obrzęk naczynioruchowy

Obrzęk naczynioruchowy to nagła, miejscowa opuchlizna tkanek miękkich, przede wszystkim skóry i błon śluzowych, spowodowana zwiększoną przepuszczalnością naczyń krwionośnych. Charakteryzuje się szybkim rozwojem obrzęku, który może dotyczyć twarzy, warg, języka, krtani, kończyn, narządów płciowych lub przewodu pokarmowego.

Mechanizm powstawania obrzęku naczynioruchowego związany jest najczęściej z uwalnianiem mediatorów zapalnych, takich jak histamina, bradykinina czy leukotrieny. Wyróżnia się obrzęk alergiczny (mediowany przez IgE), niealergiczny (związany z działaniem leków, np. inhibitorów ACE), wrodzony (dziedziczny niedobór inhibitora C1-esterazy) oraz idiopatyczny (o nieznanej przyczynie).

Obrzęk naczynioruchowy górnych dróg oddechowych stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji. W przypadku obrzęku alergicznego leczenie obejmuje podanie adrenaliny, kortykosteroidów i leków przeciwhistaminowych. W obrzęku bradykininowym (np. dziedzicznym) stosuje się koncentrat inhibitora C1-esterazy, antagonistów receptora bradykininowego lub świeżo mrożone osocze.

Profilaktyka polega na identyfikacji i unikaniu czynników wyzwalających, edukacji pacjenta oraz, w przypadku obrzęku wrodzonego, na długoterminowym leczeniu zapobiegawczym inhibitorami C1-esterazy, antagonistami receptora bradykininowego lub lekami antyfibrynolitycznymi.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Działania niepożądane – Edolox 30 mg

Bezpieczeństwo stosowania etorykoksybu oceniono w licznych badaniach klinicznych obejmujących 9295 pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów (ChZS), reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS), przewlekłym bólem lędźwiowo-krzyżowym oraz zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa. W badaniu MEDAL, obejmującym 17 412 pacjentów leczonych dawkami 60 mg lub 90 mg przez średnio 18 miesięcy, oraz w krótkoterminowych badaniach ostrego bólu pooperacyjnego (dawki 90 mg lub 120 mg), profil działań niepożądanych był spójny i obejmował m.in. zwiększone ryzyko poważnych tętniczych incydentów zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu. Działania niepożądane dotyczące nerek, w tym uszkodzenie nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek oraz zespół nerczycowy, również nie mogą być wykluczone podczas terapii etorykoksybem.
białkomocz, choroba zwyrodnieniowa stawów, dna moczanowa, dusznica bolesna, hiperkaliemia, leukopenia, migotanie przedsionków, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowy, reumatoidalne zapalenie stawów, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie wyrostka zębodołowego, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Polsart Plus 80 mg + 25 mg

Produkt leczniczy Polsart Plus, dostępny w dawkach 40 mg + 12,5 mg, 80 mg + 12,5 mg oraz 80 mg + 25 mg, zawiera telmisartan i hydrochlorotiazyd. W badaniach klinicznych obejmujących 1471 pacjentów, z czego 835 stosowało kombinację obu substancji, profil bezpieczeństwa wykazał, że częstość działań niepożądanych nie różni się istotnie między dawkami 80 mg + 12,5 mg a 80 mg + 25 mg. Najczęstszym działaniem niepożądanym są zawroty głowy, a rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) może wystąpić ciężki obrzęk naczynioruchowy, potencjalnie zagrażający życiu. Działania niepożądane obejmują m.in. hipokaliemię, hiponatremię, zaburzenia widzenia, niedociśnienie ortostatyczne, duszność, zaburzenia czynności wątroby oraz reakcje skórne, a także objawy ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i psychiczne. Nie stwierdzono zależności częstości działań niepożądanych od płci, wieku czy rasy pacjentów.
agranulocytoza, alkaloza hipochloremiczna, cukromocz, częstoskurcz, dyspepsja, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, jaskra z zamkniętym kątem, kwas moczowy, leukopenia, małopłytkowość, martwicze zapalenie naczyń, neutropenia, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, parestezje, posocznica, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, telmisartan i hydrochlorotiazyd, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, triglicerydy, zaburzenia wątroby, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół zaburzeń oddechowych, żółtaczka cholestatyczna, żółtaczka miąższowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Daptomycin Accord Healthcare 350 mg

Daptomycyna (Daptomycin Accord Healthcare) wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych u dorosłych (n=2011) i dzieci (n=372), z działaniami niepożądanymi o częstości ≥1/100 do <1/10 obejmującymi zakażenia grzybicze, zakażenia dróg moczowych, niedokrwistość, zaburzenia psychiczne (niepokój, bezsenność), neurologiczne (zawroty i ból głowy), naczyniowe (nadciśnienie, niedociśnienie tętnicze), żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka), podwyższone enzymy wątrobowe (AlAT, AspAT, ALP), wysypkę, świąd, bóle kończyn oraz wzrost aktywności fosfokinazy kreatynowej (CPK). Rzadkie, ale poważne działania obejmują reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja), eozynofilowe zapalenie płuc (<1/10 000), zespół DRESS, rabdomiolizę, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub stosujących leki miotoksyczne. Monitorowanie funkcji nerek jest kluczowe ze względu na ryzyko niewydolności nerek, wzrost kreatyniny i cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek (TIN).
aktywność AlAT, anafilaksja, biegunka poantybiotykowa, ból żołądkowo-jelitowy, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, daptomycyna, działanie niepożądane, eozynofilowe zapalenie płuc, fosfokinaza kreatynowa, fungemia, kandydoza, małopłytkowość, mioglobina, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, osutka krostkowa, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, toksyczna nekroliza naskórka, wysypka polekowa z eozynofilią, zakażenie dróg moczowych, zakażenie grzybicze, zapalenie mięśni, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Sandoz 600 mg

Darunavir Sandoz (600 mg tabletki powlekane) stosowany w terapii HIV wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały szczegółowo opisane na podstawie badań klinicznych obejmujących 2613 pacjentów. Profil bezpieczeństwa leku jest dobrze poznany, z 51,3% pacjentów doświadczających co najmniej jednego działania niepożądanego podczas średniego czasu terapii wynoszącego 95,3 tygodnia. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są biegunka (bardzo często, ≥1/10), nudności, wymioty, wysypka i ból głowy (często, ≥1/100 do <1/10). Ciężkie działania niepożądane, takie jak ostra niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej, małopłytkowość, martwica kości oraz zapalenie wątroby, wymagają natychmiastowej interwencji i modyfikacji terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość), metaboliczne (cukrzyca, hiperlipidemia) oraz neurologiczne i psychiczne, które mogą wpływać na adherencję do leczenia.
astenia, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból głowy, cukrzyca, depresja, dezorientacja, dławica piersiowa, dna moczanowa, duszność, herpes simplex, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, insulinooporność, kamica nerkowa, kaszel, krwawienie z nosa, lęk, lek przeciwretrowirusowy, letarg, leukopenia, małopłytkowość, martwica kości, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nefropatia krystaliczna, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczulica, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność nerek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, ostra niewydolność nerek, parestezje, polidypsja, rumień wielopostaciowy, toksyczna nekroliza naskórka, wirus opryszczki, wymioty, wysypka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej
Leksykon leków
Działania niepożądane – Doreta 75 mg + 650 mg

Doreta, zawierająca 75 mg tramadolu chlorowodorku (65,88 mg tramadolu) oraz 650 mg paracetamolu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to nudności, zawroty głowy i senność (>10% pacjentów). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Wśród najczęstszych objawów neurologicznych dominują zawroty głowy, senność, ból głowy i drżenie, a także zaburzenia psychiczne takie jak stan splątania, zmiany nastroju i zaburzenia snu. Zgłaszano również poważniejsze reakcje, w tym zespół serotoninowy, drgawki, majaczenie oraz uzależnienie lekowe. Działania niepożądane obejmują także układ sercowo-naczyniowy (palpitacje, tachykardia, arytmia), oddechowy (duszność, depresja oddechowa), żołądkowo-jelitowy (nudności, wymioty, zaparcia) oraz skórę (wysypka, pokrzywka, ciężkie reakcje skórne). Rzadko obserwowano hipoglikemię, kwasicę piroglutaminową, małopłytkowość, agranulocytozę oraz reakcje anafilaktyczne.
agranulocytoza, albuminuria, aminotransferazy, amnezja, anafilaksja, arytmia, ataksja, biegunka, ból głowy, bradykardia, czkawka, depresja oddechowa, drgawki, duszność, dyspepsja, flukloksacylina, hipoglikemia, hipoprotrombinemia, kwasica piroglutaminowa, majaczenie, małopłytkowość, mimowolne skurcze mięśni, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie się, nadużywanie leku, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, palpitacje, paracetamol, parestezje, pokrzywka, rozszerzenie źrenic, senność, skurcz oskrzeli, smoliste stolce, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, szum w uszach, tachykardia, tramadol, trudność w połykaniu, uzależnienie lekowe, warfaryna, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zwężenie źrenic
Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorama Mint 4 mg

Nicorama Mint, jako guma do żucia leczniczej nikotyny, może wywoływać działania niepożądane typowe dla nikotyny, szczególnie w pierwszych 3-4 tygodniach terapii. Działania te wynikają zarówno z farmakologicznego działania nikotyny, jak i z niewłaściwej techniki żucia. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (ból głowy >1/10), układu oddechowego (kaszel, czkawka, podrażnienie gardła >1/10), przewodu pokarmowego (nudności >1/10, wymioty, ból brzucha, wzdęcia, biegunka, suchość w ustach, niestrawność, nadmierne wydzielanie śliny, zapalenie jamy ustnej 1/100–1/10) oraz reakcje alergiczne (nadwrażliwość 1/100–1/10, rzadko anafilaksja). Rzadziej występują zaburzenia rytmu serca, takie jak migotanie przedsionków (<1/1000), tachykardia i palpitacje (1/1000–1/100), a także objawy skórne (pokrzywka, świąd, wysypka 1/1000–1/100). Należy monitorować pacjentów z chorobami układu krążenia ze względu na ryzyko nadciśnienia tętniczego i zaczerwienienia twarzy (1/1000–1/100).
astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból w klatce piersiowej, czkawka, duszność, dysfagia, dysfonia, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, głód nikotynowy, łzawienie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, nadwrażliwość, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, niewyraźne widzenie, niezwykłe sny, nikotyna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, palpitacje, parestezja, parestezja jamy ustnej, podrażnienie gardła, podrażnienie jamy ustnej, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja anafilaktyczna, rumień, skurcz oskrzeli, suchość w ustach, sztywność mięśni szczęki, tachykardia, technika żucia, uzależnienie od nikotyny, wymioty, wzdęcia, zaburzenie smaku, zaczerwienienie twarzy, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Co-Prestarium Initio 7 mg + 5 mg

Co-Prestarium Initio, zawierający peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne (peryndopryl, amlodypinę), inhibitory ACE, pochodne dihydropirydyny oraz składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (31,62 mg w tabletce 3,5 mg + 2,5 mg i 63,23 mg w tabletce 7 mg + 5 mg). Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek, obrzękiem naczynioruchowym (w tym dziedzicznym i idiopatycznym), ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale. Ponadto, stosowanie jest przeciwwskazane w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenności, w tym hipoplazji kości czaszki i zaburzeń rozwoju nerek płodu.
aliskiren, brak laktazy, ciężkie niedociśnienie tętnicze, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dieta z ograniczeniem soli, drugi i trzeci trymestr ciąży, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, hipotensja, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor ACE, niestabilna niewydolność serca, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, obustronne zwężenie tętnic nerkowych, ostra niewydolność nerek, ostry zawał serca, peryndopryl z argininą i amlodypiną, pochodna dihydropirydyny, sakubitryl i walsartan, wstrząs kardiogenny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu lewej komory, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty
Leksykon leków
Działania niepożądane – Kapizen 20 mg

Lerkanidypina w dawkach 10-20 mg, stosowana w leku Kapizen, była oceniana w badaniach klinicznych obejmujących 5479 pacjentów, w tym 1200 w kontrolowanych placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były obrzęk obwodowy (do 2% w badaniach długoterminowych), ból głowy, zaczerwienienie twarzy, tachykardia i kołatanie serca. Lek nie wpływa niekorzystnie na stężenie glukozy ani lipidów w surowicy. Rzadko mogą wystąpić bóle przedsercowe lub nasilenie dławicy piersiowej, zwłaszcza u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, a także pojedyncze przypadki zawału mięśnia sercowego. Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów, z częstością od bardzo rzadkich (≥1/10 000 do <1/1 000) do częstych (≥1/100 do <1/10), obejmując m.in. nadwrażliwość, bóle głowy, tachykardię, zaczerwienienie twarzy, niedociśnienie, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, reakcje skórne oraz obrzęk naczynioruchowy wymagający pilnej interwencji.
aminotransferaza, antagonista kanałów wapniowych, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, choroba niedokrwienna serca, częstomocz, dihydropirydyna, dławica piersiowa, kołatanie serca, lerkanidypina, nadwrażliwość, niedociśnienie, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, pokrzywka, stężenie glukozy, stężenie lipidów, świąd, tachykardia, wielomocz, zaczerwienienie twarzy, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Telmisartan Genoptim 40 mg

Telmisartan, będący selektywnym antagonistą receptora AT1 angiotensyny II (kod ATC: C09CA07), wykazuje długotrwałe i specyficzne działanie hipotensyjne bez agonistycznego efektu na receptor AT1 czy wpływu na receptor AT2. Jego mechanizm obejmuje blokadę receptorów AT1, co prowadzi do obniżenia stężenia aldosteronu, bez hamowania aktywności reninowej osocza czy konwertazy angiotensyny, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych związanych z bradykininą, typowych dla inhibitorów ACE. Działanie hipotensyjne rozwija się w ciągu 3 godzin od podania, osiągając maksimum po 4-8 tygodniach, utrzymując się przez 24 godziny, co potwierdzają pomiary ambulatoryjne. W dawce 80 mg telmisartan niemal całkowicie hamuje wzrost ciśnienia tętniczego indukowany angiotensyną II, obniżając zarówno ciśnienie skurczowe, jak i rozkurczowe, bez wpływu na częstość akcji serca. W badaniach klinicznych wykazano porównywalną skuteczność telmisartanu z amlodypiną, atenololem, enalaprylem, hydrochlorotiazydem i lizynoprylem, a także mniejsze ryzyko wystąpienia suchego kaszlu w porównaniu z inhibitorami ACE.
aldosteron, antagonista receptora angiotensyny II, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, cukrzyca typu 2, działanie hipotensyjne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, konwertaza angiotensyny, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, posocznica, przemijający napad niedokrwienny, przewlekła choroba nerek, receptor AT1, suchy kaszel, through to peak ratio, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca
Leksykon leków
Działania niepożądane – Flixotide Dysk 500 mcg/dawkę inh.

Flutykazon propionian w dawce 500 µg/dawkę inhalacyjną, stosowany w preparacie Flixotide Dysk, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwuje się kandydozę jamy ustnej i gardła (≥1/10 pacjentów), zapalenie płuc u chorych z POChP (≥1/100 do <1/10), chrypkę i bezgłos (≥1/100 do <1/10) oraz łatwiejsze siniaczenie (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują kandydoza przełyku, reakcje alergiczne skórne, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, spowolnienie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma, jaskra, hiperglikemia, bóle stawów, zaburzenia psychiczne oraz paradoksalny skurcz oskrzeli. Działania te wynikają zarówno z miejscowego, jak i ogólnoustrojowego działania kortykosteroidu.
bezgłos, ból stawów, chrypka, cushingoidalne rysy twarzy, depresja, flutykazonu propionian, hiperglikemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kortykosteroid wziewny, krwawienie z nosa, lek przeciwgrzybiczny, nadciśnienie tętnicze, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, niestrawność, niewydolność nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, otyłość centralna, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawki, POChP, proszek do inhalacji, przełom nadnerczowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości skórnej, siniaczenie, skurcz oskrzeli, twarz księżycowata, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości
Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Medreg 20 mg

W badaniach klinicznych atorwastatyny obejmujących 16066 pacjentów leczonych średnio przez 53 tygodnie, 5,2% przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. Profil bezpieczeństwa opiera się na danych z badań kontrolowanych oraz doświadczeniach po wprowadzeniu leku na rynek. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zaburzenia metabolizmu (hiperglikemia, hipoglikemia, zwiększenie masy ciała, brak łaknienia – częstość ≥1/100 i <1/10), zaburzenia psychiczne (koszmary senne, bezsenność – niezbyt często), oraz objawy ze strony układu nerwowego (ból głowy – niezbyt często; zawroty głowy, parestezje, neuropatia obwodowa – rzadko). Istotne jest monitorowanie funkcji wątroby, gdyż u 0,8% pacjentów odnotowano podwyższenie aminotransferaz >3 razy powyżej GGN, które było odwracalne. Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej >3 razy GGN wystąpiło u 2,5% pacjentów, a >10 razy GGN u 0,4% leczonych atorwastatyną.
aminotransferaza, atorwastatyna, cholestaza, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, parestezja, podwyższenie aktywności aminotransferaz, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, szum uszny, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Flucofast 100 mg

Flukonazol, substancja czynna leku Flucofast, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący często występujące działania niepożądane takie jak ból głowy, ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, fosfataza alkaliczna). Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje skórne (toksyczna nekroliza naskórka, zespół DRESS) oraz hepatotoksyczność manifestującą się cholestazą, niewydolnością wątroby, martwicą komórek wątrobowych i zapaleniem wątroby. W trakcie terapii konieczne jest regularne monitorowanie parametrów czynności wątroby, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami wątroby, a także morfologii krwi ze względu na ryzyko agranulocytozy, leukopenii, trombocytopenii, neutropenii i niedokrwistości.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, ból brzucha, ból głowy, cholestaza, drgawki, enzymy wątrobowe, Flucofast, flukonazol, fosfataza alkaliczna, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, leukopenia, martwica wątroby, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, parestezje, pokrzywka, terapia przeciwgrzybicza, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wydłużenie QT, wysypka polekowa, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zawroty głowy obwodowe, zespół DRESS, zespół Lyella, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pralex 20 mg

Escytalopram, substancja czynna leku Pralex, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na escytalopram lub substancje pomocnicze, co może manifestować się reakcjami alergicznymi, takimi jak wysypka, świąd czy obrzęk naczynioruchowy. Szczególnie istotne są przeciwwskazania związane z interakcjami z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO). Jednoczesne stosowanie nieselektywnych, nieodwracalnych inhibitorów MAO jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem, drżeniem i hipertermią. Podobnie, łączenie escytalopramu z odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) lub nieselektywnymi odwracalnymi inhibitorami MAO (np. linezolid) może prowadzić do ostrego zespołu serotoninowego.
arytmia, arytmia komorowa, choroba niedokrwienna serca, escytalopram, hipertermia, inhibitor monoaminooksydazy, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość, nieselektywny inhibitor monoaminooksydazy, obrzęk naczynioruchowy, odwracalny inhibitor MAO-A, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, torsade de pointes, układ sercowo-naczyniowy, wrodzony zespół długiego QT, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie elektrolitowe, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Tanyz ERAS 0,4 mg

Tanyz ERAS zawiera 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku (0,367 mg tamsulosyny) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu i może powodować liczne działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najczęstsze to zawroty głowy (1,3%), niedociśnienie ortostatyczne z omdleniami, kołatania serca oraz zaburzenia widzenia, w tym ryzyko śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki (IFIS) podczas operacji zaćmy. Działania ze strony układu pokarmowego obejmują zaparcia, biegunkę, nudności, wymioty i suchość błony śluzowej jamy ustnej. Reakcje skórne mogą być łagodne lub ciężkie, w tym zespół Stevensa-Johnsona, wymagający natychmiastowego przerwania terapii. Zaburzenia układu rozrodczego obejmują ejakulację wsteczną, brak ejakulacji oraz priapizm, który wymaga pilnej interwencji.
astenia, biegunka, ból głowy, brak ejakulacji, częstoskurcz, duszność, ejakulacja wsteczna, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, operacja zaćmy, pokrzywka, priapizm, rumień wielopostaciowy, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tamsulosyny chlorowodorek, Tanyz ERAS, wymioty, wysypka, zaburzenie ejakulacji, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie skóry złuszczające, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie nagłośni – Etiologia i przyczyny

Zapalenie nagłośni to stan zapalny i obrzęk nagłośni oraz okolic nadgłośniowych, prowadzący do ostrej niedrożności dróg oddechowych. Etiologia jest głównie bakteryjna, z dominującym udziałem Haemophilus influenzae typu B (Hib) przed wprowadzeniem szczepień, które stanowiło 75-90% przypadków u dzieci. Obecnie, dzięki powszechnym szczepieniom przeciw Hib, częstość zachorowań u dzieci spadła do około 1/100 000, a etiologia u dorosłych jest bardziej zróżnicowana, obejmując Haemophilus influenzae (około 25% przypadków), Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Staphylococcus aureus (w tym MRSA) oraz inne bakterie. Wirusy (np. Herpes simplex, Varicella-zoster, Epstein-Barr, SARS-CoV-2) i grzyby (Candida, Aspergillus) są rzadszymi czynnikami etiologicznymi, głównie u osób z obniżoną odpornością. Przyczyny niezakaźne obejmują urazy termiczne, chemiczne, mechaniczne, obrzęk naczynioruchowy oraz reakcje na leczenie przeciwnowotworowe.
bakteriemia, Candida albicans, COVID-19, Haemophilus influenzae typu B, herpes simplex, inhibitor ACE, MRSA, nadciśnienie tętnicze, niedrożność dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk nagłośni, paciorkowiec grupy A, radioterapia, reakcja nadwrażliwości, stan zapalny, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, szczepienie przeciwko pneumokokom, Varicella-zoster, wirus Epsteina-Barr, zachorowalność, zakażenie bakteryjne, zapalenie nagłośni, zapalenie tkanki łącznej, zespół Sjögrena
Leksykon leków
Działania niepożądane – Pirfenidone Aurovitas 801 mg

Pirfenidone Aurovitas, stosowany w dawce 2403 mg/dobę, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 1650 pacjentów, z obserwacją sięgającą nawet 10 lat. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to nudności (32,4% vs 12,2% placebo), wysypka (26,2% vs 7,7%), biegunka (18,8% vs 14,4%), zmęczenie (18,5% vs 10,4%), niestrawność (16,1% vs 5,0%), zmniejszenie apetytu (20,7% vs 8,0%), ból głowy (10,1% vs 7,7%) oraz reakcje nadwrażliwości na światło (9,3% vs 1,1%). Działania niepożądane obejmują również zaburzenia wątroby, takie jak podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, gamma-GT) oraz rzadkie, ale poważne przypadki polekowego uszkodzenia wątroby, w tym zgony. Profil bezpieczeństwa jest spójny u pacjentów z idiopatycznym włóknieniem płuc (IPF) niezależnie od stopnia zaawansowania choroby.
agranulocytoza, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, choroba refluksowa przełyku, duszność, hiponatremia, idiopatyczne włóknienie płuc, kaszel, kaszel z odkrztuszaniem, letarg, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pirfenidon, polekowe uszkodzenie wątroby, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, uderzenia gorąca, wymioty, wysypka, zaburzenia smaku, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie żołądka, zaparcie, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, zmniejszenie apetytu
Leksykon leków
Działania niepożądane – Asaris (100 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.

Produkt leczniczy Asaris zawiera salmeterol (w postaci ksynafonianu) oraz flutykazonu propionian w trzech kombinacjach dawek: 100 μg + 50 μg, 250 μg + 50 μg oraz 500 μg + 50 μg na dawkę inhalacyjną. Profil działań niepożądanych jest sumą znanych efektów obu składników, bez synergistycznego nasilenia. Najczęstsze działania niepożądane obejmują kandydozę jamy ustnej i gardła (często), zapalenie płuc u pacjentów z POChP (często), bóle głowy (bardzo często), hipokaliemię (często) oraz chrypkę i bezgłos (często). Rzadziej obserwuje się reakcje nadwrażliwości, zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, hiperglikemię, zaburzenia rytmu serca oraz paradoksalny skurcz oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania terapii. Działania niepożądane są klasyfikowane według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznana.
cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, flutykazonu propionian, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kołatanie serca, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja nadwrażliwości, salmeterol ksynafonianu, skurcz oskrzeli, tachykardia, twarz księżycowata, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie części nosowej gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Prestilol

Preparat Prestilol, zawierający inhibitor ACE peryndopryl, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem objawowego niedociśnienia tętniczego, zwłaszcza u osób odwodnionych, z ciężkim nadciśnieniem reninozależnym, niewydolnością serca lub nerek oraz u pacjentów stosujących diuretyki pętlowe. W przypadku wystąpienia niedociśnienia zaleca się ułożenie pacjenta w pozycji leżącej i ewentualne dożylne podanie roztworu chlorku sodu 0,9%. Obrzęk naczynioruchowy, obejmujący twarz, kończyny, błony śluzowe, język, głośnię lub krtań, może wystąpić w trakcie terapii i wymaga natychmiastowego przerwania leczenia Prestilolem oraz kontynuacji terapii beta-adrenolitykiem. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko obrzęku naczynioruchowego jelit, który może manifestować się bólami brzucha i wymaga diagnostyki różnicowej. Jednoczesne stosowanie peryndoprylu z sakubitrylem i walsartanem jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego, a odstęp czasowy między podaniem tych leków powinien wynosić co najmniej 36 godzin.
adrenalina, antagonista aldosteronu, antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora angiotensyny, beta-adrenolityk, bisoprolol, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, diuretyk pętlowy, gliptyna, hiperkaliemia, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, inhibitor obojętnej endopeptydazy, kwasica metaboliczna, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, obrzęk naczynioruchowy krtani, peryndopryl, piorunująca martwica wątroby, podwójna blokada układu RAA, Prestilol, sakubitryl walsartan, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, żółtaczka cholestatyczna
Leksykon leków
Działania niepożądane – Polprazol Acidcontrol 10 mg

Polprazol Acidcontrol, zawierający 10 mg omeprazolu w kapsułkach dojelitowych, wykazuje działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej (1-10% pacjentów) obserwuje się bóle głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunkę, wzdęcia oraz nudności i wymioty. Działania te nie są zależne od dawki leku. Rzadziej występują zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia i trombocytopenia, a bardzo rzadko agranulocytoza i pancytopenia. Hipomagnezemia, której częstość jest nieznana, może prowadzić do wtórnej hipokalcemii i hipokaliemii. Rzadko obserwuje się hiponatremię, podwyższenie enzymów wątrobowych, zapalenie wątroby, a w bardzo rzadkich przypadkach niewydolność wątroby i encefalopatię. Ze strony skóry mogą wystąpić reakcje od łagodnych wysypek po ciężkie, zagrażające życiu zespoły, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka (TEN).
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, encefalopatia wątrobowa, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, kapsułka dojelitowa twarda, leukopenia, łysienie, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omam, omeprazol, pancytopenia, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczna martwica naskórka, trombocytopenia, wzdęcie, zaburzenie smaku, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zawrót głowy błędnikowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Indap 2,5 mg

Indapamid w dawce 2,5 mg, stosowany jako diuretyk tiazydopodobny, wiąże się z ryzykiem istotnych zaburzeń elektrolitowych, przede wszystkim hipokaliemii, która występuje u 25% pacjentów z poziomem potasu w osoczu <3,4 mmol/l oraz u 10% z poziomem <3,2 mmol/l po 4-6 tygodniach terapii. Średni spadek stężenia potasu po 12 tygodniach wynosi 0,41 mmol/l. Hipokaliemia może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca, w tym torsades de pointes, szczególnie u pacjentów z chorobami serca lub stosujących leki wydłużające odstęp QT. Inne rzadkie, ale poważne działania niepożądane to agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, reakcje skórne (w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), ostra jaskra zamkniętego kąta oraz rabdomioliza, która może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. W trakcie terapii należy monitorować elektrolity, funkcję wątroby i nerek oraz objawy neurologiczne i okulistyczne.
agranulocytoza, diuretyk tiazydopodobny, encefalopatia wątrobowa, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipochloremia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, indapamid, jaskra zamkniętego kąta, krótkowzroczność, kurcz mięśni, leukopenia, niedociśnienie, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niedowidzenie, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, plamica, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsades de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wykwit plamisto-grudkowy, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Działania niepożądane – Sorbifer Durules 100 mg Fe(II) + 60 mg

Produkt leczniczy Sorbifer Durules zawiera 100 mg żelaza(II) w postaci siarczanu żelaza(II) oraz 60 mg kwasu askorbinowego i jest związany z występowaniem działań niepożądanych, głównie ze strony przewodu pokarmowego. Częstość tych działań wzrasta wraz ze zwiększeniem dawki, przy dawkach 100-400 mg/dobę odnotowano ich u 7-20% pacjentów. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, bóle brzucha, biegunka i zaparcia (często, ≥ 1/100 do < 1/10). Rzadziej obserwuje się poważniejsze powikłania, takie jak owrzodzenia i zwężenia przełyku (rzadko, ≥ 1/10 000 do < 1/1 000). Dodatkowo, w okresie nadzoru po wprowadzeniu leku zgłaszano owrzodzenia jamy ustnej i wymioty o nieznanej częstości, często związane z nieprawidłowym podaniem (np. żucie lub ssanie tabletek). U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami połykania istnieje zwiększone ryzyko poważnych uszkodzeń przełyku i martwicy oskrzeli, co wymaga szczególnej ostrożności.
biegunka, ból brzucha, działanie niepożądane, klasyfikacja MedDRA, kwas askorbowy, monitorowanie działań niepożądanych, nudności, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie jamy ustnej, owrzodzenie przełyku, preparat żelaza, produkt leczniczy, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, siarczan żelaza(II), Sorbifer Durules, uszkodzenie przełyku, wymioty, wysypka, zaburzenie połykania, zaparcie, zwężenie oskrzeli, zwężenie przełyku
Leksykon substancji czynnych
Deferazyroks – Działania niepożądane

Deferazyroks, stosowany w leczeniu przewlekłego obciążenia żelazem, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania. Najczęstsze objawy to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha), szczególnie nasilone u dzieci w wieku 2-5 lat oraz osób starszych, oraz zmiany skórne. W trakcie terapii obserwuje się zależne od dawki zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy (około 36% pacjentów), ze średnim zmniejszeniem klirensu kreatyniny o 13,2% u dorosłych i 9,9% u dzieci w pierwszym roku leczenia, bez dalszego pogorszenia w kolejnych latach. Ponadto, u 2% pacjentów stwierdzono wzrost aktywności aminotransferaz wątrobowych, a u 0,3% przypadków przekraczający 10-krotność normy, wskazujący na zapalenie wątroby. Rzadziej występują zaburzenia słuchu i wzroku, a także ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), martwica toksyczno-rozpływna naskórka (TEN) oraz DRESS, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku.
aminotransferaza wątrobowa, białkomocz, cukromocz, deferazyroks, działanie niepożądane, kamica nerkowa, kamica żółciowa, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, klirens kreatyniny, kreatynina w surowicy, kwasica metaboliczna, małopłytkowość, marskość wątroby, martwica cewek nerkowych, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obciążenie żelazem, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja nadwrażliwości, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, talasemia beta, tubulopatia nerkowa, zaburzenie pigmentacji, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenie słuchu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaćma, zapalenie naczyń, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie przełyku, zapalenie żołądka, zespół Fanconiego, zespół Stevensa-Johnsona, zwyrodnienie plamki
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ofloxacin-POS

Ofloxacin-POS w postaci kropli do oczu o stężeniu 3 mg/ml jest przeznaczony wyłącznie do stosowania miejscowego, z przeciwwskazaniem do wstrzykiwań. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 1 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Podczas terapii należy unikać ekspozycji na światło słoneczne i promieniowanie UV z powodu ryzyka reakcji nadwrażliwości, w tym potencjalnie ciężkich anafilaktycznych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nadwrażliwością na chinolony oraz u osób z ubytkami nabłonka lub owrzodzeniami rogówki, ze względu na ryzyko perforacji rogówki. W trakcie stosowania obserwowano osad na rogówce, jednak brak jest jednoznacznego potwierdzenia przyczynowości. Preparat zawiera chlorek benzalkonium, który może podrażniać oko i odbarwiać soczewki kontaktowe, dlatego ich stosowanie podczas leczenia jest niewskazane.
bradykardia, Chlamydia trachomatis, chlorek benzalkonium, fluorochinolony, glikokortykosteroidy, hipokaliemia, hipomagnezemia, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwpsychotyczne, makrolidy, nadwrażliwość na światło, Neisseria gonorrhoeae, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, oporność bakteryjna, osad na rogówce, owrzodzenie rogówki, perforacja rogówki, pokrzywka, reumatoidalne zapalenie stawów, ubytek nabłonka rogówki, wstrzykiwanie leku, wydłużenie odstępu QT, zapalenie ścięgna, zapalenie spojówek, zapaść sercowo-naczyniowa, zawał mięśnia sercowego, zespół długiego odstępu QT, zespół suchego oka
Leksykon leków
Interakcje leku – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 5 mg + 5 mg

Produkt leczniczy Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne. Przeciwwskazane jest łączenie peryndoprylu z sakubitrylem/walsartanem, racekadotrylem, inhibitorami mTOR (syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus) oraz wildagliptyną ze względu na znaczne zwiększenie ryzyka obrzęku naczynioruchowego. Podwójna blokada układu RAA (inhibitory ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem) jest przeciwwskazana z powodu zwiększonego ryzyka niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek. Niezalecane jest także stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, litu (z ryzykiem neurotoksyczności), estramustyny oraz dantrolenu (wlew) z amlodypiną z powodu potencjalnych poważnych działań niepożądanych, w tym hiperkaliemii i toksyczności. Grejpfrut i sok grejpfrutowy mogą zwiększać biodostępność amlodypiny, nasilając jej działanie hipotensyjne.
aliskiren, amifostyna, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, cyklosporyna, dantrolen, działanie hipoglikemizujące, dziurawiec, estramustyna, ewerolimus, farmakokinetyka atorwastatyny, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pochodna sulfonylomocznika, racekadotryl, receptor alfa, ryfampicyna, sakubitryl z walsartanem, spironolakton, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, tetrakozaktyd, triamteren, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna
Leksykon leków
Działania niepożądane – Foramed 12 mcg/dawkę inh.

Formoterol, substancja czynna leku Foramed, wykazuje zwiększone ryzyko ciężkich zaostrzeń astmy, szczególnie przy dawkach 12 μg i 24 μg podawanych dwa razy na dobę. Badania kliniczne wskazują, że u pacjentów dorosłych i dzieci (6-12 lat) częstość ciężkich zaostrzeń astmy jest wyższa w grupach leczonych formoterolem (do 6,4% w dawce 24 μg) w porównaniu do placebo (0-0,3%). W badaniach 12- i 16-tygodniowych obserwowano również większą częstość hospitalizacji z powodu zaostrzeń przy wyższych dawkach formoterolu. Ponadto, formoterol może wywoływać szereg działań niepożądanych, w tym reakcje nadwrażliwości (np. skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia sercowo-naczyniowe (kołatanie serca, tachykardia, rzadziej arytmie), zaburzenia układu nerwowego (bóle głowy, drżenie mięśni) oraz objawy ze strony układu oddechowego (paradoksalny skurcz oskrzeli, kaszel).
arytmia, bezsenność, białko mleka, ciężkie zaostrzenie astmy, dawka inhalacyjna, dusznica bolesna, działanie niepożądane leku, formoterol, hiperglikemia, hipoglikemia, kołatanie serca, migotanie przedsionków, nadciśnienie, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odstęp QT, paradoksalny skurcz oskrzeli, pobudzenie, podrażnienie błony śluzowej, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, receptor β2-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, substancja czynna, suchość błony śluzowej, tachykardia, tachykardia nadkomorowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Neuair Airmaster (50 mcg + 250 mcg)/dawkę

Neuair Airmaster to złożony preparat do inhalacji zawierający salmeterol (ksynafonian) oraz flutykazon propionian, dostępny w dawkach (50 mcg + 100 mcg)/dawkę oraz (50 mcg + 250 mcg)/dawkę. Głównym przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (~13 mg/dawka). Pacjenci z rzadkimi zaburzeniami metabolicznymi, takimi jak nietolerancja galaktozy, całkowity niedobór laktazy czy zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, wymagają szczególnej ostrożności i monitorowania. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka), objawy ze strony układu oddechowego (skurcz oskrzeli, duszność, świszczący oddech) oraz reakcje ogólnoustrojowe (obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny).
duszność, flutykazon, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancje czynne, Neuair Airmaster, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, proszek do inhalacji, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, test alergiczny, wstrząs anafilaktyczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Kastel 20 mg + 5 mg

Produkt leczniczy Kastel, zawierający rozuwastatynę i ramipryl w dawkach od 10 mg + 5 mg do 20 mg + 10 mg, wykazuje profil działań niepożądanych charakterystyczny dla obu substancji czynnych. Rozuwastatyna może powodować białkomocz (głównie kanalikowego pochodzenia) u mniej niż 1% pacjentów, krwiomocz o niskiej częstości oraz zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, takie jak bóle mięśniowe, miopatia i rzadko rabdomioliza, szczególnie przy dawkach >20 mg. Zależne od dawki zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) i aminotransferaz jest zwykle łagodne i przemijające; przerwanie terapii zaleca się przy CK >5 x GGN. Ramipryl natomiast charakteryzuje się często występującym uporczywym suchym kaszlem oraz reakcjami niedociśnieniowymi, a także poważniejszymi działaniami niepożądanymi, takimi jak obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenia/agranulocytoza.
agranulocytoza, aminotransferaza, białkomocz, ból mięśniowy, ciężka reakcja skórna, ciśnienie tętnicze, funkcja wątroby, hiperkaliemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, miopatia, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, ostra choroba nerek, parametry mięśniowe, parametry nerkowe, rabdomioliza, rozuwastatyna i ramipryl, śródmiąższowa choroba płuc, stężenie potasu, uporczywy suchy kaszel, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie funkcji seksualnej, zapalenie trzustki
Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramicor 10 mg

Profil bezpieczeństwa ramiprylu obejmuje szereg działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Do najczęstszych należą uporczywy suchy kaszel oraz reakcje hipotoniczne. Często obserwuje się eozynofilię, reakcje anafilaktyczne, hiperkaliemię, zespół SIADH, obniżenie nastroju, zaburzenia lękowe, bóle i zawroty głowy, nieostre widzenie, zaburzenia słuchu, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedociśnienie, zapalenie błony śluzowej przewodu pokarmowego, podwyższone aktywności transaminaz i bilirubiny, wysypkę plamisto-grudkową, bóle mięśniowe oraz zaburzenia czynności nerek, w tym ostrą niewydolność. Niezbyt często występują leukopenia, neutropenia, agranulocytoza, pancytopenia, zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, bóle stawów, podwyższone stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny, ginekomastia, gorączka i astenia. Rzadko notuje się drżenie, niewydolność nerek, złuszczające zapalenie skóry, skurcz oskrzeli, a bardzo rzadko niedokrwienie OUN, ciężkie reakcje skórne (m.in. zespół Stevensa-Johnsona) oraz ostrą niewydolność wątroby. Działania niepożądane o nieznanej częstości to zawał mięśnia sercowego, udar mózgu i zapalenie płuc.
agranulocytoza, arytmia, dławica piersiowa, dysfunkcja nerek, eozynofilia, hiperkaliemia, hipotonia, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość hemolityczna, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęki obwodowe, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, parestezja, podwyższone transaminazy, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, tachykardia, wysypka plamisto-grudkowa, zaburzenia trawienia, zapalenie błony śluzowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok przynosowych, zespół niewłaściwego wydzielania wazopresyny, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna
Leksykon substancji czynnych
Nikotyna – Działania niepożądane

Terapia zastępcza nikotynowa (NTZ) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w ciągu pierwszych 3-4 tygodni leczenia i są zależne od dawki nikotyny oraz formy podania. Do najczęstszych objawów neurologicznych należą ból głowy (>1/10 pacjentów), zaburzenia smaku, parestezje i zawroty głowy, a także nudności jako najczęstsze działanie ze strony układu pokarmowego. Miejscowe reakcje, takie jak podrażnienie jamy ustnej czy reakcje skórne przy stosowaniu plastrów, występują często, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Rzadziej obserwuje się poważniejsze objawy, takie jak drgawki u pacjentów z padaczką, migotanie przedsionków czy reakcje anafilaktyczne. Specyficzne działania niepożądane zależą od formy farmaceutycznej, np. przyklejanie się gum do protez dentystycznych lub miejscowe reakcje skórne przy plastrach (około 20% pacjentów). Nasilenie działań niepożądanych koreluje z dawką nikotyny oraz indywidualną wrażliwością pacjenta.
alergiczne zapalenie skóry, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, czkawka, drgawki, duszność, dysfonia, dysforia, dysgeuzja, dyspepsja, głód nikotynowy, kaszel, kontaktowe zapalenie skóry, krwawienie dziąseł, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenia aftowe, padaczka, palpitacje, parestezje, pokrzywka, problemy z koncentracją, reakcja anafilaktyczna, rumień, skurcz oskrzeli, suchość w ustach, świąd, syndrom odstawienny, tachykardia, terapia zastępcza nikotynowa, wymioty, wysypka, wzdęcia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie nosa i gardła, zaparcia, zawroty głowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranigast Fast 150 mg

Ranigast Fast zawiera ranitydynę chlorowodorek w dawce 150 mg w formie tabletek musujących. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje działania niepożądane o różnej częstości, sklasyfikowane zgodnie z terminologią MedDRA. Częstość występowania działań niepożądanych waha się od bardzo rzadkich (<1/10 000) do niezbyt częstych (≥1/1 000 do <1/100). Do najpoważniejszych, choć bardzo rzadkich, należą zmiany hematologiczne takie jak agranulocytoza, pancytopenia i niedokrwistość aplastyczna, wymagające natychmiastowej interwencji. Rzadko obserwuje się reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli oraz wstrząs anafilaktyczny. Ponadto, bardzo rzadko mogą wystąpić zaburzenia psychiczne (pobudzenie, dezorientacja, depresja, omamy), neurologiczne (bóle głowy, zawroty głowy, ruchy mimowolne), a także zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy).
agranulocytoza, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, enzymy wątrobowe, ginekomastia, kreatynina, mlekotok, niedokrwistość aplastyczna, obraz krwi, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, personel medyczny, pokrzywka, ranitydyna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, szpik kostny, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie wątroby, żółtaczka
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – RABADA

Produkt złożony RABADA, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), wymaga szczególnej ostrożności klinicznej, zwłaszcza na początku terapii i przy zmianach dawkowania. Ramipryl jest przeciwwskazany w ciąży i powinien być natychmiast odstawiony po jej stwierdzeniu. Pacjenci z aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS), takimi jak osoby z ciężkim nadciśnieniem, niewyrównaną niewydolnością serca, zwężeniem zastawkowym, jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej, odwodnieniem, marskością wątroby czy po dużych zabiegach chirurgicznych, wymagają ścisłego monitorowania ciśnienia tętniczego i czynności nerek. Podwójna blokada RAAS (inhibitory ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenu) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek i jest zalecana wyłącznie pod nadzorem specjalisty. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu sakubitrylu/walsartanu, racekadotrylu, inhibitorów mTOR czy wildagliptyny. W przypadku wystąpienia obrzęku ramipryl należy natychmiast odstawić i wdrożyć terapię ratunkową.
antagonista receptora angiotensyny II, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blokada receptorów beta, bradyarytmia, choroba zarostowa tętnic obwodowych, ciężkie nadciśnienie tętnicze, depresja szpiku kostnego, dławica piersiowa typu Prinzmetala, guz chromochłonny nadnerczy, hiperkaliemia, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor ACE, kardiomiopatia restrykcyjna, kolagenoza, kwasica metaboliczna, lek moczopędny, łuszczyca, małopłytkowość, marskość wątroby, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niewyrównana zastoinowa niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, odwodnienie, przewlekła obturacyjna choroba płuc, racekadotryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl walsartan, twardzina, tyreotoksykoza, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wodobrzusze, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej
Leksykon leków
Działania niepożądane – Inuprin 500 mg

Inozyna pranobeks, substancja czynna leku Inuprin w dawce 500 mg, wykazuje charakterystyczne działania niepożądane, z których najczęściej obserwowanym jest przejściowe zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi i moczu (bardzo często). Po zakończeniu terapii poziomy kwasu moczowego wracają do wartości prawidłowych w ciągu kilku dni. Często występują również podwyższone aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferazy, fosfataza zasadowa) oraz parametrów nerkowych (BUN), co wskazuje na potencjalne zaburzenia funkcji tych narządów. Objawy kliniczne obejmują dolegliwości ze strony układu nerwowego (bóle i zawroty głowy, zmęczenie), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, dyskomfort w nadbrzuszu) oraz reakcje skórne (świąd, wysypka). Rzadziej obserwuje się nerwowość, senność lub bezsenność, a także zaburzenia rytmu wypróżnień i wielomocz.
aminotransferazy, azot mocznikowy, ból głowy, ból stawów, dna moczanowa, enzymy wątrobowe, farmakovigilance, fosfataza zasadowa, hiperurykemia, inozyna pranobeks, obrzęk naczynioruchowy, parametry laboratoryjne, parametry nerkowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcje nadwrażliwości, reakcje skórne, rumień, wielomocz, zaburzenia snu, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydrocortisonum Jelfa 20 mg

Hydrokortyzon w dawce 20 mg (Hydrocortisonum Jelfa) wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, których ryzyko wzrasta wraz z czasem terapii. Do najczęstszych należą retencja sodu i płynów, prowadząca do zastoinowej niewydolności krążenia, utrata potasu i alkaloza hipokaliemiczna, nadciśnienie tętnicze oraz hipokalcemia. W obrębie układu mięśniowo-szkieletowego obserwuje się jałową martwicę głowy kości udowej i ramiennej, osłabienie mięśni, miopatię posteroidową, utratę masy mięśniowej oraz osteoporozę z ryzykiem samoistnych złamań, w tym kompresyjnych złamań kręgosłupa. Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności, wymioty, zmiany łaknienia (utrata lub wzrost masy ciała), biegunki, zaparcia, wzdęcia, podrażnienie żołądka, zapalenie przełyku z owrzodzeniami, a także rzadkie, ale poważne powikłania jak wrzód żołądka z perforacją i krwawieniem oraz perforacja jelita cienkiego i grubego, szczególnie u pacjentów z zapalnymi chorobami jelit.
alkaloza hipokaliemiczna, ciśnienie śródgałkowe, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, hipercholesterolemia, hipokalcemia, hirsutyzm, jałowa martwica, jaskra wtórna, kardiomiopatia przerostowa, leukocytoza, limfopenia, małopłytkowość, miażdżyca naczyń, miopatia posteroidowa, nadciśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, ostra niedoczynność nadnerczy, perforacja jelita, reakcja anafilaktyczna, retencja sodu, rozstępy skórne, rzekomy guz mózgu, tarcza zastoinowa, wrzód żołądka, zaćma podtorebkowa, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie przełyku, zastoinowa niewydolność krążenia, zator tłuszczowy, zespół Cushinga, zespół z odstawienia, złamanie patologiczne
Leksykon leków
Działania niepożądane – Bimatoprost + Timolol Genetic 0,3 mg/ml + 5 mg/ml

Produkt leczniczy Bimatoprost + Timolol Pharmabide to krople do oczu zawierające 0,3 mg/ml bimatoprostu oraz 5 mg/ml tymololu (6,8 mg/ml tymololu maleinianu). Pojedyncza kropla dostarcza około 8,34 µg bimatoprostu i 0,14 mg tymololu. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano nowych działań niepożądanych specyficznych dla tego połączenia, a większość działań niepożądanych miała łagodne nasilenie i dotyczyła oka, z najczęstszym objawem w postaci przekrwienia spojówek u około 26% pacjentów. Produkt zawiera 0,96 mg fosforanów/ml, co może stanowić ryzyko u pacjentów z uszkodzeniami rogówki, oraz 0,05 mg benzalkoniowego chlorku/ml, który może powodować dodatkowe działania niepożądane przy długotrwałym stosowaniu.
alergiczne zapalenie skóry, beta-adrenolityk, bimatoprost, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chlorek benzalkoniowy, hiperpigmentacja skóry, hiperpigmentacja tęczówki, hipoglikemia, krwawienie do siatkówki, miastenia gravis, nadżerka rogówki, niewydolność serca, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powieki, odwarstwienie naczyniówki, podrażnienie spojówek, przekrwienie spojówek, punktowate zapalenie rogówki, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd oka, torbielowaty obrzęk plamki, tymolol, tymolol maleinian, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie brzegów powiek, zapalenie rogówki, zapalenie tęczówki, zastoinowa niewydolność serca, zwapnienie rogówki
Leksykon leków
Działania niepożądane – Mycofit 250 mg

Mykofenolan mofetylu (MMF), stosowany w dawkach 2-3 g/dobę w terapii skojarzonej z cyklosporyną i kortykosteroidami, jest kluczowym lekiem immunosupresyjnym w profilaktyce odrzutu przeszczepów narządów (nerki, wątroby, serca). Najczęstsze działania niepożądane obejmują biegunkę (do 52,6%), leukopenię (do 45,8%), zakażenia bakteryjne (do 39,9%) oraz wymioty (do 39,1%). Istotnym problemem klinicznym jest zwiększone ryzyko zakażeń oportunistycznych, w tym wiremii CMV (13,5%), zakażeń Candida oraz wirusem Herpes simplex, a także poważnych infekcji takich jak posocznica, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy gruźlica. Dodatkowo obserwuje się poważne zaburzenia hematologiczne, w tym cytopenie, agranulocytozę, niedokrwistość aplastyczną i pancytopenię, które wymagają regularnego monitorowania morfologii krwi. Profil działań niepożądanych u dzieci (600 mg/m² 2x/dobę) jest podobny do dorosłych, z wyższą częstością biegunek, leukopenii i zakażeń u najmłodszych pacjentów.
agranulocytoza, biegunka, chłoniak, chłoniak rzekomy, choroba limfoproliferacyjna, choroba śródmiąższowa płuc, cytopenia, czarny stolec, dysfagia, gruźlica, hiperbilirubinemia, hipogammaglobulinemia, krwawe wymioty, krwotok z przewodu pokarmowego, lek immunosupresyjny, leukocytoza, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, mykofenolan mofetylu, nefropatia BK, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność szpiku kostnego, nowotwór skóry, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół zapalny, owrzodzenie jamy ustnej, pancytopenia, posocznica, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, reakcja anafilaktyczna, samoistne poronienie, włóknienie płuc, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, wysięk opłucnowy, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybiczne, zakażenie wirusem CMV, zakażenie wirusem Herpes simplex, zakażenie wirusowe, zanik kosmków jelitowych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie wątroby, zapalenie wsierdzia, zapalenie żołądka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Flegamina Classic Junior o smaku truskawkowym 2 mg/5 ml

Bromoheksyny chlorowodorek, substancja czynna leku Flegamina Classic Junior, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które należy monitorować szczególnie u pacjentów pediatrycznych. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy, choć rzadkie, stanowią poważne zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Objawy neurologiczne, takie jak ból głowy, zawroty głowy i senność, mają częstość nieznaną, podobnie jak hipotensja i skurcz oskrzeli, zwłaszcza u pacjentów z nadreaktywnością oskrzeli. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, występujące niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), obejmują ból w nadbrzuszu, nudności, wymioty i biegunkę, które mogą wpływać na skuteczność terapii. Niestrawność (dyspepsja) występuje z częstością nieznaną i objawia się dyskomfortem w nadbrzuszu.
aminotransferazy w surowicy, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, bromoheksyny chlorowodorek, dyspepsja, hiperhidroza, hipotensja, mukolityk, nadreaktywność oskrzeli, nudności, objawy neurologiczne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych
Leksykon leków
Działania niepożądane – Ketrel 25 mg

Lek Ketrel zawierający kwetiapinę może wywoływać liczne działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwowane (≥10%) to senność, zawroty głowy, ból głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaburzenia pozapiramidowe, wzrost masy ciała oraz niekorzystne zmiany w profilu lipidowym (wzrost triglicerydów i cholesterolu LDL, spadek HDL). Ponadto mogą wystąpić zmniejszenie hemoglobiny, objawy odstawienia, podwyższenie enzymów wątrobowych (ALT, AST, gamma-GT), a także zaburzenia ze strony układu pokarmowego, oddechowego, skóry (w tym ciężkie reakcje skórne SCAR: zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka, DRESS), mięśniowo-szkieletowego (rabdomioliza), nerek (zatrzymanie moczu) i układu rozrodczego (priapizm, mlekotok). U dzieci i młodzieży (10-17 lat) obserwuje się podobny profil działań niepożądanych, z częstszym występowaniem hiperprolaktynemii (>20 µg/l u mężczyzn, >30 µg/l u kobiet), zwiększonego łaknienia, objawów pozapiramidowych, omdleń oraz wzrostu ciśnienia tętniczego o >20 mmHg skurczowego lub >10 mmHg rozkurczowego w badaniach kontrolowanych.
ALT, AST, cholesterol HDL, cholesterol LDL, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, dysfagia, fumaran kwetiapiny, hiperprolaktynemia, kinaza kreatynowa, mlekotok, niedrożność jelit, noworodkowy zespół odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parametry laboratoryjne, priapizm, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, SCAR, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, triglicerydy, układ pozapiramidowy, zapalenie naczyń skórnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół DRESS, zespół odstawienia, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Gopten 0,5 0,5 mg

Trandolapryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi. Przeciwwskazane jest łączenie trandolaprylu z sakubitrylem/walsartanem ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Podobne ryzyko występuje przy jednoczesnym stosowaniu z racekadotrylem, inhibitorami mTOR oraz wildagliptyną. Trandolapryl może powodować retencję potasu, co w połączeniu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu, trimetoprimem, kotrimoksazolem, cyklosporyną i heparyną zwiększa ryzyko hiperkaliemii; zalecane jest regularne monitorowanie stężenia potasu. Ponadto, trandolapryl nasila działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, co wymaga ścisłej kontroli glikemii. Współstosowanie z litem może prowadzić do toksyczności wskutek zmniejszonego wydalania litu, dlatego konieczne jest monitorowanie jego stężenia w surowicy.
afereza LDL, aliskiren, allopurynol, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, cyklosporyna, cytostatyk, glikokortykosteroid, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor DPP-4, inhibitor mTOR, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek sympatykomimetyczny, leukopenia, morfologia krwi, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada układu RAA, prokainamid, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, siarczan dekstranu, spironolakton, trandolapryl, triamteren, trimetoprim, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Xaleba

Etorykoksyb, substancja czynna leku XALEBA, jest selektywnym inhibitorem COX-2, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza w obrębie przewodu pokarmowego (perforacje, owrzodzenia, krwawienia) oraz układu sercowo-naczyniowego (zawał mięśnia sercowego, udar mózgu). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, z chorobami przewodu pokarmowego, przyjmujących jednocześnie NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, a także u osób z nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą i palących tytoń. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas oraz regularne monitorowanie stanu klinicznego, w tym ciśnienia tętniczego i czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca, marskością wątroby lub zaburzeniami czynności nerek. Dawki dostępne to 30 mg (zawartość laktozy 1,2 mg), 60 mg (2,5 mg), 90 mg (3,7 mg) oraz 120 mg (4,9 mg) w formie tabletek powlekanych.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, choroba zwyrodnieniowa stawów, cukrzyca, doustny lek przeciwzakrzepowy, etorykoksyb, hiperlipidemia, kwas acetylosalicylowy, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, perforacja owrzodzenie krwawienie, prostaglandyna nerkowa, selektywny inhibitor COX-2, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar mózgu, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon substancji czynnych
Cynakalcet – Działania niepożądane

Cynakalcet jest stosowany w leczeniu wtórnej i pierwotnej nadczynności przytarczyc oraz raka przytarczyc. Profil bezpieczeństwa opiera się na danych z badań klinicznych i zgłoszeniach po wprowadzeniu do obrotu. Najczęstsze działania niepożądane to nudności i wymioty (≥1/10), które zwykle mają charakter przemijający i umiarkowany. Często występują także reakcje nadwrażliwości, jadłowstręt, drgawki, zawroty głowy, parestezje, ból głowy, niedociśnienie, infekcje górnych dróg oddechowych, duszność, kaszel, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (niestrawność, biegunka, ból brzucha, zaparcia), wysypka, bóle mięśni i pleców, osłabienie oraz zaburzenia elektrolitowe, w tym hipokalcemia i hiperkalemia. Hipokalcemia jest szczególnie niebezpieczna, może prowadzić do wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu serca, a w populacji pediatrycznej z ESRD obserwowano śmiertelne przypadki ciężkiej hipokalcemii (24,1% pacjentów doświadczyło tego zdarzenia). Zgłaszano również poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka, oraz nasilenie niewydolności serca u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami kardiologicznymi.
biegunka, ból brzucha, cynakalcet, drgawki, duszność, hiperkalemia, hipokalcemia, jadłowstręt, komorowe zaburzenia rytmu serca, niedobór testosteronu, niedociśnienie, niestrawność, niewydolność serca, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pierwotna nadczynność przytarczyc, pokrzywka, rak przytarczyc, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa choroba nerek, skurcze mięśni, wtórna nadczynność przytarczyc, wydłużenie odstępu QT, zakażenie górnych dróg oddechowych, zaparcia, zawroty głowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Sobycor 10 mg

Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Sobycor, jest selektywnym beta-adrenolitykiem, którego profil działań niepożądanych obejmuje szeroki zakres objawów o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia psychiczne i neurologiczne, takie jak zaburzenia snu, depresja, koszmary senne oraz omamy, występujące bardzo często (≥1/10). Często (≥1/100 do <1/10) zgłaszane są zawroty głowy, bóle głowy i omdlenia. Rzadkie, ale istotne działania niepożądane dotyczą układu sercowo-naczyniowego, w tym bradykardii, nasilenia niewydolności serca oraz zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego (<1/10 000). Ponadto, mogą wystąpić objawy takie jak uczucie zimna lub drętwienia kończyn, niedociśnienie i niedociśnienie ortostatyczne, co jest szczególnie istotne u osób starszych ze względu na ryzyko upadków.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anhedonia, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, ból głowy, bradykardia, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, koszmar senny, kurcz mięśni, łuszczyca, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba dróg oddechowych, omam, POChP, produkt leczniczy, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, trójglicerydy, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie snu, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawrót głowy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bactrazol

Azytromycyna (Bactrazol 500 mg) wymaga szczegółowego monitorowania ze względu na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, takich jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, AGEP, zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna nekroliza naskórka (TEN) oraz DRESS. W przypadku wystąpienia objawów alergicznych konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie leczenia, z uwzględnieniem możliwości nawrotów. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby, gdyż azytromycyna jest metabolizowana głównie w tym narządzie; opisano przypadki piorunującego zapalenia wątroby prowadzącego do niewydolności. Objawy takie jak żółtaczka, ciemne zabarwienie moczu, astenia, skłonność do krwawień czy encefalopatia wątrobowa wymagają pilnej oceny funkcji wątroby i przerwania terapii. U pacjentów z niewydolnością nerek (eGFR <10 ml/min) obserwowano wzrost ekspozycji na lek o 33%, co wymaga dostosowania dawkowania.
alkaloid sporyszu, anafilaksja, antybiotyk makrolidowy, astenia, azytromycyna, bradykardia, ciężka choroba wątroby, ciężka niewydolność nerek, ciężka reakcja alergiczna, Clostridium difficile, encefalopatia wątrobowa, ergotyzm, hipokaliemia, hipomagnezemia, kiła, miastenia, Mycobacterium avium, obrzęk naczynioruchowy, ostra gorączka reumatyczna, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowy rumień wielopostaciowy, piorunujące zapalenie wątroby, Streptococcus pyogenes, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, Treponema pallidum, wydłużenie odstępu QT, wydłużenie repolaryzacji serca, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie elektrolitowe, zakażenie grzybicze, zapalenie gardła i migdałków, zapalenie okrężnicy, zespół Lyella, zespół miasteniczny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Sitagliptin Sandoz 100 mg

Profil bezpieczeństwa sytagliptyny, oceniany zarówno w badaniach klinicznych, jak i po wprowadzeniu do obrotu, wskazuje na istotne ryzyko działań niepożądanych, w tym ciężkich, takich jak zapalenie trzustki (częstość nieznana, w badaniu TECOS 0,3%) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja. Hipoglikemia występuje często, szczególnie w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7-13,8%) i insuliną (9,6%), a w badaniu TECOS ciężka hipoglikemia pojawiła się u 2,7% pacjentów leczonych sytagliptyną. Inne działania niepożądane obejmują bóle głowy (często), zawroty głowy (niezbyt często), małopłytkowość (rzadko), śródmiąższową chorobę płuc, zaburzenia czynności nerek oraz reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i pemfigoid pęcherzowy (częstość nieznana). W badaniach pediatrycznych profil działań niepożądanych był zbliżony do obserwowanego u dorosłych.
artropatia, badanie TECOS, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, insulina, małopłytkowość, martwicze zapalenie trzustki, morfologia krwi, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sunitinib Medical Valley

Sunitynib, stosowany w leczeniu nowotworów litych, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na liczne potencjalnie ciężkie działania niepożądane. Należy unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów i inhibitorów CYP3A4, które mogą odpowiednio obniżać lub podwyższać stężenia leku w osoczu, wpływając na skuteczność i toksyczność terapii. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zmiany skórne (w tym odbarwienie włosów i skóry, wysypki, pęcherze), które mogą w rzadkich przypadkach przyjmować postać zagrażających życiu reakcji, takich jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). W przypadku wystąpienia objawów SJS, TEN lub rumienia wielopostaciowego (EM) konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia. Ponadto, sunitynib wiąże się z ryzykiem poważnych zdarzeń krwotocznych, w tym krwotoków z przewodu pokarmowego, układu oddechowego i mózgu, a także ryzykiem krwotoku z guza nowotworowego, szczególnie w przypadku guzów płuc, co może prowadzić do zgonu.
aminotransferaza alaninowa, encefalopatia hiperamonemiczna, frakcja wyrzutowa lewej komory, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kardiomiopatia, krwioplucie, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, nadczynność tarczycy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, odbarwienie skóry, piodermia zgorzelinowa, przemijający napad niedokrwienny, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, tętnicze zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, torsade de pointes, udar naczyniowy mózgu, wydłużenie odstępu QT, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie krwotoczne, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół ostrego rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Interakcje leku – Melkart Duo 50 mg + 1000 mg

Produkt leczniczy Melkart Duo zawiera wildagliptynę oraz metforminę, których interakcje farmakologiczne należy uwzględnić w terapii cukrzycy typu 2. Wildagliptyna charakteryzuje się niskim potencjałem do interakcji, nie jest metabolizowana przez enzymy CYP450 i nie wpływa na ich aktywność, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Badania kliniczne nie wykazały istotnych interakcji wildagliptyny z pioglitazonem, metforminą, gliburydem, digoksyną, warfaryną, amlodypiną, ramiprylem, walsartanem oraz symwastatyną. Jednakże jednoczesne stosowanie wildagliptyny z inhibitorami ACE może zwiększać ryzyko obrzęku naczynioruchowego, a jej działanie hipoglikemizujące może być osłabione przez tiazydy, kortykosteroidy, leki tarczycowe oraz sympatykomimetyki, co wymaga monitorowania glikemii i ewentualnej korekty dawki.
agonista receptora beta-2-adrenergicznego, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, bloker kanału wapniowego, cukrzyca typu 2, cymetydyna, cytochrom P450, digoksyna, gliburyd, glikokortykosteroid, glukoneogeneza wątrobowa, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, jodowy środek kontrastowy, kortykosteroid, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, metabolizm mleczanów, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, ramipryl, sympatykomimetyk, symwastatyna, tiazolidynodion, tiazyd, walsartan, warfaryna, wildagliptyna i metformina
Leksykon leków
Działania niepożądane – Cyto-Protectin MR 35 mg

Trimetazydyna, substancja czynna leku Cyto-Protectin MR, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy) oraz przewodu pokarmowego (ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty). Istotne są również objawy parkinsonizmu (drżenie, bezruch, hipertonia) oraz zespół niespokojnych nóg, które występują z nieznaną częstością i zwykle ustępują po odstawieniu leku. Działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak palpitacje, tachykardia, niedociśnienie tętnicze i ortostatyczne, występują rzadko, jednak mogą prowadzić do poważnych powikłań, zwłaszcza u pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwnadciśnieniowe. Reakcje skórne, w tym wysypka, świąd i pokrzywka, są częste, natomiast poważne reakcje, takie jak ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP) i obrzęk naczynioruchowy, mają nieznaną częstość i wymagają natychmiastowego przerwania terapii.
agranulocytoza, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, drżenie, enzymy wątrobowe, granulocyty obojętnochłonne, hipertonia, leki przeciwnadciśnieniowe, małopłytkowość, morfologia krwi, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niestabilny chód, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, palpitacje, parkinsonizm, plamica małopłytkowa, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, skurcze dodatkowe, świąd, tachykardia, trimetazydyna dichlorowodorek, układ krwiotwórczy, wymioty, wysypka, zaburzenia ruchowe, zaburzenia snu, zaczerwienienie twarzy, zapalenie wątroby, zaparcia, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół niespokojnych nóg, żółtaczka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Budipulmi 0,5 mg/ml

Budezonid w postaci zawiesiny do nebulizacji może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, które należy monitorować podczas terapii. Do najczęstszych należą zakażenia grzybicze jamy ustnej i gardła (kandydoza) oraz zapalenie płuc u pacjentów z POChP. Rzadziej obserwuje się reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypka, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy, a także objawy ogólnoustrojowego działania glikokortykosteroidów, w tym zahamowanie czynności kory nadnerczy i spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży. W obrębie układu wzrokowego mogą wystąpić zaćma (niezbyt często), nieostre widzenie oraz jaskra o nieznanej częstości, wymagające kontroli okulistycznej. Ponadto, częstość występowania niepokoju i depresji u pacjentów stosujących budezonid jest porównywalna lub niższa niż w grupie placebo (odpowiednio 0,52% vs 0,63% oraz 0,67% vs 1,15%).
budezonid, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, glikokortykosteroid wziewny, jaskra, kandydoza jamy ustnej, nebulizacja, nebulizator z maską, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, podrażnienie gardła, podrażnienie skóry, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skłonność do siniaków, skurcz oskrzeli, tkanka łączna, wybroczyna, zaćma, zapalenie płuc, zapalenie skóry kontaktowe
Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprom Effect żel 50 mg/g

Ibuprom Effect żel (50 mg/g) zawiera ibuprofen do stosowania miejscowego, który mimo ograniczonej aplikacji może przenikać do krwiobiegu i wywoływać bardzo rzadkie (<1/10 000) działania niepożądane o charakterze ogólnoustrojowym, w tym reakcje anafilaktyczne i wstrząs. Miejscowo obserwuje się reakcje skórne, takie jak zaczerwienienie i mrowienie, a u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ lub astmą mogą wystąpić bronchospazmy, zaostrzenie astmy lub duszność. Dodatkowo, bardzo rzadko pojawiają się ciężkie skórne reakcje niepożądane (SCAR), w tym rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i interwencji medycznej.
astma, ból brzucha, duszność, fotowrażliwość, ibuprofen, niestrawność, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, rumień wielopostaciowy, SCAR, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon leków
Działania niepożądane – Optiray 300 636 mg/ml (300 mg I/ml)

Optiray 300 (jowersol 636 mg/ml, ekwiwalent 300 mg jodu/ml) jest niejonowym środkiem kontrastowym stosowanym w diagnostyce radiologicznej, charakteryzującym się profilem bezpieczeństwa typowym dla jodowych środków kontrastowych. Działania niepożądane występują najczęściej w postaci łagodnych lub umiarkowanych objawów, takich jak uczucie gorąca (≥10%), ból podczas podawania, przejściowe zaburzenia smaku, czy reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, pokrzywka). Poważne reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, zatrzymanie akcji serca i oddychania, skurcz krtani czy obrzęk płuc, są rzadkie, ale stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią alergii, zaburzeniami czynności nerek, zaburzoną barierą krew-mózg oraz u dzieci poniżej 3 roku życia, u których obserwowano ryzyko zaburzeń czynności tarczycy po podaniu jodowanych środków kontrastowych.
alergiczne zapalenie spojówek, bariera krew-mózg, dusznica bolesna, encefalopatia kontrastowa, jowersol, martwica, migotanie komór, migotanie przedsionków, napad drgawkowy, niedoczynność tarczycy, niedrożność krtani, niejonowy środek kontrastowy, nietrzymanie moczu, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, parcie na mocz, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nefrotoksyczna, reakcja neurotoksyczna, reakcja uczuleniowa, rumień wielopostaciowy, skurcz krtani, skurcz naczyń wieńcowych, skurcz naczyniowy, ślepota przejściowa, toksyczna nekroliza naskórka, wrodzona niedoczynność tarczycy, wstrząs anafilaktyczny, wynaczynienie środka kontrastowego, zaburzenie czynności tarczycy, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zatrzymanie akcji serca, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxycardil 120 120 mg

Oxycardil 120 zawiera diltiazemu chlorowodorek w dawce 120 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest małopłytkowość (≥1/10), co zwiększa ryzyko krwawień. Często (≥1/100 do <1/10) występują zaburzenia neuropsychiatryczne, takie jak nerwowość, bezsenność oraz zmiany nastroju, w tym depresja. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) mogą pojawić się bóle głowy, zawroty głowy, objawy pozapiramidowe i mioklonie. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) odnotowano poważne zaburzenia rytmu serca, w tym blok przedsionkowo-komorowy, kołatanie serca, bradykardię, blok zatokowo-przedsionkowy oraz zastoinową niewydolność serca. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują nagłe zaczerwienienie twarzy, niedociśnienie ortostatyczne oraz zapalenie naczyń.
blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, diltiazemu chlorowodorek, enzymy wątrobowe, ginekomastia, kołatanie serca, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, liszajowate rogowacenie skóry, małopłytkowość, MedDRA, mioklonia, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra uogólniona wysypka krostkowa, pokrzywka, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, rumień złuszczający, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczeniopodobny, złuszczające zapalenie skóry