atorwastatyna
Atorwastatyna to lek z grupy statyn (inhibitorów reduktazy HMG-CoA), stosowany w leczeniu hipercholesterolemii oraz w prewencji chorób sercowo-naczyniowych. Poprzez hamowanie kluczowego enzymu w syntezie cholesterolu, atorwastatyna skutecznie obniża poziom cholesterolu całkowitego, LDL-cholesterolu („złego cholesterolu”) oraz triglicerydów, jednocześnie podwyższając stężenie HDL-cholesterolu („dobrego cholesterolu”).
Wskazaniami do stosowania atorwastatyny są pierwotna hipercholesterolemia, hiperlipidemia mieszana, a także prewencja pierwotna i wtórna zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z podwyższonym ryzykiem. Lek jest dostępny w dawkach od 10 do 80 mg, a jego skuteczność w zmniejszaniu poziomu LDL-cholesterolu wynosi od 30% do ponad 50% w zależności od dawki.
Profil bezpieczeństwa atorwastatyny jest dobrze poznany. Najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle mięśniowe, podwyższenie enzymów wątrobowych oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Rzadszym, ale poważnym powikłaniem jest rabdomioliza. Leczenie wymaga regularnego monitorowania parametrów laboratoryjnych, szczególnie w początkowym okresie stosowania oraz przy interakcjach z innymi lekami.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atostat
Atorwastatyna wymaga ścisłego monitorowania czynności wątroby, zwłaszcza u pacjentów z historią chorób wątroby lub spożywających alkohol. W przypadku podwyższenia aminotransferaz powyżej 3× górnej granicy normy (GGN) konieczna jest redukcja dawki lub odstawienie leku. Badanie SPARCL wskazuje na zwiększone ryzyko udarów krwotocznych u pacjentów po udarze mózgu lub TIA leczonych atorwastatyną w dawce 80 mg, szczególnie u osób z wcześniejszym udarem krwotocznym lub zawałem lakunarnym, co wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Ponadto, atorwastatyna może wywoływać miopatie, w tym rabdomiolizę z aktywnością kinazy kreatynowej (CK) przekraczającą 10× GGN, co może prowadzić do niewydolności nerek. Przed rozpoczęciem terapii zaleca się oznaczenie CK u pacjentów z czynnikami ryzyka, a leczenie nie powinno być rozpoczynane przy CK >5× GGN. W trakcie terapii należy monitorować objawy mięśniowe i w razie istotnego wzrostu CK (>5× GGN) rozważyć przerwanie leczenia.
aminotransferaza, atorwastatyna, ból mięśniowy, choroba niedokrwienna serca, cyklosporyna, duszność, erytromycyna, fibrat, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, ketokonazol, kinaza kreatynowa, klarytromycyna, kwas fusydowy, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, nieproduktywny kaszel, niewydolność nerek, przejściowy atak niedokrwienny, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, telitromycyna, udar krwotoczny, udar niedokrwienny, uszkodzenie wątroby, zapalenie mięśni, zawał lakunarny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlator 20 mg + 5 mg
Lek Amlator jest preparatem złożonym zawierającym atorwastatynę (w formie atorwastatyny z L-lizyną) oraz amlodypinę (w formie amlodypiny bezylanu). Profil bezpieczeństwa leku wynika z właściwości farmakologicznych obu substancji. Najczęstsze działania niepożądane amlodypiny obejmują senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, uderzenia gorąca, ból brzucha, nudności, obrzęki obwodowe (szczególnie kostek) oraz zmęczenie. Atorwastatyna natomiast może powodować mialgię, miopatię, rzadko rabdomiolizę, a także przejściowe podwyższenie enzymów wątrobowych. W badaniach klinicznych z udziałem 16066 pacjentów (8755 na atorwastatynie i 7311 na placebo) odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% dla atorwastatyny i 4% dla placebo, co wskazuje na stosunkowo dobry profil tolerancji.
Amlator, amlodypina, atorwastatyna, bloker kanału wapniowego, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, enzym wątrobowy, fibrat, hipotonia ortostatyczna, inhibitor cytochromu P450 3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kołatanie serca, lek hipolipemizujący, mialgia, miopatia, nudności, obrzęk kostek, obrzęk obwodowy, rabdomioliza, senność, statyna, uderzenie gorąca, zawrót głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Azithromycin Teva 250 mg
Azytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków. Leki zobojętniające obniżają maksymalne stężenia azytromycyny w surowicy o około 25%, dlatego zaleca się przyjmowanie azytromycyny co najmniej 1 godzinę przed lub 2 godziny po lekach zobojętniających. Substraty glikoproteiny P, takie jak digoksyna i kolchicyna, wykazują wzrost stężenia w surowicy podczas jednoczesnego stosowania z azytromycyną, co wymaga monitorowania stężenia digoksyny. Azytromycyna nie wpływa istotnie na metabolizm przez cytochrom P450, jednakże jednoczesne stosowanie z cyklosporyną powoduje istotne zwiększenie Cmax i AUC0-5 cyklosporyny, co wymaga monitorowania i modyfikacji dawki. Ponadto, azytromycyna może nasilać działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny, co wymaga częstszej kontroli czasu protrombinowego. W przypadku statyn, mimo braku wpływu na farmakokinetykę, odnotowano przypadki rabdomiolizy, co wymaga obserwacji klinicznej.
alfentanyl, alkaloid sporyszu, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, astemizol, atorwastatyna, cetyryzyna, cyklosporyna, cymetydyna, cytochrom P450, cyzapryd, czas protrombinowy, digoksyna, dydanozyna, efawirenz, flukonazol, hydroksychlorochina, indynawir, karbamazepina, kolchicyna, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, metyloprednizolon, midazolam, nelfinawir, neutropenia, odstęp QT, pochodna kumaryny, rabdomioliza, ryfabutyna, substrat glikoproteiny P, syldenafil, teofilina, terfenadyna, torsade de pointes, triazolam, trimetoprim-sulfametoksazol, warfaryna, zaburzenie rytmu serca, zydowudyna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Torvazin Plus
Torvazin Plus, zawierający atorwastatynę i ezetymib, wymaga szczegółowego monitorowania ze względu na ryzyko miopatii, zapalenia mięśni oraz rabdomiolizy, zwłaszcza przy aktywności fosfokinazy kreatynowej (CPK) przekraczającej 10-krotność górnej granicy normy (GGN). Przed rozpoczęciem terapii należy oznaczyć aktywność CPK u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak zaburzenia czynności nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśniowe w wywiadzie, wcześniejsze toksyczne działanie statyn, choroby wątroby, wiek powyżej 70 lat oraz interakcje lekowe. W przypadku istotnego podwyższenia CPK (>5-krotność GGN) leczenie nie powinno być rozpoczynane. Pacjenci powinni być edukowani w zakresie zgłaszania objawów mięśniowych, a w razie ich wystąpienia konieczne jest oznaczenie CPK i ewentualne przerwanie terapii. Po ustąpieniu objawów możliwe jest ponowne wprowadzenie statyny w najmniejszej dawce z monitorowaniem.
aminotransferazy, atorwastatyna, cyklosporyna, ezetymib, fosfokinaza kreatynowa, immunozależna miopatia martwicza, inhibitory CYP3A4, inhibitory proteazy HIV, inhibitory reduktazy HMG-CoA, INR, kamica żółciowa, kwas fusydowy, miastenia, miastenia oczna, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, pochodne kumaryny, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, warfaryna, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvastatin Bluefish AB 30 mg
Atorwastatyna nie wykazuje potencjału mutagennego ani klastogennego w serii badań in vitro i in vivo. W badaniach karcinogenności na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy przy ekspozycji 6-11-krotnie przekraczającej maksymalne stężenia terapeutyczne u ludzi zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków i raków wątrobowo-komórkowych. Wpływ na płodność zwierząt (szczury, króliki, psy) nie został wykazany, a teratogenność nie została potwierdzona w tych gatunkach. Toksyczność dla płodu występowała jedynie przy dawkach toksycznych dla samic ciężarnych, co wiązało się z opóźnionym rozwojem potomstwa i obniżoną przeżywalnością poporodową u szczurów.
atorwastatyna, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka toksyczna, gruczolak wątrobowo-komórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, opóźniony rozwój potomstwa, płodność, potencjał karcinogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowo-komórkowy, stężenie w osoczu, teratogenność, toksyczność dla płodu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atorvastatin Medical Valley 40 mg
Przedawkowanie atorwastatyny, mimo braku specyficznego antidotum, wymaga natychmiastowej interwencji medycznej opartej na leczeniu objawowym i podtrzymaniu funkcji życiowych pacjenta. Kluczowe jest ścisłe monitorowanie parametrów biochemicznych, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji wątroby (transaminazy ALT, AST oraz bilirubina) oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK) w celu wczesnego wykrycia hepatotoksyczności i ryzyka rabdomiolizy. Hemodializa jest nieskuteczna ze względu na wysokie wiązanie atorwastatyny z białkami osocza, co ogranicza jej eliminację z krwiobiegu.
antidotum, Atorvastatin Medical Valley, atorwastatyna, bilirubina, biosynteza cholesterolu, ból mięśniowy, dysfunkcja komórek mięśniowych, enzymy wątrobowe, funkcja wątroby, hemodializa, hepatotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, klirens leku, kreatynina, leczenie objawowe, mioglobinuria, miopatia, N-acetylocysteina, nadzór kliniczny, oliguria, ostra niewydolność nerek, parametry życiowe, rabdomioliza, transaminazy wątrobowe, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie kanalików nerkowych, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia elektrolitowe, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atozet 10 mg + 10 mg
Przedawkowanie leku Atozet, zawierającego ezetymib i atorwastatynę, wymaga specjalistycznego postępowania klinicznego z uwzględnieniem monitorowania funkcji wątroby (enzymy ALT, AST) oraz aktywności kinazy kreatynowej (CPK) w surowicy, co pozwala na wczesne wykrycie hepatotoksyczności i uszkodzenia mięśni. Ezetymib wykazuje relatywnie dobry profil bezpieczeństwa nawet przy dawkach przekraczających standardowe (badania do 50 mg/dobę u zdrowych ochotników i 40 mg/dobę u pacjentów z hiperlipidemią), a toksyczność w modelach zwierzęcych jest niska (brak objawów toksyczności przy dawkach do 5000 mg/kg u gryzoni). Atorwastatyna natomiast, ze względu na silne wiązanie z białkami osocza, nie jest skutecznie usuwana przez hemodializę, co ogranicza możliwości eliminacji leku w przypadku przedawkowania.
atorwastatyna, Atozet, czynność wątroby, działanie hepatotoksyczne, enzym wątrobowy, ezetymib, funkcja nerek, hemodializa, inhibitor CYP3A4, kinaza kreatynowa, klirens, mioglobina, miopatia, niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, pierwotna hiperlipidemia, rabdomioliza, terapia nerkozastępcza, transaminaza, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie mięśni, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Atorvasterol 20 mg
Atorwastatyna, substancja czynna leku Atorvasterol, będąca inhibitorem reduktazy HMG-CoA, jest bezwzględnie przeciwwskazana u kobiet w ciąży oraz podczas laktacji ze względu na potencjalne ryzyko teratogenności i brak danych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcyjne podczas terapii, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać. Mechanizm działania atorwastatyny w ciąży wiąże się z możliwą redukcją poziomu mewalonianu, kluczowego prekursora biosyntezy cholesterolu, co może zaburzać prawidłowy rozwój płodu. Krótkotrwałe przerwanie terapii hipolipemizującej w okresie ciąży nie wpływa istotnie na długoterminowe ryzyko sercowo-naczyniowe u pacjentek z pierwotną hipercholesterolemią.
Atorvasterol, atorwastatyna, biosynteza cholesterolu, działanie niepożądane, hipercholesterolemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, laktacja, leczenie hipolipemizujące, metoda antykoncepcyjna, mewalonian, miażdżyca, pierwotna hipercholesterolemia, ryzyko sercowo-naczyniowe, terapia hipolipemizująca, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvastatin Bluefish AB 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atorwastatyny wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w serii 4 testów in vitro oraz 1 badaniu in vivo. W badaniach karcinogennych na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy przy dawkach powodujących AUC 0-24h 6-11-krotnie wyższe niż u ludzi zaobserwowano gruczolaki wątrobowo-komórkowe u samców oraz raki wątrobowo-komórkowe u samic. Atorwastatyna nie wpływała na płodność ani nie wykazywała działania teratogennego u szczurów, królików i psów, jednak przy toksycznych dawkach dla samic ciężarnych stwierdzono toksyczność dla płodu, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową u szczurów. Badania potwierdziły przenikanie leku przez łożysko oraz obecność stężeń atorwastatyny w mleku szczurów zbliżonych do osoczowych, co sugeruje potencjalną ekspozycję płodu i noworodków przy stosowaniu leku w ciąży i laktacji.
aberracja chromosomowa, atorwastatyna, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, gruczolak wątrobowo-komórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, opóźnienie rozwoju potomstwa, potencjał karcinogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowo-komórkowy, stężenie osoczowe, toksyczność płodowa, wartość AUC - Leksykon leków
Przedawkowanie – Triveram 10 mg + 5 mg + 5 mg
Przedawkowanie preparatu Triveram, zawierającego atorwastatynę, peryndopryl oraz amlodypinę, stanowi poważne zagrożenie kliniczne ze względu na różnorodne mechanizmy toksyczności poszczególnych składników. Atorwastatyna może powodować podwyższenie enzymów wątrobowych, wzrost aktywności kinazy kreatynowej oraz ryzyko miopatii i rabdomiolizy, przy czym hemodializa jest nieskuteczna z powodu silnego wiązania leku z białkami osocza. Peryndopryl, jako inhibitor ACE, może wywołać niedociśnienie tętnicze, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe i niewydolność nerek; w tym przypadku hemodializa jest możliwa i zalecane jest dożylne podanie 0,9% roztworu NaCl, a w ciężkich stanach stosuje się wlewy angiotensyny II i katecholamin oraz rozrusznik serca przy bradykardii opornej na leczenie. Amlodypina, antagonista kanału wapniowego, może prowadzić do znacznego rozszerzenia naczyń obwodowych, odruchowej tachykardii, ciężkiego i długotrwałego niedociśnienia tętniczego oraz potencjalnie śmiertelnego wstrząsu; rzadkim, ale istotnym powikłaniem jest opóźniony (24-48h) niekardiogenny obrzęk płuc wymagający wsparcia oddechowego. Hemodializa nie jest skuteczna ze względu na silne wiązanie amlodypiny z białkami osocza.
amlodypina, antagonista kanału wapniowego, atorwastatyna, enzymy wątrobowe, glukonian wapnia, hemodializa, hiperwentylacja, inhibitor ACE, katecholaminy, kinaza kreatynowa, miopatia, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, obniżenie ciśnienia tętniczego, peryndopryl, płukanie żołądka, rabdomioliza, rozszerzenie naczyń, tachykardia odruchowa, Triveram, wazokonstrykcja, węgiel aktywny, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atorvastatin Medical Valley 80 mg
Przedawkowanie atorwastatyny, dostępnej w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg (Atorvastatin Medical Valley), wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, choć nie istnieje specyficzny protokół leczenia. Postępowanie obejmuje leczenie objawowe oraz środki podtrzymujące funkcje życiowe, dostosowane do stanu klinicznego pacjenta. Kluczowe jest monitorowanie funkcji wątroby (aminotransferazy ALT, AST) ze względu na ryzyko hepatotoksyczności oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK) w celu wykrycia uszkodzenia mięśni, w tym ryzyka rabdomiolizy. Hemodializa jest nieskuteczna w usuwaniu atorwastatyny z organizmu z powodu wysokiego wiązania leku z białkami osocza.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, atorwastatyna, ból mięśniowy, dializoterapia, enzymy wątrobowe, funkcja wątroby, hemodializa, hepatotoksyczność, kinaza kreatynowa, klirens atorwastatyny, leczenie objawowe, mięśnie poprzecznie prążkowane, mioglobina, mioglobinuria, ostra niewydolność nerek, parametry wątrobowe, rabdomioliza, rozpad włókien mięśniowych, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie mięśni, wiązanie z białkami, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Atrox 10 10 mg
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1, OATP1B3, MDR1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w osoczu i ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak cyklosporyna (↑ AUC 8,7-krotnie), typranawir/rytonawir (↑ AUC 9,4-krotnie), klarytromycyna i inhibitory proteazy HIV, powodują znaczny wzrost ekspozycji na atorwastatynę, co wymaga stosowania obniżonych dawek (np. nie przekraczanie 10 mg/dobę przy typranawirze/rytonawirze) oraz ścisłego monitorowania klinicznego. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil, flukonazol, amiodaron) również podwyższają stężenia leku, co uzasadnia dostosowanie dawki i kontrolę pacjenta. Induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, efawirenz czy ziele dziurawca, mogą obniżać skuteczność atorwastatyny, przy czym ryfampicyna wykazuje dodatkowo hamowanie OATP1B1, co komplikuje interakcję i wymaga jednoczesnego podawania leków bez odstępów czasowych.
atorwastatyna, azole przeciwgrzybicze, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, doustne środki antykoncepcyjne, ezetymib, fibraty, glekaprewir, hamowanie enzymatyczne, hepatotoksyczność, indukcja enzymatyczna, inhibitory CYP3A4, inhibitory proteazy HIV, inhibitory transporterów, kolchicyna, kolestypol, kwas fibrynowy, kwas fusydowy, leki przeciwwirusowe HCV, miopatia, polipeptydy OATP, rabdomioliza, transporter OATP1B1, transportery wątrobowe, warfaryna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sortis 80 80 mg
Sortis to preparat zawierający atorwastatynę w postaci trójwodnej soli wapniowej, dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg w formie białych, okrągłych tabletek powlekanych o różnej średnicy (od 5,6 mm do 11,9 mm) i charakterystycznych oznaczeniach („10″, „20″, „40″, „80″ oraz „ATV”). Lek stosowany jest w terapii hipercholesterolemii oraz profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych. Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki obejmują m.in. wapnia węglan, celulozę mikrokrystaliczną, laktozę jednowodną (od 27,25 mg do 218 mg w zależności od dawki) oraz kwas benzoesowy (od 0,00004 mg do 0,00032 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy lub nadwrażliwością na konserwanty. Otoczka zawiera m.in. hypromelozę, makrogol 8000, tytanu dwutlenek (E 171) oraz symetykon i konserwanty (kwas benzoesowy, sorbinowy).
atorwastatyna, celuloza mikrokrystaliczna, choroby sercowo-naczyniowe, dwutlenek tytanu, hipercholesterolemia, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, kwas benzoesowy, kwas siarkowy, kwas sorbinowy, laktoza jednowodna, makrogol, nadwrażliwość na kwas benzoesowy, nietolerancja laktozy, polisorbat, Sortis, środek przeciwpieniący, stearynian magnezu, substancja czynna, symetykon, tabletka powlekana, węglan wapnia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atorvastatin Bluefish AB 40 mg
Atorvastatin Bluefish AB to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg, 30 mg, 40 mg, 60 mg oraz 80 mg, w formie trójwodnej soli wapniowej. Tabletki zawierają substancje pomocnicze podzielone na składniki rdzenia (m.in. celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, wapnia węglan, hydroksypropyloceluloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian) oraz otoczki (hypromeloza, makrogol 8000, tytanu dwutlenek, talk). Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność laktozy jednowodnej, której zawartość w tabletkach wynosi od 53,80 mg w dawce 10 mg do 430,40 mg w dawce 80 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki mają charakterystyczny biały kolor i okrągły kształt, różnią się wymiarami i oznakowaniem, co ułatwia ich identyfikację (np. tabletka 10 mg ma wymiary 8,3 x 4,2 mm, a 80 mg – 16,8 x 8,3 mm).
atorwastatyna, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, makrogol, nietolerancja laktozy, okres ważności leku, pigment, plastyfikator, podanie doustne, postać farmaceutyczna, sól wapniowa trójwodna, stan kliniczny pacjenta, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, tworzywo powłokowe, węglan wapnia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Storvas CRT 20 mg
Przedawkowanie atorwastatyny (Storvas CRT w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg) wymaga intensywnego monitorowania funkcji wątroby oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK) w celu wczesnego wykrycia hepatotoksyczności i miopatii, w tym ryzyka rabdomiolizy. Brak specyficznego antidotum wymusza stosowanie leczenia objawowego i podtrzymującego, ze szczególnym uwzględnieniem monitoringu enzymów wątrobowych oraz CK. Hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji atorwastatyny ze względu na jej wysokie wiązanie z białkami osocza, co ogranicza klirens podczas dializy.
atorwastatyna, czynność wątroby, enzymy wątrobowe, hemodializa, kinaza kreatynowa, klirens atorwastatyny, leczenie objawowe, monitoring hemodynamiczny, parametry wątrobowe, rabdomioliza, Storvas CRT, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie mięśniowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atozet 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Atozet, zawierający ezetymib i atorwastatynę, był oceniany pod kątem bezpieczeństwa na grupie ponad 2400 pacjentów w 7 badaniach klinicznych. Najważniejszym aspektem monitorowania jest aktywność enzymów wątrobowych, gdzie klinicznie istotne podwyższenie aminotransferaz (AlAT i/lub AspAT ≥3 × górna granica normy) wystąpiło u 0,6% pacjentów, zwykle bezobjawowo i bez cholestazy, z powrotem do normy po przerwaniu terapii lub samoistnie. Często obserwowane działania niepożądane obejmują bóle mięśni (często), zaburzenia metaboliczne takie jak hiperglikemia i cukrzyca (częstość zależna od czynników ryzyka: glukoza na czczo ≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m², hipertriglicerydemia, nadciśnienie tętnicze), a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe (często). Rzadko notowano rabdomiolizę oraz śródmiąższową chorobę płuc, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu statyn.
aminotransferazy, aminotransferazy wątrobowe, antybiotyki makrolidowe, atorwastatyna, Atozet, biegunka, cholestaza, cukrzyca, dyspepsja, enzymy wątrobowe, ezetymib, fibraty, glikemia, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hipertriglicerydemia, inhibitory CYP3A4, leki immunosupresyjne, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, nudności, parestezje, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, śródmiąższowa choroba płuc, triglicerydy, trombocytopenia, wysypka skórna, zaparcie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atorvasterol
Atorwastatyna w dawce 80 mg wymaga ścisłego monitorowania funkcji wątroby, zwłaszcza u pacjentów z podwyższoną aktywnością aminotransferaz, gdzie utrzymujące się wartości powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN) wskazują na konieczność redukcji dawki lub odstawienia leku. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z chorobą wątroby, nadużywających alkoholu oraz u pacjentów po udarze krwotocznym lub zawałach lakunarnych, ze względu na zwiększone ryzyko udaru krwotocznego. Ponadto, atorwastatyna może indukować miopatię, zapalenie mięśni oraz rabdomiolizę, charakteryzującą się wzrostem kinazy kreatynowej (CK) powyżej 10 razy GGN, mioglobinurią i ryzykiem niewydolności nerek. Przed rozpoczęciem terapii należy oznaczyć aktywność CK u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak zaburzenia nerek, niedoczynność tarczycy, wcześniejsze uszkodzenia mięśni, choroby wątroby, wiek powyżej 70 lat oraz stosowanie leków zwiększających stężenie atorwastatyny.
aminotransferaza, atorwastatyna, ból mięśniowy, choroba naczyniowa, choroba wątroby, cukrzyca, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor białka transportującego, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, miopatia, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, TIA, udar krwotoczny, uszkodzenie wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zapalenie mięśni, zawał lakunarny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atorvastatin Medreg 20 mg
Przedawkowanie atorwastatyny (Atorvastatin Medreg) stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, wymagające hospitalizacji i intensywnego monitorowania. Postępowanie jest objawowe, z naciskiem na stabilizację stanu klinicznego oraz ścisłe kontrolowanie parametrów biochemicznych, takich jak aktywność kinazy kreatynowej (CK), enzymów wątrobowych (ALT, AST), bilirubiny, fosfatazy alkalicznej, a także funkcji nerek (kreatynina, mocznik, GFR) i równowagi elektrolitowej, zwłaszcza poziomu potasu. Przekroczenie dawki terapeutycznej powyżej 80 mg/dobę zwiększa ryzyko ciężkich powikłań, w tym rabdomiolizy, która objawia się silnym bólem mięśni, osłabieniem, ciemnym zabarwieniem moczu oraz może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Monitorowanie CK jest kluczowe, gdyż wartości mogą wzrosnąć nawet >10-krotnie powyżej normy, wskazując na uszkodzenie mięśni.
aktywność CK, AlAT, AspAT, atorwastatyna, białka osocza, bilirubina, ból głowy, ból mięśniowy, enzymy wątrobowe, fosfataza alkaliczna, GFR, hemodializa, hepatotoksyczność, hiperlipidemia, kinaza kreatynowa, kreatynina, mioglobina, mioglobinuria, mocznik, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, osłabienie mięśniowe, ostra niewydolność nerek, parestezje, rabdomioliza, terapia nerkozastępcza, uszkodzenie kłębuszków nerkowych, uszkodzenie mięśni szkieletowych, uszkodzenie wątroby, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlator 10 mg + 5 mg
Amlator jest lekiem złożonym zawierającym atorwastatynę i amlodypinę, dostępnym w dawkach 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg. Lek przeznaczony jest wyłącznie do kontynuacji terapii u pacjentów z ustabilizowanymi dawkami obu składników, a dawkowanie powinno być ustalane poprzez stopniowe zwiększanie dawek poszczególnych substancji w formie oddzielnych preparatów. Maksymalna dawka dobowa to jedna tabletka Amlator 20 mg + 10 mg. U pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwwirusowe na HCV (elbaswir z grazoprewirem) lub letermowir, dawka atorwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg/dobę. Stosowanie Amlatora jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących letermowir wraz z cyklosporyną oraz u osób z czynną chorobą wątroby. U pacjentów powyżej 70 roku życia zaleca się ostrożne zwiększanie dawki amlodypiny, natomiast u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat bezpieczeństwo i skuteczność leku nie zostały ustalone, dlatego nie zaleca się stosowania.
amlodypina, atorwastatyna, atorwastatyna i amlodypina, choroba współistniejąca, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, elbaswir z grazoprewirem, farmakokinetyka amlodypiny, interakcja lekowa, lek przeciw HCV, lek przeciwwirusowy, letermowir, pacjent dializowany, pacjent w podeszłym wieku, stężenie w osoczu, tabletka powlekana, terapia skojarzona, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvastatin Genoptim 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atorwastatyny wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w serii 4 testów in vitro oraz 1 badaniu in vivo. W badaniach karcinogenności u szczurów nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe przy dawkach powodujących ekspozycję 6-11 razy wyższą (AUC 0-24h) niż u ludzi przy maksymalnej dawce terapeutycznej. Badania na szczurach, królikach i psach nie wykazały negatywnego wpływu atorwastatyny na płodność ani teratogenności, jednak przy dawkach toksycznych dla samic ciężarnych odnotowano toksyczność płodową, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową u szczurów.
atorwastatyna, badanie genotoksyczności, dawka toksyczna, działanie karcinogenne, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, płodność, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowokomórkowy, toksyczność płodowa, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvastatin Medical Valley 80 mg
Przedkliniczne badania atorwastatyny wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w czterech testach in vitro oraz jednym in vivo. W ocenie karcinogenności stwierdzono brak działania u szczurów, natomiast u myszy samców i samic przy ekspozycji 6-11-krotnie wyższej niż u ludzi (mierzonej jako AUC 0-24h przy najwyższej zalecanej dawce) zaobserwowano odpowiednio gruczolaki i raki wątrobowo-komórkowe. Badania rozrodczości na szczurach, królikach i psach wykazały, że atorwastatyna nie wpływa na płodność ani nie jest teratogenna, jednak toksyczne dawki u ciężarnych samic powodowały toksyczność płodu, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową u szczurów.
atorwastatyna, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka toksyczna, działanie teratogenne, gruczolak wątrobowo-komórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, mutacja genetyczna, opóźniony rozwój potomstwa, płodność, potencjał karcinogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowo-komórkowy, toksyczność płodowa, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atoris 20 mg
Atoris, zawierający atorwastatynę w dawkach 10 mg (10,36 mg soli wapniowej), 20 mg (20,72 mg soli wapniowej) oraz 40 mg (41,44 mg soli wapniowej), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną. Leku nie należy stosować u osób z czynną chorobą wątroby oraz u pacjentów z trwałym, niewyjaśnionym wzrostem aktywności aminotransferaz przekraczającym 3-krotnie górną granicę normy (GGN), ze względu na ryzyko nasilenia hepatotoksyczności. Przeciwwskazania obejmują także kobiety w ciąży (FDA kategoria X), karmiące piersią oraz kobiety w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji, ze względu na teratogenne działanie atorwastatyny i możliwość przenikania do mleka matki.
aminotransferazy, antykoncepcja, atorwastatyna, czynna choroba wątroby, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, farmakoterapia, glekaprewir z pibrentaswirem, górna granica normy, hepatocyty, hepatotoksyczność, laktoza jednowodna, lek hipolipemizujący, lek przeciwwirusowy, miopatia, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, sól wapniowa, tabletka powlekana, WZW typu C - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Atoris 60 mg
Produkt leczniczy Atoris, zawierający atorwastatynę wapniową w dawkach 30 mg, 60 mg oraz 80 mg w postaci tabletek powlekanych, nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Na podstawie danych klinicznych i doświadczenia porejestracyjnego stwierdzono brak zaburzeń funkcji poznawczych, czasu reakcji, koordynacji wzrokowo-ruchowej oraz innych zdolności psychomotorycznych istotnych w tych czynnościach. Informacja ta jest zawarta w punkcie 4.7 charakterystyki produktu leczniczego i stanowi istotny element bezpieczeństwa terapii, zwłaszcza dla pacjentów aktywnych zawodowo, którzy wymagają pełnej sprawności psychomotorycznej w pracy.
atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa, charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, dokumentacja medyczna, edukacja terapeutyczna, farmakoterapia, funkcje poznawcze, interakcja lekowa, koordynacja wzrokowo-ruchowa, postać farmaceutyczna, sprawność psychomotoryczna, tabletka powlekana, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Apo-Atorva 20 mg
Przedawkowanie atorwastatyny (substancji czynnej Apo-Atorva) stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Lek dostępny jest w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg atorwastatyny w formie soli wapniowej. W przypadku podejrzenia przedawkowania nie istnieje specyficzne antidotum ani protokół leczenia dedykowany temu lekowi, dlatego postępowanie ma charakter objawowy i wspierający funkcje życiowe pacjenta. Kluczowe jest monitorowanie parametrów biochemicznych, w tym enzymów wątrobowych (ALT, AST, GGTP, fosfataza alkaliczna), kinazy kreatynowej (CK) jako markera uszkodzenia mięśni, parametrów nerkowych (kreatynina, mocznik, GFR) oraz elektrolitów (potas, wapń). Hemodializa nie jest skuteczna w eliminacji atorwastatyny z uwagi na wysokie wiązanie leku z białkami osocza.
atorwastatyna, białko osocza, bilans płynów, diureza, enzym wątrobowy, hemodializa, homeostaza wapnia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, leczenie nerkozastępcze, mioglobinemia, mioglobinuria, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność oddechowa, ostra niewydolność nerek, parestezja, profil farmakologiczny, profil lipidowy, rabdomioliza, uszkodzenie hepatocytów, wentylacja mechaniczna, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie świadomości, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Atorvastatin Medical Valley 40 mg
Atorwastatyna, dostępna w preparacie Atorvastatin Medical Valley w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne, w tym na prowadzenie pojazdów mechanicznych i obsługę maszyn. Dane kliniczne oraz charakterystyka produktu leczniczego potwierdzają brak znaczącego oddziaływania na funkcje wymagające koncentracji, koordynacji wzrokowo-ruchowej i szybkości reakcji. Mimo to, lekarz powinien poinformować pacjenta o tym profilu bezpieczeństwa oraz zalecić obserwację ewentualnych objawów ze strony układu nerwowego, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, uwzględniając indywidualne różnice w reakcji na lek.
Atorvastatin Medical Valley, atorwastatyna, działanie niepożądane, farmakokinetyka leku, funkcje psychomotoryczne, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja lekowa, koordynacja wzrokowo-ruchowa, profil bezpieczeństwa, reakcja na lek, schorzenie współistniejące, sprawność psychofizyczna, statyna, tabletka powlekana, terapia hipolipemizująca - Leksykon substancji czynnych
Azytromycyna – Interakcje
Azytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy, charakteryzuje się stosunkowo niewielką liczbą interakcji farmakokinetycznych, głównie z uwagi na brak istotnego wpływu na układ cytochromu P450. Niemniej jednak, istotne klinicznie interakcje występują z lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy, które zmniejszają maksymalne stężenie azytromycyny w surowicy o 24-30%, co wymaga podawania azytromycyny co najmniej 1 godzinę przed lub 2 godziny po lekach zobojętniających. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie azytromycyny z pochodnymi ergotaminy ze względu na ryzyko zatrucia sporyszem. Ponadto, azytromycyna może zwiększać stężenia substratów glikoproteiny P, takich jak digoksyna i kolchicyna, co wymaga monitorowania ich poziomów oraz obserwacji klinicznej pacjenta. W przypadku cyklosporyny obserwuje się istotne zwiększenie Cmax i AUC0-5, co wymaga monitorowania stężenia i dostosowania dawki cyklosporyny. Z kolei doustne leki przeciwzakrzepowe z grupy kumaryny mogą wykazywać nasilone działanie przeciwzakrzepowe, co wymaga częstszej kontroli czasu protrombinowego.
alkaloid sporyszu, antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, biodostępność, cetyryzyna, cyklosporyna, cymetydyna, CYP3A4, cytochrom P450, cyzapryd, czas protrombinowy, dydanozyna, efawirenz, ergotyzm, flukonazol, glikoproteina p, hydroksychlorochina, indynawir, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający kwas żołądkowy, metyloprednizolon, midazolam, nelfinawir, neutropenia, pochodna ergotaminy, rabdomioliza, ryfabutyna, substrat glikoproteiny P, syldenafil, teofilina, terfenadyna, torsade de pointes, triazolam, trimetoprim i sulfametoksazol, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zydowudyna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Torvacard 20 20 mg
Stosowanie atorwastatyny (preparat Torvacard), inhibitora reduktazy HMG-CoA, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych oraz doniesienia o rzadkich wadach wrodzonych po ekspozycji wewnątrzmacicznej. Mechanizm teratogenności może wiązać się z obniżeniem poziomu mewalonianu, kluczowego prekursora biosyntezy cholesterolu niezbędnego dla prawidłowego rozwoju płodu. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji przez cały okres terapii, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać. Tymczasowe odstawienie leku w ciąży nie powinno istotnie wpłynąć na długoterminowe ryzyko sercowo-naczyniowe, biorąc pod uwagę przewlekły charakter miażdżycy.
atorwastatyna, biosynteza cholesterolu, działanie niepożądane, działanie teratogenne, hipercholesterolemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, leczenie hipolipemizujące, lek hipolipemizujący, metoda antykoncepcyjna, mewalonian, miażdżyca, model zwierzęcy, pierwotna hipercholesterolemia, płodność, ryzyko sercowo-naczyniowe, Torvacard, wada wrodzona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atorvagen
Atorvagen, zawierający atorwastatynę wapniową trójwodną w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania ze względu na ryzyko miopatii, rabdomiolizy oraz uszkodzenia wątroby. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest oznaczenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) oraz funkcji wątroby, a następnie regularne monitorowanie tych parametrów. W przypadku utrzymującego się wzrostu aminotransferaz powyżej 3-krotnej wartości górnej granicy normy (GGN) lub CK powyżej 5-krotnej GGN, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z czynnikami predysponującymi do rozpadu mięśni, takimi jak niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy, wcześniejsze uszkodzenia mięśni po statynach, choroby wątroby, nadużywanie alkoholu oraz wiek powyżej 70 lat. W przypadku wystąpienia bólu, osłabienia lub kurczów mięśniowych z towarzyszącym zmęczeniem i gorączką, należy natychmiast oznaczyć aktywność CK i rozważyć przerwanie terapii, zwłaszcza gdy CK przekracza 10-krotność GGN, co może wskazywać na rabdomiolizę.
atorwastatyna, badanie czynności wątroby, ból mięśni, brak laktazy, cukrzyca, HCV, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, IMNM, inhibitor CYP3A4, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny, miastenia, miastenia de novo, miastenia oczna, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, przejściowe niedokrwienie mózgu, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, stężenie glukozy, TIA, udar krwotoczny, udar mózgu, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zapalenie mięśni, zawał lakunarny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ritonavir Aurovitas
Rytonawir, stosowany jako inhibitor proteazy w terapii HIV-1, nie prowadzi do wyleczenia zakażenia ani AIDS, a pacjenci nadal są narażeni na zakażenia oportunistyczne i powikłania. W terapii rytonawirem należy monitorować szczególnie pacjentów z biegunką, gdyż może ona obniżać wchłanianie leku i innych stosowanych jednocześnie preparatów, a także pogarszać funkcję nerek. U chorych z hemofilią typu A i B obserwowano nasilenie krwawień podczas leczenia inhibitorami proteazy. Rytonawir może powodować wzrost masy ciała oraz stężenia lipidów i glukozy we krwi, co wymaga monitorowania zgodnie z wytycznymi HIV. W przypadku objawów zapalenia trzustki (nudności, wymioty, bóle brzucha, podwyższona lipaza/amylaza) konieczne jest przerwanie terapii. U pacjentów z ciężkim niedoborem odporności może wystąpić reakcja zapalna na oportunistyczne patogeny w pierwszych tygodniach lub miesiącach leczenia skojarzonego (CART), a także zaburzenia autoimmunologiczne.
AIDS, atorwastatyna, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, awanafil, bedakilina, blok przedsionkowo-komorowy, choroba Gravesa-Basedowa, cukrzycowa kwasica ketonowa, delamanid, digoksyna, etynyloestradiol, flutykazon, fluwastatyna, glikokortykosteroid, hemofilia, hiperbilirubinemia, inhibitor fosfodiesterazy, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kolchicyna, krwawienie maciczne, krwiak skórny, lowastatyna, martwica kości, nadciśnienie płucne, Pneumocystis jiroveci, prawastatyna, przewlekła biegunka, rabdomioliza, riocyguat, rozuwastatyna, rywaroksaban, stężenie lipidów we krwi, syldenafil, symwastatyna, tadalafil, trazodon, wardenafil, wirus cytomegalii, wirusowe zapalenie wątroby, worapaksar, wydłużenie odstępu QTc, wylew krwi do stawu, zaburzenie autoimmunologiczne, zaburzenie czynności nerek, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie HIV-1, zakażenie oportunistyczne, zapalenie siatkówki, zapalenie trzustki, zespół Cushinga, zespół rekonstytucji immunologicznej, zespół złego wchłaniania - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Posaconazole Mylan 40 mg/ml
Stosowanie zawiesiny doustnej Posaconazole Mylan (40 mg/ml) jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na pozakonazol lub substancje pomocnicze, w tym glukozę (około 2,11 g/5 ml) i benzoesan sodu (10 mg/5 ml). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z alkaloidami sporyszu ze względu na ryzyko nasilenia toksyczności. Ponadto, lek nie powinien być łączony z substratami enzymu CYP3A4, takimi jak terfenadyna, astemizol, cyzapryd, pimozyd, halofantryna i chinidyna, ponieważ może to prowadzić do wydłużenia odstępu QTc i zagrażającego życiu torsade des pointes. Również jednoczesne stosowanie z inhibitorami reduktazy HMG-CoA (symwastatyna, lowastatyna, atorwastatyna) zwiększa ryzyko miopatii i rabdomiolizy, co może skutkować niewydolnością nerek.
alkaloidy sporyszu, astemizol, atorwastatyna, benzoesan sodu, chinidyna, CYP3A4, cyzapryd, halofantryna, inhibitor CYP3A, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lek przeciwarytmiczny, lowastatyna, nadwrażliwość na substancję czynną, neuroleptyk, pimozyd, pozakonazol, przewlekła białaczka limfocytowa, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, symwastatyna, terfenadyna, torsade de pointes, wenetoklaks, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawiesina doustna, zespół rozpadu guza - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sortis 40 40 mg
Lek SORTIS zawierający atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg jest wskazany do leczenia hipercholesterolemii pierwotnej, w tym heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej, oraz hiperlipidemii złożonej typów IIa i IIb według klasyfikacji Fredricksona. Stosowanie leku jest zalecane u dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 10 roku życia, wyłącznie gdy niefarmakologiczne metody (dieta, aktywność fizyczna, modyfikacja czynników ryzyka) nie przynoszą efektów. SORTIS skutecznie obniża cholesterol całkowity, LDL, apolipoproteinę B oraz triglicerydy. Dodatkowo, jest stosowany w leczeniu homozygotycznej postaci rodzinnej hipercholesterolemii u dorosłych, jako terapia uzupełniająca lub alternatywna do aferezy LDL. W prewencji pierwotnej chorób układu sercowo-naczyniowego lek jest zalecany u pacjentów z wysokim ryzykiem incydentów, w ramach kompleksowej terapii obejmującej modyfikację stylu życia i eliminację czynników ryzyka.
afereza cholesterolu LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, ciśnienie tętnicze, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, enzymy wątrobowe, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, incydent sercowo-naczyniowy, kinaza kreatynowa, kwas benzoesowy, laktoza jednowodna, leczenie hipolipemizujące, lipidogram, prewencja sercowo-naczyniowa, sól wapniowa, triglicerydy, zaburzenia gospodarki węglowodanowej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atorvastatin Krka 30 mg
Atorvastatin Krka to preparat zawierający atorwastatynę w postaci soli wapniowej, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 30 mg, 60 mg oraz 80 mg. Skład tabletki obejmuje substancje pomocnicze takie jak sodu wodorotlenek, hydroksypropyloceluloza, laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, krospowidon, polisorbat 80 oraz magnezu stearynian, które wpływają na stabilność, rozpuszczalność i właściwości farmaceutyczne leku. Powłoka tabletki zawiera m.in. alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 3000 i talk (E 553b), co chroni substancję czynną przed czynnikami zewnętrznymi i ułatwia podanie. Istotne jest, że zawartość laktozy jednowodnej wzrasta proporcjonalnie do dawki: 175 mg w 30 mg, 350 mg w 60 mg oraz 467 mg w 80 mg, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
alkohol poliwinylowy, atorwastatyna, blister farmaceutyczny, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, kroskarmeloza sodowa, krospowidon, laktoza jednowodna, makrogol, nietolerancja cukru mlecznego, nietolerancja laktozy, ochrona przed wilgocią, polisorbat 80, sól wapniowa, stearynian magnezu, tabletka powlekana, utylizacja produktów farmaceutycznych, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amlator 20 mg + 10 mg
Preparat Amlator, łączący atorwastatynę i amlodypinę, jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz hiperlipidemii, jednak jego stosowanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężkie niedociśnienie tętnicze, wstrząs (w tym kardiogenny), zwężenie drogi odpływu lewej komory (zwłaszcza ciężkie zwężenie zastawkowe aorty) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolność serca po zawale. Ze względu na hepatotoksyczność atorwastatyny, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z czynną chorobą wątroby oraz przy trwałym, niewyjaśnionym wzroście aminotransferaz powyżej 3-krotnej normy. Ponadto, Amlator nie powinien być stosowany w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. Szczególną ostrożność wymaga jednoczesne stosowanie z lekami przeciwwirusowymi zawierającymi glekaprewir i pibrentaswir, ze względu na ryzyko rabdomiolizy wynikające z interakcji z atorwastatyną.
aminotransferazy, amlodypina, amlodypina bezylan, atorwastatyna, bloker kanałów wapniowych, czynna choroba wątroby, dekompensacja krążenia, dysfunkcja układu autonomicznego, działanie hepatotoksyczne, działanie teratogenne, dziedziczna choroba mięśni, hiperlipidemia, inhibitor CYP3A4, kinaza kreatynowa, lek hipolipemizujący, lek przeciwpadaczkowy, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewydolność serca, pochodna dihydropirydyny, rabdomioliza, statyna, stenoza aortalna, wirusowe zapalenie wątroby, wstrząs kardiogenny, zawał serca, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Calipra
Atorwastatyna (Calipra 10 mg) wymaga ścisłego monitorowania czynności wątroby, ze szczególnym uwzględnieniem aktywności aminotransferaz, które nie powinny przekraczać trzykrotności górnej granicy normy (GGN). W przypadku ich utrzymania się powyżej tego poziomu konieczne jest zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby, spożywających duże ilości alkoholu oraz u osób po udarze krwotocznym lub zawałem zatokowym, zwłaszcza przy dawce 80 mg, ze względu na zwiększone ryzyko udaru krwotocznego. Ponadto, statyny mogą indukować lub nasilać miastenię oraz wywoływać miopatię, zapalenie mięśni i rabdomiolizę, charakteryzujące się aktywnością kinazy kreatynowej (CK) powyżej dziesięciokrotności GGN, mioglobinemią i ryzykiem niewydolności nerek. Wskazane jest oznaczanie CK przed terapią u pacjentów z czynnikami ryzyka, a leczenie należy przerwać przy znacznym wzroście CK lub nasilonych objawach mięśniowych.
aminotransferaza, atorwastatyna, badanie czynnościowe wątroby, białko transportowe, boceprewir, ból mięśniowy, choroba wątroby, choroba wieńcowa, cukrzyca, cyklosporyna, delawirdyna, dziedziczna choroba mięśni, elbaswir z grazoprewirem, erytromycyna, ezetymib, gemfibrozyl, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, ketokonazol, kinaza kreatynowa, klarytromycyna, kwas fusydowy, letermowir, miastenia, miastenia oczna, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niacyna, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, posakonazol, przemijający napad niedokrwienia mózgu, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, stężenie glukozy, stężenie trójglicerydów, styrypentol, telaprewir, telitromycyna, udar krwotoczny, udar mózgu, wirusowe zapalenie wątroby typu C, worykonazol, zaburzenie czynności nerek, zapalenie mięśni, zawał zatokowy, zespół złego wchłaniania glukozy i galaktozy