niestrawność
Niestrawność (dyspepsja) to powszechny zespół objawów dotyczących górnego odcinka przewodu pokarmowego. Charakteryzuje się uczuciem dyskomfortu lub bólu w nadbrzuszu, uczuciem pełności poposiłkowej, wczesnym nasyceniem, wzdęciami, nudnościami lub zgagą. Dolegliwości mogą występować okresowo lub przewlekle.
Wyróżnia się niestrawność czynnościową (funkcjonalną) oraz organiczną. Postać czynnościowa nie ma uchwytnej przyczyny organicznej i stanowi ok. 70% wszystkich przypadków. Niestrawność organiczna może być spowodowana chorobą wrzodową, refluksem żołądkowo-przełykowym, nowotworami, chorobami dróg żółciowych, trzustki lub być skutkiem ubocznym leków (np. NLPZ, antybiotyków).
Diagnostyka niestrawności obejmuje wywiad, badanie fizykalne oraz badania dodatkowe, w tym gastroskopię, USG jamy brzusznej i testy na obecność Helicobacter pylori. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować modyfikację diety, farmakoterapię (inhibitory pompy protonowej, prokinetyki, leki przeciwdepresyjne) oraz terapię zakażenia H. pylori w przypadku jego stwierdzenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluimucil Muko 200 mg
Acetylocysteina zawarta w preparacie Fluimucil Muko 200 mg wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, głównie ze strony przewodu pokarmowego, takich jak wymioty, biegunka, zapalenie jamy ustnej, ból brzucha oraz nudności, które występują niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100). Rzadziej obserwuje się niestrawność (≥1/10 000 do <1/1 000). Reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywka, wysypka, obrzęk naczynioruchowy i świąd, występują rzadko do bardzo rzadko (<1/10 000), a w skrajnych przypadkach mogą prowadzić do zespołu Stevensa-Johnsona lub zespołu Lyella. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, wstrząs anafilaktyczny oraz skurcz oskrzeli i duszność, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia leczenia ratunkowego.
acetylocysteina, agregacja płytek krwi, duszność, dysfagia, krwotok, nadreaktywność oskrzeli, nadwrażliwość, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, skurcz oskrzeli, szum w uszach, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia elektrolitowe, zapalenie jamy ustnej, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Beloflow 5 mg
Solifenacyna bursztynian, substancja czynna preparatu Beloflow, wykazuje działanie cholinolityczne, które może prowadzić do szeregu działań niepożądanych o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, zależnych od dawki. Najczęściej obserwowanym efektem jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg/dobę oraz u 22% przy dawce 10 mg/dobę, podczas gdy w grupie placebo wynosi 4%. Inne często występujące działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego (zaparcia, nudności, niestrawność, ból brzucha, refluks żołądkowo-przełykowy) oraz układu nerwowego (senność, zaburzenia smaku). Rzadziej pojawiają się poważniejsze objawy, takie jak omamy, splątanie, majaczenie, zatrzymanie moczu, zaburzenia rytmu serca (torsade de pointes, wydłużenie QT, migotanie przedsionków) oraz reakcje anafilaktyczne i ciężkie reakcje skórne. Występowanie działań niepożądanych wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami współistniejącymi, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego, nerek i wątroby.
arytmia komorowa, ból głowy, częstomocz, dysfonia, dysuria, hiperkaliemia, jaskra, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelit, niedrożność okrężnicy, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, pęcherz nadreaktywny, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, senność, solifenacyna bursztynian, splątanie, suchość jamy ustnej, tachykardia, torsade de pointes, trudności w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zakażenie pasożytnicze, zakażenie układu moczowego, zaklinowanie stolca, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Nalewka miętowa – Dawkowanie i sposób podawania
Nalewka miętowa (Menthae piperitae tinctura) jest stosowana doustnie w produktach leczniczych, takich jak Krople miętowe oraz Krople żołądkowe z papaweryną (Fortestomachicae). U dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat dawkowanie Kropli miętowych wynosi 20-50 kropli (0,8-2 ml) 3-5 razy na dobę, podawanych po rozcieńczeniu lub na łyżeczce cukru, z maksymalnym czasem stosowania do 2 tygodni. W Kroplach żołądkowych z papaweryną, zawierających 24,9 g nalewki miętowej na 100 g produktu, dawka jednorazowa wynosi 2,5 ml (1/2 łyżeczki), stosowana 3-4 razy dziennie na 30 minut przed posiłkiem w przypadku braku łaknienia lub doraźnie przy niestrawności, również do 14 dni. U dzieci w wieku 6-12 lat stosowanie wymaga konsultacji lekarskiej, a dawkowanie poniżej 12 lat ustala lekarz indywidualnie. W obu preparatach nalewka miętowa jest podawana wyłącznie doustnie.
brak łaknienia, choroba wątroby, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, ekstrahent, etanol, Fortestomachicae, interakcja lekowa, krople miętowe, krople żołądkowe z papaweryną, nalewka miętowa, niestrawność, olejek miętowy, pacjent pediatryczny, padaczka, papaweryna, przeciwwskazanie, uzależnienie od alkoholu, wskazanie medyczne, wywiad medyczny - Leksykon substancji czynnych
Ryzatryptan – Działania niepożądane
Ryzatryptan, substancja czynna preparatu Migrenofen (10 mg, lamelki rozpadające się w jamie ustnej), był oceniany w badaniach klinicznych obejmujących 8630 dorosłych pacjentów przez okres roku. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zawroty głowy, senność oraz osłabienie i zmęczenie. Działania niepożądane klasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (≤1/10 000). Wśród poważnych działań niepożądanych odnotowano rzadkie reakcje anafilaktyczne, zespół serotoninowy, incydenty naczyniowo-mózgowe, niedokrwienie lub zawał mięśnia sercowego, niedokrwienne zapalenie okrężnicy oraz martwicę toksyczno-rozpływną naskórka, które mogą stanowić zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
arytmia, ataksja, biegunka, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, duszność, incydent naczyniowo-mózgowy, kołatanie serca, lamelki rozpadające się w jamie ustnej, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, Migrenofen, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedoczulica, niedokrwienie kończyn, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, nieprawidłowości EKG, niestrawność, niewydolność oddechowa, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryzatryptan, suchość jamy ustnej, świszczący oddech, tachykardia, uderzenia gorąca, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Sylibinina – Wskazania do stosowania
Sylibinina, będąca głównym składnikiem aktywnym sylimaryny z ostropestu plamistego, wykazuje działanie hepatoprotekcyjne i jest stosowana w terapii różnych schorzeń wątroby oraz zaburzeń trawiennych. Preparat Legalon 140 zawiera 173,0-186,7 mg wyciągu (58,0-62,5% sylimaryny w przeliczeniu na sylibininę) i jest zarejestrowany jako produkt leczniczy o wskazaniach obejmujących toksyczne uszkodzenie wątroby (w tym DILI i alkoholowe uszkodzenie), przewlekłe zapalenia wątroby (wirusowe, autoimmunologiczne, NASH) oraz marskość wątroby. Preparaty SanoHepatic (120,07 mg wyciągu, 70 mg sylibininy) i Sylifar (241,35 mg wyciągu, 140 mg sylibininy) są tradycyjnymi produktami leczniczymi roślinnymi, stosowanymi głównie w objawowym leczeniu zaburzeń trawienia, uczucia pełności, niestrawności oraz wspomaganiu funkcji wątroby, jednak ich stosowanie wymaga wykluczenia poważnych chorób wątroby i przewodu pokarmowego.
alkoholowe uszkodzenie wątroby, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, czynnik hepatotoksyczny, DILI, dyspepsja czynnościowa, działanie hepatoprotekcyjne, enzymy wątrobowe, flawonolignany, funkcje wątroby, lek hepatotoksyczny, marskość wątroby, NASH, niestrawność, objawy dyspeptyczne, ostropest plamisty, polekowe uszkodzenie wątroby, przewlekłe zapalenie wątroby, schorzenia wątroby, stłuszczeniowe zapalenie wątroby, sylibinina, sylimaryna, toksyczne uszkodzenie wątroby, uczucie pełności, wirusowe zapalenie wątroby, wzdęcia, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenia trawienia, zaburzenia trawienne - Leksykon substancji czynnych
Liść mięty – Wskazania do stosowania
Liść mięty (Menthae piperitae folium) jest istotnym składnikiem preparatu Gastrobonisol, w którym występuje w postaci nalewki o stężeniu 1:20 (ekstrahent: etanol 90% V/V) i stanowi 10% składu produktu leczniczego. Preparat ten jest stosowany pomocniczo w leczeniu zaburzeń trawiennych związanych z niedostatecznym wydzielaniem soków trawiennych, w tym hipochlorhydrii oraz zastoju żółci. Liść mięty wykazuje działanie stymulujące wydzielanie enzymów trawiennych i żółci, co przyczynia się do łagodzenia objawów niestrawności, takich jak uczucie pełności, wzdęcia oraz dyskomfort w górnej części jamy brzusznej. Gastrobonisol jest podawany w formie płynu doustnego, co zwiększa biodostępność substancji aktywnych i ułatwia stosowanie.
biodostępność substancji aktywnej, dyskomfort brzuszny, enzym trawienny, hipochlorhydria, intrakt z ziela bożego drzewka, liść mięty, Menthae piperitae folium, nalewka z liścia mięty, nalewka z owoców ostropestu, nalewka z ziela dziurawca, niedobór kwasu solnego, niedobór soku żołądkowego, niedobór żółci, niestrawność, preparat ziołowy złożony, sok trawienny, sok z korzenia mniszka, sok z ziela krwawnika, uczucie pełności, wzdęcie, zaburzenie trawienne, zaburzenie układu pokarmowego, zastój żółci - Leksykon leków
Działania niepożądane – DIH 500 mg
Lek DIH zawierający 500 mg zmikronizowanej diosminy w formie tabletek powlekanych może wywoływać działania niepożądane, które choć rzadkie, wymagają uwagi klinicysty. Do najczęściej obserwowanych należą reakcje dermatologiczne takie jak egzema, wysypka, świąd, pokrzywka oraz łupież różowy, wszystkie związane z mechanizmem nadwrażliwości na diosminę. Ze strony układu pokarmowego działania niepożądane występują w mniej niż 2% przypadków i obejmują bóle żołądka, nudności, niestrawność, wymioty oraz biegunkę, które mogą wymagać monitorowania stanu nawodnienia pacjenta. Zaburzenia neurowegetatywne, takie jak bezsenność, zawroty głowy, bóle głowy i niepokój, mają charakter przejściowy i zwykle nie wymagają przerwania terapii.
alergia, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból żołądka, dermatoza, diosmina zmikronizowana, działania niepożądane leków, egzema, leczenie objawowe, łupież różowy, nadwrażliwość, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, napięcie psychiczne, nawodnienie, niepokój, niestrawność, nudności, odwodnienie, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja zapalna skóry, świąd, tkanka podskórna, wymioty, wysypka, zaburzenia neurowegetatywne, zaburzenia równowagi, zaburzenia układu pokarmowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alepton 100 mg
Preparat Alepton zawierający 100 mg kwasu acetylosalicylowego w postaci tabletek dojelitowych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęstsze powikłania dotyczą układu krzepnięcia, manifestujące się zwiększoną skłonnością do krwawień, w tym krwawieniami z nosa i dziąseł utrzymującymi się do 4-8 dni po odstawieniu leku, a także ryzykiem krwawień śródoperacyjnych. Istotne są również krwawienia z przewodu pokarmowego, zarówno jawne (krwawe wymioty, smoliste stolce), jak i utajone, które mogą prowadzić do niedokrwistości z niedoboru żelaza, zwłaszcza przy wyższych dawkach. Rzadkie, ale poważne powikłania hematologiczne obejmują trombocytopenię, agranulocytozę i niedokrwistość aplastyczną. Ponadto, preparat może wywoływać reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne i wstrząs, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi. Wśród innych działań niepożądanych odnotowano hiperurykemię, hipoglikemię, krwawienia śródczaszkowe, zaburzenia słuchu (osłabienie słuchu, szumy uszne), a także poważne reakcje dermatologiczne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella.
agranulocytoza, astma oskrzelowa, biegunka, ból głowy, dna moczanowa, duszność, działanie przeciwpłytkowe, enzymy wątrobowe, hiperurykemia, hipoglikemia, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie śródoperacyjne, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotoczne zapalenie naczyń, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, napad astmy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, obfita miesiączka, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie słuchu, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, perforacja, plamica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawienia, skurcz oskrzeli, szumy uszne, tabletka dojelitowa, trombocytopenia, układ krzepnięcia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zapalenie błony śluzowej nosa, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Reye’a, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Loperamid APTEO MED 2 mg
Profil bezpieczeństwa loperamidu chlorowodorku został oceniony u 2755 pacjentów ≥12 lat w 26 badaniach klinicznych dotyczących ostrej biegunki. Najczęściej występujące działania niepożądane (≥1%) to zaparcia (2,7%), wzdęcia z oddawaniem wiatrów (1,7%), bóle głowy (1,2%) oraz nudności (1,1%). Częstość działań niepożądanych klasyfikuje się jako często (1-10%), niezbyt często (0,1-1%), rzadko (0,01-0,1%) oraz częstość nieznana. Do poważnych działań niepożądanych należą reakcje anafilaktyczne, utrata świadomości, niedrożność jelit (w tym porażenna), toksyczne rozszerzenie okrężnicy, ostre zapalenie trzustki oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak toksyczna rozpływna martwica naskórka, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
ból brzucha, ból głowy, hipertonia, loperamid chlorowodorek, nadwrażliwość, niedrożność jelita, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, osłupienie, ostra biegunka, ostre zapalenie trzustki, pęcherzowy rumień wielopostaciowy, pokrzywka, porażenna niedrożność jelita, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rozdęcie brzucha, rozszerzenie okrężnicy, rumień wielopostaciowy, senność, suchość jamy ustnej, świąd, toksyczna rozpływna martwica naskórka, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, utrata świadomości, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wysypka pęcherzowa, wzdęcia, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie nerek i dróg moczowych, zaburzenie oka, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zmęczenie, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polcylin 100 mg/ml
Fenoksymetylopenicylina potasowa, substancja czynna leku Polcylin, wywołuje działania niepożądane u około 5% pacjentów, z dominującymi zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, w tym biegunką i nudnościami (częstość ≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się wymioty, zapalenie jamy ustnej i języka oraz niestrawność (≥1/1000 do <1/100). Istotnym powikłaniem jest rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego o nieznanej częstości, związane z nadmiernym rozwojem Clostridioides difficile. W zakresie układu krwiotwórczego niezbyt często występuje eozynofilia, a bardzo rzadko niedokrwistość hemolityczna, leukopenia, małopłytkowość i agranulocytoza, które mogą prowadzić do poważnych powikłań. Reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, występują rzadko, ale stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
agranulocytoza, antybiotykoterapia, biegunka, ból stawów, Clostridioides difficile, eozynofilia, erytrocyt, fenoksymetylopenicylina potasowa, glossitis, gorączka, granulocyt obojętnochłonny, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, personel medyczny, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, świąd, test Coombsa, układ krwiotwórczy, wstrząs anafilaktyczny, wykwit skórny, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aromatol –
Aromatol to lek o szerokim spektrum zastosowań, dostępny w formie koncentratu do sporządzania roztworów do płukania jamy ustnej i gardła, roztworu doustnego, preparatu do stosowania na skórę oraz do inhalacji parowych. Zawiera kompozycję olejków eterycznych (lewomentol, olejek cytrynowy, cynamonowy, mięty polnej z obniżoną zawartością mentolu, lawendowy, cytronelowy, goździkowy) oraz etanol w stężeniu 63-72% V/V jako substancję pomocniczą. W praktyce klinicznej Aromatol stosuje się zewnętrznie w stanach przeziębieniowych (nacierania, inhalacje, płukania), bólach głowy (nacierania skroni i czoła), bólach mięśniowych (nacierania) oraz w łagodzeniu świądu i podrażnień po ukąszeniach owadów. Doustnie lek jest wskazany w zaburzeniach dyspeptycznych, takich jak wzdęcia i niestrawność, dzięki właściwościom olejków eterycznych wspomagających redukcję gazów i łagodzenie dolegliwości trawiennych.
ból głowy, ból mięśniowy, choroba mózgu, choroba wątroby, dyskomfort brzuszny, infekcja górnych dróg oddechowych, inhalacja parowa, lewomentol, niestrawność, olejek cynamonowy, olejek cytronelowy, olejek cytrynowy, olejek eteryczny, olejek goździkowy, olejek lawendowy, olejek mięty polnej, padaczka, przeziębienie, uczucie pełności, ukąszenie owada, wzdęcie, zaburzenie dyspeptyczne, zaburzenie psychiczne, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej - Leksykon substancji czynnych
Owoc kopru włoskiego – Wskazania do stosowania
Owoc kopru włoskiego (Foeniculum vulgare Miller sp. vulgare var. vulgare, fructus) jest substancją czynną o szerokim spektrum zastosowań w medycynie, szczególnie w leczeniu łagodnych, skurczowych dolegliwości przewodu pokarmowego, takich jak wzdęcia i dyspepsja. Zawarty w nim olejek eteryczny wykazuje działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego oraz wiatropędne, co ułatwia eliminację gazów jelitowych. Preparaty jednoskładnikowe oraz wieloskładnikowe, np. Digestonic, wykorzystują synergistyczne działanie owocu kopru włoskiego wraz z innymi ziołami (korzeń rzewienia, ziele dziurawca, kwiat rumianku, liść mięty pieprzowej, owoc róży, owoc kolendry) w leczeniu niestrawności. Ponadto, owoc kopru włoskiego znajduje zastosowanie w łagodzeniu skurczowych dolegliwości menstruacyjnych (dysmenorrhea) poprzez działanie spazmolityczne na mięśniówkę macicy oraz jako środek wykrztuśny i sekretolityczny w mokrym kaszlu związanym z przeziębieniem, ułatwiając odkrztuszanie wydzieliny z dróg oddechowych.
ból menstruacyjny, bolesne miesiączkowanie, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dysmenorrhea, dyspepsja, działanie rozkurczowe, działanie sekretolityczne, działanie spazmolityczne, działanie wiatropędne, fitoterapia, kaszel przeziębieniowy, lek ziołowy, mokry kaszel, niestrawność, olejek eteryczny, owoc kopru włoskiego, płyn doustny, postać farmaceutyczna, preparat wieloskładnikowy, produkt leczniczy roślinny, przewód pokarmowy, schorzenia dróg oddechowych, stan zapalny górnych dróg oddechowych, właściwości wykrztuśne, wzdęcia, zaburzenia menstruacyjne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Bluescience 10 mg
Tadalafil Bluescience w dawce 10 mg, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, może wywoływać działania niepożądane, które najczęściej obejmują ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni. Częstość występowania tych objawów wzrasta wraz ze zwiększeniem dawki, a większość z nich ma charakter przejściowy i umiarkowany. Szczególnie ból głowy pojawia się najczęściej w pierwszych 10-30 dniach terapii. Dane pochodzą z badań klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów otrzymujących placebo, co pozwala na wiarygodną ocenę profilu bezpieczeństwa leku. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 i <1/10), niezbyt często (≥1/1000 i <1/100), rzadko (≥1/10 000 i <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana.
ból głowy, ból mięśni, ból oka, ból pleców, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza jednowodna, migrena, nagła głuchota, napad drgawkowy, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niestrawność, nietolerancja laktozy, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, okluzja naczyń siatkówki, omdlenie, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar mózgu, zaburzenie erekcji, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Glikopironium – Działania niepożądane
Glikopironium, substancja czynna leku Axhidrox (krem 2,2 mg/dozę), wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi do 72 tygodni, bez istotnego wzrostu częstości działań niepożądanych w czasie terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (>1%) to reakcje w miejscu podania (15,3%), suchość w jamie ustnej (12,3%), suchość oczu (3,3%), suchość jamy nosowej (1,5%), ból głowy (1,3%), suchość skóry (1,3%), zaparcia (1,3%) oraz niewyraźne widzenie (1,1%). Działania te wynikają głównie z działania przeciwcholinergicznego glikopironium i dotyczą układów: pokarmowego (suchość jamy ustnej, zaparcia), wzrokowego (suchość oczu, niewyraźne widzenie), oddechowego (suchość jamy nosowej), nerwowego (ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia snu i uwagi) oraz skóry (suchość, zapalenie, wysypka). Rzadziej występują tachykardia i wydłużenie odcinka QT w EKG, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi.
atopowe zapalenie skóry, ból głowy, działanie przeciwcholinergiczne, glikopironium, małopłytkowość, nadmierna potliwość, niepokój psychoruchowy, nierówne źrenice, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, podwyższona bilirubina, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie oczu, reakcja nadwrażliwości, rozedma brzucha, rozszerzenie źrenic, rumień, średnia objętość krwinki czerwonej, stężenie hemoglobiny, suchość jamy nosowej, suchość jamy ustnej, suchość oczu, suchość skóry, tachykardia, trądzik, twardy stolec, wydłużenie odcinka QT, wyprysk, zaburzenie mikcji, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zaburzenie widzenia, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie skóry, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g 4 g + 500 mg
Stosowanie piperacyliny z tazobaktamem wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania. Najczęstszym efektem ubocznym jest biegunka, występująca u ≥10% pacjentów, a poważnym powikłaniem jest rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego (≥1/100 do <1/10), wymagające natychmiastowego przerwania terapii. Zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, leukopenia, niedokrwistość, neutropenia oraz rzadziej niedokrwistość hemolityczna, występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i wskazują na konieczność regularnego monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem dysfunkcji układu krwiotwórczego. Ponadto, rzadkie reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny i zespół Stevensa-Johnsona, stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. W trakcie terapii obserwuje się także zaburzenia neurologiczne (bóle głowy, napady drgawek) oraz psychiczne (bezsenność, majaczenie), co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z predyspozycjami do encefalopatii.
AlAT, antybiotyk beta-laktamowy, AspAT, bezsenność, bilirubina, ból brzucha, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, encefalopatia, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hipokaliemia, krwawienie z nosa, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, mukowiscydoza, nadpłytkowość, napad drgawki, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność nerek, odczyn Coombsa, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, pęcherzowe zapalenie skóry, piperacylina z tazobaktamem, plamica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs rzekomoanafilaktyczny, wysypka grudkowo-plamkowa, zakażenie drożdżakowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Owoc ostropestu – Wskazania do stosowania
Owoc ostropestu (Silybi mariani fructus) w postaci nalewki (tinctura) stanowi istotny składnik preparatu Gastrobonisol, stosowanego tradycyjnie w leczeniu zaburzeń trawiennych związanych z niedostatecznym wydzielaniem soków trawiennych, w tym soku żołądkowego i żółci. Nalewka z owoców ostropestu występuje w preparacie w proporcji 1:45-55, z ekstrahentem etanolowym o stężeniu 65% (V/V), stanowiąc 15 g na 100 g produktu. Preparat zawiera również inne ekstrakty roślinne, takie jak intrakt z ziela bożego drzewka, sok z korzenia mniszka, sok z ziela krwawnika, nalewkę z ziela dziurawca oraz nalewkę z liścia mięty, co pozwala na uzyskanie efektu synergistycznego wspomagającego procesy trawienne. Gastrobonisol jest wskazany u pacjentów z objawami niestrawności, takimi jak uczucie pełności, wzdęcia czy dyskomfort w nadbrzuszu, szczególnie gdy towarzyszy im niedobór żółci lub soku żołądkowego.
błona śluzowa przewodu pokarmowego, działanie hepatoprotekcyjne, działanie żółciotwórcze, flawonolignany, funkcje wątroby, Gastrobonisol, intrakt, korzeń mniszka, liść mięty, nalewka, nalewka z owoców ostropestu, niestrawność, owoc ostropestu, procesy trawienne, Silybi mariani fructus, sok żołądkowy, soki trawienne, sylimaryna, uczucie pełności, wydzielanie żółci, zaburzenia trawienne, ziele bożego drzewka, ziele dziurawca, ziele krwawnika - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aripiprazole Medical Valley 30 mg
Aripiprazol, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 30 mg, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący przede wszystkim zaburzenia pozapiramidowe, takie jak akatyzja (częstość ≥ 1/100 do < 1/10) oraz nudności (często). W badaniach klinicznych u pacjentów ze schizofrenią i zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi częstość występowania akatyzji wynosiła odpowiednio do 12,1% i 6,2% w grupach leczonych aripiprazolem, przewyższając placebo. Inne często obserwowane działania to senność, zawroty głowy, bóle głowy, zaburzenia snu oraz zmęczenie. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, zaburzenia rytmu serca (w tym torsades de pointes), oraz zaburzenia metaboliczne, w tym hiperglikemia i cukrzyca (częstość cukrzycy – często). W populacji młodzieży (13-17 lat) profil bezpieczeństwa jest podobny do dorosłych, z wyższą częstością senności i zaburzeń pozapiramidowych.
akatyzja, anoreksja, arypiprazol, arytmia komorowa, choroba zakrzepowo-zatorowa żył, drżenie, dysfagia, dystonia, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, hiperseksualność, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, kwasica ketonowa, leukopenia, neutropenia, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, nudności, patologiczne uzależnienie od hazardu, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, reakcja fotoalergiczna, reakcja uczuleniowa, sedacja, tachykardia, torsades de pointes, trombocytopenia, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie pozapiramidowe, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół abstynencyjny noworodków, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acecardin 75 mg
Kwas acetylosalicylowy w dawce 75 mg (Acecardin, tabletki dojelitowe) jest powszechnie stosowany, jednak wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, głównie ze strony przewodu pokarmowego. Najczęstsze objawy to zgaga, nudności, wymioty i bóle brzucha (częstość ≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują zapalenia żołądka i jelit oraz choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, które mogą prowadzić do krwotoków i perforacji. Rzadko obserwuje się przemijające zaburzenia czynności wątroby z podwyższoną aktywnością aminotransferaz (≥1/10 000 do <1/1 000). Objawy neurologiczne, takie jak zawroty głowy i szumy uszne, mogą wskazywać na przedawkowanie leku. Acecardin zwiększa ryzyko krwawień (różne lokalizacje, w tym krwotok okołooperacyjny, krwiaki, krwawienia z nosa, dróg moczowo-płciowych i dziąseł), a poważne krwawienia, choć rzadkie, mogą zagrażać życiu (krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok mózgowy). Długotrwałe krwawienia mogą prowadzić do niedokrwistości z niedoboru żelaza.
aminotransferazy, astma, ból brzucha, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciężka reakcja alergiczna, cukrzyca, czas krwawienia, doustny lek przeciwcukrzycowy, hamowanie syntezy prostaglandyn, hipoglikemia, inhibicja agregacji płytek, insulina, krwawe wymioty, krwawienie, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z dróg moczowo-płciowych, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwiak, krwiomocz, krwotok mózgowy, krwotok okołooperacyjny, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek hemostatyczny, nadciśnienie tętnicze, niedobór żelaza, niedokrwistość, niestrawność, objawy dyspeptyczne, obrzęk, odczyn skórny, perforacja przewodu pokarmowego, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przedawkowanie leku, reakcja nadwrażliwości, stężenie glukozy we krwi, stolec smolisty, świąd, szum w uszach, tabletka dojelitowa, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie żołądka i jelit, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprom Forte 400 mg
Ibuprofen w dawce do 1200 mg/dobę, stosowany bez recepty, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, zależne od dawki oraz czasu terapii. Najczęściej dotyczą one przewodu pokarmowego, gdzie obserwuje się dolegliwości takie jak ból brzucha, nudności, niestrawność (częstość niezbyt często) oraz poważniejsze powikłania, w tym wrzody trawienne, perforację i krwawienia (bardzo rzadko), które mogą mieć skutki śmiertelne, zwłaszcza u osób starszych. Długotrwałe stosowanie ibuprofenu, szczególnie w dawkach do 2400 mg/dobę, wiąże się z niewielkim wzrostem ryzyka tętniczych incydentów zatorowo-zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu. Ponadto, bardzo rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje hematologiczne (np. agranulocytoza, pancytopenia) oraz ostre uszkodzenie nerek, manifestujące się wzrostem stężenia mocznika, obrzękami i hipernatremią.
agranulocytoza, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, ból brzucha, choroba Crohna, dysfagia, hipernatremia, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, perforacja, plamica, pokrzywka, polekowa reakcja z eozynofilią, reakcja nadwrażliwości, retencja sodu, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, sztywność karku, szum uszny, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, wybroczyny, zaburzenia hematopoezy, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie psychotyczne, zapalenie jelita grubego, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Methocarbamol Espefa 500 mg
Metokarbamol w dawce 500 mg, stosowany w terapii, może wywoływać liczne działania niepożądane obejmujące różne układy i narządy. Do najpoważniejszych należą obrzęk naczynioruchowy oraz reakcja anafilaktyczna, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Często obserwuje się bóle głowy, zaczerwienienie skóry, nudności, niestrawność oraz senność i zawroty głowy. W zakresie układu sercowo-naczyniowego mogą wystąpić bradykardia (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze i omdlenia. Ze strony przewodu pokarmowego rzadko pojawia się żółtaczka cholestatyczna, a hematologicznie – leukopenia. Objawy neurologiczne obejmują m.in. niepokój, lęk, amnezję, dezorientację, ataksję, oczopląs, omamy i bardzo rzadko drgawki. Reakcje skórne to świąd, wysypka i pokrzywka, a okulistyczne – niewyraźne widzenie i zapalenie spojówek.
amnezja, ataksja, bezsenność, ból głowy, bradykardia, dezorientacja, diplopia, drgawki, drżenie, dysgeuzja, halucynacje, lęk, leukopenia, metokarbamol, morfologia krwi, niedociśnienie tętnicze, niepokój, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, parametry hematologiczne, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja anafilaktyczna, świąd, wysypka, zaburzenia poznawcze, zapalenie spojówek, zawroty głowy, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flutixon Neb 2 mg/2 ml
Flutykazon propionian stosowany wziewnie w preparacie Flutixon Neb wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowaną reakcją jest kandydoza jamy ustnej i gardła (≥1/10), wynikająca z lokalnej immunosupresji, której profilaktyką jest płukanie jamy ustnej po inhalacji. Często (≥1/100 do <1/10) występuje zapalenie płuc u pacjentów z POChP oraz chrypka, natomiast rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) kandydoza przełyku i reakcje nadwrażliwości skórne. Bardzo rzadkie (<1/10 000) działania obejmują obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcje anafilaktyczne oraz ogólnoustrojowe efekty kortykosteroidów, takie jak zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, spowolnienie wzrostu u dzieci, zmniejszenie mineralnej gęstości kości, zaćma i jaskra. Warto podkreślić, że paradoksalny skurcz oskrzeli wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i zastosowania leków rozszerzających oskrzela.
cechy cushingoidalne, chrypka, ciśnienie wewnątrzgałkowe, flutykazonu propionian, hiperglikemia, immunosupresja, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kortykosteroid wziewny, krwawienie z nosa, lek przeciwgrzybiczny, mineralna gęstość kości, niestrawność, niewydolność nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawka, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości skórnej, skurcz oskrzeli, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zaostrzenie POChP, zapalenie płuc, zawiesina do nebulizacji, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alventa 150 mg
Alventa, zawierająca chlorowodorek wenlafaksyny w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu (dawki 37,5 mg, 75 mg, 150 mg), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych. Najczęściej (>1/10) obserwuje się nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym nocne poty. Szczególną uwagę należy zwrócić na zespół odstawienny po nagłym przerwaniu terapii, objawiający się zawrotami głowy, parestezjami, zaburzeniami snu, lękiem, nudnościami, drżeniem, bólami głowy, objawami grypopodobnymi oraz nadciśnieniem. U pacjentów pediatrycznych (6-17 lat) profil działań niepożądanych jest podobny do dorosłych, z dodatkowymi objawami takimi jak zmniejszenie apetytu i masy ciała, podwyższenie ciśnienia tętniczego, wzrost cholesterolu, myśli samobójcze, zwiększona wrogość oraz samookaleczenia. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zaburzenia rytmu serca (w tym torsade de pointes, migotanie komór), wydłużenie odstępu QT, kardiomiopatię stresową, rabdomiolizę, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona), oraz zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia).
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, depersonalizacja, drgawki, drżenie, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hipercholesterolemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem, kardiomiopatia Takotsubo, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, migotanie komór, myśli samobójcze, nadciśnienie, nadmierne pocenie, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, nieprawidłowe wydzielanie ADH, niestrawność, nietrzymanie moczu, nudności, objawy grypopodobne, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, pobudzenie, podwyższone ciśnienie krwi, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w jamie ustnej, szumy uszne, tachykardia, tachykardia komorowa, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wybroczyny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czucia, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Itrax 100 mg
Na podstawie analizy danych z 107 badań klinicznych obejmujących 8499 pacjentów, w tym 165 dzieci w wieku 1-17 lat, bezpieczeństwo stosowania itrakonazolu (Itrax) wykazuje, że najczęstsze działania niepożądane u dorosłych to ból głowy (1,6%), nudności (1,6%) oraz ból brzucha (1,3%). U dzieci częstość występowania tych działań jest wyższa, z bólem głowy i wymiotami na poziomie 3,0%, bólem brzucha i biegunką po 2,4%, a zaburzeniami czynności wątroby i niedociśnieniem tętniczym po 1,2%. Rzadziej (<1%) obserwowano m.in. leukopenię, nadwrażliwość, zaburzenia smaku, parestezje, szumy uszne, zaburzenia widzenia, a także reakcje skórne takie jak świąd, wysypka i pokrzywka. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłoszono bardzo rzadkie (<1/10 000) poważne działania niepożądane, w tym ciężką hepatotoksyczność prowadzącą do ostrej niewydolności wątroby, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, reakcje anafilaktyczne oraz zastoinową niewydolność serca.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, fosfokinaza kreatynowa, grzybica paznokci, grzybica skóry, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, itrakonazol, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezje, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, utrata słuchu, wielomocz, wymioty, wzdęcia, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia erekcji, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia smaku, zaburzenia układu krwiotwórczego, zaburzenia widzenia, zakażenie grzybicze, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zaparcia, zastoinowa niewydolność serca, zespół choroby posurowiczej, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Ziele szałwii – Wskazania do stosowania
Ziele szałwii (Salvia officinalis L.) jest kluczowym składnikiem preparatu Gastrovit TraviComplex, który zawiera wyciąg płynny złożony w proporcji 0,5:1, gdzie ziele szałwii stanowi 2 części mieszanki ziołowej wraz z korą dębu, korą wierzby, zielem bylicy boże drzewko, zielem tymianku i zielem krwawnika. Preparat dostępny jest w formie płynu doustnego, z ekstraktem przygotowanym przy użyciu 70% etanolu, a zawartość etanolu w produkcie końcowym wynosi 60-70% (V/V). Gastrovit TraviComplex jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów z zaburzeniami trawienia, takimi jak wzdęcia, odbijanie oraz uczucie pełności po spożyciu ciężkostrawnych, tłustych posiłków. Działanie preparatu opiera się na synergistycznym efekcie ziół, co potwierdza wieloletnie doświadczenie kliniczne i tradycyjne zastosowanie roślinnego produktu leczniczego.
dyskomfort trawienny, etanol 70%, Gastrovit TraviComplex, kora dębu, kora wierzby, niestrawność, odbijanie, produkt leczniczy roślinny, Salvia officinalis, uczucie pełności poposiłkowej, wspomaganie trawienia, wyciąg płynny złożony, wzdęcia, wzdęcia i odbijanie, zaburzenie trawienia, ziele bylicy boże drzewko, ziele krwawnika, ziele szałwii, ziele tymianku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorette Fruit 2 mg
Podczas terapii nikotynowej z użyciem tabletek do ssania Nicorette Fruit (2 mg nikotyny z kationitem) obserwuje się działania niepożądane typowe dla nikotynowej terapii zastępczej, wynikające zarówno z farmakologicznego działania nikotyny, jak i objawów odstawienia tytoniu. Objawy odstawienne dzielą się na zaburzenia emocjonalne i poznawcze (dysforia, bezsenność, drażliwość, niepokój, problemy z koncentracją) oraz objawy fizyczne (bradykardia, zwiększone łaknienie, zawroty głowy, kaszel, zaparcia, krwawienie dziąseł, owrzodzenia aftowe, zapalenie jamy nosowo-gardłowej). Działania niepożądane związane z samym preparatem pojawiają się głównie we wczesnej fazie leczenia i są dawkozależne, najczęściej obejmując podrażnienie jamy ustnej i gardła, które zwykle ustępuje wraz z adaptacją. Rzadko mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym anafilaksja.
anafilaksja, astenia, bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, drażliwość, drgawki, duszność, dysfagia, dysfonia, dysforia, dysgeuzja, głód nikotynowy, krwawienie dziąseł, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, nadwrażliwość, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, nikotynowa terapia zastępcza, nudności, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, owrzodzenia aftowe, parastezja, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja alergiczna, rumień, skurcz oskrzeli, suchość w jamie ustnej, świąd, wymioty, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie języka, zawroty głowy, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apo-Doxan 1 1 mg
Mezylat doksazosyny, substancja czynna Apo-Doxan, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony układu sercowo-naczyniowego, takimi jak niedociśnienie ortostatyczne (częstość ≥1/100 do <1/10), tachykardia i kołatanie serca, które mogą nasilać się na początku terapii lub po zwiększeniu dawki. Często obserwuje się również objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, w tym senność, zawroty głowy i bóle głowy, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują suchość w jamie ustnej, nudności, niestrawność i ból brzucha, a ze strony układu moczowego – częstomocz, nietrzymanie moczu oraz zapalenie pęcherza. Rzadziej występują poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, małopłytkowość i niedokrwistość, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Apo-Doxan zawiera laktozę w dawkach odpowiednio 45 mg (1 mg tabletka), 90 mg (2 mg tabletka) i 180 mg (4 mg tabletka), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
ból brzucha, ból głowy, częstomocz, dna moczanowa, duszność, dysuria, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, mezylat doksazosyny, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niestrawność, nietolerancja galaktozy, nietrzymanie moczu, nieżyt nosa, nudności, obrzęk obwodowy, podwyższone transaminazy, receptory α₁-adrenergiczne, senność, suchość w jamie ustnej, tachykardia, zaburzenia akomodacji, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zawroty głowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Ziele dziurawca – Wskazania do stosowania
Ziele dziurawca (Hypericum perforatum L.) jest stosowane w różnych formach farmaceutycznych, głównie w leczeniu łagodnych zaburzeń depresyjnych, stanów wyczerpania nerwowego oraz dolegliwości trawiennych. Preparaty takie jak Depremin 612 mg i Hyperis zawierają 612 mg wyciągu (DER 3-6:1) z określoną zawartością substancji czynnych: 0,6-1,8 mg hiperycyn, 36,72-91,80 mg flawonoidów oraz do 36,72 mg hyperforyny, i są wskazane do krótkotrwałego leczenia łagodnych zaburzeń depresyjnych. Intractum Hyperici Phytopharm (5 ml dawki jednorazowej) zawiera 0,05 mg hiperycyn i jest stosowany w przejściowych stanach wyczerpania nerwowego, natomiast Dziurawiec fix (2,0 g ziela w saszetce) jest używany do łagodzenia wyczerpania umysłowego. W dolegliwościach trawiennych stosuje się m.in. Succus Hyperici Phytopharm (sok 1:1) oraz Digestonic, a także preparaty złożone jak Gastrobonisol, Krople Żołądkowe i Krople żołądkowe Amara, które zawierają nalewkę lub wyciąg z dziurawca i są pomocnicze w niestrawności i zaburzeniach wydzielania soków trawiennych.
dolegliwość żołądkowo-jelitowa, działanie synergistyczne, flawonoid, hiperycyna, hyperforyna, Hypericum perforatum, kapsułka twarda, łagodne zaburzenia depresyjne, nadpobudliwość nerwowa, niestrawność, płyn doustny, preparat złożony, tabletka powlekana, wyciąg etanolowy, wyciąg z korzenia kozłka, wyciąg z ziela męczennicy, wyczerpanie nerwowe, wystandaryzowany wyciąg, zaburzenie nastroju, zaburzenie snu, zaburzenie trawienne, zaburzenie zasypiania, ziele dziurawca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Salicortex 330 mg
Lek Salicortex 330 mg zawiera korę wierzby jako substancję czynną, dostarczając co najmniej 20 mg glikozydów fenolowych w przeliczeniu na salicynę na tabletkę. Pomimo naturalnego pochodzenia, stosowanie preparatu wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, głównie ze strony układu immunologicznego i przewodu pokarmowego. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować wysypkę, świąd, pokrzywkę, wykwity skórne oraz poważniejsze reakcje, takie jak astma oskrzelowa z dusznością i świszczącym oddechem. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe manifestują się nudnościami, wymiotami, bólami brzucha, niestrawnością, zgagą oraz biegunką. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest nieznana, co wymaga szczególnej uwagi podczas monitorowania pacjentów, zwłaszcza na początku terapii lub przy długotrwałym stosowaniu.
astma oskrzelowa, biegunka, błona śluzowa przewodu pokarmowego, ból brzucha, duszność, dyspepsja, działanie niepożądane, glikozydy fenolowe, kora wierzby, nadwrażliwość, niestrawność, nudności, objaw skórny, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, salicyna, skurcz oskrzeli, świąd, świszczący oddech, wykwit skórny, wymioty, wysypka, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia przewodu pokarmowego, zgaga, związek salicylowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Methofill 10 mg
Metotreksat charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki, drogi i czasu podawania, jednak mogą wystąpić nawet przy niskich dawkach, co wymaga systematycznego monitorowania pacjentów. W terapii przeciwnowotworowej dominują toksyczne efekty takie jak zahamowanie czynności szpiku kostnego oraz zapalenie błon śluzowych, pojawiające się odpowiednio po 3-7 dniach (zapalenie błony śluzowej) i kilka dni później (leukopenia, trombocytopenia), które zwykle ustępują w ciągu 14-28 dni u pacjentów z prawidłową eliminacją leku. Do najcięższych działań niepożądanych należą: ciężkie cytopenie, śródmiąższowe zapalenie płuc lub zwłóknienie, hepatotoksyczność (wzrost aktywności AlAT, AspAT, fosfatazy alkalicznej, bilirubiny), nefrotoksyczność, neurotoksyczność (od bólów głowy po encefalopatię), zdarzenia zakrzepowo-zatorowe oraz ciężkie reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny i zespół Stevensa-Johnsona.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, azotemia, bezmocz, biegunka, bilirubina, ból brzucha, chłoniak, dyzuria, encefalopatia, fosfataza alkaliczna, hepatotoksyczność, hipogammaglobulinemia, krwawe wymioty, krwiomocz, leukopenia, marskość wątroby, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostre zapalenie wątroby, owrzodzenie jamy ustnej, owrzodzenie pęcherza moczowego, pancytopenia, rumień, skąpomocz, śródmiąższowe zapalenie płuc, stłuszczenie wątroby, świąd, tamponada serca, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne rozdęcie okrężnicy, toksyczne uszkodzenie wątroby, toksyczność płucna, trombopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysięk osierdziowy, zaburzenie hematopoezy, zaburzenie limfoproliferacyjne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żył głębokich, zapalenie błony śluzowej, zapalenie jamy ustnej, zapalenie naczyń, zapalenie osierdzia, zatorowość płucna, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczanie skóry, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pirfenidon Medical Valley 801 mg
Profil bezpieczeństwa pirfenidonu został oceniony na podstawie badań klinicznych obejmujących 1650 pacjentów, w tym ponad 170 osób obserwowanych przez okres powyżej 5 lat, co umożliwia wiarygodną ocenę długoterminowego bezpieczeństwa terapii. Stosowanie dawki 2403 mg/dobę wiązało się z istotnym wzrostem częstości działań niepożądanych w porównaniu z placebo, w tym nudności (32,4% vs 12,2%), wysypki (26,2% vs 7,7%), biegunki (18,8% vs 14,4%), zmęczenia (18,5% vs 10,4%), niestrawności (16,1% vs 5,0%), zmniejszenia apetytu (20,7% vs 8,0%), bólu głowy (10,1% vs 7,7%) oraz reakcji nadwrażliwości na światło (9,3% vs 1,1%). Działania niepożądane o częstości ≥ 2% obejmują m.in. zaburzenia żołądkowo-jelitowe, hepatotoksyczność, zaburzenia skórne, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz objawy ogólne jak zmęczenie i osłabienie. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkiego uszkodzenia wątroby, w tym przypadki zakończone zgonem, oraz poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i zespół DRESS.
agranulocytoza, aktywność AlAT, aktywność AspAT, anafilaksja, bezsenność, biegunka, choroba refluksowa przełyku, ciężkie reakcje skórne, duszność, gamma-glutamylotransferaza, hepatotoksyczność, hiponatremia, klasyfikacja MedDRA, letarg, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oparzenie słoneczne, pirfenidon, polekowe uszkodzenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wysypka, zaburzenia smaku, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak epolamina – Działania niepożądane
Diklofenak epolaminy, stosowany w formie plastra leczniczego, wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne z mniejszym ryzykiem działań niepożądanych w porównaniu do form doustnych NLPZ. Na podstawie badań klinicznych obejmujących 1252 pacjentów leczonych Flector Patch oraz 734 pacjentów z placebo, najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były reakcje skórne w miejscu aplikacji (często), takie jak wysypka, wypryski, rumień, świąd oraz zapalenie skóry. Rzadziej występowały wybroczyny, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcje nadwrażliwości na światło, a bardzo rzadko poważne reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne. Wchłanianie ogólnoustrojowe diklofenaku z plastra jest minimalne, jednak przy długotrwałym stosowaniu na duże powierzchnie skóry mogą pojawić się działania niepożądane typowe dla doustnego podawania, takie jak podrażnienie błony śluzowej żołądka, podwyższenie enzymów wątrobowych czy upośledzenie funkcji nerek.
alergiczne zapalenie skóry, astma, ból brzucha, diklofenak epolaminy, duszność, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość na światło, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe zapalenie skóry, plaster leczniczy, podwyższenie enzymów wątrobowych, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotouczulająca, rumień, skurcz oskrzeli, uszkodzenie wątroby, wchłanianie ogólnoustrojowe, wybroczyny, wyprysk, wysypka krostkowa, zaburzenie nerek, zaburzenie wątroby, zaburzenie żołądkowe, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flixotide 250 mcg/dawkę inh.
Flixotide w dawce 250 μg/dawkę inhalacyjną zawiera mikronizowany flutykazonu propionian i jest stosowany wziewnie. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są kandydoza jamy ustnej i gardła (≥1/10), którą można ograniczyć poprzez płukanie jamy ustnej po inhalacji oraz chrypka i bezgłos (≥1/100 do <1/10). Zapalenie płuc występuje często (≥1/100 do <1/10), zwłaszcza u pacjentów z POChP. Rzadkie działania niepożądane obejmują kandydozę przełyku (≥1/10 000 do <1/1000), reakcje nadwrażliwości skórne (≥1/1000 do <1/100), obrzęk naczynioruchowy, duszność, skurcz oskrzeli i reakcje anafilaktyczne (<1/10 000). Długotrwałe stosowanie, szczególnie w wysokich dawkach, może prowadzić do ogólnoustrojowych efektów supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, takich jak zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, spowolnienie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma i jaskra (wszystkie bardzo rzadkie, <1/10 000).
ból stawów, ciśnienie śródgałkowe, cushingoidalne rysy twarzy, flutykazonu propionian, hiperglikemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej i gardła, kandydoza przełyku, krwawienie z nosa, leczenie przeciwgrzybicze, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawki, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozdrażnienie, skórna reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, spowolnienie wzrostu, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vestibo 24 mg
Betahistyna dichlorowodorek, substancja czynna leku Vestibo, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, potwierdzone zarówno w badaniach klinicznych kontrolowanych placebo, jak i w obserwacjach po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym jest ból głowy, występujący często (≥1/100 do <1/10). W zakresie układu pokarmowego często (≥1/100 do <1/10) obserwuje się nudności i niestrawność (dyspepsję), a łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak wymioty, bóle brzucha, wzdęcia i gazy, występują z częstością nieznaną. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) odnotowano kołatanie serca, natomiast reakcje nadwrażliwości, w tym poważne anafilaksje, mają częstość nieznaną. Senność, również o częstości nieznanej, może sporadycznie występować i wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługi maszyn.
anafilaksja, betahistyna dichlorowodorek, ból głowy, ból żołądka i jelit, dyspepsja, działanie niepożądane, kołatanie serca, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie serca, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kostarox 30 mg
Etorykoksyb, substancja czynna leku Kostarox, jest selektywnym inhibitorem COX-2 stosowanym w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów (ChZS), reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS), przewlekłego bólu lędźwiowo-krzyżowego oraz zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa. Badania kliniczne obejmujące ponad 17 000 pacjentów wykazały, że długotrwałe stosowanie etorykoksybu w dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg, a także 120 mg (w leczeniu ostrego zapalenia stawów w przebiegu dny moczanowej) jest związane z profilem działań niepożądanych podobnym do innych NLPZ, z ryzykiem poważnych incydentów sercowo-naczyniowych (zawał mięśnia sercowego, udar mózgu) nieprzekraczającym 1% rocznie. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego (ból brzucha, zaparcia, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zgaga, biegunka, nudności, wymioty), a także podwyższenia enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT) oraz obrzęków i nadciśnienia tętniczego.
białkomocz, biegunka, ból brzucha, choroba wrzodowa, choroba zwyrodnieniowa stawów, dna moczanowa, enzymy wątrobowe, incydent naczyniowo-mózgowy, incydent zakrzepowy, inhibitor cyklooksygenazy-2, kreatynina, leukopenia, migotanie przedsionków, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, przemijający napad niedokrwienny, przewlekły ból lędźwiowo-krzyżowy, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowy, reumatoidalne zapalenie stawów, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, uszkodzenie nerek, wrzód trawienny, wymioty, wzdęcie, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Daryfenacyna – Działania niepożądane
Daryfenacyna, dostępna w dawkach 7,5 mg i 15 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Darifenacin Aristo), jest selektywnym antagonistą receptorów muskarynowych M3, co wiąże się z typowymi działaniami niepożądanymi o charakterze przeciwcholinergicznym. Najczęściej obserwowane efekty to suchość w jamie ustnej (20,2% przy 7,5 mg i 35% przy 15 mg) oraz zaparcia (14,8% przy 7,5 mg i 21% przy 15 mg), przy czym odsetek pacjentów przerywających terapię z powodu tych działań pozostaje niski (0-0,9% dla suchości i 0,6-2,2% dla zaparć). Działania niepożądane mają przeważnie łagodne do umiarkowanego nasilenia i wykazują tendencję do ustępowania w trakcie leczenia, zwłaszcza w okresie do 6 miesięcy. Należy zwrócić uwagę na potencjalne maskowanie objawów choroby pęcherzyka żółciowego oraz konieczność monitorowania pacjentów z przewlekłymi zaparciami, ryzykiem zatrzymania moczu (szczególnie u mężczyzn z przerostem prostaty) oraz występowaniem obrzęku naczynioruchowego, który może stanowić zagrożenie życia.
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, efekt przeciwcholinergiczny, halucynacja, megacolon, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie się, neuropatia autonomiczna, niedrożność jelit, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, przerost gruczołu krokowego, przeszkoda podpęcherzowa, reakcja nadwrażliwości, receptor muskarynowy M3, sucha skóra, suchość jamy ustnej, świąd, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wysypka, wzdęcia, zaburzenie erekcji, zaburzenie funkcji poznawczej, zaburzenie nastroju, zakażenie dróg moczowych, zaleganie mas kałowych, zamazane widzenie, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie pochwy, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół suchego oka, zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – DiosMax 1000 mg
DiosMax, zawierający 1000 mg zmikronizowanej diosminy w formie tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się niską częstością działań niepożądanych, klasyfikowanych jako rzadkie (1-10/10 000 pacjentów). Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu żołądkowo-jelitowego (ból brzucha, biegunka, niestrawność, nudności, wymioty, zaparcia) oraz układu nerwowego (bóle i zawroty głowy). Reakcje skórne, takie jak świąd i pokrzywka, występują sporadycznie, głównie w pierwszych 4 dniach terapii. Dolegliwości te mają zazwyczaj charakter przejściowy i nie wymagają odstawienia leku, o ile nie są nasilone lub nie towarzyszą im objawy alergiczne.
bąbel pokrzywkowy, bezpieczeństwo farmakoterapii, biegunka, ból brzucha, ból głowy, DiosMax, diosmina zmikronizowana, działanie niepożądane, niestrawność, nudności, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, reakcja skórna, świąd, tabletka powlekana, układ pokarmowy, wymioty, zaburzenie neurowegetatywne, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawrót głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Succus Hyperici Phytopharm 2,425 g/2,5 ml
Succus Hyperici Phytopharm to płyn doustny zawierający 2,425 g soku ze świeżego ziela dziurawca (Hyperici herbae recentis succus) na 2,5 ml preparatu, w proporcji 1:1. Każde 100 ml produktu zawiera 100 ml soku pozyskanego z użyciem mieszaniny etanolu 96% V/V i wody, a gotowy preparat charakteryzuje się zawartością etanolu na poziomie 25-35% V/V. Lek jest wskazany wyłącznie do stosowania u dorosłych pacjentów z objawami niestrawności, takimi jak uczucie pełności w nadbrzuszu, wzdęcia, odbijanie, nudności czy dyskomfort po posiłkach. Preparat, dzięki formie płynu doustnego, zapewnia szybkie uwalnianie substancji aktywnych i jest stosowany tradycyjnie w leczeniu zaburzeń trawienia.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Dip Rilif (50 mg + 30 mg)/g
Żel Dip Rilif zawiera 50 mg ibuprofenu i 30 mg mentolu w 1 g preparatu i jest stosowany miejscowo, co zmniejsza ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych w porównaniu z podawaniem doustnym. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą skóry w miejscu aplikacji i obejmują podrażnienie, zaczerwienienie, wysypkę, świąd, pieczenie, pokrzywkę oraz rzadziej oparzenia. Możliwe są również reakcje nadwrażliwości na światło (fotosensytyzacja) manifestujące się nasileniem zmian skórnych po ekspozycji na promieniowanie UV. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha i niestrawność, występują rzadziej niż przy doustnym stosowaniu ibuprofenu, ale powinny być uwzględniane w ocenie bezpieczeństwa terapii.
anafilaksja, bąbel pokrzywkowy, ból brzucha, dolegliwość przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, fotosensytyzacja, hipotensja, ibuprofen i mentol, martwica skórna, nadzór farmaceutyczny, napad astmy, napad duszności, niestrawność, NLPZ, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, oparzenie miejscowe, pęcherzyca, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, świąd, świszczący oddech, wysypka, wysypka grudkowo-plamista, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Anapran 550 mg
Przedawkowanie naproksenu sodowego, substancji czynnej preparatu Anapran (275 mg lub 550 mg), manifestuje się głównie objawami ze strony układu pokarmowego (zgaga, niestrawność, nudności, wymioty) oraz zaburzeniami funkcji nerek, które mogą prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Dodatkowo obserwuje się objawy neurotoksyczności, takie jak senność i zaburzenia świadomości, a w niektórych przypadkach drgawki, choć ich związek z naproksenem pozostaje niepewny. Nie określono jednoznacznej dawki zagrażającej życiu, co podkreśla konieczność szybkiego rozpoznania i interwencji w przypadku podejrzenia przedawkowania.
Anapran, białka osocza, błona śluzowa przełyku, błona śluzowa żołądka, ciśnienie tętnicze, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawki, elektrolity w surowicy, hemodializa, krwawienie z przewodu pokarmowego, naproksen sodowy, neurotoksyczność, niestrawność, nudności, objawy kliniczne, ostra niewydolność nerek, parametry nerkowe, równowaga wodno-elektrolitowa, saturacja krwi, senność, skurcze mięśni, tlenoterapia, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenie świadomości, zgaga - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dexak 50 50 mg
Deksak 50 to roztwór do wstrzykiwań lub infuzji zawierający 50 mg deksketoprofenu (w 2 ml roztworu), należący do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań, które obejmują m.in. nadwrażliwość na deksketoprofen, inne NLPZ lub substancje pomocnicze, a także reakcje nadwrażliwości na leki o podobnym mechanizmie działania (np. ASA) manifestujące się napadami astmy, skurczem oskrzeli, ostrym nieżytem błony śluzowej nosa, polipami nosa, pokrzywką czy obrzękiem naczynioruchowym. Przeciwwskazania obejmują również wcześniejsze reakcje fotoalergiczne lub fototoksyczne po ketoprofenie lub fibratach oraz choroby przewodu pokarmowego, takie jak czynna choroba wrzodowa, krwawienia, choroba Leśniowskiego-Crohna czy wrzodziejące zapalenie jelita grubego, które mogą ulec zaostrzeniu pod wpływem leku.
choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, deksketoprofen, fibrat, ketoprofen, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktacja, nadwrażliwość, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, reakcja fotoalergiczna, reakcja fototoksyczna, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wskaźnik Child-Pugh, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cilostazol LEK-AM 100 mg
Cilostazol LEK-AM, dostępny w dawkach 50 mg i 100 mg, jest związany z licznymi działaniami niepożądanymi, które występują z różną częstością. Najczęściej obserwowane objawy to bóle głowy (>30% pacjentów), biegunka oraz nieprawidłowe stolce (>15%). Inne często występujące działania obejmują wybroczyny, obrzęki obwodowe i twarzy, kołatanie serca, częstoskurcz, dusznicę bolesną oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i wymioty. Rzadziej notuje się niedokrwistość, reakcje alergiczne, hiperglikemię, stany lękowe, a także poważniejsze zdarzenia kardiologiczne, w tym zawał mięśnia sercowego i migotanie przedsionków. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko krwawień, zwłaszcza do gałki ocznej u pacjentów z cukrzycą, oraz na zwiększone ryzyko działań niepożądanych u osób powyżej 70. roku życia, gdzie częściej występują biegunka i kołatanie serca.
arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, bloker kanału wapniowego, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, cylostazol, czas krwawienia, częstomocz, częstoskurcz, dusznica bolesna, duszność, dysfagia, gorączka, hiperglikemia, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok mózgowy, krwotok płucny, krwotok przewodu pokarmowego, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedowład, nieprawidłowy stolec, niestrawność, niewydolność nerek, nudności i wymioty, obrzęk obwodowy, pancytopenia, pokrzywka, reakcja alergiczna, skłonność do krwawień, skurcz komorowy, śródmiąższowe zapalenie płuc, stan lękowy, świąd, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytoza, wybroczyna, wysypka, wzdęcie, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie gardła, zapalenie płuc, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Sandoz 4 mg
Montelukast Sandoz, dostępny w formie tabletek do rozgryzania i żucia (4 mg) oraz innych postaci dostosowanych do wieku pacjentów, został poddany szerokim badaniom klinicznym obejmującym różne grupy wiekowe, od niemowląt (6 miesięcy) po dorosłych. Długotrwałe stosowanie leku, nawet do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci w wieku 6-14 lat, nie wykazało zmiany profilu bezpieczeństwa. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były bóle głowy u pacjentów powyżej 6 lat, natomiast u młodszych dzieci dominowały objawy ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, biegunka) oraz zmiany skórne (wypryskowe zapalenie skóry, wysypka). W najmłodszej grupie (6 miesięcy – 2 lata) obserwowano także hiperkinezję i objawy astmy.
anafilaksja, astenia, astma okresowa, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, dezorientacja, enureza, eozynofilia płucna, gorączka, hiperkineza, jąkanie, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśni, lunatykowanie, małopłytkowość, myśl samobójcza, naciek eozynofilowy wątroby, nadmierna aktywność psychoruchowa, napad drgawkowy, niedoczulica, niestrawność, nudność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższona aktywność aminotransferaz, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, senność, siniak, skłonność do krwawień, suchość jamy ustnej, świąd, tik, uczucie zmęczenia, wymioty, wypryskowe zapalenie skóry, wysypka, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie pamięci, zaburzenie uwagi, zachowanie agresywne, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon substancji czynnych
Mięta pieprzowa – Dawkowanie i sposób podawania
Mięta pieprzowa (Mentha piperita L.) jest szeroko stosowana w różnych postaciach farmaceutycznych, takich jak zioła do zaparzania, saszetki, krople doustne, kapsułki, tabletki oraz roztwory do płukania jamy ustnej. Dawkowanie jest zróżnicowane w zależności od wieku pacjenta, formy preparatu oraz wskazań terapeutycznych. U dorosłych zaleca się np. stosowanie liścia mięty w dawce 4,5-9 g na dobę (np. 1 łyżka liści (2 g) zaparzona w 250 ml wody, 3 razy dziennie), natomiast u dzieci w wieku 4-12 lat dawka dobowa wynosi 3-5 g. Preparaty takie jak Mięta Fix mają maksymalną dawkę dobową 8 g liścia mięty dla dorosłych i 6 g dla dzieci i młodzieży. Krople doustne, np. Cholitol, stosuje się u dorosłych w dawce 25 kropli 3 razy dziennie, a u młodzieży 14-18 lat 15 kropli 3 razy dziennie. Kapsułki Persen forte i Vamelan podaje się w dawce do 6 kapsułek na dobę, z zaleceniem stosowania 2 kapsułek przed snem w przypadku zaburzeń snu. Preparaty do płukania jamy ustnej, takie jak Dentosept, stosuje się w stężeniu 15% u dorosłych i 4% u dzieci powyżej 6 lat, do 3 razy na dobę.
Cholitol, Dentosept, działanie przeczyszczające, Gastrosan fix, hepatosan fix, Iberogast, krople żołądkowe, Krople żołądkowe forte, Krople żołądkowe T, liść mięty, Mięta Fix, mięta pieprzowa, napięcie nerwowe, Nervosan fix, niestrawność, Normosan fix, Persen forte, płukanie jamy ustnej, płyn doustny, postać farmaceutyczna, preparat leczniczy, problemy z zasypianiem, tabletki przeciw niestrawności, Vamelan, zaburzenia snu, zioła uspokajające - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bioaron SYSTEM (1920 mg + 51 mg)/5 ml
Bioaron SYSTEM w formie syropu zawiera 1920 mg/5 ml wyciągu z liści aloesu drzewiastego oraz 51 mg/5 ml witaminy C. Dotychczasowe dane farmakowigilancji nie wskazują na występowanie działań niepożądanych związanych z przedawkowaniem tego preparatu. Przewidywanym efektem nadmiernego spożycia są głównie łagodne zaburzenia dyspeptyczne, takie jak dyskomfort w jamie brzusznej, wzdęcia czy nudności, bez określonej dawki progowej. Nie odnotowano przypadków zatrucia kwasem askorbinowym ani nasilenia działań niepożądanych w trakcie lub po zakończeniu terapii, co potwierdza wysoki profil bezpieczeństwa leku.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorette Invisipatch 15 mg/16 h
System transdermalny Nicorette Invisipatch, stosowany w terapii wspomagającej rzucanie palenia, wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które w większości pojawiają się w pierwszych tygodniach leczenia i są zależne od dawki nikotyny (10 mg/16 h, 15 mg/16 h, 25 mg/16 h). Najczęściej obserwuje się miejscowe reakcje skórne w miejscu aplikacji plastra u około 20% pacjentów, obejmujące świąd, zaczerwienienie i obrzęk. Rzadko mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, wymagające natychmiastowej interwencji. Ponadto, działania niepożądane obejmują zaburzenia psychiczne (bezsenność, drażliwość, niepokój, zmiany nastroju), neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, niestrawność), mięśniowo-szkieletowe (bóle mięśniowe) oraz ogólne (zmęczenie). Częstość występowania tych objawów klasyfikuje się jako bardzo częste (≥1/10) do rzadkich (≥1/10 000 do <1/1 000).
anafilaksja, bezsenność, ból głowy, ból mięśniowy, bradykardia, dysforia, głód nikotynowy, krwawienie dziąseł, niestrawność, objawy przedomdleniowe, owrzodzenia aftowe, reakcja alergiczna, reakcja skórna, system transdermalny, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia koncentracji, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia poznawcze, zaburzenia psychiczne, zaburzenia skóry, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zespół abstynencyjny