Specjalne ostrzeżenia
Losartan Krka
Losartan Krka, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, zaburzeniami czynności nerek, niewydolnością serca oraz u osób z zaburzeniami czynności wątroby. Objawowe niedociśnienie może wystąpić zwłaszcza po pierwszej dawce lub zwiększeniu dawki u pacjentów z niedoborem sodu lub zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową, co wymaga wyrównania tych stanów przed terapią. U pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią obserwowano zwiększone ryzyko hiperkaliemii, dlatego konieczne jest monitorowanie stężenia potasu i klirensu kreatyniny, szczególnie przy klirensie 30-50 ml/min. Nie zaleca się łączenia losartanu z lekami oszczędzającymi potas, suplementami potasu oraz innymi preparatami podnoszącymi poziom potasu w surowicy. U pacjentów z marskością wątroby wskazane jest rozważenie zmniejszenia dawki, a u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby losartan jest przeciwwskazany.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Losartan Krka
Podczas stosowania preparatu Losartan Krka (25 mg, 50 mg lub 100 mg, tabletki powlekane) należy zachować szczególną ostrożność w określonych sytuacjach klinicznych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje na temat potencjalnych zagrożeń oraz wymaganych środków ostrożności podczas leczenia losartanem potasowym.1
Reakcje nadwrażliwości i obrzęk naczynioruchowy
Pacjenci z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie (obejmującym obrzęk twarzy, warg, gardła i/lub języka) wymagają szczególnej obserwacji podczas leczenia losartanem. Monitorowanie jest konieczne ze względu na możliwość wystąpienia podobnych reakcji w trakcie terapii.2
Niedociśnienie i zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej
Objawowe niedociśnienie może wystąpić szczególnie po podaniu pierwszej dawki losartanu lub po zwiększeniu dawki u pacjentów ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową i/lub niedoborem sodu. Stany te mogą być spowodowane intensywnym leczeniem moczopędnym, dietą z ograniczeniem soli, biegunką lub wymiotami. Przed rozpoczęciem leczenia losartanem należy wyrównać istniejące niedobory lub zastosować mniejszą dawkę początkową leku. Zalecenie to dotyczy zarówno dorosłych, jak i dzieci w wieku od 6 do 18 lat.3
Zaburzenia równowagi elektrolitowej i hiperkaliemia
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, zarówno ze współistniejącą cukrzycą, jak i bez niej, często występują zaburzenia równowagi elektrolitowej, które wymagają odpowiedniego wyrównania. W badaniach klinicznych u pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią obserwowano większą częstość występowania hiperkaliemii w grupie leczonej losartanem w porównaniu do grupy otrzymującej placebo.4
Z tego powodu zaleca się ścisłe monitorowanie:
- stężenia potasu w osoczu
- klirensu kreatyniny
Monitorowanie jest szczególnie istotne u pacjentów z niewydolnością serca oraz klirensem kreatyniny wynoszącym od 30 do 50 ml/min.5
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania losartanu z:
- lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas
- suplementami potasu
- substytutami soli kuchennej zawierającymi potas
- innymi produktami mogącymi zwiększać stężenie potasu w surowicy krwi (np. produktami zawierającymi trimetoprim)
Łączne stosowanie powyższych preparatów z losartanem może prowadzić do niebezpiecznego wzrostu stężenia potasu.6
Zaburzenia czynności wątroby
Dane farmakokinetyczne wykazują znaczne zwiększenie stężenia losartanu w osoczu u pacjentów z marskością wątroby. W związku z tym należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby w wywiadzie.7
Ze względu na brak doświadczeń terapeutycznych, losartan jest przeciwwskazany u pacjentów z:
- ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby
Ponadto nie zaleca się stosowania losartanu u dzieci z zaburzeniami czynności wątroby.8
Zaburzenia czynności nerek
Zahamowanie aktywności układu renina-angiotensyna może prowadzić do zaburzeń czynności nerek, z niewydolnością nerek włącznie. Ryzyko to dotyczy szczególnie pacjentów, u których czynność nerek zależy od aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron, takich jak osoby z:
- ciężką niewydolnością serca
- wcześniej występującymi zaburzeniami czynności nerek
Podobnie jak w przypadku innych leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron, obserwowano zwiększenie stężenia mocznika we krwi oraz kreatyniny w surowicy krwi u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki. Te zmiany czynności nerek mogą być odwracalne po odstawieniu leku.9
Losartan należy stosować ostrożnie u pacjentów z:
- obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych
- zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki
Nie zaleca się stosowania losartanu u dzieci ze współczynnikiem przesączania kłębuszkowego < 30 ml/min/1,73 m² ze względu na brak odpowiednich danych.10
W trakcie leczenia losartanem należy regularnie monitorować czynność nerek, szczególnie w przypadkach współistnienia innych czynników mogących wpływać na funkcję nerek, takich jak:
- gorączka
- odwodnienie
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania losartanu i inhibitorów ACE, ponieważ takie połączenie może prowadzić do zaburzeń czynności nerek.11
Stan po przeszczepieniu nerki
Brak jest wystarczających doświadczeń dotyczących stosowania losartanu u pacjentów, którym niedawno przeszczepiono nerkę.12
Pierwotny hiperaldosteronizm
Pacjenci z pierwotnym hiperaldosteronizmem zazwyczaj nie reagują na leki przeciwnadciśnieniowe działające poprzez hamowanie aktywności układu renina-angiotensyna. W związku z tym nie zaleca się stosowania losartanu u tej grupy pacjentów.13
Choroba wieńcowa i zaburzenia naczyniowo-mózgowe
Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych, nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub zaburzeniami naczyniowo-mózgowymi może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak:
- zawał mięśnia sercowego
- udar mózgu
W związku z tym konieczne jest uważne dostosowanie dawki losartanu oraz systematyczne monitorowanie ciśnienia tętniczego u tych pacjentów.14
Niewydolność serca
U pacjentów z niewydolnością serca, ze współistniejącymi zaburzeniami czynności nerek lub bez nich, istnieje ryzyko wystąpienia:
- ciężkiego niedociśnienia tętniczego
- ostrej niewydolności nerek
Ryzyko to jest podobne jak w przypadku innych leków działających na układ renina-angiotensyna.15
Ze względu na ograniczone doświadczenia terapeutyczne, losartan należy stosować ostrożnie u pacjentów:
- z niewydolnością serca i współistniejącymi ciężkimi zaburzeniami czynności nerek
- z ciężką niewydolnością serca (klasa IV wg NYHA)
- z niewydolnością serca i objawowymi, zagrażającymi życiu zaburzeniami rytmu serca
Leczenie skojarzone losartanem i beta-adrenolitykami u pacjentów z niewydolnością serca należy prowadzić ze szczególną ostrożnością.16
Zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej, kardiomiopatia przerostowa
Podobnie jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia, należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania losartanu u pacjentów z:
- zwężeniem zastawki aorty
- zwężeniem zastawki dwudzielnej
- kardiomiopatią przerostową z zawężeniem drogi odpływu
U tych pacjentów rozszerzenie naczyń może prowadzić do istotnych zaburzeń hemodynamicznych.17
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
Dostępne dane kliniczne wskazują, że jednoczesne stosowanie leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron zwiększa ryzyko wystąpienia:
- niedociśnienia
- hiperkaliemii
- zaburzeń czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek)
Z tego powodu nie zaleca się podwójnej blokady układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie:
- inhibitorów ACE
- antagonistów receptora angiotensyny II (jak losartan)
- aliskirenu
Podwójna blokada układu RAA jest dopuszczalna wyłącznie pod ścisłym nadzorem specjalisty, z regularnym monitorowaniem:
- czynności nerek
- stężenia elektrolitów
- ciśnienia tętniczego krwi
U pacjentów z nefropatią cukrzycową bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II.18
Laktoza jako substancja pomocnicza
Produkt Losartan Krka zawiera laktozę jednowodną w następujących ilościach:
- Losartan Krka, 25 mg: 27,3 mg laktozy jednowodnej
- Losartan Krka, 50 mg: 54,7 mg laktozy jednowodnej
- Losartan Krka, 100 mg: 109,3 mg laktozy jednowodnej
Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z:
- rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy
- brakiem laktazy
- zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Stan powyższych schorzeń należy ustalić przed rozpoczęciem leczenia.19
Stosowanie podczas ciąży
Nie należy rozpoczynać leczenia losartanem podczas ciąży. Jeśli pacjentka planuje ciążę, a kontynuacja leczenia losartanem nie jest niezbędna, zaleca się zastosowanie alternatywnych leków przeciwnadciśnieniowych o ustalonym profilu bezpieczeństwa w okresie ciąży.20
W przypadku potwierdzenia ciąży leczenie antagonistami receptora angiotensyny II (w tym losartanem) należy natychmiast przerwać i, jeśli zachodzi taka konieczność, zastosować inne leki o potwierdzonej skuteczności i bezpieczeństwie w ciąży.21
Specyfika działania u pacjentów rasy czarnej
Podobnie jak zaobserwowano w przypadku inhibitorów konwertazy angiotensyny, losartan i inni antagoniści angiotensyny wykazują mniejszą skuteczność w obniżaniu ciśnienia tętniczego u osób rasy czarnej w porównaniu do osób innych ras. Zjawisko to jest prawdopodobnie związane z większą częstością występowania niskiej aktywności reniny w populacji osób rasy czarnej z nadciśnieniem tętniczym.22
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania