Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Atostat 20 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atorwastatyny, substancji czynnej preparatu Atostat, obejmowały ocenę mutagenności, klastogenności, karcynogenności oraz wpływu na rozrodczość i rozwój. Testy genetyczne in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego. W badaniach karcynogenności zaobserwowano różnice gatunkowe: u szczurów brak działania karcynogennego niezależnie od dawki, natomiast u myszy przy ekspozycji 6-11-krotnie wyższej niż u ludzi (mierzonej jako AUC 0-24h) stwierdzono gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe u samców i samic. W zakresie wpływu na rozrodczość i rozwój zarodkowo-płodowy atorwastatyna nie wykazywała działania teratogennego ani wpływu na płodność u szczurów, królików i psów, jednak przy dawkach toksycznych dla ciężarnych samic obserwowano toksyczność dla płodu.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atorwastatyny, substancji czynnej preparatu Atostat, obejmują kompleksową ocenę potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem leku, w tym badania mutagenności, klastogenności, karcynogenności oraz wpływu na rozrodczość i rozwój. Dane te stanowią kluczowy element oceny profilu bezpieczeństwa leku przed wprowadzeniem do badań klinicznych i późniejszym zastosowaniem u pacjentów.

Potencjał mutagenny i klastogenny

W ramach kompleksowej oceny bezpieczeństwa genetycznego przeprowadzono serię czterech testów in vitro oraz jedno badanie in vivo. Na podstawie uzyskanych wyników nie stwierdzono potencjału mutagennego ani klastogennego atorwastatyny, co wskazuje na brak zdolności substancji do wywoływania mutacji genetycznych i uszkodzeń chromosomów w warunkach badania.1

Potencjał karcynogenny

Badania karcynogenności wykazały różnice gatunkowe w odpowiedzi na długotrwałą ekspozycję na atorwastatynę:

  • Szczury – nie stwierdzono działania karcynogennego, niezależnie od zastosowanej dawki2
  • Myszy – w przypadku stosowania wysokich dawek (skutkujących ekspozycją 6-11 razy wyższą niż u ludzi przy zastosowaniu maksymalnej zalecanej dawki, mierzonej jako AUC 0-24h) zaobserwowano:

Wpływ na rozrodczość i rozwój płodu

Badania przedkliniczne dostarczyły istotnych informacji dotyczących potencjalnego wpływu atorwastatyny na procesy rozrodcze oraz rozwój zarodkowy i płodowy. Wyniki tych badań wskazują, że inhibitory reduktazy HMG-CoA, do których należy atorwastatyna, mogą wywierać wpływ na rozwój zarodków i płodów.4

W zakresie wpływu na płodność i rozwój zarodkowo-płodowy zaobserwowano:

  • Brak wpływu na płodność – u szczurów, królików i psów atorwastatyna nie wpływała na zdolności rozrodcze5
  • Brak działania teratogennego – we wszystkich badanych gatunkach (szczury, króliki, psy) nie odnotowano zdolności atorwastatyny do wywoływania wad rozwojowych6
  • Toksyczność dla płodu – obserwowana u szczurów i królików w przypadku stosowania dawek toksycznych dla ciężarnych samic7

Wpływ na rozwój i przeżywalność potomstwa

Badania na szczurach wykazały wpływ wysokich dawek atorwastatyny podawanych ciężarnym samicom na rozwój i przeżywalność potomstwa:

  • Opóźniony rozwój potomstwa szczurów8
  • Obniżona przeżywalność poporodowa młodych osobników9

Przenikanie przez bariery biologiczne

Istotnym aspektem bezpieczeństwa stosowania leku jest zdolność do przenikania przez bariery biologiczne, co może wpływać na ekspozycję rozwijającego się płodu oraz niemowlęcia karmionego piersią:

  • Przenikanie przez łożysko – dostępne są dowody potwierdzające przenikanie atorwastatyny przez łożysko u szczurów10
  • Stężenia w mleku – u szczurów osoczowe stężenia atorwastatyny są zbliżone do tych w mleku, co sugeruje przenikanie leku do mleka11
  • Przenikanie do mleka ludzkiego – na podstawie dostępnych danych przedklinicznych nie można określić, czy atorwastatyna lub jej metabolity są wydzielane do mleka ludzkiego12
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl