Specjalne ostrzeżenia
Losartan Krka

Losartan Krka, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, zaburzeniami czynności nerek, niewydolnością serca oraz u osób z zaburzeniami czynności wątroby. Objawowe niedociśnienie może wystąpić zwłaszcza po pierwszej dawce lub zwiększeniu dawki u pacjentów z niedoborem sodu lub zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową, co wymaga wyrównania tych stanów przed terapią. U pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią obserwowano zwiększone ryzyko hiperkaliemii, dlatego konieczne jest monitorowanie stężenia potasu i klirensu kreatyniny, szczególnie przy klirensie 30-50 ml/min. Nie zaleca się łączenia losartanu z lekami oszczędzającymi potas, suplementami potasu oraz innymi preparatami podnoszącymi poziom potasu w surowicy. U pacjentów z marskością wątroby wskazane jest rozważenie zmniejszenia dawki, a u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby losartan jest przeciwwskazany.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Losartan Krka

Podczas stosowania preparatu Losartan Krka (25 mg, 50 mg lub 100 mg, tabletki powlekane) należy zachować szczególną ostrożność w określonych sytuacjach klinicznych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje na temat potencjalnych zagrożeń oraz wymaganych środków ostrożności podczas leczenia losartanem potasowym.1

Reakcje nadwrażliwości i obrzęk naczynioruchowy

Pacjenci z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie (obejmującym obrzęk twarzy, warg, gardła i/lub języka) wymagają szczególnej obserwacji podczas leczenia losartanem. Monitorowanie jest konieczne ze względu na możliwość wystąpienia podobnych reakcji w trakcie terapii.2

Niedociśnienie i zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej

Objawowe niedociśnienie może wystąpić szczególnie po podaniu pierwszej dawki losartanu lub po zwiększeniu dawki u pacjentów ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową i/lub niedoborem sodu. Stany te mogą być spowodowane intensywnym leczeniem moczopędnym, dietą z ograniczeniem soli, biegunką lub wymiotami. Przed rozpoczęciem leczenia losartanem należy wyrównać istniejące niedobory lub zastosować mniejszą dawkę początkową leku. Zalecenie to dotyczy zarówno dorosłych, jak i dzieci w wieku od 6 do 18 lat.3

Zaburzenia równowagi elektrolitowej i hiperkaliemia

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, zarówno ze współistniejącą cukrzycą, jak i bez niej, często występują zaburzenia równowagi elektrolitowej, które wymagają odpowiedniego wyrównania. W badaniach klinicznych u pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią obserwowano większą częstość występowania hiperkaliemii w grupie leczonej losartanem w porównaniu do grupy otrzymującej placebo.4

Z tego powodu zaleca się ścisłe monitorowanie:

  • stężenia potasu w osoczu
  • klirensu kreatyniny

Monitorowanie jest szczególnie istotne u pacjentów z niewydolnością serca oraz klirensem kreatyniny wynoszącym od 30 do 50 ml/min.5

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania losartanu z:

  • lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas
  • suplementami potasu
  • substytutami soli kuchennej zawierającymi potas
  • innymi produktami mogącymi zwiększać stężenie potasu w surowicy krwi (np. produktami zawierającymi trimetoprim)

Łączne stosowanie powyższych preparatów z losartanem może prowadzić do niebezpiecznego wzrostu stężenia potasu.6

Zaburzenia czynności wątroby

Dane farmakokinetyczne wykazują znaczne zwiększenie stężenia losartanu w osoczu u pacjentów z marskością wątroby. W związku z tym należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby w wywiadzie.7

Ze względu na brak doświadczeń terapeutycznych, losartan jest przeciwwskazany u pacjentów z:

  • ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby

Ponadto nie zaleca się stosowania losartanu u dzieci z zaburzeniami czynności wątroby.8

Zaburzenia czynności nerek

Zahamowanie aktywności układu renina-angiotensyna może prowadzić do zaburzeń czynności nerek, z niewydolnością nerek włącznie. Ryzyko to dotyczy szczególnie pacjentów, u których czynność nerek zależy od aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron, takich jak osoby z:

  • ciężką niewydolnością serca
  • wcześniej występującymi zaburzeniami czynności nerek

Podobnie jak w przypadku innych leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron, obserwowano zwiększenie stężenia mocznika we krwi oraz kreatyniny w surowicy krwi u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki. Te zmiany czynności nerek mogą być odwracalne po odstawieniu leku.9

Losartan należy stosować ostrożnie u pacjentów z:

  • obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych
  • zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki

Nie zaleca się stosowania losartanu u dzieci ze współczynnikiem przesączania kłębuszkowego < 30 ml/min/1,73 m² ze względu na brak odpowiednich danych.10

W trakcie leczenia losartanem należy regularnie monitorować czynność nerek, szczególnie w przypadkach współistnienia innych czynników mogących wpływać na funkcję nerek, takich jak:

  • gorączka
  • odwodnienie

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania losartanu i inhibitorów ACE, ponieważ takie połączenie może prowadzić do zaburzeń czynności nerek.11

Stan po przeszczepieniu nerki

Brak jest wystarczających doświadczeń dotyczących stosowania losartanu u pacjentów, którym niedawno przeszczepiono nerkę.12

Pierwotny hiperaldosteronizm

Pacjenci z pierwotnym hiperaldosteronizmem zazwyczaj nie reagują na leki przeciwnadciśnieniowe działające poprzez hamowanie aktywności układu renina-angiotensyna. W związku z tym nie zaleca się stosowania losartanu u tej grupy pacjentów.13

Choroba wieńcowa i zaburzenia naczyniowo-mózgowe

Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych, nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub zaburzeniami naczyniowo-mózgowymi może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak:

  • zawał mięśnia sercowego
  • udar mózgu

W związku z tym konieczne jest uważne dostosowanie dawki losartanu oraz systematyczne monitorowanie ciśnienia tętniczego u tych pacjentów.14

Niewydolność serca

U pacjentów z niewydolnością serca, ze współistniejącymi zaburzeniami czynności nerek lub bez nich, istnieje ryzyko wystąpienia:

  • ciężkiego niedociśnienia tętniczego
  • ostrej niewydolności nerek

Ryzyko to jest podobne jak w przypadku innych leków działających na układ renina-angiotensyna.15

Ze względu na ograniczone doświadczenia terapeutyczne, losartan należy stosować ostrożnie u pacjentów:

  • z niewydolnością serca i współistniejącymi ciężkimi zaburzeniami czynności nerek
  • z ciężką niewydolnością serca (klasa IV wg NYHA)
  • z niewydolnością serca i objawowymi, zagrażającymi życiu zaburzeniami rytmu serca

Leczenie skojarzone losartanem i beta-adrenolitykami u pacjentów z niewydolnością serca należy prowadzić ze szczególną ostrożnością.16

Zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej, kardiomiopatia przerostowa

Podobnie jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia, należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania losartanu u pacjentów z:

  • zwężeniem zastawki aorty
  • zwężeniem zastawki dwudzielnej
  • kardiomiopatią przerostową z zawężeniem drogi odpływu

U tych pacjentów rozszerzenie naczyń może prowadzić do istotnych zaburzeń hemodynamicznych.17

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)

Dostępne dane kliniczne wskazują, że jednoczesne stosowanie leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron zwiększa ryzyko wystąpienia:

  • niedociśnienia
  • hiperkaliemii
  • zaburzeń czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek)

Z tego powodu nie zaleca się podwójnej blokady układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie:

  • inhibitorów ACE
  • antagonistów receptora angiotensyny II (jak losartan)
  • aliskirenu

Podwójna blokada układu RAA jest dopuszczalna wyłącznie pod ścisłym nadzorem specjalisty, z regularnym monitorowaniem:

  • czynności nerek
  • stężenia elektrolitów
  • ciśnienia tętniczego krwi

U pacjentów z nefropatią cukrzycową bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II.18

Laktoza jako substancja pomocnicza

Produkt Losartan Krka zawiera laktozę jednowodną w następujących ilościach:

  • Losartan Krka, 25 mg: 27,3 mg laktozy jednowodnej
  • Losartan Krka, 50 mg: 54,7 mg laktozy jednowodnej
  • Losartan Krka, 100 mg: 109,3 mg laktozy jednowodnej

Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z:

  • rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy
  • brakiem laktazy
  • zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy

Stan powyższych schorzeń należy ustalić przed rozpoczęciem leczenia.19

Stosowanie podczas ciąży

Nie należy rozpoczynać leczenia losartanem podczas ciąży. Jeśli pacjentka planuje ciążę, a kontynuacja leczenia losartanem nie jest niezbędna, zaleca się zastosowanie alternatywnych leków przeciwnadciśnieniowych o ustalonym profilu bezpieczeństwa w okresie ciąży.20

W przypadku potwierdzenia ciąży leczenie antagonistami receptora angiotensyny II (w tym losartanem) należy natychmiast przerwać i, jeśli zachodzi taka konieczność, zastosować inne leki o potwierdzonej skuteczności i bezpieczeństwie w ciąży.21

Specyfika działania u pacjentów rasy czarnej

Podobnie jak zaobserwowano w przypadku inhibitorów konwertazy angiotensyny, losartan i inni antagoniści angiotensyny wykazują mniejszą skuteczność w obniżaniu ciśnienia tętniczego u osób rasy czarnej w porównaniu do osób innych ras. Zjawisko to jest prawdopodobnie związane z większą częstością występowania niskiej aktywności reniny w populacji osób rasy czarnej z nadciśnieniem tętniczym.22

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl