Wskazania do stosowania
Magnez wodorotlenek

Wodorotlenek magnezu (Magnesii hydroxidum) jest skutecznym środkiem zobojętniającym kwas solny w soku żołądkowym, stosowanym w leczeniu objawów nadkwaśności, takich jak zgaga, niestrawność, refluksowe zapalenie przełyku oraz nieżyt żołądka. Preparaty zawierające tę substancję, np. Alumag (200 mg Mg(OH)2 + 200 mg Al2O3), Gastal (300 mg Mg(OH)2 + 450 mg Al(OH)3), oraz Maalox (400 mg Mg(OH)2 + 460 mg Al2O3), są wskazane zarówno w terapii doraźnej, jak i wspomagającej leczenie choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Neutralizacja kwasu solnego przez wodorotlenek magnezu zmniejsza uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, co sprzyja gojeniu owrzodzeń i łagodzi stany zapalne błony śluzowej przełyku i żołądka.

Wskazania do stosowania wodorotlenku magnezu jako substancji czynnej

Wodorotlenek magnezu (Magnesii hydroxidum) jest substancją czynną o działaniu zobojętniającym kwas solny w soku żołądkowym, dzięki czemu znajduje zastosowanie w leczeniu dolegliwości związanych z nadkwaśnością. Występuje w produktach leczniczych takich jak Alumag, Gastal oraz Maalox, gdzie jest połączony z innymi związkami zobojętniającymi, najczęściej zawierającymi glin.1 2 3

Leczenie zaburzeń związanych z nadkwaśnością górnego odcinka przewodu pokarmowego

Wodorotlenek magnezu jest wskazany w leczeniu objawowym zaburzeń dotyczących górnego odcinka przewodu pokarmowego, które są związane z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku. Leki zawierające tę substancję czynną mogą być stosowane w terapii objawowej dolegliwości takich jak zgaga i niestrawność, a także w przypadkach, gdy nadkwaśność występuje bez organicznej choroby przewodu pokarmowego.4 5 6

Stany zapalne błony śluzowej przewodu pokarmowego

Preparaty zawierające wodorotlenek magnezu znajdują zastosowanie w leczeniu objawowym stanów zapalnych błony śluzowej przełyku i żołądka. Wśród wskazań wymienia się nieżyt żołądka (zapalenie błony śluzowej żołądka), który często towarzyszy nadkwaśności.7 8 9

Choroba refluksowa przełyku i przepuklina rozworu przełykowego

Wodorotlenek magnezu jest wskazany w leczeniu objawowym refluksowego zapalenia przełyku spowodowanego wstecznym zarzucaniem treści pokarmowej do przełyku. Jest również rekomendowany w przypadkach przepukliny rozworu przełykowego, która często współistnieje z chorobą refluksową.10 11 12

Wspomagająco w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy

Produkty lecznicze zawierające wodorotlenek magnezu mogą być stosowane pomocniczo w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Substancja ta, poprzez neutralizację kwasu solnego, zmniejsza jego uszkadzający wpływ na błonę śluzową przewodu pokarmowego, co sprzyja gojeniu się owrzodzeń.13 14 15

Kiedy i w jakich warunkach polecić pacjentowi stosowanie wodorotlenku magnezu

Objawy wskazujące na zastosowanie preparatów z wodorotlenkiem magnezu

Lekarz może zalecić pacjentowi stosowanie preparatów zawierających wodorotlenek magnezu, gdy występują następujące dolegliwości związane z nadkwaśnością soku żołądkowego:16 17 18

  • Zgaga – uczucie pieczenia za mostkiem, często nasilające się po posiłkach i w pozycji leżącej
  • Niestrawność – dyskomfort w nadbrzuszu, uczucie pełności, wzdęcia
  • Objawy refluksu żołądkowo-przełykowego – cofanie się kwaśnej treści żołądkowej do przełyku, powodujące pieczenie, ból za mostkiem
  • Dolegliwości bólowe związane z nadkwaśnością – występujące w przebiegu stanów zapalnych błony śluzowej żołądka lub przełyku

19 20 21

Wyniki diagnostyki wskazujące na zasadność włączenia preparatów z wodorotlenkiem magnezu

Preparaty zawierające wodorotlenek magnezu można zalecić pacjentom, u których stwierdzono następujące jednostki chorobowe:22 23 24

  • Nieżyt żołądka (zapalenie błony śluzowej żołądka) – diagnostyka endoskopowa wykazująca zmiany zapalne
  • Refluksowe zapalenie przełyku – endoskopowe potwierdzenie zmian zapalnych w przełyku
  • Przepuklina rozworu przełykowego – stwierdzona w badaniach obrazowych (RTG z kontrastem, tomografia komputerowa)
  • Choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy – obecność owrzodzeń potwierdzona endoskopowo

25 26 27

Okoliczności stosowania preparatów z wodorotlenkiem magnezu

Preparaty zawierające wodorotlenek magnezu można zalecać w następujących okolicznościach:28 29 30

  • Jako leczenie objawowe (doraźne) w przypadku sporadycznie występujących dolegliwości związanych z nadkwaśnością
  • Jako element terapii skojarzonej w kompleksowym leczeniu choroby wrzodowej – pomocniczo wraz z lekami wpływającymi na przyczyny choroby (np. eradykacja H. pylori, inhibitory pompy protonowej)
  • W przypadku zaostrzenia objawów choroby refluksowej – jako uzupełnienie podstawowej farmakoterapii
  • Profilaktycznie w sytuacjach, które mogą nasilać dolegliwości związane z nadkwaśnością (np. po spożyciu obfitych, ciężkostrawnych posiłków, po spożyciu alkoholu)

31 32 33

Porównanie dostępnych preparatów zawierających wodorotlenek magnezu

Nazwa preparatu Postać farmaceutyczna Zawartość wodorotlenku magnezu Zawartość innych substancji czynnych Wskazania szczególne
Alumag Tabletki 200 mg Glinu tlenek uwodniony 200 mg Leczenie objawowe zaburzeń dotyczących górnego odcinka przewodu pokarmowego, pomocniczo w chorobie wrzodowej
Gastal (o smaku miętowym) Tabletki do ssania 300 mg Glinu wodorotlenek z magnezu węglanem, żel wysuszony 450 mg Objawowe leczenie zaburzeń związanych z nadkwaśnością, również bez choroby organicznej przewodu pokarmowego
Maalox Zawiesina doustna 400 mg w saszetce 4,3 ml Glinu tlenek uwodniony 460 mg Leczenie objawowe zaburzeń związanych z nadkwaśnością, pomocniczo w chorobie wrzodowej

34 35 36 37 38 39

Kryteria wyboru odpowiedniego preparatu zawierającego wodorotlenek magnezu

Przy wyborze preparatu zawierającego wodorotlenek magnezu dla konkretnego pacjenta, lekarz powinien uwzględnić:40 41 42

  • Postać farmaceutyczną – tabletki (Alumag), tabletki do ssania (Gastal), zawiesina doustna (Maalox) – wybór zależny od preferencji pacjenta i jego możliwości przyjmowania określonej postaci leku
  • Zawartość substancji czynnych – różne preparaty zawierają odmienne dawki wodorotlenku magnezu oraz różne substancje towarzyszące
  • Substancje pomocnicze – niektóre preparaty zawierają sorbitol, laktozę i inne substancje, które mogą mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancjami
  • Charakter dolegliwości – częstotliwość, nasilenie i okoliczności występowania objawów
  • Współistniejące schorzenia – szczególnie choroby nerek (ze względu na metabolizm magnezu)

43 44 45

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl