Działania niepożądane
Falcimar 250 mg + 100 mg

Falcimar, zawierający 250 mg atowakwonu i 100 mg proguanilu chlorowodorku w formie tabletek powlekanych, jest stosowany w leczeniu i profilaktyce malarii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane podczas leczenia to bóle brzucha, bóle głowy, anoreksja, nudności, wymioty, biegunka oraz kaszel, natomiast w profilaktyce dominują bóle głowy, bóle brzucha i biegunka. Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest według standardowej konwencji: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz częstość nieznana. Wśród działań niepożądanych odnotowano m.in. niedokrwistość, neutropenię, pancytopenię, reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja), zaburzenia psychiczne (depresja, halucynacje), zaburzenia wątroby (zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych), a także poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona.

Działania niepożądane leku Falcimar (250 mg + 100 mg)

Falcimar, zawierający 250 mg atowakwonu i 100 mg proguanilu chlorowodorku w postaci tabletek powlekanych, stosowany jest w leczeniu oraz profilaktyce malarii. Podczas stosowania tego produktu leczniczego obserwowano różnorodne działania niepożądane, których znajomość jest kluczowa dla bezpiecznej farmakoterapii. 1

Najczęstsze działania niepożądane w zależności od wskazania

W przypadku stosowania leku Falcimar w leczeniu malarii, najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: bóle brzucha, bóle głowy, anoreksja, nudności, wymioty, biegunka oraz kaszel. 2

Z kolei przy stosowaniu preparatu w profilaktyce przeciwmalarycznej, profil działań niepożądanych był nieco inny, z dominującymi: bólami głowy, bólami brzucha i biegunką. 3

Klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych

W analizie częstości występowania działań niepożądanych stosuje się następującą konwencję: 4

  • Bardzo często – występujące z częstością ≥ 1/10 przypadków
  • Często – występujące z częstością ≥ 1/100 do < 1/10 przypadków
  • Niezbyt często – występujące z częstością ≥ 1/1000 do < 1/100 przypadków
  • Częstość nieznana – nie można jej określić na podstawie dostępnych danych

Bezpieczeństwo stosowania u dzieci

Istotną kwestią jest ograniczona ilość danych dotyczących długotrwałego bezpieczeństwa stosowania leku Falcimar u pacjentów pediatrycznych. Szczególnie istotne jest to, że nie przeprowadzono kompleksowych badań oceniających długotrwały wpływ preparatu na wzrost, dojrzewanie płciowe oraz ogólny rozwój dzieci. 5

Działania niepożądane związane z atowakwonem

Częstość niektórych działań niepożądanych została określona na podstawie badań z atowakwonem jako pojedynczą substancją czynną. Należy zaznaczyć, że pacjenci uczestniczący w tych badaniach klinicznych otrzymywali większe dawki atowakwonu, które często powodowały powikłania związane z zaawansowaną chorobą niedoboru odporności (HIV). Z tego powodu trudno jednoznacznie ocenić związek przyczynowo-skutkowy między obserwowanymi działaniami niepożądanymi a przyjmowaniem atowakwonu. W badaniach kombinacji atowakwonu z proguanilem działania te występowały znacznie rzadziej lub nie występowały wcale. 6

Spontaniczne zgłoszenia po wprowadzeniu do obrotu

Niektóre działania niepożądane zostały zaobserwowane na podstawie spontanicznych zgłoszeń po wprowadzeniu leku Falcimar do obrotu. W przypadku tych działań niepożądanych częstość występowania nie jest znana z powodu braku systematycznej rejestracji. 7

Działania niepożądane związane z proguanilem

Część działań niepożądanych została zaobserwowana w badaniach dotyczących stosowania proguanilu jako pojedynczej substancji czynnej. 8

Wpływ na czynność wątroby

Dane kliniczne dotyczące atowakwonu i proguanilu wskazują, że nieprawidłowości wykazane przez testy czynności wątroby miały charakter odwracalny i nie były związane z niekorzystnymi zdarzeniami klinicznymi. Jest to istotna informacja w kontekście bezpieczeństwa stosowania leku Falcimar, szczególnie u pacjentów z wyjściowymi zaburzeniami czynności wątroby. 9

Tabela działań niepożądanych leku Falcimar

Układ/narząd Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) Częstość nieznana
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niedokrwistość, neutropenia Pancytopenia
Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje alergiczne Obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zapalenie naczyń
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hiponatremia, anoreksja Zwiększenie aktywności amylazy
Zaburzenia psychiczne Nietypowe sny, bezsenność, lęk Depresja, halucynacje Napady paniki, płacz, koszmary senne, zaburzenia psychotyczne
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Zawroty głowy Drgawki
Zaburzenia serca Kołatanie serca Tachykardia
Zaburzenia żołądka i jelit Nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha Zapalenie jamy ustnej Zapalenie żołądka
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych Zapalenie wątroby, cholestaza
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd, wysypka Utrata włosów, pokrzywka Zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, pęcherzowe oddzielanie się naskórka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Gorączka
Zaburzenia układu oddechowego Kaszel

Znaczenie monitorowania działań niepożądanych

Ze względu na potencjalne ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, pacjenci leczeni preparatem Falcimar powinni być odpowiednio monitorowani. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, pacjentów w podeszłym wieku oraz dzieci. 10

Poważne działania niepożądane, takie jak zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, neutropenia, pancytopenia), ciężkie reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja) oraz poważne reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy), choć występują rzadko, wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i wdrożenia odpowiedniego postępowania. 11

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl