Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Risperidone Grindeks 1 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Risperidone Grindeks

Badania przedkliniczne przeprowadzone dla rysperydonu obejmowały szereg aspektów bezpieczeństwa, w tym toksyczność przewlekłą i podprzewlekłą, wpływ na rozrodczość, potencjalne działanie genotoksyczne oraz rakotwórcze. Dane te dostarczają istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa leku przed jego zastosowaniem klinicznym.¹

Badania toksyczności przewlekłej i podprzewlekłej

W badaniach toksyczności przewlekłej i podprzewlekłej prowadzonych na niedojrzałych płciowo szczurach i psach zaobserwowano dawkozależne działanie rysperydonu na gruczoły piersiowe oraz układ rozrodczy zarówno u samców, jak i samic. Efekty te były bezpośrednio związane ze zwiększonymi stężeniami prolaktyny w surowicy krwi, co wynikało z blokady receptorów dopaminergicznych D2 przez rysperydon. Dodatkowo, badania na kulturach tkankowych wykazały, że prolaktyna może stymulować rozwój komórek w guzach piersi u ludzi.²

Wpływ na teratogenność i rozrodczość

Badania nie wykazały działania teratogennego rysperydonu na płód u szczurów i królików. Jednakże w badaniach nad wpływem leku na rozrodczość u szczurów zaobserwowano negatywne działania na zachowania rodziców podczas kojarzenia w pary oraz na masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa.³

Wpływ na rozwój potomstwa

Ekspozycja szczurów na rysperydon w okresie płodowym wiązała się z deficytami funkcji poznawczych u zwierząt dorosłych. Podobne negatywne oddziaływanie na uczenie się i rozwój motoryczny potomstwa zaobserwowano również po podaniu innych leków będących antagonistami dopaminy ciężarnym zwierzętom.⁴

W badaniach toksykologicznych przeprowadzanych na młodych szczurach, stwierdzano zwiększoną śmiertelność i opóźnienie rozwoju u ich potomstwa. W 40-tygodniowym badaniu na młodych psach zaobserwowano opóźnienie dojrzewania płciowego.⁵

Wpływ na rozwój kości

Na podstawie analizy pola pod krzywą (AUC) nie stwierdzono zaburzeń wzrostu kości długich u psów przy narażeniu 3,6 razy większym od maksymalnej ekspozycji u młodzieży (1,5 mg na dobę). Jednakże przy ekspozycji 15 razy większej od maksymalnej ekspozycji u młodzieży zaobserwowano już wyraźny wpływ na kości długie oraz dojrzewanie płciowe.⁶

Genotoksyczność i potencjał rakotwórczy

Rysperydon nie wykazywał działania genotoksycznego w wielu zastosowanych testach. Natomiast w badaniach nad działaniem rakotwórczym po podaniu doustnym rysperydonu u szczurów i myszy zaobserwowano:⁷

• Powiększenie gruczolaka przysadki u myszy
• Powiększenie gruczolaka endokrynnego trzustki u szczurów
• Powiększenie gruczolaka gruczołów mlecznych u obu gatunków

Guzy te można powiązać z przedłużającym się antagonizmem rysperydonu względem receptora D2 i wynikającą z tego hiperprolaktynemią. Jednakże znaczenie tych obserwacji dotyczących gryzoni dla oceny ryzyka stosowania leku u ludzi pozostaje nieznane.⁸

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy

Modele zwierzęce badane zarówno in vitro, jak i in vivo wykazały, że duże dawki rysperydonu mogą powodować wydłużenie odstępu QT, co teoretycznie może zwiększać u pacjentów ryzyko wystąpienia częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes.⁹