Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Egiramlon 10 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne ramiprylu wykazały brak ostrej toksyczności przy podawaniu doustnym u psów i gryzoni, jednak długotrwałe stosowanie w dawkach do 2 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów oraz 8 mg/kg u małp wywoływało zmiany w stężeniach elektrolitów i parametrach morfologii krwi. Przy dawce 250 mg/kg/dobę u psów i małp zaobserwowano przerost aparatu przykłębuszkowego, co odzwierciedla farmakodynamiczną aktywność ramiprylu. Szczególnie istotne jest nieodwracalne uszkodzenie nerek u młodych szczurów po pojedynczej dawce, a także uszkodzenia nerek potomstwa po podaniu samicom szczurów dawki ≥50 mg/kg w okresie ciąży i laktacji. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność, a testy mutagenności potwierdziły brak genotoksyczności ramiprylu.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Egiramlon
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Egiramlon dostarczają istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa jego składników aktywnych – ramiprylu i amlodypiny. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane dotyczące badań przeprowadzonych dla obu substancji czynnych wchodzących w skład preparatu.1
Ramipryl – badania toksyczności
W przypadku ramiprylu badania toksykologiczne wykazały, że substancja podawana doustnie psom i gryzoniom jest pozbawiona toksyczności ostrej. Eksperymentalne badania z długotrwałym podawaniem leku drogą doustną przeprowadzone na szczurach, psach i małpach ujawniły we wszystkich badanych gatunkach zmiany w zakresie stężeń elektrolitów w osoczu oraz modyfikacje parametrów morfologii krwi.2
U psów i małp, przy dawce wynoszącej 250 mg/kg/dobę, zaobserwowano znaczący przerost aparatu przykłębuszkowego, będący manifestacją aktywności farmakodynamicznej ramiprylu. W zakresie tolerancji leku, szczury, psy i małpy tolerowały odpowiednio dawki 2, 2,5 i 8 mg/kg masy ciała/dobę bez wystąpienia szkodliwych efektów.3
Szczególną uwagę zwraca fakt, że u bardzo młodych szczurów obserwowano nieodwracalne uszkodzenie nerek po podaniu pojedynczej dawki ramiprylu, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla rozwijających się nerek.4
Ramipryl – toksyczność reprodukcyjna i potencjał mutagenny
Badania nad toksycznością reprodukcyjną ramiprylu przeprowadzone na szczurach, królikach i małpach nie wykazały właściwości teratogennych substancji. Ramipryl nie wpływał negatywnie na płodność zarówno u samców, jak i u samic szczurów.5
Jednakże podawanie ramiprylu samicom szczurów w dawce 50 mg/kg masy ciała lub wyższej w okresie ciąży i laktacji powodowało nieodwracalne uszkodzenie nerek (rozdęcie miedniczek) u potomstwa. To odkrycie ma istotne znaczenie w kontekście potencjalnego ryzyka związanego ze stosowaniem ramiprylu w okresie ciąży.6
Kompleksowe badania mutagenności przeprowadzone z wykorzystaniem różnych układów testowych nie wykazały, aby ramipryl posiadał właściwości mutagenne lub genotoksyczne.7
Amlodypina – toksyczność reprodukcyjna
W przypadku amlodypiny, badania dotyczące reprodukcji u szczurów i myszy wykazały opóźnienie terminu porodu, wydłużenie czasu porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa przy dawkach około 50 razy większych niż maksymalne dawki zalecane u ludzi w przeliczeniu na mg/kg.8
Amlodypina – wpływ na płodność
Nie wykazano wpływu amlodypiny na płodność u szczurów leczonych tym związkiem (przez 64 dni przed parzeniem w przypadku samców i przez 14 dni przed parzeniem w przypadku samic) w dawkach do 10 mg/kg/dobę. Ta dawka jest około 8 razy większa od maksymalnej zalecanej dawki u ludzi wynoszącej 10 mg, licząc w mg/m².9
W innym badaniu u szczurów, w którym samcom przez 30 dni podawano bezylan amlodypiny w dawce porównywalnej z dawką stosowaną u ludzi (w przeliczeniu na mg/kg), zaobserwowano zmniejszone stężenia folikulotropiny i testosteronu w osoczu oraz zmniejszenie gęstości plemników, liczby dojrzałych spermatyd i komórek Sertoliego.10
Amlodypina – potencjał rakotwórczy i mutagenny
Badania oceniające potencjał rakotwórczy amlodypiny przeprowadzono na szczurach i myszach otrzymujących substancję w diecie przez okres 2 lat, przy stężeniach odpowiadających dobowym poziomom dawkowania 0,5, 1,25 i 2,5 mg/kg/dobę. W tych badaniach nie uzyskano dowodów na działanie karcynogenne amlodypiny.11
Należy zauważyć, że największa zastosowana dawka (w przypadku myszy podobna, a w przypadku szczurów 2 razy większa od maksymalnej zalecanej dawki klinicznej 10 mg, licząc w mg/m²) była zbliżona do maksymalnej tolerowanej dawki u myszy, ale nie u szczurów.12
Badania mutagenności dla amlodypiny nie wykazały żadnych efektów działania substancji ani na poziomie genów, ani na poziomie chromosomów, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego tego związku.13
Dane przedkliniczne a bezpieczeństwo stosowania
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania zarówno ramiprylu, jak i amlodypiny wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa tych substancji w dawkach terapeutycznych. Szczególną uwagę należy jednak zwrócić na potencjalne ryzyko związane ze stosowaniem ramiprylu w okresie ciąży oraz na możliwy wpływ amlodypiny na parametry płodności u mężczyzn przy długotrwałym podawaniu.14
Warto podkreślić, że przeprowadzone badania na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały potencjału rakotwórczego ani mutagennego obu składników aktywnych produktu Egiramlon, co jest istotnym czynnikiem w ocenie długoterminowego bezpieczeństwa leku.15
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania