obrzęk naczynioruchowy
Obrzęk naczynioruchowy to nagła, miejscowa opuchlizna tkanek miękkich, przede wszystkim skóry i błon śluzowych, spowodowana zwiększoną przepuszczalnością naczyń krwionośnych. Charakteryzuje się szybkim rozwojem obrzęku, który może dotyczyć twarzy, warg, języka, krtani, kończyn, narządów płciowych lub przewodu pokarmowego.
Mechanizm powstawania obrzęku naczynioruchowego związany jest najczęściej z uwalnianiem mediatorów zapalnych, takich jak histamina, bradykinina czy leukotrieny. Wyróżnia się obrzęk alergiczny (mediowany przez IgE), niealergiczny (związany z działaniem leków, np. inhibitorów ACE), wrodzony (dziedziczny niedobór inhibitora C1-esterazy) oraz idiopatyczny (o nieznanej przyczynie).
Obrzęk naczynioruchowy górnych dróg oddechowych stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji. W przypadku obrzęku alergicznego leczenie obejmuje podanie adrenaliny, kortykosteroidów i leków przeciwhistaminowych. W obrzęku bradykininowym (np. dziedzicznym) stosuje się koncentrat inhibitora C1-esterazy, antagonistów receptora bradykininowego lub świeżo mrożone osocze.
Profilaktyka polega na identyfikacji i unikaniu czynników wyzwalających, edukacji pacjenta oraz, w przypadku obrzęku wrodzonego, na długoterminowym leczeniu zapobiegawczym inhibitorami C1-esterazy, antagonistami receptora bradykininowego lub lekami antyfibrynolitycznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nurofen Express Caps 200 mg
Lek Nurofen Express Caps 200 mg zawiera ibuprofen i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen, czerwień koszenilową (E124) oraz inne składniki pomocnicze, w tym sorbitol (22,26 mg/kapsułkę). Nie należy go stosować u osób z reakcjami nadwrażliwości na NLPZ lub ASA, objawiającymi się skurczem oskrzeli, astmą, obrzękiem naczynioruchowym czy pokrzywką. Przeciwwskazania obejmują także czynną lub nawracającą chorobę wrzodową żołądka/dwunastnicy, krwawienia z przewodu pokarmowego, ciężką niewydolność wątroby, nerek i serca (klasa IV wg NYHA), aktywne krwawienia, niewyjaśnione zaburzenia układu krwiotwórczego, dzieci <20 kg, ciężkie odwodnienie oraz ostatni trymestr ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu.
astma, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, czerwień koszenilowa, dysfunkcja hepatocytów, heparyna drobnocząsteczkowa, ibuprofen, inhibitor Xa, kortykosteroid, krwawienie z naczyń mózgowych, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na ibuprofen, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, powikłania przewodu pokarmowego, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, przewlekłe zapalenie zatok, przewlekły nieżyt nosa, retencja płynów, skurcz oskrzeli, sorbitol, trzeci trymestr ciąży, warfaryna, zaburzenie hemostazy, zaburzenie układu krwiotwórczego, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amoksiklav 500 mg + 100 mg
Amoksiklav, zawierający amoksycylinę (500 mg lub 1 g) oraz kwas klawulanowy (100 mg lub 200 mg) w stosunku 5:1, jest skutecznym antybiotykiem o szerokim spektrum działania, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka (≥1/100 do <1/10), nudności i wymioty (≥1/1000 do <1/100), które mogą prowadzić do poważnych powikłań, np. zapalenia jelita grubego związanego ze stosowaniem antybiotyku. Ponadto, stosowanie Amoksiklavu może powodować kandydozę skóry i błon śluzowych (≥1/100 do <1/10) oraz nadmierny wzrost niewrażliwych bakterii (częstość nieznana), co sprzyja wtórnym zakażeniom oportunistycznym. W zakresie hematologicznym odnotowano rzadkie przypadki przemijającej leukopenii, a także nieznaną częstość małopłytkowości, agranulocytozy, niedokrwistości hemolitycznej oraz wydłużenia czasu krwawienia i protrombinowego, co może skutkować zwiększoną podatnością na infekcje i krwawienia.
agranulocytoza, AlAT, amoksycylina, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, AspAT, biegunka, ból głowy, choroba posurowicza, drgawki, eozynofilia, kandydoza, krystaluria, kwas klawulanowy, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, osutka krostkowa, proszek do sporządzania roztworu, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon substancji czynnych
Olejek jałowcowy – Działania niepożądane
Olejek jałowcowy (Juniperi aetheroleum), stosowany m.in. w maści Aroma-Activ w stężeniu 0,5 g/100 g, wykazuje działanie lecznicze, jednak jego aplikacja wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych. Najczęściej obserwuje się miejscowe podrażnienia skóry, takie jak zaczerwienienie, świąd i pieczenie, a także reakcje alergiczne, w tym wyprysk kontaktowy i pokrzywkę, szczególnie u pacjentów z atopią lub chorobami dermatologicznymi (np. atopowe zapalenie skóry, łuszczyca). Szczególnie niebezpieczne jest stosowanie inhalacji swobodnej, które może wywołać skurcz oskrzeli objawiający się dusznością, świszczącym oddechem i uczuciem ucisku w klatce piersiowej, stanowiący poważne zagrożenie dla pacjentów z astmą oskrzelową lub POChP. Bardzo rzadko mogą wystąpić reakcje alergiczne systemowe, takie jak obrzęk naczynioruchowy czy reakcje anafilaktyczne, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
adrenalina, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, choroba układu oddechowego, duszność, glikokortykosteroid, Juniperi aetheroleum, łuszczyca, obrzęk naczynioruchowy, olejek jałowcowy, POChP, podrażnienie skóry, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, wyprysk kontaktowy, β2-mimetyk - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sertranorm 100 mg
Sertralina (Sertranorm) wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla SSRI, z najczęstszymi objawami ze strony przewodu pokarmowego (nudności, biegunka, suchość w ustach) oraz układu nerwowego (zawroty głowy, bóle głowy, senność, drżenie). U mężczyzn z zespołem lęku społecznego istotnym działaniem jest zaburzenie ejakulacji (14% vs 0% placebo). Objawy odstawienne, takie jak zawroty głowy, parestezje, bezsenność i nudności, pojawiają się przy nagłym przerwaniu terapii, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują zespół serotoninowy i złośliwy zespół neuroleptyczny, manifestujące się pobudzeniem, splątaniem, gorączką, nadciśnieniem tętniczym, tachykardią i sztywnością mięśni. Profil działań niepożądanych jest podobny u pacjentów z różnymi zaburzeniami psychicznymi oraz u dzieci i młodzieży, gdzie najczęściej występują bóle głowy (22%), bezsenność (21%), biegunka (11%) i nudności (15%).
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, depresja, drżenie, hipercholesterolemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, koszmar senny, krwotok poporodowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica rozpływna naskórka, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, myśli samobójcze, napad paniki, nerwowość, niepokój, niestrawność, niewydolność wątroby, niezdolność do ejakulacji, nudności, objaw odstawienny, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pobudzenie, rabdomioliza, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, senność, suchość w ustach, wydłużenie odcinka QT, wydłużenie odstępu QTc, wymioty, zaburzenie czucia, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie seksualne, zaburzenie snu, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół lęku społecznego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół stresu pourazowego, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmniejszenie libido, żółtaczka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Clemastinum Hasco 1 mg
Clemastinum Hasco w dawce 1 mg klemastyny fumaranu jest lekiem przeciwhistaminowym stosowanym w terapii objawów alergicznych, w tym alergii skórnych oraz alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Wskazania obejmują zapalenie kontaktowe skóry, pokrzywkę, świąd oraz skórne objawy obrzęku naczynioruchowego (obrzęku Quinckego). Ponadto lek łagodzi objawy alergicznego nieżytu nosa, takie jak wodnista wydzielina, kichanie i łzawienie. Preparat jest szczególnie zalecany w okresach zwiększonego narażenia na alergeny, np. podczas sezonów pylenia, oraz w ostrych stanach alergicznych skóry, gdzie może skutecznie zmniejszyć nasilenie dolegliwości.
alergen, alergia skórna, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, choroba alergiczna, klemastyna fumaran, laktoza jednowodna, lek przeciwhistaminowy, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, pokrzywka, pylenie roślin, reakcja alergiczna, schorzenie alergiczne, świąd, wodnista wydzielina z nosa, zapalenie kontaktowe skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amoxicillin + Clavulanic Acid Aurovitas 875 mg + 125 mg
Produkt leczniczy Amoxicillin + Clavulanic Acid Aurovitas w dawce 875 mg amoksycyliny i 125 mg kwasu klawulanowego w postaci tabletek powlekanych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą układu żołądkowo-jelitowego. Biegunka występuje bardzo często (≥1/10), natomiast nudności i wymioty są często obserwowane (≥1/100 do <1/10), szczególnie przy wyższych dawkach, co można złagodzić podając lek podczas posiłku. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) pojawia się niestrawność, a poważniejsze powikłania, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, ostre zapalenie trzustki czy czarny język włochaty, mają częstość nieznaną. Często zgłaszana jest kandydoza skóry i błon śluzowych, a także ryzyko nadmiernego wzrostu niewrażliwych bakterii. Rzadko obserwuje się przemijającą leukopenię, neutropenię i małopłytkowość, a cięższe zaburzenia hematologiczne, w tym agranulocytozę i niedokrwistość hemolityczną, mają częstość nieznaną. Reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja czy alergiczne zapalenie naczyń, również występują z częstością nieznaną i mogą stanowić zagrożenie życia.
agranulocytoza, aktywność AlAT, aktywność AspAT, alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina trójwodna, antybiotyk beta-laktamowy, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, biegunka, ból głowy, choroba posurowicza, czarny język włochaty, czas protrombinowy, drgawki, kandydoza błon śluzowych, krwotoczne zapalenie jelita grubego, krystaluria, kwas klawulanowy, leukopenia, liniowa IgA dermatoza, małopłytkowość, nadmierna ruchliwość, nadmierny wzrost bakterii, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, ostre zapalenie trzustki, ostry zespół wieńcowy, pęcherzowy rumień wielopostaciowy, pokrzywka, polekowa reakcja z eozynofilią, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toksyczna nekroliza naskórka, wydłużony czas krwawienia, wymioty, wysypka skórna, zapalenie jelit polekowe, zapalenie jelita grubego, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Solacutan 30 mg/g
Solacutan, zawierający diklofenak sodowy w stężeniu 30 mg/g, jest lekiem stosowanym miejscowo, który może wywoływać szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie o charakterze miejscowym. Najczęściej obserwuje się kontaktowe zapalenie skóry, rumień, wysypkę, podrażnienie, ból oraz pęcherze w miejscu aplikacji. Reakcje skórne obejmują także wyprysk, suchość skóry, obrzęk, świąd, a w rzadkich przypadkach pęcherzowe zapalenie skóry i reakcje nadwrażliwości na światło. Występują również rzadkie objawy systemowe, takie jak ból brzucha, biegunka, nudności, krwotok z przewodu pokarmowego, niewydolność nerek, astma, zapalenie spojówek, ból oka, zaburzenia łzawienia, krwawienia skórne oraz reakcje neurologiczne (przeczulica, hipertonia, parestezje). Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest zgodnie z MedDRA, z najczęstszymi reakcjami występującymi u ≥1/100 do <1/10 pacjentów.
astma, biegunka, diklofenak, diklofenak sodowy, hipertonia, kontaktowe zapalenie skóry, krwawienie skórne, krwotok z przewodu pokarmowego, łojotok, łysienie, nadwrażliwość na światło, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, owrzodzenie skóry, parestezje, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, przeczulica, rumień, Solacutan, wyprysk, wysypka grudkowo-plamista, wysypka krostkowa, wysypka pęcherzykowo-pęcherzowa, zapalenie skóry, zapalenie spojówek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Seretide 50 (50 mcg + 25 mcg)/dawkę inh.
Seretide to lek złożony zawierający salmeterol (β2-mimetyk) oraz flutykazon propionian (glikokortykosteroid), którego profil bezpieczeństwa odzwierciedla działania niepożądane typowe dla obu składników, bez synergistycznego nasilenia działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to bóle głowy (bardzo często >1/10), kandydoza jamy ustnej i gardła, zapalenie płuc i oskrzeli (często 1/100 do 1/10), hipokaliemia (często), a także objawy ze strony układu oddechowego, takie jak podrażnienie gardła i chrypka. Charakterystyczne dla salmeterolu są drżenia mięśni, kołatanie serca i bóle głowy, które zwykle ustępują przy kontynuacji terapii. Paradoksalny skurcz oskrzeli, choć rzadki, stanowi poważne powikłanie wymagające natychmiastowej interwencji, w tym przerwania podawania leku i zastosowania szybko działającego leku rozszerzającego oskrzela.
beta2-mimetyk, choroba niedokrwienna serca, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie mięśni, fachowy personel medyczny, flutykazon propionian, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej i gardła, kandydoza przełyku, kołatanie serca, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, salmeterol ksynafonian, skórna reakcja nadwrażliwości, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie części nosowej gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Caspofungin Adamed
Kaspofungina, stosowana w terapii przeciwgrzybiczej, wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji anafilaktycznych oraz działań niepożądanych związanych z uwalnianiem histaminy, takich jak wysypka, obrzęk twarzy, obrzęk naczynioruchowy, świąd, uczucie gorąca oraz skurcz oskrzeli. W przypadku pojawienia się tych objawów konieczne jest przerwanie leczenia i wdrożenie odpowiedniej terapii objawowej. Kaspofungina wykazuje ograniczoną aktywność wobec drożdżaków innych niż Candida oraz pleśni innych niż Aspergillus, co należy uwzględnić przy wyborze leczenia. Współpodawanie kaspofunginy z cyklosporyną może prowadzić do przejściowego wzrostu aktywności enzymów wątrobowych (ALT i AST do 3-krotności górnej granicy normy), dlatego zaleca się ścisłe monitorowanie funkcji wątroby podczas takiej terapii.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, Aspergillus, Candida, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cyklosporyna, działanie niepożądane, histamina, kaspofungina, łagodne zaburzenia czynności wątroby, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, patogen grzybiczny, reakcja alergiczna skórna, skurcz oskrzeli, spektrum przeciwgrzybicze, świąd, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, wysypka, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Kandesartan – Wskazania do stosowania
Kandesartan cyleksetyl, jako selektywny antagonista receptora AT1 dla angiotensyny II, znajduje szerokie zastosowanie w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych i dzieci (od 6 do <18 lat), a także w terapii niewydolności serca z frakcją wyrzutową lewej komory ≤40%. W monoterapii stosuje się dawki 8 mg, 16 mg lub 32 mg raz na dobę, natomiast w przypadku niewystarczającej kontroli ciśnienia tętniczego możliwe jest zastosowanie preparatów złożonych z amlodypiną (5 mg lub 10 mg) i/lub hydrochlorotiazydem (12,5 mg). Preparaty złożone, takie jak Camlocor, Candezek Combi, Candepres HCT czy trójskładnikowe kombinacje, stosowane są głównie jako leczenie zastępcze u pacjentów z ustabilizowaną kontrolą ciśnienia na poszczególnych składnikach.
amlodypina, angiotensyna II, antagonista kanałów wapniowych, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora mineralokortykoidowego, choroba współistniejąca, diuretyk tiazydowy, frakcja wyrzutowa lewej komory, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetyl, nadciśnienie tętnicze u dzieci, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pierwotne nadciśnienie tętnicze, preparat złożony, receptor AT1, remodeling mięśnia sercowego, sartan, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzona czynność skurczowa lewej komory - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clopidogrel Ranbaxy 75 mg
Klopidogrel, stosowany w dawce 75 mg/dobę, wykazuje działanie przeciwpłytkowe i jest szeroko stosowany w profilaktyce powikłań zakrzepowych. Profil bezpieczeństwa leku został potwierdzony w licznych badaniach klinicznych, takich jak CAPRIE, CURE, CLARITY, COMMIT, ACTIVE-A i TARDIS, obejmujących ponad 44 000 pacjentów. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, które występują u około 9,3% pacjentów, z podobną częstością ciężkich krwawień jak w przypadku kwasu acetylosalicylowego (ASA) 325 mg/dobę. W badaniu ACTIVE-A odnotowano wyższą częstość poważnych krwawień w grupie klopidogrel + ASA (6,7%) w porównaniu do placebo + ASA (4,3%), głównie z przewodu pokarmowego (3,5% vs 1,8%) oraz zwiększoną liczbę krwawień wewnątrzczaszkowych (1,4% vs 0,8%). Intensywne leczenie przeciwpłytkowe trzema lekami (ASA + klopidogrel + dipirydamol) po udarze niedokrwiennym mózgu wiązało się z istotnie większą częstością i nasileniem krwawień (OR 2,54; 95% CI 2,05-3,16; p<0,0001).
agranulocytoza, choroba posurowicza, dusznica bolesna, działanie przeciwpłytkowe, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hemofilia nabyta, kłębuszkowe zapalenie nerek, klopidogrel, krwawienie, krwawienie dostawowe, krwawienie mózgowe, krwawienie pozamózgowe, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwotok pozaotrzewnowy, kwas acetylosalicylowy, leczenie fibrynolityczne, leczenie przeciwpłytkowe, leukopenia, limfocytowe zapalenie okrężnicy, liszaj płaski, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, osutka krostkowa, pancytopenia, parestezja, pemfigoid, pomostowanie tętnic wieńcowych, powikłania zakrzepowe, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, udar niedokrwienny mózgu, wrzód żołądka i dwunastnicy, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nadwrażliwości indukowany lekami, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon chorób i schorzeń
Mastocytoza – Objawy
Mastocytoza to rzadkie schorzenie charakteryzujące się patologiczny nagromadzeniem i proliferacją mastocytów w skórze i/lub narządach wewnętrznych, prowadzące do uwalniania mediatorów zapalnych (histamina, prostaglandyny, leukotrieny). Klinicznie manifestuje się różnorodnymi objawami, w tym zmianami skórnymi (urticaria pigmentosa, świąd, objaw Dariera), dolegliwościami ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, biegunka, refluks, choroba wrzodowa), układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, hipotensja, omdlenia), neuropsychiatrycznymi (bóle głowy, mgła mózgowa, zaburzenia nastroju) oraz kostnymi (osteoporoza, złamania patologiczne). Mastocytoza dzieli się na postać skórną, dominującą u dzieci, oraz systemową, częściej występującą u dorosłych, z podtypami: indolentna (ISM), tląca (SSM), agresywna (ASM), z towarzyszącą chorobą hematologiczną (SM-AHN) oraz białaczka z komórek tucznych (MCL). Mediana przeżycia w ASM wynosi około 41 miesięcy, a w MCL mniej niż 6 miesięcy.
białaczka z komórek tucznych, bóle mięśniowo-szkieletowe, choroba wrzodowa, degranulacja komórek tucznych, dermografizm, hepatosplenomegalia, hipotensja, mastocyt, mastocytoma, mastocytoza skórna, mediator zapalny, mediatory komórek tucznych, niesteroidowe leki przeciwzapalne, objaw Dariera, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, tachykardia, urticaria pigmentosa, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia rytmu serca, złamanie patologiczne, zmiany osteosklerotyczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zahron Combi 10 mg + 10 mg
Preparat Zahron Combi, zawierający rozuwastatynę wapniową oraz amlodypinę bezylan, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości występowania, klasyfikowanych zgodnie z MedDRA. Wśród najważniejszych działań niepożądanych należy wymienić leukopenię (bardzo rzadko przy amlodypinie), małopłytkowość (bardzo rzadko przy amlodypinie, rzadko przy rozuwastatynie), reakcje alergiczne (bardzo rzadko przy amlodypinie) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy (rzadko przy rozuwastatynie). Częstość występowania hiperglikemii jest bardzo rzadka przy amlodypinie, natomiast cukrzyca występuje często przy stosowaniu rozuwastatyny. W zakresie układu nerwowego obserwuje się często zawroty głowy i ból głowy przy obu substancjach, a także senność (często przy amlodypinie) i inne zaburzenia czucia o częstości niezbyt częstej. Zaburzenia psychiczne, takie jak bezsenność, depresja i zmiany nastroju, występują z częstością nieznaną lub niezbyt częstą, co wymaga monitorowania stanu pacjenta.
amlodypina bezylan, ból głowy, cukrzyca, depresja, dezorientacja, drżenie, hiperglikemia, klasyfikacja MedDRA, leukopenia, małopłytkowość, niedoczulica, niewydolność oddechowa, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, parestezje, reakcja alergiczna, rozuwastatyna wapniowa, senność, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zaburzenia krzepnięcia krwi, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zawroty głowy, zmiany nastroju - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tolutris 80 mg + 10 mg + 25 mg
Lek Tolutris, zawierający telmisartan, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane objawy to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęk kostek oraz zmęczenie. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale potencjalnie ciężkie obrzęki naczynioruchowe (częstość ≥1/10 000 do <1/1000). W populacji japońskiej odnotowano zwiększone ryzyko zaburzeń czynności wątroby, co może mieć podłoże genetyczne. Ponadto, dane epidemiologiczne wskazują na związek między łączną dawką hydrochlorotiazydu a ryzykiem nieczerniakowych nowotworów złośliwych skóry, takich jak rak podstawnokomórkowy i kolczystokomórkowy.
alkaloza hipochloremiczna, choroba zwyrodnieniowa stawów, cukromocz, eozynofilia, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipoglikemia, hipomagnezemia, impotencja, jadłowstręt, jaskra z zamkniętym kątem, leukopenia, martwicze zapalenie naczyń, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedoczulica, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, posocznica, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, telmisartan, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, Tolutris, trombocytopenia, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia pozapiramidowe, zakażenie układu moczowego, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza, zapalenie ślinianki, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atozet 10 mg + 20 mg
Produkt leczniczy Atozet, zawierający ezetymib i atorwastatynę, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla statyn, z uwzględnieniem potencjalnych działań niepożądanych obserwowanych u ponad 2400 pacjentów w 7 badaniach klinicznych. Klinicznie istotne zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT i/lub AspAT ≥ 3 x górna granica normy) wystąpiło u 0,6% pacjentów, zwykle bezobjawowo i ustępująco po przerwaniu terapii. Należy monitorować funkcje wątroby przed i w trakcie leczenia. Do istotnych działań niepożądanych należą także miopatia i rzadko rabdomioliza, wymagające natychmiastowej reakcji w przypadku wystąpienia bólów mięśniowych, osłabienia lub gorączki. Ryzyko rozwoju cukrzycy jest zwiększone u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak glikemia na czczo ≥ 5,6 mmol/l, BMI > 30 kg/m², podwyższone triglicerydy oraz nadciśnienie tętnicze.
aminotransferaza, anafilaksja, arytmia, atorwastatyna, cholestaza, cukrzyca, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, ezetymib, hepatotoksyczność, hiperglikemia, leukopenia, mięśnie poprzecznie prążkowane, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niestrawność, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, stężenie glukozy, triglicerydy, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie seksualne, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acarizax 12 SQ-HDM
ACARIZAX, zawierający standaryzowany wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae (12 SQ-HDM), jest stosowany w immunoterapii swoistej alergicznego nieżytu nosa i astmy alergicznej. Profil bezpieczeństwa leku charakteryzuje się głównie łagodnymi do umiarkowanych miejscowymi reakcjami alergicznymi, które pojawiają się najczęściej w ciągu pierwszych dni terapii i ustępują w ciągu minut do godzin. Istnieje jednak ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, w tym anafilaksji, obrzęku naczynioruchowego oraz nagłego pogorszenia objawów astmy, co wymaga podania pierwszej dawki pod kontrolą lekarza i monitorowania pacjenta. Produkt nie jest wskazany u dzieci poniżej 12 lat ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.
alergen roztoczy, alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, astma alergiczna, astma niekontrolowana, ciężka reakcja alergiczna, dysfagia, eozynofilowe zapalenie przełyku, immunoterapia swoista, liofilizat podjęzykowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, obrzęk gardła, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tchawicy, owrzodzenie jamy ustnej, parestezja jamy ustnej, postępowanie przeciwwstrząsowe, przekrwienie błony śluzowej nosa, przełom nadciśnieniowy, reakcja alergiczna miejscowa, reakcja alergiczna systemowa, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, roztocze kurzu domowego, układ immunologiczny, wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego, zaostrzenie astmy, zapalenie części nosowej gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie krtani, zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ranigast 0,5 mg/ml
Lek Ranigast w postaci roztworu do infuzji zawiera ranitydynę w stężeniu 0,5 mg/ml (50 mg ranitydyny w 100 ml roztworu, co odpowiada 56 mg ranitydyny chlorowodorku). Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ranitydynę lub substancje pomocnicze, ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych, takich jak wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy czy skurcz oskrzeli, które mogą zagrażać życiu. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność sodu w ilości 0,10 mmol (2,35 mg) na ml roztworu, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi dotyczącymi spożycia sodu.
antagonista receptora H2, bilans sodowy, infuzja, nadwrażliwość na substancję czynną, objaw uczulenia, obrzęk naczynioruchowy, ograniczenie podaży sodu, postępowanie terapeutyczne, ranitydyna, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do infuzji, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, wysypka skórna, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Citabax 10 10 mg
Stosowanie cytalopramu (lek Citabax) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które są zazwyczaj łagodne i przemijające, najczęściej pojawiają się w pierwszych 1-2 tygodniach terapii. Działania niepożądane wykazują zależność od dawki i obejmują m.in. nasilone pocenie się, suchość w ustach, bezsenność, senność, biegunkę, nudności oraz uczucie zmęczenia. Najczęściej obserwowane objawy to zaburzenia snu, senność, suchość w ustach, nudności, osłabienie i zmniejszenie łaknienia. Rzadziej występują poważniejsze reakcje, takie jak hiponatremia, trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne, zaburzenia rytmu serca (w tym wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes), a także zespół serotoninowy, który jest stanem zagrażającym życiu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami serca, hipokaliemią oraz u kobiet, ze względu na ryzyko powikłań kardiologicznych i okulistycznych (ostre jaskry z wąskim kątem przesączania).
akatyzja, bruksizm, cytalopram, depersonalizacja, dyskineza, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jaskra z wąskim kątem przesączania, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, mlekotok, napad panicznego lęku, niedociśnienie ortostatyczne, niemiarowość komorowa, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, SSRI, suchość w ustach, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie orgazmu, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie wytrysku, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva 5 mg + 10 mg
Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva, łączący rozuwastatynę i ezetymib, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla obu substancji, z dominującymi łagodnymi i przemijającymi objawami. W badaniach klinicznych odsetek przerwań terapii z powodu działań niepożądanych rozuwastatyny wynosił poniżej 4%, a u pacjentów stosujących ezetymib (10 mg/dobę) częstość działań niepożądanych była porównywalna z placebo. Terapia skojarzona u około 1200 pacjentów ujawniła najczęstsze działania niepożądane: podwyższoną aktywność aminotransferaz, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, nudności, bóle brzucha, biegunka, wzdęcia) oraz bóle mięśniowe. Częstość występowania tych działań mieści się w zakresie ≥1/100 do <1/10 (często) lub ≥1/1000 do <1/100 (niezbyt często). Rzadziej obserwowano poważniejsze powikłania, takie jak miopatia, rabdomioliza, zapalenie wątroby, żółtaczka, czy reakcje skórne typu zespół Stevensa-Johnsona.
ALT, aminotransferaza, AST, ból brzucha, ból mięśniowy, CPK, cukrzyca typu 2, dysfagia, GGTP, ginekomastia, immunozależna miopatia nekrotyzująca, kinaza kreatynowa, leczenie immunosupresyjne, leukopenia, miopatia, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, polineuropatia, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, rozuwastatyna i ezetymib, rumień wielopostaciowy, trombocytopenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rapidentin 1 ml/ml
Rapidentin (1 mL/mL, płyn stomatologiczny) zawiera olejek eteryczny goździkowy (Caryophylli floris aetheroleum) i może wywoływać działania niepożądane, które należy uwzględnić w planowaniu terapii stomatologicznej. Do najczęściej zgłaszanych należą podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej, objawiające się miejscowym zaczerwienieniem, obrzękiem, bólem lub dyskomfortem, oraz reakcje alergiczne o szerokim spektrum, od świądu i wysypki po ciężkie reakcje anafilaktyczne. Częstość występowania tych działań nie została precyzyjnie określona. W przypadku podrażnienia zaleca się przerwanie aplikacji i przemycie miejsca wodą, natomiast reakcje alergiczne wymagają natychmiastowego zaprzestania stosowania leku i odpowiedniego postępowania medycznego. Monitorowanie bezpieczeństwa i zgłaszanie niepożądanych działań do odpowiednich instytucji jest obowiązkiem personelu medycznego.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie drażniące, leczenie stomatologiczne, nadwrażliwość, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, olejek goździkowy, płyn stomatologiczny, podrażnienie błony śluzowej, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień, stan zapalny, świąd, wysypka, wywiad alergologiczny, zaczerwienienie miejscowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Euthyrox N 25 25 mcg
Lewotyroksyna sodowa, dostępna w preparatach Euthyrox N w dawkach 25, 50, 75, 125 oraz 175 mikrogramów, jest bezpieczna przy prawidłowym stosowaniu i monitorowaniu klinicznym oraz laboratoryjnym. Ryzyko działań niepożądanych wzrasta przy przekroczeniu indywidualnej tolerancji dawki lub przedawkowaniu, zwłaszcza gdy dawka jest zwiększana zbyt szybko na początku terapii, co może wywołać objawy nadczynności tarczycy. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych zaleca się zmniejszenie dawki lub czasowe odstawienie leku, a następnie ostrożne wznowienie terapii z dostosowaniem dawki. Reakcje alergiczne, takie jak wysypka, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy, mogą wystąpić u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, choć ich częstość jest nieznana.
bezsenność, biegunka, ból głowy, dławica piersiowa, dolegliwość dławicowa, Euthyrox N, kołatanie serca, kurcz mięśni, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, nadmierne pocenie, niepokój ruchowy, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, pokrzywka, reakcja alergiczna, rzekomy guz mózgu, skurcz dodatkowy, tachykardia, uderzenie gorąca, układ sercowo-naczyniowy, wysypka skórna, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bulgaplin 50 mg
Program badań klinicznych pregabaliny (Bulgaplin) objął ponad 8900 pacjentów, w tym ponad 5600 w badaniach kontrolowanych placebo metodą podwójnie ślepej próby, co pozwoliło na dokładne określenie profilu bezpieczeństwa leku. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zawroty głowy i senność, które występowały bardzo często (≥1/10) i stanowiły główne przyczyny przerwania terapii (12% w grupie pregabaliny vs. 5% placebo). Większość działań niepożądanych miała nasilenie łagodne do umiarkowanego. Szczególną uwagę zwraca zwiększona częstość działań niepożądanych ośrodkowego układu nerwowego, zwłaszcza senności, u pacjentów leczonych z powodu ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego. Działania niepożądane obejmowały szeroki zakres układów i narządów, m.in. zaburzenia psychiczne (często: nastrój euforyczny, splątanie; rzadko: myśli samobójcze), neurologiczne (bardzo często: zawroty głowy, senność; często: ataksja, zaburzenia koordynacji), zaburzenia widzenia (często: nieostre widzenie, podwójne widzenie), a także reakcje alergiczne i zaburzenia metaboliczne.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anorgazmia, arytmia zatokowa, ataksja, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, bradykardia zatokowa, depersonalizacja, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawka, drgawka kloniczna mięśni, drżenie, dysgrafia, dyskineza, dyzuria, ginekomastia, hipoglikemia, hipokineza, jaskrawe widzenie, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, napad paniki, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, objaw odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, omam, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, parkinsonizm, pregabalina, przeczulica, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, senność, skąpomocz, splątanie, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, uzależnienie lekowe, wodobrzusze, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie erekcji, zaburzenie połykania, zachowanie samobójcze, zapalenie rogówki, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zawrót głowy położeniowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dafurag 10 mg/ml
Dafurag, zawierający 10 mg/ml furazydyny w formie zawiesiny doustnej, może wywoływać liczne działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwuje się nudności (8%), bóle głowy (6%) oraz nadmierne oddawanie gazów (1,5%). Rzadziej (<1%) występują poważne powikłania hematologiczne, takie jak sinica wskutek methemoglobinemii oraz niedokrwistość megaloblastyczna lub hemolityczna, szczególnie u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Neurologiczne objawy niepożądane obejmują zawroty głowy, senność oraz neuropatię obwodową, która może być ostra lub nieodwracalna, zwłaszcza u osób z niewydolnością nerek, niedokrwistością, cukrzycą, zaburzeniami elektrolitowymi lub niedoborem witaminy B. Furazydyna może także indukować ostre i przewlekłe reakcje nadwrażliwości płucnej, w tym zwłóknienie i rozsiane śródmiąższowe zapalenie płuc, szczególnie u pacjentów starszych i leczonych powyżej 6 miesięcy.
anafilaksja, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból klatki piersiowej, Candida, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dreszcze, drobnoustroje oporne, duszność, dyspepsja, działanie niepożądane, eozynofilia, furazydyna, gorączka, kaszel, łysienie, martwica miąższu wątroby, methemoglobinemia, neuropatia obwodowa, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość megaloblastyczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, polekowe zapalenie wątroby, Pseudomonas, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, senność, sinica, śródmiąższowe zapalenie płuc, świąd, wymioty, wysięk opłucnowy, wysypka, zaburzenia widzenia, zapalenie ślinianek, zapalenie trzustki, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złe samopoczucie, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna, zwłóknienie płuc - Leksykon substancji czynnych
Rutozyd – Działania niepożądane
Rutozyd, stosowany w dawkach terapeutycznych, jest generalnie dobrze tolerowany, jednak może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha oraz rzadko podrażnienie żołądka. Działania niepożądane klasyfikowane według MedDRA występują bardzo rzadko (poniżej 1 na 10 000 pacjentów) lub rzadko (1 na 10 000 do 1 na 1 000 pacjentów). Rutozyd może także powodować bóle i zawroty głowy, reakcje skórne (zaczerwienienie, świąd), zmęczenie oraz zaburzenia układu moczowego, takie jak zwiększone oddawanie moczu i kamica nerkowa, choć częstość tych zdarzeń jest nieznana. W preparatach złożonych, zwłaszcza zawierających salicylamid, mogą pojawić się dodatkowe objawy, w tym podrażnienie błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, skurcze jamy brzusznej, uczucie palenia za mostkiem, a także reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk twarzy, ust, języka lub gardła oraz duszność.
dolegliwości przewodu pokarmowego, dyspepsja, kamica nerkowa, klasyfikacja układów i narządów, krew utajona w kale, nadżerki, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, oznaczanie glukozy, podrażnienie błony śluzowej żołądka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rutozyd, substancja farmakologicznie czynna, terminologia MedDRA, wytrącanie moczanów - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Terbisil 250 mg
Lek Terbisil w postaci tabletek 250 mg zawiera 250 mg terbinafiny chlorowodorku i posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed jego zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na terbinafinę lub substancje pomocnicze, która może manifestować się od łagodnych reakcji alergicznych (świąd, wysypka) po ciężkie stany, takie jak obrzęk naczynioruchowy czy wstrząs anafilaktyczny. Drugim kluczowym przeciwwskazaniem jest przewlekła lub czynna choroba wątroby, w tym przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B lub C, alkoholowa choroba wątroby, zaawansowana niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby (NAFLD), autoimmunologiczne zapalenie wątroby, marskość oraz ostre zapalenie wątroby. Ze względu na metabolizm terbinafiny w wątrobie, u pacjentów z dysfunkcją tego narządu istnieje ryzyko kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych, co wymaga wcześniejszej oceny funkcji wątroby przed rozpoczęciem terapii.
alkoholowa choroba wątroby, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, chlorowodorek terbinafiny, choroba wątroby, działanie niepożądane, marskość wątroby, nadwrażliwość na terbinafinę, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie, ostre zapalenie wątroby, reakcja alergiczna, substancja czynna, świąd, terapia przeciwgrzybicza, upośledzenie funkcji wątroby, wirusowe zapalenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramizek Combi 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ramizek Combi zawiera ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn), co determinuje złożony profil przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na którykolwiek składnik, w tym inne inhibitory ACE i pochodne dihydropirydyny. U pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m² nie należy łączyć Ramizek Combi z aliskirenem ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, zwłaszcza nefrotoksyczności. Konieczne jest zachowanie co najmniej 36-godzinnego odstępu po stosowaniu sakubitrylu z walsartanem, aby uniknąć obrzęku naczynioruchowego. Lek jest przeciwwskazany u osób z historią obrzęku naczynioruchowego, znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych, w drugim i trzecim trymestrze ciąży, a także u pacjentów z niedociśnieniem lub niestabilnością hemodynamiczną.
antagonista wapnia, cukrzyca, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja lekowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, sakubitryl z walsartanem, stenoza aortalna, stenoza zastawki aortalnej, wstrząs kardiogenny, zabieg pozaustrojowy, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Interakcje leku – Rimal 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Rimal, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia metabolizowany przez CYP3A4), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Ramipryl wchodzi w interakcje prowadzące do ryzyka hiperkaliemii, niedociśnienia i zaburzeń czynności nerek, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków oszczędzających potas, heparyny, cyklosporyny, takrolimusu czy inhibitorów układu RAA. Przeciwwskazane jest łączenie ramiprylu z sakubitrylem i walsartanem (zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego) oraz z dializą przy użyciu błon poliakrylonitrylowych (ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznych). Amlodypina podlega metabolizmowi przez CYP3A4, co powoduje interakcje z inhibitorami (np. klarytromycyna, ketokonazol) zwiększającymi jej stężenie i działanie hipotensyjne, oraz induktorami (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) zmniejszającymi stężenie leku. Zalecane jest monitorowanie ciśnienia tętniczego i ewentualna modyfikacja dawki, szczególnie u osób starszych.
antagonista angiotensyny II, antagonista wapnia, azolowy lek przeciwgrzybiczny, błona dializacyjna, cytostatyk, dializa, doustny lek hipoglikemizujący, działanie hipotensyjne, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP3A4, kortykosteroid, leczenie pozaustrojowe, lek hipotensyjny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, migotanie komór, niedociśnienie, niedocukrzenie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, podwójna blokada układu, reakcja rzekomoanafilaktyczna, spożycie alkoholu, sympatomimetyk wazopresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tetracyclinum TZF
Tetracyklina wykazuje silne powinowactwo do jonów wapnia, co prowadzi do trwałego wiązania w tkankach kościotwórczych i zębach, dlatego jej stosowanie jest przeciwwskazane w ostatnim trymestrze ciąży oraz u dzieci do 12. roku życia ze względu na ryzyko przebarwień i zaburzeń rozwoju kostnego. Leczenie może indukować nadmierny rozrost drobnoustrojów niewrażliwych, np. Candida, co wymaga przerwania terapii i wdrożenia leczenia celowanego. Istotne jest monitorowanie pacjentów pod kątem reakcji alergicznych, w tym potencjalnie zagrażających życiu, takich jak złuszczające zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy czy wstrząs anafilaktyczny, zwłaszcza u osób z alergią krzyżową na inne tetracykliny. Ponadto, ze względu na ryzyko fotodermatoz, zaleca się unikanie ekspozycji na promieniowanie UV oraz stosowanie kremów z filtrem przeciwsłonecznym podczas terapii.
alergia krzyżowa, Candida, Clostridium difficile, czerwień koszenilowa, fotodermatoza, hepatotoksyczność, metronidazol, miastenia, morfologia krwi, niedobór laktazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, tetracyklina, toczeń rumieniowaty układowy, wankomycyna, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie funkcji nerek, zakażenie oportunistyczne, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – DIOVAN
Produkt leczniczy Diovan, zawierający walsartan, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem hiperkaliemii, zaburzeniami czynności nerek oraz wątroby. Hiperkaliemia jest istotnym zagrożeniem, dlatego nie zaleca się łączenia Diovanu z suplementami potasu, lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas czy heparyną, a stężenie potasu w surowicy powinno być regularnie monitorowane. U pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min oraz u osób dializowanych stosowanie leku jest przeciwwskazane lub wymaga szczególnej ostrożności, podobnie jak u dzieci z klirensem poniżej 30 ml/min. W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby dawka nie powinna przekraczać 80 mg. Należy także zwrócić uwagę na ryzyko niedociśnienia tętniczego u pacjentów z niedoborem sodu i/lub odwodnieniem, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych.
antagonista receptora angiotensyny II, azotemia, cholestaza, dializoterapia, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, marskość wątroby żółciowa, nadciśnienie nerkowo-naczyniowe, nefropatia cukrzycowa, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedobór sodu, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja fruktozy, obrzęk naczynioruchowy, oliguria, ostra niewydolność nerek, parahydroksybenzoesan metylu, przeszczep nerki, układ renina-angiotensyna, walsartan, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Chronada 200 mg + 250 mg
Lek Chronada, zawierający 200 mg soli sodowej siarczanu chondroityny oraz 250 mg chlorowodorku glukozaminy, wykazuje profil działań niepożądanych głównie o charakterze łagodnym i przemijającym, potwierdzony badaniem GAIT na 317 pacjentach. Najczęściej obserwuje się dolegliwości ze strony układu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności, niestrawność i gazy jelitowe (częstość 1-10%). Rzadziej występują refluks żołądkowo-przełykowy, ból w nadbrzuszu, zaparcia oraz dyskomfort brzuszny (0,01-1%). Częstym działaniem jest również ból głowy, a rzadziej zaburzenia smaku i zawroty głowy. Rzadko notuje się zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych oraz nieprawidłowe wyniki badań moczu, co wymaga monitorowania parametrów laboratoryjnych u pacjentów z ryzykiem zaburzeń funkcji wątroby. Zakażenia górnych dróg oddechowych i dróg moczowych występują rzadko, bez jednoznacznego związku przyczynowego z lekiem.
badanie kontrolowane placebo, badanie moczu, badanie podwójnie zaślepione, biegunka, ból głowy, ból kończyny, ból nadbrzusza, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek glukozaminy, dysguezia, dyspepsja, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, nadwrażliwość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, pokrzywka, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja płynów, siarczan chondroityny, skurcz mięśni, świąd, uderzenie gorąca, wymioty, wysypka, wzdęcia, wzdęcie, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zaparcie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ambrosan 30 mg
Preparat Ambrosan w dawce 30 mg, zawierający ambroksolu chlorowodorek, jest przeciwwskazany u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (125 mg/tabletkę). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z wrodzoną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, u których stosowanie leku jest niewskazane. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka), obrzęk naczynioruchowy, duszność oraz alergiczne zaburzenia ze strony układu pokarmowego. Wystąpienie tych symptomów po wcześniejszym zastosowaniu ambroksolu stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do dalszej terapii preparatem Ambrosan.
ambroksolu chlorowodorek, dysfagia, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, lek mukolityczny, lek sekretolityczny, nadwrażliwość na składnik aktywny, nasilony kaszel, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna na leki, tabletka z linią podziału, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zelsiglat 100 mg
Lek Zelsiglat, zawierający celekoksyb w dawkach 100 mg i 200 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na celekoksyb, sulfonamidy oraz u osób z reakcjami alergicznymi na NLPZ, w tym astmą indukowaną NLPZ, polipami nosa, obrzękiem naczynioruchowym czy pokrzywką. Nie należy stosować leku u pacjentów z aktywną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, aktywnym krwawieniem z przewodu pokarmowego, chorobą zapalną jelit, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (albuminy <25 g/l lub Child-Pugh ≥10), ciężką niewydolnością nerek (GFR <30 ml/min), zastoinową niewydolnością serca w klasie NYHA II-IV, chorobą niedokrwienną serca oraz chorobami naczyń obwodowych i mózgowych. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w ciąży, u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji oraz u matek karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne i przenikanie do mleka.
astma indukowana NLPZ, brak laktazy, celekoksyb, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, choroba zapalna jelit, działanie niepożądane, działanie teratogenne, inhibitor COX-2, karmienie piersią, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, polipy nosa, skala Child-Pugh, sulfonamid, triada aspirynowa, wada rozwojowa, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej nosa, zastoinowa niewydolność serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – IBU-SPA 400 mg + 100 mg
Lek IBU-SPA zawiera 400 mg ibuprofenu oraz 100 mg kofeiny i posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen, kofeinę lub inne składniki preparatu, a także u osób z reakcjami alergicznymi na NLPZ, takimi jak skurcz oskrzeli, astma, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z aktywną lub nawracającą chorobą wrzodową, krwawieniami z przewodu pokarmowego, zaburzeniami hematologicznymi o nieustalonym pochodzeniu, czynnych krwawieniach, ciężką niewydolnością serca (klasa IV wg NYHA), wątroby lub nerek oraz w trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych powikłań, w tym przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu. Stosowanie u pacjentów z ciężkim odwodnieniem jest również przeciwwskazane ze względu na ryzyko uszkodzenia nerek.
acenokumarol, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma, astma oskrzelowa, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba wieńcowa, choroba wrzodowa, doustny antykoagulant, glikokortykosteroid, ibuprofen, kofeina, krwawienie z naczyń mózgowych, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lit pierwiastek, metotreksat, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, perforacja układu pokarmowego, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna, ryzyko sercowo-naczyniowe, selektywny inhibitor COX-2, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, uszkodzenie nerek, warfaryna, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie wytwarzania krwi, zamknięcie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ketoprofen Ziaja 25 mg/g
Ketoprofen w postaci żelu (25 mg/g) może powodować zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe działania niepożądane, których częstość i nasilenie zależy od indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz dawki. Najczęściej obserwuje się reakcje skórne, takie jak rumień, świąd, wyprysk czy pieczenie w miejscu aplikacji, a także rzadziej pęcherzykowe zapalenie skóry, pokrzywkę, wyprysk pęcherzowy lub pryszczykowaty. Istnieje ryzyko rozprzestrzeniania się zmian skórnych poza miejsce stosowania oraz wystąpienia zapalenia skóry kontaktowego i obrzęku naczynioruchowego, który może prowadzić do trudności w oddychaniu. Ponadto ketoprofen może wywoływać reakcje anafilaktyczne (<1/10 000), fotonadwrażliwość oraz u pacjentów z astmą oskrzelową i nadwrażliwością na NLPZ napady duszności. W bardzo rzadkich przypadkach (<1/10 000) zgłaszano chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawienia z przewodu pokarmowego, biegunkę, niewydolność nerek oraz obrzęk naczynioruchowy obejmujący drogi oddechowe.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa żołądka, farmakoterapia, fotonadwrażliwość, ketoprofen żel, krwawienie z przewodu pokarmowego, napad duszności, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzykowe zapalenie skóry, pokrzywka, przewlekłe zapalenie zatok, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, rumień, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, triada aspirynowa, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk pęcherzowy, wyprysk pryszczykowaty, zapalenie skóry kontaktowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Akis 75 mg/ml
Diklofenak sodowy w postaci roztworu do wstrzykiwań (AKIS) dostępny jest w stężeniach 25 mg/ml, 50 mg/ml oraz 75 mg/ml i wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uważnie monitorować. Najczęściej obserwowane są reakcje miejscowe w miejscu podania, takie jak ból, rumień, obrzęk oraz rzadziej poważne powikłania, np. embolia cutis medicamentosa (zespół Nicolaua). Częstość tych działań jest zależna od dawki, z mniejszą częstością przy 25 i 50 mg w porównaniu do 75 mg. Ze strony przewodu pokarmowego występują nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, zapalenie żołądka oraz niedokrwienne zapalenie okrężnicy, a w rzadkich przypadkach krwotoczne powikłania, w tym choroba wrzodowa z krwawieniem lub perforacją. Długotrwałe stosowanie dużych dawek (do 150 mg/dobę) wiąże się ze zwiększonym ryzykiem incydentów sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, białkomocz, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, diklofenak sodowy, działanie niepożądane, krwiomocz, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwica wątroby, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, piorunujące zapalenie wątroby, podanie domięśniowe, podanie podskórne, powikłania sercowo-naczyniowe, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, śródmiąższowe zapalenie nerek, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrzyknięcie dożylne, zakrzepica tętnic, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Nicolaua, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuxal Forte Dla Dzieci 40 mg/ml
Ibuxal Forte Dla Dzieci, zawierający ibuprofen w stężeniu 40 mg/ml, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen, inne NLPZ, a także u osób z astmą oskrzelową, pokrzywką, obrzękiem naczynioruchowym lub skurczem oskrzeli po zastosowaniu NLPZ. Nie należy go stosować u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, aktywnym krwawieniem, małopłytkowością, skazą krwotoczną, chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, a także u osób z ciężką niewydolnością serca (klasa IV NYHA), wątroby lub nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min). Przeciwwskazaniem jest także trzeci trymestr ciąży, odwodnienie oraz wiek poniżej 3 miesięcy. Substancje pomocnicze, takie jak sorbitol (40 mg/ml), glikol propylenowy (10 mg/ml) i sodu benzoesan (2 mg/ml), mogą dodatkowo ograniczać stosowanie u pacjentów z nietolerancją fruktozy, noworodków i osób z problemami przewodu pokarmowego.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność serca, ciężka niewydolność wątroby, glikokortykosteroid, glikol propylenowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, perforacja, pokrzywka, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, sorbitol, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie wytwarzania krwi, zapalenie błony śluzowej nosa, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Viruzine Forte 500 mg/5 ml
Lek Viruzine Forte (inozyna pranobeks, 500 mg/5 ml, syrop) charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, w którym dominującym efektem jest bardzo często występująca hiperurykemia, manifestująca się podwyższonym stężeniem kwasu moczowego w surowicy krwi i moczu. Zmiany te zazwyczaj mieszczą się w granicach normy laboratoryjnej i ustępują w ciągu kilku dni po odstawieniu leku. Często obserwuje się również podwyższone stężenie mocznika oraz aktywności aminotransferaz i fosfatazy zasadowej, co może wskazywać na przemijające zaburzenia funkcji wątroby. Ze strony przewodu pokarmowego najczęstsze działania niepożądane to wymioty, nudności i dyskomfort w nadbrzuszu, a rzadziej biegunka i zaparcia. W obrębie układu mięśniowo-szkieletowego często występuje ból stawów, a w układzie nerwowym – ból i zawroty głowy, z rzadszym występowaniem senności i bezsenności.
aminotransferazy, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból stawów, ból w nadbrzuszu, dyskomfort w nadbrzuszu, fosfataza zasadowa, hiperurycemia, inozyna pranobeks, kwas moczowy, mocznik, nadwrażliwość, nerwowość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, senność, surowica krwi, świąd, tkanka podskórna, wielomocz, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia wątrobowe, zaburzenia żołądka i jelit, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydroxyzinum Hasco 10 mg/5 ml
Hydroksyzyna w postaci syropu Hydroxyzinum Hasco (10 mg/5 ml) wykazuje działania niepożądane głównie związane z depresyjnym lub paradoksalnym pobudzającym wpływem na ośrodkowy układ nerwowy, działaniem przeciwcholinergicznym oraz reakcjami nadwrażliwości. W badaniach klinicznych na 735 pacjentach stosujących dawkę 50 mg/dobę odnotowano najczęściej senność (13,74% vs 2,70% placebo), ból głowy (1,63% vs 1,90%), zmęczenie (1,36% vs 0,63%) oraz suchość w ustach (1,22% vs 0,63%). Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłoszono także rzadkie i bardzo rzadkie działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne (w tym wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia psychiczne (pobudzenie, splątanie, dezorientacja, omamy), neurologiczne (drgawki, dyskineza), kardiologiczne (tachykardia, torsade de pointes, wydłużenie QT), a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe, skórne i nerkowe.
cetyryzyna, chlorowodorek hydroksyzyny, drgawka, dyskineza, dystonia, działanie przeciwcholinergiczne, komorowe zaburzenia rytmu serca, małopłytkowość, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, tik, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wysypka polekowa, zaburzenie akomodacji, zapalenie skóry, zatrzymanie moczu, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nootropil 33% 333 mg/ml
Profil bezpieczeństwa piracetamu został określony na podstawie badań klinicznych z udziałem ponad 3000 pacjentów, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby z kontrolą placebo. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana. Najczęściej obserwowane działania obejmują nerwowość i hiperkinezję, natomiast niezbyt często występują depresja, senność i astenia. Reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktoidalne, mają częstość nieznaną. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, gdyż mogą wystąpić zaburzenia krwotoczne, a także u osób z padaczką, ze względu na ryzyko nasilenia napadów. W trakcie terapii obserwowano także zwiększenie masy ciała oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności i wymioty.
anhedonia, astenia, ataksja, biegunka, ból nadbrzusza, hiperkinezja, metoda podwójnie ślepej próby, napad padaczkowy, nasilenie padaczki, nootropil, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omam, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, piracetam, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, roztwór doustny, senność, splątanie, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie równowagi, zapalenie skóry, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Topotecanum Accord 1 mg/ml
Topotekan wykazuje znaczną aktywność przeciwnowotworową, jednak jego stosowanie jest ograniczone głównie przez toksyczność hematologiczną, która jest przewidywalna i odwracalna. W badaniach klinicznych obejmujących 523 pacjentki z nawrotowym rakiem jajnika oraz 631 pacjentów z nawrotowym drobnokomórkowym rakiem płuca, a także w terapii skojarzonej z cisplatyną w raku szyjki macicy, najczęściej obserwowano ciężką neutropenię (ANC <0,5 x 10^9/l) u 55% pacjentów podczas pierwszego kursu, utrzymującą się ≥7 dni u 20%, oraz ogólną częstość neutropenii u 77% pacjentów. Gorączka neutropeniczna wystąpiła u 11% pacjentów, zakażenia u 26%, a posocznica u 5%. Małopłytkowość ciężka (płytki ≤25 x 10^9/l) dotyczyła 25% pacjentów, umiarkowana (25-50 x 10^9/l) kolejnych 25%, a niedokrwistość (Hb ≤8,0 g/dl) u 37%. Niehematologiczne działania niepożądane obejmowały nudności (52%, ciężkie 4%), wymioty (32%, ciężkie 3%), biegunkę (18%, ciężka 2%), zapalenie błon śluzowych (14%, ciężkie 1%) oraz łysienie (całkowite/wyraźne u 30%, częściowe u 15%).
ciężka neutropenia, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, drobnokomórkowy rak płuca, gorączka neutropeniczna, hiperbilirubinemia, jadłowstręt, leukopenia, małopłytkowość, mielosupresja, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, posocznica, rak jajnika, rak szyjki macicy, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczność hematologiczna, topotekan, wynaczynienie, zapalenie okrężnicy, zapalenie śluzówek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nedal 10 mg
Profil bezpieczeństwa nebiwololu (Nedal 10 mg) różni się w zależności od wskazania terapeutycznego, z odrębnym omówieniem dla nadciśnienia tętniczego oraz przewlekłej niewydolności serca. W terapii nadciśnienia tętniczego najczęściej obserwowane działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10 to bóle i zawroty głowy oraz zmęczenie, natomiast rzadziej (≥1/1000 do <1/100) występują m.in. bradykardia, niewydolność serca, niedociśnienie tętnicze, duszność, zaparcia, nudności, świąd i impotencja. Bardzo rzadko (<1/10 000) odnotowano blok przedsionkowo-komorowy i nasilenie łuszczycy. Dodatkowo, działania niepożądane typowe dla beta-adrenolityków, takie jak omamy, psychozy czy zespół Raynauda, mogą potencjalnie wystąpić przy stosowaniu nebiwololu.
beta-adrenolityk, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, chromanie przestankowe, duszność, impotencja, koszmary senne, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, nebiwolol, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk kończyn dolnych, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ortostatyczne niedociśnienie tętnicze, parestezje, pokrzywka, przewlekła niewydolność serca, psychoza, selektywny beta-adrenolityk, skurcz oskrzeli, splątanie, świąd, wysypka rumieniowa, zaburzenia widzenia, zaparcia, zawroty głowy, zespół oczno-śluzówkowo-skórny, zespół Raynauda - Leksykon leków
Działania niepożądane – Helituspan APTEO MED 7 mg/ml
Helituspan w postaci syropu o stężeniu 7 mg/ml, zawierający suchy wyciąg z liścia bluszczu (Hedera helix L.), może wywoływać działania niepożądane, których częstość występowania jest nieznana ze względu na brak wystarczających danych. Najczęściej obserwowane reakcje dotyczą układu immunologicznego i pokarmowego. W zakresie układu immunologicznego mogą wystąpić reakcje alergiczne, takie jak wysypka, pokrzywka, duszności oraz reakcje anafilaktyczne, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Objawy te mogą obejmować zmiany skórne, świąd, obrzęk tkanek, skurcz oskrzeli oraz wstrząs anafilaktyczny. W obrębie układu pokarmowego zgłaszane są nudności, wymioty i biegunka, które mogą prowadzić do zaburzeń elektrolitowych, odwodnienia oraz powikłań takich jak zachłystowe zapalenie płuc, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka.
biegunka, błona śluzowa przewodu pokarmowego, duszność, dysfagia, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, nudność, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, skurcz oskrzeli, układ immunologiczny, układ pokarmowy, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg z bluszczu, wymioty, wysypka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zachłystowe zapalenie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pregabalin Vivanta 75 mg
Pregabalina Vivanta, dostępna w kapsułkach twardych o dawkach 75 mg, 150 mg i 300 mg, posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących ponad 8900 pacjentów, z czego ponad 5600 uczestniczyło w badaniach kontrolowanych placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy i senność, występujące bardzo często (≥ 1/10), które mogą znacząco wpływać na codzienne funkcjonowanie i prowadzić do przerwania terapii (12% w grupie pregabaliny vs. 5% placebo). Inne często występujące objawy to bóle głowy, ataksja, zaburzenia koordynacji, drżenia, zaburzenia mowy, parestezje oraz uspokojenie. Wśród działań niepożądanych o mniejszej częstości (≥ 1/1 000 do < 1/100) znajdują się poważniejsze zaburzenia neurologiczne, takie jak omdlenia, drgawki kloniczne mięśni czy zaburzenia poznawcze. Profil bezpieczeństwa obejmuje również zaburzenia psychiczne, w tym nastrój euforyczny, splątanie, drażliwość, bezsenność, a rzadziej myśli i zachowania samobójcze oraz uzależnienie od leku.
arytmia zatokowa, ataksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból neuropatyczny, bolesne miesiączkowanie, bradykardia zatokowa, dezorientacja, drgawki kloniczne, drżenie, duszność, dysfagia, dyzuria, ginekomastia, hipoglikemia, hipokineza, nadciśnienie tętnicze, napad paniki, napady padaczkowe ogniskowe, nastrój euforyczny, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, nieostre widzenie, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, nudności, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezje, podwójne widzenie, pregabalina, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, splątanie, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, wirusowe zapalenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia erekcji, zaburzenia mowy, zapalenie trzustki, zaparcia, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół parkinsonowski, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka