Interakcje leku
Lambrinex 20 mg

Atorwastatyna, substancja czynna Lambrinex, jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1, OATP1B3, MDR1 i BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) znacząco zwiększają stężenie atorwastatyny w osoczu, podnosząc ryzyko miopatii i rabdomiolizy, dlatego zaleca się unikanie ich jednoczesnego stosowania lub stosowanie niższych dawek i ścisłe monitorowanie pacjenta. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil, flukonazol, amiodaron) również podnoszą stężenie leku, co wymaga dostosowania dawki. Induktory CYP3A4 (efawirenz, ryfampicyna, ziele dziurawca) obniżają stężenie atorwastatyny, potencjalnie zmniejszając jej skuteczność, co wymaga monitorowania terapii. Ponadto, inhibitory transporterów wątrobowych, takie jak cyklosporyna, mogą zwiększać ekspozycję na atorwastatynę, co wymaga ostrożności i ewentualnej redukcji dawki.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Atorwastatyna, substancja czynna produktu Lambrinex, podlega złożonym mechanizmom metabolicznym i transportowym w organizmie, co czyni ją podatną na liczne interakcje z innymi lekami. Metabolizm atorwastatyny zachodzi głównie za pośrednictwem cytochromu P450 3A4 (CYP3A4). Ponadto, substancja ta jest substratem dla transporterów wątrobowych – polipeptydów 1B1 (OATP1B1) i 1B3 (OATP1B3) transportujących aniony organiczne. Jej metabolity również są substratami OATP1B1. Istotne jest także, że atorwastatyna stanowi substrat dla pompy białka oporności wielolekowej (MDR1) oraz białka oporności raka piersi (BCRP), co może wpływać na wchłanianie jej w jelitach oraz wydalanie z żółcią1.

Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych, które hamują aktywność CYP3A4 lub wpływają na transportery białkowe, może prowadzić do wzrostu stężenia atorwastatyny w osoczu, zwiększając tym samym ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, w szczególności miopatii. Podobne ryzyko występuje również podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami mogącymi powodować miopatię, takimi jak pochodne kwasu fibrynowego czy ezetymib2.

Inhibitory CYP3A4

Badania wykazały, że stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 prowadzi do znacznego podwyższenia stężenia atorwastatyny w organizmie. W miarę możliwości należy unikać równoczesnego podawania silnych inhibitorów CYP3A4, do których zalicza się: cyklosporynę, telitromycynę, klarytromycynę, delawirdynę, styrypentol, ketokonazol, worykonazol, itrakonazol, pozakonazol, niektóre leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu WZW C (np. elbaswir/grazoprewir) oraz inhibitory proteazy HIV (rytonawir, lopinawir, atazanawir, indynawir, darunawir i inne). Jeżeli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania tych leków z atorwastatyną, zaleca się rozważenie użycia niższej dawki początkowej i maksymalnej atorwastatyny oraz ścisłe monitorowanie kliniczne pacjenta3.

Również umiarkowane inhibitory CYP3A4 takie jak erytromycyna, diltiazem, werapamil i flukonazol mogą zwiększać stężenie atorwastatyny w osoczu. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie erytromycyny i statyn, gdyż zaobserwowano w takim przypadku zwiększone ryzyko miopatii. Dodatkowo, choć nie przeprowadzono specyficznych badań interakcji z amiodaronem i werapamilem, oba te leki są znanymi inhibitorami CYP3A4 i ich jednoczesne stosowanie z atorwastatyną może prowadzić do zwiększonej ekspozycji na atorwastatynę. W takiej sytuacji zaleca się rozważenie stosowania niższej maksymalnej dawki atorwastatyny oraz odpowiednie monitorowanie kliniczne pacjenta4.

Induktory CYP3A4

Jednoczesne stosowanie atorwastatyny z induktorami cytochromu P450 3A, takimi jak efawirenz, ryfampicyna czy ziele dziurawca, może prowadzić do zmniejszenia stężenia atorwastatyny w osoczu w zmiennym stopniu. W przypadku ryfampicyny, ze względu na jej podwójny mechanizm działania (indukcja CYP3A4 i hamowanie transportera OATP1B1 w hepatocytach), zaleca się jednoczesne podawanie z atorwastatyną, ponieważ opóźnione podawanie atorwastatyny po zastosowaniu ryfampicyny wiązało się ze znacznym obniżeniem stężenia atorwastatyny w osoczu. Wpływ ryfampicyny na stężenie atorwastatyny w hepatocytach nie jest jednak w pełni poznany, dlatego w przypadku konieczności jednoczesnego stosowania tych leków należy uważnie monitorować skuteczność terapii u pacjenta5.

Inhibitory białek transportujących

Inhibitory białek transportujących, takie jak cyklosporyna, mogą zwiększać wpływ atorwastatyny na organizm. Wpływ hamowania transporterów wychwytu wątrobowego na stężenie atorwastatyny w hepatocytach nie jest w pełni poznany. W przypadkach, gdy nie można uniknąć jednoczesnego stosowania tych leków, zaleca się zmniejszenie dawki atorwastatyny oraz uważne monitorowanie skuteczności terapii6.

Gemfibrozyl/pochodne kwasu fibrynowego i ezetymib

Stosowanie fibratów w monoterapii może wiązać się z wystąpieniem działań niepożądanych ze strony mięśni, włącznie z rabdomiolizą. Ryzyko to może być zwiększone podczas jednoczesnego stosowania pochodnych kwasu fibrynowego i atorwastatyny. Jeżeli jednoczesne stosowanie jest niezbędne, należy stosować najniższe skuteczne dawki atorwastatyny oraz ściśle monitorować stan pacjenta7.

Podobnie ezetymib stosowany w monoterapii wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych ze strony mięśni, w tym rabdomiolizy. Ryzyko to może wzrastać podczas jednoczesnego stosowania ezetymibu i atorwastatyny. Pacjenci przyjmujący takie skojarzenie leków powinni być odpowiednio monitorowani8.

Inne istotne interakcje

Kolestypol podawany jednocześnie z produktem Lambrinex powoduje zmniejszenie stężenia atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów w osoczu o około 25%. Jednakże wpływ na lipidy jest większy, gdy produkt Lambrinex i kolestypol są stosowane w skojarzeniu, niż gdy stosuje się tylko jeden z tych leków9.

Kwas fusydowy stosowany ogólnoustrojowo jednocześnie ze statynami, w tym atorwastatyną, może zwiększać ryzyko wystąpienia miopatii, w tym rabdomiolizy. Mechanizm tej interakcji (farmakodynamicznej, farmakokinetycznej lub obu jednocześnie) nie został jeszcze dokładnie poznany. Istnieją doniesienia o przypadkach rabdomiolizy (w tym również przypadkach zakończonych zgonem) u pacjentów otrzymujących takie skojarzenie leków. Jeśli ogólnoustrojowe leczenie kwasem fusydowym jest konieczne, terapia atorwastatyną powinna zostać przerwana na cały okres leczenia kwasem fusydowym10.

Chociaż nie przeprowadzono szczegółowych badań interakcji atorwastatyny z kolchicyną, zgłaszano przypadki wystąpienia miopatii, gdy atorwastatyna była stosowana jednocześnie z kolchicyną. Z tego względu należy zachować ostrożność podczas przepisywania tych leków łącznie11.

Wpływ atorwastatyny na inne leki stosowane jednocześnie

Digoksyna: Jednoczesne podawanie wielokrotnych dawek digoksyny i 10 mg atorwastatyny powoduje niewielkie zwiększenie stężenia digoksyny w osoczu w stanie stacjonarnym. Pacjenci przyjmujący digoksynę powinni być odpowiednio monitorowani12.

Doustne środki antykoncepcyjne: Jednoczesne stosowanie produktu Lambrinex i doustnych środków antykoncepcyjnych prowadzi do zwiększenia stężenia noretysteronu i etynyloestradiolu w osoczu13.

Warfaryna: W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów otrzymujących długotrwałą terapię warfaryną, jednoczesne podawanie atorwastatyny w dawce 80 mg na dobę i warfaryny powodowało niewielkie skrócenie czasu protrombinowego o około 1,7 sekund w początkowych 4 dniach przyjmowania obu tych leków. Czas ten wracał do wartości wyjściowej w ciągu 15 dni stosowania atorwastatyny. Mimo że odnotowano bardzo rzadkie przypadki klinicznie istotnych interakcji ze środkami przeciwzakrzepowymi, przed rozpoczęciem leczenia atorwastatyną u pacjentów stosujących kumarynę należy oznaczyć czas protrombinowy i kontrolować go odpowiednio często w początkowej fazie terapii, aby upewnić się, że nie ulega on znaczącej zmianie. Po ustabilizowaniu czasu protrombinowego, można go kontrolować w odstępach czasowych zwykle zalecanych pacjentom przyjmującym kumarynę. W przypadku zmiany dawkowania atorwastatyny lub jej odstawienia, należy zastosować taką samą procedurę. Stosowanie atorwastatyny u pacjentów nieprzyjmujących środków przeciwzakrzepowych nie wiąże się z ryzykiem krwawień ani ze zmianą czasu protrombinowego14.

Interakcje z alkoholem

Chociaż bezpośrednie interakcje między atorwastatyną (Lambrinex) a alkoholem nie są dokładnie zbadane, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu i stosowaniu tego leku. Alkohol może wpływać na metabolizm wątrobowy, a ponieważ atorwastatyna jest metabolizowana głównie w wątrobie, może to teoretycznie zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby.

Przewlekłe spożywanie alkoholu może indukować enzymy cytochromu P450, co potencjalnie może prowadzić do zmniejszenia skuteczności atorwastatyny. Z drugiej strony, ostre spożycie dużych ilości alkoholu może tymczasowo hamować metabolizm niektórych leków w wątrobie, co mogłoby teoretycznie zwiększać stężenie atorwastatyny i ryzyko działań niepożądanych.

Dodatkowo, zarówno alkohol, jak i statyny mogą wywoływać działania niepożądane ze strony mięśni, więc ich jednoczesne stosowanie może potencjalnie zwiększać ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Pacjenci powinni być poinformowani o konieczności ograniczenia spożycia alkoholu podczas terapii atorwastatyną i natychmiastowego zgłaszania wszelkich objawów bólowych, tkliwości lub osłabienia mięśni.

W przypadku pacjentów z istniejącą chorobą wątroby lub ryzykiem jej wystąpienia, jednoczesne stosowanie atorwastatyny i spożywanie alkoholu wymaga szczególnej ostrożności i regularnego monitorowania funkcji wątroby.

Tabela interakcji

Lek lub grupa leków Mechanizm interakcji Efekt interakcji Poziom istotności Zalecenia
Silne inhibitory CYP3A4 (cyklosporyna, telitromycyna, klarytromycyna, delawirdyna, styrypentol, ketokonazol, worykonazol, itrakonazol, pozakonazol, leki przeciwwirusowe na WZW C, inhibitory proteazy HIV) Hamowanie metabolizmu atorwastatyny Znaczne zwiększenie stężenia atorwastatyny, zwiększone ryzyko miopatii i rabdomiolizy Wysoki Unikać jednoczesnego stosowania, jeśli to możliwe; stosować niższą dawkę atorwastatyny i monitorować pacjenta
Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil, flukonazol, amiodaron) Hamowanie metabolizmu atorwastatyny Umiarkowane zwiększenie stężenia atorwastatyny, zwiększone ryzyko miopatii Średni Stosować niższą dawkę atorwastatyny, monitorować pacjenta
Induktory CYP3A4 (efawirenz, ryfampicyna, ziele dziurawca) Indukcja metabolizmu atorwastatyny Zmniejszenie stężenia atorwastatyny, potencjalnie mniejsza skuteczność Średni Monitorować skuteczność terapii, może być konieczne dostosowanie dawki
Fibraty (gemfibrozyl, fenofibrat) Prawdopodobnie wpływ na metabolizm mięśni Zwiększone ryzyko miopatii i rabdomiolizy Wysoki Stosować najniższe skuteczne dawki, ściśle monitorować pacjenta
Ezetymib Prawdopodobnie wpływ na metabolizm mięśni Zwiększone ryzyko miopatii i rabdomiolizy Średni Monitorować pacjenta pod kątem objawów mięśniowych
Kwas fusydowy (stosowany ogólnoustrojowo) Mechanizm nieznany Zwiększone ryzyko miopatii i rabdomiolizy, w tym przypadków zakończonych zgonem Wysoki Przerwać leczenie atorwastatyną na czas terapii kwasem fusydowym
Kolchicyna Mechanizm nieznany Zwiększone ryzyko miopatii Średni Zachować ostrożność, monitorować objawy mięśniowe
Kolestypol Zmniejszone wchłanianie atorwastatyny Zmniejszenie stężenia atorwastatyny o około 25% Niski Zwiększony efekt na lipidy w terapii skojarzonej
Digoksyna Prawdopodobnie wpływ na białka transportujące Niewielkie zwiększenie stężenia digoksyny Niski Monitorować pacjentów stosujących digoksynę
Doustne środki antykoncepcyjne Prawdopodobnie wpływ na metabolizm hormonów Zwiększenie stężenia noretysteronu i etynyloestradiolu Niski Uwzględnić przy doborze antykoncepcji
Warfaryna Potencjalny wpływ na metabolizm warfaryny Niewielkie skrócenie czasu protrombinowego (około 1,7 s) w początkowej fazie leczenia Niski Monitorować czas protrombinowy przed i w trakcie leczenia
Alkohol Wpływ na metabolizm wątrobowy Potencjalnie zwiększone ryzyko uszkodzenia wątroby i miopatii Średni Ograniczyć spożycie alkoholu, monitorować funkcje wątroby i objawy mięśniowe

Interakcje u dzieci i młodzieży

Badania interakcji lekowych produktu Lambrinex zostały przeprowadzone tylko u pacjentów dorosłych. Zakres interakcji u dzieci i młodzieży nie jest dokładnie poznany. Podczas stosowania produktu u dzieci należy uwzględnić te same interakcje, które występują u dorosłych oraz przestrzegać ostrzeżeń zawartych w charakterystyce produktu leczniczego15.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl