niestrawność
Niestrawność (dyspepsja) to powszechny zespół objawów dotyczących górnego odcinka przewodu pokarmowego. Charakteryzuje się uczuciem dyskomfortu lub bólu w nadbrzuszu, uczuciem pełności poposiłkowej, wczesnym nasyceniem, wzdęciami, nudnościami lub zgagą. Dolegliwości mogą występować okresowo lub przewlekle.
Wyróżnia się niestrawność czynnościową (funkcjonalną) oraz organiczną. Postać czynnościowa nie ma uchwytnej przyczyny organicznej i stanowi ok. 70% wszystkich przypadków. Niestrawność organiczna może być spowodowana chorobą wrzodową, refluksem żołądkowo-przełykowym, nowotworami, chorobami dróg żółciowych, trzustki lub być skutkiem ubocznym leków (np. NLPZ, antybiotyków).
Diagnostyka niestrawności obejmuje wywiad, badanie fizykalne oraz badania dodatkowe, w tym gastroskopię, USG jamy brzusznej i testy na obecność Helicobacter pylori. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować modyfikację diety, farmakoterapię (inhibitory pompy protonowej, prokinetyki, leki przeciwdepresyjne) oraz terapię zakażenia H. pylori w przypadku jego stwierdzenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Orizon 2 mg
Rysperydon, dostępny w postaci tabletek powlekanych Orizon o dawkach 0,5 mg, 1 mg, 2 mg, 3 mg i 4 mg, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej występujące działania niepożądane (≥10% pacjentów) to parkinsonizm, sedacja/senność, ból głowy oraz bezsenność. Działania neurologiczne, takie jak akatyzja, dystonia, zawroty głowy, dyskineza i drżenie, pojawiają się często (≥1% do <10%). Hiperprolaktynemia, będąca efektem blokady receptorów dopaminowych D2, może prowadzić do mlekotoku, zaburzeń miesiączkowania, ginekomastii i dysfunkcji seksualnych. Często obserwuje się także zaburzenia metaboliczne, w tym zwiększenie masy ciała i zmiany apetytu. W zakresie układu sercowo-naczyniowego często występują tachykardia, migotanie przedsionków oraz blok przedsionkowo-komorowy, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami serca.
akatyzja, astenia, ataksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból mięśniowo-szkieletowy, bradykinezja, drżenie, duszność, dyskineza, dystonia, ginekomastia, hiperprolaktynemia, krwawienie z nosa, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, migotanie przedsionków, mlekotok, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość, niestrawność, nietrzymanie moczu, obrzęk, parkinsonizm, rysperydon, sedacja, skurcz mięśni, tachykardia, trombocytopenia, zaburzenie miesiączkowania, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie spojówek, zapalenie zatok, zaparcie, zawroty głowy, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vardenafil Holsten 5 mg
Vardenafil Holsten, zawierający wardenafil chlorowodorek trójwodny w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie działaniami niepożądanymi o łagodnym do umiarkowanego nasileniu i przemijającym charakterze. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy, występujący u ≥10% pacjentów. Inne działania niepożądane, sklasyfikowane według systemu MedDRA, obejmują m.in. zawroty głowy (często ≥1/100 do <1/10), nagłe zaczerwienienie, przekrwienie błony śluzowej nosa, niestrawność oraz rzadziej występujące reakcje alergiczne, zaburzenia widzenia, tachykardię, a także poważniejsze zdarzenia jak priapizm, krwawienie z prącia i hematospermię. Szczególną uwagę należy zwrócić na zgłaszane przypadki krwiomoczu, które mogą wymagać dalszej diagnostyki. U pacjentów powyżej 65 roku życia, zwłaszcza przy dawce 20 mg, obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych, w tym bólów głowy (16,2% vs 11,8% u młodszych) oraz zawrotów głowy (3,7% vs 0,7%).
aminotransferazy, amnezja, ból głowy, ciśnienie śródgałkowe, dławica piersiowa, duszność, fosfokinaza kreatynowa, gamma-glutamylotransferaza, hematospermia, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwawienie z prącia, krwiomocz, krwotok mózgowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, nagła utrata słuchu, napad drgawkowy, nasilona erekcja, neuropatia nerwu wzrokowego, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, PDE5, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie oczu, przemijający napad niedokrwienny, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, światłowstręt, szum w uszach, tachyarytmia komorowa, tachykardia, wardenafil, wardenafil chlorowodorek trójwodny, zaburzenie snu, zapalenie spojówek, zapalenie żołądka, zawał serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Risendros 35 35 mg
Risendros 35, zawierający 35 mg sodu ryzedronianu (32,5 mg kwasu ryzedronowego), nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, co potwierdzają dane kliniczne. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są bóle głowy (1,8% vs 1,4% placebo), dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego takie jak zaparcia (5,0% vs 4,8%), niestrawność (4,5% vs 4,1%), nudności (4,3% vs 4,0%), ból brzucha (3,5% vs 3,3%) oraz biegunka (3,0% vs 2,7%), które jednak nie wpływają istotnie na funkcje psychomotoryczne. Rzadziej występujące zapalenie tęczówki i zapalenie błony naczyniowej oka mogą powodować zaburzenia widzenia, ale ich niska częstość nie zmienia ogólnej oceny bezpieczeństwa. Bóle mięśniowo-kostne (2,1% vs 1,9% placebo) mogą wpływać na komfort prowadzenia pojazdu, zwłaszcza podczas długotrwałej jazdy.
biegunka, bisfosfonian, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowo-kostny, drętwienie, działanie niepożądane, hipokalcemia, kwas ryzedronowy, mrowienie, niestrawność, nudności, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, skurcz mięśni, sodu ryzedronian, zaburzenia świadomości, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia widzenia, zaburzenia żołądka i jelit, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie tęczówki, zaparcie, zdolność prowadzenia pojazdów, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anagrelide Vipharm 1 mg
Anagrelide Vipharm, dostępny w kapsułkach zawierających 0,5 mg lub 1 mg anagrelidu, jest stosowany w dawce średniej około 2 mg/dobę, z obserwacjami sięgającymi do 5 lat. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje liczne działania niepożądane, najczęściej ból głowy (14%), kołatanie serca (9%), retencję płynów i nudności (6%) oraz biegunkę (5%). Mechanizm działania jako inhibitora fosfodiesterazy III wiąże się z efektami inotropowymi i chronotropowymi, co wymaga szczególnej uwagi w monitorowaniu układu sercowo-naczyniowego. Do poważnych powikłań należą arytmie (w tym torsade de pointes), zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego oraz udar mózgu, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka zakrzepowego. Działania niepożądane obejmują także układ nerwowy (bóle i zawroty głowy, depresja, parestezje), oddechowy (duszność, nadciśnienie płucne, śródmiąższowa choroba płuc) oraz pokarmowy (biegunka, nudności, zapalenie trzustki, krwawienia). Występują również zaburzenia hematologiczne, metaboliczne i wątrobowe, co podkreśla konieczność kompleksowego monitorowania pacjentów.
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, biegunka, ból brzucha, ból głowy, częstoskurcz, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, depresja, duszność, inhibitor fosfodiesterazy III, kardiomiopatia, kołatanie serca, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego, migotanie przedsionków, migrena, nadciśnienie płucne, nagły zgon sercowy, niedoczulica, niedokrwistość, niepamięć, niestrawność, nudności, objawy grypopodobne, pancytopenia, parestezje, retencja płynów, śródmiąższowa choroba płuc, torsade de pointes, udar mózgu, wymioty, wysięk opłucnowy, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zaparcia, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tabletki przeciw niestrawności Labofarm –
Tabletki przeciw niestrawności Labofarm są przeznaczone do stosowania doustnego u dorosłych, osób w wieku podeszłym oraz młodzieży powyżej 12 lat, z dawkowaniem 2 tabletki do 3 razy na dobę, nie przekraczając maksymalnej dawki dobowej 6 tabletek. Lek należy przyjmować po posiłku, popijając odpowiednią ilością wody, co optymalizuje wchłanianie substancji czynnych i minimalizuje ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa, nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12 lat. Czas terapii powinien być ograniczony do 7-14 dni; w przypadku braku poprawy konieczna jest konsultacja lekarska.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Explemed 30 mg
Lek Explemed zawierający arypiprazol w dawkach 10 mg, 15 mg i 30 mg wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwuje się akatyzję i nudności (>3% pacjentów). Arypiprazol może powodować poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, neutropenia i trombocytopenia, zwiększające ryzyko infekcji i krwawień. W zakresie układu endokrynologicznego często występuje hiperprolaktynemia i jej paradoksalne obniżenie, co może skutkować zaburzeniami miesiączkowania i ginekomastią. Istotne są również zaburzenia metaboliczne, w tym cukrzyca, hiperglikemia, hiponatremia oraz anoreksja, a także ryzyko cukrzycowej śpiączki hiperosmolarnej i kwasicy ketonowej. Arypiprazol może wywoływać poważne zaburzenia psychiczne, w tym myśli i próby samobójcze, zaburzenia kontroli impulsów oraz agresję, co wymaga ścisłego nadzoru klinicznego, zwłaszcza na początku leczenia i przy zmianach dawkowania.
akatyzja, anoreksja, arypiprazol, arytmia komorowa, biegunka, ból mięśniowy, bradykardia, cukrzyca, cukrzycowa śpiączka hiperosmolarna, czkawka, drgawki grand mal, drżenie, dysfagia, dystonia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, hipoprolaktynemia, kwasica ketonowa, letarg, leukopenia, łysienie, myśli samobójcze, nadmierna potliwość, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obżarstwo, patologiczne uzależnienie od hazardu, podwójne widzenie, pokrzywka, poriomania, późne dyskinezy, próba samobójcza, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotoalergiczna, sedacja, senność, skurcz gardła, skurcz krtani, ślinotok, świąd alergiczny, światłowstręt, sztywność mięśniowa, tachykardia, torsades des pointes, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenia mowy, zaburzenia pozapiramidowe, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Carvedilol Orion 12,5 mg
Karwedylol, substancja czynna leku Carvedilol Orion, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących głównie układ sercowo-naczyniowy, nerwowy, oddechowy, pokarmowy oraz metaboliczny. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to zawroty głowy, ból głowy, niedociśnienie, niewydolność serca oraz astenia. Występowanie zawrotów głowy, zaburzeń widzenia i bradykardii jest dawkozależne. U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca podczas titracji dawki może dojść do pogorszenia niewydolności lub zatrzymania płynów. Przemijające pogorszenie czynności nerek obserwowano u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, niskim ciśnieniem tętniczym, chorobą niedokrwienną serca i współistniejącą niewydolnością nerek, co wymaga monitorowania parametrów nerkowych. Karwedylol może także powodować zahamowanie zatokowe u pacjentów predysponowanych (np. osoby starsze, bradykardia, dysfunkcja węzła zatokowego), co wymaga szczególnej kontroli pracy serca.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, astenia, astma, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, chromanie przestankowe, cukrzyca utajona, depresja, dławica piersiowa, duszność, dysfunkcja węzła zatokowego, gamma-glutamylotransferaza, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperwolemia, hipoglikemia, karwedylol, koszmary senne, leukopenia, miażdżyca naczyń, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność serca, niskie ciśnienie tętnicze, nudności, obrzęk, obrzęk płuc, omamy, omdlenie, parestezja, przewlekła niewydolność serca, psychoza, rumień wielopostaciowy, splątanie, suche oko, suchość błony śluzowej, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wymioty, zaburzenia erekcji, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zahamowanie zatokowe, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zawroty głowy, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Taromentin 875 mg + 125 mg
Taromentin to preparat zawierający 875 mg amoksycyliny (w postaci amoksycyliny trójwodnej) oraz 125 mg kwasu klawulanowego (klawulanian potasu) w jednej tabletce powlekanej. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia ze strony układu pokarmowego, w tym biegunka (bardzo często, ≥1/10), nudności i wymioty (często, ≥1/100 do <1/10), a także niestrawność (niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100). Rzadziej występują poważniejsze powikłania, takie jak zapalenie jelita grubego indukowane antybiotykiem, ostre zapalenie trzustki czy czarny język włochaty (częstość nieznana). Ponadto, często obserwuje się kandydozę skóry i błon śluzowych (często, ≥1/100 do <1/10) oraz możliwy jest nadmierny wzrost niewrażliwych bakterii (częstość nieznana).
agranulocytoza, alergiczna dławica piersiowa, alergiczne zapalenie naczyń, alergiczny zawał mięśnia sercowego, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, biegunka, czarny język włochaty, kandydoza skóry i błon śluzowych, klawulanian potasu, krystaluria, kwas klawulanowy, leukopenia, liniowa IgA dermatoza, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, ostre zapalenie trzustki, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, polekowa reakcja z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wymioty, zapalenie jelit polekowe, zapalenie jelita grubego, zapalenie wątroby, zespół choroby posurowiczej, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Arthryl Fast (400 mg + 10 mg)/2 ml
Arthryl Fast, zawierający 400 mg siarczanu glukozaminy oraz 10 mg chlorowodorku lidokainy w formie roztworu do wstrzykiwań domięśniowych, wykazuje profil działań niepożądanych różniący się od preparatów doustnych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują nudności i wymioty, głównie związane z lidokainą, oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia, takie jak ropnie i zapalenie tkanki podskórnej. Inne zgłaszane objawy to bóle głowy, senność, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, uderzenia gorąca, zaostrzenie astmy, biegunka, zaparcia, wzdęcia, żółtaczka, wysypki skórne, obrzęki obwodowe oraz zmęczenie. W badaniach diagnostycznych odnotowano zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, podwyższenie stężenia glukozy we krwi oraz wahania wartości INR. Częstość występowania działań niepożądanych jest zróżnicowana, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), a niektóre z nich mają częstość nieznaną.
Arthryl Fast, biegunka, chlorowodorek, enzym wątrobowy, glukozamina, hipercholesterolemia, INR, klasyfikacja MedDRA, kontrola cukrzycy, kontrola glikemii, lidokaina, niestrawność, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja niepożądana, ropień, rumień, siarczan, stężenie glukozy, wstrzyknięcie domięśniowe, wysypka, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaostrzenie astmy, zapalenie tkanki podskórnej, zaparcie, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Kwas mykofenolowy – Działania niepożądane
Kwas mykofenolowy (MPA), stosowany w postaci mykofenolanu sodu (Myfortic) lub sodu mykofenolanu (Marelim), jest kluczowym lekiem immunosupresyjnym po przeszczepieniach narządów, jednak jego stosowanie wiąże się z istotnym ryzykiem działań niepożądanych. Do najczęstszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia (bardzo często), niedokrwistość i trombocytopenia (często), które mogą prowadzić do poważnych powikłań, w tym zwiększonego ryzyka zakażeń oportunistycznych. Zakażenia CMV występują u 21,6% pacjentów po przeszczepieniu nerki de novo oraz u 1,9% podczas terapii podtrzymującej. Ponadto obserwuje się zakażenia drożdżakowe, wirusem Herpes simplex, nefropatię związaną z wirusem BK oraz postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię (PML) związaną z wirusem JC. Długoterminowo MPA zwiększa ryzyko rozwoju nowotworów złośliwych, zwłaszcza chłoniaków (0,9–1,3%) i raków skóry (0,9–1,8%). Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym przewlekła biegunka, krwotok z przewodu pokarmowego i perforacja jelita, wymagają szczególnej uwagi i mogą stanowić zagrożenie życia.
anomalia Pelgera-Hueta, atypowe prątki, biegunka, ból brzucha, chłoniak, cholestyramina, choroba limfoproliferacyjna, cukrzyca, gruźlica, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hiperurykemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, jadłowstręt, krwiomocz, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas mykofenolowy, lek immunosupresyjny, leukopenia, limfopenia, martwica kanalików nerkowych, mielosupresja, mięsak Kaposi, mykofenolan sodu, nadciśnienie tętnicze, nefropatia wirusowa BK, neutropenia, niedokrwistość, niedrożność jelita, niestrawność, nowotwór złośliwy, nudności, obrzęk płuc, ostry zespół zapalny, owrzodzenie trawienne, pancytopenia, perforacja jelita, posocznica, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rak podstawnokomórkowy, rak skóry, refluks żołądkowo-przełykowy, samoistne poronienie, sekwestrant kwasów żółciowych, sodu mykofenolan, śródmiąższowa choroba płuc, trombocytopenia, wada wrodzona, wirus cytomegalii, wirus herpes simplex, wirus JC, wybiórcza aplazja układu czerwonokrwinkowego, wymioty, wzdęcie brzucha, zakażenie drożdżakowe, zakażenie oportunistyczne, zakażenie wirusowe, zapalenie okrężnicy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc, zapalenie przełyku, zapalenie szpiku, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka, zaparcie - Leksykon substancji czynnych
Olejek cytronelowy – Dawkowanie i sposób podawania
Olejek cytronelowy (Citronellae aetheroleum) jest stosowany w preparatach leczniczych dostępnych w formie płynów do użytku zewnętrznego i wewnętrznego, przeznaczonych dla osób dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia. Dawkowanie zależy od drogi podania i wskazań klinicznych: na skórę w formie nierozcieńczonej (nacieranie 1-3 razy dziennie do wyschnięcia skóry, przeciwwskazane stosowanie pod opatrunkiem okluzyjnym), doustnie w postaci 10-15 kropli zmieszanych z płynem lub cukrem, maksymalnie 3 razy na dobę, do doraźnego stosowania w dolegliwościach dyspeptycznych, a także do płukania gardła i jamy ustnej (5 ml rozcieńczone w 250 ml ciepłej wody, 1-3 razy dziennie) oraz inhalacji parowych (5 ml w 250 ml gorącej wody, do 3 razy na dobę). Preparaty takie jak Amol i Aromatol są stosowane w różnych wskazaniach, w tym w łagodzeniu objawów przeziębienia, bólów mięśniowych, ukąszeń owadów oraz dolegliwości trawiennych.
ból głowy, ból mięśniowy, dolegliwości dyspeptyczne, droga podania, inhalacja parowa, niestrawność, olejek cytronelowy, opatrunek okluzyjny, płukanie gardła, podanie doustne, podanie zewnętrzne, preparat Aromatol, przedawkowanie, przeziębienie, reakcja nadwrażliwości, ukąszenie owadów, wywiad medyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pantosis MAX
Stosowanie pantoprazolu w dawce 20 mg (lek Pantosis MAX) wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z przebytą chorobą wrzodową żołądka, po operacjach przewodu pokarmowego, z zaburzeniami czynności wątroby oraz innymi ciężkimi schorzeniami. Należy zwrócić uwagę na objawy alarmowe, takie jak utrata masy ciała bez diety, niedokrwistość, krwawienia z przewodu pokarmowego, dysfagia oraz uporczywe lub krwawe wymioty, które mogą wskazywać na poważne, w tym nowotworowe, patologie. Pantoprazol może maskować objawy tych schorzeń, co wymaga wykluczenia podłoża onkologicznego przed kontynuacją terapii. Szczególny nadzór jest wskazany u pacjentów powyżej 55. roku życia oraz przy długotrwałym stosowaniu leku, zwłaszcza gdy objawy niestrawności lub zgagi utrzymują się ponad 4 tygodnie.
antagonista receptora histaminowego H2, choroba wątroby, choroba wrzodowa żołądka, dysfagia, endoskopia, ezomeprazol, famotydyna, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, lanzoprazol, niedokrwistość, niestrawność, nizatydyna, nowotwór, omeprazol, operacja przewodu pokarmowego, pantoprazol, Pantosis MAX, przełyk, przewód pokarmowy, rabeprazol, ranitydyna, test ureazowy, zaburzenia czynności wątroby, zgaga, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Bluefish Pharma 10 mg
Montelukast Bluefish Pharma w dawce 10 mg, stosowany u dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat z astmą oraz u dzieci w wieku 6-14 lat (w dawce 5 mg w formie tabletek do rozgryzania), wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących około 6150 pacjentów. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych i młodzieży oraz ból brzucha u dzieci. W badaniach długoterminowych (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie zaobserwowano istotnych zmian w profilu bezpieczeństwa. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest zgodnie z ustalonymi kategoriami: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, dezorientacja, eozynofilia płucna, gorączka, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśni, mimowolne oddawanie moczu, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, nudność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omam, osłabienie, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, tik, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie pamięci, zaburzenie uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss, zmęczenie, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flegtac ORO 4 mg
Bromoheksyny chlorowodorek, substancja czynna Flegtac ORO 4 mg w tabletkach ulegających rozpadowi w jamie ustnej, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Reakcje nadwrażliwości immunologicznych występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), natomiast poważne reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy i świąd, mają częstość nieokreśloną i stanowią zagrożenie życia wymagające natychmiastowej interwencji. Objawy neurologiczne takie jak ból głowy, zawroty głowy i senność również występują z częstością nieokreśloną i mogą ograniczać zdolność prowadzenia pojazdów. Zgłaszano także obniżenie ciśnienia tętniczego krwi oraz paradoksalny skurcz oskrzeli, co jest istotne u pacjentów z nadciśnieniem, astmą lub POChP. W obrębie układu pokarmowego najczęstsze działania niepożądane to ból w nadbrzuszu, nudności, wymioty i biegunka (≥1/1000 do <1/100), a niestrawność występuje z częstością nieokreśloną.
astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bromoheksyna, ciężkie reakcje skórne, hipotonia, nadciśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, świąd, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Deslodyna fast 5 mg
Deslodyna fast, zawierająca 5 mg desloratadyny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi, z działaniami niepożądanymi występującymi u 3% pacjentów częściej niż placebo. Najczęstsze objawy to zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). U nastolatków (12-17 lat) ból głowy występował u 5,9% leczonych, co było niższe niż w grupie placebo (6,9%). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) oraz o częstości nieznanej. Objawy dotyczą różnych układów, m.in. zaburzeń psychicznych (omamy, agresja), nerwowego (ból głowy, zawroty, drgawki), sercowego (tachykardia, wydłużenie QT), żołądkowo-jelitowego (suchość w jamie ustnej, nudności), wątroby (podwyższone enzymy, żółtaczka) oraz reakcji alergicznych (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, kołatanie serca, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, niestrawność, nudności, obniżony nastrój, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, suchość oczu, świąd, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmęczenie, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie masy ciała, zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Venlafaxine Teva 37,5 mg
Venlafaxine Teva, chlorowodorek wenlafaksyny w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych wynikających z farmakodynamicznego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy oraz inne układy organizmu. Do bardzo częstych działań należą nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy (częstość porównywalna z placebo) oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy odstawienne, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, pobudzenie, nudności, drżenia, ból głowy, objawy grypopodobne, zaburzenia widzenia i nadciśnienie tętnicze, które mogą mieć nasilenie od łagodnego do umiarkowanego, ale u niektórych pacjentów utrzymywać się dłużej. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) profil działań niepożądanych jest podobny do dorosłych, z dodatkowymi objawami jak ból brzucha, pobudzenie, wybroczyny czy krwawienia z nosa, a także zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych i zachowań autoagresywnych.
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bóle mięśni, bruksizm, chlorowodorek wenlafaksyny, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, drgawki, drżenia, duszność, dyskineza, dystonia, eozynofilia płucna, hipercholesterolemia, hiperprolaktynemia, hipertonia, hipomania, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z zamkniętym kątem, kardiomiopatia Takotsubo, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, majaczenie, mania, migotanie komór, mlekotok, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie się, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, niestrawność, nietrzymanie moczu, nudności, objawy odstawienne, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, pancytopenia, parestezje, pobudzenie, pokrzywka, późne dyskinezy, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, redukcja masy ciała, rumień wielopostaciowy, samookaleczanie, skurcze miokloniczne, śródmiąższowa choroba płuc, stan splątania, suchość w jamie ustnej, szumy uszne, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, wybroczyny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czucia, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cinacalcet Aristo 60 mg
Profil bezpieczeństwa cynakalcetu opiera się na danych z badań klinicznych kontrolowanych placebo oraz obserwacjach porejestracyjnych, obejmując trzy główne wskazania: wtórną nadczynność przytarczyc, raka przytarczyc oraz pierwotną nadczynność przytarczyc. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są nudności i wymioty (bardzo często, ≥1/10), które mają zazwyczaj łagodny do umiarkowanego charakter i ustępują w trakcie terapii. Inne często obserwowane działania to reakcje nadwrażliwości (często), jadłowstręt, zmniejszony apetyt, drgawki, zawroty głowy, parestezje, bóle głowy, niedociśnienie, zakażenia górnych dróg oddechowych, wysypka, bóle mięśni i osłabienie. Szczególną uwagę zwraca hipokalcemia (często), która może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak tężyczka, skurcze mięśniowe, zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QT i komorowe arytmie, potencjalnie zagrażające życiu. Występowanie tych powikłań wymaga regularnego monitorowania stężenia wapnia w surowicy.
biegunka, ból brzucha, cynakalcet, drgawki, dysfagia, hiperkalemia, hipokalcemia, jadłowstręt, komorowe zaburzenia rytmu serca, miopatia, niedociśnienie, niestrawność, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pierwotna nadczynność przytarczyc, pokrzywka, rak przytarczyc, reakcja nadwrażliwości, skurcz mięśni, tężyczka, wtórna nadczynność przytarczyc, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zakażenie górnych dróg oddechowych, zaparcia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sibilla 2 mg + 0,03 mg
Produkt leczniczy Sibilla, zawierający 2 mg dienogestu oraz 0,03 mg etynyloestradiolu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, który może wywoływać liczne działania niepożądane, zidentyfikowane zarówno w badaniach klinicznych na 4942 uczestniczkach, jak i w nadzorze po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowane działania dotyczą układu rozrodczego i zakażeń, w tym zapalenia pochwy, kandydozy oraz grzybiczych zakażeń pochwy i sromu. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej. Wśród innych zgłaszanych działań znajdują się m.in. zaburzenia psychiczne (depresja, zmiany nastroju), zaburzenia sercowo-naczyniowe (żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, nadciśnienie tętnicze), zaburzenia skóry (trądzik, łysienie, wysypka), a także objawy ze strony układu nerwowego i mięśniowo-szkieletowego.
atopowe zapalenie skóry, bezsenność, ból brzucha, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zakrzepowo-zatorowa, depresja, doustna antykoncepcja, dyspareunia, dysplazja szyjki macicy, dystonia, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hiperwentylacja, kamica żółciowa, kandydoza pochwy, łuszczyca, mięśniak macicy, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, neurodermit, niedokrwistość, niestrawność, nowotwór wątroby, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, opryszczka wargowa, oscylopsja, ostuda, otoskleroza, pląsawica Sydenhama, porfiria, rak piersi, rak szyjki macicy, szumy uszne, tłuszczak piersi, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, torbiel piersi, torbiel przydatków macicy, trądzik umiarkowany, triglicerydy, udar niedokrwienny, utrata słuchu, wirylizm, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie krążenia mózgowego, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie psychiczne, zaburzenie snu, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakażenie grzybicze, zakażenie grzybicze pochwy, zakażenie układu moczowego, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie cewki moczowej, zapalenie jajników, zapalenie jelit, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pochwy, zapalenie sutka, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zapalenie żołądka, zatorowość płucna, zawroty błędnikowe, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Korzeń Lukrecji –
Korzeń lukrecji (Glycyrrhiza glabra L., Glycyrrhiza inflata Bat., Glycyrrhiza uralensis Fisch.) jest tradycyjnym lekiem roślinnym stosowanym głównie w łagodzeniu dolegliwości ze strony układu pokarmowego, takich jak uczucie pieczenia w górnym odcinku przewodu pokarmowego (często związane z nadkwaśnością, refluksem żołądkowo-przełykowym lub zapaleniem błony śluzowej żołądka) oraz niestrawność (dyspepsja) objawiająca się dyskomfortem w nadbrzuszu, uczuciem pełności, wzdęciami i nudnościami. Substancje czynne zawarte w korzeniu lukrecji wykazują działanie osłaniające błonę śluzową przewodu pokarmowego oraz właściwości przeciwzapalne, co uzasadnia ich zastosowanie w tych wskazaniach. Preparat dostępny jest w formie ziół do zaparzania, gdzie 1 g produktu odpowiada 1 g korzenia lukrecji, umożliwiając efektywną ekstrakcję substancji aktywnych.
dyskomfort w nadbrzuszu, dyspepsja, Glycyrrhiza glabra, Glycyrrhiza inflata, Glycyrrhiza uralensis, górne drogi oddechowe, kaszel produktywny, kaszel przy przeziębieniu, korzeń lukrecji, nadkwaśność, napar leczniczy, niestrawność, odkrztuszanie wydzieliny, refluks żołądkowo-przełykowy, środek wykrztuśny, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, układ pokarmowy, zaburzenia trawienne, zapalenie błony śluzowej żołądka, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sumamed 500 mg
Azytromycyna w dawce 500 mg w postaci tabletek powlekanych wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak biegunka (≥1/10), wymioty, ból brzucha i nudności (≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się zaparcia, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka oraz poważne powikłania, w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego. Zaburzenia wątroby, takie jak żółtaczka cholestatyczna i niewydolność wątroby, choć rzadkie (≥1/10 000 do <1/1000), wymagają natychmiastowej interwencji. Neurologiczne działania niepożądane obejmują ból głowy (≥1/100 do <1/10), zawroty głowy, parestezje i miastenię, a kardiologiczne – kołatanie serca i groźne zaburzenia rytmu, w tym torsade de pointes i wydłużenie odstępu QT, które mogą zagrażać życiu.
AGEP, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, biegunka, ból brzucha, częstoskurcz komorowy, DRESS, drożdżyca, dysfagia, eozynofilia, kandydoza jamy ustnej, kompleks Mycobacterium avium, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, miastenia, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezje, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, zaparcia, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil MENSIL 10 mg
Profil bezpieczeństwa tadalafilu w dawce 10 mg (Tadalafil MENSIL) obejmuje szeroki zakres działań niepożądanych, które występują z różną częstością, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to ból głowy, niestrawność, ból pleców oraz ból mięśni, z nasileniem objawów rosnącym wraz z dawką. W badaniach klinicznych, obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem i 4422 pacjentów na placebo, odnotowano także poważne zdarzenia, takie jak nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego (NAION), zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, priapizm oraz ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko powikłań okulistycznych i kardiologicznych, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz u osób starszych powyżej 65 lat, u których częściej występują zawroty głowy i biegunka.
biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, incydent krwotoczny, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu, krwiomocz, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, NAION, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, okluzja naczyń siatkówki, priapizm, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, szum w uszach, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orilukast 5 mg
Montelukast, substancja czynna leku Orilukast, był oceniany w badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży (≥ 15 lat) oraz 1750 dzieci (6-14 lat) z przewlekłą astmą. Tabletki powlekane 10 mg stosowano u starszych pacjentów, a tabletki do rozgryzania i żucia 5 mg u dzieci. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u dorosłych i młodzieży były bóle głowy (częstość ≥ 1/100 do < 1/10), natomiast u dzieci dominowały bóle brzucha. Długotrwałe badania (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie wykazały istotnych zmian w profilu bezpieczeństwa. Po wprowadzeniu leku do obrotu zidentyfikowano poważne działania niepożądane, takie jak reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja, częstość ≥ 1/1000 do < 1/100), które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, oraz bardzo rzadkie przypadki nacieków eozynofilowych wątroby (< 1/10 000), mogące prowadzić do zaburzeń funkcji wątroby.
anafilaksja, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, depresja, dezorientacja, drgawka, eozynofilia obwodowa, eozynofilia płucna, gorączka, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, miąższowe uszkodzenie wątroby, mimowolne oddawanie moczu, montelukast, myśl samobójcza, naciek eozynofilowy wątroby, nadmierna aktywność psychoruchowa, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższona aktywność aminotransferaz, pokrzywka, przewlekła astma, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, senność, skłonność do krwawień, skurcz mięśni, somnambulizm, suchość w jamie ustnej, świąd, tik, trombocytopenia, układowe zapalenie naczyń, wymioty, wysypka, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zachowanie agresywne, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zapalenie wątroby cholestatyczne, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Durogesic 100 mcg/h
Durogesic to transdermalny system dostarczający fentanyl w dawkach 12 μg/h, 25 μg/h, 50 μg/h, 75 μg/h i 100 μg/h, stosowany w leczeniu przewlekłego bólu nowotworowego i nienowotworowego. Badania kliniczne obejmujące 1565 dorosłych i 289 dzieci wykazały, że najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to nudności (35,7%), wymioty (23,2%), zaparcia (23,1%), senność (15,0%), zawroty głowy (13,1%) i ból głowy (11,8%). Profil bezpieczeństwa u dzieci jest podobny do dorosłych, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi: wymioty (33,9%), nudności (23,5%), ból głowy (16,3%), zaparcia (13,5%), biegunka (12,8%) i świąd (12,8%). Wśród poważnych działań niepożądanych należy zwrócić uwagę na depresję oddechową, reakcje anafilaktyczne, napady drgawkowe, zaburzenia świadomości oraz niedrożność jelit. Zgłaszanie działań niepożądanych jest kluczowe dla monitorowania bezpieczeństwa terapii.
alergiczne zapalenie skóry, bezdech, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból nienowotworowy, ból nowotworowy, bradykardia, depresja oddechowa, drganie mięśni, duszność, hipowentylacja, jadłowstręt, kołatanie serca, kontaktowe zapalenie skóry, lęk, lek opioidowy, majaczenie, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, napad drgawkowy, niedobór androgenów, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedrożność jelit, niepamięć, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk obwodowy, omamy, parestezja, reakcja anafilaktyczna, rumień, senność, sinica, skurcz mięśni, stan splątania, suchość w ustach, świąd, system transdermalny fentanylu, tachykardia, tolerancja lekowa, uzależnienie lekowe, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wyprysk, zaburzenie erekcji, zaburzenie funkcji seksualnych, zapalenie skóry, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienia, zespół odstawienia noworodkowego, zespół serotoninowy, zespół zaburzeń oddechowych, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Fumaran dimetylu – Działania niepożądane
Fumaran dimetylu, stosowany w terapii rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 2513 pacjentów z ekspozycją do 12 lat (11318 pacjentolat). Najczęstsze działania niepożądane to nagłe zaczerwienienia skóry (35%) oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego: biegunka (14%), nudności (12%), ból brzucha i bóle w nadbrzuszu (po 10%), pojawiające się głównie w pierwszym miesiącu terapii. Działania te są zwykle łagodne lub umiarkowane, choć 3-4% pacjentów przerwało leczenie z ich powodu. W badaniach kontrolowanych placebo odnotowano istotnie wyższą częstość nagłych zaczerwienień skóry (34% vs 4%) i uderzeń gorąca (7% vs 2%) w grupie leczonej fumaratem dimetylu. Ponadto, obserwowano częstsze zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym biegunkę (14% vs 10%), nudności (12% vs 9%) i wymioty (8% vs 5%). Wśród działań niepożądanych o ciężkim przebiegu odnotowano limfopenię (41% pacjentów, z czego 2% ciężka, <0,5 × 10⁹/L utrzymująca się ≥6 miesięcy), zapalenie żołądka i jelit (1%) oraz rzadkie przypadki postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML), związanej z długotrwałą limfopenią i spadkiem limfocytów T CD4+ i CD8+.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, anafilaksja, białkomocz, ból nadbrzusza, działanie niepożądane, fumaran dimetylu, granulocyty kwasochłonne, leukopenia, liczba limfocytów, limfocyty T CD4+, limfocyty T CD8+, limfopenia, nadwrażliwość, nagłe zaczerwienienie skóry, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, polekowe uszkodzenie wątroby, półpasiec, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rumień, rzutowo-remisyjna postać stwardnienia rozsianego, stwardnienie rozsiane, transaminazy wątrobowe, trombocytopenia, uderzenie gorąca, wirus Johna Cunninghama, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie żołądka, zapalenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mucosolvan 30 mg/5 ml
Lek Mucosolvan, zawierający chlorowodorek ambroksolu, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, klasyfikowane według MedDRA. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony układu nerwowego (np. dysgeuzja, częstość ≥ 1/100 do < 1/10), układu oddechowego (niedoczulica gardła, częstość ≥ 1/100 do < 1/10) oraz przewodu pokarmowego (nudności, częstość ≥ 1/100 do < 1/10; biegunka, niestrawność, ból brzucha, suchość błony śluzowej jamy ustnej i wymioty z częstością niezbyt częstą, tj. ≥ 1/1000 do < 1/100). Rzadko występują reakcje nadwrażliwości, w tym wysypka i pokrzywka (częstość ≥ 1/10 000 do < 1/1000), natomiast częstość występowania ciężkich reakcji anafilaktycznych oraz poważnych działań skórnych (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka, ostra uogólniona krostkowica) jest nieznana, jednak stanowią one potencjalne zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
biegunka, ból brzucha, chlorowodorek ambroksolu, dysgeuzja, niedoczulica gardła, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, suchość błony śluzowej, suchość gardła, świąd, terminologia MedDRA, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zapaść krążeniowa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vilpin Combi 10 mg + 10 mg
Lek Vilpin Combi, zawierający peryndopryl (w postaci tozylanu) oraz amlodypinę (w postaci bezylanu), jest stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego i charakteryzuje się profilem działań niepożądanych wynikających z działania obu substancji czynnych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zaburzenia układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy, senność, parestezje), narządów zmysłów (zaburzenia widzenia, szum uszny), sercowo-naczyniowe (obrzęki, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze), układu oddechowego (suchy kaszel, duszność), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), skórne (świąd, wysypka) oraz mięśniowo-szkieletowe (obrzęk stawów, kurcze mięśni). Częstość występowania tych działań waha się od często (≥1/100 do <1/10) do bardzo często (≥1/10), co wymaga szczególnej uwagi zwłaszcza na początku leczenia.
amlodypina, choroba niedokrwienna serca, dławica piersiowa, inhibitor ACE, kaszel napadowy, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, ostra niewydolność nerek, parestezja, peryndopryl, szum uszny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asolfena 5 mg
Solifenacyna bursztynian, substancja czynna leku Asolfena, wykazuje działania niepożądane o charakterze antycholinergicznym, których nasilenie i częstość są zależne od dawki. Najczęstszym objawem jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg/dobę oraz u 22% przy dawce 10 mg/dobę, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Objawy te mają zazwyczaj łagodne lub umiarkowane nasilenie i rzadko prowadzą do przerwania terapii. Inne często obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego (zaparcia, nudności, niestrawność, bóle brzucha), układu moczowego (zakażenia dróg moczowych, zapalenie pęcherza), układu nerwowego (senność, zaburzenia smaku) oraz oczu (niewyraźne widzenie, suchość oczu). Rzadkie, ale poważne działania obejmują niedrożność jelit, zaburzenia rytmu serca (torsades de pointes, wydłużenie QT, migotanie przedsionków), reakcje anafilaktyczne oraz zatrzymanie moczu.
ból brzucha, ból głowy, choroba refluksowa żołądkowo-przełykowa, dysfonia, działanie antycholinergiczne, halucynacje, hiperkaliemia, jaskra, kamienie kałowe, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelit, niedrożność okrężnicy, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, osłabienie mięśni, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, solifenacyna bursztynian, stan splątania, suchość gardła, suchość jamy ustnej, suchość nosa, suchość oczu, suchość skóry, świąd, tachykardia, torsades de pointes, trudności w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zakażenie dróg moczowych, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Mniszek lekarski – Wskazania do stosowania
Mniszek lekarski (Taraxacum officinale) jest stosowany w medycynie tradycyjnej głównie w leczeniu zaburzeń trawiennych, takich jak dyspepsja, uczucie pełności, wzdęcia oraz niedostateczne wydzielanie żółci i soku żołądkowego. Preparaty zawierające ziele i korzeń mniszka, np. Hepatosan fix (0,7 g w saszetce) oraz Cholitol (25 g soku na 100 g płynu doustnego), wykazują działanie żółciopędne i wspomagające procesy trawienne. Tabletki przeciw niestrawności Labofarm, zawierające 150 mg korzenia mniszka z owocem kminku, są tradycyjnie stosowane w podobnych wskazaniach. Kompleksowe preparaty, takie jak Imupret N i Limfodrenaż-Pascoe Basic, wykorzystują mniszek lekarski jako składnik wspierający układ odpornościowy i limfatyczny, szczególnie w profilaktyce i leczeniu przeziębień oraz infekcji górnych dróg oddechowych.
dysfunkcja układu pokarmowego, dyspepsja, infekcja górnych dróg oddechowych, krople doustne, mniszek lekarski, niedostateczne wydzielanie żółci, niestrawność, niewystarczające wydzielanie soku żołądkowego, niewystarczające wydzielanie żółci, objawy dyspeptyczne, płyn doustny, postać farmaceutyczna, preparat homeopatyczny, preparat złożony, sok z mniszka lekarskiego, środek żółciopędny, Taraxacum officinale, uczucie pełności w żołądku, układ limfatyczny, układ odpornościowy, wyciąg z mniszka lekarskiego, wyciąg złożony, wzdęcia, zaburzenia trawienne, ziele i korzeń mniszka - Leksykon substancji czynnych
Lukrecja – Działania niepożądane
Lukrecja (Glycyrrhiza glabra L.) jest składnikiem wielu preparatów farmaceutycznych, takich jak Korzeń Lukrecji, Iberogast, Padma 28 Formuła, Pectobonisol oraz Tussipect, występujących w różnych formach i stężeniach (np. Iberogast zawiera ekstrakt w proporcji 1:2,5-3,5, 10 ml/100 ml; Padma 28 Formuła – 15 mg na kapsułkę; Pectobonisol – 15 g nalewki na 100 g; Tussipect – 60 mg wyciągu suchego i 72 mg sproszkowanego korzenia na tabletkę). Profil bezpieczeństwa lukrecji jest zróżnicowany w zależności od preparatu. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe (niestrawność, nudności, zgaga, biegunka) o częstości ≥1/1000 do <1/100 (Padma 28 Formuła, Tussipect, Pectobonisol), reakcje skórne (wysypka, świąd) oraz bardzo rzadkie reakcje nadwrażliwości (<1/10 000) w Iberogast, które mogą obejmować duszność. Szczególnie istotne jest ryzyko polekowego uszkodzenia wątroby w preparacie Iberogast, manifestujące się podwyższeniem enzymów wątrobowych, wzrostem bilirubiny, żółtaczką, a nawet niewydolnością wątroby, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii.
biegunka, bilirubina w surowicy, ból brzucha, drżenie rąk, duszność, enzymy wątrobowe, kołatanie serca, korzeń lukrecji, lukrecja, nadciśnienie, nalewka, niepokój, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, pobudzenie, podrażnienie błony śluzowej żołądka, polekowe uszkodzenie wątroby, preparat farmaceutyczny, proszek leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rozdrażnienie, saponiny, stężenie bilirubiny, świąd, transaminazy, układ krążenia, układ nerwowy, wyciąg płynny, wymioty, wysypka i świąd, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia skóry, zaburzenia snu, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zgaga, żółtaczka polekowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Aurovitas 5 mg
Montelukast Aurovitas w dawkach 5 mg (tabletki do rozgryzania i żucia) oraz 10 mg (tabletki powlekane) był oceniany w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży oraz 1750 dzieci w wieku 6-14 lat. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u dorosłych i młodzieży były bóle głowy, natomiast u dzieci – bóle brzucha. Długotrwałe badania bezpieczeństwa (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie wykazały istotnych zmian w profilu bezpieczeństwa. Często obserwowano zaburzenia żołądka i jelit (biegunka, nudności, wymioty), zwiększoną aktywność aminotransferaz (AlAT, AspAT) w surowicy oraz pokrzywkę. Rzadziej występowały reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, oraz zaburzenia neuropsychiatryczne, takie jak zaburzenia snu, niepokój, depresja, a bardzo rzadko omamy i myśli samobójcze.
aminotransferazy, anafilaksja, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, drgawki, eozynofilia płucna, hipoestezja, kołatanie serca, koszmary senne, krwawienie z nosa, kurcz mięśni, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy, nadpobudliwość psychoruchowa, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, somnambulizm, suchość w jamie ustnej, świąd, trombocytopenia, wysypka, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, zaburzenia oddechowe, zaburzenia pamięci, zaburzenia psychiczne, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tolzurin 4 mg
Tolzurin (tolterodyny winian) wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla leków o działaniu przeciwmuskarynowym, z dominującymi działaniami niepożądanymi o nasileniu łagodnym lub umiarkowanym. Najczęściej obserwowaną reakcją jest suchość w jamie ustnej, występująca u 23,4% pacjentów w porównaniu do 7,7% w grupie placebo. Inne często zgłaszane działania obejmują niestrawność, zaparcia, ból brzucha, wzdęcia, biegunkę oraz zaburzenia układu nerwowego takie jak zawroty głowy, senność i ból głowy. Palpitacje serca są również często obserwowane, natomiast poważniejsze zaburzenia kardiologiczne (niewydolność serca, arytmia, tachykardia) występują z nieznaną częstością, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami układu krążenia. Ponadto, Tolzurin może powodować suchość oczu i zaburzenia widzenia, a także paradoksalnie bezmocz i zatrzymanie moczu, które stanowią wskazania do natychmiastowej interwencji medycznej.
aktywność przeciwmuskarynowa, antagonista receptorów muskarynowych, arytmia, bezmocz, biegunka, ból brzucha, ból głowy, demencja, dezorientacja, inhibitor cholinoesterazy, niestrawność, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, omamy, palpitacje, parestezja, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktoidalna, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, splątanie, suchość jamy ustnej, suchość oczu, tachykardia, tolterodyny winian, wymioty, wzdęcie, zaburzenia akomodacji, zaburzenia pamięci, zakażenie układu moczowego, zapalenie zatok, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rupiron 10 mg
Rupiron (rupatadyna fumaran) w dawce 10 mg wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z badań klinicznych obejmujących ponad 2043 pacjentów, w tym 120 osób leczonych długoterminowo (≥1 rok). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są senność (9,4%), bóle głowy (6,9%), uczucie zmęczenia (3,1%), astenia (1,5%), suchość błon śluzowych jamy ustnej (1,2%) oraz zawroty głowy (1,03%). Większość działań niepożądanych miała nasilenie łagodne do umiarkowanego i rzadko wymagała przerwania terapii. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), obejmując m.in. reakcje nadwrażliwości, zaburzenia układu nerwowego, serca, oddechowego, żołądkowo-jelitowego oraz zmiany w badaniach laboratoryjnych (np. wzrost aktywności fosfokinazy kreatynowej i aminotransferaz).
Po wprowadzeniu Rupiron 10 mg do obrotu zgłaszano dodatkowo tachykardię, kołatanie serca oraz poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Pomimo względnie dobrej tolerancji leku, konieczne jest monitorowanie pacjentów pod kątem objawów ze strony układu sercowo-naczyniowego oraz potencjalnych reakcji alergicznych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakoterapeutycznego jest kluczowe dla ciągłej oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii rupatadyną. Znajomość szczegółowego profilu bezpieczeństwa umożliwia optymalizację leczenia i minimalizację ryzyka powikłań u leczonych pacjentów.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból nadbrzusza, ból pleców, ból stawów, dysfagia, działanie niepożądane, fosfokinaza kreatynowa, gorączka, kołatanie serca, krwawienie z nosa, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rupatadyna fumaran, senność, suchość błon śluzowych, suchość błony śluzowej nosa, suchość w gardle, tachykardia, test czynności wątroby, uczucie zmęczenia, wymioty, wysypka, zaburzenia koncentracji, zaburzenie kardiologiczne, zapalenie błony śluzowej, zapalenie gardła, zaparcia, zawroty głowy, zwiększenie łaknienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Coripren 20 mg + 20 mg
Produkt leczniczy Coripren, zawierający 20 mg enalaprylu maleinianu i 20 mg lerkanidypiny chlorowodorku, został oceniony w pięciu badaniach klinicznych z podwójnie ślepą próbą oraz dwóch badaniach otwartych, obejmujących 1141 pacjentów. Profil bezpieczeństwa wykazuje, że działania niepożądane są zbliżone do tych obserwowanych w monoterapii poszczególnymi składnikami. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były kaszel (4,03%), zawroty głowy (1,67%) oraz ból głowy (1,67%), klasyfikowane jako często występujące. Inne działania niepożądane, takie jak małopłytkowość, hiperkaliemia, reakcje nadwrażliwości, niedociśnienie czy zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), występowały niezbyt często lub rzadko, co wskazuje na stosunkowo korzystny profil bezpieczeństwa preparatu.
AlAT, AspAT, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból stawów, częstomocz, elektrolity, enalaprylu maleinian, hemoglobina, hiperkaliemia, kaszel, kołatanie serca, lerkanidypiny chlorowodorek, małopłytkowość, monoterapia, nadwrażliwość, niedociśnienie, niestrawność, nudności, nykturia, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, obrzęk warg, obrzęki obwodowe, osłabienie, pokrzywka, rumień, szum uszny, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, wielomocz, wysypka, zaburzenia erekcji, zaburzenia psychiczne, zapalenie dziąseł, zapalenie skóry, zaparcie, zapaść krążeniowa, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zawroty głowy ortostatyczne, zmęczenie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ranigast Max 150 mg
Ranigast MAX to preparat zawierający 150 mg ranitydyny (168 mg ranitydyny chlorowodorku) w tabletce powlekanej, przeznaczony do doraźnego leczenia dolegliwości dyspeptycznych u pacjentów powyżej 16 roku życia. Standardowa dawka wynosi 150 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 150 mg dwa razy na dobę, nie przekraczając maksymalnej dawki 300 mg na dobę. Terapia nie powinna trwać dłużej niż 2 tygodnie; brak poprawy po tym czasie wymaga ponownej oceny diagnostycznej. Tabletki należy połykać w całości, bez dzielenia czy żucia, co jest istotne dla zachowania właściwej farmakokinetyki leku.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibum Sport (50 mg + 30 mg)/g
Ibum Sport w formie żelu o stężeniu 50 mg ibuprofenu i 30 mg lewomentolu na gram jest stosowany miejscowo i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, sklasyfikowane zgodnie z konwencją MedDRA. Do najważniejszych reakcji należą bardzo rzadkie przypadki nadwrażliwości, w tym anafilaksji, wymagającej natychmiastowej interwencji. Miejscowe działania niepożądane obejmują rzadkie obrzęki, dermatozy takie jak martwica naskórka i rumień wielopostaciowy, a także bardzo rzadkie wysypki, świąd, pokrzywkę i zaczerwienienie. Częstość występowania reakcji nadwrażliwości na światło pozostaje nieznana. Ze strony układu oddechowego odnotowano bardzo rzadkie przypadki astmy, skurczu oskrzeli i duszności, natomiast działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha i niestrawność, również występują bardzo rzadko.
anafilaksja, astma, ból brzucha, dermatoza, duszność, duszność wysiłkowa, dyspepsja, ibuprofen i lewomentol, lek miejscowy, martwica naskórka, MedDRA, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, niestrawność, obrzęk, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, rumień, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, świąd, wysypka, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diosminum Aflofarm 500 mg
Lek Diosminum Aflofarm w dawce 500 mg w formie tabletek może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości, głównie rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000). W obrębie układu pokarmowego obserwowano biegunkę, niestrawność, nudności oraz wymioty, które zwykle nie wymagają przerwania terapii. W zakresie układu nerwowego rzadko występują zawroty głowy, ból głowy oraz złe samopoczucie, które mają charakter przemijający. Reakcje skórne, takie jak wysypka, świąd i pokrzywka, mogą pojawić się o różnym nasileniu i lokalizacji, jednak nie stanowią przeciwwskazania do kontynuacji leczenia.
biegunka, ból głowy, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań, diosminum, dyskomfort, działanie niepożądane, klasyfikacja układów i narządów, niestrawność, nudności, personel medyczny, podmiot odpowiedzialny, pokrzywka, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zawroty głowy, złe samopoczucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Abiraterone Glenmark 250 mg
Abiraterone Glenmark, zawierający 250 mg abirateronu octanu w tabletce, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, z częstością występowania ≥10% obejmującą obrzęk obwodowy (23%), hipokaliemię (18%), nadciśnienie tętnicze (22%), zakażenia dróg moczowych oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz AlAT i AspAT (około 6%). Ciężkie działania niepożądane stopnia 3. i 4. wg CTCAE występowały odpowiednio u 6% (hipokaliemia), 7% (nadciśnienie) i 1% (obrzęk). Szczególną uwagę należy zwrócić na hepatotoksyczność, objawiającą się wzrostem AlAT/AspAT i bilirubiny, występującą u około 6% pacjentów, zwykle w pierwszych 3 miesiącach terapii, z koniecznością monitorowania i ewentualnego przerwania leczenia. Ryzyko działań niepożądanych jest wyższe u pacjentów wrażliwych na hormony, z wyjściowym statusem ECOG 2 oraz u osób ≥75 lat. Jednoczesne stosowanie kortykosteroidów zmniejsza częstość i nasilenie działań niepożądanych związanych z efektem mineralokortykosteroidowym.
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, analog LHRH, biegunka, bilirubina, dusznica bolesna, efekt mineralokortykosteroidowy, hepatotoksyczność, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, incydent mózgowo-naczyniowy, kortykosteroid, krwiomocz, migotanie przedsionków, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadostre zapalenie wątroby, niestrawność, niewydolność nadnerczy, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, octan abirateronu, osteoporoza, ostra niewydolność wątroby, przewlekła choroba wątroby, rabdomioliza, tachykardia, wirusowe zapalenie wątroby, wysypka, zakażenie dróg moczowych, zastój płynów, złamanie, złamanie patologiczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil APTEO MED 10 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Tadalafil APTEO MED 10 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 7116 pacjentów leczonych oraz 3718 pacjentów z grupy placebo. Działania niepożądane są zwykle łagodne lub umiarkowane i przemijające, a ich częstość rośnie wraz ze wzrostem dawki. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to ból głowy (zwłaszcza w pierwszych 10-30 dniach terapii), niestrawność, ból pleców i mięśni. W badaniach odnotowano także nieznacznie wyższą częstość bradykardii zatokowej w zapisie EKG u pacjentów stosujących tadalafil raz na dobę, jednak zmiany te rzadko wiązały się z klinicznie istotnymi objawami. U pacjentów geriatrycznych (powyżej 65 lat) częściej występowała biegunka, a u osób powyżej 75 lat, stosujących dawkę 5 mg na dobę w terapii łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, obserwowano zwiększoną częstość zawrotów głowy i biegunki.
biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, dysfagia, działanie niepożądane, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, nieprawidłowość w zapisie EKG, niestrawność, nudności, pacjent geriatryczny, parametry elektrokardiograficzne, profil bezpieczeństwa leku, substancja czynna, tadalafil, zaburzenie erekcji, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telmizek 40 mg
Profil bezpieczeństwa telmisartanu wykazuje różnorodne działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, z ogólną częstością zdarzeń niepożądanych wynoszącą 41,4%, porównywalną z placebo (43,9%). Nie stwierdzono zależności częstości działań niepożądanych od dawki, płci, wieku ani rasy pacjentów. Do ciężkich działań niepożądanych należą rzadkie reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy (≥1/10 000 do <1/1 000), ostra niewydolność nerek oraz posocznica, zaobserwowana w badaniu PRoFESS. Hipotonia była częstym działaniem niepożądanym u pacjentów stosujących telmisartan w profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych. Szczególną uwagę zwraca zwiększone ryzyko zaburzeń czynności wątroby u pacjentów japońskich oraz zgłaszane przypadki śródmiąższowej choroby płuc, choć związek przyczynowy nie jest jednoznaczny.
badanie kliniczne, bradykardia, enzymy wątrobowe, fosfokinaza kreatynowa, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipotonia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, nieprawidłowa czynność wątroby, niestrawność, nieżyt żołądka, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, posocznica, reakcja anafilaktyczna, rwa kulszowa, śródmiąższowa choroba płuc, tachykardia, telmisartan, toksyczne uszkodzenie skóry, wysypka polekowa, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie pęcherza moczowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Revival 40 mg
Lek Revival zawierający olmesartan medoksomil w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane objawy to bóle głowy (7,7%) oraz zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego (2,5% vs 0,9% placebo). Często występują również zaburzenia ze strony układu pokarmowego, takie jak nieżyt żołądka i jelit, biegunka, ból brzucha, nudności oraz rzadziej wymioty. Istotnym, choć bardzo rzadkim powikłaniem jest enteropatia typu celiakii wymagająca natychmiastowej interwencji. Zgłaszano także przypadki zapalenia wątroby o podłożu autoimmunologicznym, które ustępuje po odstawieniu leku. U osób starszych (≥65 lat) zwiększa się częstość występowania niedociśnienia z rzadko do niezbyt często, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
alergiczne zapalenie skóry, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kości, ból mięśni, ból pleców, dławica piersiowa, enteropatia typu celiakii, fosfokinaza kreatynowa, hipertriglicerydemia, hiperurykemia, krwawienie z nosa, krwiomocz, kurcz mięśni, letarg, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niestrawność, nieżyt żołądka i jelit, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, olmesartan medoksomil, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, wymioty, zakażenie dróg moczowych, zapalenie stawów, zapalenie wątroby autoimmunologiczne, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Actavis 2,5 mg
Tadalafil Actavis w dawce 2,5 mg w formie tabletek powlekanych wykazuje profil działań niepożądanych o charakterze przeważnie łagodnym lub umiarkowanym i przemijającym. Najczęściej obserwowanymi objawami są ból głowy (występujący głównie w pierwszych 10-30 dniach terapii), nagłe zaczerwienienie twarzy, przekrwienie błony śluzowej nosa, niestrawność oraz bóle mięśniowo-szkieletowe (ból pleców, mięśni i kończyn). U pacjentów powyżej 65 roku życia częściej występuje biegunka, a u osób powyżej 75 lat – zawroty głowy, zwłaszcza przy dawce 5 mg raz na dobę stosowanej w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. W badaniach klinicznych z udziałem 8022 pacjentów leczonych tadalafilem i 4422 otrzymujących placebo odnotowano także nieznacznie wyższą częstość bradykardii zatokowej w zapisie EKG, jednak bez powiązania z objawowymi działaniami niepożądanymi.
biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, drgawki, incydent krwotoczny, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, kołatanie serca, krwiomocz, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nagła utrata słuchu, nagłe zaczerwienienie twarzy, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szumy uszne, tachykardia, tadalafil, udar, zaburzenie erekcji, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vitaminum E Medana 300 mg
Lek Vitaminum E Medana zawiera 300 mg all-rac-α-tokoferylu octanu w kapsułce elastycznej. Działania niepożądane są głównie związane z długotrwałym stosowaniem dawek przekraczających dawkę terapeutyczną, tj. 300 mg/dobę. Szczególnie dawki w zakresie 800-1200 mg/dobę mogą wywoływać działanie przeciwpłytkowe, zwiększając ryzyko krwawień, co jest istotne u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe lub przeciwpłytkowe. Dawki powyżej 1200 mg/dobę mogą powodować objawy ze strony układu nerwowego (ból głowy), wzroku (zaburzenia ostrości widzenia), przewodu pokarmowego (nudności, biegunka, niespecyficzne dolegliwości), skóry (wysypka) oraz ogólne osłabienie i zmęczenie. Wystąpienie tych objawów wymaga zmniejszenia dawki lub konsultacji specjalistycznej.
akomodacja, all-rac-α-tokoferylu octan, biegunka, ból głowy, dyskomfort brzuszny, działanie przeciwpłytkowe, farmakoterapia, konsultacja okulistyczna, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, monitorowanie stanu klinicznego, niestrawność, nudności, osłabienie, profil działań niepożądanych, reakcja nadwrażliwości, wysypka skórna, zaburzenia krwi, zaburzenia ostrości widzenia, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia skóry, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądka, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dilatrend 12,5 mg
Karwedylol, stosowany w leczeniu przewlekłej niewydolności serca, zaburzeń czynności lewej komory po zawale mięśnia sercowego, nadciśnienia tętniczego oraz choroby wieńcowej, wykazuje profil bezpieczeństwa zróżnicowany pod względem częstości działań niepożądanych. Najczęstsze działania niepożądane obejmują bardzo częste niedociśnienie, zawroty głowy, ból głowy oraz astenia, które zwykle mają łagodny przebieg i pojawiają się na początku terapii. Bradykardia i zaburzenia widzenia wykazują zależność od dawki, nasilając się wraz ze zwiększaniem dawki leku. U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca istnieje ryzyko nasilenia niewydolności i zatrzymania płynów podczas titracji dawki. Inne istotne działania niepożądane to często występująca hiperwolemia, blok przedsionkowo-komorowy (niezbyt często), a także zaburzenia metabolizmu glukozy, w tym hiperglikemia i hipoglikemia u chorych z cukrzycą. Wskazane jest monitorowanie funkcji nerek, zwłaszcza u pacjentów z niskim ciśnieniem tętniczym, chorobą niedokrwienną serca i współistniejącą niewydolnością nerek, ze względu na ryzyko przemijającego pogorszenia czynności nerek.
astenia, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, chromanie przestankowe, depresja, dławica piersiowa, halucynacje, hipercholesterolemia, karwedylol, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, objaw Raynauda, obrzęk, omdlenie, parestezja, podrażnienie oczu, reakcje alergiczne, rumień wielopostaciowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, utajona cukrzyca, wymioty, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia glikemii, zaburzenia krążenia obwodowego, zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zaburzenie czynności lewej komory, zahamowanie zatokowe, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polopiryna Gardło 8,75 mg
Polopiryna Gardło w dawce 8,75 mg flurbiprofenu w postaci pastylek twardych wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Do najczęstszych działań niepożądanych należą objawy ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy, parestezje), układu oddechowego (podrażnienie gardła), przewodu pokarmowego (biegunka, owrzodzenia jamy ustnej, nudności, ból jamy ustnej i gardła) oraz reakcje skórne (wysypki, świąd). Rzadziej obserwuje się reakcje anafilaktyczne, zaostrzenie astmy, skurcz oskrzeli, duszność, a także zaburzenia hematologiczne takie jak niedokrwistość i małopłytkowość o nieznanej częstości. Występują również doniesienia o obrzękach, nadciśnieniu tętniczym i niewydolności serca, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
astma, biegunka, ból głowy, duszność, flurbiprofen, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nekroliza naskórka, niedoczulica gardła, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie jamy ustnej, parestezja, parestezja jamy ustnej, podrażnienie gardła, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzela, świszczący oddech, toksyczna nekroliza naskórka, udar mózgu, wymioty, zaburzenie smaku, zapalenie wątroby, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zdarzenie zakrzepowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alendran 70 70 mg
Profil bezpieczeństwa kwasu alendronowego w dawce 70 mg raz na tydzień został potwierdzony w badaniach klinicznych trwających od roku do trzech lat, wykazując podobny do placebo profil działań niepożądanych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były dolegliwości ze strony układu pokarmowego, takie jak ból brzucha (3,7%), niestrawność (2,7%) oraz zarzucanie treści żołądkowej do przełyku (1,9%). Wśród zaburzeń mięśniowo-szkieletowych dominował ból mięśniowo-kostny (2,9%). Rzadziej występowały reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), objawowa hipokalcemia, zapalenia oka, zawroty głowy, a także poważne powikłania charakterystyczne dla bisfosfonianów, takie jak martwica kości szczęki, atypowe złamania podkrętarzowe i trzonu kości udowej oraz martwica kości przewodu słuchowego zewnętrznego.
bisfosfoniany, ból mięśniowo-szkieletowy, choroba wrzodowa, dysfagia, dysgeusia, fotodermatoza, hipokalcemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas alendronowy, martwica kości przewodu słuchowego, martwica kości szczęki, nadżerki przełyku, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, smoliste stolce, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie nadtwardówki, zapalenie przełyku, zapalenie twardówki, zespół Stevensa-Johnsona, złamania podkrętarzowe, zwężenie przełyku - Leksykon substancji czynnych
Bilastyna – Działania niepożądane
Bilastyna, stosowana w dawkach 20 mg u dorosłych i 10 mg u dzieci (2-11 lat), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, spojówek oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. W badaniach klinicznych częstość działań niepożądanych była porównywalna z placebo (12,7% vs 12,8% u dorosłych; 68,5% vs 67,5% u dzieci). Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to ból głowy (4,01% vs 3,38%), senność (3,06% vs 2,86%), zawroty głowy (0,83% vs 0,59%) i zmęczenie (0,83% vs 1,32%) u dorosłych oraz ból głowy (2,1% vs 1,2%), ból brzucha (1,0% vs 1,2%), alergiczne zapalenie spojówek (1,4% vs 2,0%) i zapalenie błony śluzowej nosa (1,0% vs 1,2%) u dzieci. Działania te występowały z podobną częstością w grupach placebo, co potwierdza dobrą tolerancję leku. W trakcie badań odnotowano również rzadkie przypadki zaburzeń serca (blok prawej odnogi pęczka Hisa 0,24%, arytmia zatokowa 0,30%, wydłużenie QT 0,53%) oraz łagodne, przemijające podwyższenie enzymów wątrobowych (GGT 0,41%, ALT 0,30%, AST 0,18%).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, alergiczne zapalenie spojówek, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, arytmia zatokowa, bezsenność, biegunka, bilastyna, blok prawej odnogi pęczka Hisa, ból brzucha, ból głowy, ból w nadbrzuszu, częstoskurcz, duszność, działanie niepożądane, gamma-glutamylotransferaza, kołatanie serca, lęk, lek przeciwhistaminowy, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka twarzy, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja anafilaktyczna, senność, świąd, szumy uszne, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sterko 320 mg/kapsułkę
Lek Sterko 320 mg, zawierający wyciąg etanolowy gęsty z owoców palmy sabal (Sabalis serrulatae fructus extractum spissum), charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa i jest dobrze tolerowany przez pacjentów. Działania niepożądane występują rzadko i obejmują głównie zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak dyskomfort w jamie brzusznej, biegunka, bóle brzucha czy niestrawność. Nudności mogą pojawić się zwłaszcza przy przyjmowaniu leku na czczo. Zaleca się przyjmowanie preparatu podczas lub po posiłku, aby zminimalizować ryzyko tych objawów. Lek zawiera śladowe ilości lecytyny sojowej (E 322), co należy uwzględnić u pacjentów z nadwrażliwością na soję.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Aprepitant Viatris 80 mg/125 mg
Aprepitant, stosowany w profilaktyce nudności i wymiotów u pacjentów poddawanych chemioterapii o wysokim (HEC) i umiarkowanym (MEC) ryzyku, został przebadany u około 6500 dorosłych oraz 184 pacjentów pediatrycznych. Profil bezpieczeństwa wykazuje, że najczęstsze działania niepożądane u dorosłych z HEC to czkawka, podwyższenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT), niestrawność, zaparcia, ból głowy i zmniejszenie łaknienia. W populacji MEC najczęściej obserwowano zmęczenie (1,4% vs 0,9% w grupie kontrolnej), a u dzieci czkawkę (3,3% vs 0,0%) oraz zaczerwienienie twarzy (1,1% vs 0,0%). Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana.
aktywność AlAT, aktywność AspAT, aminotransferaza alaninowa, ból głowy, bradykardia, chemioterapia o wysokim ryzyku wymiotów, czkawka, gorączka neutropeniczna, infekcja gronkowcowa, niedokrwistość, niedrożność przepuszczająca, niestrawność, nudności i wymioty pooperacyjne, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, wrzód dwunastnicy, zaburzenia poznawcze, zaburzenia wątroby, zakażenie drożdżakowe, zapalenie okrężnicy neutropenicznej, zapalenie spojówek, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszenie łaknienia