Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Grofibrat 100 mg
Badania przedkliniczne fenofibratu wykazały, że toksyczność tego leku pojawia się głównie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W trzymiesięcznym badaniu na szczurach podawano doustnie kwas fenofibrynowy, aktywny metabolit fenofibratu, co spowodowało toksyczne zmiany w mięśniach szkieletowych typu I, mięśniu sercowym, niedokrwistość oraz spadek masy ciała. Nie zaobserwowano toksyczności mięśni szkieletowych przy dawkach do 30 mg/kg (około 17-krotność maksymalnej dawki ludzkiej) oraz toksyczności mięśnia sercowego przy dawce około 3-krotnie wyższej niż maksymalna dawka u ludzi. U psów odnotowano odwracalne owrzodzenia przewodu pokarmowego, jednak nie przy dawce około 5-krotnie większej od maksymalnej dawki terapeutycznej, co wskazuje na bezpieczny margines terapeutyczny. Badania mutagenności były negatywne, a karcynogenność obserwowano jedynie u gryzoni, związana z proliferacją peroksysomów, mechanizmem nieistotnym klinicznie dla ludzi.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku
Badania przedkliniczne fenofibratu dostarczają istotnych informacji na temat bezpieczeństwa stosowania tego leku przed wprowadzeniem go do praktyki klinicznej. Kompleksowe badania obejmowały ocenę toksyczności w różnych układach narządowych, potencjału mutagennego oraz wpływu na rozwój płodu i rozrodczość.1
Toksyczność dotycząca układu mięśniowego
W trzymiesięcznym badaniu nieklinicznym, w którym podawano doustnie szczurom kwas fenofibrynowy (aktywny metabolit fenofibratu), zaobserwowano specyficzne działanie toksyczne na mięśnie szkieletowe. Toksyczność dotyczyła głównie włókien mięśniowych typu I, charakteryzujących się wolnym metabolizmem tlenowym. Ponadto odnotowano zmiany degeneracyjne w mięśniu sercowym, niedokrwistość oraz zmniejszenie masy ciała zwierząt.2
Istotne jest, że nie zaobserwowano toksycznego działania na mięśnie szkieletowe przy dawkach do 30 mg/kg, co odpowiada dawce około 17-krotnie większej od maksymalnej dawki zalecanej dla ludzi. Podobnie nie odnotowano toksycznego wpływu na mięsień sercowy przy dawce około 3-krotnie większej od maksymalnej dawki zalecanej u ludzi.3
Toksyczność dotycząca przewodu pokarmowego
W trzymiesięcznym badaniu przeprowadzonym na psach zaobserwowano odwracalne owrzodzenia i nadżerki w przewodzie pokarmowym. Jednak istotne jest, że w trakcie badania nie odnotowano zmian w przewodzie pokarmowym przy dawce około 5-krotnie większej od dawki maksymalnej zalecanej dla ludzi, co wskazuje na bezpieczny margines terapeutyczny.4
Potencjał mutagenny i karcynogenny
Badania mutagenności fenofibratu przyniosły wyniki negatywne, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego tej substancji.5
W badaniach karcynogenności u myszy i szczurów, którym podawano fenofibrat w dużych dawkach, zaobserwowano występowanie nowotworów wątroby. Ustalono, że mechanizm powstawania tych zmian jest związany z proliferacją peroksysomów. Istotne jest, że zjawisko to występuje wyłącznie u małych gryzoni i nie było obserwowane u innych gatunków zwierząt. Co ważne, mechanizm ten nie ma znaczenia dla ludzi przyjmujących fenofibrat w dawkach terapeutycznych.6
Wpływ na rozwój płodu i rozrodczość
Badania przeprowadzone na myszach, szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego fenofibratu. Odnotowano jednak działanie embriotoksyczne, które wystąpiło po dawkach powodujących toksyczność u samic. Po podaniu dużych dawek obserwowano przedłużenie okresu ciąży oraz trudności podczas porodu.7
W badaniach toksyczności z zastosowaniem wielokrotnych dawek kwasu fenofibrynowego u młodych psów zaobserwowano odwracalną hypospermię, wakuolizację jąder oraz niedojrzałość jajników. Mimo tych obserwacji, w nieklinicznych badaniach toksyczności przeprowadzonych z fenofibratem nie stwierdzono wpływu na płodność.8
Profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych
Badania przedkliniczne fenofibratu wykazały potencjalne działania niepożądane przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Obserwowano głównie toksyczność dotyczącą mięśni szkieletowych (szczególnie włókien typu I), mięśnia sercowego oraz przewodu pokarmowego, jednak przy znacznym marginesie bezpieczeństwa w stosunku do dawek terapeutycznych. Badania nie wykazały działania mutagennego, a obserwowane działanie karcynogenne związane z proliferacją peroksysomów występowało wyłącznie u gryzoni i nie ma znaczenia klinicznego u ludzi. W zakresie rozrodczości i rozwoju płodu nie stwierdzono działania teratogennego, choć obserwowano pewne działania embriotoksyczne przy dawkach toksycznych dla samic oraz wpływ na parametry rozrodcze u zwierząt, jednak bez udokumentowanego wpływu na płodność.9
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania