działanie rakotwórcze
Działanie rakotwórcze (kancerogenne) to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do indukowania procesu nowotworowego. Substancje o takim działaniu nazywane są kancerogenami lub karcynogenami. Mogą one inicjować mutacje w DNA, promować proliferację komórek nowotworowych lub działać jako kofaktory w procesie kancerogenezy.
Mechanizm działania rakotwórczego obejmuje najczęściej uszkodzenie materiału genetycznego komórki, zaburzenia w procesach naprawy DNA, indukcję stresu oksydacyjnego, aktywację onkogenów lub inaktywację genów supresorowych nowotworów. Kancerogeny mogą działać bezpośrednio lub po metabolicznej aktywacji w organizmie.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje rakotwórcze w pięciu grupach, od udowodnionego działania rakotwórczego u ludzi (grupa 1), przez prawdopodobne (grupa 2A) i możliwe (grupa 2B), do niesklasyfikowanych pod względem rakotwórczości (grupa 3) oraz prawdopodobnie nierakotwórczych (grupa 4). Do znanych kancerogenów należą m.in. azbest, niektóre wirusy (np. HPV), promieniowanie jonizujące, aflatoksyny czy związki zawarte w dymie tytoniowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Histigen 8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dichlorowodorku betahistyny, substancji czynnej leku Histigen, wykazały korzystny profil toksykologiczny. Toksyczność przewlekła oceniana na szczurach (do 500 mg/kg mc. przez 18 miesięcy) oraz psach (do 25 mg/kg mc. przez 6 miesięcy) nie ujawniła istotnych objawów toksyczności, mimo że dawki te były wielokrotnie wyższe niż terapeutyczne (8-16 mg u ludzi). Podanie dożylne w dawkach ≥120 mg/kg mc. u psów i pawianów wywołało działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, co wiązało się z wysokim stężeniem leku we krwi. Badania mutagenności i rakotwórczości nie wykazały potencjału mutagennego ani działania rakotwórczego nawet przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek (do 500 mg/kg mc. u szczurów przez 18 miesięcy).
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, dichlorowodorek betahistyny, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja na dawkę, margines bezpieczeństwa, ośrodkowy układ nerwowy, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał mutagenny, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, stężenie substancji czynnej, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simet 80 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne leku Simet zawierającego symetykon w dawce 80 mg wykazały korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały efektów toksycznych ani negatywnego wpływu na narządy wewnętrzne przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, testy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani klastogennego symetykonu, co eliminuje ryzyko uszkodzeń DNA.
badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, klastogenność, mutagenność, narządy wewnętrzne, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, symetykon, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, właściwości kancerogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amoxicillin Aurovitas 500 mg
Amoksycylina, substancja czynna leku Amoxicillin Aurovitas, została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa nie wykazały istotnego negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Ocena toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniła znaczących efektów toksycznych na narządy krytyczne, co potwierdza brak przewlekłej toksyczności w dawkach odpowiadających stosowanym u ludzi.
aberracja chromosomowa, amoksycylina, antybiotyk beta-laktamowy, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, narząd krytyczny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, proces reprodukcyjny, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, test Amesa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levetiracetam NeuroPharma 750 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewetyracetamu obejmowały szerokie spektrum testów farmakologicznych, genotoksyczności oraz potencjalnej kancerogenności, które nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi. U gryzoni zaobserwowano adaptacyjne zmiany w wątrobie, takie jak zwiększenie masy wątroby, przerost środkowej części zrazika, nacieczenie tłuszczowe oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych w osoczu, jednak nie potwierdzono ich klinicznego znaczenia u ludzi. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach stosowano dawki do 1800 mg/kg mc./dobę (6-krotność maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi w przeliczeniu na mg/m²) bez negatywnego wpływu na płodność i reprodukcję. W badaniach rozwoju zarodkowo-płodowego (EFD) u szczurów dawka NOAEL wyniosła 3600 mg/kg mc./dobę dla samic (12-krotność dawki ludzkiej) oraz 1200 mg/kg mc./dobę dla płodów, przy czym najwyższa dawka wiązała się jedynie z nieznacznym zmniejszeniem masy płodu i marginalnymi zmianami szkieletowymi, bez zwiększonej śmiertelności zarodków czy wad rozwojowych.
dawka NOAEL, dawkowanie lewetyracetamu, działanie rakotwórcze, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, hepatocyt, hepatomegalia, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, przerost zrazika wątrobowego, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, stłuszczenie wątroby, toksyczność rozwojowa, wady układu krążenia, wpływ na płodność, zaburzenia szkieletowe, zmiany wątrobowe - Leksykon substancji czynnych
Adenozyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa adenozyny są bardzo ograniczone, co znajduje odzwierciedlenie w dokumentacji Charakterystyki Produktu Leczniczego dla preparatów Adenocor oraz Adenosine Kabi (oba o stężeniu 3 mg/ml). Brak jest szczegółowych informacji dotyczących toksyczności, genotoksyczności, mutagenności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Adenocor dostępny jest w fiolkach 2 ml (6 mg adenozyny), natomiast Adenosine Kabi w ampułko-strzykawkach o objętościach 1 ml (3 mg), 2 ml (6 mg) oraz 4 ml (12 mg). Oba produkty zawierają podobną ilość sodu – 3,54 mg (0,15 mmol) na 1 ml roztworu, co odpowiada 9 mg chlorku sodu na ml. Ograniczony zakres badań przedklinicznych może wynikać z naturalnego występowania adenozyny w organizmie, jej krótkiego okresu półtrwania w osoczu (<10 sekund) oraz wieloletniego doświadczenia klinicznego w kardiologii.
adenozyna, ampułko-strzykawka, charakterystyka produktu leczniczego, działania niepożądane, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, mechanizm działania, mutagenność, nukleozyd purynowy, okres półtrwania, osocze, przeciwwskazanie, roztwór, roztwór do wstrzykiwań, stan kardiologiczny, toksyczność, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroksol Hasco Max 60 mg
Chlorowodorek ambroksolu wykazuje niski wskaźnik ostrej toksyczności, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku Ambroksol Hasco Max. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu doustnym ustalono wartości NOAEL: 150 mg/kg m.c./dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg m.c./dobę u szczurów (52 i 78 tygodni), 40 mg/kg m.c./dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg m.c./dobę u psów (52 tygodnie). Nie zaobserwowano toksycznego wpływu na narządy docelowe. Podanie dożylne w dawkach do 64 mg/kg m.c./dobę u szczurów i do 120 mg/kg m.c./dobę u psów nie wykazało ciężkiej toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej, a wszelkie działania niepożądane miały charakter odwracalny.
aberracja chromosomowa, ambroksolu chlorowodorek, badanie histopatologiczne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, NOAEL, ostra toksyczność, podanie doustne, potencjał karcynogenny, rozwój okołoporodowy, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ambroksolu, toksyczność dożylna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lipancrea 8000 8 000 j.Ph. Eur. Lipazy
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego LIPANCREA 8000, zawierającego pankreatynę z trzustki wieprzowej o aktywności enzymatycznej: lipazy 8000 j. Ph. Eur., amylazy 5750 j. Ph. Eur. oraz proteaz 450 j. Ph. Eur., nie wykazały istotnych oznak toksyczności ostrej, podostrej ani przewlekłej przy dawkach terapeutycznych oraz wielokrotnie wyższych. Badania toksykologiczne przeprowadzone w różnych modelach ekspozycji potwierdziły brak klinicznie istotnych działań niepożądanych, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa preparatu w kontekście stosowania u ludzi. Standaryzacja aktywności enzymatycznej zgodnie z Farmakopeą Europejską (1 j. Ph. Eur. = 1 j. FIP) zapewnia powtarzalność i kontrolę jakości produktu.
aberracja chromosomowa, aktywność enzymatyczna, amylaza, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, Farmakopea Europejska, genotoksyczność, lipaza, mutacja genowa, pankreatyna, proteaza, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, trzustka wieprzowa, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Concor Cor 5 5 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna Concor Cor 5, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, nie ujawniając istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazały toksyczności narządowej ani specyficznych działań niepożądanych przy dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności i mutagenności były negatywne, podobnie jak długoterminowe badania kancerogenności na modelach zwierzęcych, co potwierdza brak potencjału rakotwórczego bisoprololu. Ponadto, substancja nie wpływa negatywnie na płodność zwierząt laboratoryjnych, nie zaburzając parametrów rozrodczych ani zdolności reprodukcyjnych.
badanie kancerogenne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt farmakodynamiczny, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał genotoksyczny, przepływ maciczno-łożyskowy, resorpcja płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ fizjologiczny, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zibor 25000 j.m. anty Xa/ml
Bemiparyna sodowa, substancja czynna leku Zibor o aktywności 25 000 j.m. anty-Xa/mL, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania farmakologiczne potwierdziły brak niekorzystnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz nerwowy. W toksykologii ostrej i przewlekłej obserwowano jedynie odwracalne, dawko-zależne zmiany krwotoczne w miejscu podania podskórnego, co jest zgodne z mechanizmem działania heparyny drobnocząsteczkowej. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowej terapii, a konwencjonalne badania nie wskazały na potencjał kancerogenny, mimo braku dedykowanych badań kancerogenności.
badanie farmakologiczne, badanie kancerogenności, badanie przedkliniczne, bemiparyna, bemiparyna sodowa, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt kancerogenny, genotoksyczność, heparyna drobnocząsteczkowa, podanie podskórne, potencjał mutagenny, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, Zibor, zmiana krwotoczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bimaroz Duo (0,3 mg + 5 mg)/ml
Produkt leczniczy Bimaroz Duo, zawierający 0,3 mg/ml bimatoprostu oraz 5 mg/ml tymololu, przeszedł szczegółowe badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo stosowania. Badania toksyczności wielokrotnego podania nie wykazały istotnego zagrożenia dla struktur oka ani dla organizmu jako całości. Bimatoprost, podawany do worka spojówkowego, nie wykazał działania genotoksycznego ani rakotwórczego, a obserwowane w badaniach reprodukcyjnych poronienia u gryzoni występowały przy ekspozycji 33-97 razy wyższej niż u ludzi w dawkach terapeutycznych. Długoterminowe badania na małpach (1 rok) wykazały wzmożoną pigmentację tęczówki oraz odwracalne, zależne od dawki zmiany w tkankach okołogałkowych przy stężeniach ≥0,03%, bez istotnych zmian czynnościowych lub mikroskopowych.
badanie farmakologiczne, badanie reprodukcyjne, bezpieczeństwo ogólnoustrojowe, bimatoprost, bimatoprost i tymolol, działanie rakotwórcze, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, krople do oczu, melanocyt, narażenie ogólnoustrojowe, pigmentacja tęczówki, struktura oka, szpara powiekowa, tkanka okołooczna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, worek spojówkowy, wytwarzanie melaniny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotebal Max 10 mg
Ocena bezpieczeństwa stosowania biotyny w dawce 10 mg, oparta na badaniach przedklinicznych, wykazała brak istotnych klinicznie działań niepożądanych oraz brak mutagennego i kancerogennego potencjału substancji czynnej. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wskazały na ryzyko dla funkcji życiowych organizmu, w tym układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego. Wyniki genotoksyczności i kancerogenności potwierdzają bezpieczeństwo biotyny w dawce terapeutycznej 10 mg stosowanej w preparacie Biotebal Max.
badanie przedkliniczne, biotyna, dawka terapeutyczna, działanie fetotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, materiał genetyczny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zaburzenie genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etform SR 500 mg
Ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej leku Etform SR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 500 mg, 750 mg i 1000 mg), opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Długoterminowe badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa, bez istotnych uszkodzeń narządów czy tkanek. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani klastogennego potencjału metforminy, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego komórek.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, metformina chlorowodorek, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Tetryzolina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tetryzolina chlorowodorek, stosowana miejscowo w kroplach do oczu, wykazuje działanie obkurczające naczynia krwionośne i charakteryzuje się dobrą tolerancją miejscową, co potwierdzają badania na królikach z użyciem roztworów 0,25% i 0,5% (pH 5,5) podawanych 2 razy dziennie przez 5 dni bez wywołania podrażnień. W badaniach toksyczności ostrej doustnej, LD50 wynosiła 420 mg/kg u myszy oraz 785 mg/kg u szczurów, wskazując na różnice gatunkowe wrażliwości. W badaniach przewlekłych, szczury nie wykazywały działań niepożądanych przy dawkach 10-30 mg/kg doustnie, natomiast u małp rezus obserwowano sedację i senność po podaniu dożylnym i doustnym w dawkach 5-10 mg/kg przez okres do 120 dni i 32 tygodni odpowiednio. Ze względu na znacznie niższe dawki stosowane klinicznie miejscowo, ryzyko toksyczności ogólnoustrojowej jest minimalne.
dawka śmiertelna, działanie niepożądane, działanie ośrodkowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uspokajające, genotoksyczność, krople do oczu, LD50, małpa rezus, mutagenność, obkurczanie naczyń krwionośnych, podanie dożylne, podrażnienie oka, teratogenność, tetryzolina chlorowodorek, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vinorelbine Zentiva 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa winorelbiny wykazały, że substancja indukuje uszkodzenia chromosomów, w tym aneuploidię i poliploidię, co wskazuje na potencjalne ryzyko mutagenne u ludzi, mimo braku mutagenności w teście Amesa. Badania rakotwórczości, przeprowadzone przy dożylnym podawaniu co 2 tygodnie, nie wykazały działania kancerogennego. W zakresie toksyczności rozrodczej, winorelbina wykazuje działanie teratogenne – dawka 1,0 mg/kg co 3 dni powodowała u szczurów zmniejszenie przyrostu masy ciała potomstwa utrzymujące się do 7 tygodni po urodzeniu, podczas gdy dawka 0,26 mg/kg nie wywoływała negatywnych efektów. Te dane są kluczowe przy ocenie ryzyka stosowania leku u kobiet w ciąży lub planujących ciążę.
alkaloid Vinca, aneuploidia, dawka 0, dawka 1, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, maksymalna tolerowana dawka, objaw przedawkowania, poliploidia, ryzyko teratogenne, spiralizacja winorelbiny, szpik kostny, test Amesa, toksyczność układu sercowo-naczyniowego, układ hematopoetyczny, uszkodzenie chromosomu, winorelbina, wpływ na rozród, zaburzenie repolaryzacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine APC 15 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne olanzapiny wykazały typowe dla neuroleptyków objawy toksyczności ostrej u gryzoni, takie jak sedacja, drżenia, drgawki i zahamowanie przyrostu masy ciała, z LD50 wynoszącą około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów. U psów i małp tolerancja była dobra przy dawkach do 100 mg/kg mc., choć obserwowano objawy neurologiczne i kardiopulmonalne. Długoterminowe badania (do 1 roku) ujawniły hamowanie OUN, działanie przeciwcholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię i małopłytkowość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg mc., z AUC 12-15-krotnie wyższym niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów stwierdzono odwracalne zmiany związane z hiperprolaktynemią, takie jak zmniejszenie masy jajników i macicy oraz zmiany morfologiczne w nabłonku pochwy i gruczole sutkowym.
badania toksykologiczne, cytopenia, dawka śmiertelna, działanie cytotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, sedacja, szpik kostny, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metsigletic 50 mg + 1000 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Metsigletic, zawierającego sytagliptynę i metforminę, wykazały brak dodatkowej toksyczności przy terapii skojarzonej w porównaniu do monoterapii. W 16-tygodniowych badaniach na psach poziom NOEL przekraczał około 6-krotnie narażenie człowieka na sytagliptynę oraz 2,5-krotnie na metforminę. Sytagliptyna wykazywała toksyczność narządową (wątroba, nerki) przy narażeniu >58-krotnym, a także zmiany w zębach przy narażeniu >67-krotnym oraz objawy neurologiczne i zmiany mięśniowe przy narażeniu >23-krotnym. Nie stwierdzono genotoksyczności, natomiast u szczurów zaobserwowano wzrost częstości guzów wątroby przy narażeniu >58-krotnym, co wiązano z przewlekłym działaniem hepatotoksycznym. W badaniach reprodukcyjnych nie wykazano istotnych zagrożeń dla płodności, choć przy narażeniu >29-krotnym odnotowano zniekształcenia żeber u płodów szczurów oraz toksyczność matczyną u królików. Metformina nie wykazała szczególnych zagrożeń w badaniach konwencjonalnych.
ataksja, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, duszność, działanie hepatotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, metformina, Metsigletic, objawy fizykalne, przenikanie do mleka, rak wątroby, sytagliptyna, terapia skojarzona, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, uszkodzenie układu nerwowego, wady wrodzone żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroxol Dr.Max 15 mg/5 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne ambroksolu chlorowodorku wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, potwierdzony niską toksycznością ostrą oraz brakiem działań niepożądanych przy wielokrotnym podaniu doustnym w dawkach do 150 mg/kg mc/dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc/dobę u szczurów (52-78 tygodni), 40 mg/kg mc/dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc/dobę u psów (52 tygodnie). Nie stwierdzono toksyczności narządowej ani ciężkich działań niepożądanych podczas 3-godzinnej infuzji dożylnej w dawkach do 64 mg/kg mc/dobę u szczurów i 120 mg/kg mc/dobę u psów. Badania reprodukcyjne nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności przy dawkach do 3000 mg/kg mc/dobę u szczurów i 200 mg/kg mc/dobę u królików, a NOAEL dla rozwoju około- i pourodzeniowego wynosił 50 mg/kg mc/dobę u szczurów. Wysoka dawka 500 mg/kg mc/dobę wiązała się jedynie z nieznaczną toksycznością manifestującą się opóźnionym przyrostem masy ciała i zmniejszoną wielkością miotu.
aberracje chromosomowe, ambroksolu chlorowodorek, badania in vitro, badania in vivo, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, infuzja dożylna, NOAEL, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, zaburzenia płodności, zmiany histopatologiczne - Leksykon substancji czynnych
Alkohole sterolowe z lanoliny – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Alkohole sterolowe z lanoliny, będące substancją czynną w produkcie TRUE Test 36, stosowane są w stężeniu 1000 mikrogramów/cm² (810 mikrogramów/płatek) w testach prowokacyjnych do diagnostyki alergii kontaktowej. Dane przedkliniczne, w tym badania na modelach zwierzęcych, nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego ani działania rakotwórczego związanego z tą substancją przy dawkach i czasie ekspozycji typowych dla testów płatkowych. Warto podkreślić, że kontrolowana aplikacja oraz ograniczona powierzchnia i czas ekspozycji znacząco minimalizują potencjalne ryzyko działań niepożądanych.
alergen testowy, alergia kontaktowa, alkohole sterolowe z lanoliny, badanie na zwierzętach, badanie przedkliniczne, dawka mikrogramowa, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, model zwierzęcy, ocena bezpieczeństwa, plaster do prób prowokacyjnych, potencjalne działanie rakotwórcze, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, test płatkowy, test prowokacyjny, TRUE Test 36 - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Marcaine Spinal 0,5% Heavy 5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bupiwakainy chlorowodorku, substancji czynnej Marcaine Spinal 0,5% Heavy, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa bez specyficznych zagrożeń poza znanymi efektami farmakodynamicznymi charakterystycznymi dla dużych dawek leków znieczulenia miejscowego z grupy amidów. Badania obejmowały ocenę wpływu na układy fizjologiczne, toksyczność ostrą i przewlekłą, a także potencjalny wpływ na rozród i działanie rakotwórcze. Nie stwierdzono istotnych odchyleń w płodności, rozwoju płodu ani rozwoju pourodzeniowego potomstwa, a także nie wykazano potencjału karcynogennego w długoterminowych badaniach na modelach zwierzęcych.
badanie przedkliniczne, bupiwakaina chlorowodorek, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, lek znieczulenia miejscowego z grupy amidów, Marcaine Spinal, monitorowanie pacjenta, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność układu krążenia, toksyczność układu nerwowego, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Posaconazole Stada 40 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne pozakonazolu wykazały charakterystyczne dla azoli hamowanie syntezy hormonów steroidowych, ze szczególnym uwzględnieniem zahamowania czynności nadnerczy u szczurów i psów przy stężeniach równych lub wyższych od terapeutycznych u ludzi. Długoterminowe badania na psach ujawniły fosfolipidozę neuronów przy stężeniach niższych niż terapeutyczne, jednak brak podobnych zmian u małp sugeruje różnice międzygatunkowe. Badania neurotoksyczności u psów i małp nie wykazały negatywnego wpływu na ośrodkowy i obwodowy układ nerwowy nawet przy ekspozycji przekraczającej stężenia terapeutyczne. W badaniach kardiologicznych nie stwierdzono wpływu na odstępy QT i QTc u małp przy stężeniach 4,6-krotnie wyższych niż terapeutyczne, choć odnotowano wzrost ciśnienia skurczowego i tętniczego do 29 mmHg u szczurów i małp przy stężeniach 1,4- i 4,6-krotnych odpowiednio.
azolowy lek przeciwgrzybiczny, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze krwi, czynność nadnerczy, dekompensacja serca, dystocja, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, fosfolipidoza neuronów, fosfolipidoza płuc, lek przeciwgrzybiczny, niedrożność pęcherzyków płucnych, ocena echokardiograficzna, odstęp QT, parametr elektrokardiograficzny, potencjał genotoksyczny, pozakonazol, ryzyko teratogenne, steroidogeneza, synteza hormonów steroidowych, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie hormonalne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – CoAramlessa 10 mg + 2,5 mg + 5 mg
Preparat CoAramlessa zawiera peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę, których badania przedkliniczne wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w terapii nadciśnienia tętniczego. Peryndopryl wykazuje odwracalne uszkodzenia nerek w toksyczności przewlekłej u szczurów i małp, bez działania mutagennego, embriotoksycznego czy teratogennego, choć inhibitory ACE mogą opóźniać rozwój płodu i zwiększać śmiertelność okołoporodową u zwierząt. Indapamid w dawkach 40-8000 razy wyższych niż terapeutyczne nasila działanie moczopędne, a toksyczność ostra objawia się spowolnieniem oddechu i rozkurczem naczyń, bez mutagenności i karcynogenności. Kombinacja peryndoprylu i indapamidu wykazuje nieznacznie większą toksyczność niż monoterapia, z objawami żołądkowo-jelitowymi u psów i nasilonymi efektami u matek szczurów, jednak przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co zapewnia odpowiedni margines bezpieczeństwa.
amlodypina, badanie genotoksyczności, bezylan amlodypiny, dawka terapeutyczna, dysfagia, działanie embriotoksyczne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt nefrotoksyczny, enzym konwertujący, enzym konwertujący angiotensynę, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, indapamid, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, komórka Sertoliego, nadciśnienie tętnicze, obwodowy rozkurcz naczyń, peryndopryl z argininą, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, śmiertelność płodu, stężenie testosteronu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerki, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydrocortison VUAB 100 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne hydrokortyzonu wykazały brak mutagenności w testach bakteryjnych, jednakże zaobserwowano indukcję aberracji chromosomowych w limfocytach ludzkich in vitro oraz u myszy in vivo. Mimo tych obserwacji, dwuletnie badania rakotwórczości nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, co sugeruje ograniczony potencjał rakotwórczy hydrokortyzonu. Wyniki te podkreślają konieczność dalszej oceny klinicznej, zwłaszcza w kontekście długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku.
aberracja chromosomowa, badanie rakotwórczości, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, glikokortykoid, hydrokortyzon, kortykosteroid, limfocyt ludzki, mutagenność bakteryjna, poronienie, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozszczep podniebienia, śmiertelność zarodka i płodu, wada rozwojowa, wada szkieletowa, wewnątrzmaciczne opóźnienie wzrostu, wpływ na reprodukcję, zgon wewnątrzmaciczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 5 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo obejmują kompleksową ocenę toksyczności obu substancji czynnych. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego, jednak podawanie wysokich dawek ciężarnym samicom skutkowało toksycznością u matek (zmniejszenie spożycia pokarmu, redukcja masy ciała) oraz toksycznym wpływem na zarodki i płody (zwiększona resorpcja, obniżona masa urodzeniowa, opóźnienie rozwoju fizycznego). Ramipryl nie wywoływał ostrej toksyczności u gryzoni i psów, a dawki tolerowane bez objawów szkodliwych wynosiły: szczury 2,0 mg/kg/dobę, psy 2,5 mg/kg/dobę, małpy 8,0 mg/kg/dobę. Wysokie dawki (250 mg/kg/dobę) u psów i małp powodowały powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co wskazuje na farmakodynamiczną aktywność leku.
aktywność farmakodynamiczna, aparat przykłębuszkowy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrolity w osoczu, farmakologia bezpieczeństwa, morfologia krwi, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, Ramipril + Bisoprolol fumarate, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, właściwości mutagenne - Leksykon substancji czynnych
Sód amidotryzoinian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sód amidotryzoinian, główny składnik aktywny produktu Gastrografin, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność układową, genotoksyczność, wpływ na reprodukcję oraz tolerancję miejscową. Badania ostrej toksyczności nie wykazały ryzyka zatrucia po podaniu doustnym, a niskie wchłanianie do krążenia ogólnego uzasadnia brak konieczności badań wielokrotnych dawek doustnych. Analizy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły mutagenności, co zmniejsza ryzyko długoterminowych działań niepożądanych. Pomimo braku specyficznych badań rakotwórczości, brak działania genotoksycznego, stabilność metaboliczna oraz farmakokinetyka wskazują na niskie ryzyko kancerogenności przy jednorazowym podaniu. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono teratogenności ani embriotoksyczności, a minimalne wchłanianie doustne ogranicza potencjalne ryzyko dla płodu, co jest istotne w kontekście stosowania u kobiet w ciąży.
Brak specyficznych badań tolerancji miejscowej błon śluzowych przewodu pokarmowego dla Gastrografin rekompensują dane dotyczące tolerancji po dootrzewnowym i dojajowodowym podaniu amidotryzoinianu megluminy, które nie wykazały działań niekorzystnych. Wieloletnie doświadczenie kliniczne potwierdza dobrą tolerancję miejscową oraz brak działania uczulającego w testach kontaktowych. Niemniej jednak, ze względu na charakterystykę środków kontrastowych zawierających jod, istnieje ryzyko wystąpienia reakcji anafilaktoidalnych, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z historią alergii. Podsumowując, profil bezpieczeństwa sodu amidotryzoinianu w produkcie Gastrografin jest korzystny, a ryzyko działań niepożądanych jest niskie przy jednorazowym doustnym podaniu w diagnostyce radiologicznej przewodu pokarmowego.
badanie genotoksyczności, diagnostyka radiologiczna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kwas amidotryzoesowy, meglumina amidotryzoinian, mutacja genowa, ostra toksyczność, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktoidalna, sód amidotryzoinian, środek kontrastowy, substancja kontrastowa, toksyczność układowa, tolerancja miejscowa, uczulenie kontaktowe, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Walsartan Krka 40 mg
Dane przedkliniczne dotyczące walsartanu nie wykazały istotnego ryzyka dla populacji ludzkiej w standardowych badaniach farmakologicznych, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. W badaniach na szczurach dawki toksyczne dla matki (600 mg/kg mc./dobę), około 18-krotnie wyższe od maksymalnej dawki zalecanej u ludzi (320 mg/dobę u pacjenta 60 kg), powodowały zmniejszoną przeżywalność potomstwa, opóźniony rozwój i zmniejszenie przyrostu masy ciała. Wysokie dawki (200-600 mg/kg mc./dobę, 6-8-krotnie wyższe niż u ludzi) indukowały zmiany hematologiczne (obniżenie erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu) oraz nefropatię, w tym podwyższone stężenia mocznika i kreatyniny, rozrost kanalików nerkowych i przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, szczególnie u małp szerokonosych, co wiązano z farmakologicznym działaniem walsartanu i długotrwałym niedociśnieniem tętniczym.
antagonista receptora angiotensyny, aparat przykłębuszkowy, dawka toksyczna, dojrzewanie nerek, działanie rakotwórcze, funkcja nerek, genotoksyczność, hemodynamika nerek, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanalik nerkowy, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, parametry czerwonokrwinkowe, parametry hematologiczne, rozwój płodu, stężenie hemoglobiny, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, walsartan, wartość hematokrytu - Leksykon substancji czynnych
Potasu chlorek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorek potasu (KCl), będący naturalnym składnikiem fizjologicznym osocza, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych stosowanych w różnych preparatach leczniczych, takich jak roztwory do hemofiltracji (np. Prismasol z KCl w stężeniach 2 mmol/l lub 4 mmol/l), płyny do żywienia pozajelitowego (np. SmofKabiven) oraz emulsje do infuzji (np. Multimel N4-550 E, Olimel N12E). Badania przedkliniczne nie wykazały istotnej toksyczności, działania teratogennego, embriotoksycznego ani negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze, nawet przy stosowaniu dawek toksycznych dla matki w modelach zwierzęcych. W badaniach miejscowej tolerancji u królików obserwowano jedynie przemijające, słabo nasilone reakcje zapalne po podaniu dotętniczym, okołożylno-podskórnym lub domięśniowym, które ustępowały samoistnie. Brak jest specyficznych badań toksykologicznych poświęconych wyłącznie chlorkowi potasu, co wynika z jego powszechnego występowania i roli jako elektrolitu fizjologicznego.
chlorek potasu, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fosforan potasu, genotoksyczność, hemodializa, hemofiltracja, infuzja dożylna, makrogol, martwica tkanek, Multimel, Olimel, Phoxilium, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie okołożylne, podanie podskórne, Prismasol, reakcja zapalna, roztwór aminokwasów, roztwór do hemofiltracji, roztwór infuzyjny, SmofKabiven, stan kliniczny, stężenie fizjologiczne, stężenie mmol/l, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aribit 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa arypiprazolu obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na reprodukcję i rozwój. Wyniki nie wskazują na istotne zagrożenia kliniczne przy stosowaniu terapeutycznym, a działania toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne zalecane u ludzi. U szczurów podawanie dawki 20-60 mg/kg mc./dobę przez 104 tygodnie (AUC 3-10-krotnie wyższe niż u ludzi) powodowało toksyczne zmiany w nadnerczach, w tym gromadzenie lipofuscyny i obumieranie komórek miąższowych, a przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (AUC >10-krotnie wyższe) zwiększało częstość występowania raka nadnerczy. U małp dawki 25-125 mg/kg mc./dobę (AUC 1-3-krotnie wyższe niż u ludzi) wywoływały kamicę żółciową związaną z odkładaniem siarczanowych metabolitów arypiprazolu, jednak stężenia tych metabolitów w żółci ludzkiej przy dawce 30 mg/dobę były znacznie niższe (6% stężenia małp) i poniżej granicy rozpuszczalności in vitro.
arypiprazol, AUC, badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kamica żółciowa, lipofuscyna, mineralizacja kości płodu, neurotoksyczność, rak nadnerczy, sprzężone związki siarczanowe, toksyczność nadnerczy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olfen UNO 150 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne diklofenaku sodowego, substancji czynnej leku Olfen UNO, wykazały brak toksyczności ostrej przy krótkotrwałej ekspozycji. Toksyczność przewlekła ujawniała się przy dawkach powyżej 0,2–0,5 mg/kg masy ciała, manifestując się głównie wrzodami żołądka, owrzodzeniami jelit oraz istotnymi zmianami hematologicznymi, co jest charakterystyczne dla niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego, a badania długoterminowe na szczurach i myszach nie wykazały efektów karcynogennych, wskazując na brak ryzyka indukcji nowotworów w warunkach eksperymentalnych.
diklofenak sodowy, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obumarcie płodu, opóźnienie wzrostu, owrzodzenie jelita, rozwój pourodzeniowy, test in vitro, test in vivo, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, wrzód żołądka, zmiana liczby krwinek - Leksykon substancji czynnych
Epinastyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania chlorowodorku epinastyny, substancji czynnej preparatu Relestat w stężeniu 0,5 mg/ml, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie substancji nie powodowało klinicznie istotnych zmian w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych u zwierząt. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych. Długoterminowe badania kancerogenności nie potwierdziły rakotwórczego potencjału epinastyny, nawet przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane terapeutycznie u ludzi.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksyczności, chlorowodorek epinastyny, dane niekliniczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr rozrodczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, test genotoksyczności, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glibenese GITS 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa glipizydu wykazały bardzo niski profil toksyczności ostrej, z wartością LD50 przekraczającą 4 g/kg masy ciała u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych. W badaniach toksyczności przewlekłej na psach i szczurach nie zaobserwowano działań toksycznych przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała, co odpowiada ekspozycji wielokrotnie przewyższającej dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Ocena potencjału rakotwórczego w długoterminowych badaniach na szczurach i myszach, przy dawkach do 75-krotnie wyższych niż u ludzi, nie wykazała działania onkogennego. Ponadto, testy mutagenności, w tym test Amesa oraz badania in vivo, potwierdziły brak genotoksyczności glipizydu.
badanie in vivo, cukrzyca typu 2, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, Glibenese GITS, glipizyd, LD50, lek przeciwcukrzycowy, mutagenność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie płodności, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Isoptin 40 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa werapamilu wykazały dobrą ogólną tolerancję leku u zwierząt laboratoryjnych, przy czym działania niepożądane pojawiały się jedynie przy dawkach toksycznych, np. u psów rasy Beagle przy dawkach ≥60 mg/kg mc. obserwowano bradykardię, zwolnienie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz obniżenie ciśnienia tętniczego. W badaniach teratologicznych na królikach (5-15 mg/kg mc.) i szczurach (15-60 mg/kg mc.) nie stwierdzono działania teratogennego, choć dawki toksyczne (>60 mg/kg mc.) powodowały embriotoksyczność i zwiększoną resorpcję płodów. Wpływ na rozród oceniano przy dawkach do 180 mg/m²/dobę u królików i 360 mg/m²/dobę u szczurów (dla porównania maksymalna dawka u ludzi to 300 mg/m²/dobę), gdzie dawka zbliżona do klinicznej u szczurów wykazywała toksyczność dla zarodka oraz opóźnienie rozwoju płodu, związane z toksycznym działaniem na matkę (zmniejszone spożycie pokarmu, ograniczony przyrost masy ciała) i niedociśnieniem tętniczym.
aberracja chromosomalna, antagonista wapnia, bradykardia, ciśnienie tętnicze, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, letalność zarodkowa, limfocyt ludzki, niedociśnienie tętnicze, potencjał mutagenny, przerost dziąseł, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, resorpcja płodu, siostrzane chromatydy, szpik kostny, test Amesa, transformacja komórkowa, werapamil - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kardatuxan 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Kardatuxan, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo kliniczne. Standardowe testy farmakologiczne oraz badania toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazały istotnych zagrożeń, a obserwowane efekty toksyczne były zgodne z mechanizmem działania jako selektywnego inhibitora czynnika Xa. W badaniach wielokrotnych podawania odnotowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA u szczurów, co może sugerować wpływ na układ immunologiczny. Nie stwierdzono potencjału genotoksycznego, rakotwórczego ani fototoksycznego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa rywaroksabanu. Ponadto, badania na młodych osobnikach nie wykazały szczególnych zagrożeń, co jest istotne dla rozważania zastosowania leku w populacji pediatrycznej.
antykoagulant, działanie farmakodynamiczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, hamowanie krzepnięcia, immunoglobulina A, immunoglobulina G, inhibitor czynnika Xa, poronienie, powikłanie krwotocze, rywaroksaban, stężenie immunoglobuliny, test in vitro, test in vivo, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ immunologiczny, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana łożyskowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adablix 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bilastyny wykazały brak istotnych zagrożeń zdrowotnych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Kompleksowe analizy farmakologiczne i toksykologiczne, w tym badania genotoksyczności i rakotwórczości, nie ujawniły niepokojących efektów. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano działania niepożądane u płodu, takie jak utrata zarodka u szczurów oraz niepełne kostnienie kości u królików, jednak tylko przy dawkach toksycznych dla samic. Poziom NOAEL przekraczał ponad 30-krotnie ekspozycję u ludzi przy zalecanej dawce terapeutycznej, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Dodatkowo, podawanie bilastyny do 1000 mg/kg/dobę nie wpływało na funkcje rozrodcze szczurów ani na parametry płodności i ciąży.
autoradiografia, badanie farmakologiczne, bilastyna, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, dystrybucja leku, działanie rakotwórcze, efekt niepożądany, genotoksyczność, laktacja, margines bezpieczeństwa, narząd rozrodczy, niepełne kostnienie kości, NOAEL, ośrodkowy układ nerwowy, OUN, poziom ekspozycji, przenikanie do mleka, stężenie w mleku, stężenie w osoczu krwi, toksyczność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, utrata zarodka, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asikreba 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sunitynibu (substancji czynnej Asikreby) wykazały wielonarządową toksyczność przy klinicznie istotnych stężeniach w osoczu, obejmującą zmiany w przewodzie pokarmowym (nudności, biegunki), nadnerczach (przekrwienie, krwotoki, martwica), układzie limfatycznym i krwiotwórczym (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustce, śliniankach, stawach oraz układzie rozrodczym (zanik macicy, zmniejszenie pęcherzyków jajnikowych). Działania niepożądane obejmowały także wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, zmiany nerkowe i przerost komórek przysadki. Większość zmian była odwracalna po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii. W badaniach genotoksyczności sunitynib nie wykazał mutagenności ani klastogenności in vivo, jednak in vitro zaobserwowano poliploidię w ludzkich limfocytach. Ocena metabolitu aktywnego pod kątem genotoksyczności nie została przeprowadzona.
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyków jajnikowych, ciałko żółte, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja układowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, genotoksyczność, gruczoły Brunnera, guz chromochłonny, komórki mezangium, nadnercze, organogeneza, płat przedni przysadki, poliplodia, rozrost rdzenia nadnerczy, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, rozwój prenatalny i postnatalny, śródbłoniak krwionośny, sunitynib, szpik kostny, tkanka limfoidalna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, trzustka zewnątrzwydzielnicza, wady rozwojowe szkieletu, wydłużenie odstępu QTc, zanik kanalików jądrowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Campral 333 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne leku Campral (akamprozat) wykazały, że główne objawy toksyczności nie wynikają bezpośrednio z działania substancji czynnej (acetylohomotauryny), lecz z nadmiernego wchłaniania wapnia, co prowadzi do zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej. U zwierząt doświadczalnych zaobserwowano biegunki, zwapnienia tkanek miękkich oraz zmiany patomorfologiczne w nerkach i sercu, prawdopodobnie związane z odkładaniem się złogów wapniowych i zaburzeniami elektrofizjologicznymi. Badania nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza brak potencjału leku do indukowania mutacji genetycznych i procesów nowotworowych przy długotrwałym stosowaniu.
akamprozat, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, biegunka, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gospodarka wapniowo-fosforanowa, układ rozrodczy, zaburzenia elektrofizjologiczne, złogi wapniowe, zmiany patomorfologiczne nerek, zmiany patomorfologiczne serca, zwapnienie tkanek miękkich - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Caspofungin Fresenius Kabi 70 mg
Przedkliniczne badania kaspofunginy wykazały, że wielokrotne dożylne podawanie dawkach do 7-8 mg/kg masy ciała u szczurów i małp wiąże się z reakcjami niepożądanymi, takimi jak miejscowe reakcje wstrzyknięcia i objawy uwolnienia histaminy u szczurów oraz hepatotoksyczność u małp. W badaniach rozwojowych na szczurach dawka 5 mg/kg spowodowała istotne zmiany u płodów, w tym spadek masy ciała oraz niepełne kostnienie kręgów, kości mostka i czaszki, a także zwiększoną częstość występowania żeber szyjnych, co korelowało z działaniami niepożądanymi u ciężarnych samic, zwłaszcza reakcjami histaminowymi. W zakresie genotoksyczności kaspofungina nie wykazała działania mutagennego ani w testach in vitro, ani in vivo na mysich szpiku kostnym, jednak brak jest długoterminowych badań oceniających potencjał rakotwórczy.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Elmex 12,5 mg fluoru/g
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa żelu Elmex zawierającego 12,5 mg fluoru na gram (fluorki: Olaflur, Dectaflur, fluorek sodu) nie wykazała istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Badania obejmowały farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność dawek wielokrotnych, genotoksyczność in vivo, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na rozrodczość i rozwój. Wyniki wskazują na brak działania genotoksycznego, rakotwórczego i teratogennego w warunkach klinicznych, pomimo zróżnicowanych wyników genotoksyczności fluorku sodu w różnych modelach. Brak manifestacji zdarzeń niepożądanych u potomstwa oraz rozwoju nowotworów u zwierząt poddanych przewlekłej ekspozycji potwierdza bezpieczeństwo stosowania produktu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biosteron 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dehydroepiandrosteronu (DHEA), substancji czynnej preparatu Biosteron, wykazały brak istotnych zagrożeń farmakologicznych dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym, obejmujące analizę parametrów biochemicznych, funkcji narządów oraz badania histopatologiczne, nie wykazały klinicznie istotnych efektów toksycznych. Dodatkowo, badania genotoksyczności (testy mutacji genowych in vitro, aberracji chromosomowych oraz mikrojądrowe in vivo) potwierdziły brak potencjału uszkodzeń materiału genetycznego. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworowego związanego ze stosowaniem DHEA.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie histopatologiczne, badanie toksyczności, bezpieczeństwo onkologiczne, dehydroepiandrosteron, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, model zwierzęcy, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne krwi, rozwój płodu, rozwój postnatalny, substancja czynna, test genotoksyczności, test mikrojądrowy, układ sercowo-naczyniowy, zmiana nowotworowa