Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Losmina 80 mg/0,8 ml (8000 j.m.)
Przedkliniczne badania enoksaparyny sodowej, substancji czynnej leku Losmina, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu przewlekłym. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach, psach i małpach, podawanej podskórnie i dożylnie w dawkach do 15 mg/kg/dobę przez okres do 26 tygodni, nie zaobserwowano działań niepożądanych innych niż spodziewane efekty przeciwzakrzepowe. Testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym test Amesa oraz badania aberracji chromosomalnej limfocytów ludzkich i komórek szpiku kostnego szczura, nie wykazały aktywności mutagennej ani klastogennej, co potwierdza brak genotoksyczności substancji.
- choroba reumatyczna
- ciężkie zakażenia
- niestabilna dławica piersiowa
- niewydolność oddechowa
- ostra niewydolność serca
- świeży zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST
- tworzenie się skrzepów w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy
- zakrzepica żył głębokich
- zatorowość płucna
- zawał serca bez uniesienia odcinka ST
- żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Losmina
Enoksaparyna sodowa, substancja czynna produktu leczniczego Losmina, została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym w celu oceny jej bezpieczeństwa stosowania. Badania te obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjalnego działania mutagennego, teratogennego oraz wpływu na rozrodczość zwierząt laboratoryjnych.1
Badania toksyczności przewlekłej
Przeprowadzono szczegółowe badania toksyczności przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt, stosując różne drogi podania i schematy dawkowania:
- Badania na szczurach i psach – podanie podskórne w dawce 15 mg/kg/dobę przez 13 tygodni
- Badania na szczurach i małpach – podanie podskórne i dożylne w dawce 10 mg/kg/dobę przez 26 tygodni
W żadnym z tych badań nie zaobserwowano działań niepożądanych innych niż spodziewane działanie przeciwzakrzepowe enoksaparyny sodowej. Jest to istotne spostrzeżenie kliniczne, ponieważ wskazuje na dobry profil bezpieczeństwa substancji przy stosowaniu przewlekłym, nawet w wysokich dawkach.2
Potencjał mutagenny
Potencjał mutagenny enoksaparyny sodowej został zbadany w szeregu testów in vitro i in vivo. Nie wykazano aktywności mutagennej w następujących badaniach:
- Test Amesa (in vitro) – standardowy test wykrywający potencjalne mutageny na bazie bakterii
- Test postępującej mutacji komórek chłoniaka u myszy (in vitro) – oceniający zdolność substancji do wywoływania mutacji genowych
- Brak aktywności klastogennej (powodującej uszkodzenia chromosomów) w teście in vitro aberracji chromosomalnej limfocytów ludzkich
- Brak aktywności klastogennej w badaniach in vivo aberracji chromosomalnej komórek szpiku kostnego szczura
Powyższe wyniki wskazują na brak potencjału genotoksycznego enoksaparyny sodowej, co stanowi istotną informację z punktu widzenia bezpieczeństwa długotrwałego stosowania leku.3
Wpływ na rozwój płodu i teratogenność
Przeprowadzono badania na ciężarnych samicach dwóch gatunków zwierząt:
- Szczury – podanie podskórne enoksaparyny sodowej w dawkach do 30 mg/kg/dobę
- Króliki – podanie podskórne enoksaparyny sodowej w dawkach do 30 mg/kg/dobę
W żadnym z tych badań nie uzyskano dowodów wskazujących na działanie teratogenne (powodujące wady rozwojowe płodu) ani na toksyczne działanie na płód. Jest to istotna informacja dla lekarzy rozważających zastosowanie leku u kobiet w ciąży, choć oczywiście decyzje kliniczne powinny być podejmowane w oparciu o badania kliniczne i aktualne wytyczne.4
Wpływ na rozrodczość
Oceniono wpływ enoksaparyny sodowej na płodność i zdolności rozrodcze zwierząt laboratoryjnych:
- Badania na samcach i samicach szczura – podanie podskórne w dawkach do 20 mg/kg/dobę
Nie zaobserwowano niekorzystnego wpływu enoksaparyny sodowej na płodność ani zdolności rozrodcze zarówno samców, jak i samic szczura. Wyniki te sugerują, że lek nie powinien wpływać negatywnie na funkcje rozrodcze przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych.5
Zestawienie badań przedklinicznych enoksaparyny sodowej
| Rodzaj badania | Gatunek zwierząt | Droga podania | Dawkowanie | Czas trwania | Wyniki |
|---|---|---|---|---|---|
| Toksyczność przewlekła | Szczury, psy | Podskórna | 15 mg/kg/dobę | 13 tygodni | Brak działań niepożądanych poza przeciwzakrzepowym |
| Toksyczność przewlekła | Szczury, małpy | Podskórna i dożylna | 10 mg/kg/dobę | 26 tygodni | Brak działań niepożądanych poza przeciwzakrzepowym |
| Mutagenność | Systemy in vitro i in vivo | – | – | – | Brak aktywności mutagennej i klastogennej |
| Teratogenność | Szczury, króliki (ciężarne samice) | Podskórna | do 30 mg/kg/dobę | Okres ciąży | Brak działania teratogennego i toksycznego na płód |
| Wpływ na rozrodczość | Szczury (samce i samice) | Podskórna | do 20 mg/kg/dobę | – | Brak wpływu na płodność i zdolności rozrodcze |
Przedstawione dane przedkliniczne wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej, substancji czynnej produktu leczniczego Losmina. W badaniach na zwierzętach nie wykazano toksyczności innej niż związanej z farmakologicznym działaniem przeciwzakrzepowym, nie stwierdzono również potencjału mutagennego, teratogennego ani wpływu na rozrodczość. Dane te stanowią istotne uzupełnienie informacji klinicznych o bezpieczeństwie stosowania tego leku.6
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania