Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Asbima jest preparatem złożonym zawierającym dwie substancje czynne: amlodypinę i walsartan. Dotychczas nie przeprowadzono badań interakcji między tym produktem złożonym a innymi produktami leczniczymi. Należy jednak uwzględnić potencjalne interakcje związane z każdą z substancji czynnych wchodzących w skład produktu.¹

Interakcje wymagające uwagi podczas jednoczesnego stosowania

Inne leki przeciwnadciśnieniowe powszechnie stosowane (np. alfa-adrenolityki, leki moczopędne) oraz inne produkty lecznicze mogące powodować obniżenie ciśnienia krwi (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, alfa-adrenolityki stosowane w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego) mogą nasilać przeciwnadciśnieniowe działanie produktu Asbima.²

Interakcje związane z amlodypiną

Niezalecane jednoczesne stosowanie amlodypiny

Grejpfrut lub sok grejpfrutowy – nie zaleca się ich przyjmowania razem z amlodypiną, gdyż u niektórych pacjentów może zwiększyć się biodostępność amlodypiny, co skutkuje nasilonym działaniem obniżającym ciśnienie tętnicze.³

Jednoczesne stosowanie amlodypiny wymagające ostrożności

Inhibitory CYP3A4 – jednoczesne stosowanie amlodypiny z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (inhibitory proteazy, azole przeciwgrzybicze, makrolidy takie jak erytromycyna lub klarytromycyna; werapamil lub diltiazem) może zwiększać narażenie na amlodypinę, potęgując ryzyko niedociśnienia. Zmiany te w farmakokinetyce mogą być bardziej widoczne u pacjentów w podeszłym wieku. Zalecana jest odpowiednia obserwacja kliniczna oraz w razie potrzeby dostosowanie dawkowania.⁴

Induktory CYP3A4 – stosowanie amlodypiny jednocześnie ze znanymi induktorami CYP3A4 może zmieniać jej stężenie w osoczu. Dlatego podczas stosowania amlodypiny razem z induktorami CYP3A4, szczególnie z silnymi induktorami (np. ryfampicyna, ziele dziurawca), a także po zakończeniu takiej terapii, należy kontrolować ciśnienie krwi i rozważyć konieczność modyfikacji dawki.⁵

Takrolimus – podczas jednoczesnego stosowania z amlodypiną istnieje ryzyko zwiększenia stężenia takrolimusu we krwi. Aby uniknąć toksycznych działań takrolimusu podczas podawania amlodypiny pacjentom już leczonym takrolimusem, należy kontrolować stężenie takrolimusu we krwi i w razie konieczności dostosować jego dawkę.⁶

Symwastatyna – jednoczesne wielokrotne stosowanie amlodypiny w dawce 10 mg z symwastatyną w dawce 80 mg powodowało zwiększenie stężenia symwastatyny o 77%, w porównaniu z monoterapią. U pacjentów przyjmujących amlodypinę zaleca się zmniejszenie dawki symwastatyny do 20 mg na dobę.⁷

Dantrolen (wlew) – u zwierząt, po podaniu werapamilu i dożylnym podaniu dantrolenu obserwowano prowadzące do śmierci migotanie komór i zapaść krążeniową w powiązaniu z hiperkaliemią. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów wapnia, takich jak amlodypina, pacjentom podatnym na hipertermię złośliwą oraz podczas leczenia hipertermii złośliwej.⁸

Interakcje amlodypiny do uwzględnienia

W badaniach klinicznych dotyczących interakcji wykazano, że amlodypina nie wpływa na właściwości farmakokinetyczne atorwastatyny, digoksyny, warfaryny lub cyklosporyny.⁹

Interakcje związane z walsartanem

Niezalecane jednoczesne stosowanie walsartanu

Lit – podczas jednoczesnego podawania litu z inhibitorami konwertazy angiotensyny lub antagonistami receptora angiotensyny II, w tym walsartanem, obserwowano odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy i nasilenie jego toksyczności. W związku z tym zaleca się staranne monitorowanie stężenia litu w surowicy podczas jednoczesnego stosowania. Jeśli pacjent przyjmuje także leki moczopędne, ryzyko toksycznego działania litu może być dodatkowo zwiększone.¹⁰

Leki moczopędne oszczędzające potas – jeżeli produkt leczniczy wpływający na stężenie potasu jest stosowany w skojarzeniu z walsartanem, zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.¹¹

Jednoczesne stosowanie walsartanu wymagające ostrożności

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – podczas jednoczesnego stosowania antagonistów angiotensyny II i NLPZ może nastąpić osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego. Dodatkowo, taka kombinacja może zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek i podwyższać stężenie potasu w surowicy. Dlatego zaleca się monitorowanie czynności nerek na początku leczenia, jak również odpowiednie nawodnienie pacjenta.¹²

Inhibitory transporterów wychwytu – wyniki badań in vitro na komórkach wątroby ludzkiej wskazują, że walsartan jest substratem wątrobowego transportera wychwytu OATP1B1 i wątrobowego transportera wyrzutu MRP2. Jednoczesne stosowanie inhibitorów transportera wychwytu (ryfampicyny, cyklosporyny) lub transportera wyrzutu (rytonawir) może zwiększać stężenie walsartanu w osoczu.¹³

Podwójna blokada układu RAA – dane z badań klinicznych wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu wiąże się z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w monoterapii.¹⁴

Brak interakcji z walsartanem

W monoterapii walsartanem nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z następującymi substancjami: cymetydyną, warfaryną, furosemidem, digoksyną, atenololem, indometacyną, hydrochlorotiazydem, amlodypiną i glibenklamidem.¹⁵

Interakcje leku Asbima z alkoholem

Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne (obniżające ciśnienie krwi) preparatu Asbima. Spożywanie alkoholu podczas terapii lekiem Asbima może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego, zwiększając ryzyko zawrotów głowy, omdleń i niedociśnienia ortostatycznego. Pacjenci powinni zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu produktu Asbima i alkoholu.

Tabela interakcji leku Asbima