działanie teratogenne
Działanie teratogenne oznacza szkodliwy wpływ czynników zewnętrznych na rozwijający się płód, prowadzący do powstania wad wrodzonych. Czynniki teratogenne mogą zaburzać prawidłowy rozwój embrionu i płodu, szczególnie w okresie organogenezy (między 3. a 8. tygodniem ciąży), kiedy kształtują się narządy płodu.
Do substancji o udokumentowanym działaniu teratogennym należą niektóre leki (np. talidomid, izotretynoina, warfaryna, niektóre leki przeciwpadaczkowe), alkohol etylowy, narkotyki, metale ciężkie, a także czynniki fizyczne (promieniowanie jonizujące) oraz niektóre infekcje (np. różyczka, cytomegalia, toksoplazmoza). Wpływ teratogenny zależy od dawki czynnika, czasu ekspozycji oraz okresu rozwoju płodu.
W praktyce klinicznej istotna jest klasyfikacja leków według kategorii FDA (A, B, C, D, X) określająca potencjalne ryzyko teratogenne. Lekarz przepisujący leki kobietom w wieku rozrodczym powinien zawsze rozważyć stosunek korzyści do ryzyka oraz poinformować pacjentkę o potencjalnych zagrożeniach. Niektóre substancje teratogenne mogą powodować poważne malformacje nawet przy jednorazowej ekspozycji w krytycznym okresie rozwoju.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sidretella 30 3 mg + 0,03 mg
Sidretella 30 to złożony doustny środek antykoncepcyjny zawierający 30 µg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu, przeciwwskazany w ciąży. W przypadku zajścia w ciążę podczas stosowania leku należy natychmiast przerwać terapię. Dane epidemiologiczne nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych przy stosowaniu COC przed ciążą ani działania teratogennego przy nieumyślnym stosowaniu we wczesnym okresie ciąży, jednak brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa Sidretella 30 w ciąży. Po porodzie decyzja o ponownym zastosowaniu leku powinna uwzględniać zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej oraz indywidualny profil ryzyka pacjentki zgodnie z zaleceniami Charakterystyki Produktu Leczniczego.
antidotum, ból piersi, drospirenon, działanie teratogenne, etynyloestradiol, hormonalny środek antykoncepcyjny, infekcja pochwy, kandydoza pochwy i sromu, krwawienie międzymiesiączkowe, krwawienie z odstawienia, popęd płciowy, steroid antykoncepcyjny, tabletka powlekana, tkliwość piersi, upławy, wada wrodzona, wydzielina z piersi, zaburzenie miesiączkowania, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bulgaplin 300 mg
Pregabalina, substancja czynna Bulgaplinu, wykazuje dobrą tolerancję w badaniach przedklinicznych przy dawkach odpowiadających klinicznym u ludzi. Jednakże wielokrotne podanie u szczurów i małp ujawniło efekty na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak zmniejszenie aktywności, nadmierna aktywność oraz ataksja. Długoterminowe badania wykazały, że dawki ≥5-krotnie przekraczające maksymalną ekspozycję kliniczną (600 mg/dobę) u starszych szczurów albinotycznych powodowały zwiększoną częstość zaniku siatkówki. Pregabalina nie wykazuje działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, choć toksyczność płodowa pojawia się przy dawkach istotnie wyższych niż kliniczne. Zaburzenia rozwojowe u młodych szczurów obserwowano przy ekspozycji >2× maksymalnej dawki u ludzi. Niekorzystny, przemijający wpływ na płodność szczurów występował jedynie przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję leczniczą. Testy genotoksyczności były negatywne.
ataksja, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, bruksizm, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, naczyniakomięsak krwionośny, ośrodkowy układ nerwowy, płytki krwi, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność płodowa, toksyczność pourodzeniowa, zaburzenia rozwojowe, zanik siatkówki, zmiany siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Urapidil Kalceks 50 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne urapidylu, przeprowadzone na myszach, szczurach i królikach, nie wykazały działania teratogennego, co wskazuje na brak indukcji wad rozwojowych u płodów. Niemniej jednak, zaobserwowano istotne zmiany w układzie rozrodczym: u samców wpływ na płodność, a u samic zmiany histopatologiczne oraz zaburzenia fizjologii rozrodczej, takie jak przedłużony lub brak cyklu rujowego oraz zmniejszona masa macicy, związane z podwyższonym poziomem prolaktyny. Zmiany te były odwracalne po zakończeniu leczenia, a pomimo ich występowania nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samic. W badaniach rozwoju zarodka i płodu na królikach odnotowano zwiększoną śmiertelność płodów, prawdopodobnie wtórną do toksyczności matczynej. W badaniach około- i pourodzeniowych na szczurach pokolenia F1 zaobserwowano zwiększoną śmiertelność płodów oraz zmniejszoną masę urodzeniową, natomiast pokolenie F2 nie wykazało nieprawidłowości, co sugeruje brak efektów transgeneracyjnych.
AUC, badanie toksykologiczne, badanie wielopokoleniowe, Cmax, cykl rujowy, działanie teratogenne, efekt transgeneracyjny, oś przysadka-gruczoły płciowe, prolaktyna, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność płodu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksykokinetyka, urapidyl, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anzorin 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne olanzapiny obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na reprodukcję, potencjału mutagennego oraz działania rakotwórczego. W badaniach toksyczności ostrej u myszy i szczurów dawki śmiertelne (LD50) wynosiły odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, natomiast u psów tolerowano dawki do 100 mg/kg bez zgonów, choć obserwowano objawy neurologiczne i kardiologiczne. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy i do roku u szczurów i psów) dominowały objawy hamowania OUN, działania antycholinergicznego oraz zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalna neutropenia i małopłytkowość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, przy czym ekspozycja (AUC) była 12-15-krotnie wyższa niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów odnotowano odwracalne zmiany związane z hiperprolaktynemią, takie jak zmniejszenie masy jajników i macicy oraz zmiany morfologiczne w nabłonku pochwy i gruczole sutkowym.
AUC, badanie in vitro, badanie in vivo, cytopenia, działanie antycholinergiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, komórki szpiku kostnego, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hematologiczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, prolaktyna, średnia dawka śmiertelna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia hematologiczne - Leksykon substancji czynnych
Doksorubicyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Doksorubicyna wykazuje szeroki profil toksyczności potwierdzony w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt. Wartości LD50 po pojedynczym dożylnym podaniu wynoszą 12,6 mg/kg u szczurów, 9,4 mg/kg u myszy oraz 6 mg/kg u królików, wskazując na zróżnicowaną wrażliwość gatunkową. Nie stwierdzono zwiększonej toksyczności u starszych szczurów w porównaniu z młodymi po dawkach 2,5 i 5 mg/kg. Doksorubicyna wykazuje silne działanie genotoksyczne i mutagenne, uszkadzając DNA i chromosomy limfocytów ludzkich in vitro. Ponadto, u szczurów zaobserwowano wzrost częstości guzów gruczołu sutkowego, potwierdzając potencjał rakotwórczy. Substancja wywiera toksyczny wpływ na układ rozrodczy – u samców powoduje zanik jąder, zwyrodnienie kanalików nasiennych i hipospermię, a u samic psa opóźnia lub zatrzymuje dojrzewanie pęcherzyków jajnikowych.
badanie in vitro, badanie in vivo, chemioterapia, ciężka kardiomiopatia, doksorubicyna, działanie teratogenne, guz gruczołu sutkowego, hipospermia, kardiomiopatia, limfocyt ludzki, mutagenność, pęcherzyk jajnikowy, poronienie, potencjał rakotwórczy, profil toksyczności, śmierć zarodka, toksyczność, toksyczność ostra, uszkodzenie chromosomów, uszkodzenie nerek, wada rozwojowa jelit, wada rozwojowa płodu, wartość LD, właściwość cytotoksyczna, właściwość genotoksyczna, właściwość kancerogenna, zaburzenie płodności, zanik jąder, zarośnięcie przełyku - Leksykon substancji czynnych
Pazopanib – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Niekliniczne badania bezpieczeństwa pazopanibu przeprowadzone na myszach, szczurach, królikach i małpach wykazały wielonarządowe działania toksyczne związane z mechanizmem hamowania VEGFR i zakłócaniem szlaków sygnalizacji VEGF. Zmiany dotyczyły kości, zębów, łożysk pazurów, narządów rozrodczych, tkanek hematologicznych, nerek oraz trzustki, pojawiając się przy stężeniach osoczowych niższych niż kliniczne. U młodych szczurów dawki ≥ 10 mg/kg mc./dobę (około 0,1-0,2 klinicznej ekspozycji ocenianej na podstawie AUC) powodowały zahamowanie wzrostu, łamliwość kości i przebudowę zębów, co wskazuje na podwyższone ryzyko u populacji pediatrycznej. Dodatkowo, u szczurów karmionych mlekiem matki dawki odpowiadające 0,1 klinicznej ekspozycji u dorosłych wywoływały zgony i nieprawidłowy rozwój narządów. Wątroba samic myszy wykazywała proliferacyjne zmiany przy ekspozycji 2,5-krotnie wyższej niż u ludzi (AUC).
aberracja chromosomalna, AUC, ciałko żółte, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gruczolak, gruczolak wątroby, gruczolakorak dwunastnicy, nieprawidłowy rozwój nerek, obumieranie zarodka, pazopanib, potencjał rakotwórczy, receptor czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego, ruchliwość plemników, straty przedimplantacyjne, szlak sygnalizacji VEGF, test Amesa, test mikrojądrowy, tkanka hematologiczna, wada rozwojowa układu krążenia, zanik jajnika - Leksykon substancji czynnych
Ziele hyzopu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W dokumentacji rejestracyjnej produktu leczniczego Pectosol, zawierającego ziele hyzopu (Hyssopus officinalis L., herba) jako jeden z czterech składników ekstraktu roślinnego (w stosunku wagowym 18/7/3/2: tymianek/porost islandzki/ziele hyzopu/korzeń mydlnicy), brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji czynnej. Nie przeprowadzono badań toksykologicznych, mutagennych, teratogennych ani kancerogennych, zarówno in vitro, jak i in vivo, które mogłyby potwierdzić lub wykluczyć potencjalne ryzyko związane z jej stosowaniem. Ponadto, nie ma dostępnych danych dotyczących wpływu ziela hyzopu na ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, oddechowy, ani informacji o możliwych interakcjach farmakodynamicznych i farmakokinetycznych. Produkt zawiera 57-63% (V/V) etanolu, co może dodatkowo wpływać na profil bezpieczeństwa.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie kancerogenne, badanie mutagenne, badanie teratogenne, badanie toksykologiczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekstrakcja etanolem, ekstrakt roślinny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, korzeń mydlnicy, model komórkowy, ośrodkowy układ nerwowy, porost islandzki, potencjał mutagenny, rozwój nowotworu, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozrodczość, ziele hyzopu, ziele tymianku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apixaban Aurovitas 2,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące apiksabanu wskazują na brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu wykazały jedynie nieznaczne krwawienia, co jest zgodne z mechanizmem działania leku jako inhibitora krzepnięcia. Warto podkreślić, że wrażliwość zwierząt laboratoryjnych na działanie antykoagulacyjne jest niższa niż u ludzi, co wymaga ostrożnej interpretacji wyników. Apiksaban nie wykazał potencjału mutagennego ani rakotwórczego, a także nie wpłynął negatywnie na płodność i rozwój zarodkowo-płodowy. Badania na młodych osobnikach potwierdziły podobny profil bezpieczeństwa jak u dorosłych, z uwzględnieniem różnic w dojrzałości układu krzepnięcia.
aktywny transport leku, apiksaban, AUC, dysfagia, działanie antykoagulacyjne, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, krzepnięcie krwi, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie leku do mleka, rozwój zarodkowo-płodowy, stężenie leku w mleku, stężenie maksymalne, stężenie w osoczu, toksyczność wielokrotnego podania, toksyczny wpływ na płodność, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cardioas 75 mg
Kwas acetylosalicylowy (ASA) w dawce 75 mg, stosowany u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią, wymaga szczególnej ostrożności. Małe dawki do 100 mg/dobę są względnie bezpieczne, jednak konieczne jest monitorowanie pacjentki i płodu. Dawki powyżej 500 mg/dobę mogą hamować syntezę prostaglandyn, co zwiększa ryzyko poronień, wad wrodzonych serca (wzrost ryzyka z <1% do około 1,5%) oraz wytrzewień wrodzonych. ASA jest przeciwwskazany w I i II trymestrze ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne, a w III trymestrze dawki ≥100 mg/dobę są bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego, nadciśnienia płucnego, niewydolności nerek płodu, małowodzia oraz zaburzeń hemostazy u matki i noworodka. ASA może również hamować czynność skurczową macicy, opóźniając poród.
czynność skurczowa macicy, działanie embriotoksyczne, działanie przeciwagregacyjne, działanie teratogenne, filtracja kłębuszkowa, hamowanie owulacji, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibitor syntezy prostaglandyn, kwas acetylosalicylowy, małowodzie, nadciśnienie płucne, niewydolność nerek płodu, organogeneza, poronienie, prawokomorowa niewydolność serca, trudności w uczeniu się, trymestr ciąży, wada sercowo-naczyniowa, wada wrodzona serca, wydłużony czas krwawienia, wytrzewienie wrodzone, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hemostazy, zagnieżdżenie zarodka, zamknięcie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Donepezil Bluefish 5 mg
Stosowanie donepezylu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży lub karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa. Badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego, jednak zaobserwowano negatywny wpływ na przebieg porodu oraz rozwój pourodzeniowy zwierząt. Brak jednoznacznych danych klinicznych uniemożliwia dokładną ocenę ryzyka dla płodu, dlatego Donepezil Bluefish nie jest zalecany w ciąży, chyba że korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko i nie ma innych bezpieczniejszych opcji terapeutycznych. W takich przypadkach decyzja powinna być podjęta po wnikliwej analizie indywidualnej sytuacji pacjentki.
alternatywne metody leczenia, analiza korzyści i ryzyka, badania przedkliniczne, chlorowodorek donepezylu, donepezil, Donepezil Bluefish, działanie teratogenne, ekspozycja niemowlęcia na lek, modele zwierzęce, opcje terapeutyczne, przeciwwskazania do karmienia piersią, przenikanie leku do mleka, rozwój pourodzeniowy, wady wrodzone, wskazania bezwzględne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Bespres 160 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania toksyczności produktu leczniczego Co-Bespres, zawierającego walsartan (160 mg) i hydrochlorotiazyd (25 mg), przeprowadzone na szczurach i marmozetach wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności są nerki. Objawy nefrotoksyczności, takie jak nefropatia, nacieki bazofilowe w kanalikach nerkowych oraz wzrost stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy, pojawiały się przy dawkach od 30 mg/kg mc./dobę walsartanu i 9 mg/kg mc./dobę hydrochlorotiazydu u szczurów (odpowiednio 0,9x i 3,5x maksymalnej dawki ludzkiej w przeliczeniu na mg/m² pc) oraz od 10 + 3 mg/kg mc./dobę u marmozet (0,3x i 1,2x dawki ludzkiej). Dodatkowo, duże dawki powodowały hematotoksyczność (spadek erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu) oraz uszkodzenia błony śluzowej żołądka i przerost tętniczek doprowadzających w nerkach, co wiązano z farmakologicznym działaniem walsartanu na układ renina-angiotensyna-aldosteron.
angiotensyna II, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrolity w moczu, erytrocyty, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kanał słuchowy, małżowina uszna, mocznik i kreatynina, naciek bazofilowy, nefropatia, parametry czerwonokrwinkowe, potas w surowicy, przerost tętniczek doprowadzających, reakcja nefrotoksyczna, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, uszkodzenie nerek, uwalnianie reniny, walsartan, zmiana hemodynamiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Medical Valley 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały wyraźne działanie teratogenne u małp przy dawkach 0,5–4 mg/kg/dobę, manifestujące się licznymi wadami wrodzonymi, takimi jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (w tym oligodaktylia i polidaktylia) oraz zmiany w narządach wewnętrznych. U królików podawanie leku w dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę skutkowało wadami rozwojowymi, m.in. brakiem płata środkowego płuc i przemieszczeniem nerek, z efektami zależnymi od dawki. Toksyczność ostra lenalidomidu jest niska, z dawką letalną przekraczającą 2000 mg/kg/dobę u gryzoni. W badaniach przewlekłych na szczurach (75–300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, przy czym NOAEL ustalono poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji w stosunku do ludzi (na podstawie AUC).
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, badanie genotoksyczności, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, komórki mieloidalne, komórkowość szpiku kostnego, krwinki białe, krwinki czerwone, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, płytki krwi, polidaktylia, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, układ krwiotwórczy, wady wrodzone kończyn, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoRopin 2 mg
Dane przedkliniczne dotyczące ropinirolu wskazują na wpływ leku na płodność i rozwój płodowy w modelach zwierzęcych, głównie w dawkach przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla człowieka (MRHD). U szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodów przy dawce 60 mg/kg/dobę (2x AUC MRHD), zwiększenie częstości obumierania płodów przy 90 mg/kg/dobę (3x AUC MRHD) oraz wady wrodzone palców przy 150 mg/kg/dobę (5x AUC MRHD). Brak działania teratogennego stwierdzono przy dawce 120 mg/kg/dobę (4x AUC MRHD). U królików monoterapia ropinirolem w dawce 20 mg/kg (9,5x Cmax MRHD) nie wpływała na organogenezę, jednak w połączeniu z L-dopą (10 mg/kg, 4,8x Cmax MRHD) obserwowano zwiększoną częstość i nasilenie wad wrodzonych palców, co sugeruje potencjalne interakcje farmakodynamiczne. Profil toksyczności obejmuje zmiany zachowania, hiperprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, zwolnienie czynności serca, opadanie powiek oraz ślinienie się, wynikające z działania agonistycznego na receptory dopaminowe.
agonista receptora dopaminowego, ciśnienie tętnicze krwi, czynność serca, dawka toksyczna, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, efekt chronotropowy ujemny, efekt naczyniorozszerzający, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał hERG, kanał jonowy, komórki Leydiga, masa ciała płodu, monoterapia ropinirolem, napięcie mięśniowe, obumieranie płodu, opadanie powiek, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, repolaryzacja mięśnia sercowego, stężenie prolaktyny, teratogenność, układ dopaminergiczny, wada wrodzona palca, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie repolaryzacji mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Doksazosyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące doksazosyny wskazują na brak działania rakotwórczego w badaniach karcynogenności przeprowadzonych na szczurach i myszach przy maksymalnych tolerowanych dawkach odpowiednio 40 mg/kg mc./dobę i 120 mg/kg mc./dobę, co odpowiada ekspozycji AUC 8- i 4-krotnie wyższej niż u ludzi przy dawce 16 mg/dobę. Badania mutagenności nie wykazały działania mutagennego na poziomie chromosomalnym i subchromosomalnym. W zakresie wpływu na płodność, u samców szczurów zaobserwowano odwracalne zmniejszenie płodności przy dawce 20 mg/kg mc./dobę (4-krotność ekspozycji u ludzi przy dawce 12 mg/dobę), natomiast dawki 5 i 10 mg/kg mc./dobę nie wywołały takiego efektu. Nie stwierdzono działania teratogennego, choć przy dawkach około 300-krotnie przekraczających maksymalną dawkę dla człowieka odnotowano zmniejszoną przeżywalność płodów.
AUC, badanie toksyczności, doksazosyna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, karcynogeneza, kumulacja w mleku, maksymalna tolerowana dawka, mutageneza, obszar AUC, płodność męska, pole pod krzywą stężenia, potencjał genotoksyczny, przenikanie do mleka, przeżywalność płodu, stężenie w osoczu, układ pokarmowy, wady rozwojowe płodu, znakowanie izotopowe - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny z ziela arniki – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Wyciąg płynny z ziela arniki (Arnica spp.) jest składnikiem preparatów stosowanych w schorzeniach jamy ustnej, jednak brak jest odpowiednich danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo jego stosowania u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Ze względu na niedostateczną ilość badań dotyczących potencjalnego działania teratogennego, embriotoksycznego oraz przenikania składników aktywnych do mleka kobiecego, preparaty takie jak Dentosept A nie są rekomendowane w tych grupach pacjentek. Dodatkowo, zawartość etanolu w stężeniu 35-45% (V/V) w tych preparatach stanowi istotne przeciwwskazanie do ich stosowania w okresie ciąży i laktacji. Lekarz powinien poinformować pacjentki o braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa oraz o potencjalnym ryzyku dla płodu i dziecka karmionego piersią.
benzokainy, Dentosept A, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, ekstrakty roślinne, funkcje rozrodcze, jakość gamet, mleko kobiece, profil bezpieczeństwa, przenikanie składników aktywnych, schorzenia jamy ustnej, stosunek korzyści do ryzyka, wiek rozrodczy, wpływ na płodność, wyciąg z ziela arniki, zdolność do zapłodnienia - Leksykon substancji czynnych
Walproinian magnezu – Działania niepożądane
Walproinian magnezu, substancja czynna leku Dipromal, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, w tym szczególnie niebezpiecznych dla dzieci poniżej 3 roku życia. Najczęstsze objawy to zaburzenia przewodu pokarmowego (około 20% pacjentów), a także ciężkie uszkodzenia wątroby, które mogą prowadzić do niewydolności i zgonu, zwłaszcza przy wysokich dawkach lub politerapii. Wczesne symptomy hepatotoksyczności obejmują nawrót napadów padaczkowych, osłabienie, utratę apetytu, nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu, obrzęki oraz zaburzenia świadomości. Encefalopatia, choć rzadka, może pojawić się szybko po rozpoczęciu terapii i jest związana z hiperamonemią, zwłaszcza u pacjentów stosujących fenobarbital. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do przewlekłej encefalopatii z objawami neurologicznymi i zaburzeniami funkcji kory mózgowej.
ataksja, brak miesiączki, działanie teratogenne, encefalopatia, hepatotoksyczność, hiperamonemia, hiperandrogenizm, hiperinsulinemia, hipotermia, małopłytkowość, nadpobudliwość psychomotoryczna, neutropenia, niedokrwistość, osteoporoza, parestezja, przewlekła encefalopatia, reakcja alergiczna, śpiączka, szumy uszne, toczeń rumieniowaty, upośledzenie słuchu, uszkodzenie trzustki, uszkodzenie wątroby, wada wrodzona, walproinian magnezu, zaburzenia psychiczne, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie szpiku kostnego, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zespół Fanconiego, zespół Lyella, zespół parkinsonowski, zespół policystycznych jajników, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Paracetamol Nutra Essential 325 mg
Paracetamol Nutra Essential (325 mg w saszetce) jest lekiem przeciwbólowym i przeciwgorączkowym, który może być stosowany w okresie ciąży, pod warunkiem uzasadnienia klinicznego oraz zachowania ostrożności. Dane kliniczne nie wykazują działania teratogennego ani toksyczności wobec płodu i noworodka, jednak badania epidemiologiczne dotyczące wpływu paracetamolu na rozwój układu nerwowego dzieci są niejednoznaczne, co wymaga stosowania najmniejszej skutecznej dawki, krótkiego czasu terapii oraz zachowania możliwie najdłuższych odstępów między dawkami. Lekarz powinien indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka oraz poinformować pacjentkę o konieczności ograniczenia stosowania leku do niezbędnego minimum.
ciąża, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja wewnątrzmaciczna, farmakoterapia przeciwbólowa, granulat, karmienie piersią, laktacja, ocena korzyści, paracetamol w ciąży, przenikanie do mleka kobiecego, reakcja niepożądana, rozwój układu nerwowego, stosunek korzyści do ryzyka, teratogenność, toksyczność płodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Androstatin 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa finasterydu wykazały, że jego farmakologiczne działanie polega na blokowaniu enzymu 5α-reduktazy, co jest kluczowe dla zrozumienia zarówno skuteczności terapeutycznej, jak i potencjalnych działań niepożądanych. W badaniach na małpach rezus, dożylne podawanie finasterydu w dawkach do 800 ng/dobę (≥750 razy wyższych niż ekspozycja kobiet na lek przez nasienie mężczyzn stosujących Androstatin 1 mg/dobę) nie wywołało wad rozwojowych u płodów męskich. Natomiast doustne podawanie bardzo wysokich dawek 2 mg/kg mc./dobę (100 razy dawka ludzka, 12 milionów razy wyższe stężenie niż w nasieniu) spowodowało zaburzenia rozwoju zewnętrznych narządów płciowych u płodów męskich, co jest zgodne z mechanizmem działania finasterydu wpływającym na metabolizm androgenów.
5α-reduktaza, androgeny, badania laboratoryjne, badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, efekt farmakologiczny, efekt teratogenny, ekspozycja na lek, finasteryd, hormony androgenowe, mechanizm działania leku, narządy płciowe, rozwój płodowy, teratogenność, zaburzenia rozwojowe - Leksykon substancji czynnych
Olanzapina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania toksyczności ostrej olanzapiny wykazały typowy dla silnych neuroleptyków profil działań niepożądanych, obejmujący sedację, drżenia, drgawki kloniczne, ślinotok oraz zahamowanie przyrostu masy ciała. Średnia dawka śmiertelna (LD50) wynosiła około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast psy tolerowały dawki do 100 mg/kg bez zgonów. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy i do roku u szczurów i psów) obserwowano hamowanie aktywności OUN, objawy antycholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg mc./dobę. Wartości AUC u tych psów były 12-15-krotnie wyższe niż u ludzi przy dawce 12 mg, co wskazuje na dawko-zależne efekty hematologiczne bez cytotoksyczności wobec szpiku kostnego.
ataksja, cytopenia, drgawki kloniczne, działanie antycholinergiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, lek przeciwpsychotyczny, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, prostracja, sedacja, szpik kostny, układ krwiotwórczy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramlolan 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Ramlolan, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) i amlodypinę (antagonista wapnia), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Ramipryl jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłania u noworodka, takie jak niewydolność nerek, niedociśnienie i hiperkaliemia. W pierwszym trymestrze stosowanie ramiprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku planowania ciąży lub jej potwierdzenia, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii inhibitorami ACE i wdrożenie alternatywnego leczenia. Amlodypina, choć jej bezpieczeństwo w ciąży nie jest jednoznacznie ustalone, może być stosowana jedynie, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, a badania na zwierzętach wykazały toksyczność przy dużych dawkach.
antagonista wapnia, bezpieczeństwo stosowania leku, czynność nerek, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kontrola ultrasonograficzna, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia kości czaszki, pierwszy trymestr ciąży, pogorszenie czynności nerek, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, ramipryl i amlodypina, skąpomocz, toksyczne działanie na noworodka, toksyczne działanie na płód, toksyczny wpływ na reprodukcję, wada rozwojowa, wpływ na płodność, zmiany biochemiczne plemników - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Risperidone Grindeks 1 mg
Badania przedkliniczne rysperydonu wykazały dawkozależne efekty na układ rozrodczy i gruczoły piersiowe u niedojrzałych płciowo szczurów i psów, związane ze wzrostem stężenia prolaktyny w surowicy krwi wskutek blokady receptorów dopaminergicznych D2. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików, jednak obserwowano negatywne efekty na zachowania rodzicielskie, masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa u szczurów. Ekspozycja płodowa wiązała się z deficytami funkcji poznawczych i rozwojowymi u potomstwa, a u młodych psów zaobserwowano opóźnienie dojrzewania płciowego oraz wpływ na kości długie przy dawkach 15-krotnie przekraczających maksymalną ekspozycję kliniczną (1,5 mg/dobę). Rysperydon nie wykazywał działania genotoksycznego, jednak w badaniach rakotwórczych u gryzoni zaobserwowano powiększenie gruczolaków przysadki, trzustki i gruczołów mlecznych, co wiązano z hiperprolaktynemią wywołaną długotrwałym antagonizmem receptorów D2. Znaczenie tych zmian dla ryzyka u ludzi pozostaje niejasne.
antagonista dopaminy, badanie in vitro, badanie toksykologiczne, dojrzewanie płciowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja poznawcza, genotoksyczność, gruczolak gruczołu mlecznego, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, guz piersi, hiperprolaktynemia, kardiomiocyt, kość długa, model zwierzęcy, odstęp QT, pole pod krzywą, prolaktyna, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, toksyczność przewlekła, torsade de pointes, układ rozrodczy - Leksykon substancji czynnych
Midazolam – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane dotyczące wpływu midazolamu na płodność pochodzą głównie z badań na zwierzętach, które nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne. Brak jest jednak wystarczających danych klinicznych u ludzi, choć dotychczasowe obserwacje nie wskazują na istotne zagrożenia przy stosowaniu midazolamu w dawkach terapeutycznych. W okresie ciąży dane są niewystarczające do jednoznacznej oceny bezpieczeństwa, a badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, choć obserwowano toksyczny wpływ na płód typowy dla benzodiazepin. Szczególną ostrożność należy zachować w pierwszym trymestrze ze względu na potencjalne zwiększone ryzyko wad wrodzonych oraz w ostatnim trymestrze i podczas porodu, gdzie podawanie dużych dawek midazolamu może prowadzić do poważnych działań niepożądanych u matki i noworodka, takich jak ryzyko aspiracji, niemiarowa czynność serca płodu, hipotonia, osłabienie odruchu ssania, hipotermia oraz depresja oddechowa noworodka.
aspiracja płynów, benzodiazepina, charakterystyka produktu leczniczego, cięcie cesarskie, dawka leku, depresja oddechowa, działanie teratogenne, hipotermia, hipotonia, midazolam, niemiarowość serca, przenikanie do mleka, toksyczność płodowa, trymestr ciąży, uzależnienie fizyczne, wada wrodzona, zespół odstawienny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Rulid 150 mg
Rulid (roksytromycyna) wymaga szczególnej ostrożności przy przepisywaniu kobietom w wieku rozrodczym, ciężarnym oraz karmiącym piersią. Bezpieczeństwo stosowania w ciąży nie zostało jednoznacznie potwierdzone, brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących wpływu na płód. Badania na zwierzętach wykazały brak działania teratogennego i toksycznego przy dawkach do 200 mg/kg mc./dobę, co odpowiada 40-krotności dawek terapeutycznych u ludzi. Decyzja o zastosowaniu leku w ciąży powinna być oparta na indywidualnej analizie korzyści i ryzyka oraz dokładnym poinformowaniu pacjentki.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Hemkortin-HC 10 mg + 10 mg
Hemkortin-HC w postaci czopków zawiera 10 mg octanu hydrokortyzonu oraz 10 mg jednowodnego siarczanu cynku i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Badania przedkliniczne wskazują na potencjalne działanie teratogenne i embriotoksyczne hydrokortyzonu, w tym ryzyko rozszczepu podniebienia, wewnątrzmacicznego opóźnienia rozwoju płodu oraz supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Z tego względu lek powinien być stosowany w ciąży wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka przez lekarza prowadzącego oraz po poinformowaniu pacjentki o potencjalnych zagrożeniach i korzyściach terapeutycznych.
działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, efekt supresyjny, hamowanie wzrostu dziecka, Hemkortin-HC, hydrokortyzon, kortykoid, laktacja, octan hydrokortyzonu, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, rozszczep podniebienia, siarczan cynku, stosunek korzyści do ryzyka, wewnątrzmaciczne opóźnienie rozwoju płodu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Candepres 16 mg
Produkt leczniczy Candepres, zawierający kandesartan cyleksetyl, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (66,09 mg w dawce 8 mg, 132,18 mg w dawce 16 mg, 264,35 mg w dawce 32 mg) oraz śladowe ilości sodu. Stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenności i negatywnego wpływu na funkcję nerek płodu. Ponadto, Candepres nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i/lub cholestazą, co wynika z upośledzonego metabolizmu leku i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. Przeciwwskazaniem jest także jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub z GFR <60 ml/min/1,73 m², ze względu na podwyższone ryzyko hipotensji, hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, cholestaza, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipotensja, kandesartan cyleksetyl, laktoza jednowodna, lek hipotensyjny, nadwrażliwość na kandesartan, reakcja anafilaktyczna, substancja czynna, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Metyloprednizolon aceponian – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Metyloprednizolonu aceponian (MPA) jest glikokortykosteroidem stosowanym miejscowo, którego bezpieczeństwo u kobiet w ciąży i karmiących piersią nie zostało w pełni potwierdzone. Badania przedkliniczne wskazują na potencjalne działanie embriotoksyczne i teratogenne przy dawkach przekraczających terapeutyczne, a dane epidemiologiczne sugerują możliwe zwiększone ryzyko rozszczepu w obrębie jamy ustnej u noworodków po ekspozycji na glikokortykosteroidy ogólnoustrojowe w I trymestrze ciąży. W związku z tym zaleca się unikanie stosowania miejscowych preparatów zawierających MPA w pierwszym trymestrze, ograniczenie aplikacji do niewielkich powierzchni skóry, unikanie długotrwałego leczenia oraz stosowania opatrunków okluzyjnych.
działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, glikokortykosteroid miejscowy, glikokortykosteroid ogólnoustrojowy, karmienie piersią, kortykosteroid, metyloprednizolonu aceponian, MPA, opatrunek okluzyjny, preparat miejscowy, rozszczep jamy ustnej, Skinatan, substancja czynna, trymestr ciąży, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atostat 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atorwastatyny, substancji czynnej preparatu Atostat, obejmowały ocenę mutagenności, klastogenności, karcynogenności oraz wpływu na rozrodczość i rozwój. Testy genetyczne in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego. W badaniach karcynogenności zaobserwowano różnice gatunkowe: u szczurów brak działania karcynogennego niezależnie od dawki, natomiast u myszy przy ekspozycji 6-11-krotnie wyższej niż u ludzi (mierzonej jako AUC 0-24h) stwierdzono gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe u samców i samic. W zakresie wpływu na rozrodczość i rozwój zarodkowo-płodowy atorwastatyna nie wykazywała działania teratogennego ani wpływu na płodność u szczurów, królików i psów, jednak przy dawkach toksycznych dla ciężarnych samic obserwowano toksyczność dla płodu.
atorwastatyna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie klastogenności, badanie mutagenności, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, płodność, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie do mleka ludzkiego, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, toksyczność płodowa, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Ryluzol – Przeciwwskazania stosowania
Ryluzol, stosowany w preparatach Riluzol PMCS i Riluzole SUN (tabletki powlekane 50 mg), posiada trzy główne bezwzględne przeciwwskazania: nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, choroby wątroby lub podwyższoną aktywność aminotransferaz przekraczającą trzykrotnie górną granicę normy oraz ciążę i okres karmienia piersią. Szczególnie istotne jest monitorowanie funkcji wątroby przed i w trakcie terapii ze względu na ryzyko hepatotoksyczności. Przed rozpoczęciem leczenia należy przeprowadzić dokładny wywiad alergologiczny, ocenę biochemiczną wątroby oraz wykluczyć ciążę u kobiet w wieku rozrodczym, a także poinformować o konieczności stosowania antykoncepcji i przerwaniu karmienia piersią.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Polpharma 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu wykazały brak działania teratogennego, embriotoksycznego i fetotoksycznego u szczurów i myszy przy dawkach sięgających 1000 mg/kg/dobę, co znacznie przekracza dawki terapeutyczne u ludzi. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego na szczurach dawka 30 mg/kg/dobę nie wywołała zauważalnych efektów, przy ekspozycji AUC około 18-krotnie wyższej niż u ludzi po standardowej dawce 20 mg. Nie stwierdzono również zaburzeń płodności u samców i samic szczurów, co wskazuje na brak negatywnego wpływu tadalafilu na zdolności reprodukcyjne w modelu zwierzęcym.
AUC, badania długoterminowe, badania farmakologiczne, badanie teratogenności, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, pole pod krzywą stężenia, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon substancji czynnych
Chlorek amonowy – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lenalidomid zawierający chlorek amonowy, składnik preparatu Lenalidomide Grindeks, wykazuje działanie teratogenne i jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały czas terapii oraz w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty teratologii. Lenalidomid jest obecny w nasieniu w minimalnych stężeniach, niewykrywalny po 3 dniach od zakończenia terapii u zdrowych mężczyzn, jednak z uwagi na ryzyko przeniesienia substancji na partnerkę, mężczyźni powinni stosować prezerwatywy przez cały okres leczenia, podczas przerw oraz przez co najmniej 1 tydzień po zakończeniu terapii, zwłaszcza gdy partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę. Program zapobiegania ciąży obejmuje obowiązek stosowania antykoncepcji, regularny monitoring ciążowy oraz konsultacje lekarskie w przypadku podejrzenia ciąży.
chlorek amonowy, działanie teratogenne, efekt teratogenny, lenalidomid, małe stężenie, metoda antykoncepcji, monitoring ciążowy, niewydolność nerek, Program Zapobiegania Ciąży, przenikanie do mleka, specjalista teratologii, talidomid, teratologia, wady rozwojowe, wady wrodzone, wady wrodzone płodu, właściwości teratogenne, wpływ na płodność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sodium oxybate Accord 500 mg/ml
Hydroksymaślan sodu (Sodium oxybate Accord, 500 mg/ml roztwór doustny) nie wykazuje działania teratogennego w badaniach przedklinicznych, jednak obserwowano śmiertelność zarodków u zwierząt laboratoryjnych. Dane kliniczne są ograniczone, ale wskazują na możliwe zwiększenie ryzyka poronień samoistnych w pierwszym trymestrze ciąży. W drugim i trzecim trymestrze nie stwierdzono wpływu na wady rozwojowe ani toksyczność płodu, choć brak wystarczających danych wykluczających ryzyko. Z tego względu stosowanie leku w ciąży nie jest zalecane, a w przypadku konieczności leczenia narkolepsji należy rozważyć alternatywne metody terapeutyczne. Lek zawiera 500 mg/ml hydroksymaślanu sodu oraz około 91 mg sodu na ml, co może mieć znaczenie u pacjentek na diecie niskosodowej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Estazolam Espefa 2 mg
Estazolam, będący pochodną benzodiazepiny, wykazuje stosunkowo niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 wynoszącą 740 mg/kg u myszy oraz 3200 mg/kg u szczurów po podaniu doustnym. Objawy ostrego zatrucia obejmują senność, zaburzenia ruchowe oraz depresję oddechową. W badaniach przewlekłych, trwających 2 lata i obejmujących dawki od 0,5 do 10 mg/kg/dobę, nie zaobserwowano istotnych efektów toksycznych. Jednak w badaniach subchronicznych (21 dni) u szczurów, przy dawkach 5, 100 i 500 mg/kg/dobę, stwierdzono powiększenie wątroby oraz indukcję enzymów wątrobowych, w tym wzrost stężenia cytochromu P-450 oraz aktywności hydroksylazy, demetylazy i S-transferazy glutationu.
badania cytogenetyczne, cytochrom P-450, demetylaza, depresja oddechowa, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, estazolam, hydroksylaza, płodność, pochodna benzodiazepiny, podanie doustne, powiększenie wątroby, S-transferaza glutationu, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, układ enzymatyczny wątroby, wpływ na rozrodczość, zaburzenia ruchowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dultavax nie mniej niż 2 j.m. + nie mniej niż 20 j.m. + 40 jednostek antygenu D + 8 jednostek antygenu D + 32 jednostki antygenu D/0,5 ml, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Dultavax, zawierająca toksoidy błoniczy (≥2 j.m.), tężcowy (≥20 j.m.) oraz inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1, 2 i 3 (odpowiednio 40, 8 i 32 jednostki antygenu D), wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w okresie rozrodczym. Pomimo braku udokumentowanego działania teratogennego, nie jest zalecana w ciąży ze względu na zasadę ostrożności. W sytuacjach podwyższonego ryzyka zakażenia tężcem u ciężarnych po zranieniu preferuje się podanie monowalentnej szczepionki przeciw tężcowi, aby ograniczyć ekspozycję płodu na składniki szczepionki wieloskładnikowej. Karmienie piersią nie stanowi przeciwwskazania do szczepienia Dultavax, gdyż składniki szczepionki nie przenikają do mleka matki w ilościach klinicznie istotnych i nie wykazano negatywnego wpływu na zdrowie dziecka.
antygen D, błonica tężec poliomyelitis, działanie teratogenne, inaktywowany wirus poliomyelitis, karmienie piersią, płodność, szczepionka DULTAVAX, szczepionka inaktywowana adsorbowana, szczepionka monowalentna, szczepionka przeciwtężcowa, szczepionka wieloskładnikowa, toksoid błoniczy i tężcowy, zakażenie tężcem - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Corsib 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu fumaranu, stosowanego w dawkach terapeutycznych 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg (lek Corsib), nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie substancji nie powodowało specyficznych objawów toksyczności, a badania genotoksyczności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych. Długoterminowe testy rakotwórczości nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne. Profil bezpieczeństwa bisoprololu jest zatem korzystny, co potwierdza brak klinicznie istotnych działań toksycznych przy standardowym stosowaniu.
aberracja chromosomowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, malformacja strukturalna, opóźniony wzrost wewnątrzmaciczny, ośrodkowy układ nerwowy, resorpcja płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine +pharma 5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności olanzapiny wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) wynoszą około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, a u psów i małp dawki do 100 mg/kg były tolerowane z objawami neurotoksycznymi, takimi jak sedacja, ataksja i drżenia. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy i do 1 roku u szczurów i psów) obserwowano hamowanie aktywności OUN, działanie antycholinergiczne oraz zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, przy czym AUC olanzapiny u tych zwierząt była 12-15-krotnie wyższa niż u ludzi przy dawce 12 mg. Wysokie dawki powodowały zmniejszenie wskaźników wzrostu oraz odwracalne zmiany hormonalne u szczurów, takie jak hiperprolaktynemia z towarzyszącymi zmianami w narządach rozrodczych.
badania przedkliniczne, drgawki kloniczne, działanie antycholinergiczne, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, objawy kliniczne, ośrodkowy układ nerwowy, pole pod krzywą, prolaktyna, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Encorton 20 mg
Prednizon, jako glikokortykosteroid, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży ze względu na ograniczone dane kliniczne oraz potencjalne ryzyko teratogenne. Badania na modelach zwierzęcych wskazują na możliwe powikłania, takie jak zwiększona częstość rozszczepów podniebienia, ryzyko poronień, niewydolność łożyska oraz zahamowanie rozwoju płodu. U ludzi obserwuje się potencjalne zagrożenia, w tym niewydolność łożyska, niską masę urodzeniową noworodka oraz podwyższone ryzyko śmierci płodu. Decyzja o terapii prednizonem powinna być podejmowana indywidualnie, po ocenie stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniając stan kliniczny pacjentki i alternatywne metody leczenia.
działanie teratogenne, Encorton, glikokortykosteroid, hormony kory nadnerczy, karmienie piersią, kortykosteroid, niedotlenienie płodu, niewydolność łożyska, niska masa urodzeniowa, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, poronienie, prednizon, rozszczep podniebienia, układ hormonalny, wada rozwojowa, zahamowanie rozwoju płodu