obrzęk naczynioruchowy
Obrzęk naczynioruchowy to nagła, miejscowa opuchlizna tkanek miękkich, przede wszystkim skóry i błon śluzowych, spowodowana zwiększoną przepuszczalnością naczyń krwionośnych. Charakteryzuje się szybkim rozwojem obrzęku, który może dotyczyć twarzy, warg, języka, krtani, kończyn, narządów płciowych lub przewodu pokarmowego.
Mechanizm powstawania obrzęku naczynioruchowego związany jest najczęściej z uwalnianiem mediatorów zapalnych, takich jak histamina, bradykinina czy leukotrieny. Wyróżnia się obrzęk alergiczny (mediowany przez IgE), niealergiczny (związany z działaniem leków, np. inhibitorów ACE), wrodzony (dziedziczny niedobór inhibitora C1-esterazy) oraz idiopatyczny (o nieznanej przyczynie).
Obrzęk naczynioruchowy górnych dróg oddechowych stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji. W przypadku obrzęku alergicznego leczenie obejmuje podanie adrenaliny, kortykosteroidów i leków przeciwhistaminowych. W obrzęku bradykininowym (np. dziedzicznym) stosuje się koncentrat inhibitora C1-esterazy, antagonistów receptora bradykininowego lub świeżo mrożone osocze.
Profilaktyka polega na identyfikacji i unikaniu czynników wyzwalających, edukacji pacjenta oraz, w przypadku obrzęku wrodzonego, na długoterminowym leczeniu zapobiegawczym inhibitorami C1-esterazy, antagonistami receptora bradykininowego lub lekami antyfibrynolitycznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Metafen Dexketoprofen 25 mg
Deksleketoprofen w dawce 25 mg, stosowany w formie tabletek powlekanych, wykazuje działania niepożądane o różnej częstości występowania, od bardzo rzadkich (<1/10 000) do często (≥1/100 do <1/10). Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka i niestrawność. Niezbyt często występują zapalenie błony śluzowej żołądka, zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz wzdęcia. Rzadko notuje się poważniejsze powikłania, w tym chorobę wrzodową żołądka, krwotok, perforację, a także zapalenie trzustki. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko perforacji i krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą być śmiertelne, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. W obrębie układu nerwowego niezbyt często pojawiają się ból głowy, zawroty głowy i senność, a rzadziej parestezje i omdlenia. W pojedynczych przypadkach odnotowano jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, szczególnie u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym lub mieszaną chorobą tkanki łącznej.
agranulocytoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, deksketoprofen, hipoplazja szpiku, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, nudności i wymioty, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, perforacja, plamica, skurcz oskrzeli, smoliste stolce, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar, uszkodzenie wątroby, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia gruczołu krokowego, zaburzenia miesiączkowania, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał serca, zawroty głowy błędnikowe, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pregabalin Reddy 75 mg
Profil bezpieczeństwa pregabaliny został oceniony w badaniach klinicznych obejmujących ponad 8900 pacjentów, z czego ponad 5600 uczestniczyło w kontrolowanych badaniach placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy i senność, które występują bardzo często, a większość reakcji ma łagodne lub umiarkowane nasilenie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynosi 12% w grupie leczonej pregabaliną versus 5% w grupie placebo, głównie z powodu zawrotów głowy i senności. W populacji pediatrycznej profil bezpieczeństwa jest podobny do dorosłych, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi takimi jak senność, gorączka, zakażenia górnych dróg oddechowych, zwiększenie łaknienia i masy ciała. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia objawów odstawienia, takich jak bezsenność, bóle głowy, nudności, lęk, drgawki czy myśli samobójcze, które mogą wskazywać na rozwój uzależnienia i są zależne od dawki pregabaliny.
amenorrhea, arytmia zatokowa, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny, depresja oddechowa, drgawki kloniczne, drżenie zamiarowe, dysfagia, dyzuria, fosfokinaza kreatynowa, ginekomastia, hipoglikemia, napad paniki, napady padaczkowe częściowe, neutropenia, niewydolność nerek, niewydolność serca zastoinowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, tachykardia zatokowa, toksyczna nekroliza naskórka, uraz rdzenia kręgowego, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zawroty głowy ułożeniowe, zespół odstawienia, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Krka 10 mg
Atorvastatin Krka, zawierający atorwastatynę wapniową w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z innymi inhibitorami reduktazy HMG-CoA. W badaniach klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów (8755 leczonych atorwastatyną, 7311 placebo) przez średnio 53 tygodnie, 5,2% pacjentów przerwało terapię z powodu działań niepożądanych (vs. 4,0% w grupie placebo). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były łagodne i przemijające zaburzenia, takie jak podwyższenie aminotransferaz (istotne klinicznie u 0,8% pacjentów, zależne od dawki), wzrost aktywności kinazy kreatynowej (CK) przekraczający 3-krotność normy u 2,5%, a znaczne (>10-krotność normy) u 0,4%. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (10-17 lat) jest podobny do dorosłych, bez istotnego wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe. Działania niepożądane obejmują m.in. zakażenia, zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, hipoglikemia), zaburzenia neurologiczne, żołądkowo-jelitowe, skórne oraz mięśniowo-szkieletowe.
aminotransferaza, anafilaksja, atorwastatyna wapniowa, cholestaza, dysfagia, dyspepsja, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mialgia, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, skala Tannera, śródmiąższowa choroba płuc, tendinopatia, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ambroxol Aflofarm 30 mg/5 ml
Ambroksol w formie syropu (30 mg/5 ml) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które dotyczą różnych układów i narządów. Najczęściej obserwuje się zaburzenia smaku (często ≥1/100), suchość błony śluzowej jamy ustnej (niezbyt często ≥1/1000 do <1/100) oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i hipoestezja w obrębie jamy ustnej i gardła (często ≥1/100). Rzadziej występują wymioty, biegunka, dyspepsja, bóle brzucha, zaparcia i zgaga (niezbyt często). Reakcje nadwrażliwości immunologicznej są rzadkie (≥1/10 000 do <1/1000), natomiast ciężkie reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy i świąd mają częstość nieznaną. Działania skórne obejmują rzadkie wysypki i pokrzywki oraz bardzo poważne, choć o nieznanej częstości, reakcje takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka i ostra uogólniona krostkowica.
ambroksol, dyspepsja, dyzuria, działanie niepożądane, hipoestezja, kserostomia, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, suchość gardła, toksyczna martwica naskórka, układ immunologiczny, układ moczowy, układ oddechowy, układ pokarmowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie smaku, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tisseel –
TISSEEL, klej fibrynowy stosowany w chirurgii, może wywoływać liczne działania niepożądane, w tym poważne reakcje nadwrażliwości i alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, bradykardia, tachykardia, świszczący oddech, pokrzywka, niedociśnienie oraz wstrząs anafilaktyczny, które mogą być zagrażające życiu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów uczulonych na aprotyninę lub inne składniki preparatu, gdyż kolejne podania mogą wywołać ciężkie reakcje anafilaktyczne nawet po wcześniejszym dobrym tolerowaniu. Niezamierzone podanie do światła naczynia może prowadzić do zakrzepicy żyły pachowej (często), zatoru tętniczego, zatoru tętnicy mózgowej oraz zawału mózgu (niezbyt często), a także do zespołu DIC i zatoru powietrznego lub gazowego, szczególnie przy nieprawidłowym stosowaniu urządzeń aplikujących pod wysokim ciśnieniem. W rzadkich przypadkach obserwowano powstawanie przeciwciał przeciw składnikom kleju, co może obniżać skuteczność leczenia i zwiększać ryzyko reakcji alergicznych przy ponownym zastosowaniu.
aprotynina, bradykardia, degradacja fibryny, dreszcze, incydent zakrzepowo-zatorowy, klej fibrynowy, niedociśnienie, niedrożność jelit, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, płyn surowiczy, pokrzywka, przeciwciała, reakcja anafilaktyczna, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, szok anafilaktyczny, tachykardia, zaburzenie gojenia ran, zakażenie pooperacyjne, zakrzepica żyły pachowej, zator powietrzny, zator tętnicy mózgowej, zator tętniczy, zawał mózgu, zespół DIC - Leksykon leków
Działania niepożądane – Palexia 50 mg
Tapentadol w dawce 50 mg (Palexia) w formie tabletek powlekanych wykazuje profil działań niepożądanych głównie obejmujący układ pokarmowy i ośrodkowy układ nerwowy. Najczęściej obserwowane objawy to nudności, wymioty, senność, zawroty głowy oraz bóle głowy. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10) do rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), a także działania o częstości nieznanej. Wśród rzadkich, ale istotnych reakcji nadwrażliwości odnotowano obrzęk naczynioruchowy, anafilaksję i wstrząs anafilaktyczny. Ponadto, u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak wiek podeszły czy nowotwór, zgłaszano przypadki majaczenia. Dane kliniczne do 90 dni stosowania nie wykazały istotnych objawów odstawiennych, choć zaleca się monitorowanie pacjentów po nagłym przerwaniu terapii.
anafilaksja, ataksja, ból przewlekły, depresja, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, dyspepsja, działanie niepożądane, halucynacje, majaczenie, myśli samobójcze, nadwrażliwość na lek, nastrój depresyjny, nastrój euforyczny, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, saturacja tlenu, skurcz mięśni, stan splątania, tabletka powlekana, tapentadol, układ pokarmowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie mikcji, zaparcie, zawroty głowy, zespół odstawienny, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Medical Valley 80 mg
Atorvastatin Medical Valley, zawierający atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg, wykazuje profil działań niepożądanych oparty na danych z badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów przez średnio 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie leczonej w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu mięśniowo-szkieletowego (bóle mięśni, stawów, skurcze mięśni), układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy, parestezje), przewodu pokarmowego (zaparcia, wzdęcia, nudności, biegunka) oraz zaburzeń metabolicznych (hiperglikemia). Istotne klinicznie podwyższenie aktywności aminotransferaz (powyżej 3x ULN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a podwyższenie kinazy kreatynowej (CK) powyżej 3x ULN u 2,5%, z czego 0,4% miało wzrost CK powyżej 10x ULN. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest immunozależna miopatia martwicza (IMNM) z utrzymującym się osłabieniem mięśni i podwyższonym poziomem CK mimo odstawienia leku.
anafilaksja, anoreksja, atorwastatyna, bezsenność, ból gardła i krtani, cholestaza, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwawienie z nosa, leukocyturia, małopłytkowość, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, nieostre widzenie, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, szum uszny, tabletka powlekana, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Letrozole Eugia 2,5 mg
Letrozol, stosowany w terapii przeciwnowotworowej, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które występują u około 33% pacjentek leczonych w przypadku nowotworu z przerzutami oraz u około 80% w terapii uzupełniającej i przedłużonej terapii uzupełniającej. Najczęstsze działania niepożądane to uderzenia gorąca, hipercholesterolemia, bóle stawowe, zmęczenie, nasilone pocenie się oraz nudności. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne powikłania, takie jak osteoporoza i złamania kości, a także zdarzenia sercowo-naczyniowe, w tym zawał mięśnia sercowego, udar mózgu oraz zakrzepowo-zatorowe. W badaniach porównawczych z tamoksyfenem, letrozol wykazuje wyższą częstość złamań kości (14,7% vs 11,4%), osteoporozy (5,1% vs 2,7%) oraz zawału mięśnia sercowego (1,7% vs 1,1%), natomiast tamoksyfen częściej wiąże się z zakrzepicą (4,6% vs 3,2%) i hiperplazją endometrium (2,9% vs 0,4%).
ból stawowy, dusznica bolesna, hipercholesterolemia, hiperplazja endometrium, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, nowotwór z przerzutami, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, profil bezpieczeństwa leku, przemijający napad niedokrwienny, rak endometrium, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, substancja czynna, terapia przeciwnowotworowa, terapia sekwencyjna, terapia uzupełniająca, toksyczna nekroliza naskórka, udar naczyniowo-mózgowy, udar niedokrwienny mózgu, uderzenie gorąca, zakrzepica tętnicza, zapalenie ścięgna, zapalenie stawów, zapalenie wątroby, zator płucny, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie mózgowo-naczyniowe, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół cieśni nadgarstka, złamanie kości - Leksykon substancji czynnych
Moksonidyna – Działania niepożądane
Moksonidyna, stosowana w preparatach Physiotens 0,2 oraz 0,4, jest lekiem hipotensyjnym o złożonym mechanizmie działania, który wpływa na ośrodkowy układ nerwowy i układ współczulny. W badaniach klinicznych z udziałem 886 pacjentów wykazano charakterystyczny profil działań niepożądanych, z których najczęściej występującą jest bradykardia (≥1/10), stanowiąca istotne ryzyko u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca. Często (≥1/100 do <1/10) obserwuje się objawy takie jak suchość błony śluzowej jamy ustnej, zawroty głowy, senność, niedociśnienie (w tym ortostatyczne), szumy uszne, nudności, wymioty, biegunka oraz dyspepsja. Warto podkreślić, że nasilenie wielu z tych objawów zmniejsza się po kilku tygodniach terapii, co sugeruje adaptację organizmu do leku.
bezsenność, ból karku, bradykardia, dyspepsja, działanie niepożądane, mechanizm działania, moksonidyna, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, omdlenia, ośrodkowy układ nerwowy, placebo, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, suchość jamy ustnej, szumy uszne, układ współczulny, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia przewodnictwa, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Maysiglu
Maysiglu, zawierający sytagliptynę, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Stosowanie leku wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, objawiającego się uporczywym, silnym bólem brzucha; w przypadku podejrzenia zapalenia należy natychmiast odstawić Maysiglu oraz inne potencjalnie podejrzane leki. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z historią zapalenia trzustki. Hipoglikemia występuje częściej przy jednoczesnym stosowaniu sytagliptyny z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika, co wymaga rozważenia zmniejszenia dawki tych leków. U pacjentów z GFR <45 ml/min oraz u osób z ESRD na dializie konieczna jest modyfikacja dawkowania, aby uniknąć nadmiernego stężenia leku w osoczu.
anafilaksja, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tegretol 20 mg/ml
Karbamazepina charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą ośrodkowego układu nerwowego (atakksja, zawroty głowy, senność), układu żołądkowo-jelitowego (nudności, wymioty) oraz skóry (alergiczne reakcje skórne). Występują one bardzo często (≥1/10) i są zwykle zależne od dawki, ustępując po jej zmniejszeniu. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia (bardzo często), trombocytopenia i eozynofilia (często), a także rzadkie, ale zagrażające życiu agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna i pancytopenia. Monitorowanie stężenia karbamazepiny w osoczu jest wskazane ze względu na ryzyko objawów neurologicznych związanych z wahaniami stężenia leku lub względnym przedawkowaniem.
agranulocytoza, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, demineralizacja kości, dyskineza, eozynofilia, ginekomastia, hiponatremia, jałowe zapalenie opon mózgowych, kanalikowośródmiąższowe zapalenie nerek, karbamazepina, leukocytoza, leukopenia, limfadenopatia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miąższowe zapalenie wątroby, mlekotok, nadwrażliwość wielonarządowa, neuropatia obwodowa, niedobór kwasu foliowego, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, osteoporoza, ostra uogólniona krostkowica, pancytopenia, parestezja, podwójne widzenie, reakcja anafilaktyczna, rzadkoskurcz, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie przewodzenia serca, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie jelita grubego, zapalenie wątroby cholestatyczne, zapaść naczyniowa, zastoinowa niewydolność serca, zatrucie wodne, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, ziarniniakowe zapalenie wątroby, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Drosfemine forte
Stosowanie złożonych hormonalnych środków antykoncepcyjnych, takich jak Drosfemine forte zawierający drospirenon, wiąże się ze zwiększonym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), szczególnie w pierwszym roku terapii oraz po przerwie ≥4 tygodni. Ryzyko ŻChZZ u kobiet stosujących preparaty z drospirenonem wynosi około 9-12 na 10 000 rocznie, co jest dwukrotnie wyższe niż w przypadku preparatów z lewonorgestrelem (5-7 na 10 000). Należy uwzględnić czynniki ryzyka, takie jak otyłość (BMI >30 kg/m²), długotrwałe unieruchomienie, dodatni wywiad rodzinny, wiek >35 lat oraz współistniejące choroby (np. toczeń rumieniowaty, nowotwory). Przeciwwskazane jest stosowanie Drosfemine forte u pacjentek z wieloma czynnikami ryzyka zakrzepicy. Pacjentki powinny być edukowane w zakresie rozpoznawania objawów zakrzepicy żył głębokich (obrzęk, ból, zaczerwienienie kończyn) oraz zatorowości płucnej (nagłe duszności, ból w klatce piersiowej, krwioplucie).
antagonista aldosteronu, brak laktazy, cholestaza, choroba Crohna, cukrzyca, drospirenon, hipertriglicerydemia, incydent naczyniowo-mózgowy, insulinooporność, kamica żółciowa, łagodny nowotwór wątroby, nadciśnienie, napad naczyniowo-mózgowy, niedokrwistość sierpowata, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, otoskleroza, otyłość, padaczka, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak endometrium, rak jajnika, rak piersi, rak szyjki macicy, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, udar, wirus brodawczaka ludzkiego, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zakrzepowe zapalenie żył powierzchniowych, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy nowotwór wątroby, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Oekolp
Hormonalna terapia zastępcza (HTZ) w leczeniu objawów menopauzy powinna być wdrażana jedynie u pacjentek z istotnym obniżeniem jakości życia, po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, powtarzanej co najmniej raz w roku. Produkt Oekolp, krem dopochwowy zawierający estriol, stosowany dwa razy w tygodniu, zapewnia ogólnoustrojową ekspozycję na estrogen w zakresie zbliżonym do prawidłowego poziomu pomenopauzalnego, co zmniejsza ryzyko hiperplazji endometrium i nowotworów estrogenozależnych, choć długotrwałe stosowanie (>1 rok) wymaga kontroli lekarskiej. Dawka estriolu nie powinna przekraczać 0,5 mg/dobę i stosowanie nie powinno trwać dłużej niż 4 tygodnie bez przerwy. W przypadku krwawień lub plamień konieczna jest diagnostyka różnicowa, w tym biopsja endometrium. HTZ jest przeciwwskazana u pacjentek z trombofilią, aktywną chorobą zakrzepowo-zatorową, ciężkimi chorobami wątroby, nadciśnieniem tętniczym, ciężką migreną, a także w ciąży. Należy monitorować pacjentki pod kątem objawów choroby zakrzepowo-zatorowej oraz zmian w obrębie piersi, zgodnie z aktualnymi wytycznymi badań przesiewowych (np. mammografia).
aminotransferaza alaninowa, astma, badanie fizykalne, biopsja endometrium, ból głowy migrenowy, choroba wieńcowa, cukrzyca, demencja, endometrioza, funkcja poznawcza, globulina wiążąca tyroksynę, gruczolak wątroby, hiperplazja endometrium, hipertriglicerydemia, hormonalna terapia zastępcza, kamica żółciowa, mięśniak gładkokomórkowy, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, nowotwór estrogenozależny, obrzęk naczynioruchowy, otoskleroza, padaczka, przedwczesna menopauza, rak endometrium, rak jajnika, rak piersi, toczeń rumieniowaty układowy, trombofilia, udar niedokrwienny, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban Bayer 2,5 mg
Bezpieczeństwo stosowania rywaroksabanu oceniano w licznych badaniach klinicznych fazy II i III, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Profil bezpieczeństwa wskazuje, że najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) oraz z przewodu pokarmowego (3,8%). W porównaniu z antagonistami witaminy K (VKA) rywaroksaban częściej powoduje krwawienia z błon śluzowych, w tym z nosa, dziąseł, układu moczowo-płciowego (w tym nasilone krwawienia miesiączkowe). Objawy powikłań krwotocznych obejmują osłabienie, bladość, zawroty głowy, duszność, a w ciężkich przypadkach mogą prowadzić do zespołu ciasnoty przedziałów powięziowych, niewydolności nerek czy nefropatii związanej z antykoagulantami. Ryzyko krwawienia jest zwiększone u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym oraz u osób stosujących leki wpływające na hemostazę.
antagonista witaminy K, ból w klatce piersiowej, cholestaza, dławica piersiowa, hemostaza, hipoperfuzja, krwawienie z błon śluzowych, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok podtwardówkowy, krwotok śródczaszkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nefropatia, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyny, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pulmicort Turbuhaler 100 mcg/dawkę inh.
Pulmicort Turbuhaler zawiera budezonid w dawkach 100 µg oraz 200 µg na inhalację i jest stosowany wziewnie w terapii chorób układu oddechowego. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na budezonid, która może manifestować się reakcjami alergicznymi takimi jak wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli paradoksalny czy reakcje anafilaktyczne. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego oraz rozważenie wykonania testów alergicznych u pacjentów z podejrzeniem nadwrażliwości na substancję czynną. W przypadku potwierdzonej alergii na budezonid terapia powinna zostać bezwzględnie odstąpiona.
budezonid, etiologia grzybicza, gruźlica płuc, infekcja dróg oddechowych, leczenie przeciwinfekcyjne, nadwrażliwość na budezonid, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, Pulmicort Turbuhaler, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli paradoksalny, świąd, test alergiczny, utajona gruźlica, wysypka, wywiad alergologiczny, wziewny glikokortykosteroid - Leksykon leków
Interakcje leku – Cazaprol 2,5 mg
Cylazapryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania cylazaprylu z litem ze względu na ryzyko odwracalnego wzrostu stężenia litu i toksyczności, zwłaszcza przy dodatkowym stosowaniu diuretyków tiazydowych. Ponadto, stosowanie cylazaprylu z lekami oszczędzającymi potas (spironolakton, triamteren, amiloryd), suplementami potasu, trimetoprimem, kotrimoksazolem, cyklosporyną oraz heparyną zwiększa ryzyko hiperkaliemii, co wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu. Podwójna blokada układu RAA (inhibitory ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem) jest przeciwwskazana ze względu na wysokie ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. W przypadku stosowania cylazaprylu z diuretykami tiazydowymi lub pętlowymi istnieje ryzyko hipowolemii i niedociśnienia, dlatego zaleca się ostrożne rozpoczynanie terapii i monitorowanie parametrów hemodynamicznych oraz elektrolitów.
aliskiren, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, azotan, cyklosporyna, cylazapryl, digoksyna, diuretyk tiazydowy, działanie hipoglikemizujące, ewerolimus, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, hipowolemie, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitor receptora H2, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy pochodny kumaryny, lek znieczulający, lit, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, preparat złota, produkt leczniczy, racekadotryl, reakcja nitritoidalna, sakubitryl z walsartanem, spironolakton, suplement potasu, sympatykomimetyk, syrolimus, temsyrolimus, tiojabłczan sodowy złota, triamteren, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Falcimar 250 mg + 100 mg
Falcimar, zawierający 250 mg atowakwonu i 100 mg proguanilu chlorowodorku w formie tabletek powlekanych, jest stosowany w leczeniu i profilaktyce malarii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane podczas leczenia to bóle brzucha, bóle głowy, anoreksja, nudności, wymioty, biegunka oraz kaszel, natomiast w profilaktyce dominują bóle głowy, bóle brzucha i biegunka. Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest według standardowej konwencji: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz częstość nieznana. Wśród działań niepożądanych odnotowano m.in. niedokrwistość, neutropenię, pancytopenię, reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja), zaburzenia psychiczne (depresja, halucynacje), zaburzenia wątroby (zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych), a także poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona.
aktywność amylazy, anoreksja, atowakwon i proguanil, cholestaza, dojrzewanie płciowe, działanie niepożądane, hiponatremia, malaria, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pęcherzowe oddzielanie się naskórka, profilaktyka przeciwmalaryczna, rumień wielopostaciowy, test czynności wątroby, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie psychotyczne, zapalenie jamy ustnej, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Leszczyna – Działania niepożądane
Leszczyna (Corylus spp.) jest jednym z trzech głównych alergenów pyłku drzew stosowanych w preparacie Pollinex Tree, gdzie alergeny są modyfikowane aldehydem glutarowym do postaci alergoidów i adsorbowane na L-tyrozynie. Produkt podawany jest w formie zawiesiny do iniekcji w stężeniach standaryzowanych: 600 SU/ml, 1600 SU/ml, 4000 SU/ml (terapia podstawowa) oraz 4000 SU/ml (leczenie podtrzymujące). W trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane, które dzieli się na miejscowe (zaczerwienienie, obrzęk >5 cm, świąd, rzadko stwardnienie podskórne) oraz ogólnoustrojowe o różnym nasileniu – od łagodnych objawów alergicznych (świąd oczu, kichanie, kaszel, pokrzywka, łagodny skurcz oskrzeli, zaostrzenie egzemy atopowej, uczucie zmęczenia) po umiarkowane i ciężkie reakcje (nasilony świszczący oddech, duszność, obrzęk Quinckego) oraz rzadkie, ale zagrażające życiu wstrząsy anafilaktyczne. Reakcje późne, takie jak objawy choroby posurowiczej (gorączka, bóle stawów, pokrzywka, obrzęk węzłów chłonnych), występują niezwykle rzadko.
aldehyd glutarowy, alergeny leszczyny, alergoid, alergoidy pyłku drzew, anafilaksja, choroba posurowicza, duszność, działanie niepożądane, egzema atopowa, L-tyrozyna, leczenie podtrzymujące, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk węzłów chłonnych, pokrzywka, reakcja ogólnoustrojowa, skurcz oskrzeli, stwardnienie podskórne, świszczący oddech, terapia podstawowa, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramipril Actavis 10 mg
Ramipril Actavis, dostępny w dawkach 5 mg i 10 mg, jest inhibitorem ACE, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na ramipryl, inne inhibitory ACE, czy składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (96 mg w tabletce 5 mg, 193 mg w 10 mg). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują także przebyte epizody obrzęku naczynioruchowego, obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub zwężenie tętnicy do jedynej czynnej nerki, hipotonię, niestabilność hemodynamiczną oraz drugi i trzeci trymestr ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów poddawanych hemodializie lub hemofiltracji z błonami o wysokiej przepuszczalności oraz aferezie lipoprotein o małej gęstości, ze względu na kontakt krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym.
afereza lipoprotein, antagonista receptora angiotensyny II, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hemodializa, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor ACE, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na ramipryl, niedobór laktazy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, obustronne zwężenie tętnic nerkowych, ostra niewydolność nerek, procedura pozaustrojowa, przeciwwskazania w ciąży, ramipryl, sakubitryl z walsartanem, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Urapidil Kalceks 25 mg
Urapidyl, stosowany w formie roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, może wywoływać działania niepożądane głównie związane z szybkim spadkiem ciśnienia tętniczego. Objawy te, takie jak zawroty głowy, bóle głowy, tachykardia (>100 uderzeń/min), bradykardia (<60 uderzeń/min), kołatanie serca, niedociśnienie ortostatyczne, duszność oraz zaburzenia snu i niepokój, występują z różną częstością: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) i bardzo rzadko (<1/10 000). Działania niepożądane są konsekwencją blokady receptorów α1-adrenergicznych, prowadzącej do rozszerzenia naczyń i obniżenia ciśnienia, co może skutkować niedostateczną perfuzją narządów, zwłaszcza mózgu i serca. W dokumentacji odnotowano także reakcje nadwrażliwości, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz rzadkie przypadki małopłytkowości, choć związek przyczynowy z urapidylem nie został potwierdzony.
arytmia, ból głowy, bradykardia, dławica piersiowa, duszność, dysfunkcja narządów, glikol propylenowy, kołatanie serca, małopłytkowość, niedociśnienie ortostatyczne, niedostateczna perfuzja mózgowa, niepokój, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja nadwrażliwości, receptory α₁-adrenergiczne, rozszerzenie naczyń, spadek ciśnienia krwi, świąd skóry, tachykardia, urapidyl, zaburzenia snu, zaburzenia trawienne, zaburzenia układu moczowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Proficar 75 mg
Kwas acetylosalicylowy w postaci tabletek dojelitowych (Proficar 75 mg) jest szeroko stosowany w terapii przeciwpłytkowej, jednak jego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane w wielu stanach klinicznych. Należą do nich nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy lub inne salicylany, skaza krwotoczna, czynna choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, ciężka niewydolność nerek, wątroby i serca, astma indukowana przez salicylany, jednoczesne stosowanie z metotreksatem w dawkach ≥15 mg/tydzień, ostatni trymestr ciąży oraz dzieci poniżej 12 roku życia z infekcjami wirusowymi ze względu na ryzyko zespołu Reye’a. Mechanizmy przeciwwskazań obejmują reakcje immunologiczne, nasilenie zaburzeń hemostazy, hamowanie syntezy prostaglandyn, kumulację leku i metabolitów oraz interakcje farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak wstrząs anafilaktyczny, krwawienia z przewodu pokarmowego, nefrotoksyczność, hepatotoksyczność, retencja płynów, skurcz oskrzeli, mielosupresja, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego Botalla oraz encefalopatia i stłuszczenie wątroby u dzieci.
astma oskrzelowa, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, hamowanie syntezy prostaglandyn, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwkrzepliwy, metotreksat, mielosupresja, nadciśnienie płucne, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra encefalopatia, pokrzywka, przewód tętniczy Botalla, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, stłuszczenie wątroby, tabletka dojelitowa, terapia przeciwpłytkowa, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie funkcji płytek krwi, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zespół Reye’a - Leksykon leków
Interakcje leku – Ampril 10 mg tabletki 10 mg
Ramipryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie ramiprylu z sakubitrylem i walsartanem ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Zabiegi pozaustrojowe z użyciem błon poliakrylonitrylowych również stanowią przeciwwskazanie z powodu ryzyka ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Ramipryl może powodować hiperkaliemię, szczególnie w połączeniu z diuretykami oszczędzającymi potas (spironolakton, triamteren, amiloryd), suplementami potasu, trimetoprimem, kotrimoksazolem, cyklosporyną, takrolimusem oraz heparyną, co wymaga ścisłego monitorowania stężenia potasu w surowicy. Ponadto, jednoczesne stosowanie z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi może nasilać efekt hipotensyjny, a z lekami immunosupresyjnymi, allopurynolem, kortykosteroidami, prokainamidem i cytostatykami zwiększa ryzyko działań niepożądanych hematologicznych.
afereza lipoprotein, allopurynol, amiloryd, cyklosporyna, cytostatyk, dializa, diuretyk oszczędzający potas, ewerolimus, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor DPP-IV, inhibitor mTOR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lit, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie narządów, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, prokainamid, racekadotryl, ramipryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, spironolakton, suplement potasu, sympatykomimetyk, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, toksyczność litu, triamteren, trimetoprym, wildagliptyna, zabieg pozaustrojowy, zaburzenie czynności nerek, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rupaller 10 mg
Rupatadyna w dawce 10 mg, stosowana u ponad 2025 pacjentów (w tym 120 przez co najmniej rok), wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie działaniami niepożądanymi o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to senność (9,5%), bóle głowy (6,9%), zmęczenie (3,2%), zawroty głowy oraz suchość w jamie ustnej. Działania te mogą wpływać na codzienne funkcjonowanie pacjentów, zwłaszcza w kontekście prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, takie jak anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Ponadto, obserwowano zaburzenia czynności wątroby (podwyższenie aktywności aminotransferaz i fosfokinazy kreatynowej) oraz rzadkie przypadki tachykardii i kołatania serca, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, astenia, badanie kliniczne, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból nadbrzusza, ból pleców, ból stawów, drażliwość, dyspepsja, fosfokinaza kreatynowa, gorączka, kołatanie serca, krwawienie z nosa, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rupatadyna, senność, suchość błony śluzowej nosa, suchość w jamie ustnej, tachykardia, test czynności wątroby, wymioty, wysypka, zaburzenia koncentracji, zaburzenia równowagi, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zaparcie, zawroty głowy, zmęczenie, zwiększenie łaknienia, zwiększenie masy ciała, zwiększone pragnienie - Leksykon substancji czynnych
Jomeprol – Działania niepożądane
Jomeprol, substancja czynna preparatu Iomeron, jest środkiem kontrastowym stosowanym w diagnostyce radiologicznej, który może wywoływać działania niepożądane o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, najczęściej przejściowe i samoistnie ustępujące. Do najczęściej obserwowanych należą reakcje ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), reakcje w miejscu podania (ból, obrzęk, stan zapalny) oraz objawy ze strony układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy, parestezje). Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości i anafilaktoidalne, które mogą manifestować się pokrzywką, świądem, obrzękiem naczynioruchowym, skurczem oskrzeli, hipotensją czy wstrząsem. Bardzo rzadko obserwuje się ostre zaburzenia funkcji nerek, takie jak ostra niewydolność nerek, oliguria czy anuria.
anafilaksja, anuria, biegunka, ból głowy, bradykardia, diagnostyka radiologiczna, duszność, dyskomfort w jamie brzusznej, hipotensja, Iomeron, jomeprol, nadciśnienie, niedociśnienie, nudności, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, oliguria, ostra niewydolność nerek, parestezje, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy, świąd, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wynaczynienie, wysypka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Jext 300 mcg
Jext to preparat zawierający adrenalinę w dawkach 150 µg (0,15 ml) lub 300 µg (0,3 ml) w postaci winianu, klasyfikowany jako lek pobudzający serce i wpływający na receptory adrenergiczne (kod ATC: C01CA24). Adrenalina wykazuje działanie agonistyczne na receptory alfa- i beta-adrenergiczne, co skutkuje zwiększeniem częstości pracy serca (efekt chronotropowy dodatni), wzrostem rzutu serca (efekt inotropowy dodatni) oraz poprawą ukrwienia mięśnia sercowego. W kontekście reakcji anafilaktycznych jej działanie hemodynamiczne przeciwdziała gwałtownemu spadkowi ciśnienia tętniczego, stabilizując układ krążenia. Ponadto, poprzez stymulację receptorów beta w mięśniach gładkich oskrzeli, adrenalina powoduje ich rozkurcz, co redukuje świsty oddechowe, zmniejsza duszność i poprawia wentylację płuc, kluczowe w ostrych stanach alergicznych z obturacją dróg oddechowych.
adrenalina, adrenalina winian, amina katecholowa, anafilaksja, bazofil, ciężka reakcja alergiczna, częstość pracy serca, drogi oddechowe, duszność, efekt bronchodylatacyjny, efekt chronotropowy dodatni, efekt inotropowy dodatni, glikozyd nasercowy, hipotensja, komórka tuczna, krążenie wieńcowe, lek pobudzający serce, mediator reakcji alergicznej, mięsień gładki oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, obturacja dróg oddechowych, parametr hemodynamiczny, reakcja anafilaktyczna, receptor adrenergiczny, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta, receptor beta-adrenergiczny, rozkurcz oskrzeli, roztwór do wstrzykiwań, rzut serca, skurcz oskrzeli, sód pirosiarczyn, spadek ciśnienia tętniczego, świst oddechowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wentylacja płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sitagliptin Grindeks 50 mg
Sytagliptyna, inhibitor DPP-4 stosowany w terapii cukrzycy typu 2, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych obejmującym zarówno często występujące objawy, jak i rzadkie, ale poważne powikłania. Do najważniejszych należą zapalenie trzustki (w tym postaci martwicze i krwotoczne), reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, oraz hipoglikemia, szczególnie nasilona przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika (4,7-13,8%) i insuliny (9,6%). Inne często obserwowane działania to bóle głowy, zakażenia górnych dróg oddechowych, zaparcia, świąd skóry oraz obrzęk naczynioruchowy. W badaniu TECOS, obejmującym 7332 pacjentów leczonych sytagliptyną (dawka 100 mg/dobę lub 50 mg/dobę przy eGFR 30-50 ml/min/1,73 m²), częstość ciężkich działań niepożądanych była porównywalna do placebo, z niewielkim wzrostem ryzyka ciężkiej hipoglikemii (2,7% vs. 2,5%) u pacjentów stosujących insulinę i/lub sulfonylomoczniki.
artropatia, badanie TECOS, ciężka hipoglikemia, cukrzyca typu 2, farmakoterapia diabetologiczna, hipoglikemia, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, insulina, lek hipoglikemizujący, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, trombocytopenia, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Movalis 7,5 mg
Meloksykam, substancja czynna leku Movalis 7,5 mg, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o licznych przeciwwskazaniach, które należy bezwzględnie respektować w celu zapewnienia bezpieczeństwa pacjenta. Podstawowymi przeciwwskazaniami są nadwrażliwość na meloksykam lub inne składniki preparatu, w tym laktozę jednowodną (23,5 mg/tabletkę), oraz reakcje krzyżowe z innymi NLPZ i kwasem acetylosalicylowym, szczególnie u pacjentów z astmą, polipami nosa, obrzękiem naczynioruchowym lub pokrzywką po tych lekach. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego, ciężką niewydolnością serca, ciężką niewydolnością wątroby i nerek (u pacjentów niedializowanych), a także u dzieci poniżej 16 roku życia oraz kobiet w ciąży, zwłaszcza w III trymestrze, ze względu na ryzyko powikłań okołoporodowych i uszkodzenia płodu.
astma, choroba niedokrwienna serca, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, doustny antykoagulant, dyspepsja, glikokortykosteroid systemowy, hiperlipidemia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, klopidogrel, krwawienie mózgowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek przeciwpłytkowy, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na składniki leku, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polipy nosa, reakcja alergiczna, warfaryna, zaburzenia krzepnięcia, zamknięcie przewodu tętniczego, zespół jelita drażliwego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Artykaina – Działania niepożądane
Artykaina, amidowy środek znieczulający miejscowo stosowany głównie w stomatologii, często w połączeniu z adrenaliną, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa porównywalnym do innych amidów. Działania niepożądane są zwykle zależne od dawki, ale mogą wynikać także z nadwrażliwości lub idiosynkrazji. Najczęstsze objawy dotyczą układu nerwowego i obejmują neuropatie takie jak neuralgia, niedoczulica, przeczulica, zaburzenia czucia i smaku, a także ból głowy. Porażenie nerwu twarzowego może pojawić się z opóźnieniem do 2 tygodni po podaniu i utrzymywać się nawet do 6 miesięcy. Parestezje, zwłaszcza po blokadzie nerwu żuchwy, mogą mieć charakter przewlekły. Rzadkie, ale poważne reakcje obejmują drgawki, zespół Hornera, reakcje alergiczne (w tym anafilaksję), zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy), niedociśnienie tętnicze z ryzykiem zapaści krążeniowej oraz skurcz oskrzeli i zaburzenia oddychania. U dzieci w wieku 3-7 lat częściej obserwuje się urazy tkanek miękkich spowodowane przedłużonym znieczuleniem.
adrenalina, alodynia, amidowy środek znieczulający, artykaina, astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawka, dysfonia, enoftalmia, nadwrażliwość, neuralgia, neuropatia, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, opadanie powieki, parestezja, pirosiarczyn sodu, pokrzywka, porażenie nerwu twarzowego, przeczulica słuchowa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, szum w uszach, układ nerwowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia serca, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapaść krążeniowa, zespół Hornera - Leksykon leków
Działania niepożądane – Unituss Junior 60 mg/10 ml
Unituss Junior w formie syropu zawiera lewodropropizynę w dawce 60 mg/10 ml. Na podstawie wieloletnich doświadczeń klinicznych w ponad 30 krajach, działania niepożądane leku występują niezwykle rzadko, z częstością <1:500 000 pacjentów. Opisane działania niepożądane mają charakter bardzo rzadki (<1/10 000) i obejmują m.in. reakcje skórne (pokrzywka, rumień, osutka, świąd, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka), reakcje alergiczne i anafilaksję, objawy neurologiczne (zawroty głowy, drżenia, parestezje), zaburzenia sercowe (kołatanie, tachykardia, bigeminia przedsionkowa), a także rzadkie przypadki poważnych powikłań, takich jak śpiączka hipoglikemiczna, drgawki kloniczno-toniczne, czy pojedynczy przypadek epidermolizy ze skutkiem śmiertelnym u pacjentki w podeszłym wieku leczonej wielolekowo.
aftowe zapalenie jamy ustnej, arytmia, astenia, bigeminia przedsionkowa, bóle brzucha, cholestatyczne zapalenie wątroby, depersonalizacja, drgawki kloniczno-toniczne, działanie niepożądane, epidermoliza, kołatanie serca, lek hipoglikemizujący, lewodropropizyna, obniżone napięcie mięśniowe, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, petit mal, pokrzywka, przenikanie leku, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, śpiączka hipoglikemiczna, syrop przeciwkaszlowy, tachykardia, zapalenie języka, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Sodu askorbinian – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Sodu askorbinian, stosowany jako substancja czynna w preparatach do oczyszczania jelit przed badaniami i zabiegami chirurgicznymi, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na wpływ na gospodarkę wodno-elektrolitową. Przed podaniem należy wyrównać ewentualne odwodnienie i zapewnić odpowiednią podaż płynów, gdyż objętość płynu po rozpuszczeniu preparatu nie zastępuje nawodnienia. Preparaty te są przeciwwskazane lub wymagają ostrożności u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), niewydolnością serca w klasie III/IV wg NYHA, zaburzeniami rytmu serca, aktywną postacią nieswoistej choroby zapalnej jelit oraz u osób z zaburzeniami świadomości i trudnościami w połykaniu. Zaleca się monitorowanie elektrolitów, czynności nerek i EKG u pacjentów z grup ryzyka przed i po zastosowaniu preparatu. W przypadku objawów sugerujących zaburzenia rytmu lub równowagi elektrolitowej konieczne jest natychmiastowe wdrożenie diagnostyki i leczenia.
anafilaksja, aspartam, biegunka, bisakodyl, choroba tarczycy, dysfagia, elektrokardiogram, fenyloalanina, fenyloketonuria, gospodarka wodno-elektrolitowa, klasyfikacja NYHA, klirens kreatyniny, krwawienie z odbytu, lek przeczyszczający, makrogol, migotanie przedsionków, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, nieswoista choroba zapalna jelit, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, oczyszczanie jelit, odruch gardłowy, odwodnienie, pikosiarczan sodu, procedura diagnostyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, sodu askorbinian, zabieg chirurgiczny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia połykania, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Beloflow
Przed rozpoczęciem terapii solifenacyną (Beloflow) konieczne jest wykluczenie innych przyczyn objawów, zwłaszcza schorzeń kardiologicznych (np. niewydolność serca) i nefrologicznych oraz infekcji układu moczowego, które wymagają najpierw antybiotykoterapii. Lek wymaga ostrożności u pacjentów z istotnym zwężeniem drogi odpływu moczu, zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego, ryzykiem zwolnionej perystaltyki, przepukliną rozworu przełykowego lub refluksem oraz neuropatią autonomicznego układu nerwowego. Dawkowanie należy ograniczyć do maksymalnie 5 mg/dobę u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min), umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7-9 pkt. w skali Child-Pugh) oraz u osób stosujących silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol). U pacjentów z ryzykiem kardiologicznym obserwowano wydłużenie odstępu QT i arytmie typu Torsade de Pointes, co wymaga regularnej kontroli EKG i elektrolitów, zwłaszcza przy hipokaliemii lub zespole wydłużonego QT.
antybiotykoterapia, bursztynian solifenacyny, ciężkie zaburzenia czynności nerek, działanie antycholinergiczne, hipokaliemia, hipomotoryka przewodu pokarmowego, infekcja układu moczowego, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klirens kreatyniny, kontrola elektrokardiograficzna, leczenie przeciwwstrząsowe, nadreaktywność wypieracza, neuropatia autonomicznego układu nerwowego, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, skala Child-Pugh, torsade de pointes, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia drożności przewodu pokarmowego, zapalenie przełyku, zatrzymanie moczu, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu moczu, zwolniona perystaltyka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Losartan Krka
Losartan Krka, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, zaburzeniami czynności nerek, niewydolnością serca oraz u osób z zaburzeniami czynności wątroby. Objawowe niedociśnienie może wystąpić zwłaszcza po pierwszej dawce lub zwiększeniu dawki u pacjentów z niedoborem sodu lub zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową, co wymaga wyrównania tych stanów przed terapią. U pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią obserwowano zwiększone ryzyko hiperkaliemii, dlatego konieczne jest monitorowanie stężenia potasu i klirensu kreatyniny, szczególnie przy klirensie 30-50 ml/min. Nie zaleca się łączenia losartanu z lekami oszczędzającymi potas, suplementami potasu oraz innymi preparatami podnoszącymi poziom potasu w surowicy. U pacjentów z marskością wątroby wskazane jest rozważenie zmniejszenia dawki, a u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby losartan jest przeciwwskazany.
antagonista receptora angiotensyny II, choroba niedokrwienna serca, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, laktoza jednowodna, lek moczopędny oszczędzający potas, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie objawowe, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pierwotny hiperaldosteronizm, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia naczyniowo-mózgowe, zawał serca, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Interakcje leku – Piramil Biso 5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Piramil Biso, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania ramiprylu z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem ze względu na podwójną blokadę układu RAA, co zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. Przeciwwskazane jest także łączenie ramiprylu z sakubitrylem/walsartanem z powodu wysokiego ryzyka obrzęku naczynioruchowego, wymagając zachowania co najmniej 36-godzinnego odstępu między terapiami. Ponadto, stosowanie diuretyków oszczędzających potas, suplementów potasu, cyklosporyny, heparyny, trimetoprimu czy ko-trimoksazolu wymaga ostrożności i monitorowania stężenia potasu w surowicy z uwagi na ryzyko hiperkaliemii. Bisoprolol może maskować objawy hipoglikemii podczas terapii lekami przeciwcukrzycowymi, co wymaga regularnej kontroli glikemii, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, chromanie przestankowe, cyklosporyna, glikozyd naparstnicy, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek sympatykomimetyczny, meflochina, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada układu RAA, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, suplement potasu, trimetoprym, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apenal 80 mg
Produkt leczniczy Apenal, zawierający paracetamol w dawkach 50 mg i 80 mg w formie czopków, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Do najczęściej obserwowanych należą zaburzenia skórne, takie jak świąd, pokrzywka, wysypka i rumień, występujące rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000). Szczególnie istotne klinicznie są bardzo rzadkie (< 1/10 000) ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz ostra uogólniona osutka krostkowa, które mogą stanowić zagrożenie życia. Ponadto, bardzo rzadko obserwuje się trombocytopenię z objawami plamicy trombocytopenicznej, co wymaga monitorowania układu krwiotwórczego.
Apenal, działanie niepożądane, filtracja kłębuszkowa, hepatotoksyczność paracetamolu, morfologia krwi, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, paracetamol, plamica trombocytopeniczna, pokrzywka, profil bezpieczeństwa paracetamolu, rumień, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, upośledzenie czynności nerek, upośledzenie czynności wątroby, wysypka, zaburzenia nefrologiczne, zaburzenie dermatologiczne, zaburzenie układu krwiotwórczego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vardenafil Aristo 20 mg
Wardenafil, stosowany w postaci tabletek powlekanych, wykazuje działania niepożądane o charakterze przeważnie przemijającym i nasileniu od łagodnego do umiarkowanego. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy, występujący u ≥10% pacjentów (bardzo często). Inne często zgłaszane objawy to zawroty głowy (często), przekrwienie błony śluzowej nosa oraz niestrawność (często). Rzadziej występują reakcje alergiczne, zaburzenia sercowo-naczyniowe (np. zawał serca, tachyarytmia komorowa), neurologiczne (np. przemijający napad niedokrwienny, krwotok mózgowy), okulistyczne (nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego) oraz priapizm i nagła utrata słuchu. U pacjentów w wieku ≥65 lat oraz z nadciśnieniem tętniczym obserwuje się zwiększoną częstość występowania działań niepożądanych, zwłaszcza bólów głowy (16,2% vs 11,8%) i zawrotów głowy (3,7% vs 0,7%).
biegunka, ból głowy, ciśnienie śródgałkowe, dławica piersiowa, duszność, fosfodiesteraza typu 5, hematospermia, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwawienie z prącia, krwiomocz, krwotok mózgowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, nasilona erekcja, neuropatia nerwu wzrokowego, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, przekrwienie oczu, przemijający napad niedokrwienny, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień, światłowstręt, szum w uszach, tachyarytmia komorowa, tachykardia, utrata słuchu, wardenafil, zaburzenie snu, zapalenie spojówek, zapalenie żołądka, zawał serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piramil Biso 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Piramil Biso zawiera ramipryl i bisoprolol, których profil bezpieczeństwa odzwierciedla działania niepożądane obu substancji czynnych. Bisoprolol najczęściej powoduje bóle i zawroty głowy, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze, objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia) oraz osłabienie i zmęczenie. Ramipryl charakteryzuje się przede wszystkim suchym kaszlem i reakcjami niedociśnieniowymi, a także ryzykiem obrzęku naczynioruchowego, hiperkaliemii, zaburzeń czynności nerek i wątroby, zapalenia trzustki, ciężkich reakcji skórnych oraz neutropenii lub agranulocytozy. Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów oraz częstości występowania, gdzie najczęstsze to m.in. niedociśnienie tętnicze, kaszel, bóle głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe i osłabienie mięśni.
agranulocytoza, arytmia, astma oskrzelowa, białkomocz, ból głowy, bradykardia, cholestatyczne zapalenie wątroby, ciężka reakcja skórna, cytolityczne zapalenie wątroby, dławica piersiowa, eozynofilia, erytropenia, glossodynia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipertrójglicerydemia, impotencja, jadłowstręt, kapsułka twarda, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, kurcz mięśni, leukopenia, łuszczyca, łuszczycopodobne zapalenie skóry, małopłytkowość, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność serca, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelita cienkiego, obrzęk obwodowy, onycholiza, osłabienie mięśni szkieletowych, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, parestezja, pęcherzyca, pemfigoid, pokrzywka, porażenie, profil bezpieczeństwa, przemijający napad niedokrwienny, przewlekła choroba płuc, ramipryl i bisoprolol, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości na światło, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchość błony śluzowej jamy ustnej, suchy kaszel, szumy uszne, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, utrata smaku, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie równowagi, zaburzenie smaku, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie oskrzeli, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zapalenie żołądka i jelit, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, zimne kończyny, złuszczające zapalenie skóry, zmniejszenie libido, żółtaczka cholestatyczna, zwiększona aktywność AlAT, zwiększona aktywność AspAT - Leksykon leków
Działania niepożądane – Allertec 10 mg
Cetyryzyna dichlorowodorek, aktywny składnik leku Allertec 10 mg, jest selektywnym antagonistą obwodowych receptorów H1 stosowanym w leczeniu alergii. Badania kliniczne na ponad 3200 pacjentach wykazały, że najczęstsze działania niepożądane to senność (9,63% vs 5,00% placebo), ból głowy (7,42% vs 8,07%), suchość błony śluzowej jamy ustnej (2,09% vs 0,82%), zmęczenie (1,63% vs 0,95%) oraz zawroty głowy (1,10% vs 0,98%). U dzieci (6 miesięcy–12 lat) profil bezpieczeństwa jest podobny, z częstością działań niepożądanych taką jak biegunka (1,0% vs 0,6%), senność (1,8% vs 1,4%) i zapalenie błony śluzowej nosa (1,4% vs 1,1%). Działania niepożądane są przeważnie łagodne do umiarkowanych, a senność nie wpływała na aktywność młodych, zdrowych ochotników w zalecanych dawkach.
aktywność cholinolityczna, aminotransferazy, antagonista receptorów H1, dichlorowodorek cetyryzyny, dyskineza, dystonia, enzymy wątrobowe, fosfataza alkaliczna, gammaglutamylotransferaza, nadwrażliwość, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, osutka krostkowa, parestezja, rotacja gałek ocznych, stężenie bilirubiny, tachykardia, trombocytopenia, trudności w oddawaniu moczu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia akomodacji oka, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Bluefish 5 mg
Montelukast Bluefish w dawkach 4-10 mg, stosowany u pacjentów z astmą przewlekłą i okresową, był szeroko badany w różnych grupach wiekowych, obejmując około 4000 dorosłych i młodzieży ≥15 lat, 1750 dzieci 6-14 lat, 851 dzieci 2-5 lat oraz 175 dzieci od 6 miesięcy do 5 lat. Badania długoterminowe (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie wykazały zmian w profilu bezpieczeństwa. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10 to bóle głowy (dorośli i młodzież), ból brzucha (dzieci 6-14 lat), biegunka, nudności, wymioty, wysypka, gorączka oraz zwiększona aktywność aminotransferaz (AlAT, AspAT). Warto podkreślić, że niektóre z tych objawów, jak zakażenia górnych dróg oddechowych, biegunka czy wysypka, występowały z podobną częstością w grupach placebo, co sugeruje możliwy związek z chorobą podstawową.
aminotransferazy wątrobowe, astma okresowa, astma oskrzelowa, astma przewlekła, hepatotoksyczność, hiperkinezja, hipoestezja, koszmar senny, myśli samobójcze, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, podwyższone aminotransferazy, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, somnambulizm, wypryskowe zapalenie skóry, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Bluefish AB 30 mg
Atorwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, wykazuje dobrze udokumentowany profil działań niepożądanych, potwierdzony badaniami klinicznymi na 16 066 pacjentach przez średnio 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie leczonej w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3 razy górna granica normy u 0,8% pacjentów), wzrost kinazy kreatynowej (>3 razy GGN u 2,5%, >10 razy GGN u 0,4%), bóle mięśniowo-szkieletowe (często), hiperglikemię (często) oraz zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego i układu nerwowego. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (wiek 10-17 lat) jest zbliżony do dorosłych, bez istotnego wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe. Należy zwrócić uwagę na rzadkie, ale poważne działania, takie jak miopatia, rabdomioliza, zapalenie wątroby, cholestaza, a także reakcje alergiczne, w tym anafilaksję.
aminotransferaza, anafilaksja, atorwastatyna, cholestaza, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Goprazol 20 mg 20 mg
Omeprazol, substancja czynna leku Goprazol 20 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący działania niepożądane o różnej częstości występowania. Najczęstsze (1-10%) to bóle głowy, dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, zaparcie, biegunka, wzdęcie) oraz nudności i wymioty. W terapii odnotowano także poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna rozpływna martwica naskórka (TEN), zespół DRESS oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). Rzadkie, ale istotne klinicznie działania obejmują agranulocytozę, pancytopenię, reakcje anafilaktyczne, niewydolność wątroby i encefalopatię u pacjentów z chorobą wątroby. Hipomagnezemia i hiponatremia, choć rzadkie, mogą prowadzić do poważnych zaburzeń nerwowo-mięśniowych i sercowo-naczyniowych. Długotrwałe stosowanie może wiązać się z ryzykiem złamań kości biodrowej, nadgarstka lub kręgosłupa oraz zapaleniem cewkowo-śródmiąższowym nerek, co wymaga monitorowania funkcji nerek.
agranulocytoza, bezsenność, encefalopatia wątrobowa, ginekomastia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadżerkowe zapalenie przełyku, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omeprazol, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, SCAR, toczeń rumieniowaty podostry skórny, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Septanest z adrenaliną 1:100 000 (40 mg + 0,01 mg)/ml
Septanest z adrenaliną (1:100 000) zawiera 40 mg artykainy chlorowodorku i 10 μg adrenaliny na 1 ml roztworu, a wkład 1,7 ml dostarcza odpowiednio 68 mg artykainy i 17 μg adrenaliny. Profil bezpieczeństwa tego amidowego środka znieczulającego miejscowo z dodatkiem adrenaliny jest zgodny z typowymi działaniami niepożądanymi obejmującymi układ nerwowy, reakcje miejscowe, nadwrażliwość oraz układ sercowo-naczyniowy. Działania niepożądane są najczęściej zależne od dawki i mogą wynikać z indywidualnej nadwrażliwości. Najczęściej obserwuje się neuropatię (neuralgia, niedoczulica, przeczulica, zaburzenia smaku), zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia), niedociśnienie tętnicze, a także miejscowe reakcje zapalne i obrzęki. Rzadziej występują poważne reakcje alergiczne, porażenie nerwu twarzowego, skurcz oskrzeli czy objawy neurologiczne takie jak zespół Hornera. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość długotrwałych powikłań neurologicznych, w tym uporczywych parestezji po blokadzie nerwu żuchwowego, które mogą wymagać specjalistycznej opieki neurologicznej.
adrenalina winian, alodynia, amidowy środek znieczulający, artykaina chlorowodorek, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny, bradykardia, czasowa ślepota, depresja ośrodkowego układu nerwowego, duszność, dysfagia, dysfonia, enoftalmia, idiosynkrazja, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, neuralgia, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, opadanie powieki, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, porażenie nerwu twarzowego, przeczulica, przeczulica słuchowa, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenicy, skurcz oskrzeli, sodu pirosiarczyn, substancja obkurczająca naczynia, szczękościsk, szum w uszach, tachykardia, upośledzenie widzenia, zaburzenie smaku, zaburzenie układu nerwowego, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapaść krążeniowa, zespół Hornera, zespół Kearns-Sayre, zwężenie źrenicy