organogeneza
Organogeneza to kluczowy etap rozwoju prenatalnego, następujący po gastrulacji, podczas którego z trzech listków zarodkowych (ektodermy, mezodermy i endodermy) formują się zawiązki wszystkich narządów wewnętrznych. U człowieka proces ten rozpoczyna się około 3. tygodnia życia płodowego i trwa zasadniczo do końca 8. tygodnia, choć rozwój i dojrzewanie narządów kontynuowane są przez cały okres płodowy.
W przebiegu organogenezy z ektodermy powstają: układ nerwowy, naskórek, przysadka mózgowa, siatkówka i soczewka oka. Z mezodermy różnicują się: układ mięśniowy, układ kostno-szkieletowy, układ krwionośny, gonady, nerki i kora nadnerczy. Natomiast z endodermy rozwijają się: nabłonek przewodu pokarmowego, wątroba, trzustka, płuca i pęcherz moczowy.
Zaburzenia procesu organogenezy mogą prowadzić do wad wrodzonych, których częstotliwość występowania wynosi około 2-3% żywych urodzeń. Czynniki teratogenne działające w tym okresie, takie jak niektóre leki (np. kwas retinowy, talidomid), infekcje (np. różyczka), alkohol czy promieniowanie jonizujące, mogą powodować poważne malformacje narządów wewnętrznych. Z tego powodu pierwszy trymestr ciąży uznawany jest za okres najwyższej wrażliwości na teratogeny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ketesse SL 25 mg
Deksketoprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) hamujący syntezę prostaglandyn, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w kontekście ciąży i laktacji. Produkt Ketesse SL zawiera 25 mg deksketoprofenu w postaci soli z trometamolem i jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego wpływu na układ sercowo-naczyniowy i oddechowy płodu, w tym przedwczesne zwężenie lub zamknięcie przewodu tętniczego oraz nadciśnienie płucne, a także zaburzenia czynności nerek prowadzące do małowodzia. W pierwszym i drugim trymestrze stosowanie leku jest dopuszczalne jedynie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, w najmniejszej skutecznej dawce i przez możliwie najkrótszy czas, ze względu na zwiększone ryzyko poronień i wad wrodzonych, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego (wzrost ryzyka z <1% do około 1,5%). Po 20. tygodniu ciąży zaleca się przedporodową obserwację w celu wykrycia małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego, a w przypadku ich wystąpienia natychmiastowe odstawienie leku.
deksketoprofen, diagnostyka niepłodności, efekt antyagregacyjny, hamowanie skurczów macicy, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, niepłodność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obserwacja przedporodowa, organogeneza, poronienie, synteza prostaglandyn, wada wrodzona, wydłużenie czasu krwawienia, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neurontin 400 400 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gabapentyny obejmowały ocenę potencjału rakotwórczego, mutagennego, wpływu na płodność oraz działania teratogennego. W dwuletnich badaniach na myszach i szczurach stosowano dawki do 2000 mg/kg/dobę, co odpowiada do 5-krotności dawki ludzkiej (3600 mg/dobę w przeliczeniu na mg/m²). U samców szczurów poddanych najwyższej dawce zaobserwowano istotny wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki, jednak nowotwory te charakteryzowały się niskim stopniem złośliwości i nie wpływały na przeżywalność zwierząt. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani aberracji chromosomowych in vitro i in vivo. Wpływ na płodność szczurów był nieistotny nawet przy dawkach 2000 mg/kg, około 5-krotnie przekraczających dawkę ludzką.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gabapentyna, mikrojąderko w szpiku kostnym, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, rozwój płodowy, rozwój prenatalny i postnatalny, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Chlorambucyl – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Chlorambucyl, substancja czynna leku Leukeran (tabletki powlekane 2 mg), wykazuje istotne działanie teratogenne i cytotoksyczne, co wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, oraz u kobiet karmiących piersią. Lekarz powinien przeprowadzić dokładną ocenę korzyści terapeutycznych względem ryzyka dla płodu i poinformować pacjentkę o potencjalnych wadach rozwojowych. Wskazane jest unikanie stosowania chlorambucylu w ciąży, a w przypadku konieczności terapii u kobiet karmiących – przerwanie laktacji. Ponadto, ze względu na ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego gamet, u wszystkich pacjentów, niezależnie od płci, należy zalecić skuteczną antykoncepcję podczas leczenia.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Requip-Modutab 4 mg
Przedkliniczne badania ropinirolu, substancji czynnej Requip-Modutab, obejmują szeroki zakres oceny bezpieczeństwa, w tym wpływ na rozrodczość, toksyczność ogólną, genotoksyczność, rakotwórczość oraz farmakologię bezpieczeństwa. W badaniach na szczurach wykazano, że ropinirol może wpływać na implantację zarodka poprzez obniżenie stężenia prolaktyny, jednak u ludzi prolaktyna nie odgrywa kluczowej roli w tym procesie. Teratogenność obserwowano przy dawkach toksycznych dla matki: zmniejszenie masy ciała płodów przy 60 mg/kg/dobę (AUC około 2x MRHD), zwiększone obumieranie płodów przy 90 mg/kg/dobę (AUC około 3x MRHD) oraz wady wrodzone palców przy 150 mg/kg/dobę (AUC około 5x MRHD). Brak działania teratogennego stwierdzono przy dawce 120 mg/kg/dobę (AUC około 4x MRHD). U królików nie zaobserwowano wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg (9,5-krotność Cmax u ludzi). Skojarzone podawanie ropinirolu z L-dopą u królików zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców.
agonista receptorów dopaminergicznych, AUC, badanie in vitro, badanie teratogenności, Cmax, degeneracja siatkówki, fotoekspozycja, gen HERG, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, hipotensja, implantacja zarodka, kanały potasowe, komórki Leydiga, L-DOPA, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, wada wrodzona palców, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Maxipulmon 3 mg/ml
Preparat Maxipulmon w formie syropu o stężeniu 3 mg/ml cytrynianu butamiratu jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym sorbitol (406 mg/ml), sód (6,21 mg/ml, 0,27 mmola/ml), glikol propylenowy (2,18 mg/ml) oraz kwas benzoesowy (0,58 mg/ml). Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować objawy od łagodnych zmian skórnych do ciężkich reakcji anafilaktycznych. Szczególnie istotne jest wykluczenie stosowania leku w pierwszym trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenności i wpływ na organogenezę płodu. W przypadku konieczności leczenia przeciwkaszlowego u kobiet w ciąży zaleca się konsultację ginekologiczną i rozważenie alternatywnych terapii.
choroba genetyczna, choroba wątroby, cytrynian butamiratu, czynnik teratogenny, duszność, glikol propylenowy, kwas benzoesowy, leczenie przeciwkaszlowe, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność serca, organogeneza, pierwszy trymestr ciąży, reakcja anafilaktyczna, sorbitol, uzależnienie od alkoholu, wrodzona nietolerancja fruktozy, wywiad alergologiczny, zaburzenie przewodzenia nerwowo-mięśniowego, zapalenie górnych dróg oddechowych - Leksykon substancji czynnych
Gabapentyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gabapentyny obejmowały ocenę działania rakotwórczego, mutagennego, wpływu na płodność oraz teratogenności. W badaniach 2-letnich na szczurach wykazano wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki u samców przy dawce 2000 mg/kg/dobę, co odpowiada stężeniom w osoczu 10-krotnie wyższym niż u ludzi przy maksymalnej dawce terapeutycznej 3600 mg/dobę. Nowotwory te charakteryzowały się niskim stopniem złośliwości i nie wpływały na przeżywalność zwierząt. Gabapentyna nie wykazywała działania mutagennego ani genotoksycznego w standardowych testach in vitro i in vivo. W badaniach na szczurach dawki do 2000 mg/kg (około 5-krotność dawki ludzkiej w mg/m²) nie wpływały negatywnie na płodność i rozrodczość.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gabapentyna, maksymalna dawka terapeutyczna, mikrojąderko w szpiku kostnym, model zwierzęcy, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, płodność, potencjał genotoksyczny, stężenie leku w osoczu, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, właściwości mutagenne, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Donesyn 10 mg
Chlorowodorek donepezylu, stosowany w terapii choroby Alzheimera, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo. Lek wykazuje działanie zgodne z mechanizmem inhibitora acetylocholinoesterazy, bez istotnych działań niepożądanych niezwiązanych z układem cholinergicznym. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały właściwości mutagennych ani genotoksycznych, a działania klastogenne pojawiały się jedynie przy stężeniach ponad 3000-krotnie wyższych niż terapeutyczne. Długoterminowe badania karcynogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału onkogennego chlorowodorku donepezylu.
badanie karcynogenności, chlorowodorek donepezylu, choroba Alzheimera, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie onkogenne, działanie teratogenne, inhibitor acetylocholinoesterazy, klastogenność, mutacja komórkowa, organogeneza, potencjał mutagenny, stymulacja układu przywspółczulnego, test mikrojądrowy, toksyczność ogólna, toksyczność okołoporodowa, toksyczność reprodukcyjna, układ cholinergiczny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Myrelez 60 mg
Stosowanie lanreotydu (Myrelez) u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią wymaga szczegółowej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Dane przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego w okresie organogenezy, jednak dostępne dane kliniczne są ograniczone i nie pozwalają na pełną ocenę bezpieczeństwa stosowania leku w ciąży. Obserwacje nie wskazują na negatywny wpływ na przebieg ciąży, zdrowie płodu ani noworodka, jednak brak jest odpowiednich danych epidemiologicznych. W okresie karmienia piersią brak jest informacji o przenikaniu lanreotydu do mleka kobiecego, co wymaga ostrożności i rozważenia alternatywnych metod karmienia. W badaniach na zwierzętach wykazano obniżoną płodność przy dawkach przekraczających te stosowane u ludzi, co należy uwzględnić przy planowaniu ciąży.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Apo-Napro Forte 550 mg
Stosowanie naproksenu sodowego u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na jego wpływ na syntezę prostaglandyn. Inhibicja ta może prowadzić do zwiększonego ryzyka poronień oraz wad wrodzonych, zwłaszcza serca i wytrzewienia, z bezwzględnym ryzykiem wad sercowo-naczyniowych wzrastającym z <1% do około 1,5%. W pierwszym i drugim trymestrze naproksen powinien być stosowany wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, w najmniejszej skutecznej dawce i przez możliwie najkrótszy czas. Po 20. tygodniu ciąży istnieje ryzyko małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego, które mogą ustąpić po przerwaniu terapii, dlatego zaleca się monitorowanie prenatalne przez kilka dni po ekspozycji na lek. Stosowanie naproksenu w trzecim trymestrze jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksycznego działania na układ sercowo-naczyniowy i oddechowy płodu, zaburzenia czynności nerek, wydłużenia czasu krwawienia oraz zahamowania skurczów macicy.
aktywność cyklooksygenazy, działanie przeciwpłytkowe, inhibicja syntezy prostaglandyn, inhibitor syntezy prostaglandyn, karmienie piersią, małowodzie, monitorowanie prenatalne, nadciśnienie płucne, naproksen sodowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, organogeneza, owulacja, poronienie, przedłużony poród, synteza prostaglandyn, wada układu sercowo-naczyniowego, wada wrodzona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hemostazy, zahamowanie skurczów macicy, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dimethyl fumarate Reddy 240 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fumaranu dimetylu obejmują szeroki zakres analiz genotoksyczności, rakotwórczości, toksykologii ogólnej oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Testy genotoksyczności (Ames, aberracje chromosomalne, test mikrojąderkowy in vivo) nie wykazały działania mutagennego. W badaniach rakotwórczych u myszy i szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość raka komórek kanalikowych nerek przy dawkach 75 mg/kg m.c./dobę u myszy (ekspozycja AUC porównywalna z dawką terapeutyczną u ludzi) oraz 100 mg/kg m.c./dobę u szczurów (około 2-krotnie wyższa ekspozycja niż u ludzi). Dodatkowo u myszy i szczurów stwierdzono zmiany nowotworowe w przedżołądku, jednak brak odpowiednika anatomicznego u ludzi ogranicza kliniczne znaczenie tych obserwacji. W badaniach toksyczności przewlekłej u różnych gatunków zwierząt obserwowano uszkodzenia nerek, w tym regenerację nabłonka kanalików nerkowych oraz rozrost kanalików, przy dawkach wielokrotnie przekraczających zalecaną dawkę terapeutyczną (np. u psów dawka graniczna zanik kory nerki była 3-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna, u małp martwica komórek przy dawce 2-krotnie wyższej, a włóknienie i zanik kory przy dawce 6-krotnie wyższej). W jądrach szczurów i psów obserwowano zwyrodnienie nabłonka plemnikotwórczego przy dawkach od poziomu terapeutycznego do 3-krotnie wyższego, bez jasnego znaczenia klinicznego.
aberracja chromosomalna, badanie genotoksyczności, błona łożyskowa, brodawczak płaskonabłonkowy, densytometria kości, fumaran dimetylu, fumaran diroksymel, fumaran monometylu, gruczolak jąder z komórek Leydiga, hiperkeratoza, hiperplazja, martwica pojedynczych komórek, nabłonek kanalików nerkowych, NOAEL, opóźnione kostnienie, organogeneza, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przedżołądek, rak komórek kanalikowych nerek, rozrost kanalików nerkowych, rozrost komórek płaskonabłonkowych, test mikrojąderkowy, włóknienie śródmiąższowe, zanik kory nerki, zwyrodnienie nabłonka plemnikotwórczego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Carboplatin Eugia 10 mg/ml
Carboplatin Eugia, koncentrat zawierający karboplatynę w stężeniu 10 mg/ml, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Karboplatyna wykazuje działanie embriotoksyczne i teratogenne w badaniach przedklinicznych, co wskazuje na wysokie ryzyko dla płodu, zwłaszcza w okresie organogenezy. Brak jest kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania u kobiet ciężarnych, dlatego zaleca się stanowcze unikanie ciąży podczas terapii. W przypadku konieczności leczenia u kobiet karmiących, wskazane jest przerwanie laktacji ze względu na potencjalne ryzyko dla dziecka, mimo braku jednoznacznych danych o przenikaniu leku do mleka. Leczenie karboplatyną może prowadzić do nieodwracalnego zahamowania czynności gonad, manifestującego się u kobiet brakiem miesiączki, a u mężczyzn azospermią, co jest związane z dawką i czasem terapii.
antykoncepcja, azospermia, bezpłodność nieodwracalna, brak miesiączki, Carboplatin Eugia, działanie teratogenne, karboplatyna, kriokonserwacja nasienia, leczenie skojarzone, organogeneza, roztwór do infuzji, terapia karboplatyną, terapia przeciwnowotworowa, uszkodzenie materiału genetycznego, wiek rozrodczy, zahamowanie czynności gonad - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gefitinib Synthon 250 mg
Dane przedkliniczne dotyczące gefitynibu wskazują na potencjalne działania niepożądane, które nie zostały zaobserwowane w badaniach klinicznych, ale mogą mieć znaczenie w praktyce klinicznej. W badaniach na zwierzętach przy ekspozycji porównywalnej do klinicznej stwierdzono zmiany oczne (zanik nabłonka rogówki, ścieńczenie rogówki), nerkowe (martwica brodawek nerkowych) oraz wątrobowe (martwica hepatocytów i nacieki eozynofilowe makrofagów w zatokach wątrobowych). Gefitynib wykazuje potencjał do hamowania repolaryzacji mięśnia sercowego, co mogłoby wydłużać odstęp QT, jednak doświadczenia kliniczne nie potwierdziły tego efektu. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawka 20 mg/kg mc./dobę powodowała zmniejszenie płodności samic oraz obniżenie przeżywalności noworodków, natomiast u królików dawki ≥ 20 mg/kg mc./dobę skutkowały zmniejszoną masą ciała płodów bez wad rozwojowych. Gefitynib przenika do mleka w stężeniach 11-19-krotnie wyższych niż we krwi, co wskazuje na konieczność ostrożności podczas karmienia piersią.
badanie przedkliniczne, EGFR, fototoksyczność, gefitynib, genotoksyczność, gruczolak wątroby, martwica brodawki nerkowej, nabłonek rogówki, naciek eozynofilowy, naczyniakomięsak krwionośny, odstęp QT, organogeneza, potencjał czynnościowy, receptor naskórkowego czynnika wzrostu, repolaryzacja mięśnia sercowego, rogówka, toksyczność narządowa, wada rozwojowa, węzeł krezki, zatoka wątrobowa, znakowanie radioizotopowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Baladex (50 mg + 30 mg)/5 ml
Produkt leczniczy Baladex, zawierający 50 mg teofiliny i 30 mg gwajafenezyny na 5 ml syropu, nie posiada kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania mieszaniny tych dwóch substancji czynnych. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych (myszy, szczury, króliki) wykazano, że teofilina podawana w okresie organogenezy wywołuje efekty teratogenne, prowadzące do wad rozwojowych płodu. Brak jest jednak szczegółowych danych dotyczących dawki, charakteru wad oraz parametrów badań. Ponadto, dokumentacja nie zawiera informacji o toksyczności, mutagenności czy kancerogenności gwajafenezyny, ani o potencjalnych interakcjach farmakodynamicznych i farmakokinetycznych między teofiliną a gwajafenezyną w badaniach przedklinicznych.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Moilec 7,5 mg
Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje istotny wpływ na płodność, przebieg ciąży oraz laktację. Stosowanie meloksykamu w pierwszym i drugim trymestrze ciąży wiąże się z podwyższonym ryzykiem poronienia oraz wad rozwojowych, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego i powłok brzusznych (gastroschisis), gdzie bezwzględne ryzyko wad wzrasta z <1% do około 1,5%. Po 20. tygodniu ciąży meloksykam może powodować małowodzie wskutek zaburzeń czynności nerek płodu oraz zwężenie przewodu tętniczego, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji nerek, ilości płynu owodniowego, drożności przewodu tętniczego i ciśnienia w krążeniu płucnym płodu. W trzecim trymestrze lek jest przeciwwskazany ze względu na ryzyko toksycznego działania na układ oddechowy i sercowo-naczyniowy płodu, wydłużenie czasu krwawienia u matki i noworodka oraz hamowanie czynności skurczowej macicy, co może opóźniać poród.
bezmocz, cyklooksygenaza, działanie antyagregacyjne, gastroschiza, hamowanie czynności skurczowej macicy, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, meloksykam, nadciśnienie płucne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, organogeneza, płyn owodniowy, skąpomocz, toksyczne działanie na układ oddechowy, wada rozwojowa serca, wada wrodzona powłok brzusznych, wydłużenie czasu krwawienia, zaburzenie czynności nerek, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Qsiva 3,75 mg + 23 mg
Badania przedkliniczne leku Qsiva, zawierającego fenterminę i topiramat, nie wykazały genotoksyczności ani działania rakotwórczego obu substancji w monoterapii, co potwierdza ich względne bezpieczeństwo długoterminowe. Jednak topiramat wykazuje działanie teratogenne u zwierząt (myszy, szczury, króliki) oraz u ludzi, co stanowi istotne ograniczenie stosowania u kobiet w wieku rozrodczym. W badaniach rozwojowych u szczurów i królików monoterapia nie powodowała toksyczności dla matki ani płodu, natomiast terapia skojarzona skutkowała zmniejszeniem masy ciała płodu bez teratogenności przy dawkach nietoksycznych dla matki. Margines ekspozycji (NOAEL do dawki klinicznej) wynosił <1 dla fenterminy i 2× dla topiramatu u szczurów oraz <1 dla fenterminy i 2× dla topiramatu u królików, co wskazuje na potencjalne ryzyko kliniczne związane z fenterminą.
dojrzewanie płciowe, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie teratogenne topiramatu, fentermina i topiramat, genotoksyczność, kobiety w wieku rozrodczym, margines ekspozycji, NOAEL, organogeneza, produkt leczniczy, przeżywalność potomstwa, rozwój fizyczny, rozwój zarodka i płodu, toksyczność matczyna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Carboplatin Pfizer 10 mg/ml
Produkt leczniczy Carboplatin Pfizer (10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) zawierający karboplatynę wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz przez co najmniej 7 miesięcy po jej zakończeniu, aby zapobiec ryzyku teratogenności i embriotoksyczności potwierdzonej w badaniach przedklinicznych na szczurach. W przypadku ciąży podczas leczenia konieczna jest ocena stosunku korzyści do ryzyka oraz uzyskanie świadomej zgody pacjentki. Karboplatyna przenika do mleka matki, dlatego karmienie piersią należy przerwać na czas terapii i przez 1 miesiąc po ostatniej dawce, aby uniknąć ciężkich działań niepożądanych u dziecka.
amenorrhea, azoospermia, ciężkie działanie niepożądane, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, karboplatyna, krioprezerwacja nasienia, leczenie przeciwnowotworowe, lek przeciwnowotworowy, nieodwracalna niepłodność, organogeneza, skuteczna metoda antykoncepcji, supresja gonad, świadoma zgoda, wiek rozrodczy, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lamisil 250 mg
Aktualne dane kliniczne nie wskazują na konieczność stosowania szczególnych zaleceń dotyczących stosowania terbinafiny w dawkach 125 mg oraz 250 mg u kobiet w wieku rozrodczym. W przypadku ciąży, pomimo ograniczonych danych, obserwacyjne badanie kohortowe obejmujące 1 650 649 ciąż wykazało brak zwiększonego ryzyka poważnych wad wrodzonych (iloraz szans 1,01; 95% CI: 0,63-1,62) oraz poronień samoistnych (współczynnik hazardu 1,06; 95% CI: 0,86-1,32) przy ekspozycji na doustną terbinafinę. Badania na zwierzętach (szczury i króliki) nie wykazały działań embriotoksycznych ani teratogennych nawet przy dawkach do 23-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi, a także nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność u modeli zwierzęcych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zassida 25 mg/ml
Azacytydyna wykazuje wyraźne działanie mutagenne in vitro, indukując mutacje genowe oraz aberracje chromosomowe w komórkach bakteryjnych i ssaczych. W badaniach karcinogenności na modelach zwierzęcych, podawanie dootrzewnowe azacytydyny przez 50-52 tygodnie skutkowało zwiększoną częstością nowotworów układu krwiotwórczego, chłonno-siateczkowego, płuc, sutków oraz skóry u myszy, a także nowotworów jądra u szczurów. Te wyniki wskazują na istotny potencjał rakotwórczy leku w modelach przedklinicznych, co ma kluczowe znaczenie dla oceny ryzyka u pacjentów leczonych azacytydyną.
aberracja chromosomowa, azacytydyna, bezmózgowie, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, egzencefalia, embriotoksyczność, małoocze, mikrognacja, mikromelia, mutacja genowa, niedorozwój kończyn, nieprawidłowość rozwojowa, nowotwór jądra, nowotwór układu krwiotwórczego, oligodaktylia, organogeneza, przepuklina mózgowa, syndaktylia, toksyczność rozwojowa, wytrzewienie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ibuxal Forte Dla Dzieci 40 mg/ml
Ibuprofen, jako inhibitor syntezy prostaglandyn, wykazuje istotne ryzyko teratogenne i toksyczne w trakcie ciąży, zróżnicowane w zależności od trymestru. W pierwszym i drugim trymestrze stosowanie ibuprofenu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem poronienia oraz wad rozwojowych serca i przewodu pokarmowego u płodu, gdzie ryzyko wad sercowo-naczyniowych wzrasta z <1% do około 1,5%, zależnie od dawki i czasu terapii. Od 20. tygodnia ciąży obserwuje się ryzyko małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego, które mogą ustąpić po odstawieniu leku. W trzecim trymestrze ibuprofen może powodować poważne powikłania, takie jak przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, nadciśnienie płucne, niewydolność nerek płodu, małowodzie, a także wydłużenie czasu krwawienia i hamowanie skurczów macicy u matki, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania leku w tym okresie.
dawka terapeutyczna, działanie przeciwpłytkowe, hamowanie skurczów macicy, ibuprofen, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, niewydolność nerek, organogeneza, poronienie, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, śmiertelność zarodkowo-płodowa, trzeci trymestr ciąży, wada przewodu pokarmowego płodu, wada układu sercowo-naczyniowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie owulacji, zaburzenie płodności, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ambroxol Aflofarm 15 mg/5 ml
Stosowanie ambroksolu, w formie syropu Ambroxol Aflofarm 15 mg/5 ml, u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa. Lek powinien być stosowany wyłącznie w przypadkach zdecydowanej konieczności medycznej, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży, kiedy organogeneza jest najbardziej wrażliwa. Decyzja o terapii powinna być indywidualna, a pacjentka dokładnie poinformowana o możliwych zagrożeniach i braku pełnych danych dotyczących wpływu ambroksolu na rozwijający się płód.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib Krka 50 mg
Przedkliniczne badania sunitynibu wykazały wielonarządową toksyczność obejmującą przewód pokarmowy, nadnercza, układ limfatyczny, trzustkę, ślinianki, stawy oraz układ rozrodczy, przy klinicznie istotnych stężeniach leku w osoczu zwierząt. Zmiany takie jak zanik błony śluzowej macicy czy zgrubienie płytki wzrostowej kości są prawdopodobnie związane z mechanizmem działania farmakologicznego sunitynibu i w większości odwracalne w ciągu 2-6 tygodni po zakończeniu terapii. Potencjał genotoksyczny leku oceniono jako nieistotny w testach mutagenności i klastogenności in vitro i in vivo, choć stwierdzono poliploidię w ludzkich limfocytach in vitro. W badaniach rakotwórczości u myszy transgenicznych rasH2 i szczurów obserwowano wzrost częstości nowotworów, takich jak rak gruczołów Brunnera, rak żołądka i dwunastnicy oraz guzy chromochłonne nadnerczy, przy ekspozycjach ≥ 7-krotnie przekraczających AUC u ludzi, jednak ich znaczenie kliniczne pozostaje niejasne.
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyków, badanie toksyczności, dysplazja chrząstki, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, frakcja wyrzutowa lewej komory, guz chromochłonny, krwotok z przewodu pokarmowego, LVEF, mysz transgeniczna, nadnercze, nudności i biegunka, opóźnienie kostnienia, organogeneza, pęcherzyk jajnikowy, płytka wzrostu, poliploidia, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil toksyczności, przekrwienie kory nadnerczy, przerost gronek ślinianek, przerost przysadki, przewód pokarmowy, rak gruczołów Brunnera, resorpcja, rozrost mezangium, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, ślinianka, śmiertelność zarodkowa, śródbłoniak krwionośny, staw, sunitynib, szpik kostny, toksyczność reprodukcyjna, trzustka zewnątrzwydzielnicza, układ krwiotwórczy, wada rozwojowa szkieletu, węzeł chłonny, wydłużenie QTc, zanik macicy, zanik tkanki limfoidalnej, zwyrodnienie ciałka żółtego - Leksykon substancji czynnych
Liofilizat OM-89 – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Liofilizat OM-89, będący liofilizowanym lizatem bakterii Escherichia coli w dawce 6 mg (substancja czynna preparatu Uro-Vaxom), stosowany jest w profilaktyce i leczeniu zakażeń układu moczowego. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych są bardzo ograniczone, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży. Jedno pilotażowe badanie (n=62) u kobiet z ostrym ZUM od drugiego trymestru do porodu wykazało dobrą tolerancję preparatu oraz brak negatywnego wpływu na noworodki oceniane w skali Apgar. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodkowy, płodowy ani pourodzeniowy, jednak wyniki te nie mogą być bezpośrednio ekstrapolowane na ludzi. Z tego względu stosowanie OM-89 w ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze, powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko, a decyzja powinna być podejmowana indywidualnie przez lekarza prowadzącego.
Brak jest dedykowanych badań klinicznych dotyczących stosowania liofilizatu OM-89 u kobiet karmiących piersią, w tym danych o przenikaniu substancji do mleka matki oraz jej wpływie na dziecko. W związku z tym zaleca się ostrożność i indywidualną ocenę korzyści terapeutycznych dla matki oraz korzyści karmienia piersią przed podjęciem decyzji o leczeniu. Ponadto, nie ma dostępnych danych klinicznych ani przedklinicznych dotyczących wpływu OM-89 na płodność u kobiet i mężczyzn. W praktyce klinicznej lekarz powinien szczegółowo informować pacjentkę o ograniczonych danych bezpieczeństwa i stosować preparat Uro-Vaxom u kobiet w ciąży i laktacji wyłącznie wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko, unikając zwłaszcza stosowania w pierwszym trymestrze ciąży.
funkcje rozrodcze, karmienie piersią, laktacja, liofilizat OM-89, lizat bakterii Escherichia coli, organogeneza, ostre zakażenie układu moczowego, pierwszy trymestr ciąży, płodność, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy i płodowy, skala Apgar, stosunek korzyści do ryzyka, Uro-Vaxom, zakażenie układu moczowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Anacard medica protect 75 mg
Kwas acetylosalicylowy, składnik ANACARD medica protect 75 mg, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) wpływającym na syntezę prostaglandyn, co może negatywnie oddziaływać na przebieg ciąży, rozwój płodu oraz laktację. Stosowanie kwasu acetylosalicylowego w I i II trymestrze ciąży wiąże się ze zwiększonym ryzykiem poronienia (wzrost z 1% do 1,5%), wad rozwojowych serca oraz wytrzewień wrodzonych, a ryzyko to rośnie wraz z dawką i czasem terapii. Badania na modelach zwierzęcych potwierdzają toksyczny wpływ na reprodukcję, w tym zwiększoną śmiertelność zarodków i płodów oraz wady układu krążenia w okresie organogenezy. W związku z tym, stosowanie kwasu acetylosalicylowego w pierwszych dwóch trymestrach jest dopuszczalne jedynie przy bezwzględnych wskazaniach, stosując najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas.
Anacard medica protect, czynność skurczowa macicy, działanie antyagregacyjne, ekspozycja na lek, inhibitor syntezy prostaglandyn, kwas acetylosalicylowy, małowodzie, model zwierzęcy, nadciśnienie płucne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, opóźnienie porodu, organogeneza, pierwszy trymestr ciąży, poronienie, przewód tętniczy Botalla, salicylan, synteza prostaglandyn, trzeci trymestr ciąży, wada rozwojowa serca, wytrzewienie wrodzone - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Minovivax 5% 50 mg/ml
Minovivax 5% (minoksydyl 50 mg/ml) w postaci roztworu na skórę wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak jest odpowiednich badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania u kobiet ciężarnych, a dane z badań na zwierzętach wskazują na potencjalne ryzyko teratogenne przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane u ludzi. W związku z tym, mimo niskiego prawdopodobieństwa wystąpienia działań niepożądanych przy stosowaniu miejscowym, Minovivax 5% jest przeciwwskazany w ciąży i powinien być odstawiony w przypadku jej podejrzenia lub potwierdzenia. Ponadto, minoksydyl przenika do mleka matki, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku w okresie laktacji ze względu na brak danych dotyczących wpływu na niemowlę.
antykoncepcja, badanie kliniczne, czynnik teratogenny, działanie niepożądane, ekspozycja na dawkę leku, karmienie piersią, minoksydyl w roztworze, okres okołokoncepcyjny, organogeneza, substancja aktywna, terapia minoksydylem, trymestr ciąży, wchłanianie ogólnoustrojowe, wiek rozrodczy, zdolność rozrodcza - Leksykon substancji czynnych
Filgrastym – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności filgrastymu, obejmujące wielokrotne podawanie do 1 roku, wykazały charakterystyczne dla mechanizmu działania leku efekty farmakologiczne, takie jak leukocytoza, rozrost elementów krwiotwórczych szpiku, tworzenie ziarnistości pozaszpikowej oraz powiększenie śledziony, które były całkowicie odwracalne po zaprzestaniu terapii. W modelach zwierzęcych, zwłaszcza u królików, dawki 80 µg/kg mc./dobę podawane w okresie organogenezy indukowały toksyczność dla samicy, zwiększoną częstość poronień, zmniejszenie wielkości miotu i masy płodu, a dawka 100 µg/kg mc./dobę powodowała wady rozwojowe płodu, co odpowiada narażeniu 50-90-krotnie wyższemu niż dawka kliniczna 5 µg/kg mc./dobę. Poziom NOAEL dla toksyczności zarodka i płodu ustalono na 10 µg/kg mc./dobę, co odpowiada 3-5-krotnemu narażeniu klinicznemu. U ciężarnych szczurów nie zaobserwowano toksyczności nawet przy dawkach do 575 µg/kg mc./dobę, jednak u potomstwa podawanego filgrastym w okresie okołoporodowym i laktacji stwierdzono opóźnienia w różnicowaniu cech zewnętrznych i wzroście przy dawkach ≥ 20 µg/kg mc./dobę oraz nieznaczne zmniejszenie wskaźnika przeżywalności przy 100 µg/kg mc./dobę.
dawka kliniczna, działanie toksyczne, filgrastym, krwinki białe, narażenie ogólnoustrojowe, NOAEL, opóźnienie różnicowania, organogeneza, poronienie poimplantacyjne, rozwój przedurodzeniowy, samoistne poronienie, splenomegalia, toksyczność matczyna, toksyczność wielokrotnego podania, wady rozwojowe płodu, wielkość miotu, wpływ na płodność, wskaźnik przeżywalności, ziarnistość pozaszpikowa - Leksykon substancji czynnych
Zydowudyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Zydowudyna, stosowana w terapii zakażeń HIV-1, wykazuje brak mutagenności w testach bakteryjnych (test Amesa), jednak w badaniach in vitro na komórkach ssaków oraz in vivo u myszy i szczurów stwierdzono uszkodzenia chromosomów i działanie genotoksyczne, w tym w testach mikrojądrowych i jąderkowych. Substancja ta jest inkorporowana do DNA leukocytów dorosłych pacjentów oraz noworodków, co potwierdzono także w badaniach przezłożyskowych u małp, gdzie skojarzenie zydowudyny z lamiwudyną powodowało większą liczbę skróceń telomerów w DNA płodów. W badaniach rakotwórczości u gryzoni wykazano powstawanie nowotworów nabłonkowych pochwy po długotrwałej ekspozycji na wysokie stężenia niezmetabolizowanej zydowudyny, natomiast inne nowotwory nie były związane z jej działaniem. Przezłożyskowe badania u myszy wskazały na zwiększoną częstość nowotworów płuc, wątroby i żeńskiego układu rozrodczego przy dawce 420 mg/kg mc., jednak kliniczne znaczenie tych wyników pozostaje nieznane.
analog nukleozydu, badanie cytogenetyczne, badanie rakotwórczości, DNA leukocytów, genotoksyczność, genotoksyczność przezłożyskowa, lamiwudyna, leukopenia, limfocyt krwi obwodowej, limfocyt ludzki, mutagenność, neutropenia, niedokrwistość, nowotwór nabłonkowy pochwy, organogeneza, rakotwórczość, rakotwórczość przezłożyskowa, skrócenie telomerów, test Amesa, test chłoniaka mysiego, test jąderkowy, test mikrojądrowy, wada wrodzona, zakażenie HIV-1, zydowudyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Frisium 10 10 mg
Badania przedkliniczne klobazamu (Frisium 10) wykazały dawkozależne efekty toksyczności przewlekłej u szczurów (12-1000 mg/kg/dobę), psów (2,5-80 mg/kg/dobę) i małp (2,5-20 mg/kg/dobę). U szczurów przy najwyższej dawce zaobserwowano zmniejszenie aktywności spontanicznej, przyrostu masy ciała, zahamowanie ośrodka oddechowego oraz hipotermię. U psów i małp początkowo występowały objawy neurologiczne (uspokojenie, senność, ataksja, drżenia), które z czasem ustępowały. Klobazam nie wykazał działania genotoksycznego ani mutagennego. W badaniach rakotwórczości u szczurów dawka 100 mg/kg/dobę spowodowała istotny wzrost liczby gruczolaków komórek pęcherzykowych tarczycy, co wiąże się z aktywacją tarczycy typową dla benzodiazepin, jednak zmiany te nie wystąpiły u innych gatunków.
aktywacja tarczycy, ataksja, badanie reprodukcyjne, benzodiazepina, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gruczolak komórek pęcherzykowych tarczycy, hipotermia, klobazam, laktacja, N-demetyloklobazam, NOAEL, organogeneza, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność noworodków, reprodukcja, śmiertelność zarodków, talidomid, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodkowa, wady rozwojowe płodu, zaburzenia płodności, zahamowanie ośrodka oddechowego - Leksykon substancji czynnych
Ibuprofen – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) hamujący syntezę prostaglandyn, może negatywnie wpływać na płodność kobiet poprzez zaburzenia owulacji, efekt ten jest jednak odwracalny po odstawieniu leku. W ciąży jego stosowanie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem poronień oraz wad wrodzonych, zwłaszcza serca i wytrzewienia, z ryzykiem bezwzględnym wzrastającym z <1% do około 1,5% w I trymestrze. Od 20. tygodnia ciąży ibuprofen może powodować oligohydramnios i zwężenie przewodu tętniczego u płodu, co wymaga monitorowania i ewentualnego zaprzestania leczenia. W III trymestrze stosowanie ibuprofenu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksycznego działania na płuca i serce płodu, zaburzeń czynności nerek oraz wydłużenia czasu krwawienia i hamowania czynności skurczowej macicy u matki.
działanie antyagregacyjne, fenylefryna, hamowanie czynności skurczowej macicy, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibitor syntezy prostaglandyn, karmienie piersią, kofeina, małowodzie, nadciśnienie płucne, niepłodność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, oligohydramnios, organogeneza, owulacja, paracetamol, poród przedwczesny, poronienie, poronienie samoistne, problem z zajściem w ciążę, pseudoefedryna, stan przedrzucawkowy, wada rozwojowa płodu, wada układu sercowo-naczyniowego, wada wrodzona serca, wytrzewienie, zaburzenia płodności, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib Glenmark 25 mg
Przedkliniczne badania toksyczności sunitynibu, prowadzone na szczurach i małpach przez okres do 9 miesięcy, wykazały wielonarządowe działania niepożądane obejmujące przewód pokarmowy (wymioty, biegunki), nadnercza (przekrwienie kory, krwotoki, martwica z włóknieniem), układ limfatyczny i krwiotwórczy (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), zewnątrzwydzielniczą część trzustki (degranulacja i martwica komórek pęcherzykowych), ślinianki (przerost gronek), stawy (zgrubienie płytki wzrostu) oraz układ rozrodczy (zanik macicy, zaburzenia rozwoju pęcherzyków jajnikowych). Zmiany te występowały przy klinicznie istotnych stężeniach leku w osoczu i były w większości odwracalne w ciągu 2-6 tygodni po zakończeniu terapii. Dodatkowo odnotowano wydłużenie odstępu QTc, obniżenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF), zanik kanalików jądrowych, rozrost komórek mezangium nerek, krwotoki z przewodu pokarmowego oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Zmiany w macicy i płytce wzrostowej kości wiązano z farmakologicznym działaniem sunitynibu.
aberracja chromosomalna liczbowa, atrezja pęcherzyków jajnikowych, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, działanie klastogenne, frakcja wyrzutowa lewej komory, guz chromochłonny, hiperplazja błony śluzowej żołądka, krwotok z przewodu pokarmowego, mutagenność bakteryjna, mysz transgeniczna rasH2, nadnercza, odstęp QTc, organogeneza, płytka wzrostowa kości, przewód pokarmowy, rak gruczołów Brunnera, resorpcja, rozrost komórek mezangium, rozrost rdzenia nadnerczy, rozszczep wargi, rozszczep wargi i podniebienia, rozwój pre- i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, ślinianki, szpik kostny, toksyczny wpływ na rozród, układ endokrynny, układ limfatyczny i krwiotwórczy, układ rozrodczy, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa szkieletu płodu, węzeł chłonny, zanik błony śluzowej, zanik kanalików jądrowych, zanik tkanki limfoidalnej, zewnątrzwydzielnicza część trzustki, złośliwy śródbłoniak krwionośny, zwyrodnienie ciałka żółtego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib Synthon 25 mg
Badania przedkliniczne sunitynibu (Sunitinib Synthon) wykazały wielonarządową toksyczność przy klinicznie istotnych stężeniach osoczowych, obejmującą przewód pokarmowy, nadnercza, układ limfatyczny i krwiotwórczy, trzustkę, ślinianki, stawy oraz układ rozrodczy. Zaobserwowano m.in. nudności, biegunki, przekrwienia i krwotoki nadnerczy, zmniejszenie liczby komórek szpiku, degranulację komórek trzustki, przerost gronek ślinianek, zanik macicy i zmniejszenie wzrostu pęcherzyków jajnikowych. Dodatkowo stwierdzono wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, zanik kanalików jądrowych, rozrost mezangium nerkowego oraz przerost komórek przysadki. Większość zmian była odwracalna po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii. Potencjał genotoksyczny sunitynibu był ograniczony – brak mutagenności i działania klastogennego in vivo, jednak zaobserwowano poliploidię in vitro. Nie oceniano genotoksyczności metabolitu aktywnego.
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyków, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, dysfagia, działanie klastogenne, działanie teratogenne, frakcja wyrzutowa lewej komory serca, guz chromochłonny, hiperplazja błony śluzowej, martwica komórek, odstęp QTc, opóźnienie kostnienia kręgów, organogeneza, płytka wzrostu, poliploidia, przekrwienie kory nadnerczy, przerost gronek, rozrost komórek mezangium, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, śródbłoniak krwionośny, śródbłoniak krwionośny złośliwy, stężenie osoczowe, sunitynibu jabłczan, szpik kostny, wada rozwojowa szkieletu, właściwość mutagenna, zanik błony śluzowej, zanik kanalików jądrowych, zanik tkanki limfoidalnej, zwyrodnienie ciałek żółtych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Metronidazol Polpharma 250 mg
Metronidazol Polpharma w dawce 250 mg w postaci tabletek posiada istotne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na metronidazol lub inne pochodne 5-nitroimidazolu, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Ponadto, lek zawiera glukozę (6,60 mg/tabletkę), co może stanowić alergen u niektórych pacjentów. Metronidazol jest bezwzględnie przeciwwskazany w pierwszym trymestrze ciąży z uwagi na potencjalne działanie teratogenne, co jest szczególnie istotne podczas organogenezy płodu. Tabletki mają charakterystyczną właściwość żółknięcia pod wpływem światła i są obustronnie płaskie z linią ułatwiającą rozkruszenie, jednak nie służą do dzielenia na równe dawki, co należy uwzględnić u pacjentów z zaburzeniami połykania. Przed przepisaniem Metronidazolu Polpharma 250 mg konieczne jest dokładne zbadanie historii medycznej pacjenta pod kątem wymienionych przeciwwskazań, w tym nadwrażliwości na substancję czynną, pochodne 5-nitroimidazolu oraz substancje pomocnicze, zwłaszcza glukozę. W przypadku kobiet w wieku rozrodczym należy szczególnie unikać stosowania leku w pierwszym trymestrze ciąży. W sytuacjach, gdy pacjent ma trudności z przyjmowaniem tabletek, należy rozważyć alternatywne formy farmaceutyczne metronidazolu. Świadome i ostrożne podejście do przeciwwskazań jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa farmakoterapii i minimalizacji ryzyka powikłań.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Nurofen dla dzieci 100 mg/5 ml
Ibuprofen, składnik zawiesiny doustnej Nurofen dla dzieci (100 mg/5 ml), mimo że jest przeznaczony głównie dla populacji pediatrycznej, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Mechanizm działania ibuprofenu polegający na hamowaniu syntezy prostaglandyn może prowadzić do zwiększonego ryzyka poronienia oraz wad wrodzonych serca i wytrzewienia, szczególnie przy stosowaniu w pierwszym i drugim trymestrze ciąży. Ryzyko wad układu krążenia wzrasta z wartości poniżej 1% do około 1,5%, zależnie od dawki i czasu leczenia. W trzecim trymestrze stosowanie ibuprofenu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksycznego działania na układ krążenia i oddechowy płodu (m.in. przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, nadciśnienie płucne), zaburzenia czynności nerek oraz potencjalne wydłużenie czasu krwawienia i zahamowanie skurczów macicy u matki.
cyklooksygenaza, działanie antyagregacyjne, ibuprofen, inhibitor syntezy prostaglandyn, laktacja, małowodzie, nadciśnienie płucne, niepłodność, niewydolność nerek, organogeneza, owulacja, prostaglandyna, przewód tętniczy, synteza prostaglandyn, wada układu sercowo-naczyniowego, wada wrodzona serca, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ibuprofen Alkaloid – INT 100 mg/5 ml
Ibuprofen Alkaloid-INT w postaci zawiesiny doustnej (100 mg/5 ml) jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) działającym poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn. U kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas karmienia piersią konieczna jest szczegółowa ocena stosunku korzyści do ryzyka. Ibuprofen może obniżać płodność, dlatego nie jest zalecany u kobiet planujących ciążę oraz u pacjentek z problemami z zajściem w ciążę. Stosowanie leku we wczesnej ciąży wiąże się ze zwiększonym ryzykiem poronienia oraz wad rozwojowych serca i powłok brzusznych, z ryzykiem bezwzględnym wzrastającym z <1% do około 1,5%, zależnym od dawki i czasu terapii. W okresie organogenezy badania na zwierzętach potwierdzają zwiększone ryzyko strat zarodków i wad wrodzonych.
diagnostyka niepłodności, efekt przeciwpłytkowy, implantacja zarodka, małowodzie, nadciśnienie płucne, niepłodność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, organogeneza, poronienie, przenikanie leku do mleka, rozszczepienie powłok brzusznych, synteza prostaglandyn, wada rozwojowa serca, wada rozwojowa układu sercowo-naczyniowego, wydłużony czas krwawienia, wytrzewienie, zaburzenie czynności nerek płodu, zahamowanie skurczów macicy, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neurontin 600 600 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gabapentyny obejmowały ocenę potencjału rakotwórczego, mutagennego oraz wpływu na płodność i rozwój płodu u myszy, szczurów i królików. W dwuletnich badaniach rakotwórczości u myszy i szczurów stosowano dawki do 2000 mg/kg/dobę (myszy: 200, 600, 2000 mg/kg/dobę; szczury: 250, 1000, 2000 mg/kg/dobę), co odpowiadało do 5-krotności dawki terapeutycznej u ludzi (3600 mg/dobę). U samców szczurów przy najwyższej dawce zaobserwowano statystycznie znamienny wzrost nowotworów z komórek zrazikowych trzustki o niskim stopniu złośliwości, bez wpływu na przeżywalność i przerzuty. Gabapentyna nie wykazywała działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo. W badaniach na szczurach i myszach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 2000 mg/kg/dobę (około 5-krotność dawki ludzkiej w mg/m).
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, gabapentyna, kostnienie, mikrojąderko w szpiku kostnym, niski stopień złośliwości, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze, wzrost statystycznie znamienny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Requip 0,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu (Requip) wykazały, że lek wpływa na płodność u samic szczurów poprzez obniżenie stężenia prolaktyny, co skutkuje zaburzeniami implantacji. W badaniach toksyczności rozwojowej u szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodów przy dawce 60 mg/kg/dobę (AUC około 2-krotnie większe niż przy maksymalnej zalecanej dawce dla człowieka – MRHD), zwiększone obumieranie płodów przy 90 mg/kg/dobę (3× AUC vs MRHD) oraz wady wrodzone palców przy 150 mg/kg/dobę (5× AUC vs MRHD). Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawce 120 mg/kg/dobę (4× AUC vs MRHD). U królików nie zaobserwowano wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg (9,5× Cmax vs MRHD), jednak podawanie ropinirolu w dawce 10 mg/kg (4,8× Cmax vs MRHD) wraz z L-dopą nasilało wady wrodzone palców. Profil toksyczności obejmuje efekty związane z działaniem na receptory dopaminergiczne, takie jak hipoprolaktynemia, obniżenie ciśnienia tętniczego, zwolnienie czynności serca, opadanie powiek oraz ślinienie się. Długoterminowo u szczurów albinosów przy dawce 50 mg/kg/dobę zaobserwowano degenerację siatkówki, prawdopodobnie związaną z ekspozycją na światło i specyfiką gatunkową.
autonomiczny układ nerwowy, badanie in vitro, badanie in vivo, ciśnienie tętnicze krwi, czynność serca, degeneracja siatkówki, działanie agonistyczne, działanie naczyniorozszerzające, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał hERG, komórki Leydiga, L-DOPA, maksymalna zalecana dawka, mechanizm działania, organogeneza, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, receptor D2, receptor dopaminergiczny, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, toksyczność matczyna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Myrelez 90 mg
Lanreotyd, substancja czynna leku Myrelez, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego w okresie organogenezy, a ograniczone obserwacje u kobiet ciężarnych nie wskazują na negatywny wpływ na przebieg ciąży, zdrowie płodu ani noworodka. Mimo to, ze względu na brak szerokich danych epidemiologicznych, podawanie lanreotydu w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści przewyższają ryzyko, po indywidualnej ocenie. W badaniach na zwierzętach wykazano obniżoną płodność przy dawkach przekraczających te stosowane u ludzi, co wiąże się z hamowaniem wydzielania hormonu wzrostu (GH), co jest istotne przy planowaniu ciąży u pacjentek leczonych długotrwale.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS 0,5%
Dane przedkliniczne dotyczące diglukonianu chloroheksydyny, składnika Spirytusu Hibitanowego 0,5% ATS, wskazują na niski profil toksyczności. W badaniach toksyczności ostrej LD50 dla szczurów wynosiła 2300-3000 mg/kg przy podaniu doustnym oraz 20 mg/kg przy podaniu dożylnym, natomiast u królików LD50 doustne przekraczało 2000 mg/kg, co potwierdza niską biodostępność i toksyczność przy stosowaniu miejscowym. Badania na szczurach z dawką 38 mg/kg w wodzie do picia nie wykazały działania rakotwórczego. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania genotoksycznego substancji.
badanie in vitro, badanie in vivo, biodostępność, dawka LD50, diglukonian chloroheksydyny, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, organogeneza, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, spirytus hibitanowy, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozrodczość, zmiana teratogenna