Dawkowanie i sposób podawania
Lenalidomide Pharmascience 2,5 mg
Lenalidomid Pharmascience jest stosowany w leczeniu nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego oraz innych wskazań hematologicznych, pod ścisłym nadzorem lekarza doświadczonego w terapii przeciwnowotworowej. Dawkowanie lenalidomidu jest dostosowywane indywidualnie w zależności od wskazania, parametrów hematologicznych oraz występujących działań niepożądanych, zwłaszcza neutropenii i trombocytopenii 3. lub 4. stopnia. Przykładowo, w leczeniu szpiczaka mnogiego u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia stosuje się lenalidomid 25 mg p.o. raz na dobę w dniach 1-21 cykli 28-dniowych wraz z deksametazonem 40 mg w dniach 1, 8, 15 i 22. W przypadku wystąpienia ciężkich działań toksycznych zaleca się przerwanie terapii i wznowienie w niższej dawce, zgodnie z tabelą redukcji dawek (np. z 25 mg do 20 mg, 15 mg, 10 mg, 5 mg, aż do 2,5 mg). Nie wolno rozpoczynać leczenia, jeśli ANC jest < 1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek < 50 × 10⁹/l, z wyjątkiem sytuacji związanych z nacieczeniem szpiku przez chłoniaka.
- Dawkowanie i sposób podawania lenalidomidu
- Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach
- Noworozpoznany szpiczak mnogi
- Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem
- Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem
- Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem
- Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym po ASCT
- Szpiczak mnogi u pacjentów po co najmniej jednym schemacie leczenia
- Chłoniak grudkowy
- Modyfikacje dawki ze względu na toksyczność
- Szczególne grupy pacjentów
Dawkowanie i sposób podawania lenalidomidu
Leczenie produktem Lenalidomide Pharmascience powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. W niniejszym artykule zawarto szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i modyfikacji dawki lenalidomidu w zależności od wskazania oraz występujących działań niepożądanych.1
Ogólne zasady dawkowania
Dawkowanie lenalidomidu należy modyfikować na podstawie obserwacji klinicznych i wyników badań laboratoryjnych. Dostosowanie dawki zalecane jest w przypadku wystąpienia neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia uznanych za związane z leczeniem lenalidomidem.2
W przypadku wystąpienia neutropenii w postępowaniu terapeutycznym należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu. Zalecenia dotyczące postępowania w przypadku pominiętej dawki są następujące:3
- Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło mniej niż 12 godzin, pacjent może zażyć tę dawkę
- Jeśli upłynęło ponad 12 godzin, pacjent nie powinien zażyć pominiętej dawki, ale przyjąć kolejną dawkę o zaplanowanej porze następnego dnia4
Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach
Noworozpoznany szpiczak mnogi
Lenalidomid może być stosowany w różnych schematach terapeutycznych u pacjentów z noworozpoznanym szpiczakiem mnogim, w zależności od kwalifikacji do przeszczepienia komórek macierzystych.
Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem
Leczenie to stosuje się u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepienia. Nie wolno rozpoczynać leczenia, jeśli ANC wynosi < 1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10⁹/l.5
Dawkowanie w tym schemacie obejmuje:6
- Lenalidomid: 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli
- Deksametazon: 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 powtarzanych 28-dniowych cykli
Leczenie można kontynuować do progresji choroby lub nietolerancji.7
Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem
W tym schemacie leczenie podzielone jest na dwie fazy:8
Leczenie początkowe:
- Lenalidomid: 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-14 każdego 21-dniowego cyklu
- Bortezomib: 1,3 mg/m² powierzchni ciała podskórnie dwa razy w tygodniu (dni 1, 4, 8 i 11) każdego 21-dniowego cyklu
- Deksametazon: dawkowanie dobierane indywidualnie
Zaleca się przeprowadzenie maksymalnie ośmiu 21-dniowych cykli leczenia (24 tygodnie leczenia początkowego).9
Kontynuacja leczenia:
- Lenalidomid: 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli
- Deksametazon: kontynuacja podawania (dawkowanie dobierane indywidualnie)
Leczenie należy kontynuować do wystąpienia progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności.10
Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem
W tym schemacie nie wolno rozpoczynać leczenia, jeśli ANC wynosi < 1,5 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10⁹/l.11
Dawkowanie obejmuje:12
- Lenalidomid: 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli, maksymalnie przez 9 cykli
- Melfalan: 0,18 mg/kg mc. doustnie raz na dobę w dniach 1-4 powtarzanych 28-dniowych cykli
- Prednizon: 2 mg/kg mc. doustnie raz na dobę w dniach 1-4 powtarzanych 28-dniowych cykli
Pacjenci, którzy ukończą 9 cykli lub nie mogą ukończyć leczenia skojarzonego z powodu nietolerancji, mogą być leczeni lenalidomidem w monoterapii: 10 mg raz na dobę doustnie w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli do progresji choroby.13
Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym po ASCT
Leczenie podtrzymujące lenalidomidem należy rozpoczynać po odpowiedniej normalizacji parametrów hematologicznych po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych (ASCT) u pacjentów bez dowodów progresji choroby. Nie wolno rozpoczynać leczenia, jeśli ANC wynosi < 1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10⁹/l.14
Dawkowanie:15
- Dawka początkowa: 10 mg doustnie raz na dobę bez przerwy (w dniach 1-28 powtarzanych 28-dniowych cykli)
- Po 3 cyklach dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli jest dobrze tolerowana
- Leczenie należy kontynuować do progresji choroby lub nietolerancji
Szpiczak mnogi u pacjentów po co najmniej jednym schemacie leczenia
Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli ANC wynosi < 1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10⁹/l lub < 30 × 10⁹/l, w zależności od nacieczenia szpiku kostnego przez komórki plazmatyczne.16
Dawkowanie:17
- Lenalidomid: 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli
- Deksametazon: 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-4, 9-12 i 17-20 każdego 28-dniowego cyklu przez pierwsze 4 cykle, a następnie 40 mg raz na dobę w dniach 1-4 co 28 dni
Lekarz przepisujący lek powinien dokładnie ocenić dawkę deksametazonu, biorąc pod uwagę stan pacjenta oraz nasilenie choroby.18
Chłoniak grudkowy
Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli ANC wynosi < 1 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10⁹/l, chyba że jest to skutkiem nacieczenia szpiku kostnego przez chłoniaka.19
Dawkowanie:20
- Lenalidomid: 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli, maksymalnie przez 12 cykli
- Rytuksymab: 375 mg/m² pc. dożylnie co tydzień w 1. cyklu (dni 1, 8, 15 i 22) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu w cyklach 2-5
Modyfikacje dawki ze względu na toksyczność
Trombocytopenia i neutropenia
Poniżej przedstawiono tabelę z etapami zmniejszania dawki lenalidomidu w przypadku wystąpienia działań toksycznych hematologicznych, zależnie od wskazania.
| Wskazanie | Dawka początkowa | Poziom dawki -1 | Poziom dawki -2 | Poziom dawki -3 | Poziom dawki -4 | Poziom dawki -5 |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nowo rozpoznany szpiczak mnogi – lenalidomid z deksametazonem | 25 mg | 20 mg | 15 mg | 10 mg | 5 mg | 2,5 mg |
| Nowo rozpoznany szpiczak mnogi – lenalidomid z bortezomibem i deksametazonem | 25 mg | 20 mg | 15 mg | 10 mg | 5 mg | 2,5 mg |
| Nowo rozpoznany szpiczak mnogi – lenalidomid z melfalanem i prednizonem | 10 mg | 7,5 mg | 5 mg | 2,5 mg | n/d | n/d |
| Leczenie podtrzymujące po ASCT | 10 mg (można zwiększyć do 15 mg po 3 cyklach) | 5 mg | 5 mg (dni 1-21 co 28 dni) | n/d | n/d | n/d |
| Szpiczak mnogi po co najmniej jednym schemacie leczenia | 25 mg | 15 mg | 10 mg | 5 mg | n/d | n/d |
| Chłoniak grudkowy | 20 mg | 15 mg | 10 mg | 5 mg | n/d | n/d |
Algorytmy postępowania w przypadku wystąpienia trombocytopenii lub neutropenii są podobne dla wszystkich wskazań, z niewielkimi różnicami w zależności od wskazania. Ogólnie obejmują przerwanie leczenia przy spadku płytek krwi lub neutrofili poniżej określonego poziomu, a następnie wznowienie leczenia w niższej dawce po powrocie parametrów do akceptowalnych wartości.21
Inne działania toksyczne
Przy wystąpieniu działań toksycznych 3. lub 4. stopnia, których wystąpienie zostało uznane za związane ze stosowaniem lenalidomidu, należy przerwać leczenie i ponownie je rozpocząć w mniejszej dawce po ustąpieniu objawów toksyczności do poziomu ≤ 2., według uznania lekarza.22
W przypadku wysypki skórnej:23
- W razie wysypki 2. lub 3. stopnia należy rozważyć przerwanie lub zaprzestanie stosowania lenalidomidu
- Leczenie należy przerwać w przypadku obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki 4. stopnia, wysypki ze złuszczaniem skóry, pęcherzami lub podejrzenia SJS, TEN lub DRESS
- Nie należy wznawiać leczenia po ustąpieniu tych reakcji
Szczególne grupy pacjentów
Dzieci i młodzież
Produktu Lenalidomide Pharmascience nie należy stosować u dzieci w wieku od 0 do 18 lat ze względu na bezpieczeństwo stosowania.24
Osoby w podeszłym wieku
Lenalidomid był stosowany w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim w wieku do 91 lat i u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi w wieku do 95 lat. Ze względu na większe prawdopodobieństwo wystąpienia zmniejszonej rezerwy czynnościowej nerek u pacjentów w podeszłym wieku, należy zachować ostrożność podczas doboru dawki oraz kontrolować czynność nerek.25
U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, dawka początkowa deksametazonu to 20 mg na dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. każdego 28-dniowego cyklu.26
Należy zachować szczególną ostrożność przy kwalifikacji pacjentów w wieku powyżej 75 lat do leczenia, ponieważ terapia skojarzona lenalidomidem była gorzej tolerowana w tej grupie wiekowej. Zaobserwowano wyższy odsetek przerwania leczenia z powodu nietolerancji w porównaniu do pacjentów młodszych.27
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z cięższymi zaburzeniami czynności nerek może wystąpić obniżona tolerancja na leczenie. Należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i wskazane jest kontrolowanie czynności nerek.28
U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek i szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi, chłoniakiem z komórek płaszcza lub chłoniakiem grudkowym nie jest wymagane dostosowanie dawki. Natomiast u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub krańcowym stadium niewydolności nerek zaleca się odpowiednie dostosowanie dawki zarówno w początkowym okresie leczenia, jak i w trakcie jego trwania.29
Sposób podawania
Lenalidomid podawany jest doustnie, zgodnie z zalecanym dawkowaniem dla danego wskazania. Pacjenci powinni przyjmować kapsułki lenalidomidu zgodnie z określonym schematem dawkowania, zawsze o podobnej porze dnia. W przypadku pominięcia dawki, należy postępować zgodnie z zasadami opisanymi w sekcji dotyczącej ogólnych zasad dawkowania.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania