, przy dawkach sięgających 1000 mg/kg mc./dobę, nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. Dla rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów dawka 30 mg/kg mc./dobę została określona jako NOAEL. Ponadto, nie zaobserwowano zaburzeń płodności u samców i samic szczurów przy dawkach terapeutycznych. Wartość AUC u ciężarnych szczurów była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg, co podkreśla margines bezpieczeństwa stosowania u ludzi.
AUC, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, nabłonek kanalików nasiennych, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój przedurodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, Tadilecto, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ rozrodczy, zaburzenie erekcji, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pixigan 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bupropionu chlorowodorku (substancji czynnej Pixigan) wykazały brak negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży oraz rozwój płodowy u szczurów przy dawkach odpowiadających maksymalnej dawce terapeutycznej u ludzi. U królików, którym podawano dawki do 7-krotnie wyższe (w mg/m²), zaobserwowano jedynie nieznaczne zaburzenia układu szkieletowego, takie jak dodatkowe żebro piersiowe i opóźnione kostnienie paliczków, oraz zmniejszenie masy ciała płodów przy dawkach toksycznych. W badaniach toksyczności ogólnej u zwierząt laboratoryjnych (szczury, psy) dawki wielokrotnie przekraczające dawki terapeutyczne indukowały objawy neurologiczne (ataksja, drgawki, drżenia), wymioty oraz zwiększoną śmiertelność. Warto podkreślić, że indukcja enzymatyczna obserwowana u zwierząt nie występuje u ludzi, co ogranicza bezpośrednią ekstrapolację wyników dotyczących metabolizmu i toksyczności wątroby.
ataksja, bupropion chlorowodorek, dodatkowe żebro piersiowe, drżenia, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, indukcja enzymatyczna, narażenie ogólnoustrojowe, opóźnione kostnienie, potencjał genotoksyczny, różnice międzygatunkowe, rozwój płodowy, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozród, zaburzenia układu szkieletowego, zmiany wątrobowe - Leksykon substancji czynnych
Pięciornik złoty – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone konwencjonalne badania toksykologiczne przedkliniczne dla produktu leczniczego Padma 28 Formuła, zawierającego 15 mg ziela pięciornika złotego (Potentilla aurea L., herba) na kapsułkę, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka. Badania obejmowały toksyczność ostrą po pojedynczej dawce, toksyczność przewlekłą po podaniu wielokrotnym oraz testy genotoksyczności, które wszystkie dały wyniki negatywne, potwierdzając brak toksycznego i genotoksycznego wpływu tej substancji na organizmy testowe. Wskazuje to na korzystny profil bezpieczeństwa pięciornika złotego w kontekście stosowania zgodnie z zaleceniami producenta. Należy jednak podkreślić, że nie przeprowadzono specjalistycznych badań dotyczących wpływu pięciornika złotego na reprodukcję i rozwój potomstwa, co pozostawia tę kwestię nie w pełni ocenioną w warunkach przedklinicznych. Mimo to, biorąc pod uwagę brak innych istotnych zagrożeń toksykologicznych, można uznać, że pięciornik złoty jako składnik Padma 28 Formuła ma korzystny profil bezpieczeństwa. Ocena ta powinna być jednak rozpatrywana w kontekście całkowitego składu produktu oraz potencjalnych interakcji z innymi składnikami aktywnymi.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, Padma 28 Formuła, potencjał genotoksyczny, Potentilla aurea, profil bezpieczeństwa, składnik aktywny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, toksyczny wpływ na rozród, ziele pięciornika złotego - Leksykon substancji czynnych
Dekanian nandrolonu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne dekanianu nandrolonu, stosowanego w preparacie Deca-Durabolin, nie wykazały istotnego ryzyka toksyczności narządowej przy wielokrotnym podaniu u zwierząt, co wskazuje na względnie dobry profil bezpieczeństwa w kontekście długotrwałego stosowania. Brak jest formalnych badań klinicznych oceniających wpływ na układ rozrodczy, jednak dane literaturowe sugerują, że androgeny mogą indukować wirylizację zewnętrznych narządów płciowych u płodów żeńskich, co ma istotne implikacje kliniczne dla kobiet w wieku rozrodczym. W zakresie genotoksyczności, wyniki testów mikrojądrowych i comet assay są rozbieżne: wykazano działanie genotoksyczne u myszy, natomiast u szczurów nie potwierdzono takiego efektu, co utrudnia jednoznaczną ocenę ryzyka u ludzi.
badanie toksykologiczne, Deca-Durabolin, dekanian nandrolonu, działanie kancerogenne, elektroforeza pojedynczych komórek, IARC, Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, steroid anaboliczno-androgenny, steryd anaboliczny, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ofloxacin-POS 3 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące ofloksacyny w stężeniu 3 mg/ml (produkt Ofloxacin-POS) potwierdzają jej dobry profil bezpieczeństwa przy miejscowym stosowaniu okulistycznym. Badania toksyczności miejscowej nie wykazały efektów toksycznych przy dawkach odpowiadających klinicznym. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo dały wyniki negatywne, wskazując na brak potencjału mutagennego i klastogennego. Ponadto, ofloksacyna nie wykazuje działania teratogennego, nie wpływa negatywnie na płodność, rozwój okołoporodowy ani poporodowy potomstwa, a także nie powoduje zaćmy. Brak jest jednak danych dotyczących długoterminowego potencjału rakotwórczego u zwierząt.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie neurologiczne, chinolony, chrząstka stawowa, fototoksyczność, krople do oczu, mutacja chromosomalna, mutacja genowa, narząd wzroku, neurotoksyczność, podanie oczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, tkanka chrzęstna, toksyczność miejscowa, toksyczność reprodukcyjna, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Polpharma 25 mg
Dane toksykologiczne dotyczące sytagliptyny wykazują, że jej stosowanie w dawkach terapeutycznych u ludzi cechuje się szerokim marginesem bezpieczeństwa. Toksyczność wątrobowa i nerkowa u gryzoni pojawiała się jedynie przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom kliniczny, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie obserwowano negatywnych efektów. U szczurów nieprawidłowości siekaczy występowały przy narażeniu >67-krotnym, ale nie przy 58-krotnym w badaniu 14-tygodniowym. U psów objawy neurologiczne i mięśniowe pojawiały się przy około 23-krotnym narażeniu, natomiast przy 6-krotnym nie stwierdzono zmian. Brak genotoksyczności potwierdza niskie ryzyko mutagenne, a działanie rakotwórcze ogranicza się do szczurów, u których nowotwory wątroby były wtórne do hepatotoksyczności przy ekspozycji >58-krotnej. W badaniach reprodukcyjnych nie wykazano istotnych negatywnych efektów przy narażeniach do 29-krotnych, a obserwowane zmiany u zwierząt nie przekładają się na ryzyko u ludzi.
ataksja, badanie genotoksyczne, badanie rakotwórcze, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie hepatotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, ekspozycja u człowieka, genotoksyczność sytagliptyny, gruczolak wątroby, miotoksyczność, narażenie kliniczne, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, nieprawidłowości siekaczy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, rozwój przed- i pourodzeniowy, stężenie w mleku, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność wątrobowo-nerkowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie nerwów, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zaburzenia koordynacji ruchowej, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olfen 75 SR 75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diklofenaku sodowego, substancji czynnej produktu Olfen 75 SR, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniły specyficznych zagrożeń dla ludzi, a analiza potencjału genotoksycznego, mutagennego i rakotwórczego nie wykazała zwiększonego ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego ani indukcji nowotworów. Ponadto, badania reprodukcyjne na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki) potwierdziły brak wpływu diklofenaku na zdolności rozrodcze oraz brak działania teratogennego, co jest istotne dla pacjentów w wieku rozrodczym.
badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, dawka terapeutyczna, diklofenak sodowy, działanie teratogenne, indukcja mutacji, niesteroidowy lek przeciwzapalny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przedłużone uwalnianie, rozwój nowotworów, rozwój okołoporodowy, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Temozolomide Glenmark 5 mg
Temozolomid, substancja czynna leku Temozolomide Glenmark, wykazuje istotną toksyczność w badaniach przedklinicznych na szczurach i psach, obejmującą głównie mielosupresję z zależnym od dawki zmniejszeniem liczby leukocytów i płytek krwi, co stanowi czuły wskaźnik toksyczności. Inne narządy i układy narażone na toksyczne działanie to układ siateczkowo-śródbłonkowy, jądra (męski układ rozrodczy), układ pokarmowy oraz siatkówka, przy czym zwyrodnienie siatkówki obserwowano jedynie przy dawkach śmiertelnych dla 60-100% zwierząt. Dawka kliniczna u ludzi jest zbliżona do minimalnej dawki śmiertelnej u zwierząt, co wskazuje na węższe okno terapeutyczne w modelach zwierzęcych. Większość działań toksycznych miała charakter przemijający, z wyjątkiem trwałych uszkodzeń układu rozrodczego samców oraz siatkówki, które jednak nie zostały potwierdzone klinicznie.
aberracja chromosomowa, dawka kliniczna, działanie mielotoksyczne, działanie niepożądane, embriotoksyczność, genotoksyczność, gruczolak podstawnokomórkowy, guz nowotworowy, leukocyty, limfocyty krwi obwodowej, minimalna dawka śmiertelna, okno terapeutyczne, okres utajenia, parametry hematologiczne, płytki krwi, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, rak piersi, rogowiak kolczystokomórkowy skóry, szpik kostny, temozolomid, teratogenność, test Amesa, toksyczność ostra i przewlekła, układ siateczkowo-śródbłonkowy, zmiana przednowotworowa, związek alkilujący, zwyrodnienie siatkówki - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z niepokalanka pospolitego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące wyciągu z niepokalanka pospolitego (Vitex agnus castus L. fructus) są ograniczone i niekompletne. Przeprowadzono jedynie badania toksyczności ostrej na szczurach, które wykazały wysoką wartość LD50 wynoszącą 15 g/kg masy ciała, co wskazuje na niską toksyczność ostrą. Brak jest natomiast danych dotyczących toksyczności po podaniu wielokrotnym, mutagenności (w tym testów Amesa i aberracji chromosomowych) oraz rakotwórczości, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa długoterminowego stosowania preparatu Castagnus zawierającego ten wyciąg. Dane z zakresu toksyczności reprodukcyjnej są częściowe i sugerują wpływ na procesy laktacji, co może być związane z działaniem na gospodarkę hormonalną, jednak nie obejmują pełnego spektrum oceny wpływu na płodność, rozwój zarodka, płodu oraz rozwój pre- i postnatalny. Brak kompleksowych badań przedklinicznych zgodnych z aktualnymi standardami uniemożliwia pełną ocenę profilu bezpieczeństwa wyciągu z niepokalanka pospolitego. Konieczne są dalsze badania, zwłaszcza w zakresie toksyczności podprzewlekłej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego oraz rakotwórczego, aby umożliwić kompleksową ocenę ryzyka związanego z długotrwałym stosowaniem tej substancji roślinnej. Obecne ograniczenia w danych przedklinicznych powinny być uwzględnione przy podejmowaniu decyzji klinicznych dotyczących stosowania preparatów zawierających Vitex agnus castus, zwłaszcza w populacjach wrażliwych, takich jak kobiety w ciąży i karmiące piersią.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, dawka letalna 50, gospodarka hormonalna, laktacja, mutagenność in vitro, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ryzyko karcynogenne, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, toksykologia reprodukcyjna, Vitex agnus-castus, wyciąg z niepokalanka pospolitego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AlleMax 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cetyryzyny dichlorowodorku, zawartego w preparacie AlleMax 10 mg, wykazały brak istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy przy dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły toksyczności narządowej ani kumulacji leku, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki kliniczne. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń DNA, a długoterminowe badania rakotwórczości na gryzoniach nie potwierdziły potencjału onkogennego cetyryzyny dichlorowodorku.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, cetyryzyna dichlorowodorek, ciśnienie krwi, działanie teratogenne, funkcje oddechowe, laktacja, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry elektrokardiograficzne, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój prenatalny i postnatalny, test in vitro, test in vivo, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada wrodzona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dasatinib Krka 100 mg
Dazatynib jest inhibitorem kinaz tyrozynowych o szerokim spektrum działania przeciwnowotworowego, szczególnie skutecznym wobec kinazy BCR-ABL oraz kinaz z rodziny SRC, c-KIT, EPH i PDGFβ. Charakteryzuje się subnanomolarnym potencjałem inhibicyjnym (0,6-0,8 nM) i unikalną zdolnością wiązania się zarówno z aktywną, jak i nieaktywną formą BCR-ABL, co umożliwia przełamywanie oporności na imatynib. W badaniach przedklinicznych wykazano jego skuteczność w modelach przewlekłej białaczki szpikowej (CML), w tym w zapobieganiu progresji do fazy blastycznej oraz aktywność wobec komórek w różnych lokalizacjach, w tym OUN. W badaniach klinicznych fazy I i II potwierdzono trwałe odpowiedzi hematologiczne i cytogenetyczne u pacjentów z CML i Ph+ ALL opornych lub nietolerujących imatynibu, stosując dawkę początkową 70 mg dwa razy dziennie z możliwością modyfikacji dawkowania.
agregacja płytek krwi, c-KIT, chromosom Philadelphia, dazatynib, działanie fototoksyczne, działanie immunosupresyjne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt klastogenny, faza akceleracji, faza blastyczna, faza przewlekła CML, gruczolak prostaty, inhibitor kinazy proteinowej, kanał potasowy hERG, kinaza BCR-ABL, kinaza receptora efryny, kinaza SRC, mieloblastyczna postać przełomu blastycznego, nefrotoksyczność, odstęp QT, oporność na imatynib, ośrodkowy układ nerwowy, ostra białaczka limfoblastyczna, potencjał genotoksyczny, przewlekła białaczka szpikowa, rak płaskonabłonkowy, receptor PDGFβ, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, układ krwiotwórczy, układ krzepnięcia, układ limfatyczny, włókna Purkinjego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – CoArprenessa 10 mg + 2,5 mg
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania preparatu CoArprenessa, zawierającego 10 mg peryndoprylu z argininą oraz 2,5 mg indapamidu, wykazały, że preparat ten charakteryzuje się nieznacznie zwiększoną toksycznością w porównaniu do poszczególnych składników stosowanych oddzielnie. W badaniach na modelach zwierzęcych zaobserwowano nefrotoksyczność u szczurów, jednak bez nasilenia przy stosowaniu preparatu złożonego, toksyczność żołądkowo-jelitową u psów oraz zwiększony toksyczny wpływ na organizm matki u szczurów. Wszystkie działania niepożądane występowały przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na zachowanie szerokiego marginesu bezpieczeństwa w praktyce klinicznej.
CoArprenessa, działanie karcynogenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, indapamid, nefrotoksyczność, peryndopryl z argininą, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, śmiertelność zarodków, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność żołądkowo-jelitowa, uszkodzenie materiału genetycznego, zaburzenia płodności - Leksykon substancji czynnych
Podofilotoksyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Podofilotoksyna, będąca substancją czynną preparatu Condyline w stężeniu 5 mg/ml, jest stosowana miejscowo na skórę, jednak dostępne dane przedkliniczne dotyczące jej bezpieczeństwa są ograniczone. W dokumentacji produktu brak jest szczegółowych badań obejmujących toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjał genotoksyczny, rakotwórczy, wpływ na reprodukcję i rozwój oraz farmakokinetykę w modelach zwierzęcych. Produkt zawiera również etanol w ilości 726 mg/ml jako substancję pomocniczą, co może mieć znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka. Ocena bezpieczeństwa podofilotoksyny opiera się głównie na doświadczeniu klinicznym i danych historycznych, a nie na kompleksowych badaniach przedklinicznych zgodnych z aktualnymi standardami.
badanie farmakokinetyczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, Condyline, doświadczenie kliniczne, działanie niepożądane, etanol, interakcja lekowa, model zwierzęcy, podofilotoksyna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przeciwwskazanie do stosowania, roztwór na skórę, stosowanie miejscowe, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Advantan 1 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metyloprednizolonu aceponianu, substancji czynnej produktu leczniczego Advantan, wykazały typowy dla glikokortykosteroidów profil toksyczności i tolerancji. Wielokrotne podawanie podskórne i miejscowe nie ujawniło działań niepożądanych wykraczających poza znane efekty glikokortykosteroidów, nawet przy aplikacji na rozległe powierzchnie skóry i pod okluzją. Badania toksyczności zarodkowej potwierdziły potencjał letalny i teratogenny, co wymaga ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży zgodnie z zaleceniami charakterystyki produktu. Analizy genotoksyczności, obejmujące testy mutacji genowych in vitro i in vivo, nie wykazały działania genotoksycznego metyloprednizolonu aceponianu, co potwierdza jego bezpieczeństwo pod tym względem.
Advantan, aplikacja skórna, działanie niepożądane, efekt teratogenny, ekspozycja immunosupresyjna, glikokortykoidy, kortykosteroid, metyloprednizolonu aceponian, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, okluzja, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, reakcja uczuleniowa, toksyczność zarodkowa, tolerancja systemowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AntyGrypin COMPLEX 500 mg + 200 mg + 4 mg
Przeprowadzono kompleksową ocenę bezpieczeństwa przedklinicznego produktu leczniczego AntyGrypin COMPLEX, zawierającego 500 mg paracetamolu, 200 mg kwasu askorbinowego oraz 4 mg chlorofenaminy maleinianu. Badania objęły farmakologię bezpieczeństwa (wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy), toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, rakotwórczość oraz toksyczny wpływ na rozród i rozwój potomstwa. Analizowano również potencjalne interakcje między składnikami aktywnymi oraz wpływ substancji pomocniczych, takich jak sacharoza (3156 mg/saszetkę), sód (88,8 mg/saszetkę, co odpowiada 3,85 mmol) i glukoza z maltodekstryny, które nie wykazały istotnego wpływu na profil bezpieczeństwa.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, chlorofenaminy maleinian, genotoksyczność, glukoza, kwas askorbowy, maltodekstryna, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, potencjał genotoksyczny, rakotwórczość, sacharoza, sód, substancja pomocnicza, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Saridon 250 mg + 150 mg + 50 mg
Przeprowadzona ocena bezpieczeństwa preparatu Saridon, zawierającego paracetamol (250 mg), propyfenazon (150 mg) oraz kofeinę (50 mg), opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, obejmujących toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjał genotoksyczny, rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję. Analizy te nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu leku zgodnie z zaleceniami terapeutycznymi, zarówno dla poszczególnych substancji czynnych, jak i ich połączenia w preparacie złożonym.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Celipres 100 100 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa chlorowodorku celiprololu, przeprowadzona za pomocą szerokiego spektrum badań farmakologicznych i toksykologicznych, nie wykazała istotnych zagrożeń dla układów sercowo-naczyniowego, oddechowego, nerwowego ani innych kluczowych układów fizjologicznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły klinicznie istotnych objawów toksyczności, a parametry biochemiczne i hematologiczne oraz ocena makro- i mikroskopowa narządów wewnętrznych potwierdziły brak negatywnego wpływu przy długotrwałej ekspozycji na lek. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy, nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności celiprololu.
aberracja chromosomowa, badanie karcynogenności, beta-adrenolityk selektywny, chlorowodorek celiprololu, nowotwór, ocena histopatologiczna, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny, rozwój okołoporodowy, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotum 2 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ceftazydymu, substancji czynnej produktu leczniczego Biotum, wykazały brak istotnych klinicznie działań niepożądanych przy stosowaniu dawek terapeutycznych (1 g i 2 g). Ocena wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy nie ujawniła zaburzeń funkcjonowania tych systemów. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały kumulacji toksyczności ani nieoczekiwanych efektów niepożądanych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w przewidywanym czasie terapii. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, testy aberracji chromosomowych in vitro oraz testy mikrojądrowe in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego ceftazydymu.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, cefalosporyna, ceftazydym, działanie teratogenne, efekt kancerogenny, farmakologia bezpieczeństwa, infuzja, mutagenność bakteryjna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, roztwór do wstrzykiwań, rozwój okołoporodowy, rozwój prenatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test genotoksyczności, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Orofar Total Action (2 mg + 1,5 mg)/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Orofar Total Action (2 mg/ml benzoksoniowego chlorku oraz 1,5 mg/ml lidokainy chlorowodorku) wykazała brak istotnych zagrożeń toksykologicznych. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej, przeprowadzone przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, nie ujawniły istotnych objawów toksyczności ani patologicznych zmian w narządach wewnętrznych. Analizy biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne potwierdziły brak kumulacji toksycznego działania przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego dla obu substancji, co wskazuje na niskie ryzyko kancerogenności.
aerozol do jamy ustnej, badanie histopatologiczne, badanie toksykologiczne, benzoksoniowy chlorek, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, efekt kancerogenny, interakcja między substancjami, lidokainy chlorowodorek, Orofar Total Action, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, synergistyczne działanie toksyczne, test in vitro, test in vivo, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Donepezil Bluefish 5 mg
Przedkliniczne badania chlorowodorku donepezylu wykazały wysoki profil bezpieczeństwa, z działaniami niepożądanymi ograniczonymi głównie do zamierzonej stymulacji cholinergicznej. Testy genotoksyczności, obejmujące mutagenność in vitro i in vivo oraz test mikrojądrowy na myszach, nie wykazały istotnego potencjału genotoksycznego w warunkach terapeutycznych. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach potwierdziły brak działania onkogennego. W zakresie wpływu na rozród i rozwój, donepezyl nie wpływał na płodność szczurów ani nie wykazywał działania teratogennego u szczurów i królików. Przy dawkach 50-krotnie przekraczających terapeutyczne obserwowano jedynie nieznaczne zmiany w liczbie martwych płodów oraz przeżywalności w okresie wczesnopostnatalnym.
badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, chlorowodorek donepezylu, działanie farmakologiczne, działanie klastogenne, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, inhibitor acetylocholinesterazy, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogeniczny, profil bezpieczeństwa, rozwój prenatalny i postnatalny, stymulacja cholinergiczna, stymulacja układu cholinergicznego, test in vitro, test in vivo, test mikrojądrowy, test mutagenności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Normodipine 5 mg
Przedkliniczne badania amlodypiny wykazały, że lek nie wywiera istotnego negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 10 mg/kg/dobę u szczurów, co odpowiada 8-krotności maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi (10 mg, przeliczonej na mg/m² powierzchni ciała). Jednakże w drugim badaniu, przy dawce porównywalnej do ludzkiej (mg/kg), zaobserwowano obniżenie stężenia FSH i testosteronu, a także zmniejszenie gęstości nasienia i liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego. W zakresie wpływu na rozród, dawki około 50-krotnie przekraczające maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (mg/kg) powodowały opóźnienie i wydłużenie porodu oraz obniżoną przeżywalność potomstwa u szczurów i myszy.
amlodypina, badanie mutagenności, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, Normodipine, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, spermatydy, testosteron, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Silamil 10 mg
Analiza danych nieklinicznych dotyczących solifenacyny bursztynianu obejmuje kompleksową ocenę bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po wielokrotnym podaniu, wpływu na funkcje rozrodcze, rozwój zarodkowo-płodowy oraz potencjału genotoksycznego i rakotwórczego. Wyniki tych badań nie wskazują na istotne zagrożenia dla pacjentów stosujących solifenacynę w dawkach terapeutycznych. Jednakże w badaniach rozwojowych na modelu mysim zaobserwowano istotne, zależne od dawki, zaburzenia rozwojowe u potomstwa samic karmiących, takie jak zmniejszenie liczby żywych urodzeń, obniżona masa urodzeniowa oraz opóźniony rozwój fizyczny. Dodatkowo, u młodych myszy poddanych terapii od 10. dnia życia stwierdzono podwyższoną śmiertelność, bez wcześniejszych objawów klinicznych, co koreluje z wyższym stężeniem leku w osoczu i zwiększoną ekspozycją ogólnoustrojową w porównaniu do dorosłych osobników.
badanie rozwojowe, bezpieczeństwo farmakologiczne, bursztynian solifenacyny, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekstrapolacja wyników, kamienie milowe rozwoju, karmienie piersią, niska masa urodzeniowa, opóźnienie rozwoju fizycznego, pacjent pediatryczny, parametr farmakokinetyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, stężenie leku w osoczu, toksyczność po wielokrotnym podaniu, zaburzenie rozwojowe