zapalenie mieszków włosowych
Zapalenie mieszków włosowych (folliculitis) to powszechna dermatoza zapalna obejmująca mieszki włosowe. Charakteryzuje się występowaniem grudek lub krostek zlokalizowanych wokół mieszków włosowych, którym często towarzyszy zaczerwienienie i świąd. Zmiany mogą występować na całym ciele, jednak najczęściej lokalizują się na owłosionej skórze głowy, brodzie, kończynach oraz tułowiu.
Etiologia zapalenia mieszków włosowych jest zróżnicowana. Najczęstszą przyczyną są infekcje bakteryjne, głównie wywołane przez Staphylococcus aureus, jednak czynnikiem sprawczym mogą być również grzyby (np. Malassezia), wirusy czy pasożyty. Istotną rolę odgrywają także czynniki mechaniczne (ocieranie, golenie), chemiczne (ekspozycja na oleje mineralne) oraz zaburzenia immunologiczne.
Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym, a w przypadkach wątpliwych wykonuje się posiew bakteriologiczny zmian lub badanie histopatologiczne. Leczenie zależy od etiologii i obejmuje miejscowe środki przeciwbakteryjne (mupirocyna, kwas fusydowy), przeciwgrzybicze lub ogólne antybiotyki w przypadkach rozległych zmian lub nawrotów. Istotne jest również wdrożenie odpowiedniej higieny skóry oraz eliminacja czynników predysponujących.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Orungal 100 mg
Itrakonazol, będący pochodną triazolu i substancją czynną leku Orungal, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego poprzez hamowanie syntezy ergosterolu, kluczowego składnika błony komórkowej grzybów. Jego skuteczność potwierdzono in vitro przy stężeniach MIC zwykle ≤1 μg/ml wobec licznych patogenów, w tym Candida spp. (np. C. albicans, C. tropicalis, C. parapsilosis, C. dubliniensis), Aspergillus spp. (A. fumigatus, A. flavus, A. nidulans, A. terreus), a także Blastomyces dermatitidis, Cryptococcus neoformans, Histoplasma spp. i innych. Punkty graniczne MIC według EUCAST (wersja 10.0, od 04.02.2020) dla wrażliwości wynoszą m.in. 0,06 mg/l dla C. albicans i 1 mg/l dla A. fumigatus, przy czym brak jest ustalonych klinicznych punktów granicznych dla niektórych gatunków, takich jak Candida glabrata czy Aspergillus niger. Zaleca się monitorowanie stężeń azoli u pacjentów, a w przypadku szczepów Aspergillus z obszaru niepewności technicznej (ATU = 2 mg/l) stosować itrakonazol z zapewnieniem odpowiedniej ekspozycji.
Aspergillus fumigatus, Aspergillus niger, blastomikoza, Blastomyces dermatitidis, błona komórkowa grzyba, Candida albicans, Candida dubliniensis, Candida glabrata, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, chromoblastomikoza, Cryptococcus neoformans, dermatofit, działanie przeciwgrzybicze, ergosterol, EUCAST, fuzarioza, grzybica powierzchniowa, grzybica skóry, histoplazmoza, inwazyjna aspergiloza, kokcydioidomikoza, lek przeciwgrzybiczny, łupież pstry, MIC, mukormykoza, onychomikoza, oporność krzyżowa, oporność na azole, sporotrychoza, zakażenie grzybicze, zakażenie inwazyjne, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Infectoscab 5% krem 50 mg/g
Permetryna w kremie 5% (50 mg/g) stosowana w terapii świerzbu może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji i monitorowania pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane ze strony układu nerwowego to parestezje i uczucie palenia skóry (≥1/100 do <1/10), a rzadziej bóle głowy (≥1/10 000 do <1/1000). Ze strony układu oddechowego, u pacjentów wrażliwych lub nadwrażliwych, może wystąpić duszność (częstość nieznana), co stanowi potencjalne zagrożenie i wymaga natychmiastowej interwencji. Nudności również mogą się pojawić, choć wymioty nie były obserwowane przy stosowaniu Infectoscab, mimo że występują przy innych preparatach z permetryną. Najczęstsze objawy skórne to świąd, wysypka rumieniowata oraz suchość skóry (≥1/100 do <1/10), które mogą być związane zarówno z działaniem leku, jak i przebiegiem choroby, utrzymując się nawet do 4 tygodni po zakończeniu terapii.
alkohol cetostearylowy, ból głowy, duszność, działanie niepożądane, hipopigmentacja, Infectoscab, kontaktowe zapalenie skóry, kwas sorbinowy, nadwrażliwość, nudność, otarcie naskórka, palenie skóry, parestezja, permetryna, środek zmiękczający, suchość skóry, świąd, świerzbowiec, wysypka rumieniowa, zaburzenie skóry, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie grudek chłonnych, zapalenie mieszków włosowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ketokonazol 200 mg
Ketokonazol Polfarmex w dawce 200 mg w postaci tabletek jest lekiem przeciwgrzybiczym o szerokim spektrum działania, stosowanym w leczeniu układowych zakażeń grzybiczych wywołanych przez Candida oraz inne patogeny, takie jak blastomikoza, kokcydioidomikoza, parakokcydioidomikoza i histoplazmoza. Lek znajduje zastosowanie także w przewlekłych, nawracających grzybicach pochwy, ciężkich zakażeniach drożdżakowych przewodu pokarmowego opornych na inne terapie oraz w zakażeniach skóry, włosów i paznokci wywołanych przez dermatofity i drożdżaki, w tym w grzybicy skóry, onychomikozie, łupieżu pstrym i zapaleniu mieszków włosowych. Ketokonazol jest wskazany, gdy leczenie miejscowe jest nieskuteczne lub niemożliwe, a także w profilaktyce zakażeń grzybiczych u pacjentów z obniżoną odpornością, np. w przebiegu HIV, chorób nowotworowych czy po przeszczepach narządów.
achlorhydria, badanie mykologiczne, blastomikoza, chemioterapia, choroba nowotworowa, funkcja wątroby, grzybica paznokci, grzybica pochwy, grzybica skóry, grzyby dermatofitowe, hepatotoksyczność, histoplazmoza, HIV, kandydoza, ketokonazol, kokcydioidomikoza, leczenie immunosupresyjne, lek przeciwgrzybiczny, łupież głowy, łupież pstry, niedobór immunologiczny, obniżona odporność, onychomikoza, parakokcydioidomikoza, profilaktyka zakażeń grzybiczych, zakażenie drożdżakowe przewodu pokarmowego, zakażenie grzybicze układowe, zapalenie mieszków włosowych - Leksykon substancji czynnych
Azytromycyna – Wskazania do stosowania
Azytromycyna, antybiotyk makrolidowy o szerokim spektrum działania, jest wskazana w leczeniu wielu zakażeń bakteryjnych, zwłaszcza gdy patogeny są wrażliwe na jej działanie. W górnych drogach oddechowych stosuje się ją w ostrym bakteryjnym zapaleniu zatok, bakteryjnym zapaleniu gardła i migdałków (szczególnie gdy beta-laktamy są przeciwwskazane), a także w ostrym zapaleniu ucha środkowego, zwłaszcza u dzieci. W dolnych drogach oddechowych azytromycyna jest skuteczna w ostrym zapaleniu oskrzeli, zaostrzeniu przewlekłego zapalenia oskrzeli o etiologii bakteryjnej oraz w pozaszpitalnym zapaleniu płuc o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Ponadto, lek jest stosowany w zakażeniach skóry i tkanek miękkich, takich jak róża, liszajec, wtórne ropne zapalenie skóry, zapalenie mieszków włosowych, cellulitis oraz rumień wędrujący (pierwszy objaw boreliozy z Lyme). W dermatologii azytromycyna jest zalecana w umiarkowanym trądziku pospolitym u dorosłych. W zakażeniach przenoszonych drogą płciową, azytromycyna jest preferowana w leczeniu niepowikłanego zapalenia cewki moczowej i szyjki macicy wywołanych przez Chlamydia trachomatis i Neisseria gonorrhoeae, często w schemacie jednorazowej dawki poprawiającej adherencję. Preparaty miejscowe azytromycyny są stosowane w ropnym i jagliczym zapaleniu spojówek u dzieci i dorosłych.
antybiotykooporność, antybiotykowrażliwość, bakteryjne zapalenie zatok, borelioza z Lyme, cellulitis, Chlamydia pneumoniae, Chlamydia trachomatis, drobnoustroje, farmakokinetyka, Haemophilus influenzae, jaglicze zapalenie spojówek, Legionella pneumophila, liszajec, makrolid, Moraxella catarrhalis, mycoplasma pneumoniae, Neisseria gonorrhoeae, ostre zapalenie oskrzeli, ostre zapalenie ucha środkowego, paciorkowcowe zapalenie gardła, pozaszpitalne zapalenie płuc, Propionibacterium acnes, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropne zapalenie skóry, ropne zapalenie spojówek, róża, rumień wędrujący, śródmiąższowe zapalenie płuc, Streptococcus pneumoniae, trądzik pospolity, zakażenie przenoszone drogą płciową, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie cewki moczowej, zapalenie gardła, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie migdałków, zapalenie szyjki macicy, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Alocutan 20 mg
Minoksydyl w postaci aerozolu na skórę (Alocutan 20 mg/ml) posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania, które muszą być skrupulatnie ocenione przed rozpoczęciem terapii. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na minoksydyl lub substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy (199 mg/ml) i etanol (494 mg/ml). Nie należy stosować go jednocześnie z opatrunkami okluzyjnymi ani innymi miejscowymi lekami na owłosioną skórę głowy, ze względu na ryzyko zwiększonego wchłaniania i działań niepożądanych. Ponadto, preparat jest niewskazany w przypadku nagłej, nierównomiernej utraty włosów, a także u kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne i przenikanie do mleka matki. Minoksydyl nie powinien być stosowany na skórę głowy z łuszczycą, poparzeniami słonecznymi, świeżo ogoloną powierzchnią oraz uszkodzeniami skóry, które mogą zaburzać prawidłowe wchłanianie leku.
aerozol na skórę, Alocutan, atopowe zapalenie skóry, bliznowacenie, działanie niepożądane, działanie teratogenne, glikol propylenowy, kontaktowe zapalenie skóry, łuszczyca skóry głowy, łysienie androgenowe, łysienie bliznowaciejące, łysienie plackowate, minoksydyl, nadwrażliwość na minoksydyl, nagła utrata włosów, opatrunek okluzyjny, poparzenie słoneczne, substancja pomocnicza, zapalenie mieszków włosowych - Leksykon chorób i schorzeń
Wszy głowowe – Etiologia i przyczyny
Wesz głowowa (Pediculus humanus capitis) to obligatoryjny pasożyt ssący krew ludzką, o rozmiarze 2-3 mm, bytujący na owłosionej skórze głowy, szczególnie w okolicach karku i za uszami. Cykl życiowy obejmuje stadia jaja (gnida), nimfy i dorosłej wszy, z okresem inkubacji jaj 6-10 dni i dojrzewaniem nimf w ciągu 9-12 dni. Dorosłe wszy żyją około 30 dni, pobierając krew co 4-6 godzin. Transmisja odbywa się głównie przez bezpośredni kontakt włosów, zwłaszcza u dzieci w wieku 3-11 lat, a rzadziej przez wspólne używanie przedmiotów osobistych. Występowanie wszawicy jest globalne, dotykając miliony osób niezależnie od higieny czy statusu społeczno-ekonomicznego. Wszawica objawia się intensywnym świądem, podrażnieniem skóry i może prowadzić do wtórnych infekcji bakteryjnych, takich jak liszajec czy zapalenie mieszków włosowych.
acinetobacter baumannii, adenopatia, cykl życiowy wszy, dimetykon, gnida, gorączka Q, gronkowiec złocisty, infekcja bakteryjna wtórna, liszajec, nimfa wszy, oporność na permetrynę, paciorkowiec ropny, pasożyt, pasożyt obligatoryjny, transmisja pasożytów, transmisja wszy, wesz głowowa, wesz łonowa, wesz odzieżowa, wszawica głowowa, zapalenie mieszków włosowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dermocort 1,372 mg/g
Stosowanie hydrokortyzonu w preparacie Dermocort wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych, głównie miejscowych, obejmujących zaburzenia skóry i tkanki podskórnej. Do najczęstszych należą pieczenie, zaczerwienienie oraz nadmierna suchość skóry, natomiast poważniejsze reakcje to m.in. zanikowe zapalenie skóry, zapalenie mieszków włosowych, alergia kontaktowa, trądzik posteroidowy oraz zapalenie okołooczne (dermatitis periorbicularis). Długotrwałe stosowanie może prowadzić do zaburzeń naczyniowych, takich jak powierzchowne rozszerzenie naczyń krwionośnych i wybroczyny. Istotnym zagrożeniem jest zwiększone ryzyko nadkażeń bakteryjnych, grzybiczych i wirusowych, a także wtórnych zakażeń, co wynika z immunosupresyjnego działania glikokortykosteroidu. W zakresie okulistycznym obserwuje się nieostre widzenie (częstość ≥1/1 000 do <1/100) oraz potencjalne poważne powikłania, takie jak jaskra i zaćma.
alergia kontaktowa, cukromocz, glikokortykosteroid, hiperglikemia, hiperkortyzolizm, hirsutyzm, hydrokortyzon, jaskra, nadciśnienie tętnicze, nieostre widzenie, opatrunek okluzyjny, opóźnione gojenie ran, plamica posteroidowa, rozstępy, supresja kortyzolu, trądzik posteroidowy, wtórne zakażenie, wybroczyny, zaćma, zahamowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zanikowe zapalenie skóry, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie okołooczne, zapalenie okołoustne, zespół Cushinga - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Nitrofurazon 2 mg/g
Nitrofurazon w stężeniu 2 mg/g, stosowany miejscowo w postaci maści, wykazuje szerokie spektrum aktywności przeciwbakteryjnej wobec patogenów odpowiedzialnych za zakażenia skóry, takich jak Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, Escherichia coli, Proteus sp. oraz Enterobacter aerogenes. Preparat jest wskazany w leczeniu bakteryjnych zakażeń skóry, w tym wtórnych zakażeń zmian alergicznych (np. atopowego zapalenia skóry) z nadkażeniem bakteryjnym, a także w terapii wspomagającej oparzeń termicznych i chemicznych oraz owrzodzeń podudzi, odleżynowych i cukrzycowych z infekcją bakteryjną. Nitrofurazon może również pełnić funkcję profilaktyczną w ranach pourazowych, pooperacyjnych oraz w ochronie miejsc pobrania i przeszczepów skórnych przed zakażeniem.
chirurgia rekonstrukcyjna, czyrak, Enterobacter aerogenes, gronkowiec złocisty, kontaktowe zapalenie skóry, liszajec zakaźny, nadkażenie bakteryjne, Nitrofurazon, oparzenie, oparzenie chemiczne, owrzodzenie cukrzycowe, owrzodzenie odleżynowe, owrzodzenie podudzi, owrzodzenie skórne, paciorkowiec ropotwórczy, pałeczka okrężnicy, patogen oportunistyczny, Proteus, przeszczep skórny, rana pooperacyjna, rana przewlekła, wtórne zakażenie bakteryjne, wyprysk atopowy, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie rany, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie mieszków włosowych - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie mieszków włosowych – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Zapalenie mieszków włosowych (folliculitis) zwykle ma łagodny przebieg i samoograniczający się charakter, ustępując w ciągu kilku dni bez trwałych następstw. W przypadku zapalenia wywołanego przez Malassezia (Malassezia folliculitis, MF), czynniki prognostyczne wpływające na skuteczność leczenia obejmują lokalizację zmian oraz rodzaj terapii. Zmiany na klatce piersiowej wiążą się z lepszym rokowaniem (HR 1,422; 95% CI 1,262-1,696; P = 0,018). Izolowana terapia systemowa przeciwgrzybicza (HR 1,915; 95% CI 1,441-2,532; P = 0,002) oraz terapia skojarzona (HR 1,858; 95% CI 1,350-2,541; P = 0,041) poprawiają efekty kliniczne, co wskazuje na konieczność indywidualizacji leczenia w zależności od lokalizacji i charakterystyki zmian.
choroba samoograniczająca się, choroba współistniejąca, czynnik prognostyczny, dermatolog, folliculitis decalvans, higiena skóry, klindamycyna i ryfampicyna, kortykosteroid doogniskowy, Malassezia folliculitis, odpowiedź na leczenie, oporność na leczenie, profilaktyka nawrotów, schorzenie, Staphylococcus aureus, terapia podtrzymująca, terapia przeciwgrzybicza, terapia skojarzona, tetracyklina, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie mieszków włosowych Malassezia - Leksykon chorób i schorzeń
Wypadanie włosów – Diagnostyka i diagnoza
Wypadanie włosów (alopecia) jest powszechnym problemem klinicznym, dotykającym ponad 80 milionów osób w USA, z istotnym wpływem na jakość życia i zdrowie psychiczne pacjentów. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym skóry głowy oraz zastosowaniu specjalistycznych testów, takich jak test pociągania włosów (≥6 włosów wskazuje na aktywne wypadanie), mikroskopia świetlna, trichoskopia (powiększenie do 100x), trichometria oraz fototrichogram. W trudnych przypadkach wskazana jest biopsja skóry głowy (średnica ok. 4 mm) w celu oceny mieszków włosowych i wykluczenia łysienia bliznowaciejącego. Diagnostyka laboratoryjna obejmuje badania hormonalne (T3, T4, TSH, androgeny), oraz oceny niedoborów żywieniowych (żelazo, ferrytyna, witamina D, B12, cynk, wapń), a także badania dodatkowe w zależności od obrazu klinicznego (morfologia, ANA, RPR, badania grzybicze).
alopecja, badania hormonalne, badanie fizykalne, biopsja skóry głowy, funkcja tarczycy, hirsutyzm, liszaj płaski mieszkowy, łysienie, łysienie androgenowe, łysienie bliznowaciejące, łysienie niebliznowaciejące, łysienie plackowate, mikroskopia świetlna, morfologia krwi, nadczynność tarczycy, niedobór witaminy D, niedobór żelaza, niedoczynność tarczycy, poziom androgenów, poziom ferrytyny, przeciwciała przeciwjądrowe, telogenowe wypadanie włosów, test pociągania, trichoskopia, wypadanie włosów, zapalenie mieszków włosowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Klabax EC 250 mg/5ml
Lek Klabax EC, zawierający klarytromycynę w stężeniu 250 mg/5 ml w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej, jest antybiotykiem makrolidowym przeznaczonym do stosowania u dzieci w wieku od 6 miesięcy do 12 lat. Produkt jest wskazany do leczenia zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na klarytromycynę, takich jak bakteryjne zapalenie gardła (najczęściej paciorkowce beta-hemolizujące grupy A), ostre zapalenie ucha środkowego, ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre bakteryjne zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, łagodne lub umiarkowane pozaszpitalne zapalenie płuc oraz łagodne lub umiarkowane zakażenia skóry i tkanek miękkich (np. folliculitis, cellulitis, erysipelas). Przed przepisaniem leku należy uwzględnić aktualne wytyczne dotyczące racjonalnej antybiotykoterapii, aby zapewnić skuteczność leczenia i ograniczyć ryzyko rozwoju oporności bakteryjnej.
Produkt zawiera substancje pomocnicze o potencjalnym znaczeniu klinicznym: sacharozę (2889 mg/5 ml), aspartam (1 mg/5 ml) oraz benzoesan sodu (10 mg/5 ml), a także mniej niż 1 mmol sodu (23 mg/5 ml). Te składniki należy brać pod uwagę u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi, takimi jak cukrzyca czy fenyloketonuria, oraz u osób stosujących dietę niskosodową. Lek Klabax EC jest dostępny wyłącznie w formie zawiesiny doustnej i powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami producenta oraz wskazaniami klinicznymi, z uwzględnieniem ograniczeń wiekowych i specyfiki zakażenia.
antybiotyk makrolidowy, cellulitis, erysipelas, fenyloketonuria, folliculitis, górne drogi oddechowe, klarytromycyna, lek przeciwbakteryjny, oporność bakteryjna, paciorkowce beta-hemolizujące, róża, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie gardła, zapalenie miąższu płucnego, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon chorób i schorzeń
Ropień skóry – Etiologia i przyczyny
Ropień skóry (abscessus cutis) to zlokalizowane nagromadzenie ropy w skórze lub tkance podskórnej, najczęściej wywołane infekcją bakteryjną, z dominującą rolą Staphylococcus aureus, odpowiedzialnym za około 75% przypadków. Szczepy metycylinooporne MRSA stanowią rosnące wyzwanie terapeutyczne ze względu na oporność na antybiotyki. Inne patogeny to Streptococcus pyogenes, bakterie beztlenowe (zwłaszcza w okolicach krocza) oraz rzadziej bakterie Gram-ujemne, wirusy, grzyby, pasożyty i prątki. Mechanizm powstawania ropnia obejmuje penetrację bakterii przez uszkodzoną barierę naskórkową, reakcję zapalną z udziałem leukocytów i tworzenie zbiornika ropnego. Szczepy S. aureus produkujące leukocydynę Pantona-Valentine’a (PVL) charakteryzują się zwiększoną zjadliwością i częstszym występowaniem ropni u młodych, immunokompetentnych pacjentów.
bakterie beztlenowe, białe krwinki, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń obwodowych, Clostridium perfringens, egzema, gronkowiec złocisty, leukocyt, łuszczyca, MRSA, odleżyna, owrzodzenie żylne, paciorkowiec ropotwórczy, ropień skóry, ropne zapalenie gruczołów potowych, stan zapalny, tkanka podskórna, trądzik piorunujący, trądzik skupiony, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie tkanki tłuszczowej podskórnej - Leksykon substancji czynnych
Klarytromycyna – Wskazania do stosowania
Klarytromycyna, antybiotyk makrolidowy o szerokim spektrum działania, jest wskazana w leczeniu zakażeń górnych i dolnych dróg oddechowych, w tym zapalenia gardła (Streptococcus pyogenes), zatok przynosowych, migdałków, oskrzeli oraz pozaszpitalnego zapalenia płuc (Mycoplasma pneumoniae, Streptococcus pneumoniae, Chlamydia pneumoniae). Wskazane jest przeprowadzenie oceny wrażliwości drobnoustrojów przed terapią, szczególnie w zakażeniach dolnych dróg oddechowych i skóry. Klarytromycyna jest również skuteczna w leczeniu ostrego zapalenia ucha środkowego u dzieci oraz niepowikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich (Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes). Ponadto, znajduje zastosowanie w terapii zakażeń zębów i jamy ustnej oraz zakażeń mykobakteryjnych, w tym kompleksu Mycobacterium avium (MAC) u pacjentów z HIV i limfocytami CD4 ≤100/mm³.
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk makrolidowy, bakteryjne zapalenie gardła, bakteryjne zapalenie zatok, Chlamydia pneumoniae, choroba wrzodowa, eradykacja Helicobacter pylori, gorączka reumatyczna, Haemophilus influenzae, kompleks Mycobacterium avium, limfocyt CD4+, liszajec zakaźny, Moraxella catarrhalis, Mycobacterium avium, Mycobacterium chelonae, Mycobacterium fortuitum, Mycobacterium intracellulare, Mycobacterium kansasii, mycoplasma pneumoniae, ostre zapalenie ucha środkowego, owrzodzenie dwunastnicy, paciorkowiec, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropień, ropień okołowierzchołkowy, róża, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, zakażenie bakteryjne, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie HIV, zakażenie mykobakteryjne, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zaostrzenie POChP, zapalenie gardła, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie ozębnej, zapalenie płuc, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flucinar 0,25 mg/g
Flucinar w postaci maści zawiera fluocynolonu acetonid w stężeniu 0,25 mg/g i wykazuje głównie miejscowe działania niepożądane dotyczące skóry i tkanki podskórnej. Niezbyt często obserwuje się zanik skóry oraz teleangiektazje, a rzadko hipertrichozę. Inne zmiany skórne o nieznanej częstości to m.in. zmiany trądzikopodobne, plamica posteroidowa, zahamowanie wzrostu naskórka, zaniki tkanki podskórnej, rozstępy, stan zapalny skóry dookoła ust, kontaktowe zapalenie skóry oraz zaburzenia pigmentacji. Dolegliwości subiektywne obejmują pieczenie, świąd, podrażnienie, a także wysypkę, suchość skóry i łysienie. Możliwe są także zakażenia wtórne i zapalenie mieszków włosowych.
cukromocz, Flucinar, fluocynolonu acetonid, hiperglikemia, hipertrichoza, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, nadciśnienie tętnicze, nieostre widzenie, obniżona odporność, opatrunek okluzyjny, opóźnienie wzrostu, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, plamica posteroidowa, pokrzywka, rozstęp skóry, teleangiektazja, wysypka plamisto-grudkowa, zaburzenie pigmentacji, zaćma, zahamowanie wzrostu naskórka, zanik skóry, zanik tkanki podskórnej, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie okołoustne, zespół Cushinga, zmiana trądzikopodobna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Permetryna Scabinol 40 mg/g
Permetryna Scabinol (40 mg/g, żel) stosowana w leczeniu świerzbu może wywoływać działania niepożądane głównie o charakterze łagodnym i przemijającym. Najczęściej obserwowane są reakcje skórne, takie jak wysypka, świąd, rumień, wyprysk oraz złuszczanie się skóry, które występują często (≥1/100 do <1/10). Parestezje skórne (pieczenie, kłucie, mrowienie) również pojawiają się często i są zwykle przemijające. Rzadziej notuje się hipopigmentację skóry i zapalenie mieszków włosowych (bardzo rzadko, <1/10 000). U pacjentów z ciężkim zakażeniem świerzbowcem dolegliwości skórne mogą utrzymywać się do 2-4 tygodni po zakończeniu terapii, co jest wynikiem reakcji alergicznej na martwe świerzbowce, a nie nieskuteczności leczenia.
biegunka, duszność, dyskomfort skórny, działanie niepożądane, hipopigmentacja, kontaktowe zapalenie skóry, nudność, parestezja, parestezje, permetryna, podrażnienie skóry, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, świerzb, świerzbowiec, tkanka podskórna, zaburzenie skóry, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zakażenie świerzbowcem, zapalenie mieszków włosowych, złuszczanie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Wrzody – Etiologia i przyczyny
Wrzody (furunkuły) to bolesne, ropne zmiany skórne powstające w wyniku bakteryjnego zakażenia mieszków włosowych, najczęściej przez Staphylococcus aureus, w tym szczepy metycylinooporne (MRSA) oraz produkujące leukocydynę Panton-Valentine (PVL). Proces patogenetyczny obejmuje penetrację bakterii przez mikrourazy skóry, wywołując miejscowe zapalenie i gromadzenie ropy, co prowadzi do powstania ropnia. Lokalizacje predysponowane to twarz, szyja, pachy, pośladki, uda i okolice pachwinowe. Czynniki ryzyka obejmują osłabienie odporności (cukrzyca, HIV/AIDS, choroby nowotworowe, immunosupresja), stany zapalne skóry (egzema, trądzik, folliculitis), urazy mechaniczne oraz nieodpowiednią higienę. Nawracające wrzody mogą wskazywać na nosicielstwo S. aureus, obecność szczepów PVL, niekontrolowaną cukrzycę lub przewlekłe schorzenia skóry, takie jak hidradenitis suppurativa.
atopowe zapalenie skóry, cukrzyca, folliculitis, gradówka, gronkowiec złocisty, hidradenitis suppurativa, karbunkuł, leukocydyna Panton-Valentine, leukocydyna PVL, mieszki włosowe, MRSA, nawracające wrzody, niedobór cynku, niedobór witaminy A, niedobór witaminy D, niedobór witaminy E, odporność organizmu, posocznica, ropne zapalenie gruczołów potowych, ropowica, torbiel włosowa, trądzik, zapalenie kości, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie naczyń limfatycznych, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie węzłów chłonnych, zapalenie wsierdzia - Leksykon chorób i schorzeń
Wrzody – Patofizjologia i mechanizm
Wrzody (furunkuły) to głębokie ropne zapalenie mieszków włosowych, najczęściej wywołane przez Staphylococcus aureus, w tym szczepy metycylinooporne (MRSA). Patogeneza obejmuje inwazję bakterii przez mikrourazy skóry, ich namnażanie w mieszku włosowym, reakcję zapalną z udziałem neutrofili, tworzenie ropy i martwicę tkanki, a następnie formowanie czopa martwiczego. Organizm ogranicza infekcję poprzez wytworzenie włóknistej kapsuły, co jednak utrudnia penetrację antybiotyków. Kluczową rolę w wirulencji odgrywają hemolizyna alfa, koagulaza i białko wiążące czynnik von Willebranda, które modulują odpowiedź immunologiczną i sprzyjają tworzeniu ropni. Proces od inwazji do otwarcia ropnia trwa zwykle 8-14 dni, a objawy obejmują bolesny, zaczerwieniony guzek z ropną zawartością.
AZS, bakteriemia, cellulitis, CVST, czynnik etiologiczny, czynnik von Willebranda, czynnik wirulencji, czyrak, fagocytoza, furunkuloza, gronkowiec złocisty, hemolizyna, hidradenitis suppurativa, koagulaza, leukocydyna Panton-Valentine, leukocyty, martwica, MRSA, neutrofile, obrzęk, odpowiedź immunologiczna, ropa, ropień, ropny guzek, sepsa, stan zapalny, tkanka podskórna, układ immunologiczny, wrzód, wydzielina ropna, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie opon mózgowych - Leksykon substancji czynnych
Mupirocyna – Wskazania do stosowania
Mupirocyna jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, stosowanym miejscowo w leczeniu pierwotnych i wtórnych zakażeń skóry wywołanych przez wrażliwe drobnoustroje, w tym Staphylococcus aureus (w tym MRSA), Streptococcus pyogenes oraz niektóre bakterie Gram-ujemne. Preparaty dostępne są w formie maści, kremu oraz maści do nosa, z różnymi wskazaniami klinicznymi: maść i krem (Bactroban, Mupirox, Soltopin, Taconal) stosuje się w leczeniu liszajca, zapalenia mieszków włosowych, czyraczności oraz wtórnych zakażeń bakteryjnych na podłożu dermatoz, a także profilaktycznie w drobnych ranach i otarciach. Maść do nosa (Bactroban maść do nosa, Mupina) jest dedykowana eliminacji nosicielstwa gronkowców, w tym MRSA, co ma kluczowe znaczenie w zapobieganiu rozprzestrzeniania zakażeń, zwłaszcza w środowisku szpitalnym. Preparaty mogą być stosowane u pacjentów od 8 tygodnia życia (Soltopin) lub od 1 roku życia (Mupina).
antybiotyk ogólnoustrojowy, czyraczność, dekolonizacja MRSA, gronkowiec złocisty, liszajec, liszajec zakaźny, maść do nosa, MRSA, mupirocyna, nawracające zakażenie skóry, nosicielstwo gronkowca złocistego, obniżona odporność, ognisko epidemiczne MRSA, paciorkowiec ropotwórczy, pałeczka hemofilna, pałeczka okrężnicy, wtórne zakażenie skóry, wyprysk, zakażenie skórne, zapalenie mieszków włosowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polcortolon TC (23,12 mg + 0,58 mg)/g
Polcortolon TC to preparat miejscowy zawierający 23,12 mg tetracykliny chlorowodorku oraz 0,58 mg triamcynolonu acetonidu w 1 g zawiesiny, stosowany na skórę. Triamcynolon acetonid, jako kortykosteroid, jest głównym czynnikiem wywołującym miejscowe działania niepożądane, takie jak zmiany zanikowe skóry, szczególnie na twarzy, rozszerzenie naczyń krwionośnych, ścieńczenie naskórka oraz ryzyko rozstępów. Tetracyklina chlorowodorek może powodować podrażnienia, nadwrażliwość na światło oraz dysbiozę skóry, prowadzącą do nadkażeń grzybiczych lub bakteryjnych opornych na antybiotyk. Często obserwowane objawy to pieczenie, świąd, podrażnienie i nadmierne wysuszenie skóry, a także zmiany trądzikopodobne przy długotrwałym stosowaniu.
absorpcja systemowa, fotodermatoza, fotowrażliwość, hiperglikemia, hipertrichoza, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, nadciśnienie tętnicze, reakcja fotouczulająca, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie naczyń krwionośnych, tetracykliny chlorowodorek, trądzik posteroidowy, triamcynolon, triamcynolonu acetonid, zanik skóry, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie okołoustne, zespół Cushinga, zmiany trądzikopodobne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Letybo 50 j.
Produkt leczniczy Letybo zawiera 50 jednostek toksyny botulinowej typu A, podawanej w formie rekonstytuowanego roztworu do wstrzykiwań, gdzie każde 0,1 ml roztworu zawiera 4 jednostki substancji czynnej. Profil bezpieczeństwa leku został potwierdzony w trzech badaniach klinicznych fazy III, obejmujących 1162 pacjentów, z obserwacją do 1 roku. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi w terapii zmarszczek gładzizny czołowej były ból głowy (1,7%), ból w miejscu wstrzyknięcia (0,3%) oraz opadanie powiek, kurcz powiek i siniaki (0,2%). Działania niepożądane związane z procedurą wstrzyknięcia obejmują m.in. miejscowy ból, stan zapalny, parestezje, obrzęk i zasinienie skóry. Większość działań niepożądanych miała charakter łagodny do umiarkowanego i ustępowała w ciągu kilku dni po podaniu.
ból głowy, Clostridium botulinum, dysfagia, efekt Mefistofelesa, kurcz powiek, migrena, niedoczulica, niedoczulica gardła, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk okołooczodołowy, ograniczenie pola widzenia, opadanie brwi, opadanie powiek, opryszczka jamy ustnej, osłabienie mięśni, parestezja, pokrzywka, roztwór do wstrzykiwań, rumień, suchość oka, suchość skóry, toksyna botulinowa typu A, wstrzyknięcie toksyny botulinowej, wylew podspojówkowy, zaburzenia mowy, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie gardła, zapalenie mieszków włosowych, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Nitrofural – Wskazania do stosowania
Nitrofural (Nitrofuralum) to związek nitrofuranowy o działaniu przeciwbakteryjnym, dostępny w Polsce w postaci maści o stężeniu 2 mg/g (Nifux, Nitrofurazon). Preparat jest wskazany do leczenia bakteryjnych zakażeń skóry wywołanych przez Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, Escherichia coli, Proteus spp. oraz Enterobacter aerogenes. Stosuje się go także w terapii wtórnych zakażeń bakteryjnych na podłożu alergicznym, wspomagająco w leczeniu oparzeń i owrzodzeń skórnych oraz profilaktycznie w zapobieganiu zakażeniom ran pooperacyjnych i przeszczepów skórnych. Nitrofural wykazuje skuteczność w eliminacji patogenów, co sprzyja gojeniu i minimalizuje ryzyko powikłań infekcyjnych, zwłaszcza w środowisku szpitalnym. Preparat aplikuje się bezpośrednio na oczyszczoną ranę lub na sterylny opatrunek, zgodnie z protokołami postępowania chirurgicznego i mikrobiologicznym rozpoznaniem zakażenia.
bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, czyrak, działanie przeciwbakteryjne, Enterobacter aerogenes, Escherichia coli, flora bakteryjna, kolonizacja bakteryjna, kontaktowe zapalenie skóry, leczenie empiryczne, liszajec zakaźny, nitrofural, odleżyna, oparzenie, oporność na antybiotyki, owrzodzenie skórne, owrzodzenie żylne podudzi, Proteus, przeszczep skórny, ropień, róża, spektrum przeciwbakteryjne, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, wtórne zakażenie bakteryjne, wyprysk atopowy, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie rany pooperacyjnej, zapalenie mieszków włosowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lekoklar forte 500 mg
Lekoklar forte, zawierający 500 mg klarytromycyny w formie tabletek powlekanych, jest antybiotykiem makrolidowym przeznaczonym do leczenia zakażeń bakteryjnych u dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia. Wskazania obejmują bakteryjne zapalenie gardła, ostre bakteryjne zapalenie zatok, zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli oraz pozaszpitalne zapalenie płuc o nasileniu lekkim do umiarkowanego. Ponadto Lekoklar forte jest stosowany w leczeniu zakażeń skóry i tkanek miękkich, takich jak zapalenie mieszków włosowych, cellulitis oraz róża. W terapii eradykacji Helicobacter pylori lek jest stosowany w skojarzeniu z innymi antybiotykami i lekami przeciwwrzodowymi zgodnie z aktualnymi wytycznymi.
antybiotyk makrolidowy, bakteryjne zapalenie gardła, cellulitis, choroba wrzodowa, drobnoustrój chorobotwórczy, działanie niepożądane, Helicobacter pylori, klarytromycyna, lek przeciwwrzodowy, oporność bakterii, ostre bakteryjne zapalenie zatok, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, róża, terapia antybiotykowa, zakażenie bakteryjne, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie tkanki łącznej - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie mieszków włosowych – Zapobieganie i profilaktyka
Zapalenie mieszków włosowych (folliculitis) to zapalenie wywołane przez bakterie, grzyby, wirusy lub drożdżaki, którego profilaktyka opiera się na kompleksowym podejściu obejmującym prawidłową higienę skóry, odpowiedni dobór odzieży oraz techniki golenia. Kluczowe jest utrzymanie skóry czystej i suchej, stosowanie łagodnych środków myjących (np. benzoyl peroxide, mydła antybakteryjne), a także unikanie udostępniania ręczników i myjek. Zaleca się pranie tekstyliów w gorącej wodzie z detergentem, natychmiastowe zmiany odzieży po poceniu oraz noszenie luźnych, przewiewnych ubrań wykonanych z materiałów odprowadzających wilgoć. Techniki golenia powinny minimalizować podrażnienia – golenie zgodnie z kierunkiem wzrostu włosów, używanie ostrych, czystych narzędzi oraz stosowanie kremów lub żeli do golenia. W profilaktyce zapalenia związanego z jacuzzi istotne jest korzystanie z dobrze chlorowanych basenów, natychmiastowe mycie antybakteryjnym mydłem po kąpieli oraz pranie stroju kąpielowego po każdym użyciu.
chlorheksydyna, cukrzyca, depilator chemiczny, doksycyklina, epilacja laserowa, hiperhydroza, hot tub folliculitis, hydrokortyzon, inhibitor EGFR, inhibitor kinazy białkowej, mupirocyna, mydło antybakteryjne, nadtlenek benzoilu, obniżona odporność, obrzęk kończyn, olejek z drzewa herbacianego, ropień, roztwór octu, środek myjący, Staphylococcus aureus, szampon przeciwłupieżowy, terapia uciskowa, wysiłek fizyczny, zapalenie mieszków włosowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dalacin C 75 mg/5 ml
Dalacin C w postaci granulatu do sporządzania syropu zawiera 75 mg klindamycyny (klindamycyny palmitynianu chlorowodorku) w 5 ml syropu i jest wskazany do leczenia szerokiego spektrum zakażeń bakteryjnych wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na klindamycynę. Wskazania obejmują zakażenia kości i stawów (zapalenie kości i szpiku, infekcje stawowe), górnych i dolnych dróg oddechowych (zapalenie ucha środkowego, gardła, zatok, oskrzeli, płuc), zakażenia stomatologiczne, infekcje miednicy i jamy brzusznej, zakażenia żeńskich narządów płciowych, zakażenia skóry i tkanek miękkich, płonicę oraz ciężkie zakażenia ogólnoustrojowe takie jak posocznica i zapalenie wsierdzia. Syrop zawiera sacharozę w ilości 1892,86 mg na 5 ml, co należy uwzględnić u pacjentów z cukrzycą lub nietolerancją sacharozy.
infekcja stawowa, infekcja wewnątrzbrzuszna, klindamycyna, nietolerancja sacharozy, płonica, posocznica, ropień jajnikowo-jajowodowy, zakażenie bakteryjne, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie gardła, zapalenie kości i szpiku, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapalenie okrężnicy, zapalenie oskrzeli, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wsierdzia, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Azithromycin Genoptim 500 mg
Azithromycin Genoptim w dawce 500 mg, będący antybiotykiem makrolidowym zawierającym azytromycynę dwuwodną, jest wskazany w leczeniu szerokiego spektrum zakażeń bakteryjnych, w tym zaostrzeń przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalnego zapalenia płuc o lekkim do umiarkowanego przebiegu, a także zakażeń górnych dróg oddechowych takich jak zapalenie zatok, gardła i migdałków. Lek znajduje również zastosowanie w terapii ostrego zapalenia ucha środkowego, zakażeń skóry i tkanek miękkich (w tym zapalenia mieszków włosowych, cellulitis i róży) oraz niepowikłanego zapalenia cewki moczowej i szyjki macicy wywołanego przez Chlamydia trachomatis. Tabletki powlekane o charakterystycznym kształcie kapsułki zawierają 10,80 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badanie mikrobiologiczne, cellulitis, Chlamydia trachomatis, czynnik etiologiczny zakażenia, lek przeciwbakteryjny, nietolerancja laktozy, oporność bakterii na antybiotyki, oporność bakteryjna, ostre zapalenie ucha środkowego, patogen atypowy, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, róża, terapia empiryczna, zakażenie bakteryjne, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zapalenie cewki moczowej, zapalenie gardła, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie migdałków, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie zatok - Leksykon chorób i schorzeń
Wesz owłosieniowa (wszy owłosieniowe) – Diagnostyka i diagnoza
Wesz owłosieniowa (Pthirus pubis) to pasożyt zasiedlający głównie owłosione części ciała, zwłaszcza okolice łonowe. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym, podczas którego identyfikuje się żywe wszy (1-2 mm, szaro-białe, o charakterystycznym kształcie przypominającym kraba) lub jaja (gnidy) przyczepione do włosów. Obecność żywych pasożytów jest kluczowa do potwierdzenia aktywnego zakażenia, gdyż same gnidy mogą pozostawać po leczeniu. W diagnostyce pomocne są narzędzia takie jak szkło powiększające, dermatoskop, mikroskop oraz lampa Wooda. Należy również wykluczyć inne przyczyny świądu i zmian skórnych w okolicach intymnych, np. świerzb, zapalenie mieszków włosowych czy egzemy. W przypadku wykrycia wszawicy łonowej wskazane jest przeprowadzenie badań w kierunku innych infekcji przenoszonych drogą płciową (Chlamydia, rzeżączka, kiła, HIV) oraz zbadanie i leczenie partnerów seksualnych, aby zapobiec reinfekcji.
badanie fizykalne, chlamydia, dermatoskop, diagnostyka różnicowa, egzema, gnida, HIV, infekcja przenoszona drogą płciową, kiła, lampa Wooda, nimfa, pasożytniczy owad, permetryna, Pthirus pubis, pyretryna, reakcja alergiczna, rzeżączka, STI, świerzb, szkło powiększające, wesz owłosieniowa, wszawica łonowa, wtórne zakażenie bakteryjne, zapalenie mieszków włosowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Laticort 0,1% 1 mg/g
Hydrokortyzon 17-maślan w preparacie Laticort 0,1% wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie o nieznanej częstości występowania. W obrębie okulistycznym mogą wystąpić zaburzenia ostrości widzenia, jaskra oraz zaćma, szczególnie przy aplikacji na powieki. Miejscowe działania niepożądane skóry obejmują objawy trądzikopodobne, plamicę posteroidową, zanik naskórka i tkanki podskórnej, suchość skóry, zaburzenia owłosienia (hirsutyzm i łysienie), zmiany pigmentacji, rozstępy, teleangiektazje, zapalenie skóry okołoustne, zapalenie mieszków włosowych, wtórne zakażenia, podrażnienia oraz reakcje alergiczne. Długotrwałe stosowanie, aplikacja na duże powierzchnie skóry, stosowanie pod opatrunkiem okluzyjnym oraz u dzieci zwiększają ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych.
cukromocz, hiperglikemia, hirsutyzm, hydrokortyzon 17-maślan, jaskra, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nadnerczy, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, plamica posteroidowa, reakcja alergiczna, rozstępy skórne, supresja kortykosteroidów, teleangiektazje, trądzik posteroidowy, zaburzenia ostrości widzenia, zaćma, zakażenie wtórne, zanik skóry, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie okołoustne, zespół Cushinga - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Klacid 250 mg/5 ml
Klarytromycyna w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej Klacid 250 mg/5 ml jest antybiotykiem makrolidowym dedykowanym do leczenia dzieci w wieku od 6 miesięcy do 12 lat. Wskazania obejmują zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, takie jak paciorkowcowe zapalenie gardła, zapalenie zatok przynosowych, ostre i przewlekłe zapalenie oskrzeli oraz pozaszpitalne bakteryjne zapalenie płuc. Ponadto lek jest skuteczny w leczeniu ostrego zapalenia ucha środkowego oraz bakteryjnych zakażeń skóry i tkanek miękkich, w tym liszajca zakaźnego, zapalenia mieszków włosowych, cellulitis i ropni. Przed rozpoczęciem terapii zaleca się ocenę wrażliwości patogenów na klarytromycynę, co jest kluczowe dla skuteczności leczenia. Preparat jest również stosowany w terapii zakażeń prątkami atypowymi, w tym Mycobacterium avium, intracellulare, chelonae, fortuitum i kansasii, szczególnie u pacjentów z obniżoną odpornością.
antybiotyk makrolidowy, antybiotykoterapia, cellulitis, gronkowiec złocisty, Haemophilus influenzae, klarytromycyna, liszajec zakaźny, Moraxella catarrhalis, Mycobacterium avium, Mycobacterium chelonae, Mycobacterium fortuitum, Mycobacterium intracellulare, Mycobacterium kansasii, oporność bakteryjna, ostre zapalenie ucha środkowego, paciorkowiec grupy A, pozaszpitalne zapalenie płuc, prątek atypowy, ropień skóry, Streptococcus pneumoniae, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie mykobakteryjne, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zapalenie gardła, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie zatok przynosowych