działanie rakotwórcze
Działanie rakotwórcze (kancerogenne) to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do indukowania procesu nowotworowego. Substancje o takim działaniu nazywane są kancerogenami lub karcynogenami. Mogą one inicjować mutacje w DNA, promować proliferację komórek nowotworowych lub działać jako kofaktory w procesie kancerogenezy.
Mechanizm działania rakotwórczego obejmuje najczęściej uszkodzenie materiału genetycznego komórki, zaburzenia w procesach naprawy DNA, indukcję stresu oksydacyjnego, aktywację onkogenów lub inaktywację genów supresorowych nowotworów. Kancerogeny mogą działać bezpośrednio lub po metabolicznej aktywacji w organizmie.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje rakotwórcze w pięciu grupach, od udowodnionego działania rakotwórczego u ludzi (grupa 1), przez prawdopodobne (grupa 2A) i możliwe (grupa 2B), do niesklasyfikowanych pod względem rakotwórczości (grupa 3) oraz prawdopodobnie nierakotwórczych (grupa 4). Do znanych kancerogenów należą m.in. azbest, niektóre wirusy (np. HPV), promieniowanie jonizujące, aflatoksyny czy związki zawarte w dymie tytoniowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fucidin 20 mg/g
Analiza danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania maści Fucidin zawierającej 20 mg/g sodu fusydynianu wskazuje na ograniczony zakres badań przeprowadzonych dla tej substancji czynnej w formie miejscowej. Dokumentacja przedkliniczna nie ujawnia istotnych informacji o zagrożeniach, które nie zostałyby już omówione w innych częściach charakterystyki produktu leczniczego (ChPL). W szczególności brak jest dodatkowych danych dotyczących toksykologii, genotoksyczności, działania rakotwórczego oraz wpływu na rozrodczość, co sugeruje, że profil bezpieczeństwa został kompleksowo opisany w pozostałych sekcjach ChPL.
antybiotyk miejscowy, bezpieczeństwo przedkliniczne, dokumentacja przedkliniczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, Fucidin, genotoksyczność, interakcja lekowa, kwas fusydowy, maść do stosowania miejscowego, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, sodu fusydynian, substancja czynna, toksykologia przedkliniczna, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Dokozanol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dokozanol, substancja czynna preparatu Erazaban 10% Krem (100 mg/g), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały istotnego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy ani oddechowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych efektów ubocznych przy długotrwałej ekspozycji. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego u pacjentów stosujących dokozanol.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dokozanol, działanie rakotwórcze, efekt genotoksyczny, efekt toksyczny, ERAZABAN, genotoksyczność, mutacja genowa, nowotwór, opryszczka wargowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Busulfan Zentiva 6 mg/ml
Busulfan Zentiva (6 mg/ml) wykazuje wyraźne działanie mutagenne i klastogenne potwierdzone w modelach in vitro i in vivo, obejmujących bakterie Salmonella typhimurium, Drosophila melanogaster, komórki gryzoni i ludzi. U pacjentów stosujących busulfan doustnie obserwowano aberracje chromosomalne. Busulfan jest sklasyfikowany przez IARC jako ludzki karcynogen, co potwierdzają dane epidemiologiczne i badania na zwierzętach, gdzie dożylne podawanie zwiększało częstość guzów grasicy i jajnika u myszy. Teratogenność busulfanu została wykazana w badaniach na szczurach, myszach i królikach, z obserwowanymi wadami układu mięśniowo-szkieletowego, zaburzeniami wzrostu oraz bezpłodnością potomstwa wynikającą z braku komórek rozrodczych.
aberracje chromosomalne, bezpłodność, dimetyloacetyloamid, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hepatotoksyczność, karcynogen, martwica wątroby, Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem, potencjał karcynogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa przedkliniczny, przewód tętniczy, rozszczep podniebienia, substancja rakotwórcza, teratogenność, układ mięśniowo-szkieletowy, wady serca, wady szkieletu, wpływ na rozrodczość, wspólny pień tętniczy, zahamowanie spermatogenezy, zmiany histopatologiczne, zwężenie pnia płucnego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Magnezin 130 mg jonów magnezowych
Przeprowadzona kompleksowa ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Magnezin, zawierającego 130 mg jonów magnezowych w postaci 500 mg magnezu węglanu ciężkiego, wykazała brak istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Standardowe badania farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Długoterminowe badania toksykologiczne nie wykazały klinicznie istotnych nieprawidłowości w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani w funkcji narządów wewnętrznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w zalecanych dawkach terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, jony magnezowe, magnez węglan ciężki, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, potencjał kancerogenny, proces nowotworowy, rozwój płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapin Krka 20 mg
Przedkliniczne badania toksyczności olanzapiny przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt wykazały charakterystyczne objawy neuroleptyczne po podaniu pojedynczych dawek, takie jak sedacja, drżenia, drgawki kloniczne, ślinotok oraz zahamowanie przyrostu masy ciała. Mediana dawki śmiertelnej (LD50) wyniosła około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast u psów i małp tolerowano dawki do 100 mg/kg bez zgonów, choć obserwowano objawy neurologiczne i kardiologiczne. W badaniach wielokrotnych dawek (do 3 miesięcy u myszy i do roku u szczurów i psów) dominowały objawy hamowania OUN, działania antycholinergiczne oraz zaburzenia hematologiczne, w tym przemijająca neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, przy czym ekspozycja (AUC) była 12-15-krotnie wyższa niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów odnotowano również zmiany hormonalne związane ze wzrostem prolaktyny i wpływem na narządy rozrodcze.
ataksja, cytopenia, drgawki kloniczne, działanie antycholinergiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, leukopenia, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapin, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hematologiczne, prolaktyna, prostracja, sedacja, szpik kostny, toksyczność ostra, tolerancja lekowa, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Razarxo 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Razarxo, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi w standardowych testach toksyczności, genotoksyczności, fototoksyczności oraz rakotwórczości. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym zaobserwowano efekty wynikające z farmakodynamicznego mechanizmu działania jako antagonisty czynnika Xa, w tym podwyższone stężenia immunoglobulin IgG i IgA u szczurów przy ekspozycji odpowiadającej klinicznym stężeniom. Badania reprodukcyjne wykazały brak wpływu na płodność, jednak ujawniły toksyczność reprodukcyjną manifestującą się głównie krwotocznymi powikłaniami, co jest zgodne z działaniem przeciwzakrzepowym rywaroksabanu.
antagonista czynnika Xa, badanie farmakologiczne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny IgG i IgA, kaskada krzepnięcia, lek przeciwzakrzepowy, parametr immunologiczny, płodność, poronienie, powikłanie krwotoczne, rozwój prenatalny, rywaroksaban, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana łożyskowa, zmiana wątrobowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asertin 100 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania chlorowodorku sertraliny, substancji czynnej preparatu Asertin 100, obejmują szerokie spektrum badań farmakologicznych, toksykologicznych oraz oceny wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność u samców, a obserwowane działania fetotoksyczne były prawdopodobnie wynikiem toksycznego oddziaływania na organizm ciężarnej samicy, a nie bezpośrednim działaniem na płód. W okresie okołoporodowym odnotowano skrócenie przeżycia nowo narodzonych oraz zmniejszenie ich masy ciała, jednak efekty te występowały jedynie w pierwszych dniach po urodzeniu i były związane z ekspozycją in utero po 15. dniu ciąży. Opóźnienia rozwojowe u potomstwa były najprawdopodobniej konsekwencją działania leku na organizm matki, bez istotnego ryzyka przeniesienia tych efektów na ludzi.
Kompleksowe badania toksykologiczne, w tym ocena toksyczności po podaniu wielokrotnym, potencjału genotoksycznego oraz rakotwórczego sertraliny, nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Wyniki te potwierdzają akceptowalny profil bezpieczeństwa preparatu Asertin 100 przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami terapeutycznymi. Brak sygnałów wskazujących na szczególne ryzyko kliniczne pozwala na kontynuację stosowania sertraliny w praktyce lekarskiej, z uwzględnieniem standardowych środków ostrożności.
badanie toksykologiczne, chlorowodorek sertraliny, dane przedkliniczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na sertralinę, fetotoksyczność, genotoksyczność, model zwierzęcy, okres okołoporodowy, opóźnienie rozwojowe, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, rozwój potomstwa, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, właściwość rakotwórcza, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dozox 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa doksazosyny, substancji czynnej preparatu DOZOX, wykazały brak działania karcynogennego w długoterminowych badaniach na szczurach i myszach, przy dawkach odpowiednio do 40 mg/kg mc./dobę (8-krotność ekspozycji AUC u ludzi przy dawce 16 mg/dobę) oraz 120 mg/kg mc./dobę (4-krotność ekspozycji AUC u ludzi). Badania mutagenności nie wykazały genotoksyczności doksazosyny ani jej metabolitów, potwierdzając brak działania mutagennego na poziomie chromosomalnym i subchromosomalnym. Wyniki te wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa leku w kontekście ryzyka nowotworowego i mutagennego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xanirva 2,5 mg
Rywaroksaban przeszedł szeroką ocenę bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, obejmujących farmakologiczne bezpieczeństwo, toksyczność po podaniu jednokrotnym i wielokrotnym, fototoksyczność, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz toksyczność u młodych zwierząt. Nie stwierdzono specyficznych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznym. W badaniach toksyczności wielokrotnej zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów, co może wskazywać na wpływ na układ immunologiczny, jednak bez negatywnych skutków klinicznych. Nie wykazano negatywnego wpływu na płodność samców i samic szczurów, a parametry rozrodcze i rozwój potomstwa pozostawały w normie.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, IgA, IgG, immunoglobulina, inhibitor czynnika Xa, kancerogeneza, kaskada krzepnięcia, mechanizm działania farmakologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, poronienie, powikłanie krwotoczne, rozwój zarodka i płodu, szczur, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rywaroksabanu, toksyczność u młodych zwierząt, układ immunologiczny, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana łożyskowa, zmiana wątrobowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin hydrochloride STADA 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, zawartej w preparacie Metformin hydrochloride STADA 500 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu), wykazały brak istotnych działań niepożądanych na kluczowe układy organizmu, w tym sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie leku nie ujawniło toksyczności ani zmian biochemicznych, hematologicznych czy histopatologicznych w narządach docelowych, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności (m.in. test Amesa, aberracji chromosomowych, mikrojądrowy) nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego komórek.
Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły kancerogenności metforminy chlorowodorku, a ocena wpływu na układ rozrodczy nie wykazała negatywnego oddziaływania na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy. Wyniki te mają szczególne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście stosowania leku u kobiet w wieku rozrodczym. Podsumowując, kompleksowa analiza danych przedklinicznych potwierdza, że metformina chlorowodorek w dawce terapeutycznej 500 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu cechuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, bez przeciwwskazań wynikających z toksykologii, genotoksyczności, kancerogenności czy wpływu na reprodukcję.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, metformina chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy, właściwość kancerogenna, zmiana biochemiczna, zmiana hematologiczna, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Nimesulid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nimesulid, jako substancja przeciwzapalna, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego u ludzi. Jednakże powtarzane dawki nimesulidu mogą wywoływać toksyczność narządową, głównie w obrębie nerek, wątroby (z możliwymi zmianami funkcjonalnymi) oraz przewodu pokarmowego. W przypadku preparatów do stosowania miejscowego badania na modelach zwierzęcych potwierdziły dobrą tolerancję tkankową, bez istotnych właściwości drażniących czy uczulających.
Badania reprodukcyjne ujawniły gatunkowo zróżnicowane efekty teratogenne i embriotoksyczne: u królików stwierdzono zaburzenia rozwojowe układu kostnego oraz poszerzenie układu komorowego mózgu przy dawkach niepowodujących toksyczności matczynej, natomiast u szczurów obserwowano zwiększoną śmiertelność potomstwa we wczesnym okresie poporodowym oraz obniżoną płodność. Brak mutagenności i rakotwórczości w długoterminowych badaniach podkreśla względne bezpieczeństwo nimesulidu, jednak konieczne jest uwzględnienie potencjalnej toksyczności narządowej i różnic gatunkowych przy stosowaniu preparatów takich jak Aulin, AulinDol, Nimefort czy Nimesil, z zachowaniem odpowiednich środków ostrożności.
działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, poszerzenie układu komorowego mózgu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, śmiertelność potomstwa, substancja przeciwzapalna, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, właściwości drażniące, zaburzenia rozwojowe układu kostnego, zaburzenie teratogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atrodil 20 mcg/dawkę inh.
Bromek ipratropiowy, substancja czynna leku Atrodil, został poddany szerokim badaniom bezpieczeństwa przedklinicznego na różnych gatunkach zwierząt, obejmującym toksyczność ostrą, wielokrotną, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na rozrodczość. Toksyczność ostra po podaniu wziewnym wykazała minimalną dawkę śmiertelną u samców świnek morskich na poziomie 199 mg/kg m.c., natomiast u szczurów nie odnotowano śmiertelności nawet przy maksymalnych dawkach (0,05 mg/kg m.c. przez 4 godziny lub 160 rozpyleń po 0,02 mg/rozpylenie). Po podaniu doustnym LD50 wynosiło 1585 mg/kg m.c. u myszy, 1925 mg/kg u szczurów i 1920 mg/kg u królików, a po dożylnym 13,6 mg/kg u myszy, 15,8 mg/kg u szczurów i około 18,2 mg/kg u psów. Objawy toksyczności ostrej odpowiadały profilowi przeciwcholinergicznemu i obejmowały m.in. rozszerzenie źrenic, suchość błon śluzowych, duszność, drżenia i tachykardię.
aerozol inhalacyjny, bromek ipratropiowy, dawka śmiertelna, działanie genotoksyczne, działanie guzotwórcze, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, LD50, NOAEL, podanie wziewne, poziom dawkowania, reakcja anafilaktyczna, substancja przeciwcholinergiczna, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, tolerancja miejscowa, układ oskrzelowo-płucny, wada rozwojowa, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tanakan 40 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące suchego wyciągu z liści miłorzębu japońskiego (EGb761) wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Analizy toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniły istotnych działań niepożądanych przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych, w tym dawki 40 mg zawierającej flawonoidy (8,8-10 mg), ginkgolidy A, B i C (1,1-1,4 mg) oraz bilobalid (1,0-1,3 mg). Ponadto, testy genotoksyczności i badania potencjalnego działania rakotwórczego nie wykazały ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego ani właściwości kancerogennych, co potwierdza bezpieczeństwo preparatu w kontekście długotrwałej terapii.
bilobalid, działanie rakotwórcze, flawonoid, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, ginkgo biloba, ginkgolid, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, suchy wyciąg z miłorzębu, test toksyczności, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwości kancerogenne, wyciąg z miłorzębu japońskiego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Troxerutin Chema 20 mg/g
Przeprowadzone badania przedkliniczne trokserutyny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnych niepożądanych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie substancji w dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne nie powodowało kumulacji toksycznych metabolitów ani klinicznie istotnych zmian w parametrach biochemicznych i hematologicznych. Badania genotoksyczności, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń DNA, a długoterminowe testy nie potwierdziły działania rakotwórczego trokserutyny w modelach zwierzęcych.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kancerogeneza, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, trokserutyna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Finamlox 10 mg
Przedkliniczne badania amlodypiny, składnika aktywnego Finamloxu, wykazały istotne zmiany w przebiegu ciąży i stanie potomstwa u szczurów i myszy przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg, przeliczone na mg/kg masy ciała). Zaobserwowano opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W badaniach płodności u szczurów dawki do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie wyższe niż u ludzi, przeliczone na mg/m²) nie wpływały na płodność, jednak podawanie amlodypiny samcom w dawce porównywalnej do ludzkiej skutkowało obniżeniem stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu, zmniejszeniem liczby dojrzałych spermatyd oraz redukcją komórek Sertoliego, co wskazuje na potencjalne zaburzenia funkcji rozrodczych.
amlodypina, bezylan, działanie rakotwórcze, Finamlox, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, mutagenność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, powierzchnia ciała, profil bezpieczeństwa leku, przebieg ciąży, przeżywalność potomstwa, spermatydy, testosteron, wpływ na płodność, wpływ na rozród, wydłużony poród - Leksykon substancji czynnych
Diazolidynylomocznik – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Diazolidynylomocznik jest alergenem testowym stosowanym w produkcie TRUE Test 36, w panelu 3, w dawce diagnostycznej 550 mikrogramów/cm², co odpowiada 450 mikrogramom na pojedynczy płatek testowy. Dane przedkliniczne nie wykazały istotnego potencjału toksycznego ani jednoznacznego działania rakotwórczego dla diazolidynylomocznika, w przeciwieństwie do niektórych innych alergenów z tego samego panelu. Ograniczony czas ekspozycji oraz kontrolowana dawka stosowana w warunkach klinicznych minimalizują ryzyko działań niepożądanych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tej substancji w diagnostyce alergii kontaktowej.
alergen testowy, badanie toksykologiczne, budezonid, diazolidynylomocznik, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, ocena bezpieczeństwa substancji, piwalan tiksokortolu, płatek testowy, potencjał rakotwórczy, potencjał toksyczny, potencjał uczulający, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, reakcja diagnostyczna, skuteczność diagnostyczna, test prowokacyjny, TRUE Test 36, właściwość farmakologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eplenocard 50 mg
Produkt leczniczy Eplenocard, zawierający eplerenon w dawkach 25 mg i 50 mg, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego korzystny profil bezpieczeństwa. Badania farmakologii bezpieczeństwa nie wykazały mechanizmów działań niepożądanych istotnych klinicznie, a testy genotoksyczności i karcynogenności nie potwierdziły ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego ani rozwoju nowotworów. Ponadto, ocena wpływu na reprodukcję nie ujawniła zagrożeń dla płodności, rozwoju zarodka, porodu czy rozwoju pourodzeniowego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania eplerenonu w populacji pacjentów.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczne, badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na lek, ekspozycja terapeutyczna, eplenocard, eplerenon, farmakologia bezpieczeństwa, gruczoł krokowy, profil bezpieczeństwa, rozwój nowotworów, substancja czynna, toksyczność po podaniu, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie reprodukcyjne, zanik gruczołu krokowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metronidazol Aurovitas 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metronidazolu wykazały specyficzne objawy toksyczności po wielokrotnym podaniu u zwierząt, w tym neurotoksyczność u psów (ataksyja, drżenia) oraz hepatotoksyczność u małp, gdzie po 12 miesiącach obserwowano dawkozależne zwyrodnienie hepatocytów. Potencjał mutagenny leku był zróżnicowany: metronidazol wykazywał mutagenność w testach bakteryjnych po redukcji grupy nitrowej, jednak nie stwierdzono działania mutagennego in vitro i in vivo w komórkach ssaków, ani uszkodzenia DNA w limfocytach pacjentów leczonych metronidazolem, co potwierdza jego względne bezpieczeństwo genotoksyczne u ludzi.
ataksja, drżenie, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hepatotoksyczność, komórki ssaków, metronidazol, nowotwór płuc, objawy neurologiczne, potencjał mutagenny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, uszkodzenie hepatocytów, zwyrodnienie komórek wątrobowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sabril 500 mg
Wigabatryna, substancja czynna preparatu Sabril, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych na szczurach, myszach, psach i małpach. Nie stwierdzono hepatotoksyczności, nefrotoksyczności, kardiotoksyczności ani negatywnego wpływu na układ oddechowy i pokarmowy. W dawkach 30-50 mg/kg mc./dobę obserwowano mikrowakuolizację istoty białej mózgu, charakterystyczną dla obrzęku wewnątrzmielinowego, który był odwracalny po zaprzestaniu leczenia. U gryzoni odnotowano także przetrwałe zmiany neurologiczne, takie jak obrzęk aksonów i obecność zmineralizowanych mikrociał. Badania elektrofizjologiczne u psów potwierdziły korelację między obrzękiem a wydłużeniem okresu utajenia potencjału wywołanego somatosensorycznie, który normalizował się po odstawieniu leku.
działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja nerek, genotoksyczność, hepatotoksyczność, istota biała mózgu, kancerogenność, kardiotoksyczność, mikrowakuolizacja, obrzęk aksonu, obrzęk wewnątrzmielinowy, potencjał wywołany somatosensorycznie, profil bezpieczeństwa, rozszczep podniebienia, Sabril, siatkówka oka, substancja czynna, szczur albinos, wigabatryna, zewnętrzna warstwa jądrowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Romazic 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące rozuwastatyny nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów w zakresie bezpieczeństwa stosowania, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podawaniu zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie myszy i szczurów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, które korelowały z ekspozycją zbliżoną do klinicznej. Brak takich zmian u małp, których metabolizm jest bardziej zbliżony do ludzkiego, podkreśla ograniczone ryzyko dla pacjentów. Działanie uszkadzające jądra u małp i psów przy wysokich dawkach wskazuje na potencjalne ryzyko dla męskiej płodności, co wymaga dalszej uwagi w kontekście oceny bezpieczeństwa.
badania przedkliniczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, męska płodność, ocena toksykologiczna, pęcherzyk żółciowy, profil bezpieczeństwa, rozuwastatyna, toksyczność matczyna, toksyczność rozrodcza, toksyczność wielokrotna, uszkodzenie jąder, zaburzenia rozwoju płodu, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Thiogamma Turbo-Set 600 mg/50 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne kwasu tioktynowego, substancji czynnej preparatu Thiogamma Turbo-Set (600 mg/50 ml), wykazały, że głównymi narządami docelowymi toksyczności po wielokrotnym podaniu są wątroba i nerki, a objawy toksyczne dotyczą zarówno ośrodkowego, jak i wegetatywnego układu nerwowego. Badania mutagenności i genotoksyczności dały wyniki negatywne, co wyklucza zdolność do indukcji mutacji genowych i aberracji chromosomalnych. Długoterminowe testy rakotwórczości u szczurów nie wykazały działania kancerogennego, również w połączeniu z N-nitrozo-dimetyloaminą (NDEA). Wpływ na rozrodczość był minimalny – doustne dawki do 68,1 mg/kg nie zaburzały płodności ani wczesnego rozwoju zarodków, a podanie dożylne nie wykazało efektów teratogennych nawet przy dawkach toksycznych dla samic.
aberracja chromosomalna, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kwas tioktynowy, mutacja genowa, N-nitrozo-dimetyloamina, niedobór tiaminy, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał mutagenny, rozwój zarodka, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wegetatywny układ nerwowy - Leksykon substancji czynnych
Amoksycylina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa amoksycyliny, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z kwasem klawulanowym, obejmują szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz reprodukcyjnych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnego ryzyka dla układów sercowo-naczyniowego, oddechowego i nerwowego. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym na psach, stosowanie kombinacji amoksycyliny z kwasem klawulanowym wywoływało specyficzne objawy, takie jak podrażnienie błony śluzowej żołądka, wymioty oraz przebarwienia języka, które nie były obserwowane przy stosowaniu samej amoksycyliny. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe, aberracje chromosomowe i uszkodzenia DNA, nie wykazały potencjału genotoksycznego. Ponadto, badania dotyczące wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wskazały na negatywne efekty w dawkach stosowanych w badaniach przedklinicznych.
aberracja chromosomowa, amoksycylina, Augmentin, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kwas klawulanowy, monoterapia, mutacja genowa, ocena farmakologiczna, podrażnienie błony śluzowej, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność wielokrotna, toksyczny wpływ, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bendamustine Eugia 2,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bendamustyny chlorowodorku wykazały istotne działania toksyczne, które mają znaczenie kliniczne. U psów zaobserwowano makroskopowe przekrwienie i krwotoki w przewodzie pokarmowym oraz rozległe zmiany w tkance limfatycznej, potwierdzające immunosupresyjny mechanizm działania leku. Dodatkowo stwierdzono nefrotoksyczne zmiany w kanalikach nerkowych oraz uszkodzenia układu rozrodczego męskiego, w tym zmiany martwicze i zanikowe w nabłonku gruczołu krokowego i kanalikach nasiennych. Bendamustyna wykazuje także działanie embriotoksyczne i teratogenne, co podkreśla konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym podczas terapii. Badania genotoksyczności potwierdziły mutagenne właściwości leku, indukujące aberracje chromosomalne zarówno in vivo, jak i in vitro, co jest charakterystyczne dla leków przeciwnowotworowych, ale wiąże się z ryzykiem rozwoju wtórnych nowotworów.
aberracje chromosomalne, badanie in vitro, badanie in vivo, bendamustyna chlorowodorek, działanie immunosupresyjne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, gruczoł krokowy, kanaliki nasienne jąder, kanaliki nerkowe, mutagenność, nefrotoksyczność, potencjał genotoksyczny, przekrwienie błony śluzowej, teratogenność, tkanka limfatyczna, toksyczność ogólnoustrojowa, układ moczowo-płciowy, układ pokarmowy, wtórny nowotwór - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allestin 0,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku azelastyny wykazały brak działania nadwrażliwościowego, genotoksycznego oraz rakotwórczego. Testy na świnkach morskich nie ujawniły potencjału uczulającego, a badania in vitro i in vivo na szczurach i myszach potwierdziły brak uszkodzeń materiału genetycznego oraz indukcji procesów nowotworowych. W zakresie wpływu na płodność, zaobserwowano zmniejszenie wskaźnika płodności u szczurów przy dawkach przekraczających 30 mg/kg/dobę, co znacznie przewyższa dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Nie stwierdzono jednak zmian morfologicznych w narządach rozrodczych, co wskazuje na brak strukturalnych uszkodzeń układu rozrodczego.
badanie genotoksyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek azelastyny, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, nadwrażliwość, objaw toksyczności, potencjał uczulający, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, rozwój zarodka i płodu, toksyczność, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość, wskaźnik płodności, zniekształcenie kostne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlator 20 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Amlator, zawierającego atorwastatynę i amlodypinę, wykazały brak właściwości mutagennych i klastogennych obu substancji czynnych w testach in vitro i in vivo. W badaniach karcynogenności atorwastatyny zaobserwowano istotne różnice międzygatunkowe: u szczurów nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy przy dawkach przekraczających 6-11-krotnie ekspozycję u ludzi (mierzoną AUC₀₋₂₄) odnotowano zwiększoną częstość gruczolaka i raka wątrobowokomórkowego. Amlodypina nie wykazała działania rakotwórczego w dwuletnich badaniach na szczurach i myszach przy dawkach do 2,5 mg/kg/dobę, co odpowiada dawkom zbliżonym lub wyższym od maksymalnych zalecanych dla ludzi (10 mg w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała). Obie substancje nie wykazały potencjału genotoksycznego, co potwierdza ich akceptowalny profil bezpieczeństwa w kontekście mutagenności i karcynogenności.
badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, dawka kliniczna, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt karcynogenny, gęstość nasienia, gruczolak wątrobowokomórkowy, hormon folikulotropowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, komórka Sertoliego, parametr reprodukcyjny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, substancja czynna, testosteron, toksyczność, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diagen 60 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gliklazydu, substancji czynnej leku Diagen, wykazały brak istotnej toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz brak działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzeń genetycznych u pacjentów. Nie stwierdzono również działania teratogennego, choć przy dawkach 25-krotnie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną obserwowano zmniejszenie masy ciała płodów, co przy standardowych dawkach jest mało prawdopodobne. Ponadto, gliklazyd nie wpływa negatywnie na płodność ani zdolności reprodukcyjne u zwierząt, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji w kontekście funkcji rozrodczych.
aberracje chromosomowe, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, gliklazyd, płodność, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenia genetyczne, wady rozwojowe, zdolności reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ivabradine Aurovitas 5 mg
Iwabradyna, jako selektywny inhibitor kanału If, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. Badania farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń systemowych ani genotoksyczności. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów nie stwierdzono wpływu na płodność, jednak w okresie organogenezy u płodów szczurzych zaobserwowano zwiększoną częstość wad serca, a u króliczych wrodzone braki palców, co wskazuje na potencjalne ryzyko teratogenne przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. W badaniach na psach (dawki 2, 7, 24 mg/kg/dobę przez 1 rok) odnotowano przemijające zmiany w siatkówce, bez trwałego uszkodzenia struktur oka, co jest zgodne z mechanizmem działania leku na prądy Ih w siatkówce, podobne do kanału If w sercu.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, inhibitor kanału If, narząd wzroku, organogeneza, prąd If, prąd Ih aktywowany hiperpolaryzacją, profil bezpieczeństwa, ryzyko teratogenne, siatkówka oka, stymulator serca, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada serca, wpływ na rozrodczość, wrodzony brak palców - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin Medical Valley 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rozuwastatyny wykazały brak istotnych zagrożeń farmakologicznych i toksykologicznych, w tym genotoksyczności i potencjalnego działania rakotwórczego, co jest kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka w terapii. Nie przeprowadzono jednak szczegółowych badań wpływu leku na ludzki kanał potasowy hERG, co pozostawia lukę w ocenie ryzyka arytmii związanej z wydłużeniem odstępu QT. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy, szczurów i psów, przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, natomiast u małp nie stwierdzono takich zmian. Dodatkowo u psów i małp odnotowano uszkodzenia jąder po podaniu wyższych dawek, a u szczurów toksyczny wpływ na rozrodczość, objawiający się zmniejszeniem wielkości miotu, redukcją masy urodzeniowej noworodków oraz obniżoną przeżywalnością potomstwa, jednak przy dawkach wielokrotnie przekraczających ekspozycję kliniczną.
arytmia, dawka lecznicza, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, margines bezpieczeństwa, pęcherzyk żółciowy, różnica międzygatunkowa, rozuwastatyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność układu rozrodczego, toksyczność wielokrotna, uszkodzenie jąder, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosutrox 20 mg
Przedkliniczne badania rozuwastatyny, substancji czynnej leku Rosutrox, wykazały brak istotnego ryzyka genotoksycznego i rakotwórczego przy stosowaniu dawek terapeutycznych u ludzi. Niemniej jednak, nie przeprowadzono szczegółowych analiz wpływu na kanał hERG, co pozostawia lukę w ocenie potencjalnego ryzyka kardiologicznego. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek u zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie myszy, szczurów i psów, przy czym u psów dodatkowo stwierdzono zmiany w pęcherzyku żółciowym. Zmiany te nie występowały u małp, co może wskazywać na różnice gatunkowe w odpowiedzi na lek. Działanie uszkadzające jądra zaobserwowano u małp i psów, natomiast u szczurów stwierdzono toksyczny wpływ na rozrodczość, objawiający się zmniejszeniem wielkości, masy oraz przeżywalności noworodków, jednak przy dawkach toksycznych dla samic i ekspozycji wielokrotnie przekraczającej kliniczną.
badania farmakologiczne, badania genotoksyczne, badania przedkliniczne, badania toksyczności, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, kanał hERG, pęcherzyk żółciowy, Rosutrox, rozuwastatyna, rytm serca, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klipal 600 mg + 50 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne paracetamolu wykazały hepatotoksyczność i nefrotoksyczność przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne stosowane u ludzi. W modelach zwierzęcych zaobserwowano negatywny wpływ na płodność, w tym zanik i zmniejszenie masy jąder, redukcję liczby i ruchliwości plemników oraz zwiększenie nieprawidłowości morfologicznych plemników. Badania mutagenności wskazały na brak działania mutagennego w układach bakteryjnych, ale potencjalne działanie genotoksyczne w układach ssaków, z niejednoznacznymi wynikami in vivo. W kontekście rakotwórczości, u samic szczurów odnotowano niejednoznaczne zwiększenie częstości białaczki z komórek jednojądrzastych, natomiast u myszy nie stwierdzono działania rakotwórczego przy stężeniach 600, 3000 i 6000 ppm paracetamolu.
badanie genotoksyczności, białaczka z komórek jednojądrzastych, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność in vivo, Klipal, kodeina, opóźnienie kostnienia, organogeneza, paracetamol, potencjał rakotwórczy, przepuklina oponowo-mózgowa, ruchliwość plemników, stężenie testosteronu, szczelina czaszki, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątroby, zagnieżdżenie zarodka, zanik jąder, zwyrodnienie jąder - Leksykon substancji czynnych
Kwas alginowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas alginowy, stosowany jako substancja czynna w leczeniu refluksu żołądkowo-przełykowego i nadkwaśności, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych. Dane przedkliniczne nie wskazują na działanie rakotwórcze, mutagenne ani genotoksyczne tej substancji. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym produktów zawierających kwas alginowy nie wykazały istotnych zagrożeń, a także nie stwierdzono wpływu teratogennego ani negatywnego oddziaływania na rozrodczość. W preparatach takich jak Gealcid i Rennie Extra, kwas alginowy jest stosowany w połączeniu z innymi substancjami, które również nie wykazują istotnej toksyczności w badaniach przedklinicznych, np. wodorowęglan sodu, wodorotlenek glinu (dawki do 0,4 g/kg mc./dobę u szczurów i do 0,65 g/kg mc./dobę u psów), węglan wapnia i węglan magnezu.
Wodorotlenek glinu, składnik Gealcidu, nie wykazuje działania toksycznego, mutagennego, rakotwórczego ani teratogennego w badaniach na zwierzętach, przy dawkach do 300 mg/kg mc./dobę u myszy oraz 0,165 g/kg mc./dobę u szczurów. Brak jest szczegółowych badań toksykologicznych dla samego kwasu alginowego i wodorowęglanu sodu, co stanowi ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa. Niemniej jednak, długoletnie doświadczenie kliniczne oraz dostępne dane przedkliniczne potwierdzają akceptowalny profil bezpieczeństwa stosowania kwasu alginowego w zalecanych dawkach terapeutycznych u ludzi.
badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kwas alginowy, nadkwaśność, potencjał karcinogenny, preparat złożony, profil bezpieczeństwa, refluks żołądkowo-przełykowy, toksyczność przewlekła, węglan magnezu, węglan wapnia, wodorotlenek glinu, wodorowęglan sodu, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Lewodopa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania lewodopy, zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z inhibitorami dekarboksylazy (karbidopą lub benserazydem), nie wykazują istotnego zagrożenia dla człowieka pod względem farmakologicznego bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz działania rakotwórczego. W badaniach toksyczności ostrej doustnej u szczurów LD50 mieściła się w zakresie 800-2260 mg/kg masy ciała, a u myszy dla połączenia lewodopy z karbidopą wynosiła 1930-3270 mg/kg mc. Toksyczność przewlekła u zwierząt obejmowała zmiany szkieletowe zależne od dawki u rosnących osobników oraz zmiany behawioralne (nadpobudliwość, ataksja). Testy mutagenności (m.in. test Amesa) były negatywne, a długoterminowe badania na szczurach (dawki do 100 mg/kg/dobę lewodopy + 10 mg/kg/dobę karbidopy przez 106 tygodni) nie wykazały zwiększonej częstości nowotworów.
ataksja, badanie mutagenności, centralny układ nerwowy, choroba Parkinsona, czas protrombinowy, dawka LD50, dawka śmiertelna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, hepatotoksyczność, inhibitor dekarboksylazy, kancerogenność, karbidopa i benserazyd, stłuszczenie wątroby, szpik kostny, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność układowa, wada rozwojowa, wada rozwojowa trzewna, zaburzenie rozwoju układu kostnego, zachowanie rozrodcze, zgon wewnątrzmaciczny, zmiana szkieletowa, żywotność potomstwa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zoledronic Acid Noridem 4 mg/5 ml
Przedkliniczne badania toksyczności kwasu zoledronowego, substancji czynnej preparatu Zoledronic Acid Noridem, wykazały różnice międzygatunkowe w tolerancji leku, z dawkami jednorazowymi niepowodującymi zgonu wynoszącymi 10 mg/kg u myszy oraz 0,6 mg/kg u szczurów. Wielokrotne podawanie w dawkach 0,001–0,02 mg/kg/dobę u szczurów i 0,005 mg/kg co 2-3 dni u psów przez okres do 52 tygodni było dobrze tolerowane, choć obserwowano zwiększenie pierwotnej warstwy gąbczastej kości długich, co jest zgodne z farmakologicznym mechanizmem hamowania resorpcji kostnej przez osteoklasty. Margines bezpieczeństwa względem nefrotoksyczności był wąski, jednak dawki NOAEL po jednorazowym (1,6 mg/kg) i wielokrotnym podaniu (0,06–0,6 mg/kg/dobę) nie wskazywały na uszkodzenie nerek przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Długotrwałe stosowanie w dawkach zbliżonych do maksymalnych wiązało się z toksycznością na przewód pokarmowy, wątrobę, śledzionę, płuca oraz miejsce dożylnego podania, co wymaga monitorowania w praktyce klinicznej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefepime Kabi 2 g
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa cefepimu, substancji czynnej leku Cefepime Kabi, obejmowała kompleksowe badania farmakologiczne i toksykologiczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, takich jak nerwowy, sercowo-naczyniowy i oddechowy. Badania toksyczności po dawkowaniu wielokrotnym potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu, a testy genotoksyczności nie wykazały potencjału do uszkodzeń materiału genetycznego. Ponadto, badania dotyczące toksyczności reprodukcyjnej nie wskazały na ryzyko dla płodności, rozwoju zarodka i płodu, co jest istotne dla pacjentów w wieku rozrodczym, kobiet w ciąży oraz karmiących piersią.
aberracja chromosomowa, badanie krótkoterminowe, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, cefepim, Cefepime Kabi, ciąża, działanie rakotwórcze, karmienie piersią, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodka i płodu, toksyczność po dawkowaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vellofent 133 mcg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa fentanylu, substancji czynnej leku Vellofent, obejmowała badania farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Badania toksyczności rozwojowej na szczurach i królikach nie wykazały teratogenności, natomiast podawanie wysokich dawek (300 µg/kg/dobę s.c.) u szczurów ujawniło efekt uspokajający przenoszony w linii męskiej. W okresie okołoporodowym dawki toksyczne dla samic powodowały istotne zmniejszenie przeżywalności potomstwa oraz opóźnienia rozwoju fizycznego, zaburzenia sensoryczne, odruchowe i behawioralne, co mogło wynikać zarówno z bezpośredniego działania fentanylu, jak i pośrednio z pogorszonej opieki matczynej lub zmniejszonego wydzielania mleka.
badanie rakotwórczości, cytrynian fentanylu, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, ocena histologiczna, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnego podania, właściwości teratogenne, wpływ na płodność, wskaźnik przeżycia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Finaride 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące finasterydu, uzyskane w standardowych badaniach toksykologicznych, genotoksycznych i kancerogennych, nie wykazały istotnego zagrożenia dla ludzi. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej na samcach szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych oraz obniżenie wskaźnika płodności, co jest związane z farmakologicznym działaniem finasterydu jako inhibitora 5α-reduktazy typu II. W badaniach rozwojowych u potomstwa płci męskiej samic szczurów eksponowanych na dawki ≥100 µg/kg mc./dobę stwierdzono spodziectwo z częstością od 3,6% do 100%, a także inne zmiany rozwojowe, takie jak opóźnione oddzielanie napletka czy skrócenie odległości odbytowo-płciowej. Okres krytyczny dla tych efektów przypada na 16.-17. dzień ciąży. U potomstwa płci żeńskiej nie zaobserwowano nieprawidłowości związanych z ekspozycją prenatalną na finasteryd.
badanie genotoksyczne, badanie toksykologiczne, brodawki sutkowe, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, feminizacja płodów męskich, gruczoł krokowy, inhibitor 5α-reduktazy typu II, napletek, pęcherzyki nasienne, płodność, spodziectwo, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, wada cewki moczowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 16 mg + 10 mg + 12,5 mg
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego produktu leczniczego Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed opiera się na danych dotyczących poszczególnych substancji czynnych oraz ich kombinacji, głównie kandesartanu z hydrochlorotiazydem. Badania toksyczności wielokrotnego podania, toksyczności reprodukcyjnej oraz genotoksyczności nie wykazały nowych działań toksycznych poza znanymi efektami każdego składnika. Zaobserwowano nasilenie nefrotoksyczności kandesartanu przez hydrochlorotiazyd, objawiające się śródmiąższowym zapaleniem nerek, poszerzeniem kanalików nerkowych, naciekami bazofilów oraz wzrostem stężenia mocznika i kreatyniny w osoczu, co jest prawdopodobnie związane z działaniem hipotensyjnym leku. Kandesartan w dużych dawkach wpływał również na parametry hematologiczne (obniżenie liczby erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu) oraz powodował rozrost i przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, jednak te zmiany nie mają znaczenia klinicznego przy dawkach terapeutycznych u ludzi. Nie stwierdzono działania mutagennego ani karcynogennego kandesartanu.
aparat przykłębuszkowy, bazofile, działanie klastogenne, działanie moczopędne, działanie rakotwórcze, erytrocyty, genotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon gonadotropowy, kanaliki nerkowe, kandesartan cyleksetyl, komórki Sertoliego, kreatynina, mutagenność, nefrotoksyczność, parametry czerwonokrwinkowe, perfuzja nerek, spermatydy, śródmiąższowe zapalenie nerek, testosteron, toksyczność reprodukcyjna