działanie teratogenne
Działanie teratogenne oznacza szkodliwy wpływ czynników zewnętrznych na rozwijający się płód, prowadzący do powstania wad wrodzonych. Czynniki teratogenne mogą zaburzać prawidłowy rozwój embrionu i płodu, szczególnie w okresie organogenezy (między 3. a 8. tygodniem ciąży), kiedy kształtują się narządy płodu.
Do substancji o udokumentowanym działaniu teratogennym należą niektóre leki (np. talidomid, izotretynoina, warfaryna, niektóre leki przeciwpadaczkowe), alkohol etylowy, narkotyki, metale ciężkie, a także czynniki fizyczne (promieniowanie jonizujące) oraz niektóre infekcje (np. różyczka, cytomegalia, toksoplazmoza). Wpływ teratogenny zależy od dawki czynnika, czasu ekspozycji oraz okresu rozwoju płodu.
W praktyce klinicznej istotna jest klasyfikacja leków według kategorii FDA (A, B, C, D, X) określająca potencjalne ryzyko teratogenne. Lekarz przepisujący leki kobietom w wieku rozrodczym powinien zawsze rozważyć stosunek korzyści do ryzyka oraz poinformować pacjentkę o potencjalnych zagrożeniach. Niektóre substancje teratogenne mogą powodować poważne malformacje nawet przy jednorazowej ekspozycji w krytycznym okresie rozwoju.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bonapiryna 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego wykazały brak działania rakotwórczego w długoterminowym eksperymencie na szczurach (0,5% w karmie przez 68 tygodni) oraz brak mutagenności w teście Amesa. Jednakże, in vitro zaobserwowano indukcję aberracji chromosomalnych w ludzkich fibroblastach, co sugeruje potencjał genotoksyczny. W zakresie wpływu na reprodukcję, kwas acetylosalicylowy wykazuje działanie teratogenne, embrio- i fetotoksyczne, zaburza implantację zarodka oraz hamuje owulację u szczurów, co wskazuje na negatywny wpływ na rozwój płodu i funkcje rozrodcze. U potomstwa zwierząt poddanych ekspozycji przed porodem odnotowano deficyty w uczeniu się, co może świadczyć o neurotoksycznym działaniu leku. Szczegółowe informacje dotyczące stosowania w ciąży dostępne są w charakterystyce produktu leczniczego (punkt 4.6).
aberracja chromosomalna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fibroblast ludzki, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, hamowanie owulacji, implantacja zarodka, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, objawy toksyczne, owrzodzenie przewodu pokarmowego, przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego, śpiączka, stężenie kwasu salicylowego w osoczu, test Amesa, uszkodzenie nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Haloperidol UNIA 2 mg/ml
Przedkliniczne badania haloperydolu, obejmujące modele zwierzęce i badania in vitro, nie wykazały istotnego ryzyka toksyczności ani genotoksyczności przy wielokrotnym podawaniu. Jednakże obserwowano obniżenie płodności, ograniczone działanie teratogenne i embriotoksyczne u gryzoni, co wskazuje na potencjalne ryzyko stosowania leku w ciąży. W badaniach dotyczących kancerogenności zaobserwowano zależny od dawki wzrost gruczolaków przysadki i nowotworów gruczołów sutkowych u samic myszy, prawdopodobnie związany z długotrwałym blokowaniem receptorów dopaminowych D2 i hiperprolaktynemią, choć znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje niejasne.
badanie in vitro, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt embriotoksyczny, gruczolak przysadki mózgowej, haloperydol, hiperprolaktynemia, kanał potasowy hERG, komorowe zaburzenia rytmu, nowotwór gruczołu sutkowego, obniżenie płodności, odstęp QTc, potencjał genotoksyczny, receptor dopaminowy D2, ryzyko kardiologiczne, stężenie terapeutyczne, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Loperamid Dr. Max 2 mg
Aktualne dane nie wskazują na teratogenne lub embriotoksyczne działanie loperamidu, jednak stosowanie preparatu Loperamid Dr.Max (2 mg chlorowodorku loperamidu w kapsułce) w okresie ciąży wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, kiedy zachodzi organogeneza. Lek nie jest zalecany u kobiet ciężarnych, a w przypadku biegunki konieczna jest konsultacja lekarska w celu wyboru bezpieczniejszej alternatywy terapeutycznej. Podczas terapii należy indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka, uwzględniając stan kliniczny pacjentki. Preparat zawiera także 130 mg laktozy jednowodnej, co może mieć znaczenie u pacjentek z nietolerancją laktozy.
biegunka, chlorowodorek loperamidu, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, farmakokinetyka, farmakoterapia, laktacja, laktoza jednowodna, loperamid, mleko kobiece, nietolerancja laktozy, okres rozrodczy, organogeneza, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie leku do mleka, suplementacja elektrolitów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tezeo 80 mg
Badania przedkliniczne telmisartanu wykazały istotne zmiany hematologiczne, takie jak obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz wartości hematokrytu u szczurów i psów, co wskazuje na potencjalne ryzyko anemii. W zakresie funkcji nerek zaobserwowano podwyższenie stężenia azotu, mocznika, kreatyniny oraz potasu w surowicy, co wymaga monitorowania funkcji nerek podczas terapii. Morfologiczne zmiany nerek u psów obejmowały poszerzenie i zanik kanalików nerkowych. Dodatkowo, u obu gatunków zwierząt stwierdzono uszkodzenia błony śluzowej żołądka, manifestujące się nadżerkami, owrzodzeniami i stanem zapalnym, co może przekładać się na działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego. Zmiany w układzie renina-angiotensyna, takie jak zwiększona aktywność reninowa osocza oraz przerost i rozrost komórek aparatu przykłębuszkowego, nie wydają się mieć istotnego znaczenia klinicznego.
aktywność reninowa osocza, anemia, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerek, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, hematokryt, hemodynamiczna czynność nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanalik nerkowy, kreatynina we krwi, mocznik, nadżerka, owrzodzenie, potas w surowicy, przewód pokarmowy, telmisartan, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zmiana zapalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polmatine 20 mg
Memantyna, substancja czynna leku Polmatine, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, obejmujących toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na rozród i rozwój płodu. W krótkoterminowych badaniach na szczurach zaobserwowano neurotoksyczne zmiany typu Olney’a przy bardzo wysokich stężeniach memantyny w surowicy, poprzedzone objawami ataksji, jednak zmiany te nie występowały w badaniach długoterminowych na różnych gatunkach. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podawaniu u psów i gryzoni stwierdzono zmiany w narządzie wzroku, które nie pojawiły się u małp ani w badaniach klinicznych u ludzi. U gryzoni odnotowano odkładanie fosfolipidów w makrofagach płucnych związane z akumulacją memantyny w lizosomach, jednak efekt ten występował tylko przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.
amfifilne kationy, antagonista receptora, ataksja, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, lizosomy, makrofagi płucne, martwica, memantyna, narząd wzroku, odkładanie fosfolipidów, potencjał rakotwórczy, receptor NMDA, stężenie maksymalne leku, tkanka płucna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie typu Olneya, wakuolizacja, zmiany neurodegeneracyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diclac 50 50 mg
Przedkliniczne badania diklofenaku sodowego, substancji czynnej preparatu Diclac 50, nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania terapeutycznego u ludzi. Standardowe testy farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły efektów klinicznie istotnych przy dawkach terapeutycznych. Ponadto, testy genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały potencjału mutagennego ani rakotwórczego diklofenaku sodowego. Ocena wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa u zwierząt laboratoryjnych nie wskazała na działanie teratogenne, z wyjątkiem minimalnych efektów przy dawkach toksycznych dla matki.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, diklofenak sodowy, dystocja, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hamowanie owulacji, inhibitor syntezy prostaglandyn, kancerogenny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, toksyczność wielokrotna, trzeci trymestr ciąży, układ sercowo-naczyniowy, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Risperon 3 mg
Badania przedkliniczne rysperydonu wykazały dawkozależne efekty na układ rozrodczy i hormonalny u szczurów i psów, związane z blokadą receptorów dopaminergicznych D2 i wzrostem stężenia prolaktyny. Wykazano brak działania teratogennego, jednak obserwowano zaburzenia zachowań rodzicielskich, zmniejszoną masę urodzeniową i niższą przeżywalność potomstwa u szczurów, a także deficyty funkcji poznawczych po ekspozycji prenatalnej. U młodych psów stwierdzono opóźnienie dojrzewania płciowego oraz wpływ na rozwój kości długich przy dawkach 15-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę u młodzieży (1,5 mg/dobę). Rysperydon nie wykazywał działania genotoksycznego, jednak w badaniach rakotwórczych zaobserwowano powiększenie gruczolaków przysadki, trzustki i gruczołów mlecznych, co wiąże się z przewlekłą hiperprolaktynemią, choć znaczenie tych zmian dla ludzi pozostaje niejasne.
antagonista dopaminy, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dojrzewanie płciowe, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak gruczołów mlecznych, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, hiperprolaktynemia, monitorowanie EKG, odstęp QT, prolaktyna, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, torsade de pointes - Leksykon substancji czynnych
Sodu siarczan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa siarczanu sodu, substancji czynnej produktu Plenvu (9 g/saszetka), nie wykazały istotnego potencjału toksyczności ogólnoustrojowej, genotoksyczności ani rakotwórczości. Stężenie jonów siarczanowych w 500 ml roztworu dawki pierwszej wynosi 63,4 mmol/500 ml. W badaniach na szczurach z użyciem pokrewnego produktu Movicol (zawierającego makrogol 3350, również obecny w Plenvu) nie stwierdzono toksycznego wpływu na zarodek ani działania teratogennego, nawet przy dawkach 20-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną u ludzi. W badaniach na królikach, gatunku szczególnie wrażliwym na działanie substancji na przewód pokarmowy, zaobserwowano pośrednie efekty na płód i łożysko (zmniejszenie masy, żywotności, częstsze poronienia i deformacje kończyn) przy dawkach odpowiadających maksymalnej dawce u ludzi, jednak bez wykazania działania teratogennego.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, chlorek potasu, chlorek sodu, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, jony siarczanowe, makrogol 3350, poronienie, rakotwórczość, równowaga elektrolitowa, siarczan sodu, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność systemowa, toksyczność zarodkowa, zaburzenie elektrolitowe, zgięcie kończyn - Leksykon leków
Interakcje leku – Lenalidomide Medical Valley 10 mg
Lenalidomid wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które należy uwzględnić w terapii pacjentów, zwłaszcza ze szpiczakiem mnogim. Szczególną uwagę należy zwrócić na zwiększone ryzyko powikłań zakrzepowych przy jednoczesnym stosowaniu czynników wpływających na erytropoezę oraz hormonalnej terapii zastępczej, co wymaga rozważenia profilaktyki przeciwzakrzepowej. Lenalidomid w dawce 10 mg/dobę nie wpływa istotnie na farmakokinetykę warfaryny (25 mg) ani odwrotnie, jednak ze względu na możliwą indukcję enzymów przez deksametazon, zaleca się ścisłe monitorowanie INR. Jednoczesne podawanie lenalidomidu zwiększa stężenie digoksyny (0,5 mg) o około 14%, co wymaga regularnej kontroli jej poziomu w surowicy. Ponadto, współstosowanie lenalidomidu ze statynami wiąże się z wysokim ryzykiem rabdomiolizy, dlatego konieczne jest monitorowanie kinazy kreatynowej i objawów mięśniowych, zwłaszcza w pierwszych tygodniach terapii.
digoksyna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, erytropoeza, farmakokinetyka lenalidomidu, glikoproteina p, hormonalna terapia zastępcza, hormonalny środek antykoncepcyjny, induktor enzymów, inhibitor glikoproteiny p, interakcja międzylekowa, kinaza kreatynowa, lek przeciwzakrzepowy, OUN, powikłanie zakrzepowe, profilaktyka przeciwzakrzepowa, rabdomioliza, statyny, stężenie digoksyny, stężenie warfaryny, szpiczak mnogi, warfaryna, wskaźnik INR - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lacosamide Neuraxpharm 50 mg
W pracy z pacjentkami w wieku rozrodczym stosującymi lakozamid konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu dotyczącego planów prokreacyjnych oraz omówienie kwestii skutecznej antykoncepcji. Należy poinformować o zwiększonym ryzyku wystąpienia wad rozwojowych u potomstwa kobiet leczonych lekami przeciwpadaczkowymi, które jest 2-3-krotnie wyższe niż w populacji ogólnej (około 3%). Szczególną uwagę zwraca się na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania lakozamidu w ciąży – badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania teratogennego, jednak zaobserwowano toksyczność zarodkową przy dawkach toksycznych dla samic. Lakozamid powinien być stosowany w ciąży wyłącznie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a decyzja o kontynuacji terapii wymaga indywidualnej, starannej analizy.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Betahistyna Bluefish 16 mg
Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej betahistyny dichlorowodorku przeprowadzono na szczurach (18 miesięcy) i psach (6 miesięcy), wykazując dobrą tolerancję dawek do 500 mg/kg mc. u szczurów oraz 25 mg/kg mc. u psów, bez istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych i histopatologicznych. Objawy niepożądane, takie jak wymioty u psów, pojawiły się przy dawce 300 mg/kg mc., a przekrwienie tkanek u szczurów przy dawkach ≥39 mg/kg mc. Badania mutagenności potwierdziły brak działania mutagennego, a analiza histopatologiczna tkanek szczurów po 18 miesiącach nie wykazała cech rakotwórczości, co wskazuje na brak potencjału kancerogennego betahistyny nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne.
badanie histologiczne, badanie histopatologiczne, betahistyny dichlorowodorek, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, implantacja zarodka, nieprawidłowości szkieletu, parametry biochemiczne i hematologiczne, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Dekstrometorfan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dekstrometorfan bromowodorek wykazuje stosunkowo wysoką toksyczność ostrą z LD50 wynoszącymi odpowiednio 165 mg/kg u myszy, 350 mg/kg u szczurów oraz 336 mg/kg u świnek morskich po podaniu doustnym. Dawki rzędu 1,5 g/dobę indukowały objawy neurologiczne takie jak pobudzenie, łagodna ataksja, dysartria oraz upośledzenie oddychania, jednakże 100-krotne przekroczenie standardowej dawki nie powodowało zgonów u zwierząt doświadczalnych. Badania toksyczności przewlekłej (0,1-100 mg/kg) prowadzone przez 13-27 tygodni u szczurów oraz 14 tygodni u psów wykazały jedynie spadek masy ciała o 10-20% przy najwyższej dawce, bez innych istotnych efektów toksycznych zależnych od substancji. Wyniki testów mutagenności są niejednoznaczne, jednak brak jest klinicznie istotnego działania genotoksycznego w badaniach in vitro i in vivo z analogicznymi związkami. Długoterminowe badania rakotwórczości nie są dostępne, a obecne dane nie wskazują na istotne ryzyko karcinogenne związane z dekstrometorfanem.
Badania reprodukcyjne u szczurów nie wykazały embriotoksyczności ani toksyczności przed- i poporodowej do dawki 50 mg/kg/dobę, jednak brak jest wystarczających danych dotyczących potencjalnego działania teratogennego oraz wpływu na płodność. W literaturze podkreśla się ograniczenia w dostępnych danych, co wskazuje na konieczność dalszych badań w tych obszarach. Ponadto, potencjalne interakcje z innymi układami, np. hamowanie aktywności TSH przez wyciąg z liści melisy, zostały odnotowane, choć ich znaczenie kliniczne pozostaje nieznane. Podsumowując, na podstawie dostępnych danych przedklinicznych dekstrometorfan cechuje się względnym bezpieczeństwem stosowania, bez istotnych zagrożeń toksykologicznych dla ludzi, jednakże wymaga się dalszych badań w zakresie działania teratogennego, rakotwórczego oraz wpływu na płodność.
ataksja, dekstrometorfan bromowodorek, dyzartria, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie przeciwkaszlowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, hormon tyreotropowy, LD50, Melissa officinalis, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, upośledzenie oddychania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azycyna 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa azytromycyny wykazały, że podawanie leku w dawkach do 40-krotnie przekraczających kliniczne nie powodowało trwałych ani nieodwracalnych objawów toksyczności, choć obserwowano przemijającą fosfolipidozę. Standardowe testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co potwierdza brak negatywnego wpływu na materiał genetyczny. Nie przeprowadzono badań długoterminowych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego, co jest uzasadnione krótkotrwałym schematem terapeutycznym azytromycyny. W badaniach embriotoksyczności na myszach i szczurach nie stwierdzono działania teratogennego, jednak przy wysokich dawkach (100-200 mg/kg mc./dobę) zaobserwowano niewielkie opóźnienie kostnienia płodów oraz zwiększenie masy ciała samic ciężarnych.
aberracja chromosomowa, antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksyczności, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, kancerogeneza, malformacja, mutacja genowa, opóźnienie kostnienia, potencjał mutagenny, rozwój okołoporodowy, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Levothyroxine Accord 12,5 mcg
Terapia lewotyroksyną sodową, w tym preparatem Levothyroxine Accord, powinna być kontynuowana przez cały okres ciąży i laktacji, z uwzględnieniem zwiększonego zapotrzebowania na hormony tarczycy w ciąży. Konieczne jest regularne monitorowanie stężenia TSH w surowicy krwi w każdym trymestrze, gdyż podwyższone wartości mogą pojawić się już od 4. tygodnia ciąży i wymagają zwiększenia dawki lewotyroksyny. Po porodzie dawkę należy niezwłocznie przywrócić do poziomu sprzed ciąży, a prawidłowe wartości TSH powinny zostać osiągnięte w ciągu 6-8 tygodni. Stosowanie lewotyroksyny w zalecanych dawkach nie wykazuje działania teratogennego ani toksycznego, jednak nadmierne dawki mogą negatywnie wpływać na rozwój płodu i postnatalny.
dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, hormon tyreotropowy, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, parametr hormonalny, rozwój postnatalny, sekrecja TSH, substancja radioaktywna, terapia skojarzona, TSH, zahamowanie czynności tarczycy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mononit 40 40 mg
Izosorbidu monoazotan, substancja czynna preparatu Mononit 40, wykazuje niski profil toksyczności ostrej z LD50 doustnym w zakresie 2000-2500 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności przewlekłej na psach (52 tygodnie) i szczurach (78 tygodni) pierwsze objawy toksyczne pojawiły się odpowiednio przy dawkach 90 mg/kg i 405 mg/kg m.c., co jest znacznie wyższe niż dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Badania reprodukcyjne na szczurach i królikach, obejmujące płodność, teratogenność oraz rozwój potomstwa, nie wykazały działania teratogennego nawet przy dawkach toksycznych dla samic ciężarnych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w okresie ciąży.
badanie karcynogenności, badanie teratogenności, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, in vitro, in vivo, indeks terapeutyczny, izosorbidu monoazotan, LD50, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Methylprednisolone Sopharma 250 mg
Przedkliniczne badania metyloprednizolonu, substancji czynnej preparatu Methylprednisolone Sopharma, potwierdziły brak nieoczekiwanych zagrożeń w konwencjonalnych testach farmakologicznych bezpieczeństwa oraz toksyczności po podaniu wielokrotnym. Obserwowane działania toksyczne były zgodne z typowymi efektami długotrwałej ekspozycji na egzogenne glikokortykosteroidy, co jest istotne przy planowaniu terapii. Nie przeprowadzono długoterminowych badań rakotwórczości ze względu na krótkotrwały charakter stosowania leku. Badania mutagenności, prowadzone na komórkach bakteryjnych i ssaków, nie wykazały potencjału mutagennego metyloprednizolonu.
aberracja chromosomowa, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, masa urodzeniowa, metyloprednizolon, mutacja genetyczna, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, płód, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozszczep podniebienia, steroid nadnerczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, wada rozwojowa szkieletu, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xaleba 60 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa etorykoksybu, substancji czynnej leku XALEBA, nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego u myszy. U szczurów, przy dawkach przekraczających ponad dwukrotnie dobową dawkę stosowaną u ludzi (90 mg), zaobserwowano rozwój gruczolaków wątrobowokomórkowych i pęcherzykowych tarczycy, co jest związane z indukcją enzymów CYP specyficzną dla tego gatunku i nie ma prawdopodobnie znaczenia klinicznego u ludzi. Toksyczność przewodu pokarmowego u szczurów nasilała się wraz ze wzrostem dawki i czasu ekspozycji, z owrzodzeniami obserwowanymi już przy stężeniach porównywalnych do tych osiąganych u ludzi po dawce terapeutycznej. U psów stwierdzono zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego przy wyższych stężeniach leku.
działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt kancerogenny, etorykoksyb, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP, indukcja CYP3A, karmienie piersią, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, stosowanie w ciąży, substancja czynna, układ pokarmowy, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibandronic Acid Viatris 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu ibandronowego, substancji czynnej leku Ibandronic Acid Viatris, wykazały toksyczność nerkową jedynie u psów przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na ograniczone znaczenie kliniczne tych efektów. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani karcynogennego, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa substancji. W zakresie wpływu na reprodukcję, doustne podanie kwasu ibandronowego u szczurów i królików nie wykazało teratogenności ani toksyczności płodowej, a także brak działań niepożądanych u potomstwa F1 przy dawkach co najmniej 35-krotnie wyższych niż terapeutyczne u ludzi.
aktywność genetyczna, badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, bisfosfonian, droga doustna, dystocja, działanie niepożądane, działanie teratogenne, efekt karcynogenny, Ibandronic Acid Viatris, kwas ibandronowy, płodność, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność płodowa, uszkodzenie nerek, utrata zarodka przedimplantacyjna, właściwość genotoksyczna, właściwość rakotwórcza, zaburzenie rozwojowe narządów trzewnych, zespół miedniczkowo-moczowodowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Trelema 50 mg
Podczas konsultacji z pacjentkami w wieku reprodukcyjnym leczonymi lakozamidem (Trelema) konieczne jest szczegółowe omówienie wpływu leku na płodność, przebieg ciąży oraz karmienie piersią. Lekarz powinien podkreślić konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii oraz przeprowadzić indywidualną ocenę korzyści i ryzyka w przypadku planowania ciąży, uwzględniając częstość i nasilenie napadów padaczkowych. W populacji kobiet z padaczką ryzyko wad rozwojowych potomstwa jest 2-3-krotnie wyższe niż w populacji ogólnej (około 3%). Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa lakozamidu w ciąży, a badania przedkliniczne na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, choć zaobserwowano toksyczność zarodkową przy dawkach toksycznych dla samic. Lakozamid należy stosować w ciąży tylko, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a decyzja o kontynuacji terapii powinna być indywidualna i uwzględniać możliwość alternatywnych metod leczenia.
antykoncepcja, AUC, dawka toksyczna, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, karmienie piersią, lakozamid, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, maksymalna zalecana dawka, napad padaczkowy, padaczka, padaczka w ciąży, płód, płodność, politerapia przeciwpadaczkowa, przenikanie do mleka, terapia wielolekowa, toksyczność, toksyczność matczyna, Trelema, wada rozwojowa, wiek reprodukcyjny, wiek rozrodczy - Leksykon substancji czynnych
Lit – Przeciwwskazania stosowania
Węglan litu (Lithium Carbonicum GSK 250 mg) jest skutecznym lekiem w terapii zaburzeń afektywnych, zwłaszcza choroby afektywnej dwubiegunowej, jednak jego stosowanie wymaga uwzględnienia szeregu bezwzględnych przeciwwskazań. Należą do nich nadwrażliwość na węglan litu lub substancje pomocnicze (w tym 120,5 mg laktozy jednowodnej w preparacie), ciężka niewydolność nerek, świeżo przebyty zawał mięśnia sercowego, organiczne uszkodzenia mózgu, białaczka, ciąża (szczególnie I trymestr) oraz okres karmienia piersią. Przeciwwskazania te wynikają z ryzyka kumulacji leku i toksyczności przy niewydolności nerek, potencjalnych zaburzeń rytmu serca, nasilenia neurotoksyczności, wpływu na układ krwiotwórczy oraz teratogenności (m.in. ryzyko anomalii Ebsteina u płodu).
anomalia Ebsteina, bezwzględne przeciwwskazanie, białaczka, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba sercowo-naczyniowa, działanie teratogenne, karmienie piersią, laktoza jednowodna, Lithium Carbonicum GSK, neurotoksyczność, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, ośrodkowy układ nerwowy, układ krwiotwórczy, uszkodzenie mózgu, wada układu sercowo-naczyniowego, wada wrodzona płodu, węglan litu, zaburzenie afektywne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności tarczycy, zaburzenie przewodnictwa, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Mietlica pospolita – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Mietlica pospolita (Agrostis tenuis) jest jednym z 13 alergoidów pyłków traw zawartych w preparacie POLLINEX+Rye, stosowanym w immunoterapii alergicznej. Alergoidy te są chemicznie modyfikowane aldehydem glutarowym i adsorbowane na L-tyrozynie, co zmienia ich strukturę i immunoreaktywność. Badania kliniczne nie wykazały negatywnego wpływu preparatu na płodność, jednak rozpoczynanie immunoterapii u kobiet w ciąży jest przeciwwskazane ze względu na nieprzewidywalne zmiany w odpowiedzi immunologicznej i ryzyko modyfikacji reaktywności na alergen. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii możliwa jest kontynuacja leczenia po indywidualnej ocenie stanu zdrowia, reakcji na preparat oraz bilansie korzyści i ryzyka. Preparat nie wykazał działania teratogennego, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania w ciąży.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Betaxomyl 20 mg
Chlorowodorek betaksololu w dawce 20 mg nie wykazuje negatywnego wpływu na płodność, jednak u kobiet planujących ciążę zaleca się konsultację w celu ewentualnej zmiany terapii. Dane kliniczne dotyczące stosowania betaksololu w ciąży są niewystarczające, a badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania teratogennego. Ze względu na farmakodynamiczne właściwości leku, istnieje ryzyko wystąpienia u płodu i noworodka działań niepożądanych takich jak hipoglikemia, niedociśnienie tętnicze, bradykardia oraz zespół niewydolności oddechowej. Stosowanie Betaxomylu w ciąży jest przeciwwskazane, chyba że korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, co wymaga indywidualnej oceny i monitorowania.
antagonista receptorów beta-adrenergicznych, betaksolol, bradykardia, chlorowodorek betaksololu, czynność serca płodu, działanie farmakologiczne, działanie teratogenne, hipoglikemia, monitoring płodu, niedociśnienie tętnicze, stężenie leku w mleku, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie oddechowe, zespół niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nossin 5 mg
Przedkliniczne badania lewocetyryzyny dichlorowodorku, składnika aktywnego leku Nossin w dawce 5 mg, wykazały brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie substancji nie powodowało istotnych zmian patologicznych ani zaburzeń funkcjonalnych narządów wewnętrznych, co potwierdza korzystny stosunek korzyści do ryzyka. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA, a badania długoterminowe na modelach zwierzęcych nie wskazały na działanie rakotwórcze leku.
aberracja chromosomowa, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt kumulacyjny, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, lewocetyryzyna dichlorowodorek, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doxazosin Aurobindo 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa doksazosyny, substancji czynnej leku Doxazosin Aurobindo, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne testy farmakologiczne oraz badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły istotnych zagrożeń dla pacjentów, potwierdzając akceptowalną tolerancję leku przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały potencjału mutagennego ani onkogennego, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzeń genetycznych i indukcji nowotworów. Ponadto, ocena tolerancji ze strony układu pokarmowego nie wykazała nieprawidłowości, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, doksazosyna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt onkogenny, genotoksyczność, laktacja, materiał genetyczny, potencjał mutagenny, przeżywalność płodu, stężenie osoczowe, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie DNA, wada wrodzona, znakowanie promieniotwórcze - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Oculobrim 2 mg/ml
Produkt leczniczy Oculobrim, zawierający brymonidynę winian w stężeniu 2 mg/ml (65,2 µg brymonidyny winianu na kroplę, co odpowiada 43 µg czystej brymonidyny), stosowany w postaci kropli do oczu, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentek w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dotychczas brak jest jednoznacznych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania brymonidyny winianu w ciąży u ludzi; dostępne informacje pochodzą głównie z badań na modelach zwierzęcych, które nie wykazały działania teratogennego, jednak przy wysokich stężeniach u królików zaobserwowano zwiększoną częstość utraty ciąży przed zagnieżdżeniem zarodka oraz ograniczenie wzrostu pourodzeniowego. Z tego względu stosowanie Oculobrimu w ciąży jest dopuszczalne wyłącznie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a decyzja powinna być indywidualnie dostosowana do stanu klinicznego pacjentki i zaawansowania ciąży.
alternatywne metody leczenia, brymonidyna winian, chlorek benzalkoniowy, działania niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, krople do oczu, Oculobrim, przenikanie do mleka kobiecego, rozwój embrionalny, stężenie w osoczu, wady rozwojowe płodu, wiek rozrodczy, zaawansowanie ciąży, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Egiramlon 5 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Egiramlon, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały, że toksyczność ramiprylu jest niska przy jednorazowym podaniu doustnym u psów i gryzoni, natomiast przewlekłe podawanie w dawkach do 8 mg/kg/dobę u małp i psów było dobrze tolerowane. Zaobserwowano farmakodynamiczne zmiany, takie jak przerost aparatu przykłębuszkowego przy dawkach 250 mg/kg/dobę oraz zmiany elektrolitowe i morfologiczne krwi. Szczególnie istotne jest nieodwracalne uszkodzenie nerek u bardzo młodych szczurów po pojedynczej dawce ramiprylu. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności, jednak dawki ≥50 mg/kg u ciężarnych szczurów powodowały uszkodzenia nerek potomstwa. Ramipryl nie wykazał działania mutagennego ani genotoksycznego.
aparat przykłębuszkowy, badania przedkliniczne, dane przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, folikulotropina, genotoksyczność, gęstość plemników, komórki Sertoliego, morfologia krwi, mutagenność, opóźniony poród, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, ramipryl i amlodypina, rozdęcie miedniczki nerkowej, spermatydy, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, wydłużony poród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dutilox 60 mg
Duloksetyna nie wykazuje potencjału genotoksycznego ani działania rakotwórczego u szczurów, choć obserwowano obecność wielojądrzastych komórek w wątrobie, o niejasnym znaczeniu klinicznym. U samic myszy podawanie dużej dawki 144 mg/kg/dobę wiązało się ze zwiększoną częstością gruczolaków i raków wątroby, prawdopodobnie z powodu indukcji enzymów mikrosomalnych. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawka 45 mg/kg/dobę powodowała zmniejszenie spożycia pokarmu, masy ciała, zaburzenia cyklu rujowego, obniżenie wskaźnika żywych urodzeń oraz przeżycia potomstwa, co koreluje z maksymalną ekspozycją kliniczną (AUC). U królików stwierdzono wady rozwojowe układu sercowo-naczyniowego i kostnego przy ekspozycji poniżej maksymalnej klinicznej, jednak wyniki te były niejednoznaczne w zależności od formy chemicznej leku.
cykl rujowy, dawka niepowodująca działań niepożądanych, duloksetyna, działania neurobehawioralne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, genotoksyczność, gruczolak wątroby, indukcja enzymów wątrobowych, NOAEL, toksyczność leku, wady układu sercowo-naczyniowego, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wątrobowe enzymy mikrosomalne, wielojądrzaste komórki wątroby, wskaźnik żywych urodzeń, zaburzenia zachowania potomstwa, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ulgix Laxi 50 mg
Stosowanie dokuzynianu sodu (50 mg) zawartego w preparacie Ulgix Laxi u kobiet w ciąży wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka przez lekarza prowadzącego, ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa dla płodu. Szczególną ostrożność zaleca się zwłaszcza w I trymestrze ciąży, kiedy ryzyko teratogenne jest największe. Lekarz powinien rozważyć alternatywne metody leczenia o lepiej udokumentowanym profilu bezpieczeństwa, stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas oraz monitorować stan pacjentki i rozwijającego się płodu. W charakterystyce produktu brak jest danych dotyczących wpływu dokuzynianu sodu na płodność u kobiet i mężczyzn.
bezpieczeństwo stosowania, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, dokuzynian sodu, działanie teratogenne, glikol propylenowy, karmienie piersią, laktacja, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka matki, sorbitol, stosunek korzyści do ryzyka, substancja pomocnicza, trymestr ciąży, Ulgix Laxi - Leksykon substancji czynnych
Rajgras wyniosły – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Immunoterapia alergenowa z wykorzystaniem produktów zawierających rajgras wyniosły (Arrhenatherum elatius), takich jak Catalet T, Perosall T13 oraz POLLINEX+Rye, nie posiada wystarczających danych klinicznych dotyczących wpływu na płodność, bezpieczeństwa stosowania w ciąży oraz podczas karmienia piersią. Brak jest kompleksowych badań oceniających potencjalne ryzyko dla matki i płodu, choć badania teratogenności dla POLLINEX+Rye nie wykazały działania teratogennego. Rozpoczęcie immunoterapii w trakcie ciąży i laktacji jest przeciwwskazane ze względu na nieprzewidywalne zmiany w odpowiedzi immunologicznej i ryzyko niepożądanych reakcji, które mogą wpłynąć na przebieg ciąży. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii możliwa jest kontynuacja leczenia po indywidualnej ocenie stanu klinicznego i konsultacji lekarskiej, z koniecznością ścisłego monitorowania pacjentki.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Owoc Anyżu –
Produkt leczniczy Owoc Anyżu, zawierający 2,0 g owocu anyżu (Pimpinella anisum L., fructus) w saszetkach do zaparzania, nie posiada odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Ze względu na brak danych dotyczących przenikania składników do mleka matki oraz potencjalnego wpływu na płód i noworodka, preparat nie jest zalecany w okresie ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, oraz w okresie laktacji. Lekarze powinni informować pacjentki o braku potwierdzonych danych klinicznych i zalecać unikanie stosowania produktu w tych okresach, a w przypadku konieczności terapii rozważyć przerwanie karmienia piersią.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nintedanib STADA 150 mg
Przedkliniczne badania nintedanibu wykazały stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa przy jednorazowej ekspozycji, jednak wielokrotne podawanie leku u młodych szczurów powodowało nieodwracalne zmiany w szkliwie i zębinie siekaczy oraz odwracalne pogrubienie chrząstek nasadowych, co jest charakterystyczne dla inhibitorów VEGFR-2. U innych gatunków (psy, makaki jawajskie i rezus) obserwowano objawy toksyczne takie jak biegunka, wymioty, zmniejszone spożycie pokarmu i utratę masy ciała. Wątrobowe markery enzymatyczne pozostawały stabilne u szczurów, psów i makaków jawajskich, natomiast u makaków rezus odnotowano łagodne, niepowiązane z poważnymi działaniami niepożądanymi, podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych. Badania rozrodczości ujawniły działanie letalne i teratogenne nintedanibu u szczurów i królików przy ekspozycjach poniżej lub około 3-krotnie wyższych niż maksymalna zalecana dawka dla człowieka (MRHD 150 mg x 2/dobę), z wpływem na rozwój szkieletu osiowego i dużych tętnic oraz serca.
badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, biegunka, chrząstki nasadowe, dawka terapeutyczna, działania niepożądane przewodu pokarmowego, działanie letalne na zarodki, działanie mutagenne, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, inhibitor VEGFR-2, karmienie piersią, nintedanib, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, toksyczność ogólna, wymioty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aciclovir Aurovitas 400 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru, substancji czynnej produktu Aciclovir Aurovitas 400 mg, wykazały brak właściwości mutagennych i rakotwórczych zarówno w testach in vitro, jak i in vivo na modelach zwierzęcych. Długoterminowe podawanie leku szczurzym i mysim nie wykazało zwiększonego ryzyka nowotworów. Ocena teratogenności potwierdziła brak działania embriotoksycznego i teratogennego w standardowych badaniach na szczurach, królikach i myszach, z wyjątkiem niestandardowego badania, gdzie bardzo wysokie dawki podskórne wywołały wady płodów wraz z objawami toksyczności u samic, co nie ma bezpośredniego przełożenia na dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.
acyklowir, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, mutacja genetyczna, płodność, podanie doustne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, spermatogeneza, toksyczność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Supremin 4 mg/5 ml
Supremin w postaci syropu zawierający 4 mg/5 ml butamiratu cytrynianu wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Stosowanie w pierwszym trymestrze ciąży jest niewskazane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i ryzyko teratogenności w okresie organogenezy. W drugim i trzecim trymestrze lek może być podawany jedynie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, po indywidualnej ocenie klinicznej. Podobne zasady dotyczą stosowania podczas laktacji, gdzie brak jest danych o przenikaniu butamiratu do mleka kobiecego, co wymaga rozważenia przerwania karmienia lub odstawienia leku. Dodatkowo, syrop zawiera substancje pomocnicze takie jak aspartam (12,5 mg/5 ml), kwas benzoesowy (7,5 mg/5 ml), metylu parahydroksybenzoesan (7,5 mg/5 ml), maltitol (2,5 g/5 ml), sód (3,1 mg/5 ml), glikol propylenowy (9,2 mg/5 ml), etanol (6,2 mg/5 ml) oraz alkohol benzylowy (0,08 mg/5 ml), które mogą mieć znaczenie kliniczne w tych grupach pacjentek.
alkohol benzylowy, aspartam, butamiratu cytrynian, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie teratogenne, glikol propylenowy, karmienie piersią, kwas benzoesowy, laktacja, maltitol ciekły, metylu parahydroksybenzoesan, organogeneza, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie do mleka kobiecego, substancja pomocnicza, syrop przeciwkaszlowy, wiek rozrodczy, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lenalidomide Zentiva 25 mg
Lenalidomid, substancja czynna o działaniu immunomodulującym, jest dostępny w postaci kapsułek twardych w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg (zawierających odpowiednio 66,4 mg, 132,9 mg, 199,3 mg i 332,2 mg laktozy). Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania Lenalidomide Zentiva jest nadwrażliwość na lenalidomid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nietolerancją tego cukru, zwłaszcza przy wyższych dawkach. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży ze względu na udowodnione działanie teratogenne, które może prowadzić do poważnych wad wrodzonych lub śmierci płodu.
działania niepożądane, działanie immunomodulujące, działanie teratogenne, kapsułki twarde, lenalidomid, modyfikacja dawkowania, nadwrażliwość pacjenta, nietolerancja laktozy, Program Zapobiegania Ciąży, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, substancje pomocnicze, test ciążowy, wady wrodzone - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Detriol 0,5 mcg
Kalcytriol, aktywna forma witaminy D dostępna w kapsułkach miękkich Detriol (0,25 i 0,5 µg), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak jest odpowiednich, kontrolowanych badań klinicznych u kobiet ciężarnych, jednak dane z modeli zwierzęcych wskazują na toksyczny wpływ dużych dawek witaminy D na reprodukcję. W praktyce klinicznej kalcytriol powinien być stosowany w ciąży wyłącznie, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko dla płodu. Przedawkowanie może prowadzić do przedłużonej hiperkalcemii, skutkującej poważnymi konsekwencjami rozwojowymi, takimi jak upośledzenie fizyczne i umysłowe, nadzastawkowe zwężenie aorty oraz retinopatia. Dane kliniczne nie wskazują na teratogenność kalcytriolu w dawkach terapeutycznych u ludzi, co jest istotne przy podejmowaniu decyzji terapeutycznych.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lipanor 100 mg
Cyprofibrat, substancja czynna leku Lipanor w dawce 100 mg, jest przeciwwskazany w okresie ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania u kobiet ciężarnych oraz obserwowane toksyczne i teratogenne efekty w badaniach na modelach zwierzęcych. Przed rozpoczęciem terapii należy wykluczyć ciążę, a pacjentki w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję. W przypadku zajścia w ciążę podczas leczenia konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii. Brak jest jednoznacznych danych dotyczących wpływu cyprofibratu na płodność u ludzi, dlatego planujące ciążę pacjentki powinny omówić z lekarzem strategię terapeutyczną, w tym przerwanie stosowania leku przed poczęciem.
- Leksykon substancji czynnych
Amsakryna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Amsakryna (Amsidyl, 75 mg/1,5 ml) wykazuje działanie teratogenne i toksyczne na układ rozrodczy, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych. Ze względu na brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych, preparat jest przeciwwskazany w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze. W przypadku konieczności terapii u kobiet ciężarnych należy przeprowadzić szczegółową analizę korzyści i ryzyka, uwzględniając stan kliniczny oraz dostępność alternatywnych metod leczenia. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia oraz przez 3 miesiące po jego zakończeniu, natomiast mężczyźni – podczas terapii i przez 6 miesięcy po jej zakończeniu. Karmienie piersią jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na potencjalne ryzyko dla dziecka, a pacjentki należy poinformować o konieczności przerwania laktacji przed rozpoczęciem terapii.
alternatywne metody terapeutyczne, amsakryna, azoospermia odwracalna, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, krioprezerwacja nasienia, pierwszy trymestr ciąży, przeciwwskazanie do karmienia piersią, przenikanie do mleka kobiecego, skuteczna antykoncepcja, toksyczność reprodukcyjna, upośledzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Maprotylina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Maprotylina, substancja czynna leku Ludiomil, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży, planujących ciążę oraz karmiących piersią. Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, mutagennego ani wpływu na płodność, jednak brak jednoznacznych danych dotyczących bezpieczeństwa u ludzi. Z tego względu maprotyliny nie zaleca się stosować w ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. W przypadku kontynuacji terapii w ciąży, zaleca się przerwanie leczenia co najmniej 7 tygodni przed planowanym porodem, aby zapobiec objawom niepożądanym u noworodka, takim jak duszność, letarg, drażliwość, częstoskurcz, hipotonia, drgawki, drżączka oraz hipotermia.
częstoskurcz, drażliwość, drgawki, drżączka, duszność, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hipotermia, hipotonia, letarg, Ludiomil, maprotylina, mleko kobiece, napad padaczkowy, napięcie mięśniowe, okres okołoporodowy, stężenie substancji czynnej, surowica krwi, termin porodu, uszkodzenie płodu, zaburzenie płodności