Specjalne ostrzeżenia
Atorvagen

Atorvagen, zawierający atorwastatynę wapniową trójwodną w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania ze względu na ryzyko miopatii, rabdomiolizy oraz uszkodzenia wątroby. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest oznaczenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) oraz funkcji wątroby, a następnie regularne monitorowanie tych parametrów. W przypadku utrzymującego się wzrostu aminotransferaz powyżej 3-krotnej wartości górnej granicy normy (GGN) lub CK powyżej 5-krotnej GGN, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z czynnikami predysponującymi do rozpadu mięśni, takimi jak niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy, wcześniejsze uszkodzenia mięśni po statynach, choroby wątroby, nadużywanie alkoholu oraz wiek powyżej 70 lat. W przypadku wystąpienia bólu, osłabienia lub kurczów mięśniowych z towarzyszącym zmęczeniem i gorączką, należy natychmiast oznaczyć aktywność CK i rozważyć przerwanie terapii, zwłaszcza gdy CK przekracza 10-krotność GGN, co może wskazywać na rabdomiolizę.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu Atorvagen

Produkt leczniczy Atorvagen, zawierający atorwastatynę w postaci atorwastatyny wapniowej trójwodnej (dawki 10 mg, 20 mg, 40 mg), wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności podczas stosowania. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące zagrożeń oraz zalecane środki ostrożności podczas terapii.1

Wpływ na miastenię

Odnotowano przypadki, w których statyny wywoływały miastenię de novo lub nasilały już występującą miastenię lub miastenię oczną. W przypadku nasilenia objawów, należy przerwać stosowanie produktu Atorvagen. Ważne jest, aby pamiętać o możliwości nawrotu choroby po ponownym podaniu tej samej lub innej statyny.2

Wpływ na wątrobę

Przed rozpoczęciem leczenia atorwastatyną konieczne jest wykonanie badań czynności wątroby oraz regularne monitorowanie ich wyników w trakcie terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów wykazujących jakiekolwiek objawy uszkodzenia wątroby, u których zaleca się przeprowadzanie kontrolnych badań wątroby. Pacjenci ze zwiększoną aktywnością aminotransferaz wymagają monitorowania aż do normalizacji wyników.3

W przypadku utrzymywania się zwiększonej aktywności aminotransferaz powyżej trzykrotnej wartości górnej granicy normy (GGN), zaleca się zmniejszenie dawki lub odstawienie produktu Atorvagen. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów nadużywających alkoholu i/lub z chorobami wątroby w wywiadzie.4

Zapobieganie udarom mózgu przez agresywne obniżanie stężenia cholesterolu (SPARCL)

Analiza post-hoc podtypów udaru mózgu u pacjentów bez choroby wieńcowej, którzy niedawno przeszli udar mózgu lub atak przejściowego niedokrwienia mózgu (TIA), wykazała częstsze występowanie udarów krwotocznych u osób otrzymujących atorwastatynę w dawce 80 mg w porównaniu z placebo. Zwiększone ryzyko było szczególnie widoczne u pacjentów z wcześniejszym udarem krwotocznym lub zawałem lakunarnym.5

U pacjentów z uprzednim udarem krwotocznym lub zawałem lakunarnym stosunek ryzyka do korzyści nie jest jednoznacznie określony. Przed rozpoczęciem leczenia należy starannie rozważyć potencjalne ryzyko udaru krwotocznego.6

Wpływ na mięśnie szkieletowe

Atorwastatyna, podobnie jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, może w rzadkich przypadkach powodować zaburzenia ze strony mięśni szkieletowych, takie jak ból mięśni, zapalenie mięśni oraz miopatię. W skrajnych przypadkach może dojść do rabdomiolizy – stanu zagrażającego życiu, charakteryzującego się znacznym zwiększeniem aktywności kinazy kreatynowej (CK) (>10-krotnie powyżej GGN), mioglobinemią i mioglobinurią, które mogą prowadzić do niewydolności nerek.8

Środki ostrożności przed leczeniem

Atorwastatynę należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów z czynnikami predysponującymi do rozpadu mięśni szkieletowych. Przed rozpoczęciem leczenia statynami konieczne jest oznaczenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) w następujących przypadkach:9

  • zaburzenia czynności nerek
  • niedoczynność tarczycy
  • wrodzone zaburzenia mięśni w wywiadzie indywidualnym lub rodzinnym
  • wcześniejsze wystąpienie działania uszkadzającego mięśnie po stosowaniu statyn lub fibratów
  • choroby wątroby w wywiadzie i/lub spożywanie dużych ilości alkoholu
  • u osób w podeszłym wieku (powyżej 70 lat) – należy rozważyć konieczność wykonania badań w kierunku czynników predysponujących do rozpadu mięśni szkieletowych
  • w sytuacjach, gdy może wystąpić zwiększenie stężenia leku w osoczu, np. na skutek interakcji lub w specjalnych grupach pacjentów, w tym podgrupach genetycznych

10

W powyższych przypadkach należy rozważyć stosunek ryzyka do potencjalnych korzyści leczenia i zaleca się dokładną obserwację kliniczną. Jeśli początkowa aktywność CK jest znacznie zwiększona (>5-krotnie powyżej GGN), nie należy rozpoczynać leczenia.Pomiary aktywności kinazy kreatynowej (CK)

Aktywności kinazy kreatynowej (CK) nie należy mierzyć po forsownym wysiłku fizycznym lub gdy istnieje inna przypuszczalna przyczyna zwiększenia jej aktywności, ponieważ utrudnia to interpretację wyników. W przypadku znacznego zwiększenia aktywności CK (>5-krotnie powyżej GGN) należy powtórzyć badanie po 5–7 dniach w celu potwierdzenia wyników.Monitorowanie podczas leczenia

Pacjentów należy poinstruować, aby natychmiast zgłaszali wystąpienie bólu, kurczów lub osłabienia mięśni, zwłaszcza gdy objawom tym towarzyszy zmęczenie i gorączka. W przypadku wystąpienia tych objawów podczas leczenia atorwastatyną należy oznaczyć aktywność CK.13

Zalecenia dotyczące postępowania w przypadku zwiększenia aktywności CK lub wystąpienia objawów mięśniowych:Jednoczesne leczenie innymi produktami leczniczymi

Ryzyko rabdomiolizy znacznie wzrasta podczas jednoczesnego stosowania atorwastatyny z lekami, które mogą zwiększać jej stężenie w osoczu:16

  • Silne inhibitory CYP3A4 lub inhibitory transportera, np.:
    • cyklosporyna
    • telitromycyna, klarytromycyna
    • delawirdyna, styrypentol
    • leki przeciwgrzybicze: ketokonazol, worykonazol, itrakonazol, pozakonazol
    • letermowir
    • inhibitory proteazy HIV: rytonawir, lopinawir, atazanawir, indynawir, darunawir, typranawir z rytonawirem
  • Inne leki zwiększające ryzyko miopatii:
    • gemfibrozyl i inne pochodne kwasu fibrynowego
    • leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C (HCV): boceprewir, telaprewir, elbaswir z grazoprewirem, ledypaswir z sofosbuwirem
    • erytromycyna
    • niacyna
    • ezetymib

17

Jeśli to możliwe, należy rozważyć zastosowanie alternatywnych leków niewchodzących w interakcje. Gdy konieczne jest jednoczesne stosowanie wymienionych leków z atorwastatyną, należy starannie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka. Dla pacjentów przyjmujących leki zwiększające stężenie atorwastatyny zaleca się zastosowanie mniejszej dawki maksymalnej.18

W przypadku silnych inhibitorów CYP3A4 należy rozważyć mniejszą dawkę początkową atorwastatyny oraz zaleca się odpowiednią obserwację kliniczną pacjenta.19

Jednoczesne stosowanie z kwasem fusydowym

Nie należy podawać atorwastatyny jednocześnie z preparatami kwasu fusydowego do stosowania ogólnoustrojowego lub w terminie 7 dni od zaprzestania leczenia kwasem fusydowym. U pacjentów otrzymujących jednocześnie kwas fusydowy i statyny zgłaszano przypadki rabdomiolizy (w tym również przypadki zgonów).20

U pacjentów wymagających ogólnoustrojowego stosowania kwasu fusydowego:21

  • Leczenie statynami należy przerwać na cały czas trwania terapii kwasem fusydowym
  • Pacjenta należy poinstruować, aby natychmiast skonsultował się z lekarzem w przypadku wystąpienia bólu, tkliwości lub jakichkolwiek objawów osłabienia mięśni
  • Leczenie statynami można wznowić siedem dni po podaniu ostatniej dawki kwasu fusydowego

22

W wyjątkowych okolicznościach, gdy niezbędne jest długotrwałe ogólnoustrojowe stosowanie kwasu fusydowego (np. w leczeniu ciężkich zakażeń), jednoczesne stosowanie atorwastatyny i kwasu fusydowego należy rozważyć wyłącznie indywidualnie i pod ścisłym nadzorem lekarza.23

Śródmiąższowa choroba płuc

Podczas długotrwałego stosowania niektórych statyn opisywano pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc. Objawami mogą być: duszność, suchy kaszel i pogorszenie stanu ogólnego (zmęczenie, utrata masy ciała i gorączka). W razie podejrzenia śródmiąższowej choroby płuc u pacjenta, należy przerwać terapię statynami.24

Ryzyko rozwoju cukrzycy

Dostępne dane wskazują, że wszystkie leki z grupy statyn mogą zwiększać stężenie glukozy we krwi i u niektórych pacjentów z wysokim ryzykiem wystąpienia cukrzycy w przyszłości mogą powodować hiperglikemię wymagającą odpowiedniej opieki diabetologicznej. Należy jednak podkreślić, że korzyść w postaci zmniejszenia ryzyka rozwoju chorób naczyniowych przeważa nad tym ryzykiem i nie powinno się z tego powodu przerywać leczenia statynami.25

Pacjenci z grupy ryzyka (stężenie glukozy na czczo 5,6-6,9 mmol/l, BMI >30 kg/m², zwiększone stężenie trójglicerydów, nadciśnienie tętnicze) powinni być poddani kontroli klinicznej i biochemicznej zgodnie z krajowymi wytycznymi.Dzieci i młodzież

Badania kliniczne trwające trzy lata, oparte na ocenie dojrzewania i rozwoju, ocenie na podstawie skali Tannera oraz pomiarze wzrostu i wagi, nie wykazały istotnego klinicznie wpływu atorwastatyny na wzrost i dojrzewanie płciowe u dzieci i młodzieży.27

Substancje pomocnicze

Produkt leczniczy Atorvagen zawiera laktozę w następujących ilościach:

Dawka Atorvagen Zawartość laktozy w tabletce
10 mg 8,75 mg
20 mg 17,5 mg
40 mg 35 mg

Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.28

Produkt leczniczy Atorvagen zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce, dlatego uznaje się go za „wolny od sodu”.29

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl