Wskazania do stosowania
Korzeń Lukrecji

Wskazania do stosowania korzenia lukrecji

Korzeń lukrecji (Glycyrrhiza glabra L. i/albo Glycyrrhiza inflata Bat. i/albo Glycyrrhiza uralensis Fisch., radix) w postaci ziół do zaparzania jest tradycyjnym produktem leczniczym roślinnym, którego zastosowanie opiera się wyłącznie na długotrwałym doświadczeniu w jego stosowaniu.¹

Zaburzenia trawienne

Korzeń lukrecji jako tradycyjny lek roślinny znajduje zastosowanie w łagodzeniu dolegliwości związanych z układem pokarmowym, szczególnie:

• Uczucie pieczenia w górnym odcinku przewodu pokarmowego – objaw często towarzyszący nadkwaśności, refluksowi żołądkowo-przełykowemu lub zapaleniu błony śluzowej żołądka
• Niestrawność (dyspepsja) – zespół objawów obejmujących dyskomfort w nadbrzuszu, uczucie pełności, wzdęcia, nudności

Substancje zawarte w korzeniu lukrecji wykazują działanie osłaniające na błonę śluzową przewodu pokarmowego oraz właściwości przeciwzapalne, co uzasadnia ich skuteczność w wymienionych dolegliwościach.²

Dolegliwości górnych dróg oddechowych

Drugim istotnym wskazaniem do stosowania korzenia lukrecji są schorzenia układu oddechowego, w szczególności:

• Kaszel towarzyszący przeziębieniu – szczególnie kaszel produktywny (mokry), gdy konieczne jest ułatwienie odkrztuszania wydzieliny

Korzeń lukrecji działa jako środek wykrztuśny, co oznacza, że pomaga w usuwaniu zalegającej w drogach oddechowych wydzieliny, ułatwiając jej odkrztuszanie. Właściwości te są szczególnie przydatne w przypadku przeziębień przebiegających z produkcją gęstej wydzieliny w oskrzelach.³

Forma podania leku

Lek dostępny jest w postaci ziół do zaparzania, co oznacza, że korzeń lukrecji należy zaparzyć w gorącej wodzie w celu uzyskania naparu leczniczego. Ta tradycyjna forma podania umożliwia efektywną ekstrakcję substancji czynnych zawartych w korzeniu (1 g produktu zawiera 1 g korzenia lukrecji).⁴

Należy podkreślić, że korzeń lukrecji stanowi tradycyjny lek roślinny, którego skuteczność w wymienionych wskazaniach opiera się na wielowiekowej tradycji stosowania, a nie na dowodach pochodzących z badań klinicznych przeprowadzonych zgodnie z współczesnymi standardami medycyny opartej na dowodach naukowych.⁵