Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Losmina 80 mg/0,8 ml (8000 j.m.)

Przedkliniczne badania enoksaparyny sodowej, substancji czynnej leku Losmina, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu przewlekłym. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach, psach i małpach, podawanej podskórnie i dożylnie w dawkach do 15 mg/kg/dobę przez okres do 26 tygodni, nie zaobserwowano działań niepożądanych innych niż spodziewane efekty przeciwzakrzepowe. Testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym test Amesa oraz badania aberracji chromosomalnej limfocytów ludzkich i komórek szpiku kostnego szczura, nie wykazały aktywności mutagennej ani klastogennej, co potwierdza brak genotoksyczności substancji.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Losmina

Enoksaparyna sodowa, substancja czynna produktu leczniczego Losmina, została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym w celu oceny jej bezpieczeństwa stosowania. Badania te obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjalnego działania mutagennego, teratogennego oraz wpływu na rozrodczość zwierząt laboratoryjnych.1

Badania toksyczności przewlekłej

Przeprowadzono szczegółowe badania toksyczności przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt, stosując różne drogi podania i schematy dawkowania:

  • Badania na szczurach i psachpodanie podskórne w dawce 15 mg/kg/dobę przez 13 tygodni
  • Badania na szczurach i małpach – podanie podskórne i dożylne w dawce 10 mg/kg/dobę przez 26 tygodni

W żadnym z tych badań nie zaobserwowano działań niepożądanych innych niż spodziewane działanie przeciwzakrzepowe enoksaparyny sodowej. Jest to istotne spostrzeżenie kliniczne, ponieważ wskazuje na dobry profil bezpieczeństwa substancji przy stosowaniu przewlekłym, nawet w wysokich dawkach.2

Potencjał mutagenny

Potencjał mutagenny enoksaparyny sodowej został zbadany w szeregu testów in vitro i in vivo. Nie wykazano aktywności mutagennej w następujących badaniach:

Powyższe wyniki wskazują na brak potencjału genotoksycznego enoksaparyny sodowej, co stanowi istotną informację z punktu widzenia bezpieczeństwa długotrwałego stosowania leku.3

Wpływ na rozwój płodu i teratogenność

Przeprowadzono badania na ciężarnych samicach dwóch gatunków zwierząt:

  • Szczury – podanie podskórne enoksaparyny sodowej w dawkach do 30 mg/kg/dobę
  • Króliki – podanie podskórne enoksaparyny sodowej w dawkach do 30 mg/kg/dobę

W żadnym z tych badań nie uzyskano dowodów wskazujących na działanie teratogenne (powodujące wady rozwojowe płodu) ani na toksyczne działanie na płód. Jest to istotna informacja dla lekarzy rozważających zastosowanie leku u kobiet w ciąży, choć oczywiście decyzje kliniczne powinny być podejmowane w oparciu o badania kliniczne i aktualne wytyczne.4

Wpływ na rozrodczość

Oceniono wpływ enoksaparyny sodowej na płodność i zdolności rozrodcze zwierząt laboratoryjnych:

  • Badania na samcach i samicach szczura – podanie podskórne w dawkach do 20 mg/kg/dobę

Nie zaobserwowano niekorzystnego wpływu enoksaparyny sodowej na płodność ani zdolności rozrodcze zarówno samców, jak i samic szczura. Wyniki te sugerują, że lek nie powinien wpływać negatywnie na funkcje rozrodcze przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych.5

Zestawienie badań przedklinicznych enoksaparyny sodowej

Rodzaj badania Gatunek zwierząt Droga podania Dawkowanie Czas trwania Wyniki
Toksyczność przewlekła Szczury, psy Podskórna 15 mg/kg/dobę 13 tygodni Brak działań niepożądanych poza przeciwzakrzepowym
Toksyczność przewlekła Szczury, małpy Podskórna i dożylna 10 mg/kg/dobę 26 tygodni Brak działań niepożądanych poza przeciwzakrzepowym
Mutagenność Systemy in vitro i in vivo Brak aktywności mutagennej i klastogennej
Teratogenność Szczury, króliki (ciężarne samice) Podskórna do 30 mg/kg/dobę Okres ciąży Brak działania teratogennego i toksycznego na płód
Wpływ na rozrodczość Szczury (samce i samice) Podskórna do 20 mg/kg/dobę Brak wpływu na płodność i zdolności rozrodcze

Przedstawione dane przedkliniczne wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej, substancji czynnej produktu leczniczego Losmina. W badaniach na zwierzętach nie wykazano toksyczności innej niż związanej z farmakologicznym działaniem przeciwzakrzepowym, nie stwierdzono również potencjału mutagennego, teratogennego ani wpływu na rozrodczość. Dane te stanowią istotne uzupełnienie informacji klinicznych o bezpieczeństwie stosowania tego leku.6

  1. 22.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl