działanie teratogenne
Działanie teratogenne oznacza szkodliwy wpływ czynników zewnętrznych na rozwijający się płód, prowadzący do powstania wad wrodzonych. Czynniki teratogenne mogą zaburzać prawidłowy rozwój embrionu i płodu, szczególnie w okresie organogenezy (między 3. a 8. tygodniem ciąży), kiedy kształtują się narządy płodu.
Do substancji o udokumentowanym działaniu teratogennym należą niektóre leki (np. talidomid, izotretynoina, warfaryna, niektóre leki przeciwpadaczkowe), alkohol etylowy, narkotyki, metale ciężkie, a także czynniki fizyczne (promieniowanie jonizujące) oraz niektóre infekcje (np. różyczka, cytomegalia, toksoplazmoza). Wpływ teratogenny zależy od dawki czynnika, czasu ekspozycji oraz okresu rozwoju płodu.
W praktyce klinicznej istotna jest klasyfikacja leków według kategorii FDA (A, B, C, D, X) określająca potencjalne ryzyko teratogenne. Lekarz przepisujący leki kobietom w wieku rozrodczym powinien zawsze rozważyć stosunek korzyści do ryzyka oraz poinformować pacjentkę o potencjalnych zagrożeniach. Niektóre substancje teratogenne mogą powodować poważne malformacje nawet przy jednorazowej ekspozycji w krytycznym okresie rozwoju.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amizepin 200 mg
Dane przedkliniczne dotyczące karbamazepiny, obejmujące badania toksyczności po podaniu dawek pojedynczych i wielokrotnych, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, nie wskazują na istotne zagrożenia dla człowieka. W dwuletnim badaniu na szczurach zaobserwowano zwiększoną częstość guzów z komórek wątrobowych u samic oraz łagodnego guza jąder u samców, jednak brak jest jednoznacznych dowodów na kliniczne znaczenie tych wyników dla terapii u ludzi. Badania reprodukcyjne na myszach, szczurach i królikach wykazały wzrost śmiertelności zarodkowo-płodowej oraz opóźnienie wzrostu płodu przy dawkach toksycznych dla matki przekraczających 200 mg/kg mc./dobę, natomiast dawki terapeutyczne stosowane u ludzi wykazywały minimalne lub brak działania teratogennego.
badanie rakotwórczości, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz wątroby, hamowanie spermatogenezy, karbamazepina, łagodny guz jąder, margines bezpieczeństwa, opóźnienie wzrostu płodu, organogeneza, rozwój płodu, śmiertelność zarodkowo-płodowa, toksyczność, toksyczność karbamazepiny, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wpływ na rozrodczość, zanik jąder - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ceclor 250 mg/5 ml
Stosowanie cefakloru (CECLOR) u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas laktacji wymaga starannej oceny korzyści i ryzyka. Badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak brak jest odpowiednich, kontrolowanych badań klinicznych u kobiet ciężarnych. Cefaklor może być stosowany w ciąży jedynie w sytuacjach zdecydowanej konieczności medycznej, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Lekarz powinien uwzględnić charakter zakażenia, dostępność alternatyw oraz etap ciąży, a także poinformować pacjentkę o ograniczonych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku w tym okresie. Dotyczy to wszystkich dostępnych dawek CECLOR w formie granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej: 125 mg/5 ml, 250 mg/5 ml oraz 375 mg/5 ml.
antybiotyk cefalosporynowy, badanie farmakokinetyczne, badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, cefaklor, działanie niepożądane, działanie teratogenne, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, karmienie piersią, laktacja, mikrobiota jelitowa, mleko kobiece, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, stężenie leku, substancja czynna, wiek rozrodczy, zakażenie bakteryjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mucosolvan inhalacje 15 mg/2 ml
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna w preparacie Mucosolvan inhalacje (15 mg/2 ml), wykazuje niski wskaźnik ostrej toksyczności oraz korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w szerokich badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach z wielokrotnym podaniem doustnym nie zaobserwowano działań niepożądanych przy dawkach do 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52 i 78 tygodni), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie). Podanie dożylne w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów przez 4 tygodnie nie wykazało ciężkiej toksyczności ani zmian histopatologicznych, a działania niepożądane miały charakter przemijający. Ambroksol nie wykazuje działania embriotoksycznego ani teratogennego przy dawkach do 3000 mg/kg mc./dobę u szczurów i 200 mg/kg mc./dobę u królików, a wpływ na płodność nie został stwierdzony przy dawkach do 500 mg/kg mc./dobę u szczurów.
aberracja chromosomowa, ambroksolu chlorowodorek, badanie histopatologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, limfocyt ludzki, mutacja powrotna, narząd docelowy, NOAEL, ostra toksyczność, płodność, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał rakotwórczy, rozwój okołoporodowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna, zmiana tkankowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Proxacin 1% 10 mg/ml
Cyprofloksacyna, substancja czynna Proxacin 1%, nie wykazuje działania teratogennego ani toksycznego wobec płodu na podstawie dostępnych danych klinicznych i badań na zwierzętach. Niemniej jednak, ze względu na potencjalne ryzyko uszkodzenia niedojrzałej chrząstki stawowej, szczególnie w okresie okołoporodowym, stosowanie tego leku u kobiet w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko dla płodu. Cyprofloksacyna przenika do mleka matki, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania podczas karmienia piersią ze względu na ryzyko uszkodzenia chrząstek stawowych u niemowląt; w przypadku konieczności terapii należy przerwać karmienie. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o konieczności przerwania karmienia i rozważyć alternatywne metody żywienia dziecka.
ból mięśniowo-szkieletowy, chinolony, cyprofloksacyna, cyprofloksacyna w ciąży, depresja, drgawki, dyzestezje, działanie teratogenne, fluorochinolony, krwiomocz, parestezje, płukanie żołądka, przedawkowanie cyprofloksacyny, przenikanie do mleka kobiecego, reakcja psychotyczna, stan padaczkowy, uszkodzenie chrząstki stawowej, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia neuropsychiatryczne, zaburzenia snu, zapalenie ścięgna, zapalenie stawów, zerwanie ścięgna - Leksykon substancji czynnych
Chlorowodorek pseudoefedryny – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorowodorek pseudoefedryny, stosowany głównie w leczeniu niedrożności nosa w przebiegu przeziębienia i grypy, nie wykazuje działania mutagennego w dostępnych badaniach genotoksyczności. Jednakże dane literaturowe dotyczące mutagenności i karcynogenności pseudoefedryny są ograniczone, zwłaszcza w kontekście preparatów złożonych, takich jak Gripblocker Express czy Gripex Noc. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalną toksyczność dla płodu przy dawkach toksycznych dla matki, objawiającą się zmniejszeniem masy płodów oraz opóźnieniem kostnienia u szczurów. Brak jest natomiast kompleksowych danych dotyczących wpływu pseudoefedryny na płodność oraz rozwój peri- i postnatalny.
Acatar Zatoki, badanie genotoksyczności, badanie mutagenności, bromowodorek dekstrometorfanu, chlorowodorek pseudoefedryny, dawka terapeutyczna, działanie hepatotoksyczne, działanie teratogenne, Gripblocker Express, Gripex Noc, ibuprofen, kwas acetylosalicylowy, lek zmniejszający przekrwienie, maleinian chlorfeniraminy, niedrożność nosa, obrzęk błony śluzowej nosa, paracetamol, proces kostnienia, rozwój perinatalny, toksyczność płodowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lenalidomide Zentiva 15 mg
Lenalidomide Zentiva, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 25 mg, posiada istotne przeciwwskazania, które lekarz musi uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lenalidomid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę, której zawartość wynosi odpowiednio 66,4 mg (5 mg), 132,9 mg (10 mg), 199,3 mg (15 mg) oraz 332,2 mg (25 mg). Lek jest absolutnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży ze względu na udokumentowane działanie teratogenne oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie spełniają wymogów Programu Zapobiegania Ciąży, mającego na celu zapobieganie zajściu w ciążę podczas terapii. Ponadto, pacjentom z nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy zaleca się ostrożność lub unikanie stosowania leku ze względu na ryzyko nasilonych działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.
anafilaksja, działania niepożądane przewodu pokarmowego, działanie teratogenne, kapsułka twarda, kobieta w ciąży, kobieta w wieku rozrodczym, laktoza w lekach, lenalidomid, Lenalidomide Zentiva, nadwrażliwość na lenalidomid, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, Program Zapobiegania Ciąży, reakcja alergiczna, wady rozwojowe płodu, zaburzenia wchłaniania węglowodanów, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Iwabradyna Synthon 5 mg
Przedkliniczne badania iwabradyny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego, toksykologicznego oraz genotoksycznego, bez istotnych działań niepożądanych przy podawaniu wielokrotnym. Nie stwierdzono potencjału rakotwórczego ani negatywnego wpływu na płodność u szczurów, jednak podczas organogenezy u zwierząt (szczury, króliki) zaobserwowano potencjalne działanie teratogenne, w tym zwiększoną częstość wad serca i wrodzony brak palców przy ekspozycji na dawki terapeutyczne. W badaniach okulistycznych na psach (dawki 2, 7, 24 mg/kg/dobę) odnotowano przemijające zmiany w siatkówce, które nie prowadziły do trwałych uszkodzeń i były związane z farmakodynamicznym mechanizmem działania leku, a nie toksycznością.
bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, iwabradyna, narząd wzroku, organogeneza, potencjał karcinogenny, prąd If, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie oka, wada serca, wrodzony brak palców, zmiany siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clarithromycin hameln 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne klarytromycyny wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności jest wątroba, z uszkodzeniami obserwowanymi już po 14 dniach ekspozycji u psów i małp przy dawkach 300 mg/kg/dobę, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Dodatkowo, toksyczność dotyczyła także żołądka, tkanek limfoidalnych oraz nerek. W zakresie toksyczności ocznej, uszkodzenia spojówek i łzawienie pojawiły się u psów przy dawkach zbliżonych do terapeutycznych, natomiast zmętnienie rogówki i obrzęk występowały przy dawkach 400 mg/kg/dobę u psów i małp. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego klarytromycyny. W badaniach reprodukcyjnych u królików i małp zaobserwowano zwiększoną częstość samoistnych poronień przy dawkach 2- i 10-krotnie wyższych od klinicznych, związanych z toksycznością matczyną. U szczurów dawka 150 mg/kg/dobę indukowała wady układu sercowo-naczyniowego, a u myszy przy dawce 70-krotnie wyższej od klinicznej stwierdzono rozszczep podniebienia (3-30%).
biała krwinka, czerwona krwinka, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, efekt toksyczny, erytrocyt, LD50, leukocyt, łzawienie, nefrotoksyczność, parametr hematologiczny, płytka krwi, potencjał mutagenny, rozszczep podniebienia, samoistne poronienie, tkanka limfoidalna, toksyczność matczyna, toksyczność zależna od dawki, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie spojówki, wada rozwojowa układu sercowo-naczyniowego, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Osaver 40 mg
Olmesartan medoksomil, jako antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działania teratogenne i toksyczne na płód, takie jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodka niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. Stosowanie leku w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego ryzyka, mimo braku jednoznacznych danych epidemiologicznych. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii olmesartanem, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wprowadzenie bezpiecznej alternatywy przeciwnadciśnieniowej. Zaleca się także wykonanie badania USG czaszki i oceny funkcji nerek płodu, a po porodzie monitorowanie noworodka pod kątem niedociśnienia.
antagonista receptora angiotensyny II, czynność nerek płodu, drugi trymestr ciąży, działanie teratogenne, hiperkaliemia, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, olmesartan medoksomil, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, planowanie ciąży, przeciwwskazanie bezwzględne, toksyczność rozwojowa płodu, trzeci trymestr ciąży, USG czaszki płodu - Leksykon substancji czynnych
Esmolol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa esmololu chlorowodorku, substancji czynnej produktu leczniczego Esmocard Lyo, wykazały brak działania teratogennego oraz mutagennego w szerokim spektrum testów in vitro i in vivo. W modelach zwierzęcych, w tym na królikach, nie stwierdzono wad rozwojowych płodów, jednak zaobserwowano toksyczność zarodkową objawiającą się zwiększoną resorpcją płodów przy dawkach co najmniej 10-krotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Wyniki te wskazują na niski potencjał teratogenny i mutagenny esmololu chlorowodorku, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania w okresie ciąży, choć toksyczność zarodkowa wymaga uwagi przy bardzo wysokich dawkach.
badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, dawkowanie kliniczne, działanie teratogenne, Esmocard Lyo, esmolol chlorowodorek, model zwierzęcy, mutagenność, okres okołoporodowy, płodność, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, resorpcja płodu, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodkowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Advantan 1 mg/g
Metyloprednizolonu aceponian, substancja czynna kremu Advantan (1 mg/g), wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak jest danych dotyczących wpływu na płodność, a badania przedkliniczne wskazują na potencjalne działanie embriotoksyczne i teratogenne, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania w pierwszym trymestrze ciąży. W późniejszych trymestrach należy unikać aplikacji na duże powierzchnie skóry, długotrwałego stosowania oraz stosowania pod opatrunkiem okluzyjnym. Ryzyko rozszczepu podniebienia u noworodków związane z ekspozycją na glikokortykosteroidy w pierwszym trymestrze wymaga szczegółowego poinformowania pacjentek i indywidualnej oceny korzyści i ryzyka terapii.
Advantan, aplikacja miejscowa, badanie epidemiologiczne, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, glikokortykoid, kortykosteroid, lek w ciąży, metyloprednizolonu aceponian, opatrunek okluzyjny, pierwszy trymestr ciąży, przeciwwskazanie, rozszczep podniebienia, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide Zentiva 20 mg
Lenalidomide Zentiva jest dostępny w formie kapsułek twardych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg lenalidomidu, z precyzyjnie określoną zawartością substancji czynnej oraz różną ilością laktozy (od 66,4 mg do 332,2 mg w zależności od dawki). Kapsułki zawierają substancje pomocnicze takie jak laktoza, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa oraz magnezu stearynian, a ich otoczka składa się z żelatyny i barwników (m.in. tytanu dwutlenek, indygotyna, żelaza tlenek żółty). Każda dawka ma charakterystyczny wygląd i oznakowanie „L9NL” wraz z wartością liczbową, co ułatwia identyfikację preparatu. Produkt jest pakowany w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, dostępne w opakowaniach po 7 lub 21 kapsułek, z okresem ważności 3 lata i bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania.
błony śluzowe, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, działanie teratogenne, formulacja farmaceutyczna, glikol propylenowy, indygotyna, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza, lenalidomid, środek rozpadowy, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, szelak, tlenek żelaza, właściwości fizyczne leku, wodorotlenek potasu, żelatyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Actilyse 50 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alteplazy wykazały korzystny profil toksyczności ogólnoustrojowej u szczurów i małp marmoset, bez nieoczekiwanych działań niepożądanych po podaniu leku. Testy mutagenności potwierdziły brak potencjału mutagennego rekombinowanego tkankowego aktywatora plazminogenu, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa farmakologicznego. W badaniach na ciężarnych zwierzętach nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach terapeutycznych, jednak u królików zaobserwowano embriotoksyczność przy dawkach przekraczających 3 mg/kg mc./dobę, objawiającą się zwiększoną śmiertelnością zarodków oraz zahamowaniem wzrostu płodów.
alteplaza, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, mutacja genetyczna, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, śmiertelność zarodków, stosunek korzyści do ryzyka, test mutagenności, tkankowy aktywator plazminogenu, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność podostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ACC optima 600 mg
Dane przedkliniczne dotyczące acetylocysteiny, substancji czynnej leku ACC optima, wskazują na niski potencjał toksyczny przy długotrwałym stosowaniu, potwierdzony badaniami toksyczności przewlekłej na szczurach i psach trwającymi do 12 miesięcy, które nie wykazały działań toksycznych. Ocena mutagenności na modelach bakteryjnych dała wyniki ujemne, co wyklucza potencjał genotoksyczny substancji. Brak jest jednak kompleksowych badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego, co stanowi ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa onkogennego acetylocysteiny. W badaniach teratogennych na królikach (dawki 250, 500, 750 mg/kg mc.) oraz szczurach (dawki 500-1000 i 2000 mg/kg mc.) nie stwierdzono wad rozwojowych płodów, co wskazuje na brak działania teratogennego.
ACC optima, acetylocysteina, badanie mutagenności, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gonady, laktacja, organogeneza, płodność, poród, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przedawkowanie, rozwój noworodka, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa płodu, zatrucie ostre - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tulip Combo 10 mg + 40 mg
Produkt leczniczy Tulip Combo, zawierający ezetymib i atorwastatynę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, w tym na laktozę (zawartość od 2,74 mg do 5,81 mg w zależności od dawki). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują kobiety w ciąży, karmiące piersią oraz kobiety w wieku rozrodczym bez stosowania skutecznej antykoncepcji, ze względu na ryzyko teratogenne i przenikanie substancji czynnych do mleka. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z czynną chorobą wątroby, utrzymującą się niewyjaśnioną aktywnością aminotransferaz przekraczającą 3-krotnie górną granicę normy oraz u osób leczonych glekaprewirem z pibrentaswirem z powodu wirusowego zapalenia wątroby typu C, ze względu na ryzyko hepatotoksyczności i interakcje lekowe.
aminotransferazy, choroba wątroby, ciąża, czynna choroba wątroby, diagnostyka hepatologiczna, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, ezetymib i atorwastatyna, glekaprewir z pibrentaswirem, hepatotoksyczność, inhibitor CYP3A4, karmienie piersią, laktoza, lek hepatotoksyczny, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abiraterone Sandoz 500 mg
Dane przedkliniczne dotyczące octanu abirateronu wskazują na jego wpływ na układ hormonalny i narządy rozrodcze u zwierząt doświadczalnych, manifestujący się zmniejszeniem masy narządów rozrodczych, zmianami morfologicznymi i histopatologicznymi w narządach takich jak nadnercza, przysadka i sutki. Obserwowane obniżenie stężenia testosteronu oraz zmniejszenie płodności u samców i samic szczurów były całkowicie odwracalne w okresie 4-16 tygodni po zakończeniu terapii. W badaniach rozwojowych u szczurów odnotowano wpływ na przebieg ciąży, zmniejszenie masy płodu oraz obniżenie wskaźnika przeżycia płodów, jednak bez działania teratogennego. Wszystkie efekty są zgodne z farmakologicznym mechanizmem hamowania biosyntezy androgenów przez abirateron.
atrofia narządów, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, biosynteza androgenów, działanie teratogenne, ekotoksyczność, genotoksyczność, nowotwór komórek interstycjalnych, obniżenie płodności, octan abirateronu, odwracalność zmian, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, testosteron, toksyczność wielokrotna, zmiany histopatologiczne, zmiany morfologiczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cirrus 5 mg + 120 mg
Lek Cirrus zawiera 5 mg cetyryzyny dichlorowodorku o natychmiastowym uwalnianiu oraz 120 mg pseudoefedryny chlorowodorku o przedłużonym uwalnianiu. Stosowanie tego preparatu jest kategorycznie przeciwwskazane w ciąży ze względu na ryzyko wad wrodzonych w I trymestrze (m.in. wrodzone wytrzewienie, atrezja jelita cienkiego) oraz zagrożenie dla rozwoju płodu w III trymestrze spowodowane naczyniozwężającym działaniem pseudoefedryny. Dane dotyczące cetyryzyny u kobiet ciężarnych są ograniczone i nie wskazują na istotne ryzyko, jednak brak jest pełnych badań na zwierzętach dotyczących wpływu na przebieg ciąży i rozwój płodu. U kobiet karmiących piersią lek jest przeciwwskazany, gdyż oba składniki przenikają do mleka matki, co może narażać niemowlę na działania niepożądane. W przypadku konieczności terapii Cirrusem zaleca się rozważenie przerwania karmienia i zastosowanie mlekozastępcze.
antykoncepcja, artrezja jelita cienkiego, badania na zwierzętach, cetyryzyna dichlorowodorek, działanie naczyniozwężające, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, krążenie maciczno-łożyskowe, laktacja, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, pierwszy trymestr ciąży, pseudoefedryna chlorowodorek, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, trzeci trymestr ciąży, wada wrodzona, wiek rozrodczy, wrodzone wytrzewienie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Curacne 10 mg 10 mg
Izotretynoina, stosowana w preparacie Curacne 10 mg, jest bezwzględnie przeciwwskazana w okresie ciąży ze względu na silne działanie teratogenne, które może prowadzić do poważnych wad rozwojowych płodu, takich jak wodogłowie, małogłowie, rozszczep podniebienia, wady ucha zewnętrznego, małoocze, wady sercowo-naczyniowe (np. tetralogia Fallota, przełożenie wielkich naczyń) oraz nieprawidłowości grasicy i przytarczyc. Ponadto, ekspozycja na izotretynoinę zwiększa ryzyko poronień samoistnych. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii lub w ciągu miesiąca po jej zakończeniu, leczenie należy natychmiast przerwać, a pacjentkę skierować na pilną konsultację teratologiczną. W trakcie konsultacji przed rozpoczęciem leczenia lekarz musi szczegółowo omówić ryzyko wad rozwojowych oraz konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji.
działanie teratogenne, izotretynoina, karmienie piersią, laktacja, liczba plemników, małogłowie, małoocze, metoda antykoncepcyjna, miesiączka, morfologia plemników, nieprawidłowość grasicy, parametr nasienia, płodność mężczyzn, poronienie samoistne, przełożenie wielkich naczyń, rozszczep podniebienia, ruchliwość plemników, teratologia, tetralogia Fallota, uszkodzenie przegrody, wada rozwojowa móżdżku, wada rozwojowa płodu, wodogłowie, zniekształcenie twarzy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Terlipressin SUN 0,1 mg/ml
Stosowanie Terlipressin SUN u kobiet w ciąży jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko wywołania skurczów macicy, wzrostu ciśnienia wewnątrzmacicznego oraz zmniejszenia przepływu krwi macicznej, co może prowadzić do niedotlenienia płodu. Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne, w tym samoistne poronienia i zniekształcenia płodu u królików. W wyjątkowych sytuacjach klinicznych, gdy krwawienia nie da się opanować standardową terapią endoskopową, dopuszcza się ostrożne zastosowanie terlipresyny, zwłaszcza z uwzględnieniem ryzyka w pierwszym trymestrze ciąży. Lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentką potencjalne zagrożenia dla płodu oraz uzasadnić konieczność terapii.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Rolicyn 50 mg
Roksytromycyna, substancja czynna leku Rolicyn (tabletki powlekane 50 mg, 100 mg, 150 mg), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych są ograniczone, a brak odpowiednich, kontrolowanych badań klinicznych wymusza podawanie leku wyłącznie w sytuacjach, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Badania na zwierzętach nie wykazały teratogenności ani toksyczności przy dawkach do 200 mg/kg mc./dobę, co stanowi dawkę około 40-krotnie wyższą niż stosowane u ludzi, jednak brak danych klinicznych u ludzi wymaga zachowania ostrożności. U kobiet karmiących wykazano przenikanie roksytromycyny do mleka, co może stanowić ryzyko dla niemowląt, dlatego zaleca się przerwanie karmienia piersią na czas terapii i omówienie alternatywnych metod żywienia dziecka.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zylena 10 mg
Przedkliniczne badania olanzapiny, substancji czynnej preparatu Zylena, wykazały typowy dla neuroleptyków profil toksyczności, obejmujący objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (sedacja, drżenia, drgawki), działanie antycholinergiczne oraz zaburzenia hematologiczne. Średnia dawka śmiertelna (LD50) wyniosła około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast u psów tolerowano dawki do 100 mg/kg bez zgonów. Długoterminowe podawanie olanzapiny (do 3 miesięcy u myszy, do roku u szczurów i psów) powodowało hamowanie aktywności OUN, zmniejszenie przyrostu masy ciała oraz odwracalne zmiany hormonalne, takie jak hiperprolaktynemia z towarzyszącymi zmianami w narządach rozrodczych. W hematologii obserwowano zależne od dawki leukopenie i odwracalną neutropenię, trombocytopenię lub niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, przy czym nie stwierdzono cytotoksycznego wpływu na komórki szpiku kostnego.
anoreksja, ataksja, cykl płciowy, dawka śmiertelna LD50, drgawki kloniczne, drżenie, duszność, działanie antycholinergiczne, działanie klastogenne, działanie teratogenne, karcynogenność, komórki szpiku kostnego, mioza, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, parametry hematologiczne, potencjał mutagenny i karcynogenny, prolaktyna, sedacja, ślinotok, śpiączka, tachykardia, toksyczność ostra i przewlekła, trombocytopenia, układ cholinergiczny, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia świadomości - Leksykon substancji czynnych
Bozentan – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Bozentan, stosowany w dawce 125 mg w produktach leczniczych takich jak Bosentan Ranbaxy czy Bosentan Sandoz GmbH, jest przeciwwskazany w ciąży ze względu na udokumentowany toksyczny wpływ na reprodukcję, w tym działanie teratogenne i embriotoksyczne potwierdzone w badaniach przedklinicznych. Brak jest wiarygodnych danych klinicznych dotyczących stosowania bozentanu u kobiet ciężarnych, co podkreśla konieczność wykluczenia ciąży przed rozpoczęciem terapii oraz wdrożenia skutecznej antykoncepcji. Ze względu na interakcje farmakokinetyczne bozentanu z hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi, stosowanie wyłącznie antykoncepcji hormonalnej jest niewystarczające, a pacjentki powinny stosować dodatkowe lub alternatywne metody antykoncepcji. Zaleca się również comiesięczne wykonywanie testów ciążowych przez cały okres leczenia. Karmienie piersią nie jest zalecane podczas terapii bozentanem z powodu braku danych dotyczących przenikania substancji do mleka kobiecego.
antykoncepcja hormonalna, bozentan, doustny środek antykoncepcyjny, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, implant hormonalny, interakcja farmakokinetyczna, interakcja farmakologiczna, nadciśnienie płucne, spermatogeneza, stężenie plemników, system transdermalny, tętnicze nadciśnienie płucne, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Chlorocyclinum 3% 30 mg/g
Chlorotetracyklina, dostępna w postaci maści o stężeniu 30 mg/g (3%), jest antybiotykiem z grupy tetracyklin stosowanym miejscowo. W przypadku kobiet w ciąży zaleca się unikanie stosowania tego leku ze względu na brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo, mimo że w stężeniach terapeutycznych nie wykazuje on właściwości teratogennych ani embriotoksycznych. Stosowanie chlorotetracykliny u ciężarnych jest dopuszczalne jedynie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka. U kobiet karmiących piersią chlorotetracyklina przenika do mleka ze względu na swoje właściwości lipofilowe, co wymaga rozważenia przerwania karmienia lub rezygnacji z terapii na rzecz alternatywnych metod leczenia. W przypadku kobiet w wieku rozrodczym stosowanie leku powinno być ostrożne, choć brak jest danych wskazujących na negatywny wpływ na płodność przy miejscowej aplikacji i ograniczonym wchłanianiu ogólnoustrojowym.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Norprolac 75 mcg
Norprolac (chinagolid) jest lekiem stosowanym w terapii hiperprolaktynemii, który ze względu na mechanizm działania i ograniczone dane kliniczne wymaga ostrożności u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Badania przedkliniczne nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego, jednak doświadczenie kliniczne jest ograniczone. Po potwierdzeniu ciąży należy zaprzestać podawania Norprolacu, chyba że istnieją medyczne wskazania do kontynuacji, np. znaczne powiększenie gruczolaka przysadki z ryzykiem uciskowym. W trakcie ciąży konieczne jest monitorowanie pacjentek z gruczolakiem przysadki, obejmujące badania obrazowe, kontrolę stężenia prolaktyny, ocenę neurologiczną oraz funkcji wzrokowych w przypadku makrogruczolaka.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abiraterone Olainfarm 500 mg
Badania przedkliniczne abirateronu octanu wykazały istotne obniżenie stężenia testosteronu, co skutkowało zmianami morfologicznymi i histopatologicznymi w narządach rozrodczych, nadnerczach, przysadce mózgowej oraz tkance sutków. Zmiany te, zgodne z mechanizmem farmakologicznym leku, były całkowicie lub częściowo odwracalne w ciągu 4 tygodni po zakończeniu terapii. Wpływ na płodność u szczurów obejmował znaczące, lecz odwracalne zaburzenia u obu płci, z pełnym powrotem funkcji rozrodczych w okresie 4-16 tygodni po odstawieniu. W badaniach rozwojowych zaobserwowano zmniejszenie masy płodu, obniżenie wskaźników przeżycia oraz zmiany w zewnętrznych narządach płciowych, jednak bez działania teratogennego, co wiąże się z hamowaniem syntezy androgenów.
abirateron octan, badanie ekotoksykologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, działanie teratogenne, efekt gatunkowo specyficzny, mechanizm farmakologiczny, nadnercze, narząd rozrodczy, narząd wrażliwy na androgeny, nowotwór komórek interstycjalnych, oś podwzgórze-przysadka-gonady, potencjał rakotwórczy, przysadka mózgowa, synteza steroidów, testosteron krążący, tkanka sutka, toksyczność dla ryb, toksyczność rozwojowa, układ hormonalny, zaburzenie płodności, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Losmina 80 mg/0,8 ml (8000 j.m.)
Przedkliniczne badania enoksaparyny sodowej, substancji czynnej leku Losmina, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu przewlekłym. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach, psach i małpach, podawanej podskórnie i dożylnie w dawkach do 15 mg/kg/dobę przez okres do 26 tygodni, nie zaobserwowano działań niepożądanych innych niż spodziewane efekty przeciwzakrzepowe. Testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym test Amesa oraz badania aberracji chromosomalnej limfocytów ludzkich i komórek szpiku kostnego szczura, nie wykazały aktywności mutagennej ani klastogennej, co potwierdza brak genotoksyczności substancji.
aberracja chromosomalna limfocytów, aberracja chromosomalna szpiku kostnego, aktywność klastogenna, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, mutacja komórek chłoniaka, podanie dożylne, podanie podskórne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, szpik kostny, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitynib Adamed 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sunitynibu wykazały toksyczność wielonarządową przy klinicznie istotnych stężeniach w osoczu zwierząt, obejmującą przewód pokarmowy (nudności, biegunki), nadnercza (przekrwienie, krwotoki, martwica), układ limfatyczny i krwiotwórczy (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustkę zewnątrzwydzielniczą (degranulacja i martwica komórek pęcherzykowych), ślinianki (przerost gronek), stawy (zgrubienie płytki wzrostu) oraz układ rozrodczy (zanik macicy, zmniejszenie wzrostu pęcherzyków jajnikowych). Zmiany te były w większości odwracalne po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii. Dodatkowo odnotowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, zanik kanalików jądrowych, rozrost komórek mezangium nerek, krwotoki z przewodu pokarmowego i jamy ustnej oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności i klastogenności in vivo, choć obserwowano poliploidię in vitro. Potencjał rakotwórczy potwierdzono w modelach zwierzęcych przy dawkach ≥ 25 mg/kg mc./dobę (myszy rasH2) i 1-3 mg/kg mc./dobę (szczury), z występowaniem nowotworów żołądka, dwunastnicy, śródbłoniaka krwionośnego oraz guzów chromochłonnych nadnerczy.
aberracje chromosomalne, atrezja pęcherzyków, badania in vitro, badanie toksyczności, działanie klastogenne, działanie teratogenne, frakcja wyrzutowa lewej komory, gruczoły Brunnera, guz chromochłonny, hiperplazja błony śluzowej, komórki mezangialne, krwotok z przewodu pokarmowego, limfocyty krwi obwodowej, mysz transgeniczna, odstęp QTc, opóźnienie kostnienia, potencjał rakotwórczy, przekrwienie kory nadnerczy, przewód pokarmowy, resorpcja zarodka, rozrost rdzenia nadnerczy, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, rozwój postnatalny, sunitynib, szpik kostny, toksyczność wielokrotnego podania, trzustka zewnątrzwydzielnicza, utrata ciąży po zagnieżdżeniu, wada rozwojowa szkieletu, zanik kanalików jądrowych, zanik tkanki limfoidalnej, zwyrodnienie ciałka żółtego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmisartan Aurovitas 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa telmisartanu wykazały istotne zmiany hematologiczne, takie jak zmniejszenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu u szczurów i psów przy dawkach odpowiadających terapeutycznym. Ponadto, lek wpływa na funkcję nerek, manifestując się wzrostem stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny oraz potasu w surowicy, a także zmianami strukturalnymi w nerkach (poszerzenie z zanikiem kanalików nerkowych u psów). W układzie pokarmowym obserwowano uszkodzenia błony śluzowej żołądka (nadżerki, owrzodzenia, zmiany zapalne), które można było zapobiec poprzez doustne uzupełnienie soli. Charakterystyczne dla antagonistów receptora angiotensyny II były także zmiany w układzie renina-angiotensyna-aldosteron, takie jak zwiększona aktywność reninowa osocza oraz przerost aparatu przykłębuszkowego nerek.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerek, azot mocznikowy, błona śluzowa żołądka, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt klastogenny, erytrocyt, hematokryt, hemodynamiczna czynność nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanalik nerkowy, kreatynina, mutagenność, nadżerka, owrzodzenie, potas, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, telmisartan, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zmiana zapalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tachyben 25 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne urapidylu wykazały, że dawka śmiertelna (LD50) po podaniu doustnym u gryzoni wynosi 508-750 mg/kg, a po dożylnym 140-260 mg/kg masy ciała. Toksyczność przewlekła u szczurów przy dawkach do 250 mg/kg/dobę objawiała się uspokojeniem polekowym, opadaniem powiek, zmniejszonym przyrostem masy ciała, przedłużeniem cyklu rujowego oraz zmniejszeniem masy macicy. U psów, przy dawkach do 64 mg/kg/dobę, obserwowano podobne objawy, jednak bez zmian klinicznych i histopatologicznych, co wskazuje na lepszą tolerancję u tego gatunku. Testy mutagenności (m.in. test Amesa, badania na limfocytach ludzkich) oraz długoterminowe badania rakotwórczości u myszy i szczurów nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego urapidylu.
chlorowodorek urapidylu, cykl rujowy, dawka śmiertelna LD50, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hepatocyty, naprawa DNA, oś przysadka-gruczoły płciowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, prolaktyna, przeżywalność płodów, rozrost gruczołu mlekowego, sedacja polekowa, sinica, test Amesa, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, urapidyl - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxycort A (10 mg + 10 mg)/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa maści do oczu Oxycort A, zawierającej 10 mg oksytetracykliny (chlorowodorek) oraz 10 mg octanu hydrokortyzonu na 1 g maści, wykazały, że glikokortykosteroidy, w tym octan hydrokortyzonu, mogą wykazywać działanie teratogenne u wrażliwych gatunków zwierząt. Efekty teratogenne obejmowały rozszczep podniebienia oraz zahamowanie wzrostu płodu podczas ekspozycji w okresie rozwoju prenatalnego. Standardowe badania przedkliniczne nie wykazały innych istotnych zagrożeń związanych z kombinacją oksytetracykliny i octanu hydrokortyzonu w zalecanym dawkowaniu.
aplikacja do worka spojówkowego, badanie przedkliniczne, chlorowodorek, dane przedkliniczne, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, glikokortykosteroid, maść do oczu, model zwierzęcy, octan hydrokortyzonu, oksytetracyklina, potencjał teratogenny, rozszczep podniebienia, wchłanianie systemowe, worek spojówkowy, zahamowanie wzrostu płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmix 40 mg
Badania przedkliniczne telmisartanu wykazały wpływ leku na układ krwiotwórczy, objawiający się zmniejszeniem liczby erytrocytów, poziomu hemoglobiny oraz hematokrytu u zwierząt z prawidłowym ciśnieniem tętniczym, co może obniżać zdolność transportu tlenu. Ponadto, telmisartan wywoływał zmiany w funkcji nerek, manifestujące się podwyższonym stężeniem azotu mocznikowego, kreatyniny oraz potasu w surowicy, a także morfologicznymi zmianami w kanalikach nerkowych u psów, wskazując na potencjalne zaburzenia filtracji i struktury nerek. W układzie pokarmowym obserwowano uszkodzenia błony śluzowej żołądka, takie jak nadżerki, owrzodzenia i zapalenia, które można było częściowo zapobiec poprzez doustne uzupełnienie chlorku sodu. Dodatkowo, telmisartan indukował wzrost aktywności reninowej osocza oraz przerost aparatu przykłębuszkowego, typowe dla leków z grupy antagonistów receptora angiotensyny II, jednak bez istotnego znaczenia klinicznego.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerek, azot mocznikowy, błona śluzowa żołądka, chlorek sodu, ciśnienie tętnicze, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt klastogenny, erytrocyty, filtracja nerkowa, funkcja nerek, genotoksyczność, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanaliki nerkowe, karcinogenność, kreatynina, nadżerki, owrzodzenie żołądka, parametry czerwonokrwinkowe, potas, telmisartan, zmiany zapalne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lacosamide Teva 50 mg
Lakozamid, stosowany jako lek przeciwpadaczkowy, wymaga szczególnej uwagi u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentką kwestie planowania rodziny i antykoncepcji, a w przypadku planowanej ciąży przeprowadzić wnikliwą ocenę korzyści i ryzyka kontynuacji terapii. Dane epidemiologiczne wskazują na 2-3-krotnie zwiększone ryzyko wad rozwojowych u dzieci kobiet leczonych przeciwpadaczkowo (w populacji ogólnej ryzyko wynosi około 3%), zwłaszcza przy terapii wielolekowej. Brak jest jednoznacznych danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa lakozamidu w ciąży, a badania przedkliniczne na zwierzętach wykazały toksyczność zarodkową przy dawkach toksycznych dla samic, bez potwierdzonego działania teratogennego. Lakozamid należy stosować w ciąży wyłącznie, gdy korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu, a decyzja powinna być indywidualna i oparta na dokładnej analizie przypadku.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Paclitaxel Kabi
Paklitaksel, stosowany wyłącznie pod nadzorem doświadczonego onkologa, wymaga premedykacji kortykosteroidami, lekami przeciwhistaminowymi oraz antagonistami receptora H2 w celu zapobiegania ciężkim reakcjom nadwrażliwości, które występują u <1% pacjentów mimo premedykacji. Podawanie paklitakselu powinno odbywać się w warunkach umożliwiających intensywną terapię, z monitorowaniem miejsca infuzji ze względu na ryzyko wynaczynienia. Główne ograniczenie dawkowania stanowi mielosupresja, zwłaszcza neutropenia, z koniecznością utrzymania liczby neutrofili ≥1500/mm³ (1000/mm³ u pacjentów z mięsakiem Kaposi'ego) oraz płytek krwi ≥100 000/mm³ (≥75 000/mm³ u pacjentów z mięsakiem Kaposi'ego). Neuropatia obwodowa jest częstym działaniem niepożądanym, a w przypadku ciężkiej neurotoksyczności zaleca się redukcję dawki o 20-25%. Monitorowanie czynności serca jest kluczowe, zwłaszcza przy terapii skojarzonej z doksorubicyną lub trastuzumabem, z regularnymi badaniami EKG, ECHO lub MUGA oraz oceną ryzyka kardiotoksyczności w kontekście skumulowanej dawki antracyklin.
antagonista receptora H2, antracyklina, antykoncepcja hormonalna, badanie kardiologiczne, bradykardia, cholestaza wątrobowa, cisplatyna, cyklofosfamid, czynność serca, doksorubicyna, duszność, działanie teratogenne, embriotoksyczność, histamina, kortykosteroid, lek chemioterapeutyczny, lek przeciwhistaminowy, mielosupresja, mięsak Kaposiego, morfologia krwi, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, neutrofil, neutropenia, niedociśnienie, niedrobnokomórkowy rak płuca, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, paklitaksel, płytka krwi, podanie dotętnicze, pokrzywka, rak jajnika, rak piersi, reakcja nadwrażliwości, receptor hormonalny, rycynooleinian makrogologlicerolu, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, śródmiąższowe zapalenie płuc, szpik kostny, trastuzumab, układ przewodzący serca, wynaczynienie, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zapalenie błon śluzowych