Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Korzeń Lukrecji

W przypadku produktu leczniczego Korzeń Lukrecji (Glycyrrhiza glabra L. i/albo Glycyrrhiza inflata Bat. i/albo Glycyrrhiza uralensis Fisch., radix) nie przeprowadzono standardowych badań bezpieczeństwa przedklinicznego. Brak jest kompleksowych danych z badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego.¹

Przechodzenie przez barierę łożyskową

Badania przeprowadzone na modelach zwierzęcych wykazały, że kwas 18 β-glicyretynowy (aktywny metabolit glicyryzyny) ma zdolność przenikania przez barierę łożyskową. W eksperymencie, w którym samicom szczurów podawano kwas 18 β-glicyretynowy w dawce 100 mg/kg masy ciała/dobę od 13. dnia ciąży, substancja ta była wykrywalna w organizmach płodów. Pomiary stężeń w osoczu wykazały, że podczas gdy u matek stężenia kwasu 18 β-glicyretynowego utrzymywały się na poziomie około 100 µg/ml, u płodów osiągały wartości 5, 18 i 32 µg/ml, odpowiednio w 17., 19. i 21. dniu ciąży. Dane te wskazują na stopniowe zwiększanie się stężenia tej substancji w organizmach płodów wraz z postępem ciąży.²

Toksyczność rozwojowa

W badaniach toksyczności rozwojowej stwierdzono, że glicyryzyna w postaci soli amonowej wykazuje pewien stopień działania embriotoksycznego na rozwój płodów szczurów, jednak skutki te określono jako niewielkie. Podawanie glicyryzyny amonowej w dawkach 100 i 250 mg/kg masy ciała od 7. do 20. dnia ciąży skutkowało wystąpieniem nieprawidłowości w tkankach miękkich płodów, głównie w obrębie nerek, oraz krwawień zewnętrznych.³

Podawanie kwasu 18 β-glicyretynowego w wysokiej dawce 1000 mg/kg masy ciała od 13. dnia ciąży prowadziło do istotnych zmian w układzie oddechowym płodów. Zaobserwowano znaczące zmniejszenie zawartości ciałka blaszkowatego płuc, zredukowaną ilość ciałka pęcherzykowo-blaszkowatego oraz skupisk surfaktantu. Pomimo obserwowanych zmian, nie stwierdzono wyraźnego zwiększenia częstości występowania wad rozwojowych ani wzrostu wskaźnika śmiertelności płodów.⁴

Interakcje z innymi substancjami w badaniach przedklinicznych

Dodatkowe badania sugerują, że wyciąg z lukrecji podawany w dawce 100 mg/kg masy ciała przez okres 7 dni może nasilać efekty teratogenne innych substancji. W szczególności zaobserwowano, że może on zwiększać utratę masy ciała płodów oraz nasilać występowanie wad rozwojowych indukowanych przez wewnątrzmaciczną ekspozycję na cyklofosfamid.⁵

Interpretacja danych przedklinicznych

Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania korzenia lukrecji są ograniczone i pochodzą głównie z badań nad poszczególnymi składnikami aktywnymi (glicyryzyna, kwas 18 β-glicyretynowy) oraz z wyciągów z lukrecji. Badania te wskazują przede wszystkim na potencjalne ryzyko związane ze stosowaniem produktu w czasie ciąży z uwagi na zdolność aktywnych metabolitów do przenikania przez barierę łożyskową i możliwość wpływu na rozwój płodu. Jednocześnie brak jest kompleksowych badań oceniających inne aspekty bezpieczeństwa przedklinicznego, takie jak genotoksyczność czy potencjał rakotwórczy.⁶