Specjalne ostrzeżenia
Paclitaxel Kabi

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Paclitaxel Kabi 6 mg/ml

Paklitaksel powinien być podawany wyłącznie pod kontrolą lekarza posiadającego doświadczenie w stosowaniu przeciwnowotworowych leków chemioterapeutycznych. Ze względu na ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości, niezbędne jest zapewnienie dostępu do odpowiedniego sprzętu do intensywnej terapii w trakcie podawania produktu.¹

Premedykacja i zasady podawania

Przed rozpoczęciem terapii produktem Paclitaxel Kabi konieczne jest zastosowanie odpowiedniej premedykacji obejmującej kortykosteroidy, leki przeciwhistaminowe oraz antagonistów receptora H2. W przypadku leczenia skojarzonego z cisplatyną, paklitaksel należy podać przed cisplatyną.²

Zaleca się ścisłą obserwację miejsca infuzji pod kątem możliwego wynaczynienia podczas podawania produktu leczniczego, co wynika z ryzyka wystąpienia tego powikłania.³

Reakcje nadwrażliwości

U mniej niż 1% pacjentów otrzymujących paklitaksel po właściwej premedykacji wystąpiły ciężkie reakcje nadwrażliwości charakteryzujące się dusznością, niedociśnieniem, obrzękiem naczynioruchowym i uogólnioną pokrzywką. Reakcje te są prawdopodobnie wywołane działaniem histaminy. W przypadku wystąpienia objawów ciężkich reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać infuzję dożylną paklitakselu, rozpocząć leczenie objawowe oraz całkowicie wykluczyć ponowne podanie tego produktu leczniczego.⁴

Mielosupresja

Zahamowanie czynności szpiku kostnego, głównie objawiające się neutropenią, stanowi główne działanie toksyczne ograniczające wielkość stosowanej dawki paklitakselu. Monitorowanie morfologii krwi należy prowadzić regularnie w trakcie całej terapii. Podawanie produktu jest dopuszczalne tylko, gdy liczba neutrofili osiągnie wartość ≥1500/mm³ (1000/mm³ u pacjentów z mięsakiem Kaposi’ego), a liczba płytek krwi wyniesie ≥100 000/mm³ (≥75 000/mm³ u pacjentów z mięsakiem Kaposi’ego).⁵

Większość pacjentów z mięsakiem Kaposi’ego w badaniach klinicznych otrzymywała czynnik stymulujący powstawanie granulocytów (G-CSF).⁶

Zaburzenia sercowo-naczyniowe

Ciężkie zaburzenia w układzie przewodzącym serca podczas monoterapii paklitakselem występują rzadko. W przypadku ich wystąpienia należy wdrożyć odpowiednie leczenie oraz prowadzić ciągłe monitorowanie czynności serca podczas kolejnych cykli leczenia. W trakcie podawania paklitakselu obserwowano również niedociśnienie, nadciśnienie oraz bradykardię, które zwykle miały charakter bezobjawowy i nie wymagały leczenia. Zaleca się częste monitorowanie czynności życiowych, szczególnie podczas pierwszej godziny infuzji.⁷

Ciężkie zaburzenia czynności układu krążenia częściej obserwowano u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca niż u pacjentów z rakiem piersi lub jajnika. W badaniu klinicznym mięsaka Kaposi’ego związanego z AIDS odnotowano pojedynczy przypadek niewydolności serca związanej ze stosowaniem paklitakselu.⁸

Monitorowanie czynności serca podczas leczenia skojarzonego

Szczególnej uwagi wymaga monitorowanie czynności serca podczas stosowania paklitakselu w skojarzeniu z doksorubicyną lub trastuzumabem w leczeniu początkowym raka piersi z przerzutami. Przed rozpoczęciem takiego leczenia skojarzonego konieczne jest przeprowadzenie podstawowego badania kardiologicznego uwzględniającego:

• historię choroby
• badanie fizykalne
• EKG
• ECHO i/lub obrazowanie techniką MUGA

Monitorowanie czynności serca powinno być kontynuowane przez cały okres terapii (np. co 3 miesiące), co może pomóc w identyfikacji pacjentów rozwijających zaburzenia kardiologiczne. Podejmując decyzję o częstości oceny czynności komorowej serca, lekarz prowadzący powinien dokładnie rozważyć skumulowaną dawkę antracykliny (mg/m² pc.). W przypadku wykrycia nawet bezobjawowego osłabienia czynności serca, należy dokładnie ocenić korzyści z kontynuowania leczenia wobec ryzyka uszkodzenia serca, w tym nieodwracalnego. Jeśli leczenie jest kontynuowane, monitorowanie czynności serca powinno odbywać się częściej (np. co 1-2 cykle).⁹

Szczegółowe informacje dotyczące dodatkowego monitorowania serca można znaleźć w Charakterystyce Produktu Leczniczego Herceptin lub doksorubicyny.¹⁰

Neuropatia obwodowa

Neuropatia obwodowa występuje często, jednak rzadko rozwija się do ciężkich postaci. W przypadkach ciężkiej neuropatii zaleca się zmniejszenie dawki paklitakselu o 20% (25% u pacjentów z mięsakiem Kaposi’ego) w kolejnych cyklach leczenia. Ciężka neurotoksyczność występuje częściej u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca i z rakiem jajnika poddanych chemioterapii pierwszego rzutu paklitakselem w 3-godzinnej infuzji w skojarzeniu z cisplatyną, niż u pacjentów otrzymujących paklitaksel lub cyklofosfamid w monoterapii, po którym następnie podanie cisplatyny.¹¹

Droga podania

Należy zachować szczególną ostrożność, aby uniknąć dotętniczego podania paklitakselu, ponieważ badania tolerancji miejscowej na zwierzętach wykazały, że podanie dotętnicze może wywoływać ciężkie odczyny tkankowe.¹²

Paklitaksel i radioterapia

Stosowanie paklitakselu w skojarzeniu z radioterapią płuc, niezależnie od kolejności zastosowania, może przyczyniać się do rozwoju śródmiąższowego zapalenia płuc.¹³

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby występuje zwiększone ryzyko toksyczności, szczególnie mielosupresji 3-4 stopnia. Nie ma dowodów na zwiększoną toksyczność paklitakselu podawanego w 3-godzinnej infuzji dożylnej u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby. Natomiast przy dłuższych infuzjach u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby może wystąpić zwiększona mielosupresja, co wymaga dokładnego monitorowania pacjentów pod kątem rozwoju głębokiej mielosupresji.¹⁴

Dostępne dane są niewystarczające do zalecania modyfikacji dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Brak danych dotyczących pacjentów z ciężką wyjściową cholestazą wątrobową. Paklitakselu nie należy podawać pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.¹⁵

Rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy

Rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy obserwowano rzadko, w tym u pacjentów, którzy nie otrzymywali równocześnie antybiotyków. Tę reakcję należy uwzględnić w diagnostyce różnicowej w przypadkach wystąpienia ciężkiej lub uporczywej biegunki pojawiającej się w trakcie lub krótko po zakończeniu leczenia paklitakselem.¹⁶

Antykoncepcja u pacjentów w wieku rozrodczym

Ze względu na udowodnione w modelach eksperymentalnych działanie teratogenne, embriotoksyczne i mutagenne paklitakselu, pacjenci w wieku rozrodczym i/lub ich partnerzy powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia oraz przez okres 6 miesięcy po jego zakończeniu. W przypadku guzów z dodatnimi receptorami hormonalnymi antykoncepcja hormonalna jest przeciwwskazana.¹⁷

Szczególne uwagi dotyczące pacjentów z mięsakiem Kaposi’ego

U pacjentów z mięsakiem Kaposi’ego rzadko dochodzi do ciężkiego zapalenia błon śluzowych. W przypadku wystąpienia ciężkiego zapalenia błon śluzowych dawkę paklitakselu należy zmniejszyć o 25%.¹⁸

Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Etanol

Produkt Paclitaxel Kabi zawiera 393 mg alkoholu (etanolu) w 1 ml, co odpowiada 39,3% w/v. Ilość alkoholu w dawce 52,5 ml tego produktu jest równoważna 515,8 ml piwa lub 206,3 ml wina.¹⁹

Zawartość alkoholu może mieć szkodliwy wpływ na:

• pacjentów uzależnionych od alkoholu
• kobiety w okresie ciąży lub karmienia piersią
• dzieci
• pacjentów z grup wysokiego ryzyka, takich jak osoby z chorobami wątroby lub padaczką²⁰

Należy wziąć pod uwagę, że ponieważ produkt jest zazwyczaj podawany powoli przez ponad 3 godziny, działanie alkoholu może być zmniejszone.²¹

Dawka 52,5 ml tego produktu leczniczego podana dorosłemu o masie ciała 70 kg spowoduje narażenie na etanol wynoszące 295 mg/kg mc., co może spowodować zwiększenie stężenia alkoholu we krwi (BAC) o około 50 mg/100 ml.²²

Rycynooleinian makrogologlicerolu

Produkt leczniczy zawiera rycynooleinian makrogologlicerolu, który może powodować ciężkie reakcje nadwrażliwości.²³