organogeneza
Organogeneza to kluczowy etap rozwoju prenatalnego, następujący po gastrulacji, podczas którego z trzech listków zarodkowych (ektodermy, mezodermy i endodermy) formują się zawiązki wszystkich narządów wewnętrznych. U człowieka proces ten rozpoczyna się około 3. tygodnia życia płodowego i trwa zasadniczo do końca 8. tygodnia, choć rozwój i dojrzewanie narządów kontynuowane są przez cały okres płodowy.
W przebiegu organogenezy z ektodermy powstają: układ nerwowy, naskórek, przysadka mózgowa, siatkówka i soczewka oka. Z mezodermy różnicują się: układ mięśniowy, układ kostno-szkieletowy, układ krwionośny, gonady, nerki i kora nadnerczy. Natomiast z endodermy rozwijają się: nabłonek przewodu pokarmowego, wątroba, trzustka, płuca i pęcherz moczowy.
Zaburzenia procesu organogenezy mogą prowadzić do wad wrodzonych, których częstotliwość występowania wynosi około 2-3% żywych urodzeń. Czynniki teratogenne działające w tym okresie, takie jak niektóre leki (np. kwas retinowy, talidomid), infekcje (np. różyczka), alkohol czy promieniowanie jonizujące, mogą powodować poważne malformacje narządów wewnętrznych. Z tego powodu pierwszy trymestr ciąży uznawany jest za okres najwyższej wrażliwości na teratogeny.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Gadobutrol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Gadobutrol, substancja czynna Gadovist 1,0, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, nie wykazując działania genotoksycznego ani teratogennego nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki diagnostyczne stosowane u ludzi (od 8 do 32 razy na powierzchnię ciała, od 25 do 100 razy na masę ciała). W badaniach toksykologicznych odnotowano opóźnienie rozwoju zarodkowego i zwiększoną śmiertelność zarodków u zwierząt (szczury, króliki, małpy) jedynie przy dawkach 8-16 razy wyższych niż dawki diagnostyczne, jednak brak jest danych dotyczących wpływu pojedynczej dawki diagnostycznej. Badania u młodych szczurów nie wykazały szczególnego ryzyka dla populacji pediatrycznej, w tym noworodków i niemowląt. Gadobutrol nie wywołuje reakcji uczulających ani miejscowych działań niepożądanych po podaniu dożylnym i dotętniczym, choć możliwe są niewielkie reakcje miejscowe po podaniu pozanaczyniowym.
badanie toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, ciśnienie krwi, dawka diagnostyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uczulające, gadobutrol, in vitro, in vivo, kurczliwość mięśnia sercowego, mutacja chromosomalna, mutacja genomowa, mutacja genowa, organogeneza, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie dożylne, podanie podskórne, podanie pozanaczyniowe, populacja pediatryczna, potencjał genotoksyczny, śmiertelność zarodków, środek kontrastowy, środek kontrastowy oparty na gadolinie, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, układ krążenia - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Disulfiram WZF 100 mg
Disulfiram WZF w postaci tabletek do implantacji 100 mg jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią oraz niezalecany w pierwszym trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenności w okresie organogenezy. Lekarz powinien dokładnie ocenić stosunek korzyści terapeutycznych do potencjalnego ryzyka, uwzględniając, że nieleczony alkoholizm niesie poważne zagrożenia dla matki i płodu. W literaturze opisano sporadyczne przypadki wrodzonych nieprawidłowości u niemowląt matek stosujących disulfiram w połączeniu z innymi lekami w ciąży. Ze względu na brak danych dotyczących przenikania disulfiramu do mleka kobiecego oraz ryzyko interakcji z lekami podawanymi niemowlęciu, stosowanie leku w okresie laktacji jest przeciwwskazane.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aclexa 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące celekoksybu, substancji czynnej leku Aclexa, wskazują na istotne ryzyko teratogenne i toksyczne w badaniach na zwierzętach laboratoryjnych. U królików podawanie celekoksybu w dawkach ≥150 mg/kg/dobę (około 2-krotnie większych niż u ludzi przy dawce 200 mg 2×/dobę, na podstawie AUC0-24) w okresie organogenezy powodowało wady rozwojowe, takie jak ubytek przegrody międzykomorowej, zrośnięte żebra, zrośnięty lub brak mostka. U szczurów w dawkach ≥30 mg/kg/dobę (około 6-krotnie większych niż u ludzi) obserwowano zależne od dawki zwiększenie częstości przepukliny przeponowej, co wiązano z hamowaniem syntezy prostaglandyn. Ponadto, celekoksyb wywoływał poronienia przed- i poimplantacyjne oraz zmniejszał przeżywalność zarodków, a także przenikał do mleka, wykazując toksyczny wpływ na noworodki w okresie okołoporodowym i pourodzeniowym.
AUC0-24, celekoksyb, czynność nadnerczy, dysfagia, hamowanie syntezy prostaglandyn, mutagenność, okres okołoporodowy, organogeneza, poronienie przedimplantacyjne, przenikanie do mleka, przepuklina przeponowa, przeżycie zarodka, rakotwórczość, rozrodczość, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, ryzyko sercowo-naczyniowe, substancja czynna, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, ubytek przegrody międzykomorowej, zakrzepica, zrośnięte żebra, zrośnięty mostek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Urotrim 200 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa trimetoprimu, substancji czynnej leku Urotrim, obejmowała badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności. Wyniki nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności wielokrotnego podawania nie ujawniły efektów toksycznych, a testy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału do uszkodzeń genetycznych. Dane te potwierdzają bezpieczny profil stosowania trimetoprimu zgodnie z zaleceniami klinicznymi.
antagonista kwasu foliowego, dawka terapeutyczna, efekt teratogenny, embriofetotoksyczność, genotoksyczność, nieprawidłowość rozwojowa płodu, organogeneza, pierwszy trymestr ciąży, rozszczep podniebienia, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, trimetoprim, uszkodzenie genetyczne, utrata płodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cataflam 50 50 mg
Diklofenak potasowy w dawce 50 mg, stosowany w postaci tabletek powlekanych Cataflam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) hamuje syntezę prostaglandyn, co może negatywnie wpływać na płodność, przebieg ciąży oraz rozwój płodu. Epidemiologiczne dane wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad rozwojowych serca (wzrost ryzyka z <1% do około 1,5%) oraz wytrzewienia jelit przy stosowaniu diklofenaku we wczesnej ciąży. Badania na modelach zwierzęcych potwierdzają zwiększoną liczbę strat przed- i poimplantacyjnych oraz wyższą śmiertelność zarodków i płodów, a także wzrost częstości wad wrodzonych układu sercowo-naczyniowego przy ekspozycji na lek w okresie organogenezy.
badanie ultrasonograficzne, diklofenak potasowy, echokardiografia płodu, małowodzie, monitorowanie prenatalne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, organogeneza, poronienie, śmiertelność zarodków i płodów, strata poimplantacyjna, strata przedimplantacyjna, synteza prostaglandyn, tabletka powlekana, trymestr ciąży, wada rozwojowa serca, wada rozwojowa układu sercowo-naczyniowego, wytrzewienie jelit, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lorazepam TZF 2,5 mg
Stosowanie lorazepamu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne i toksyczne dla płodu oraz noworodka. Lorazepam jest przeciwwskazany w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, z uwagi na zwiększone ryzyko wad rozwojowych i upośledzenia umysłowego u dzieci narażonych na działanie benzodiazepin. Długotrwałe stosowanie leku w ciąży może prowadzić do objawów odstawienia u noworodka, a podawanie w końcowym okresie ciąży wiąże się z ryzykiem zespołu wiotkiego niemowlęcia, charakteryzującego się m.in. hipotonią mięśniową, depresją oddechową i zaburzeniami termoregulacji. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o konieczności natychmiastowego kontaktu w przypadku podejrzenia ciąży oraz rozważyć odstawienie leku po ocenie stosunku korzyści do ryzyka.
benzodiazepiny, bezdech, depresja oddechowa, hipotermia, hipotonia, lorazepam, niedociśnienie tętnicze, organogeneza, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie leków do mleka, sedacja, trzeci trymestr ciąży, upośledzenie umysłowe, uzależnienie fizyczne, uzależnienie płodu, wady rozwojowe płodu, zespół odstawienia, zespół wiotkiego niemowlęcia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vastan 20 mg
Symwastatyna, substancja czynna leku Vastan, została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym obejmującym farmakodynamikę, toksyczność po podaniu wielokrotnych dawek, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Badania potwierdziły, że mechanizm działania polegający na hamowaniu reduktazy HMG-CoA skutkuje obniżeniem poziomu cholesterolu bez ujawnienia dodatkowych efektów toksycznych. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności, a badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych nie potwierdziły kancerogennego działania symwastatyny. Wyniki te wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa substancji przed wprowadzeniem do stosowania klinicznego.
badania przedkliniczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, mechanizm działania farmakologicznego, mutagenność, obniżenie poziomu cholesterolu, organogeneza, płodność, rakotwórczość, reduktaza HMG-CoA, rozwój postnatalny, symwastatyna, synteza cholesterolu, uszkodzenie materiału genetycznego, wady wrodzone, wpływ na rozrodczość, wywoływanie nowotworów, zaburzenia rozwojowe - Leksykon substancji czynnych
Zonisamid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne zonisamidu wykazały specyficzne zmiany histopatologiczne w wątrobie psów przy ekspozycji odpowiadającej dawkom terapeutycznym u ludzi, obejmujące powiększenie narządu, zmianę barwy na ciemnobrązową oraz obecność ciałek blaszkowatych i wakuolizację cytoplazmy hepatocytów. Nie stwierdzono działania genotoksycznego ani rakotwórczego. Jednakże, zonisamid wykazywał teratogenne działanie u myszy, szczurów, psów i małp, powodując zaburzenia rozwojowe i śmierć zarodków przy stężeniach w osoczu porównywalnych lub niższych niż terapeutyczne u ludzi. U szczurów odnotowano również negatywny wpływ na płodność, w tym zmniejszenie liczby ciałek żółtych i miejsc implantacji oraz nieregularne cykle rujowe przy dawkach odpowiadających maksymalnej dawce terapeutycznej i wyższych.
anhydraza węglanowa, ciałko żółte, cykl rujowy, ekspozycja systemowa, genotoksyczność, hepatomegalia, implantacja zarodka, kłębuszek nerkowy, lek przeciwpadaczkowy, maksymalna tolerowana dawka, organogeneza, parametr rozwojowy, rakotwórczość, wakuolizacja cytoplazmy, zaburzenie wzrostu, zdolność uczenia się, zonisamid - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Captopril Polfarmex 12,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące kaptoprylu, uzyskane w badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, wskazują na brak działania teratogennego podczas okresu organogenezy, co oznacza, że lek nie wywołuje wrodzonych wad rozwojowych płodów. Niemniej jednak, u niektórych gatunków zaobserwowano toksyczność płodową, obejmującą śmierć płodu w późnej ciąży, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego oraz zwiększoną śmiertelność poporodową. Standardowe badania farmakologiczne bezpieczeństwa nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego, ośrodkowego układu nerwowego ani funkcji nerek. Ponadto, badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły nietypowych efektów toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania kaptoprylu w różnych dawkach przez dłuższy czas.
badanie farmakologiczne, efekt teratogenny, genotoksyczność, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaptopryl, opóźnienie wzrostu, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, późna ciąża, śmiertelność poporodowa, toksyczność płodowa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ibuprofen Pharmaclan 600 mg
Ibuprofen, jako inhibitor syntezy prostaglandyn, wykazuje potencjalne ryzyko teratogenne i toksyczne w trakcie ciąży, szczególnie w I i II trymestrze, gdzie zwiększa ryzyko poronień, wad wrodzonych serca (wzrost bezwzględnego ryzyka do około 1,5%) oraz wytrzewienia jelit. W okresie od 20. tygodnia ciąży stosowanie ibuprofenu może prowadzić do małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego, co wymaga monitorowania ultrasonograficznego. W III trymestrze lek jest bezwzględnie przeciwwskazany ze względu na ryzyko toksycznego działania na płuca i serce płodu, zaburzenia czynności nerek, wydłużenie czasu krwawienia u matki oraz hamowanie czynności skurczowej macicy, co może skutkować opóźnieniem i przedłużeniem porodu.
cyklooksygenaza, działanie antyagregacyjne, hamowanie czynności skurczowej macicy, ibuprofen, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, niepłodność, obumarcie zarodka, organogeneza, owulacja, poimplantacyjna strata ciąży, poronienie, przedimplantacyjna strata ciąży, toksyczne działanie na płód, wada wrodzona serca, wydłużony czas krwawienia, wytrzewienie jelit, zaburzenie czynności nerek, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon substancji czynnych
Ondansetron – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ondansetronu wykazały brak działania karcynogennego, genotoksycznego oraz negatywnego wpływu na płodność i rozwój embrionalno-płodowy w dawkach znacznie przekraczających kliniczne (do 10 mg/kg mc./dobę u myszy, 30 mg/kg mc./dobę u szczurów i królików, przy maksymalnej dawce u ludzi 24 mg/dobę). W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono istotnych zaburzeń rozwoju potomstwa ani zdolności rozrodczej, a jedynie niewielkie zmniejszenie przyrostu masy ciała matek. Ponadto, ondansetron nie wykazywał działania uzależniającego, a jego metabolity kumulowały się w mleku szczurów (stosunek stężenia mleko:osocze 5,2:1).
badania przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, EKG, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, kanały potasowe, nudności i wymioty, odstęp QT, ondansetron, organogeneza, płodność, podanie wielokrotne, repolaryzacja serca, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój zarodka i płodu, toksyczność, toksyczność rozwojowa, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ibuprofen Farmalider 20 mg/ml
Ibuprofen FARMALIDER 20 mg/ml, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny hamujący syntezę prostaglandyn, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz w wieku rozrodczym. Hamowanie prostaglandyn może zwiększać ryzyko poronienia oraz wad rozwojowych, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego, z ryzykiem malformacji wzrastającym z <1% do około 1,5%, zależnie od dawki i czasu terapii. W okresie organogenezy u zwierząt obserwowano wzrost wad rozwojowych, a od 20. tygodnia ciąży stosowanie ibuprofenu może prowadzić do małowodzia z powodu zaburzeń czynności nerek płodu, co wymaga monitorowania i natychmiastowego odstawienia leku w przypadku wykrycia tej patologii. Stosowanie w trzecim trymestrze jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksycznych działań na układ krążenia płodu (przedwczesne zwężenie lub zamknięcie przewodu tętniczego, nadciśnienie płucne), niewydolność nerek, wydłużenie czasu krwawienia oraz zahamowanie skurczów macicy.
działanie antyagregacyjne, działanie toksyczne, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor syntezy prostaglandyn, malformacja sercowo-naczyniowa, małowodzie, nadciśnienie płucne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, organogeneza, poronienie, przewód tętniczy, układ krążenia płodu, wada rozwojowa układu sercowo-naczyniowego, wytrzewienie, zaburzenie czynności nerek płodu, zaburzenie jajeczkowania, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Toramide 10 mg
Torasemid, substancja czynna preparatu Toramide dostępnego w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, jest diuretykiem pętlowym, którego stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym wymaga szczególnej ostrożności. Brak danych klinicznych dotyczących wpływu torasemidu na rozwój zarodka i płodu u ludzi oraz zróżnicowane wyniki badań przedklinicznych na zwierzętach (brak teratogenności u szczurów, potencjalne ryzyko teratogenne u królików po dużych dawkach) wskazują na przeciwwskazanie do stosowania leku w okresie ciąży. Ponadto, brak jest wystarczających danych dotyczących przenikania torasemidu do mleka kobiecego, co skutkuje przeciwwskazaniem do stosowania preparatu podczas laktacji ze względu na potencjalne ryzyko dla dziecka karmionego piersią.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, deformacja płodu, diuretyk pętlowy, działanie teratogenne, karmienie piersią, karmione dziecko, laktacja, lek moczopędny, metoda antykoncepcji, organogeneza, parametr płodności, przenikanie do mleka kobiecego, ryzyko teratogenne, torasemid - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gadovist 1,0 604,72 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Gadovist 1,0 (gadobutrol) wykazały brak istotnego ryzyka dla pacjentów przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami. W toksyczności reprodukcyjnej zaobserwowano opóźnienie rozwoju zarodkowego i zwiększoną śmiertelność zarodków u szczurów i królików przy dawkach 8-16-krotnie (powierzchnia ciała) lub 25-50-krotnie (masa ciała) wyższych niż dawka diagnostyczna u ludzi. Nie stwierdzono działania teratogennego nawet przy dawkach przekraczających 8-32 razy (powierzchnia ciała) lub 25-100 razy (masa ciała) dawkę ludzką. Badania toksyczności u noworodków i młodych szczurów nie wykazały zagrożeń, co sugeruje bezpieczeństwo stosowania u dzieci, w tym noworodków donoszonych i niemowląt. Ocena genotoksyczności nie wykazała mutagenności in vivo i in vitro, a badania rakotwórczości uznano za zbędne ze względu na brak właściwości genotoksycznych i toksyczności na szybko rosnące tkanki.
dawka diagnostyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uczulające, gadobutrol, Gadovist, kurczliwość mięśnia sercowego, margines bezpieczeństwa, mutacja genowa, noworodek donoszony, organogeneza, podanie pozanaczyniowe, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowy, śmiertelność zarodków, środek kontrastowy oparty na gadolinie, środek kontrastowy z gadolinem, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Abrea 75 mg
Podczas konsultacji z kobietami w wieku rozrodczym, ciężarnymi lub karmiącymi piersią, stosowanie kwasu acetylosalicylowego (ASA) wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Preparat Abrea dostępny jest w dawkach 75 mg, 100 mg i 160 mg w formie tabletek dojelitowych. W ciąży dawki do 100 mg/dobę są względnie bezpieczne, ale wymagają specjalistycznego nadzoru i regularnych konsultacji. Dawkowanie od 100 mg do 500 mg/dobę nie ma wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo i należy je traktować z taką samą ostrożnością jak dawki ≥500 mg/dobę, które są przeciwwskazane ze względu na istotne ryzyko powikłań, takich jak poronienia, wady rozwojowe serca i wytrzewienie. Ryzyko to wzrasta zwłaszcza przy stosowaniu ASA we wczesnej ciąży, a jego bezwzględne ryzyko wad sercowo-naczyniowych zwiększa się z poziomu <1% do około 1,5%, proporcjonalnie do dawki i czasu leczenia.
działanie przeciwagregacyjne, inhibitor syntezy prostaglandyn, kwas acetylosalicylowy, małowodzie, nadciśnienie płucne, niewydolność nerek, organogeneza, poronienie, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, stosowanie leków w ciąży, strata poimplantacyjna, tabletka dojelitowa, wada rozwojowa serca, wada rozwojowa układu sercowo-naczyniowego, wydłużenie czasu krwawienia, wytrzewienie, zaburzenie czynności nerek, zahamowanie syntezy prostaglandyn - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Naproxen Genoptim 500 mg
Preparat Naproxen Genoptim, będący inhibitorem syntezy prostaglandyn, wykazuje istotny wpływ na przebieg ciąży oraz rozwój płodu, szczególnie w zakresie układu sercowo-naczyniowego i przewodu pokarmowego. Epidemiologiczne dane wskazują na wzrost bezwzględnego ryzyka wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego z mniej niż 1% do około 1,5% przy stosowaniu NLPZ, z nasileniem ryzyka wraz ze wzrostem dawki i czasu terapii. W okresie od 20. tygodnia ciąży naproksen może indukować małowodzie oraz zwężenie przewodu tętniczego, powikłania te ustępują zwykle po odstawieniu leku. Stosowanie naproksenu w III trymestrze jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksycznego działania na układ krążenia i płuca płodu, zaburzenia czynności nerek oraz powikłania okołoporodowe, takie jak wydłużenie czasu krwawienia i zahamowanie skurczów macicy.
cyklooksygenaza, dysfunkcja nerek płodu, działanie przeciwpłytkowe, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibitor syntezy prostaglandyn, laktacja, małowodzie, nadciśnienie płucne, naproksen, NLPZ, organogeneza, owulacja, poronienie, przewód pokarmowy, skurcz macicy, strata przedimplantacyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wada wrodzona, wytrzewienie jelit, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Requip-Modutab 8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu, substancji czynnej leku Requip-Modutab, wykazały istotne efekty zależne od dawki na rozrodczość i rozwój płodowy u zwierząt doświadczalnych. U szczurów dawki 60 mg/kg m.c./dobę (2-krotne AUC względem MRHD) powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, 90 mg/kg m.c./dobę (3-krotne AUC) zwiększały obumieranie płodów, a 150 mg/kg m.c./dobę (5-krotne AUC) indukowały wady wrodzone palców. Brak działania teratogennego stwierdzono przy dawce 120 mg/kg m.c./dobę (4-krotne AUC). U królików nie zaobserwowano wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg (9,5-krotność Cmax u ludzi). Interesująco, współpodawanie ropinirolu (10 mg/kg, 4,8-krotność Cmax) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców, co sugeruje potencjalną interakcję farmakologiczną w kontekście rozwoju płodowego. Profil toksyczności obejmował zmiany zachowania, hipoprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek oraz ślinienie się, co koreluje z działaniem na receptory dopaminergiczne i układ sercowo-naczyniowy.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciśnienie tętnicze krwi, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, IC50, implantacja zarodka, kanał hERG, komórki Leydiga, L-DOPA, organogeneza, prolaktyna, przysadka mózgowa, receptor dopaminergiczny, repolaryzacja kardiomiocytów, ropinirol, tabletka o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ibutact 40 mg/ml
Ibuprofen, jako inhibitor syntezy prostaglandyn, niesie istotne ryzyko powikłań w ciąży, zwłaszcza u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Epidemiologiczne dane wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca oraz wytrzewienia, ze wzrostem bezwzględnego ryzyka wad układu krążenia z <1% do około 1,5%, zależnym od dawki i czasu terapii. W okresie organogenezy ekspozycja na ibuprofen wiąże się z wyższą śmiertelnością zarodków i płodów oraz zwiększoną częstością wad rozwojowych. Po 20. tygodniu ciąży stosowanie ibuprofenu może prowadzić do małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego, które zwykle ustępują po zaprzestaniu leczenia. W trzecim trymestrze lek jest bezwzględnie przeciwwskazany ze względu na ryzyko toksycznego działania na układ sercowo-naczyniowy i oddechowy płodu oraz zaburzeń hemostazy i czynności macicy u matki.
drugi trymestr ciąży, dysfagia, działanie przeciwagregacyjne, hamowanie skurczów macicy, ibuprofen, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, niepłodność, organogeneza, owulacja, poronienie implantacyjne, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, układ sercowo-naczyniowy, wada układu krążenia, wada wrodzona serca, wydłużony czas krwawienia, wytrzewienie, zaburzenie czynności nerek płodu, zaburzenie hemostazy, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Iloprost Zentiva 20 mcg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące iloprostu wykazały, że jednorazowe dawki dożylne lub doustne około 100-krotnie wyższe od terapeutycznych mogą wywoływać objawy toksyczności, w tym niedociśnienie, zaczerwienienie skóry, hamowanie funkcji płytek krwi, niewydolność oddechową oraz objawy ogólne zatrucia. W badaniach przewlekłych (do 26 tygodni) u gryzoni i nie-gryzoni, przy ekspozycji 14-47-krotnie wyższej niż u ludzi, nie stwierdzono toksycznego wpływu na narządy, a obserwowane efekty ograniczały się do farmakologicznie przewidywanych działań, takich jak niedociśnienie i duszność. W inhalacyjnym badaniu długoterminowym u szczurów dawka NOAEL wyniosła 48,7 µg/kg mc./dobę, co odpowiada ekspozycji ponad 10-krotnie wyższej niż u ludzi (Cmax i AUC). Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności, a testy rakotwórczości na szczurach i myszach potwierdziły brak potencjału kancerogennego iloprostu.
W badaniach embriotoksyczności u szczurów zaobserwowano nieprawidłowości pojedynczych paliczków przednich łap, niezależnie od dawki, co interpretowano jako opóźnienie wzrostu związane z hemodynamicznymi efektami iloprostu w późnej organogenezie, bez cech teratogenności. Nie stwierdzono zaburzeń rozwoju pourodzeniowego ani zdolności rozrodczych potomstwa. Badania na królikach i małpach, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających ludzkie, nie wykazały poważnych anomalii rozwojowych. Iloprost przenika do mleka w stopniu <1% dawki dożylnej, bez wpływu na rozwój pourodzeniowy i rozrodczość. Testy inhalacyjne (20 µg/ml przez 26 tygodni) nie wykazały miejscowego podrażnienia dróg oddechowych, a testy skórne i antygenowości nie potwierdziły działania uczulającego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa preparatu Iloprost Zentiva.
badanie embriotoksyczności, badanie rakotwórczości, dawka terapeutyczna, drogi oddechowe, duszność, działanie farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie uczulające, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, hamowanie czynności płytek krwi, jednostka płodowo-łożyskowa, miejscowe podrażnienie, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, objaw zatrucia, organogeneza, perystaltyka jelit, rakotwórczość, rozszerzenie naczyń, stężenie w osoczu krwi, toksyczność ogólna, toksyczny wpływ na rozrodczość, zaburzenie chodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – DicloDuo gel 10 mg/g
Diklofenak sodowy stosowany miejscowo w postaci żelu wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Pomimo niższego stężenia ogólnoustrojowego w porównaniu do podania doustnego, mechanizm działania NLPZ, polegający na hamowaniu syntezy prostaglandyn, może negatywnie wpływać na przebieg ciąży oraz rozwój zarodka i płodu. Epidemiologiczne dane wskazują na zwiększone ryzyko poronień oraz wad rozwojowych, w tym sercowo-naczyniowych (wzrost ryzyka z <1% do około 1,5%), zwłaszcza przy dłuższym stosowaniu i wyższych dawkach. W pierwszym i drugim trymestrze diklofenak powinien być stosowany wyłącznie, gdy korzyści przewyższają ryzyko, w najmniejszej skutecznej dawce i przez możliwie najkrótszy czas. W trzecim trymestrze stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych powikłań, takich jak przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, nadciśnienie płucne, niewydolność nerek z małowodziem, wydłużenie czasu krwawienia oraz zahamowanie skurczów macicy.
agregacja płytek krwi, diklofenak sodowy, inhibitor syntezy prostaglandyn, laktacja, małowodzie, nadciśnienie płucne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, organogeneza, poronienie, przewód tętniczy, skurcz macicy, synteza prostaglandyn, toksyczność układu krążenia, trymestr ciąży, układ rozrodczy, wada rozwojowa, wada sercowo-naczyniowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Nurofen Forte 400 mg
Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), hamuje syntezę prostaglandyn, co może negatywnie wpływać na płodność, przebieg ciąży oraz rozwój płodu. Stosowanie ibuprofenu w pierwszym i drugim trymestrze ciąży wiąże się ze zwiększonym ryzykiem poronienia oraz wad wrodzonych, zwłaszcza serca i wytrzewienia, z ryzykiem bezwzględnym wzrastającym z <1% do około 1,5%. U zwierząt wykazano zwiększoną częstość strat przed- i poimplantacyjnych oraz wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego. Od 20. tygodnia ciąży ibuprofen może powodować małowodzie i zwężenie przewodu tętniczego u płodu, co wymaga monitorowania i natychmiastowego odstawienia leku w przypadku wystąpienia tych powikłań. W trzecim trymestrze stosowanie ibuprofenu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksycznego działania na układ krążenia i oddechowy płodu, niewydolności nerek, wydłużenia czasu krwawienia u matki oraz zahamowania skurczów macicy.
cyklooksygenaza, drugi trymestr ciąży, działanie przeciwpłytkowe, ibuprofen, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, Nurofen Forte, obumarcie zarodka, organogeneza, owulacja, pierwszy trymestr ciąży, strata poimplantacyjna, strata przedimplantacyjna, synteza prostaglandyn, trzeci trymestr ciąży, wada układu krążenia, wada wrodzona serca, wydłużony czas krwawienia, wytrzewienie, zaburzenie czynności nerek, zahamowanie skurczów macicy, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib MSN 37,5 mg
Badania przedkliniczne sunitynibu wykazały wielonarządową toksyczność przy klinicznie istotnych stężeniach osoczowych, obejmującą zmiany w przewodzie pokarmowym (nudności, biegunki, krwotoki), nadnerczach (przekrwienie, martwica, włóknienie), układzie limfatycznym i krwiotwórczym (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustce zewnątrzwydzielniczej (martwica komórek pęcherzykowych), śliniankach (przerost gronek), stawach (zgrubienie płytki wzrostu) oraz narządach rozrodczych (zanik macicy, zmniejszenie pęcherzyków jajnikowych, zanik kanalików jądrowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, rozrost komórek mezangium nerek oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Większość zmian była odwracalna po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności i klastogenności in vivo, choć zaobserwowano poliploidię in vitro; genotoksyczność metabolitu aktywnego nie została oceniona. W badaniach rakotwórczości u myszy transgenicznych rasH2 i szczurów stwierdzono wzrost częstości nowotworów przewodu pokarmowego i nadnerczy przy dawkach ≥ 1 mg/kg mc./dobę, odpowiadających ekspozycji wielokrotnie przekraczającej AUC u pacjentów.
aberracje chromosomalne, atrezja pęcherzyków, badanie rakotwórczości, ciałko żółte, dysplazja chrząstki, działanie klastogenne, ekspozycja układowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, genotoksyczność, gruczoły Brunnera, guz chromochłonny, komórki mezangium, kostnienie kręgów, krwotok z przewodu pokarmowego, nadnercza, nasady kostne, odstęp QTc, organogeneza, płat przedni przysadki, płytka wzrostu, poliploidia, przewód pokarmowy, rakotwórczość, rdzeń nadnerczy, resorpcja, rozrost błony śluzowej, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, rozwój prenatalny i postnatalny, ślinianki, szpik kostny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, trzustka zewnątrzwydzielnicza, układ limfatyczny i krwiotwórczy, wady rozwojowe szkieletu, właściwości mutagenne, zagnieżdżenie zarodka, zanik kanalików jądrowych, zanik macicy - Leksykon substancji czynnych
Promazyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Promazyna, będąca pochodną fenotiazyny, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane przedkliniczne wskazują na potencjalne ryzyko teratogenne, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży, kiedy zachodzi organogeneza. Stosowanie promazyny w okresie okołoporodowym może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak spadek ciśnienia tętniczego u matki, niedotlenienie płodu oraz zmiany neurologiczne u noworodka, w tym przedłużającą się żółtaczkę, objawy pozapiramidowe i zanik odruchów. Ze względu na przenikanie leku do mleka kobiecego, stosowanie promazyny jest bezwzględnie przeciwwskazane w okresie laktacji z powodu ryzyka sedacji i zaburzeń rozwoju OUN u dziecka.
ciśnienie tętnicze, czynnik teratogenny, gospodarka hormonalna, karmienie piersią, kobieta ciężarna, kobieta w wieku rozrodczym, niedotlenienie płodu, objawy neurologiczne, organogeneza, oś podwzgórze-przysadka, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna fenotiazyny, promazyna, trymestr ciąży, układ pozapiramidowy, zaburzenia funkcji wątroby, zaburzenia napięcia mięśniowego, zanik odruchów, żółtaczka przedłużająca - Leksykon substancji czynnych
Ropinirol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ropinirol, stosowany w terapii choroby Parkinsona oraz zespołu niespokojnych nóg, wykazuje profil toksyczności związany głównie z jego mechanizmem działania farmakologicznego, obejmujący hipoprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię oraz zmiany behawioralne. W badaniach długoterminowych u szczurów albinosów zaobserwowano degenerację siatkówki przy dawce 50 mg/kg m.c./dobę, co wiązano z nadmierną ekspozycją na światło. Ropinirol nie wykazał działania genotoksycznego ani rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów stwierdzono rozrost komórek Leydiga i gruczolaka jądra, uznane za specyficzne gatunkowo i nieistotne klinicznie dla ludzi. Badania toksyczności reprodukcyjnej wskazały na dawko-zależne efekty teratogenne u szczurów przy dawkach od 60 do 150 mg/kg m.c./dobę, znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi (MRHD: 4 mg/dobę dla zespołu niespokojnych nóg, 24 mg/dobę dla choroby Parkinsona). U królików nie stwierdzono wpływu na organogenezę przy monoterapii do 20 mg/kg, jednak współpodawanie ropinirolu (10 mg/kg) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksyczności, choroba Parkinsona, ciśnienie tętnicze krwi, czynność serca, degeneracja siatkówki, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, kanał potasowy, L-DOPA, mięsień sercowy, obumieranie płodów, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prąd hERG, repolaryzacja komórek, ropinirol, rozrost komórek Leydiga, stężenie prolaktyny, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona palców, zagnieżdżenie zarodka, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib Zentiva 37,5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności sunitynibu wykazały wielonarządowe działania niepożądane przy klinicznie istotnych stężeniach osoczowych, obejmujące zmiany w przewodzie pokarmowym (nudności, biegunki), nadnerczach (przekrwienie, krwotoki, martwica), układzie limfatycznym i krwiotwórczym (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustce, śliniankach, stawach oraz układzie rozrodczym (zanik macicy, zmniejszenie wzrostu pęcherzyków jajnikowych, zanik kanalików jądrowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, krwawienia z przewodu pokarmowego i jamy ustnej oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Większość zmian była odwracalna w ciągu 2-6 tygodni po zakończeniu terapii. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności i klastogenności in vivo, choć stwierdzono poliploidię in vitro. W badaniach rakotwórczości u szczurów i myszy transgenicznych zaobserwowano wzrost częstości nowotworów (m.in. rak żołądka, dwunastnicy, złośliwy śródbłoniak krwionośny) przy dawkach ≥ 25 mg/kg mc. (ekspozycja ≥ 7,3-krotna AUC u ludzi), jednak znaczenie kliniczne tych wyników pozostaje niejasne.
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyków, badanie mutagenne, degranulacja komórek pęcherzykowych, działanie farmakologiczne, działanie klastogenne, frakcja wyrzutowa lewej komory, genotoksyczność, guz chromochłonny, martwica komórek, narażenie ogólnoustrojowe, nudności i biegunka, organogeneza, płytka wzrostu, poliploidia, przekrwienie kory nadnerczy, przewód pokarmowy, rak gruczołów Brunnera, rakotwórczość, rozrost komórek mezangium, rozrost rdzenia nadnerczy, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, śródbłoniak krwionośny, szpik kostny, toksyczność wielokrotnej dawki, trzustka zewnątrzwydzielnicza, wada rozwojowa szkieletu płodu, wydłużenie odstępu QTc, zanik kanalików jądrowych, zanik tkanki limfoidalnej, zwyrodnienie ciałek żółtych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imatenil 400 mg
Dane przedkliniczne dotyczące imatynibu wskazują na wielonarządową toksyczność zależną od gatunku i dawki. U szczurów i psów głównym narządem docelowym była wątroba, gdzie obserwowano łagodne do umiarkowanego zwiększenie aktywności aminotransferaz, obniżenie poziomu triglicerydów, cholesterolu oraz białka całkowitego i albumin. U psów stwierdzono ciężkie uszkodzenia wątroby, w tym martwicę komórek i przewodów żółciowych. U małp dominowały zmiany nerkowe, takie jak mineralizacja, zwyrodnienie cewek oraz wzrost stężenia BUN i kreatyniny. Długotrwałe podawanie imatynibu wiązało się ze zwiększoną podatnością na zakażenia oportunistyczne. Poziom NOAEL u małp ustalono na 15 mg/kg, co odpowiada około 1/3 maksymalnej dawki klinicznej u ludzi (800 mg). W badaniach genotoksyczności imatynib wykazywał działanie klastogenne in vitro na komórkach ssaków, natomiast testy in vivo i bakteryjne były negatywne. Obecność mutagennych produktów pośrednich w produkcie końcowym wymaga dalszej uwagi.
aberracja chromosomowa, albuminy, aminotransferazy, azot mocznikowy, białko całkowite, brodawczak, brodawczak pęcherza moczowego, cholesterol, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gruczolak przytarczycy, gruczolakorak jelita cienkiego, guz nadnercza, guz nerki, kardiomiopatia, kreatynina, malaria, martwica komórek wątrobowych, martwica przewodów żółciowych, mineralizacja tkanek, niewydolność serca, NOAEL, organogeneza, przepuklina mózgowa, przerost mięśnia sercowego, przewlekła choroba nerek, rozrost nabłonka przejściowego, rozrost przewodów żółciowych, rozstrzeń jam serca, rozszerzenie cewek nerkowych, spermatogeneza, szpik kostny, triglicerydy, uszkodzenie nerek, uszkodzenie wątroby, utrata poimplantacyjna, zakażenie oportunistyczne, zmiany hematologiczne, zwyrodnienie cewek nerkowych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Gexiro (10 mg + 3 mg)/ml
Produkt leczniczy Gexiro, zawierający paracetamol (10 mg/ml) i ibuprofen (3 mg/ml) w roztworze do infuzji, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących. Ibuprofen jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksyczności sercowo-płucnej płodu, w tym przedwczesnego zwężenia i zamknięcia przewodu tętniczego, nadciśnienia płucnego oraz zaburzeń czynności nerek. W I i II trymestrze stosowanie Gexiro jest możliwe tylko w sytuacjach bezwzględnej konieczności, przy najniższej skutecznej dawce i najkrótszym czasie terapii, ze względu na zwiększone ryzyko poronienia, wad rozwojowych serca i wytrzewienia. Od 20. tygodnia ciąży zaleca się monitorowanie przedporodowe pod kątem małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego, a w przypadku ich wystąpienia natychmiastowe odstawienie leku. Paracetamol wykazuje korzystniejszy profil bezpieczeństwa, jednak zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki i ograniczenie czasu terapii ze względu na niejednoznaczne dane dotyczące wpływu na rozwój układu nerwowego płodu.
diagnostyka niepłodności, działanie antyagregacyjne, faza poimplantacyjna, faza przedimplantacyjna, hamowanie skurczów macicy, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, monitorowanie przedporodowe, nadciśnienie płucne, organogeneza, paracetamol i ibuprofen, rozwój układu nerwowego, toksyczność sercowo-płucna, trudność z zajściem w ciążę, trzeci trymestr ciąży, wada rozwojowa serca, wada rozwojowa układu sercowo-naczyniowego, wytrzewienie, zaburzenie czynności nerek, zamknięcie przewodu tętniczego, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neoparin Forte 15 000 j.m. (150 mg)/ml
Przedkliniczny profil bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej został oceniony w licznych badaniach toksyczności ostrej, podprzewlekłej i przewlekłej na szczurach, psach, małpach oraz królikach, z zastosowaniem dawek do 30 mg/kg/dobę podawanych podskórnie i dożylnie. Badania 13- i 26-tygodniowej toksyczności nie wykazały działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem przeciwzakrzepowym. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka myszy oraz testy aberracji chromosomalnej in vitro i in vivo, potwierdziły brak mutagenności i klastogenności enoksaparyny. Ocena teratogenności i toksyczności płodowej na ciężarnych szczurach i królikach, przy dawkach do 30 mg/kg/dobę, nie wykazała zaburzeń rozwojowych ani toksyczności wobec płodu.
aberracja chromosomalna, aktywność klastogenna, badanie teratogenności, badanie toksyczności, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, organogeneza, potencjał genotoksyczny, szpik kostny, teratogenność, test Amesa, test genotoksyczności, test mutacji komórek chłoniaka, toksyczność płodowa, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dicloberl 100 mg 100 mg
Diklofenak sodowy, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) hamujący syntezę prostaglandyn, niesie istotne ryzyko teratogenne i toksyczne w kontekście ciąży. Stosowanie diklofenaku w I i II trymestrze wiąże się z podwyższonym ryzykiem poronienia oraz wad wrodzonych, zwłaszcza wad serca i wytrzewienia, z ryzykiem wzrastającym do około 1,5% w porównaniu do wartości poniżej 1% w populacji ogólnej. Po 20. tygodniu ciąży istnieje ryzyko małowodzia oraz zwężenia przewodu tętniczego, co wymaga monitorowania płodu podczas dłuższej terapii. Diklofenak jest przeciwwskazany w III trymestrze ze względu na ryzyko toksycznego działania na płuca i serce płodu (przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, nadciśnienie płucne), zaburzenia czynności nerek, a także działania niepożądane u matki, takie jak wydłużenie czasu krwawienia i hamowanie czynności skurczowej macicy, co może prowadzić do opóźnienia porodu.
diagnostyka niepłodności, diklofenak sodowy, działanie antyagregacyjne, hamowanie czynności skurczowej macicy, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, niepłodność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, organogeneza, poronienie, śmiertelność embrionu, wada wrodzona, wydłużenie czasu krwawienia, wytrzewienie, zaburzenie budowy serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek płodu, zagnieżdżenie jaja płodowego, zamknięcie przewodu tętniczego, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Acatar Zatoki Tabs 200 mg + 6,1 mg
Ibuprofen, składnik leku Acatar Zatoki Tabs (200 mg ibuprofenu + 6,1 mg fenylefryny chlorowodorku), działa poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn, co może negatywnie wpływać na przebieg ciąży i rozwój płodu. Epidemiologiczne dane wskazują na zwiększone ryzyko poronienia oraz wad wrodzonych, zwłaszcza serca i wytrzewienia, z ryzykiem bezwzględnym wzrastającym do około 1,5%. Szczególnie niebezpieczne jest stosowanie ibuprofenu od 20. tygodnia ciąży, gdyż może powodować małowodzie i zwężenie przewodu tętniczego u płodu, co wymaga monitorowania i natychmiastowego odstawienia leku w przypadku powikłań. W trzecim trymestrze ibuprofen jest przeciwwskazany ze względu na ryzyko toksycznego działania na układ oddechowy i sercowo-naczyniowy płodu, zaburzenia czynności nerek oraz wydłużenia czasu krwawienia i hamowania czynności skurczowej macicy u matki.
dysfagia, działanie antyagregacyjne, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, obumarcie zarodka, organogeneza, owulacja, przepływ łożyskowy, stan przedrzucawkowy, synteza prostaglandyn, wada układu krążenia, wada układu sercowo-naczyniowego, wada wrodzona serca, wytrzewienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie płodności, zahamowanie czynności skurczowej macicy, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon substancji czynnych
Desfluran – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Desfluran, stosowany w anestezjologii, wykazuje przewidywalną, zależną od stężenia depresję układu oddechowego i krążenia, bez narządowo-swoistych działań toksycznych w badaniach przedklinicznych. W modelach zwierzęcych nie stwierdzono uwrażliwienia mięśnia sercowego na adrenalinę ani efektu podkradania wieńcowego, co potwierdzają również dane kliniczne u pacjentów z chorobą wieńcową. Ekspozycja na desfluran na poziomie 4 MAC-godzin/dobę wiązała się z embriotoksycznością i obniżoną płodnością u zwierząt, natomiast dawki do 1 MAC-godziny/dobę nie wykazywały działań niepożądanych. Wartości te są istotne przy ocenie ryzyka stosowania u kobiet w ciąży i w okresie rozwoju płodu.
anestezjologia, choroba wieńcowa, depresja układu oddechowego, embriotoksyczność, krążenie oboczne, niedokrwienie mięśnia sercowego, organogeneza, płodność, podkradanie wieńcowe, potencjał mutagenny, przepływ krwi, rakotwórczość, rozszerzenie naczyń wieńcowych, rozwój neurologiczny, synaptogeneza, toksyczność matczyna, toksyczność ostra i podostra, układ krążenia, układ sercowo-naczyniowy, upośledzenie funkcji poznawczych, zaburzenie rytmu serca, zagnieżdżenie, zawał serca, znieczulenie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Vermox 100 mg
Stosowanie mebendazolu (substancji czynnej Vermox 100 mg) u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na udokumentowane działanie embriotoksyczne i teratogenne u zwierząt doświadczalnych, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży, kiedy zachodzi organogeneza. Z tego powodu lek nie jest zalecany w tym okresie, a decyzja o jego zastosowaniu powinna opierać się na dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, szczególnie w przypadku ciężkich inwazji pasożytniczych. Pacjentki muszą być szczegółowo informowane o potencjalnym ryzyku teratogennym oraz konieczności ścisłej kontroli przebiegu ciąży.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Relsed 4 mg/ml (10 mg/2,5 ml)
Diazepam, substancja czynna mikrowlewki doodbytniczej Relsed, wykazuje istotne ryzyko stosowania w okresie ciąży i laktacji. Brak jest odpowiednich badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania u kobiet ciężarnych, co wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza w I i III trymestrze ciąży. W I trymestrze istnieje potencjalne ryzyko teratogenne związane z organogenezą, natomiast w III trymestrze ekspozycja płodu na diazepam może prowadzić do poważnych powikłań okołoporodowych, takich jak hipotermia, hipotonia mięśniowa, zaburzenia oddychania, zespół wiotkiego dziecka oraz zaburzenia czynności serca noworodka. Stosowanie leku w okresie okołoporodowym jest silnie przeciwwskazane, a decyzja o podaniu diazepamu w ciąży powinna być podejmowana wyłącznie, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają ryzyko dla płodu, po indywidualnej analizie stosunku korzyści do ryzyka.
bezpieczeństwo leku w ciąży, ciąża, diazepam, farmakokinetyka, hipotermia, hipotonia mięśniowa, laktacja, mikrowlewka doodbytnicza, mleko kobiece, okres okołoporodowy, organogeneza, powikłania okołoporodowe, sedacja, trymestr ciąży, wiek rozrodczy, zaburzenia czynności serca, zaburzenia oddychania, zespół wiotkiego dziecka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aspicam 15 mg
Meloksykam, jako inhibitor syntezy prostaglandyn, wykazuje potencjalnie teratogenny wpływ na rozwój zarodka i płodu, szczególnie w pierwszym i drugim trymestrze ciąży. Badania epidemiologiczne wskazują na wzrost bezwzględnego ryzyka wad sercowo-naczyniowych z poziomu <1% do około 1,5%, a także zwiększone ryzyko poronień i wad przewodu pokarmowego, z nasileniem efektu wraz z dawką i czasem terapii. W modelach zwierzęcych obserwowano zwiększoną śmiertelność płodów oraz występowanie wad rozwojowych, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego. Po 20. tygodniu ciąży stosowanie meloksykamu może prowadzić do małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego, powikłań zwykle odwracalnych po odstawieniu leku. W pierwszym i drugim trymestrze lek powinien być stosowany wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, w najmniejszej skutecznej dawce i przez możliwie najkrótszy czas, z monitorowaniem płodu w przypadku terapii po 20. tygodniu.
drugi trymestr ciąży, działanie antyagregacyjne, hamowanie czynności skurczowej macicy, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, meloksykam, monitorowanie przedporodowe, nadciśnienie płucne, niepłodność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, organogeneza, pierwszy trymestr ciąży, poronienie, trzeci trymestr ciąży, układ sercowo-naczyniowy, wada serca, wada wrodzona, zaburzenie czynności nerek, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Daforbis 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące dapagliflozyny, substancji czynnej produktu Daforbis, potwierdzają jej korzystny profil bezpieczeństwa w standardowych badaniach farmakologicznych i toksykologicznych. Nie wykazano potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, co potwierdzają dwuletnie badania karcynogenności na myszach i szczurach, gdzie nie stwierdzono zwiększonego ryzyka nowotworów przy stosowanych dawkach. Jednakże, badania na młodych szczurach (21-90 dni po urodzeniu) wykazały toksyczność układu moczowego, objawiającą się rozszerzeniem miedniczek i kanalików nerkowych oraz zwiększeniem masy i rozrostem nerek, przy ekspozycji ≥15-krotnie wyższej niż maksymalna zalecana dawka u ludzi (MRHD). W badaniach rozwojowych, ekspozycja młodych zwierząt na dapagliflozynę w okresie przed- i poporodowym (od 6 dnia ciąży do 21 dnia po porodzie) prowadziła do podobnych zmian nerkowych oraz zależnej od dawki redukcji masy ciała, przy ekspozycji u matek do 1415-krotnie, a u młodych do 137-krotnie wyższej niż MRHD. Za dawkę NOAEL dla toksyczności rozwojowej uznano najniższą badaną dawkę, odpowiadającą około 19-krotnej ekspozycji u matki względem MRHD.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, Daforbis, dapagliflozyna, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, ekspozycja układowa, genotoksyczność, karcynogenność, NOAEL, organogeneza, potencjał rakotwórczy, rozszerzenie miedniczek nerkowych, rozwój poporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność macierzyńska, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ moczowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ketoprofen Dompé 50 mg
Ketoprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Lek może negatywnie wpływać na płodność poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn i cyklooksygenazy, co zaburza owulację i implantację zarodka. Stosowanie ketoprofenu w I i II trymestrze ciąży wiąże się ze zwiększonym ryzykiem poronienia, wad rozwojowych serca (wzrost ryzyka z <1% do około 1,5%), wytrzewienia jelit oraz zwiększoną śmiertelnością zarodków i płodów. Od 20. tygodnia ciąży istnieje ryzyko małowodzia i skurczu przewodu Botalla, które ustępują po przerwaniu leczenia. W III trymestrze stosowanie ketoprofenu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksycznego działania na układ sercowo-naczyniowy i oddechowy płodu, przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego, nadciśnienia płucnego, niewydolności nerek z małowodziem oraz powikłań u matki, takich jak wydłużenie czasu krwawienia i zahamowanie skurczów macicy.
cyklooksygenaza, czas krwawienia, duszność, działanie przeciwzakrzepowe, hemodynamika krążenia płucnego, inhibitor syntezy prostaglandyn, ketoprofen, małowodzie, nadciśnienie płucne, niepłodność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, organogeneza, poronienie, przewód Botalla, synteza prostaglandyn, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa serca, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zelsiglat 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące celekoksybu, substancji czynnej leku Zelsiglat, nie wykazały istotnego zagrożenia mutagennego ani rakotwórczego, jednak ujawniły istotne ryzyko teratogenne przy wysokich dawkach. U królików podawano celekoksyb doustnie w dawkach ≥150 mg/kg/dobę (około 2-krotnie wyższych niż u ludzi przy dawce 200 mg 2×/dobę, mierzone AUC0-24), co skutkowało zwiększoną częstością wad rozwojowych, takich jak ubytek przegrody międzykomorowej, zrośnięte żebra i mostek. U szczurów dawki ≥30 mg/kg/dobę (około 6-krotnie wyższe niż u ludzi) powodowały wzrost częstości przepukliny przeponowej, prawdopodobnie przez hamowanie syntezy prostaglandyn. Ponadto, celekoksyb wywoływał przed- i poimplantacyjne poronienia oraz zmniejszone przeżycie zarodków, wskazując na ryzyko stosowania w okresie wczesnej ciąży. Badania wykazały także przenikanie celekoksybu do mleka szczurów oraz toksyczne działanie na noworodki w okresie okołoporodowym i pourodzeniowym.
agenezja mostka, celekoksyb, hamowanie syntezy prostaglandyn, mutagenność, organogeneza, poronienie, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, przepuklina przeponowa, ryzyko zakrzepowo-zatorowe, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przedkliniczna, toksyczność reprodukcyjna, ubytek przegrody międzykomorowej, wada rozwojowa, zakrzepica, zrośnięcie mostka, zrośnięcie żeber - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Gastrostad 40 mg
Lek Gastrostad zawiera pantoprazol w dawce 40 mg (w postaci pantoprazolu sodowego półtorawodnego 45,1 mg) i wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne obejmujące od 300 do 1000 przypadków nie wykazały teratogenności ani szkodliwego wpływu na płód czy noworodka, jednak badania na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalne ryzyko reprodukcyjne. Zaleca się unikanie stosowania pantoprazolu w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, oraz rozważenie alternatywnych metod leczenia. W przypadku karmienia piersią pantoprazol przenika do mleka matki, co może stanowić potencjalne ryzyko dla niemowląt, dlatego decyzja o kontynuacji leczenia lub karmienia powinna być podjęta po ocenie korzyści i ryzyka dla matki i dziecka.
działanie na płód, ekspozycja na lek, Gastrostad, karmienie piersią, kobieta w wieku rozrodczym, najniższa skuteczna dawka, noworodek i niemowlę, ochrona immunologiczna, organogeneza, pantoprazol, pantoprazol sodowy półtorawodny, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie do mleka, stan kliniczny, stosunek korzyści do ryzyka, wada rozwojowa, zaburzenie płodności, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Holoxan 1 g
Ifosfamid, substancja czynna leku Holoxan (1 g ifosfamidu), wykazuje udokumentowaną toksyczność teratogenną na modelach zwierzęcych oraz poważne ryzyko dla płodu u kobiet w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze. Ekspozycja na ifosfamid może prowadzić do opóźnienia wzrostu płodu, niedokrwistości noworodków oraz licznych wad wrodzonych. Analogicznie do cyklofosfamidu, ryzyko poronień i wad wrodzonych może utrzymywać się nawet po zakończeniu terapii, co wymaga starannej oceny korzyści i ryzyka przed zastosowaniem leku u kobiet w wieku rozrodczym. Ifosfamid przenika do mleka matki, powodując u niemowląt neutropenię, trombocytopenię, niedokrwistość oraz zaburzenia przewodu pokarmowego, co stanowi przeciwwskazanie do karmienia piersią podczas terapii.
azoospermia, brak miesiączki, cyklofosfamid, działanie genotoksyczne, hipoplazja szpiku, Holoxan, ifosfamid, karmienie piersią, leukopenia, malformacja płodu, neutropenia, niedobór hemoglobiny, niedokrwistość noworodkowa, oksazafosforyna, oligospermia, oogeneza, opóźnienie wzrostu płodu, organogeneza, pancytopenia, pierwszy trymestr ciąży, poronienie, przenikanie do mleka matki, przewód pokarmowy, spermatogeneza, stężenie hemoglobiny, substancja czynna, toksyczność płodowa, trombocytopenia, wada wrodzona, zapalenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bixebra 7,5 mg
Iwabradyna, substancja czynna leku Bixebra, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność u samców i samic szczurów. Jednakże, podawanie iwabradyny ciężarnym samicom zwierząt podczas organogenezy, przy dawkach zbliżonych do terapeutycznych u ludzi, wiązało się z teratogennymi efektami: zwiększoną częstością wad serca u płodów szczurów oraz wrodzonym brakiem palców u królików. W badaniach na psach, przy dawkach 2,7 i 24 mg/kg mc./dobę, obserwowano przemijające zmiany w siatkówce, powiązane z farmakodynamicznym mechanizmem działania leku, bez trwałego uszkodzenia struktur oka. Długotrwałe podawanie iwabradyny nie wykazało istotnych klinicznie zmian ani działania rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w terapii przewlekłej.
badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, iwabradyna, ocena ryzyka środowiskowego, organogeneza, płodność, potencjał genotoksyczny, prąd If, prąd Ih, stymulator serca, teratogenność, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, wada serca, wrodzony brak palców, zmiany siatkówkowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ibuprofen APTEO MED 50 mg/g
Ibuprofen APTEO MED w postaci żelu (50 mg/g) wymaga szczególnej ostrożności u kobiet planujących ciążę, będących w ciąży oraz karmiących piersią. Pomimo niższego ogólnoustrojowego stężenia ibuprofenu po podaniu miejscowym w porównaniu do doustnego, hamowanie syntezy prostaglandyn może negatywnie wpływać na przebieg ciąży i rozwój zarodka lub płodu. Epidemiologiczne dane wskazują na zwiększone ryzyko poronień, wad rozwojowych serca oraz wytrzewienia jelit, szczególnie przy stosowaniu NLPZ we wczesnej ciąży, z nasileniem ryzyka zależnym od dawki i czasu terapii. Badania na zwierzętach potwierdzają ryzyko utraty ciąży, obumarcia zarodka oraz wad wrodzonych, zwłaszcza w okresie organogenezy. W pierwszym i drugim trymestrze stosowanie leku jest dopuszczalne jedynie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, przy minimalnej dawce i najkrótszym czasie terapii. W trzecim trymestrze stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego, nadciśnienia płucnego, niewydolności nerek z małowodziem oraz powikłań porodowych, takich jak wydłużenie czasu krwawienia i zahamowanie skurczów macicy.
cyklooksygenaza, działanie przeciwagregacyjne, implantacja zarodka, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, organogeneza, owulacja, synteza prostaglandyn, wada rozwojowa serca, wytrzewienie jelit, zaburzenie płodności, zamknięcie przewodu tętniczego