Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Egiramlon 10 mg + 5 mg

Przedkliniczne badania toksykologiczne ramiprylu wykazały brak ostrej toksyczności przy podawaniu doustnym u psów i gryzoni, jednak długotrwałe stosowanie w dawkach do 2 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów oraz 8 mg/kg u małp wywoływało zmiany w stężeniach elektrolitów i parametrach morfologii krwi. Przy dawce 250 mg/kg/dobę u psów i małp zaobserwowano przerost aparatu przykłębuszkowego, co odzwierciedla farmakodynamiczną aktywność ramiprylu. Szczególnie istotne jest nieodwracalne uszkodzenie nerek u młodych szczurów po pojedynczej dawce, a także uszkodzenia nerek potomstwa po podaniu samicom szczurów dawki ≥50 mg/kg w okresie ciąży i laktacji. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność, a testy mutagenności potwierdziły brak genotoksyczności ramiprylu.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Egiramlon

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Egiramlon dostarczają istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa jego składników aktywnych – ramiprylu i amlodypiny. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane dotyczące badań przeprowadzonych dla obu substancji czynnych wchodzących w skład preparatu.1

Ramipryl – badania toksyczności

W przypadku ramiprylu badania toksykologiczne wykazały, że substancja podawana doustnie psom i gryzoniom jest pozbawiona toksyczności ostrej. Eksperymentalne badania z długotrwałym podawaniem leku drogą doustną przeprowadzone na szczurach, psach i małpach ujawniły we wszystkich badanych gatunkach zmiany w zakresie stężeń elektrolitów w osoczu oraz modyfikacje parametrów morfologii krwi.2

U psów i małp, przy dawce wynoszącej 250 mg/kg/dobę, zaobserwowano znaczący przerost aparatu przykłębuszkowego, będący manifestacją aktywności farmakodynamicznej ramiprylu. W zakresie tolerancji leku, szczury, psy i małpy tolerowały odpowiednio dawki 2, 2,5 i 8 mg/kg masy ciała/dobę bez wystąpienia szkodliwych efektów.3

Szczególną uwagę zwraca fakt, że u bardzo młodych szczurów obserwowano nieodwracalne uszkodzenie nerek po podaniu pojedynczej dawki ramiprylu, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla rozwijających się nerek.4

Ramipryl – toksyczność reprodukcyjna i potencjał mutagenny

Badania nad toksycznością reprodukcyjną ramiprylu przeprowadzone na szczurach, królikach i małpach nie wykazały właściwości teratogennych substancji. Ramipryl nie wpływał negatywnie na płodność zarówno u samców, jak i u samic szczurów.5

Jednakże podawanie ramiprylu samicom szczurów w dawce 50 mg/kg masy ciała lub wyższej w okresie ciąży i laktacji powodowało nieodwracalne uszkodzenie nerek (rozdęcie miedniczek) u potomstwa. To odkrycie ma istotne znaczenie w kontekście potencjalnego ryzyka związanego ze stosowaniem ramiprylu w okresie ciąży.6

Kompleksowe badania mutagenności przeprowadzone z wykorzystaniem różnych układów testowych nie wykazały, aby ramipryl posiadał właściwości mutagenne lub genotoksyczne.7

Amlodypina – toksyczność reprodukcyjna

W przypadku amlodypiny, badania dotyczące reprodukcji u szczurów i myszy wykazały opóźnienie terminu porodu, wydłużenie czasu porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa przy dawkach około 50 razy większych niż maksymalne dawki zalecane u ludzi w przeliczeniu na mg/kg.8

Amlodypina – wpływ na płodność

Nie wykazano wpływu amlodypiny na płodność u szczurów leczonych tym związkiem (przez 64 dni przed parzeniem w przypadku samców i przez 14 dni przed parzeniem w przypadku samic) w dawkach do 10 mg/kg/dobę. Ta dawka jest około 8 razy większa od maksymalnej zalecanej dawki u ludzi wynoszącej 10 mg, licząc w mg/m².9

W innym badaniu u szczurów, w którym samcom przez 30 dni podawano bezylan amlodypiny w dawce porównywalnej z dawką stosowaną u ludzi (w przeliczeniu na mg/kg), zaobserwowano zmniejszone stężenia folikulotropiny i testosteronu w osoczu oraz zmniejszenie gęstości plemników, liczby dojrzałych spermatyd i komórek Sertoliego.10

Amlodypina – potencjał rakotwórczy i mutagenny

Badania oceniające potencjał rakotwórczy amlodypiny przeprowadzono na szczurach i myszach otrzymujących substancję w diecie przez okres 2 lat, przy stężeniach odpowiadających dobowym poziomom dawkowania 0,5, 1,25 i 2,5 mg/kg/dobę. W tych badaniach nie uzyskano dowodów na działanie karcynogenne amlodypiny.11

Należy zauważyć, że największa zastosowana dawka (w przypadku myszy podobna, a w przypadku szczurów 2 razy większa od maksymalnej zalecanej dawki klinicznej 10 mg, licząc w mg/m²) była zbliżona do maksymalnej tolerowanej dawki u myszy, ale nie u szczurów.12

Badania mutagenności dla amlodypiny nie wykazały żadnych efektów działania substancji ani na poziomie genów, ani na poziomie chromosomów, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego tego związku.13

Dane przedkliniczne a bezpieczeństwo stosowania

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania zarówno ramiprylu, jak i amlodypiny wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa tych substancji w dawkach terapeutycznych. Szczególną uwagę należy jednak zwrócić na potencjalne ryzyko związane ze stosowaniem ramiprylu w okresie ciąży oraz na możliwy wpływ amlodypiny na parametry płodności u mężczyzn przy długotrwałym podawaniu.14

Warto podkreślić, że przeprowadzone badania na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały potencjału rakotwórczego ani mutagennego obu składników aktywnych produktu Egiramlon, co jest istotnym czynnikiem w ocenie długoterminowego bezpieczeństwa leku.15

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl