niestrawność
Niestrawność (dyspepsja) to powszechny zespół objawów dotyczących górnego odcinka przewodu pokarmowego. Charakteryzuje się uczuciem dyskomfortu lub bólu w nadbrzuszu, uczuciem pełności poposiłkowej, wczesnym nasyceniem, wzdęciami, nudnościami lub zgagą. Dolegliwości mogą występować okresowo lub przewlekle.
Wyróżnia się niestrawność czynnościową (funkcjonalną) oraz organiczną. Postać czynnościowa nie ma uchwytnej przyczyny organicznej i stanowi ok. 70% wszystkich przypadków. Niestrawność organiczna może być spowodowana chorobą wrzodową, refluksem żołądkowo-przełykowym, nowotworami, chorobami dróg żółciowych, trzustki lub być skutkiem ubocznym leków (np. NLPZ, antybiotyków).
Diagnostyka niestrawności obejmuje wywiad, badanie fizykalne oraz badania dodatkowe, w tym gastroskopię, USG jamy brzusznej i testy na obecność Helicobacter pylori. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować modyfikację diety, farmakoterapię (inhibitory pompy protonowej, prokinetyki, leki przeciwdepresyjne) oraz terapię zakażenia H. pylori w przypadku jego stwierdzenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Magnez wodorotlenek – Wskazania do stosowania
Wodorotlenek magnezu (Magnesii hydroxidum) jest skutecznym środkiem zobojętniającym kwas solny w soku żołądkowym, stosowanym w leczeniu objawów nadkwaśności, takich jak zgaga, niestrawność, refluksowe zapalenie przełyku oraz nieżyt żołądka. Preparaty zawierające tę substancję, np. Alumag (200 mg Mg(OH)2 + 200 mg Al2O3), Gastal (300 mg Mg(OH)2 + 450 mg Al(OH)3), oraz Maalox (400 mg Mg(OH)2 + 460 mg Al2O3), są wskazane zarówno w terapii doraźnej, jak i wspomagającej leczenie choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Neutralizacja kwasu solnego przez wodorotlenek magnezu zmniejsza uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, co sprzyja gojeniu owrzodzeń i łagodzi stany zapalne błony śluzowej przełyku i żołądka.
Alumag, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, diagnostyka endoskopowa, eradykacja H. pylori, Gastal, górny odcinek przewodu pokarmowego, inhibitor pompy protonowej, kwas solny, leczenie objawowe, Maalox, magnesii hydroxidum, nadkwaśność, niestrawność, nieżyt żołądka, przepuklina rozworu przełykowego, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, stan zapalny błony śluzowej, substancja zobojętniająca, terapia skojarzona, wodorotlenek magnezu, wydzielanie kwasu solnego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Okitask 25 mg
Ketoprofen w postaci granulatu powlekanego (Okitask 25 mg), jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami ze strony układu pokarmowego. Najczęściej obserwowane objawy to dyspepsja, nudności, bóle brzucha (częstość ≥1/100 do <1/10), a także rzadsze, ale poważne powikłania, takie jak wrzody trawienne, krwawienia i perforacje przewodu pokarmowego (częstość ≥1/10.000 do <1/1.000), które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Ponadto, ketoprofen może nasilać choroby zapalne jelit, takie jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna. Wśród innych działań niepożądanych wymienia się reakcje alergiczne, w tym bardzo rzadkie (<1/10.000) reakcje anafilaktyczne i zespół Stevensa-Johnsona, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
agranulocytoza, astma, biegunka, ból brzucha, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba Leśniowskiego-Crohna, duszność, dyspepsja, hipoplazja szpiku kostnego, ketoprofen, kołatanie serca, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość pokrwotoczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, nudności, obrzęk głośni, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelit, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Bikalutamid – Działania niepożądane
Bikalutamid, niesteroidowy antyandrogen stosowany w terapii raka gruczołu krokowego, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się niedokrwistość (≥1/10), zawroty głowy (≥1/10), uderzenia gorąca (≥1/10), bóle brzucha, zaparcia i nudności (≥1/10), krwiomocz (≥1/10), ginekomastię i tkliwość piersi (≥1/10), osłabienie i obrzęki (≥1/10). Często występują także zmniejszenie apetytu, depresja, zmniejszenie libido, senność, zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, hepatotoksyczność, żółtaczka, hipertransaminazemia, łysienie, wysypka, suchość skóry, świąd oraz zaburzenia erekcji (≥1/100 do <1/10). Rzadziej notuje się reakcje nadwrażliwości, śródmiąższową chorobę płuc, niewydolność wątroby, nadwrażliwość na światło (≥1/10 000 do <1/1 000). Wydłużenie odstępu QT o nieznanej częstości stanowi istotne ryzyko arytmii. Działania te mogą znacząco wpływać na jakość życia pacjentów i wymagają szczegółowej oceny klinicznej oraz monitorowania.
agonista LHRH, bikalutamid, ból brzucha, ból w klatce piersiowej, depresja, ginekomastia, hepatotoksyczność, hipertransaminazemia, impotencja, krwiomocz, łysienie, nadmierne owłosienie, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niesteroidowy antyandrogen, niestrawność, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie, pokrzywka, rak gruczołu krokowego, reakcja nadwrażliwości, senność, śródmiąższowa choroba płuc, suchość skóry, świąd, tkliwość piersi, uderzenia gorąca, wydłużenie odstępu QT, wysypka, wzdęcia, zaburzenia erekcji, zaparcia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zmniejszenie apetytu, zmniejszenie libido, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – IBU-SPA 400 mg + 100 mg
Produkt IBU-SPA, zawierający ibuprofen 400 mg oraz kofeinę 100 mg, wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki oraz indywidualnych cech pacjenta. Najczęściej obserwowane objawy dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, biegunkę, niestrawność, ból brzucha, wzdęcia oraz zaparcia (częstość ≥1/100 do <1/10). Poważniejsze powikłania, takie jak owrzodzenia, perforacje i krwawienia z przewodu pokarmowego (rzadkość ≥1/10 000 do <1/1 000), mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. W badaniach klinicznych po ekstrakcji zębów wielokorzeniowych odnotowano zapalenie kości zębodołu (2,8%) oraz aftowe zapalenie błony śluzowej jamy ustnej (1,4%). Ibuprofen w dawkach do 2400 mg/dobę może zwiększać ryzyko tętniczych incydentów zatorowo-zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi.
aftowe zapalenie jamy ustnej, ból głowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, działanie niepożądane leku, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, nudności, obrzęk, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, smoliste stolce, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wysypka skórna, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Indix Combi 2,5 mg + 0,625 mg
Lek Indix Combi zawiera peryndopryl tozylan (1,7 mg, odpowiadający 2,5 mg peryndoprylu tozylanu, przeliczone in situ na peryndopryl sodu) oraz indapamid (0,625 mg). Mechanizm działania peryndoprylu polega na hamowaniu układu renina-angiotensyna-aldosteron, co ogranicza utratę potasu indukowaną przez indapamid. Mimo tego ochronnego efektu, u około 2% pacjentów stosujących Indix Combi odnotowano hipokaliemię (stężenie potasu < 3,4 mmol/l), co wymaga monitorowania elektrolitów i ewentualnej suplementacji potasu. Profil działań niepożądanych obejmuje objawy ze strony układu nerwowego (zawroty głowy ośrodkowe, ból głowy, parestezje, zaburzenia smaku), narządów zmysłów (zaburzenia widzenia, zawroty głowy błędnikowe, szum uszny), układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze), oddechowego (kaszel, duszność), pokarmowego (ból brzucha, zaparcia, niestrawność, biegunka, nudności, wymioty), skóry (świąd, wysypki plamkowo-grudkowe, reakcje nadwrażliwości), mięśniowo-szkieletowego (kurcze mięśni) oraz ogólne (astenia).
Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipokaliemii, która może prowadzić do zaburzeń rytmu serca i osłabienia mięśni, a w skrajnych przypadkach do arytmii i zaburzeń przewodnictwa. Reakcje nadwrażliwości, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi i astmatycznymi, manifestują się głównie zmianami skórnymi i mogą wymagać natychmiastowego przerwania leczenia oraz wdrożenia terapii przeciwalergicznej. Częstość działań niepożądanych klasyfikuje się jako często (≥1/100 do <1/10) dla większości objawów, natomiast hipokaliemia występuje niezbyt często (około 2%). W przypadku nasilających się lub poważnych działań niepożądanych zaleca się konsultację lekarską i rozważenie modyfikacji dawkowania lub odstawienia leku.
arytmia, astenia, duszność, hipokaliemia, indapamid, kurcz mięśni, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, parestezja, peryndopryl tozylan, postępowanie przeciwalergiczne, reakcja nadwrażliwości, suplementacja potasu, szum uszny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olmita 40 mg + 5 mg
Lek Olmita, zawierający olmesartan medoksomil i amlodypinę, wykazuje profil działań niepożądanych, z których najczęstsze to obrzęki obwodowe (11,3%), ból głowy (5,3%) oraz zawroty głowy (4,5%). Obrzęki obwodowe, związane głównie z amlodypiną, mogą stanowić istotne ryzyko u pacjentów z niewydolnością serca lub zaburzeniami czynności nerek. Niedociśnienie, choć występuje niezbyt często, wymaga szczególnej uwagi u osób starszych, odwodnionych oraz stosujących diuretyki, ze względu na ryzyko upadków i urazów. Inne często obserwowane działania niepożądane to nudności, niestrawność, zmęczenie oraz zwiększona częstość oddawania moczu, które mogą ustępować podczas kontynuacji terapii. W przypadku wystąpienia wysypki, świądu, bólu stawów lub skurczów mięśni konieczna może być modyfikacja dawkowania lub przerwanie leczenia.
bloker kanału wapniowego, ból głowy, ból stawu, ciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, niedociśnienie, niestrawność, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, olmesartan medoksomil i amlodypina, reakcja alergiczna, skurcz mięśnia, stężenie elektrolitów, świąd, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie nerek i dróg moczowych, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaczerwienienie twarzy, zawrót głowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Renazol
Podczas stosowania lanzoprazolu w dawce 15 mg (kapsułki dojelitowe, twarde) należy zwrócić szczególną uwagę na potencjalne objawy alarmowe, takie jak utrata masy ciała, niedokrwistość, krwawienia z przewodu pokarmowego (np. czarne smoliste stolce), dysfagia oraz uporczywe wymioty, które mogą wskazywać na poważne patologie, w tym nowotwory przewodu pokarmowego. Stosowanie lanzoprazolu może maskować objawy ciężkich chorób, co opóźnia ich rozpoznanie, dlatego w przypadku utrzymujących się dolegliwości po 2 tygodniach leczenia, żółtaczki, zaburzeń czynności wątroby lub nowych objawów u pacjentów powyżej 55 roku życia, konieczna jest pilna konsultacja lekarska. Długotrwałe stosowanie leku u pacjentów z nawracającymi objawami niestrawności wymaga regularnej kontroli, a jednoczesne stosowanie innych inhibitorów pompy protonowej lub antagonistów receptorów H2 jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nadmiernego zahamowania wydzielania kwasu żołądkowego.
antagonista receptora histaminowego H2, choroba wrzodowa żołądka, dysfagia, endoskopia, hamowanie wydzielania kwasu żołądkowego, inhibitor pompy protonowej, krew w stolcu, krwawienie z przewodu pokarmowego, lanzoprazol, niedokrwistość, niestrawność, nowotwór, sacharoza, stolec smolisty, test ureazowy, zaburzenie czynności wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Loper 2 mg
Loper zawiera 2 mg loperamidu chlorowodorku i jest stosowany w leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki. Bezpieczeństwo leku oceniono w 31 badaniach klinicznych na 3076 pacjentach ≥12 lat, gdzie najczęstsze działania niepożądane (≥1%) to zatwardzenie (2,7% w ostrej, 2,2% w przewlekłej biegunce), wzdęcia (1,7% i 2%), bóle głowy (1,2%) oraz nudności (1,1% i 1,2%). Działania niepożądane klasyfikowano według częstości: często (1-10%), niezbyt często (0,1-1%), rzadko (0,01-0,1%). Wśród poważnych działań wymienia się reakcje anafilaktyczne, niedrożność jelit, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka) oraz ostre zapalenie trzustki. Profil bezpieczeństwa u dzieci (10 dni – 13 lat, N=607) jest zgodny z dorosłymi.
bezsenność, ból brzucha, ból głowy, glossodynia, hipertonia, leki przeciwbiegunkowe, loperamid, niedrożność jelita, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra biegunka, ostre zapalenie trzustki, otępienie, perforacja jelit, pokrzywka, przewlekła biegunka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie okrężnicy, rumień wielopostaciowy, suchość w jamie ustnej, świąd, toksyczna rozpływna martwica naskórka, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, utrata świadomości, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wzdęcia, zatrzymanie moczu, zatwardzenie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cinacalcet Reddy 60 mg
Cynakalcet, dostępny w dawkach 30 mg, 60 mg i 90 mg, jest stosowany w leczeniu wtórnej i pierwotnej nadczynności przytarczyc oraz raka przytarczyc. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są nudności i wymioty, które mają charakter łagodny do umiarkowanego, ale stanowią główną przyczynę przerwania terapii. Inne często obserwowane działania obejmują hipokalemię (24,1% u pacjentów pediatrycznych), drgawki, parestezje, bóle mięśni i bóle brzucha. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipokalcemii, która może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu serca oraz zgon w populacji pediatrycznej. U pacjentów z chorobami serca odnotowano również przypadki niedociśnienia i nasilenia niewydolności serca, co wymaga ścisłego monitorowania hemodynamicznego i kardiologicznego.
badanie kliniczne, biegunka, ból brzucha, chlorowodorek, cynakalcet, drgawki, hiperkalemia, hipokalcemia, jadłowstręt, komorowe zaburzenia rytmu serca, nadczynność przytarczyc, niedociśnienie, niestrawność, niewydolność serca, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pokrzywka, rak przytarczyc, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa choroba nerek, skurcz mięśni, substancja czynna, tabletka powlekana, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności serca, zaparcia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ecugra 60 mg
Tikagrelor, substancja czynna leku Ecugra dostępnego w dawkach 60 mg i 90 mg, posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach fazy 3 PLATO i PEGASUS, obejmujących ponad 39 000 pacjentów. Analizy wykazały wyższą częstość przerwania terapii z powodu działań niepożądanych w grupach leczonych tikagrelorem (7,4% w PLATO vs 5,4% klopidogrel; 16,1% w PEGASUS tikagrelor 60 mg + ASA vs 8,5% ASA monoterapia). Do najczęstszych działań niepożądanych należą krwawienia (z układu oddechowego, przewodu pokarmowego, podskórne, moczowego) oraz duszność, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej ze względu na potencjalne poważne konsekwencje. Ponadto bardzo często obserwuje się hiperurykemię, co może prowadzić do dny moczanowej, a także często niedociśnienie i objawy neurologiczne (zawroty głowy, omdlenia, bóle głowy). Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak zakrzepowa plamica małopłytkowa czy krwotok śródczaszkowy.
agregacja płytek krwi, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradyarytmia, dna moczanowa, dnawe zapalenie stawów, duszność, hiperurykemia, krwawienie, krwawienie do mięśni, krwawienie podskórne, krwawienie z guza, krwawienie z układu moczowego, krwiomocz, krwotok do oka, krwotok do ucha, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok zaotrzewnowy, kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość, niedociśnienie, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, powikłanie krwotoczne, stan splątania, świąd, tikagrelor, wysypka, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zaparcie, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Korzeń kozłka lekarskiego – Wskazania do stosowania
Korzeń kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L., radix) jest wykorzystywany w formie suchych i płynnych wyciągów o różnym stężeniu, wykazując działanie uspokajające, nasenne oraz wspomagające układ pokarmowy. W preparacie Neurapas, zawierającym 28 mg suchego wyciągu z korzenia kozłka (DER 3,8-5,6:1, ekstrakcja etanolem 47% V/V) wraz z 60 mg wyciągu z ziela dziurawca i 32 mg ziela męczennicy, stosowany jest w łagodnych, przejściowych zaburzeniach nastroju oraz trudnościach z zasypianiem na tle nerwowym. Natomiast w Kroplach Żołądkowych, gdzie nalewka z korzenia kozłka stanowi 25% składu (proporcja 1:4,0-4,5, ekstrakcja etanolem 70% V/V), preparat wspiera apetyt oraz łagodzi dolegliwości żołądkowe, takie jak niestrawność i wzdęcia, dzięki synergii z wyciągiem ze świeżego ziela dziurawca, nalewką z liści mięty pieprzowej i nalewką gorzką.
brak łaknienia, dolegliwości żołądkowe, działanie nasenno-uspokajające, działanie przeciwzapalne, działanie rozkurczowe, ekstrakt roślinny, korzeń kozłka lekarskiego, łagodne zaburzenia nastroju, nalewka z mięty pieprzowej, niestrawność, perystaltyka jelit, skurcz mięśni gładkich, trudności w zasypianiu, Valeriana officinalis, wyciąg z roślin leczniczych, wyciąg z ziela dziurawca, zaburzenia nastroju, ziele dziurawca, ziele męczennicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diagen 60 mg
Produkt leczniczy Diagen zawierający gliklazyd w dawce 60 mg (tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu) jest związany przede wszystkim z ryzykiem hipoglikemii, która stanowi najczęstsze działanie niepożądane. Hipoglikemia manifestuje się szerokim spektrum objawów neurologicznych (ból głowy, drżenie, niedowłady, zaburzenia czucia, zawroty głowy, afazja), poznawczych (osłabiona koncentracja, zaburzenia świadomości, spowolnienie reakcji), psychicznych (pobudzenie, agresja, depresja), sensorycznych (zaburzenia widzenia i mowy) oraz autonomicznych (pocenie się, niepokój, tachykardia, nadciśnienie). W ciężkich przypadkach może dojść do majaczenia, drgawek, utraty świadomości, śpiączki, a nawet zgonu. Leczenie hipoglikemii polega na podaniu węglowodanów, przy czym sztuczne substancje słodzące nie są skuteczne. W przypadku ciężkiej lub długotrwałej hipoglikemii wskazana jest hospitalizacja. Ponadto, gliklazyd może powodować zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, biegunka, zaparcia), które można ograniczyć przez przyjmowanie leku podczas śniadania.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, biegunka, ból brzucha, bradykardia, dławica piersiowa, drgawki, enzym wątrobowy, erytrocytopenia, gliklazyd, granulocytopenia, hipoglikemia, hiponatremia, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neuroglikopenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność wątroby, objaw gastroenterologiczny, objawy autonomiczne, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pobudzenie adrenergiczne, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja skórna, rumień, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, wykwit plamkowo-grudkowy, wysypka, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie kardiologiczne, zaburzenie krwi, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie poznawcze, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie sensoryczne, zaburzenie wątroby, zaburzenie widzenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Liść Melisy 2,0 g/saszetkę
Liść melisy (Melissa officinalis L., folium) w formie ziół do zaparzania w saszetkach (2,0 g/saszetkę) jest stosowany w medycynie naturalnej głównie w łagodzeniu objawów stresu psychicznego, takich jak niepokój, napięcie nerwowe oraz łagodne stany lękowe. Preparat wykazuje działanie uspokajające i sedatywne, co sprzyja regulacji rytmu dobowego oraz ułatwia zasypianie bez wywoływania silnych efektów nasennych charakterystycznych dla syntetycznych leków. Melisa jest również wskazana w leczeniu trudności z inicjacją snu, niepokojów nocnych oraz płytkiego snu, przyczyniając się do przywrócenia równowagi psychicznej pacjenta.
bezsenność, dolegliwości układu pokarmowego, dyskomfort w jamie brzusznej, dyspepsja czynnościowa, działanie karminatywne, działanie sedatywne, flatulencja, gazy jelitowe, mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, napięcie nerwowe, niepokój, niestrawność, rytm dobowy, skurcz jelit, stan lękowy, stres psychiczny, właściwości uspokajające, wzdęcia, ziołolecznictwo - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dabigatran Etexilate Viatris 75 mg
Dabigatran Etexilate Viatris w dawce 75 mg w kapsułkach twardych jest wskazany dla dorosłych oraz dzieci od 8. roku życia zdolnych do połykania kapsułek. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od wskazania, masy ciała, wieku oraz funkcji nerek (ocena CrCL u dorosłych metodą Cockcrofta-Gaulta, u dzieci eGFR wzorem Schwartza). W profilaktyce pierwotnej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po endoprotezoplastyce stawu kolanowego zaleca się dawkę początkową 110 mg 1-4 godziny po zabiegu, następnie 220 mg raz na dobę przez 10 dni; po endoprotezoplastyce stawu biodrowego leczenie trwa 28-35 dni. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (CrCL 30-50 mL/min), w wieku ≥75 lat lub stosujących jednocześnie werapamil, amiodaron lub chinidynę, dawki są zmniejszane odpowiednio do 75 mg i 150 mg. U dzieci dawka dobowa jest dostosowana do masy ciała i wieku, np. dla masy 11-13 kg i wieku 8-9 lat dawka pojedyncza wynosi 75 mg, a dobowa 150 mg, z podawaniem dwa razy dziennie co 12 godzin.
antagonista witaminy K, dabigatran eteksylat, endoprotezoplastyka stawu biodrowego, endoprotezoplastyka stawu kolanowego, hemostaza, heparyna niefrakcjonowana, hipowolemia, inhibitor glikoproteiny p, klirens kreatyniny, leczenie przeciwzakrzepowe, metoda Cockcrofta-Gaulta, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, niestrawność, odwodnienie, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wzór Schwartza, zaburzenie czynności nerek, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Olejek cynamonowca chińskiego – Dawkowanie i sposób podawania
Olejek cynamonowca chińskiego (Cinnamomi cassiae aetheroleum) jest składnikiem preparatu Argol Essenza Balsamica w stężeniu 0,465 g/100 g. Preparat dostępny jest w dwóch formach farmaceutycznych: płyn w butelce ze szkła brunatnego (50-200 ml) z kroplomierzem, stosowany doustnie, na skórę, do inhalacji i płukania jamy ustnej, oraz płyn w butelce ze szkła bezbarwnego (8-18 ml) z pompką rozpylającą, przeznaczony do stosowania doustnego, w jamie ustnej i na skórę. Preparat jest wskazany dla dorosłych i dzieci powyżej 12 roku życia, z przeciwwskazaniem dla dzieci młodszych. Dawkowanie doustne obejmuje 10-15 kropli do 3 razy dziennie w objawach przeziębienia, grypy oraz zaburzeniach trawienia. Inhalacje parowe wykonuje się z 2,5-5 ml preparatu na filiżankę gorącej wody, do 3 razy dziennie. W jamie ustnej stosuje się płukanki z 2,5 ml preparatu do 3 razy dziennie lub spryskiwanie gardła 1-2 rozpyleniami do 3 razy dziennie. Aplikacja miejscowa na skórę obejmuje stosowanie kilku kropli lub do ½ łyżki stołowej preparatu w zależności od wskazania (np. bóle mięśniowo-stawowe, świąd po ukąszeniach, bóle migrenowe).
afta, ból gardła, ból głowy migrenowy, ból stawowo-mięśniowy, choroba wątroby, chrypka, Cinnamomi cassiae aetheroleum, dolegliwość reumatyczna, etanol, inhalacja parowa, interakcja lekowa, niestrawność, nieżyt górnych dróg oddechowych, olejek cynamonowca chińskiego, olejek eteryczny, owrzodzenie błony śluzowej, podrażnienie strun głosowych, przeziębienie i grypa, świąd i podrażnienie skóry, ukąszenie owada, uzależnienie od alkoholu, zaburzenie trawienia, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil SUN 5 mg
Stosowanie tadalafilu w dawce 5 mg w formie tabletek powlekanych wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które najczęściej obejmują ból głowy, niestrawność, ból pleców oraz ból mięśni. Częstość tych objawów jest zależna od dawki i zwykle ma charakter przejściowy o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. W badaniach klinicznych, obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów placebo, działania niepożądane klasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Do istotnych działań niepożądanych należą również reakcje nadwrażliwości (niezbyt często), obrzęk naczynioruchowy (rzadko), zaburzenia widzenia, szum w uszach, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, a także priapizm (rzadko). U pacjentów stosujących tadalafil raz na dobę obserwowano nieznacznie większą częstość bradykardii zatokowej w zapisie EKG, jednak bez istotnych klinicznie konsekwencji.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, hemospermia, incydent krwotoczny, kołatanie serca, komorowe zaburzenie rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła głuchota, nagły zgon sercowy, NAION, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, omdlenie, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenowy pyłku trawy z tymotki łąkowej – Działania niepożądane
Wyciąg alergenowy pyłku trawy z tymotki łąkowej (Phleum pratense) w dawce 75 000 SQ-T, stosowany w preparacie Grazax, jest efektywnym środkiem immunoterapii alergenowej, jednak wiąże się z ryzykiem wystąpienia miejscowych reakcji alergicznych o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, najczęściej w początkowym okresie terapii. Objawy te, takie jak świąd jamy ustnej, podrażnienie gardła i obrzęk jamy ustnej, pojawiają się zwykle w ciągu 5 minut po podaniu i ustępują samoistnie w ciągu kilku minut do kilku godzin. Wśród działań niepożądanych obserwuje się także reakcje ogólnoustrojowe, w tym rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, co wymaga rozpoczęcia terapii pod ścisłą kontrolą lekarza oraz stałej czujności przez cały okres leczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów ze współistniejącą astmą oskrzelową, u których ryzyko skurczu oskrzeli jest zwiększone i może wymagać natychmiastowej interwencji medycznej.
astma, choroba refluksowa przełyku, duszność, dysfagia, dysfonia, eozynofilowe zapalenie przełyku, immunoterapia alergenowa, kołatanie serca, łzawienie, miejscowa reakcja alergiczna, niestrawność, niewydolność oddechowa, obrzęk jamy ustnej, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk oczu, ogólnoustrojowa reakcja alergiczna, owrzodzenie jamy ustnej, parestezja, Phleum pratense, podrażnienie gardła, pokrzywka, przekrwienie oczu, reakcja anafilaktyczna, rumień, sezonowy nieżyt nosa, skurcz oskrzeli, świąd jamy ustnej, świąd oczu, tracheotomia, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg alergenowy pyłku trawy, zaburzenia smaku, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie spojówek, zapalenie warg, zapalenie żołądka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Belupo 5 mg
Stosowanie tadalafilu, analizowane na podstawie danych z ponad 12 000 pacjentów (8022 na tadalafil i 4422 na placebo), wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, najczęściej obejmujących ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których nasilenie koreluje z dawką leku. Objawy te mają zazwyczaj charakter przejściowy i umiarkowany. Szczególnie ból głowy pojawia się najczęściej w ciągu pierwszych 10-30 dni terapii. Wśród działań niepożądanych odnotowano także zaburzenia układu nerwowego (np. zawroty głowy, udar, omdlenia), narządu wzroku (np. NAION, okluzja naczyń siatkówki), serca (częstoskurcz, zawał mięśnia sercowego), układu naczyniowego (niedociśnienie, zaczerwienienie twarzy), przewodu pokarmowego (niestrawność, wymioty), skóry (wysypka, zespół Stevensa-Johnsona), mięśniowo-szkieletowe (ból pleców i mięśni) oraz zaburzenia układu rozrodczego (priapizm, przedłużony wzwód). Analiza EKG wykazała nieznacznie wyższą częstość bradykardii zatokowej u pacjentów stosujących tadalafil raz na dobę, jednak większość tych zmian była bezobjawowa.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, inhibitor PDE5, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła śmierć sercowa, nagła utrata słuchu, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar mózgu, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Betahistine dihydrochloride Accord
Dichlorowodorek betahistyny wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobą wrzodową, astmą oskrzelową, alergiami (pokrzywka, wysypki skórne, alergiczny nieżyt nosa) oraz ciężkim niedociśnieniem tętniczym. U osób z chorobą wrzodową obserwuje się ryzyko przejściowej niestrawności, co wymaga monitorowania objawów ze strony przewodu pokarmowego i ewentualnej modyfikacji terapii. Astma oskrzelowa stanowi względne przeciwwskazanie ze względu na możliwość nasilenia objawów astmatycznych, dlatego konieczna jest ścisła kontrola stanu klinicznego. W przypadku alergii zaleca się uważną obserwację nasilenia symptomów, a u pacjentów z niedociśnieniem – regularne monitorowanie ciśnienia tętniczego i dostosowanie dawkowania betahistyny.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, ciężkie niedociśnienie, ciśnienie tętnicze, dichlorowodorek betahistyny, dziedziczna nietolerancja galaktozy, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, niestrawność, nietolerancja galaktozy, objawy alergiczne, objawy astmatyczne, parametry oddechowe, pokrzywka, schorzenie alergiczne, wysypka skórna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Torvacard 10 10 mg
Profil bezpieczeństwa atorwastatyny opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów, z których 5,2% przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są reakcje alergiczne, bóle mięśniowo-szkieletowe (w tym bóle mięśni, stawów, skurcze mięśni), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, wzdęcia, nudności, biegunka) oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3x GGN u 0,8% pacjentów) i kinazy kreatynowej (>3x GGN u 2,5%, >10x GGN u 0,4%). Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują miopatię, rabdomiolizę, zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka) oraz anafilaksję. U dzieci i młodzieży (wiek 10-17 lat) profil działań niepożądanych jest zbliżony do dorosłych, a najczęstszymi działaniami są infekcje.
aminotransferaza, anafilaksja, anoreksja, atorwastatyna, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśniowy, ból stawowy, cholestaza, cukrzyca, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, infekcja, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, łysienie, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, nieostre widzenie, niestrawność, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśni, śródmiąższowa choroba płuc, świąd, szumy uszne, wymioty, wysypka, wzdęcie, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – TADALAFIL MAXON 10 mg
Tadalafil w dawce 10 mg, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które lekarze powinni uwzględniać w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowanymi objawami są ból głowy (częstość ≥1/100 do <1/10), niestrawność, ból pleców oraz ból mięśni, przy czym ich częstość wzrasta wraz z dawką. Działania te mają zazwyczaj charakter przemijający i umiarkowany. W badaniach klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów z placebo, odnotowano także rzadkie, ale istotne zdarzenia, takie jak udary, przemijające napady niedokrwienne (TIA), priapizm, zawał mięśnia sercowego oraz niestabilna dławica piersiowa. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, u których wystąpiły poważne incydenty sercowe, często w kontekście obecności czynników ryzyka. Ponadto, u osób powyżej 65. roku życia obserwuje się zwiększoną częstość biegunek i zawrotów głowy, zwłaszcza przy dawce 5 mg raz na dobę.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, choroba układu sercowo-naczyniowego, częstoskurcz, duszność, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krew w nasieniu, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła głuchota, nagłe zaczerwienienie twarzy, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil PMCS 20 mg
Profil bezpieczeństwa tadalafilu obejmuje najczęściej występujące działania niepożądane takie jak ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których częstość nasila się wraz ze wzrostem dawki. Dane z badań klinicznych (8022 pacjentów na tadalafil i 4422 na placebo) wskazują, że większość działań niepożądanych ma charakter łagodny lub umiarkowany i jest przemijająca. Ból głowy pojawia się najczęściej w pierwszych 10-30 dniach terapii. Rzadziej obserwuje się zawroty głowy, omdlenia, migreny, napady drgawek oraz poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu serca i nagłe zgony sercowe. Wśród działań niepożądanych narządu wzroku wymienia się m.in. nietętniczą przednią niedokrwienną neuropatię nerwu wzrokowego (NAION), okluzję naczyń siatkówki oraz centralną surowiczą chorioretinopatię.
biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból oka, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, hemospermia, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, okluzja naczyń siatkówki, omdlenie, pokrzywka, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie spojówek, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Lacydypina – Działania niepożądane
Lacydypina, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn, jest stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego i charakteryzuje się działaniem naczyniorozszerzającym. Działania niepożądane związane z jej stosowaniem są najczęściej wynikiem tego mechanizmu i obejmują często występujące bóle głowy, zawroty głowy, kołatanie serca, tachykardię, nagłe zaczerwienienie twarzy, nudności, objawy niestrawności, wysypkę, rumień, świąd skóry, osłabienie, obrzęki oraz wielomocz. Częstość występowania tych objawów waha się od bardzo często (≥1/10) do niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nasilenia istniejącej dławicy piersiowej, zwłaszcza u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, co może wymagać przerwania terapii. Ponadto, rzadko obserwuje się ciężkie reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, stanowiący zagrożenie życia, wymagający natychmiastowej interwencji.
antagonista wapnia, ból głowy, choroba niedokrwienna serca, depresja, dławica piersiowa, fosfataza alkaliczna, kołatanie serca, kurcz mięśni, lacydypina, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rozrost dziąseł, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia, wielomocz, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy - Leksykon substancji czynnych
Wodorowęglan sodu – Właściwości farmakodynamiczne
Wodorowęglan sodu pełni kluczową rolę w terapii nerkozastępczej, będąc istotnym składnikiem roztworów do hemodializy, hemofiltracji i hemodiafiltracji, takich jak Accusol 35 i multiBic, gdzie jego stężenie wynosi około 35 mmol/l, zbliżone do fizjologicznego poziomu w osoczu. Substancja ta zapewnia odpowiedni bufor alkalizujący, niezbędny do utrzymania równowagi kwasowo-zasadowej u pacjentów z niewydolnością nerek, ułatwiając usuwanie toksyn mocznicowych i korektę zaburzeń elektrolitowo-płynowych. W roztworach dializacyjnych wodorowęglan sodu jest dostarczany w osobnej komorze worka dwukomorowego, co pozwala na zachowanie stabilności preparatu przed zastosowaniem klinicznym. Jego hydrofilne właściwości umożliwiają łatwe przygotowanie roztworów o precyzyjnie dobranym stężeniu, co jest kluczowe dla skuteczności i bezpieczeństwa terapii.
ciągła terapia nerkozastępcza, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, homeostaza elektrolitowo-płynowa, kwasica, niestrawność, niewydolność nerek, ostre uszkodzenie nerek, preparat zobojętniający kwas solny, refluks żołądkowo-przełykowy, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga osmotyczna, roztwór do hemofiltracji, terapia nerkozastępcza, toksyna mocznicowa, ultrafiltracja, ultrafiltrat, właściwość alkalizująca, wodorowęglan sodu, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Meloksykam – Działania niepożądane
Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony układu pokarmowego, takimi jak niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha, zaparcia, wzdęcia i biegunka, występującymi bardzo często. Istotnym ryzykiem są poważne powikłania, w tym choroba wrzodowa, perforacja oraz krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku i przy stosowaniu dawek 7,5–15 mg/dobę przez okres do 1 roku. Dodatkowo meloksykam może indukować zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza), reakcje immunologiczne (w tym anafilaksję), zaburzenia czynności wątroby (wzrost aminotransferaz, bilirubiny, rzadko zapalenie wątroby) oraz poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wymagające natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej.
agranulocytoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, hiperkaliemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, mielotoksyczność, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, perforacja, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zoxon 2 2 mg
Produkt leczniczy Zoxon, zawierający doksazosynę w postaci mezylanu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości występowania, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, w tym często występujące niedociśnienie tętnicze i niedociśnienie ortostatyczne, które mogą prowadzić do omdleń i upadków, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Często obserwuje się również objawy neurologiczne (senność, zawroty głowy, ból głowy), zaburzenia serca (kołatanie, tachykardia, ból w klatce piersiowej) oraz objawy ze strony układu oddechowego, żołądkowo-jelitowego i moczowego. Rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, małopłytkowość i niedokrwistość, które wymagają monitorowania morfologii krwi.
bezsenność, częstomocz, depresja, dna moczanowa, doksazosyna, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność, impotencja, infekcja górnych dróg oddechowych, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi obwodowej, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niestrawność, nietrzymanie moczu, obrzęk obwodowy, obrzęk uogólniony, reakcja alergiczna, skaza moczanowa, tachykardia, zaburzenia akomodacji, zakażenie układu moczowego, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza, zapalenie pęcherza moczowego, zawroty błędnikowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alneta 5 mg
Amlodypina, substancja czynna leku Alneta, jest antagonistą kanałów wapniowych o szerokim zastosowaniu klinicznym, jednak jej stosowanie wiąże się z występowaniem licznych działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane objawy to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęk kostek oraz zmęczenie. Działania te występują z różną częstością, klasyfikowaną od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10 000). Objawy neurologiczne, takie jak senność i zawroty głowy, oraz naczyniorozszerzające reakcje sercowo-naczyniowe, w tym kołatanie serca i zaczerwienienie twarzy, dominują w początkowej fazie terapii. Rzadziej obserwuje się poważniejsze powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego, zapalenie naczyń, czy reakcje skórne o charakterze zagrażającym życiu (np. zespół Stevensa-Johnsona).
amlodypina, antagonista wapnia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, częstoskurcz komorowy, depresja, dezorientacja, drżenie, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kaszel, kołatanie serca, kurcze mięśni, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niestrawność, nieżyt błony śluzowej nosa, nudności, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parestezja, plamica, reakcja alergiczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, senność, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie twarzy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Digestonic –
Digestonic w formie płynu doustnego jest tradycyjnym produktem leczniczym stosowanym w łagodzeniu objawów niestrawności (dyspepsji), takich jak dyskomfort w nadbrzuszu, uczucie pełności, wzdęcia, odbijanie, nudności oraz lekkie zaparcia czynnościowe. Preparat zawiera wyciągi roślinne: ziele dziurawca (5,70 cz.), kwiat rumianku (2,84 cz.), liść mięty pieprzowej (2,84 cz.), korzeń rzewienia (2,86 cz.), owoc róży (2,84 cz.), owoc kopru włoskiego (1,46 cz.) oraz owoc kolendry (1,46 cz.), które wykazują działanie przeciwzapalne, rozkurczowe, karminatywne, spazmolityczne, przeczyszczające oraz wiatropędne. Kluczowym składnikiem aktywnym są związki antranoidowe w przeliczeniu na reinę, obecne w ilości 0,31-0,45 mg/ml, odpowiedzialne za efekt przeczyszczający. Preparat zawiera także 60,0-68,0% (V/V) etanolu, co należy uwzględnić przy jego stosowaniu u pacjentów z przeciwwskazaniami do alkoholu.
ból nadbrzusza, czynnościowe dolegliwości trawienne, dolegliwości trawienne, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, dyspepsja, działanie karminantywne, działanie przeciwskurczowe, działanie przeciwzapalne, działanie przeczyszczające, działanie rozkurczowe, działanie spazmolityczne, działanie wiatropędne, dziurawiec, etanol, kolendra, koper włoski, mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, mięta pieprzowa, niestrawność, nudności, owoc róży, płyn doustny, reina, rumianek, wzdęcia, zaparcia czynnościowe, związki antranoidowe - Leksykon substancji czynnych
Olejek tymianku pospolitego – Wskazania do stosowania
Olejek tymianku pospolitego (Thymi aetheroleum) w stężeniu 0,240 g/100 g jest głównym składnikiem preparatu Argol Essenza Balsamica, który zawiera także mentol oraz olejki eteryczne z melisy, cynamonowca, goździkowy, cytrynowy, muszkatołowca, kolendry i mięty. Preparat wykazuje wielokierunkowe działanie terapeutyczne, szczególnie w chorobach górnych dróg oddechowych, gdzie stosowany jest do inhalacji parowych, płukań jamy ustnej i gardła oraz miejscowo w formie sprayu. Olejek tymianku wykazuje właściwości mukolityczne, przeciwzapalne, antyseptyczne i łagodzące, ułatwiając odkrztuszanie, rozrzedzanie śluzu oraz łagodzenie stanów zapalnych i bólu gardła. Preparat jest również stosowany doustnie jako środek wspomagający leczenie przeziębień i grypy oraz miejscowo do nacierania w celu zmniejszenia objawów nieżytu górnych dróg oddechowych i poprawy komfortu pacjenta.
afta, ból gardła, ból stawowo-mięśniowy, chrypka, dolegliwość reumatyczna, działanie antyseptyczne, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwzapalne, działanie rozkurczowe, działanie wiatropędne, grypa, inhalacja parowa, migrena, niestrawność, nieżyt górnych dróg oddechowych, odkrztuszanie wydzieliny, olejek tymianku, olejek tymianku pospolitego, owrzodzenie błony śluzowej, płyn doustny, podrażnienie strun głosowych, przeziębienie, rozrzedzanie śluzu, stan zapalny gardła, świąd, ukrwienie skóry, zaburzenie trawienia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie dziąseł - Leksykon leków
Działania niepożądane – NiQuitin Fruit 4 mg
Produkt leczniczy NiQuitin Fruit, zawierający 4 mg nikotyny w gumie do żucia, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, które są głównie związane z farmakologicznym działaniem nikotyny. U osób nieprzyzwyczajonych do nikotyny nadmierne spożycie może prowadzić do nudności, omdleń oraz bólów głowy. Objawy takie jak depresja, drażliwość, niepokój, wzmożony apetyt i bezsenność mogą wynikać z zespołu odstawienia nikotyny, a nie bezpośrednio z działania preparatu. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane obejmują nudności (bardzo często), bóle głowy i zawroty głowy (często), bezsenność i drażliwość (często), a także dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak wymioty, niestrawność, podrażnienie jamy ustnej i suchość w jamie ustnej. Rzadziej obserwuje się kołatanie serca, migotanie przedsionków, duszność, reakcje alergiczne, a także bóle mięśni i stawów.
astenia, bezsenność, biegunka, ból gardła, ból głowy, ból jamy ustnej, ból klatki piersiowej, ból mięśni, ból nadbrzusza, ból stawów, ból żuchwy, czkawka, depresja, drażliwość, drżenie, duszność, dysfagia, dyskomfort przewodu pokarmowego, dyspepsja, epilepsja, guma do żucia lecznicza, kołatanie serca, migotanie przedsionków, nadmierna potliwość, nadmierne wydzielanie śliny, nadwrażliwość, napad drgawkowy, nasilony kaszel, niepokój, niestrawność, nietypowe sny, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, owrzodzenie aftowe, owrzodzenie jamy ustnej, parageuzja, personel medyczny, podrażnienie jamy ustnej, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, suchość jamy ustnej, świąd, terapia przeciwdrgawkowa, wymioty, wysypka, wzdęcia, wzmożony apetyt, zaburzenia snu, zaburzenie czucia smaku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie gardła, zaparcia, zawroty głowy, zespół odstawienia nikotyny, złe samopoczucie, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – CoArprenessa 10 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy CoArprenessa zawiera 10 mg peryndoprylu z argininą (odpowiadające 6,790 mg peryndoprylu) oraz 2,5 mg indapamidu, co determinuje jego specyficzny profil działań niepożądanych. Peryndopryl, jako inhibitor układu renina-angiotensyna-aldosteron, częściowo kompensuje hipokaliemię indukowaną przez indapamid, jednak ryzyko zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hipokaliemii, pozostaje istotne. Do najczęstszych działań niepożądanych peryndoprylu należą: zawroty głowy (zarówno ośrodkowe, jak i błędnikowe), bóle głowy, parestezje, zaburzenia smaku, niedociśnienie tętnicze, kaszel suchy i uporczywy, duszność, bóle brzucha, zaparcia, nudności, wymioty, świąd, wysypki oraz kurcze mięśni i astenia. Indapamid najczęściej wywołuje hipokaliemię oraz reakcje nadwrażliwości, głównie skórne, w tym wysypki plamkowo-grudkowe, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi i astmatycznymi.
astenia, astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, duszność, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor układu renina-angiotensyna-aldosteron, kaszel, kurcz mięśni, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudność, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśniowe, parestezja, peryndopryl, reakcja alergiczna, szum uszny, utrata potasu, wymioty, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie funkcji serca, zaburzenie perfuzji narządów, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Maalox (35 mg + 40 mg)/ml
Lek Maalox w postaci zawiesiny doustnej (35 mg + 40 mg)/ml, zawierający wodorotlenek glinu (Aluminii hydroxidum) oraz wodorotlenek magnezu (Magnesii hydroxidum), jest wskazany do objawowego leczenia zaburzeń górnego odcinka przewodu pokarmowego związanych z nadkwaśnością soku żołądkowego, takich jak nieżyt żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy, niestrawność oraz zgaga. Preparat neutralizuje kwas solny i adsorbuje pepsynę, zmniejszając agresję soku żołądkowego na błonę śluzową. W 100 ml zawiesiny znajduje się 3,5 g wodorotlenku glinu i 4,0 g wodorotlenku magnezu, a dostępne opakowania zawierają odpowiednio: 2,1 g i 2,4 g (60 ml), 8,75 g i 10 g (250 ml), 12,425 g i 14,2 g (355 ml) substancji czynnych. Zawartość sorbitolu (E420) wynosi 102,888 mg/10 ml, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją cukrów.
choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, działanie zobojętniające, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, kwas solny, nadkwaśność soku żołądkowego, niestrawność, nieżyt żołądka, nowotwór żołądka, objawy dyspeptyczne, pepsyna, przepuklina rozworu przełykowego przepony, refluks żołądkowo-przełykowy, sorbitol, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, zaburzenie czynności nerek, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawiesina doustna, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lavistina 8 mg
Betahistyna dichlorowodorek, substancja czynna leku Lavistina 8 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z kontrolowanych badań klinicznych oraz zgłoszeń po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (często, tj. u 1-10% pacjentów) są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i niestrawność, oraz bóle głowy w obrębie układu nerwowego. Dodatkowo, zgłoszenia po wprowadzeniu leku wskazują na występowanie działań o częstości nieznanej, w tym reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja), senność, wymioty, bóle brzucha, wzdęcia, a także reakcje skórne takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka i świąd. Dolegliwości żołądkowo-jelitowe można ograniczyć przez podawanie leku podczas posiłku lub zmniejszenie dawki.
anafilaksja, betahistyna dichlorowodorek, ból głowy, ból żołądka i jelit, dysfagia, hipotensja, niestrawność, nudność, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, utrata przytomności, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flutixon 125 mcg/dawkę inh.
Flutixon (flutykazonu propionian) w dawce 125 mikrogramów na inhalację jest stosowany w terapii schorzeń układu oddechowego, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania. Najczęściej obserwowane działania to drożdżyca jamy ustnej i gardła (≥1/10) oraz chrypka i bezgłos (≥1/100 do <1/10), co podkreśla konieczność płukania jamy ustnej po inhalacji. Rzadziej występują poważne reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne (<1/10 000), które wymagają natychmiastowej interwencji. Paradoksalny skurcz oskrzeli, choć bardzo rzadki, stanowi stan nagły i wymaga przerwania terapii oraz podania szybko działającego leku rozszerzającego oskrzela.
bezgłos, ból stawu, chrypka, drożdżyca jamy ustnej i gardła, dysfagia, flutykazonu propionian, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hiperkortyzolizm, jaskra, łatwe siniaczenie, lek przeciwgrzybiczny, nadciśnienie tętnicze, nieostre widzenie, niepokój, niestrawność, niewydolność nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, otyłość centralna, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawka, POChP, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, rozstęp skórny, schorzenie układu oddechowego, skórna reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, stężenie kortyzolu, zaburzenie snu, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie grzybicze, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zespół cushingoidalny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Doxylamina Polpharma 25 mg
Doksylamina wodorobursztynian wykazuje profil działań niepożądanych głównie o charakterze łagodnym i przemijającym, z dominującą sennością oraz objawami działania przeciwcholinergicznego, takimi jak suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia, niewyraźne widzenie, zatrzymanie moczu, nasilenie wydzielania oskrzelowego oraz zawroty głowy. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Rzadko mogą pojawić się poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość, leukopenia lub agranulocytoza, manifestujące się osłabieniem, zwiększoną podatnością na infekcje lub krwawienia. W badaniach klinicznych często zgłaszano bezsenność, pobudzenie, drżenia, napady drgawkowe, zawroty głowy i ból głowy, a także objawy okulistyczne (niewyraźne widzenie, podwójne widzenie) oraz naczyniowe (hipotonia ortostatyczna).
agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, bezsenność, biegunka, ból głowy, doksylamina wodorobursztynian, duszność, działanie przeciwcholinergiczne, hipotonia ortostatyczna, koszmar senny, lek przeciwhistaminowy, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk obwodowy, pobudzenie, podwójne widzenie, refluks dwunastniczo-żołądkowy, senność, suchość błony śluzowej, szum uszny, wydłużenie odstępu QT, wydzielanie oskrzelowe, wymioty, wysypka skórna, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Monkasta 5 mg
Produkt leczniczy Monkasta zawierający montelukast sodowy w dawce 5 mg (tabletki do rozgryzania i żucia) oraz 10 mg (tabletki powlekane) był oceniany w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 1750 dzieci w wieku 6-14 lat oraz około 4000 dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u dzieci były bóle brzucha, natomiast u dorosłych ból głowy. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałej terapii (do 12 miesięcy u dzieci i do 2 lat u dorosłych). Częstość występowania działań niepożądanych obejmuje m.in. zakażenia górnych dróg oddechowych (bardzo często ≥1/10), ból głowy i ból brzucha (często ≥1/100 do <1/10), podwyższone aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) (często), a także rzadkie reakcje nadwrażliwości, trombocytopenię i zespół Churga-Strauss (bardzo rzadko <1/10 000).
anafilaksja, ból brzucha, ból głowy, cholestatyczne zapalenie wątroby, dezorientacja, eozynofilia płucna, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, mimowolne oddawanie moczu, montelukast sodowy, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższone aminotransferazy, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, tabletki do rozgryzania, tik, trombocytopenia, zaburzenie koncentracji, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątrobowokomórkowe, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Romilast 5 mg
Montelukast, substancja czynna preparatu Romilast w dawce 5 mg (tabletki do rozgryzania i żucia) oraz 10 mg (tabletki powlekane), był oceniany w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 4000 pacjentów powyżej 15 roku życia oraz 1750 dzieci w wieku 6-14 lat. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych i młodzieży oraz ból brzucha u dzieci. Długoterminowe badania (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie wykazały istotnych zmian w profilu bezpieczeństwa. Częstość działań niepożądanych klasyfikowano od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z najczęstszymi działaniami takimi jak zakażenia górnych dróg oddechowych (bardzo często), biegunka, nudności, wymioty, wysypka i gorączka (często). Wśród rzadkich i bardzo rzadkich działań wymieniono m.in. trombocytopenię, reakcje anafilaktyczne, zespół Churga-Strauss, zapalenie wątroby oraz ciężkie reakcje skórne jak rumień wielopostaciowy.
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, eozynofilia płucna, gorączka, hipoestezja, jąkanie, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, kurcz mięśniowy, moczenie mimowolne, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, tabletki do rozgryzania i żucia, tik, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zapalenie wątroby cholestatyczne, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Laremid 2 mg
Loperamid chlorowodorek, substancja czynna preparatu Laremid 2 mg, jest szeroko stosowany w terapii ostrej biegunki, jednak jego profil bezpieczeństwa wymaga szczegółowej analizy. Na podstawie danych z 26 badań klinicznych obejmujących 2755 pacjentów (w tym dzieci powyżej 12. roku życia) najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zaparcia (2,7%), wzdęcia (1,7%), bóle głowy (1,2%) oraz nudności (1,1%). Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznana. Najpoważniejsze działania obejmują reakcje anafilaktyczne, porażenną niedrożność jelita, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, ostre zapalenie trzustki oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, których częstość jest nieznana i opiera się na raportach po wprowadzeniu leku do obrotu.
ból brzucha, ból głowy, dyskomfort w jamie brzusznej, hipertonia, loperamid, niedrożność jelita, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, ostra biegunka, ostre zapalenie trzustki, pokrzywka, porażenna niedrożność jelita, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, suchość w jamie ustnej, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, utrata świadomości, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wzdęcie, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie świadomości, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gastal (o smaku miętowym) 450 mg + 300 mg
Gastal, zawierający 450 mg glinu wodorotlenku z magnezu węglanem (żel wysuszony) oraz 300 mg magnezu wodorotlenku w formie tabletek do ssania o smaku miętowym, jest wskazany do objawowego leczenia stanów związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku. Preparat znajduje zastosowanie w dwóch głównych grupach wskazań: po pierwsze, w leczeniu dolegliwości związanych z nadkwaśnością bez obecności choroby organicznej przewodu pokarmowego, takich jak zgaga i niestrawność, charakteryzujące się pieczeniem za mostkiem, uczuciem pełności, wzdęciami oraz dyskomfortem w nadbrzuszu.
choroba organiczna przewodu pokarmowego, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, nadkwaśność, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, niestrawność, nieżyt żołądka, objawy dyspeptyczne, owrzodzenie błony śluzowej, przepuklina rozworu przełykowego, refluks żołądkowo-przełykowy, refluks żołądkowy, tabletki do ssania, wodorotlenek glinu z węglanem magnezu, wodorotlenek magnezu, zapalenie błony śluzowej żołądka, zgaga