atorwastatyna
Atorwastatyna to lek z grupy statyn (inhibitorów reduktazy HMG-CoA), stosowany w leczeniu hipercholesterolemii oraz w prewencji chorób sercowo-naczyniowych. Poprzez hamowanie kluczowego enzymu w syntezie cholesterolu, atorwastatyna skutecznie obniża poziom cholesterolu całkowitego, LDL-cholesterolu („złego cholesterolu”) oraz triglicerydów, jednocześnie podwyższając stężenie HDL-cholesterolu („dobrego cholesterolu”).
Wskazaniami do stosowania atorwastatyny są pierwotna hipercholesterolemia, hiperlipidemia mieszana, a także prewencja pierwotna i wtórna zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z podwyższonym ryzykiem. Lek jest dostępny w dawkach od 10 do 80 mg, a jego skuteczność w zmniejszaniu poziomu LDL-cholesterolu wynosi od 30% do ponad 50% w zależności od dawki.
Profil bezpieczeństwa atorwastatyny jest dobrze poznany. Najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle mięśniowe, podwyższenie enzymów wątrobowych oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Rzadszym, ale poważnym powikłaniem jest rabdomioliza. Leczenie wymaga regularnego monitorowania parametrów laboratoryjnych, szczególnie w początkowym okresie stosowania oraz przy interakcjach z innymi lekami.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Tulip Combo 10 mg + 10 mg
Lek Tulip Combo jest dostępny w formie tabletek powlekanych, łączących stałą dawkę 10 mg ezetymibu z różnymi dawkami atorwastatyny: 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg. Każda tabletka zawiera atorwastatynę w postaci soli wapniowej trójwodnej oraz ezetymib, a także laktozę w ilościach odpowiednio od 2,74 mg do 5,81 mg w zależności od dawki atorwastatyny. Preparat zawiera liczne substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, mannitol, wapnia węglan, kroskarmeloza sodowa, hydroksypropyloceluloza, polisorbat 80, żelaza tlenek żółty, magnezu stearynian, powidon K29/32 oraz sodu laurylosiarczan, które zapewniają odpowiednie właściwości fizykochemiczne i farmaceutyczne tabletek. Powłoki tabletek różnią się w zależności od dawki, stosując m.in. Opadry White OY-L28900 lub DrCoat FCU.
atorwastatyna, blister jednodawkowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, emulgator, ezetymib, ezetymib i atorwastatyna, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, laktoza jako substancja pomocnicza, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, polisorbat, produkt leczniczy, sól wapniowa, sól wapniowa trójwodna, środek powierzchniowo czynny, środek rozpadowy, stearynian magnezu, substancja buforująca, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza, właściwości fizykochemiczne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlator 20 mg + 10 mg
Preparat Amlator jest lekiem złożonym zawierającym atorwastatynę (w formie atorwastatyny z L-lizyną) oraz amlodypinę (w formie amlodypiny bezylanu), dostępny w czterech wariantach dawkowania: 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg, z maksymalną dawką dobową jednej tabletki 20 mg + 10 mg. Lek nie jest przeznaczony do inicjacji terapii; dawkowanie należy ustalać poprzez stopniowe zwiększanie dawek poszczególnych składników w terapii preparatami jednoskładnikowymi, a dopiero po stabilizacji dawkowania można wprowadzić Amlator. W przypadku konieczności zmiany dawki któregokolwiek składnika, zaleca się powrót do terapii oddzielnymi lekami celem ponownego ustalenia dawkowania. U pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwwirusowe zawierające elbaswir z grazoprewirem lub letermowir, dawka atorwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg/dobę, co odpowiada maksymalnej dawce Amlator 20 mg + 10 mg. Stosowanie atorwastatyny jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących letermowir wraz z cyklosporyną.
Amlator, amlodypina, amlodypina bezylan, atorwastatyna, atorwastatyna z L-lizyną, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dializa, elbaswir z grazoprewirem, farmakokinetyka amlodypiny, lek przeciwwirusowy, letermowir, preparat złożony, stężenie w osoczu, substancja czynna, tabletka powlekana, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atorvastatin Medical Valley 40 mg
Atorvastatin Medical Valley to lek w postaci tabletek powlekanych dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg, zawierający atorwastatynę w formie trójwodnej soli wapniowej. Każda tabletka zawiera odpowiednio 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg substancji czynnej. W składzie pomocniczym istotna jest obecność laktozy jednowodnej, której ilość wzrasta proporcjonalnie do dawki: od 48,23 mg w dawce 10 mg do 385,8 mg w dawce 80 mg. Tabletki mają okrągły, obustronnie wypukły kształt z linią podziału ułatwiającą przełamanie, jednak nie służącą do dzielenia dawki. Średnice tabletek wahają się od 7 mm (10 mg) do 13 mm (80 mg).
atorwastatyna, blister OPA, blister PVC, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, kopolimer makrogolu, kopowidon, kroskarmeloza sodowa, krospowidon, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, niezgodność farmaceutyczna, sól wapniowa atorwastatyny, stearynian magnezu, tabletka powlekana, węglan wapnia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Bluefish AB 20 mg
Atorwastatyna, będąca inhibitorem reduktazy HMG-CoA, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów leczonych średnio przez 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie atorwastatyny versus 4,0% w grupie placebo. Istotne klinicznie podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3x GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a zwiększenie kinazy kreatynowej (>3x GGN) u 2,5%, z czego 0,4% miało wzrost >10x GGN. Działania niepożądane obejmują m.in. często występujące zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, reakcje alergiczne, hiperglikemię, bóle mięśni i stawów, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, wzdęcia, nudności, biegunka) oraz podwyższone wyniki badań czynności wątroby i kinazy kreatynowej. Rzadziej obserwuje się małopłytkowość, neuropatię obwodową, zapalenie wątroby, miopatię, rabdomiolizę oraz reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona.
aminotransferaza, amnezja, anafilaksja, atorwastatyna, cholestaza, cukrzyca, enzymy wątrobowe, ginekomastia, glukoza na czczo, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, triglicerydy, zaburzenie smaku, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sortis 40 40 mg
Atorwastatyna w postaci preparatu Sortis, dostępna w dawkach 10, 20, 40 oraz 80 mg, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn. Substancja czynna, atorwastatyna w formie trójwodnej soli wapniowej, nie powoduje działania sedatywnego, nie zaburza koordynacji ruchowej ani nie wydłuża czasu reakcji, co potwierdzają dane zawarte w oficjalnej charakterystyce produktu leczniczego. W związku z tym, stosowanie Sortis nie ogranicza funkcji psychomotorycznych niezbędnych do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, niezależnie od zastosowanej dawki leku.
atorwastatyna, charakterystyka produktu leczniczego, czas reakcji, dokumentacja medyczna, działanie sedatywne, hiperlipidemia, koordynacja ruchowa, postać farmaceutyczna, sól wapniowa atorwastatyny, statyny, substancja czynna, tabletki powlekane, wrażliwość na lek, zalecenia terapeutyczne, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Legrex 60 mg
Tikagrelor jest substratem i łagodnym inhibitorem CYP3A4 oraz substratem i słabym inhibitorem glikoproteiny P (P-gp), co wpływa na jego interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol) znacząco zwiększają stężenia tikagreloru (Cmax 2,4x, AUC 7,3x) i jednocześnie zmniejszają stężenia jego aktywnego metabolitu, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. diltiazem) podnoszą Cmax tikagreloru o 69% i AUC 2,7-krotnie, z obniżeniem Cmax metabolitu o 38%, ale bez wpływu na jego AUC. Silne induktory CYP3A (np. ryfampicyna) obniżają Cmax tikagreloru o 73% i AUC o 86%, co może zmniejszać skuteczność terapii i jest przeciwwskazane. Cyklosporyna zwiększa ekspozycję na tikagrelor (Cmax 2,3x, AUC 2,8x), co wymaga ostrożności. Tikagrelor istotnie zwiększa stężenia digoksyny (Cmax o 75%, AUC o 28%), co wymaga monitorowania. W przypadku statyn metabolizowanych przez CYP3A4, tikagrelor zwiększa stężenia symwastatyny (Cmax o 81%, AUC o 56%) i lowastatyny, dlatego nie zaleca się dawek >40 mg/dobę; wpływ na atorwastatynę jest klinicznie nieistotny (Cmax +23%, AUC +36%).
aktywowany czas krzepnięcia, alkaloidy sporyszu, antagonista receptora angiotensyny, antagonista wapnia, atorwastatyna, beta-adrenolityk, bradykardia, cyklosporyna, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czynnik Xa, czynność nerek, digoksyna, diltiazem, działanie niepożądane, enoksaparyna, erytromycyna, etynyloestradiol, glikoproteina p, heparyna drobnocząsteczkowa, induktor CYP3A, inhibitor CYP3A4, inhibitor GpIIb/IIIa, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor P2Y12, inhibitor pompy protonowej, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, klarytromycyna, kwas atorwastatyny, kwas symwastatyny, lowastatyna, opioid, ostry zespół wieńcowy, paroksetyna, pauza komorowa, rabdomioliza, rosuwastatyna, ryfampicyna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sok grejpfrutowy, symwastatyna, tolbutamid, umiarkowany inhibitor CYP3A4, warfaryna, wąski indeks terapeutyczny, zaburzenie hemostazy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lambrinex 10 mg
Lambrinex, zawierający atorwastatynę wapniową w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, jest wskazany do leczenia hipercholesterolemii pierwotnej, heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej (heFH), hiperlipidemii złożonej (typ IIa i IIb wg Fredrickson’a) oraz homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej (hoFH) u dorosłych. Lek stosuje się jako uzupełnienie diety i modyfikacji stylu życia w celu obniżenia cholesterolu całkowitego, LDL, apolipoproteiny B oraz triglicerydów. W przypadku hoFH Lambrinex może być stosowany jako terapia dodana do aferezy LDL lub jako alternatywa, gdy inne metody są niedostępne. Preparat jest również zalecany w prewencji pierwotnej chorób sercowo-naczyniowych u dorosłych z wysokim ryzykiem pierwszego incydentu, ocenianym m.in. za pomocą skali SCORE lub Framingham, szczególnie przy współistnieniu czynników ryzyka takich jak cukrzyca, nadciśnienie tętnicze czy palenie tytoniu.
afereza LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, ciśnienie tętnicze, glikemia, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia typu IIa i IIb, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, leczenie dietetyczne, parametry lipidowe, prewencja pierwotna, profil lipidowy, statyna, terapia hipolipemizująca, triglicerydy, zaburzenie lipidowe, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Atostat 40 mg
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 i transportowana przez OATP1B1, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wpływające na jej stężenie w osoczu i ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, klarytromycyna, inhibitory proteazy HIV) znacząco podwyższają stężenie atorwastatyny, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub redukcji dawki i ścisłego monitorowania. Umiarkowane inhibitory (np. erytromycyna, diltiazem, amiodaron) również zwiększają stężenie leku, choć w mniejszym stopniu, co sugeruje konieczność dostosowania dawki. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenie atorwastatyny, potencjalnie zmniejszając jej skuteczność, dlatego zaleca się monitorowanie efektu terapeutycznego, zwłaszcza przy ryfampicynie, którą należy podawać jednocześnie z atorwastatyną. Inhibitory transporterów, takie jak cyklosporyna, zwiększają biodostępność atorwastatyny, co wymaga zmniejszenia dawki i monitorowania pacjenta.
amiodaron, antybiotyki makrolidowe, atorwastatyna, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, doustne środki antykoncepcyjne, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, erytromycyna, ezetymib, fibraty, flukonazol, hepatotoksyczność, indukcja enzymatyczna, induktory CYP3A4, inhibitory CYP3A4, inhibitory proteazy HIV, INR, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, leki przeciwgrzybicze, miopatia, pochodne kwasu fibrynowego, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, telitromycyna, transporter OATP1B1, warfaryna, werapamil, worykonazol - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Bluefish AB 80 mg
Analiza bezpieczeństwa atorwastatyny opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów leczonych średnio przez 53 tygodnie, gdzie 5,2% przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami były podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3 razy GGN u 0,8% pacjentów) oraz kinazy kreatynowej (>3 razy GGN u 2,5%, >10 razy GGN u 0,4%). Profil działań niepożądanych u dzieci i młodzieży (10-17 lat) był zbliżony do dorosłych, bez istotnego wpływu na wzrost i dojrzewanie. Wśród działań niepożądanych wyróżniono m.in. zaburzenia mięśniowo-szkieletowe (mialgia, miopatia, rabdomioliza), zaburzenia wątroby (zapalenie, niewydolność), reakcje alergiczne (w tym anafilaksja i poważne zmiany skórne jak zespół Stevensa-Johnsona), a także zaburzenia metaboliczne, w tym hiperglikemię i ryzyko rozwoju cukrzycy u pacjentów z czynnikami ryzyka (glukoza na czczo ≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m², nadciśnienie).
amnezja, anafilaksja, anoreksja, atorwastatyna, bezsenność, ból mięśniowy, ból stawowy, cholestaza, cukrzyca, epistaxis, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, koszmar senny, łysienie, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, neuropatia obwodowa, nieostre widzenie, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, szum uszny, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Atorvastatin Genoptim 10 mg
W praktyce klinicznej istotne jest uwzględnienie wpływu stosowanego leczenia na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. W przypadku Atorvastatin Genoptim, dostępnego w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg w formie tabletek powlekanych, Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) jednoznacznie wskazuje, że lek ten nie wywiera istotnego wpływu na sprawność psychomotoryczną pacjenta. Informacja ta jest kluczowa dla lekarzy, zwłaszcza gdy pacjent wykonuje czynności wymagające pełnej zdolności do prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn. Pomimo braku istotnego wpływu, lekarz powinien poinformować pacjenta o bezpieczeństwie terapii w tym zakresie, co może poprawić przestrzeganie zaleceń terapeutycznych i zmniejszyć obawy pacjenta.
Atorvastatin Genoptim, atorwastatyna, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, ChPL, dawka terapeutyczna, dawkowanie, działanie niepożądane, edukacja pacjenta, modyfikacja leczenia, objaw niepożądany, sprawność psychomotoryczna, tabletka powlekana, terapia, zawrót głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atorvastatin Aurovitas 40 mg
Atorvastatin Aurovitas, dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg w formie tabletek powlekanych, jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na atorwastatynę, orzeszki ziemne, soję (zawartość lecytyny sojowej: 0,061 mg, 0,122 mg, 0,244 mg odpowiednio dla dawek 10, 20 i 40 mg) oraz inne składniki pomocnicze. Lek zawiera laktozę jednowodną w ilościach 43,75 mg, 87,5 mg i 175 mg w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, co jest istotne u pacjentów z ciężką nietolerancją laktozy. Stosowanie jest przeciwwskazane u osób z czynną chorobą wątroby, w tym ostrym i przewlekłym zapaleniem, schorzeniami cholestatycznymi oraz przy niewyjaśnionym, trwale podwyższonym poziomie aminotransferaz przekraczającym 3-krotnie górną granicę normy. Ponadto, lek nie powinien być stosowany w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji ze względu na ryzyko teratogenne i przenikanie substancji czynnej do mleka matki.
alergia na orzeszki ziemne, alkoholizm, atorwastatyna, ciąża, czynna choroba wątroby, dziedziczne choroby mięśni, fibraty, glecaprewir pibrentaswir, karmienie piersią, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, leki przeciwwirusowe WZW C, miopatia, niedoczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, podwyższone aminotransferazy, rabdomioliza, statyny, wiek rozrodczy, zaburzenia czynności nerek, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Teva Pharmaceuticals Polska 40 mg
Profil bezpieczeństwa atorwastatyny (Atorvox) opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów leczonych średnio przez 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie leczonej atorwastatyną versus 4,0% w grupie placebo. Najważniejszymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia wątroby, z istotnym klinicznie (>3-krotnym wzrostem GGN) podwyższeniem aminotransferaz u 0,8% pacjentów, oraz zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, w tym wzrost aktywności kinazy kreatynowej (>3 razy GGN) u 2,5% pacjentów, a poważniejsze (>10 razy GGN) u 0,4%. Profil działań niepożądanych u dzieci i młodzieży (10-17 lat) jest zbliżony do dorosłych, bez istotnego wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe w badaniu trwającym 3 lata.
aminotransferaza, anafilaksja, atorwastatyna, cholestaza, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, rabdomioliza, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, triglicerydy, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie wątroby, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atoris 60 mg
Atoris to preparat zawierający atorwastatynę w postaci soli wapniowej, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 30 mg, 60 mg oraz 80 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 30 mg, 60 mg lub 80 mg substancji czynnej oraz różne ilości laktozy jednowodnej: 175 mg w dawce 30 mg, 350 mg w dawce 60 mg i 467 mg w dawce 80 mg. Tabletki różnią się kształtem i wymiarami: 30 mg – okrągłe, 9 mm średnicy; 60 mg – owalne, 16 mm x 8,5 mm; 80 mg – kapsułkowate, 18 mm x 9 mm. Składniki pomocnicze obejmują m.in. hydroksypropylocelulozę, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, krospowidon, polisorbat 80 oraz magnezu stearynian w rdzeniu, a także alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek, makrogol 3000 i talk w powłoce tabletek.
alkohol poliwinylowy, atorwastatyna, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, emulgator, hydroksypropyloceluloza, kroskarmeloza sodowa, krospowidon, laktoza jednowodna, makrogol, plastyfikator, polisorbat, powłoka filmowa, regulator pH, sól wapniowa, środek rozsadzający, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sortis 10 10 mg
Produkt leczniczy SORTIS zawiera atorwastatynę w formie trójwodnej soli wapniowej, dostępną w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg, podawanych w postaci tabletek powlekanych o średnicach odpowiednio 5,6 mm, 7,1 mm, 9,5 mm i 11,9 mm. Każda dawka różni się także zawartością substancji pomocniczych, w tym laktozy jednowodnej (od 27,25 mg do 218 mg) oraz kwasu benzoesowego (od 0,00004 mg do 0,00032 mg), co jest istotne w kontekście pacjentów z nietolerancją laktozy lub nadwrażliwością na konserwanty. Rdzeń tabletki zawiera m.in. wapnia węglan, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka składa się z hypromelozy, makrogolu 8000, tytanu dwutlenku (E 171), talku oraz emulsji symetykonu z dodatkiem konserwantów i regulatorów pH.
atorwastatyna, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, emulsja symetykonu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, kwas benzoesowy, kwas siarkowy, kwas sorbowy, laktoza jednowodna, makrogol 8000, nietolerancja laktozy, polisorbat 80, środek osuszający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, trójwodna sól wapniowa, węglan wapnia - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Atorvagen 20 mg
Atorvagen, zawierający atorwastatynę, jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA, który skutecznie obniża syntezę cholesterolu w wątrobie poprzez hamowanie enzymu kluczowego dla produkcji mewalonianu. Lek zwiększa ekspresję receptorów LDL na hepatocytach, co prowadzi do zwiększonego wychwytu i katabolizmu LDL, skutkując znaczącym obniżeniem stężenia cholesterolu całkowitego (o 30–46%), LDL-C (o 41–61%), apolipoproteiny B (o 34–50%) oraz triglicerydów (o 14–33%). Atorwastatyna wykazuje skuteczność także u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, gdzie redukcja LDL-C wynosi około 20% przy dawkach do 80 mg/dobę. Badania kliniczne, takie jak REVERSAL, MIRACL, ASCOT-LLA, CARDS i SPARCL, potwierdziły korzyści terapii atorwastatyną w dawkach od 10 mg do 80 mg, wykazując zmniejszenie progresji miażdżycy, redukcję ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych oraz udarów niedokrwiennych, przy jednoczesnym zachowaniu porównywalnego profilu bezpieczeństwa względem innych statyn.
amlodypina, apolipoproteina A1, apolipoproteina B, atenolol, atorwastatyna, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cukrzyca typu 2, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia mieszana, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lipoproteina LDL, lipoproteina VLDL, makroalbuminuria, miażdżyca tętnic wieńcowych, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, przejściowe niedokrwienie mózgu, retinopatia, triglicerydy, udar krwotoczny, udar lakunarny, udar mózgu, udar niedokrwienny, ultrasonografia wewnątrznaczyniowa, wskaźnik BMI, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Acurenal 20 mg
Chinapryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania chinaprylu z sakubitrylem/walsartanem ze względu na bardzo wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego (OAE). Podobne ryzyko, choć na poziomie wysokim, występuje przy łączeniu z racekadotrylem, inhibitorami mTOR oraz wildagliptyną. W terapii skojarzonej z lekami moczopędnymi należy zwrócić uwagę na możliwość nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego, zwłaszcza u pacjentów rozpoczynających leczenie, co wymaga monitorowania przez co najmniej 2 godziny po pierwszej dawce. Ponadto, stosowanie chinaprylu z diuretykami oszczędzającymi potas, suplementami potasu lub lekami podnoszącymi jego stężenie (np. trimetoprim, kotrimoksazol) wiąże się z wysokim ryzykiem hiperkaliemii, co wymaga ścisłego monitorowania poziomu potasu w surowicy.
aliskiren, allopurynol, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, atorwastatyna, chinapryl, cyklosporyna, dysfagia, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, insulina, kortykosteroid, kotrimoksazol, lek cytostatyczny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek zobojętniający kwas solny, leukopenia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, prokainamid, racekadotryl, sakubitryl z walsartanem, spironolakton, tetracyklina, triamteren, trimetoprim, układ renina-angiotensyna-aldosteron, węglan magnezu, wildagliptyna, zatrucie litem - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atorvastatin US Pharmacia 10 mg
Atorvastatin US Pharmacia jest dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 10 mg atorwastatyny w formie wapniowej trójwodnej. Tabletki mają biały, eliptyczny kształt z oznaczeniami „Y” i „77”. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną, lecytynę sojową oraz sód, co jest istotne dla pacjentów z alergiami lub nietolerancjami. Formulacja zawiera również mannitol, kopowidon, sodu węglan bezwodny, kroskarmelozę sodową, celulozę mikrokrystaliczną krzemowaną (Grade 50 i 90), sodu laurylosiarczan, krzemionkę koloidalną bezwodną, magnezu stearynian, alkohol poliwinylowy częściowo zhydrolizowany, tytanu dwutlenek (E 171), talk, lecytynę sojową oraz gumę ksantan, które pełnią funkcje wypełniaczy, środków wiążących, powierzchniowo czynnych, powłokotwórczych i stabilizujących.
alkohol poliwinylowy, atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa trójwodna, celuloza mikrokrystaliczna krzemowana, dwutlenek tytanu, guma ksantan, kopowidon, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, lecytyna sojowa, mannitol, nietolerancja pokarmowa, niezgodność farmaceutyczna, środek pochłaniający wilgoć, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, węglan sodu bezwodny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Atrox 80 mg
Atorwastatyna, substancja czynna leku Atrox dostępnego w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg w formie tabletek powlekanych, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne niezbędne do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Dane kliniczne oraz Charakterystyka Produktu Leczniczego potwierdzają brak działań niepożądanych takich jak senność, zawroty głowy czy zaburzenia widzenia, które mogłyby negatywnie oddziaływać na bezpieczeństwo pacjenta podczas tych czynności. W związku z tym, atorwastatyna jest bezpieczna pod względem wpływu na funkcje psychomotoryczne, co jest istotne w kontekście przewlekłego stosowania statyn.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Torvacard 40
Atorwastatyna (lek Torvacard) wymaga ścisłego monitorowania funkcji wątroby i mięśni podczas terapii. Przed rozpoczęciem leczenia oraz okresowo należy oceniać aktywność aminotransferaz i kinazy kreatynowej (CK), zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby, nadużywających alkoholu, z zaburzeniami czynności nerek, niedoczynnością tarczycy, chorobami mięśni lub w podeszłym wieku. W przypadku aktywności aminotransferaz przekraczającej 3-krotnie górną granicę normy (GGN) lub CK >5 razy GGN, konieczne jest rozważenie redukcji dawki lub odstawienia leku. Szczególną ostrożność należy zachować przy dawce 80 mg atorwastatyny, ze względu na zwiększone ryzyko udarów krwotocznych, zwłaszcza u pacjentów z wcześniejszym udarem krwotocznym lub zawałem lakunarnym. Ponadto, istnieje ryzyko miopatii, zapalenia mięśni i rabdomiolizy, charakteryzującej się CK >10 razy GGN, mioglobinemią i mioglobinurią, co może prowadzić do niewydolności nerek.
aminotransferaza, atorwastatyna, ból mięśniowy, cukrzyca, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, miastenia, miastenia oczna, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, osłabienie mięśni, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, udar krwotoczny, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie mięśni, zawał lakunarny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Interakcje leku – Caramlo 8 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Caramlo, zawierający amlodypinę (bloker kanałów wapniowych) oraz kandesartan (antagonista receptora angiotensyny II), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Amlodypina jest metabolizowana przez CYP3A4, dlatego inhibitory tego enzymu (np. inhibitory proteazy, azolowe leki przeciwgrzybicze, makrolidy, werapamil, diltiazem) mogą zwiększać jej stężenie, co podnosi ryzyko niedociśnienia, zwłaszcza u osób starszych. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) obniżają stężenie amlodypiny, wymagając monitorowania ciśnienia i ewentualnej korekty dawki. Spożycie grejpfruta jest niewskazane ze względu na zwiększenie biodostępności amlodypiny. Ponadto, amlodypina może zwiększać stężenia takrolimusu, inhibitorów mTOR (syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus), cyklosporyny oraz symwastatyny (z 77% wzrostem ekspozycji przy dawce 10 mg amlodypiny i 80 mg symwastatyny), co wymaga monitorowania i dostosowania dawek. Współpodawanie dantrolenu (wlew) z amlodypiną jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko migotania komór i zapaści sercowo-naczyniowej.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, atorwastatyna, bloker kanałów wapniowych, cyklosporyna, dantrolen, digoksyna, diltiazem, dziurawiec, enalapril, erytromycyna, ewerolimus, glibenklamid, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hydrochlorotiazyd, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, kandesartan, klarytromycyna, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lit, migotanie komór, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nifedypina, ostra niewydolność nerek, ryfampicyna, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna, werapamil, zapaść sercowo-naczyniowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Vitaminum PP 200 mg 200 mg
Nikotynamid, będący substancją czynną produktu Vitaminum PP 200 Polfarmex, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z inhibitorami HMG-CoA reduktazy (statynami takimi jak simwastatyna, atorwastatyna, rosuwastatyna). Połączenie to zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii, co wynika z synergistycznego wpływu na metabolizm mięśni szkieletowych. W trakcie terapii skojarzonej zaleca się monitorowanie objawów uszkodzenia mięśni, takich jak bóle mięśniowe, osłabienie mięśni oraz kontrolę aktywności kinazy kreatynowej (CK) w surowicy. Poziom istotności klinicznej tej interakcji oceniany jest jako umiarkowany do wysokiego, co wymaga szczególnej uwagi w praktyce klinicznej.
atorwastatyna, ból mięśniowy, indeks terapeutyczny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, kinaza kreatynowa, mięśnie szkieletowe, miopatia, nikotynamid, osłabienie mięśni, rosuwastatyna, simwastatyna, statyna, surowica krwi, terapia skojarzona, uszkodzenie mięśni, witamina PP, witaminy z grupy B - Leksykon leków
Interakcje leku – Clarithromycin hameln 500 mg
Klarytromycyna, jako silny inhibitor izoenzymu CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie klarytromycyny z lowastatyną i symwastatyną ze względu na wysokie ryzyko rabdomiolizy. W przypadku innych statyn (atorwastatyna, rozuwastatyna) zaleca się stosowanie najmniejszej dopuszczalnej dawki oraz rozważenie alternatywnej statyny nie metabolizowanej przez CYP3A4, np. fluwastatyny. Ponadto, kojarzenie klarytromycyny z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi (pochodne sulfonylomocznika) i insuliną wymaga ścisłego monitorowania glikemii z uwagi na ryzyko istotnej hipoglikemii. Interakcje z warfaryną mogą prowadzić do znacznego wydłużenia INR i czasu protrombinowego, zwiększając ryzyko krwawień, co wymaga częstego monitorowania parametrów krzepnięcia. Szczególną ostrożność należy zachować także przy jednoczesnym stosowaniu doustnych leków przeciwzakrzepowych o działaniu bezpośrednim (dabigatran, rywaroksaban, apiksaban, edoksaban), zwłaszcza u pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia.
apiksaban, atorwastatyna, biodostępność leku, czas protrombinowy, dabigatran, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie niepożądane, działanie sedatywne, edoksaban, fluwastatyna, hepatotoksyczność, hipoglikemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, izoenzym CYP3A4, klarytromycyna, klindamycyna, lek makrolidowy, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, linkomycyna, lowastatyna, makrolidowy antybiotyk, miopatia, nadkażenie, oporność krzyżowa, oporność mikrobiologiczna, pochodna sulfonylomocznika, rabdomioliza, rozuwastatyna, rywaroksaban, statyna, stężenie glukozy, symwastatyna, warfaryna, współczynnik INR - Leksykon leków
Skład i postać leku – Triveram 20 mg + 10 mg + 5 mg
Triveram to złożony produkt leczniczy w formie tabletek powlekanych, zawierający atorwastatynę (10–40 mg), peryndopryl z argininą (5–10 mg) oraz amlodypinę (5–10 mg) w pięciu różnych konfiguracjach dawek, co pozwala na indywidualizację terapii. Każda tabletka zawiera precyzyjnie określone ilości substancji czynnych oraz laktozę jednowodną w ilościach od 26,09 mg do 104,35 mg (w postaci laktozy jednowodnej od 27,46 mg do 109,84 mg). Tabletki różnią się kształtem, wymiarami i oznakowaniem, co ułatwia ich identyfikację kliniczną. Substancje pomocnicze, takie jak wapnia węglan, hydroksypropyloceluloza, karboksymetyloskrobia sodowa, celuloza mikrokrystaliczna, maltodekstryna oraz magnezu stearynian, zapewniają odpowiednie właściwości farmaceutyczne i stabilność preparatu.
amlodypina, amlodypiny bezylan, atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa trójwodna, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, laktoza jednowodna, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, peryndopryl z argininą, rdzeń tabletki, środek pochłaniający wilgoć, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek żelaza żółty, węglan wapnia - Leksykon substancji czynnych
Ezetymib – Przedawkowanie
Ezetymib, inhibitor absorpcji cholesterolu, wykazuje wysoki margines bezpieczeństwa nawet przy dawkach znacznie przekraczających standardowe dawkowanie terapeutyczne (10 mg/dobę). Badania kliniczne potwierdziły dobrą tolerancję dawek 50 mg/dobę (5-krotność dawki standardowej) u zdrowych ochotników przez 14 dni oraz 40 mg/dobę (4-krotność dawki standardowej) u pacjentów z hipercholesterolemią pierwotną przez 56 dni. W większości przypadków przedawkowania nie obserwowano objawów klinicznych ani ciężkich działań niepożądanych. Dane przedkliniczne na modelach zwierzęcych (szczury, myszy, psy) potwierdzają brak istotnej toksyczności przy bardzo wysokich dawkach do 5000 mg/kg masy ciała. W przypadku preparatów złożonych z ezetymibem i statynami, takich jak atorwastatyna, rozuwastatyna czy symwastatyna, istnieje potencjalne ryzyko działań niepożądanych drugiej substancji, jednak badania ostrej toksyczności u myszy i szczurów wykazały dobrą tolerancję jednoczesnego podania ezetymibu i symwastatyny w dawkach 1000 mg/kg.
atorwastatyna, badanie toksyczności, białko osocza, czynność wątroby, dawkowanie terapeutyczne, działanie niepożądane, ezetymib, hemodializa, hipercholesterolemia pierwotna, kinaza kreatynowa, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, lek hipolipemizujący, objaw kliniczny, ostra toksyczność, preparat złożony, profil bezpieczeństwa, rozuwastatyna, statyna, symwastatyna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Torvacard neo 80 mg
Lek Torvacard Neo zawierający atorwastatynę jest stosowany w terapii hipercholesterolemii oraz profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych. Dane z badań klinicznych obejmujących ponad 16 000 pacjentów przez średnio 53 tygodnie wskazują, że 5,2% pacjentów przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to hiperglikemia (często), bóle mięśni, stawów i kończyn (często), zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak zaparcia, wzdęcia, niestrawność, nudności i biegunka (często), a także podwyższenie aktywności aminotransferaz i kinazy kreatynowej (często). Rzadziej występują małopłytkowość, zapalenie wątroby, rabdomioliza, reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, oraz poważne reakcje skórne jak zespół Stevensa-Johnsona. Wśród działań niepożądanych neurologicznych dominują bóle głowy (często) oraz parestezje i neuropatia obwodowa (rzadko). Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (10-17 lat) jest zbliżony do dorosłych, bez istotnego wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe.
aminotransferaza, anafilaksja, anoreksja, artralgia, atorwastatyna, bezsenność, ból gardła i krtani, cholestaza, choroba sercowo-naczyniowa, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwawienie z nosa, leukocyturia, małopłytkowość, mialgia, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atoris 30 mg
Profil działań niepożądanych atorwastatyny został szczegółowo opisany na podstawie danych z badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów leczonych średnio przez 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie atorwastatyny versus 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane o częstości ≥1/100 to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, hiperglikemia, bóle mięśniowo-szkieletowe (bóle mięśni, stawów, kończyn, kurcze mięśni, obrzęk stawów, ból pleców), bóle głowy, dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (zaparcia, wzdęcia, dyspepsja, nudności, biegunka) oraz nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby i podwyższenie aktywności kinazy kreatynowej (CK). Istotne klinicznie zwiększenie aminotransferaz (>3x GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a podwyższenie CK >3x GGN u 2,5%, co jest zgodne z profilem innych statyn. Rzadkie, ale poważne działania obejmują miopatię, rabdomiolizę, zapalenie wątroby, cholestazę, anafilaksję oraz ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona).
aminotransferaza, anafilaksja, atorwastatyna, ból mięśni, cholestaza, dyspepsja, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, tendencja do krwawień, tendinopatia, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, złe samopoczucie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Torvalipin 10 mg
Atorwastatyna w postaci tabletek powlekanych (Torvalipin) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, u osób z czynną chorobą wątroby lub utrzymującą się aktywnością aminotransferaz przekraczającą 3-krotność górnej granicy normy. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji ze względu na ryzyko teratogenności i przenikania leku do mleka matki. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z lekami przeciwwirusowymi zawierającymi glekaprewir i pibrentaswir, które znacząco zwiększają stężenie atorwastatyny i ryzyko miopatii oraz rabdomiolizy.
aminotransferazy, atorwastatyna, choroba wątroby, enzymy wątrobowe, glekaprewir z pibrentaswirem, hepatotoksyczność, lek przeciwwirusowy, miopatia, nadwrażliwość na atorwastatynę, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, statyna, substancja czynna, synteza cholesterolu, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, WZW typu C, zaburzenia lipidowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Atorvastatin Aurovitas 10 mg
Atorvastatin Aurovitas, dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg w formie tabletek powlekanych, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, pacjenci stosujący atorwastatynę mogą bezpiecznie wykonywać czynności wymagające zwiększonej koncentracji, co jest szczególnie istotne w populacji aktywnej zawodowo. Substancje pomocnicze zawarte w preparacie to laktoza jednowodna (od 43,75 mg do 175 mg) oraz lecytyna sojowa (od 0,061 mg do 0,244 mg), które nie wpływają na zdolności psychomotoryczne. Mimo korzystnego profilu bezpieczeństwa, konieczne jest indywidualne podejście do oceny ryzyka, uwzględniające współistniejące schorzenia neurologiczne lub psychiatryczne, interakcje lekowe, wiek pacjenta oraz czas terapii i potencjalne efekty kumulacji.
atorwastatyna, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, efekt kumulacji, farmakoterapia, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, politerapia, schorzenie neurologiczne, schorzenie psychiatryczne, sprawność psychomotoryczna, statyna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, wielochorobowość, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Torvalipin
Atorwastatyna (substancja czynna leku Torvalipin) wymaga ścisłego monitorowania czynności wątroby, zwłaszcza u pacjentów z podwyższoną aktywnością aminotransferaz, nadużywających alkoholu lub z chorobami wątroby. W przypadku wzrostu aktywności aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN) i jej utrzymania się, zaleca się zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Badanie SPARCL wykazało zwiększone ryzyko udarów krwotocznych u pacjentów po udarze niedokrwiennym lub ataku TIA stosujących atorwastatynę w dawce 80 mg, co wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka przed rozpoczęciem terapii. Ponadto, atorwastatyna może powodować działania niepożądane ze strony mięśni, takie jak bóle mięśniowe, zapalenie mięśni, miopatię i rabdomiolizę (aktywność kinazy kreatynowej >10x GGN), a także bardzo rzadko immunozależną miopatię martwiczą (IMNM) wymagającą leczenia immunosupresyjnego.
aminotransferaza, atorwastatyna, choroba wieńcowa, cukrzyca, dziedziczna choroba mięśni, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja lekowa, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek immunosupresyjny, miastenia, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, przejściowe niedokrwienie mózgu, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, triglicerydy, udar krwotoczny, udar mózgu, udar niedokrwienny, zaburzenie czynności wątroby, zawał jamisty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Apo-Atorva
Atorwastatyna, podobnie jak inne statyny, wymaga ścisłego monitorowania czynności wątroby oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK) ze względu na ryzyko hepatotoksyczności i miopatii, w tym rabdomiolizy. W przypadku podwyższenia aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN) zaleca się redukcję dawki lub odstawienie leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby, nadużywających alkoholu oraz u osób powyżej 70. roku życia z czynnikami predysponującymi do rozpadu mięśni. W badaniu SPARCL wykazano zwiększone ryzyko udarów krwotocznych przy dawce 80 mg atorwastatyny, zwłaszcza u pacjentów z wcześniejszym udarem krwotocznym lub zawałem lakunarnym, co wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Ponadto, leczenie należy przerwać przy CK >10 razy GGN lub podejrzeniu rabdomiolizy, a także w przypadku nasilających się objawów mięśniowych mimo niższych wartości CK.
atorwastatyna, ból mięśniowy, choroba niedokrwienna serca, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, miastenia, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, przejściowy atak niedokrwienny, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, udar krwotoczny, udar mózgowy, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie mięśni, zawał lakunarny