działanie rakotwórcze
Działanie rakotwórcze (kancerogenne) to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do indukowania procesu nowotworowego. Substancje o takim działaniu nazywane są kancerogenami lub karcynogenami. Mogą one inicjować mutacje w DNA, promować proliferację komórek nowotworowych lub działać jako kofaktory w procesie kancerogenezy.
Mechanizm działania rakotwórczego obejmuje najczęściej uszkodzenie materiału genetycznego komórki, zaburzenia w procesach naprawy DNA, indukcję stresu oksydacyjnego, aktywację onkogenów lub inaktywację genów supresorowych nowotworów. Kancerogeny mogą działać bezpośrednio lub po metabolicznej aktywacji w organizmie.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje rakotwórcze w pięciu grupach, od udowodnionego działania rakotwórczego u ludzi (grupa 1), przez prawdopodobne (grupa 2A) i możliwe (grupa 2B), do niesklasyfikowanych pod względem rakotwórczości (grupa 3) oraz prawdopodobnie nierakotwórczych (grupa 4). Do znanych kancerogenów należą m.in. azbest, niektóre wirusy (np. HPV), promieniowanie jonizujące, aflatoksyny czy związki zawarte w dymie tytoniowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Daxanlo 150 mg
Dabigatran eteksylan, substancja czynna leku Daxanlo, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności potwierdziły brak specyficznych działań niepożądanych niezwiązanych z mechanizmem działania przeciwkrzepliwego. W toksykologii wielokrotnego podawania obserwowano efekty wynikające z nasilonej aktywności farmakodynamicznej dabigatranu. W badaniach reprodukcyjnych u samic gryzoni stwierdzono zmniejszenie liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratę zapłodnionych jaj przy dawce 70 mg/kg (5-krotnie wyższej niż ekspozycja u pacjentów). Dodatkowo, toksyczność dla matki i płodu u szczurów i królików obejmowała zmniejszenie masy ciała płodu, obniżenie żywotności zarodków oraz wzrost wad rozwojowych przy dawkach 5-10-krotnie przekraczających ekspozycję kliniczną.
aktywność przeciwkrzepliwa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie prenatalne i postnatalne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dabigatran eteksylan, dawka toksyczna, Daxanlo, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, działanie rakotwórcze, działanie uboczne, ekspozycja w osoczu, incydent krwawienia, mezylan, płodność samicy, umieralność płodu, utrata zapłodnionego jaja, wada rozwojowa płodu, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Belkyra 10 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące kwasu deoksycholowego, substancji czynnej Belkyry (10 mg/ml), obejmują szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych oraz genotoksycznych, które nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym przeprowadzono na szczurach (do 6 miesięcy) i psach (do 9 miesięcy) z dawkami przekraczającymi maksymalną planowaną dawkę kliniczną odpowiednio 2,5-12,5-krotnie (mg/miejsce wstrzyknięcia) i 2-3-krotnie (ekspozycja ogólnoustrojowa). Schemat dawkowania w badaniach przedklinicznych był bardziej intensywny niż kliniczny (2 razy w miesiącu, łącznie 13 dawek u szczurów i 20 dawek u psów vs. 6 comiesięcznych zabiegów klinicznych). Nie zaobserwowano miejscowych ani ogólnoustrojowych reakcji przednowotworowych, co wskazuje na brak działania rakotwórczego w tych modelach.
aberracja chromosomalna, badanie farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, kwas deoksycholowy, mutacja powrotna, podanie podskórne, reakcja przednowotworowa, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność układu rozrodczego, toksyczność zarodkowo-płodowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mitomycin Accord 40 mg
Mitomycyna Accord (40 mg) wykazuje silne działanie mutagenne, teratogenne oraz rakotwórcze, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania leku w okresie ciąży i laktacji. Brak jest danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych, jednak badania na modelach zwierzęcych potwierdzają negatywny wpływ na rozrodczość oraz rozwój płodu. W przypadku konieczności zastosowania mitomycyny u ciężarnej z powodu zagrożenia życia, lekarz musi przeprowadzić szczegółową konsultację, omówić ryzyko i korzyści terapii oraz wdrożyć ścisłe monitorowanie rozwoju płodu. Ponadto, mitomycyna przenika do mleka kobiecego, dlatego karmienie piersią podczas terapii jest bezwzględnie przeciwwskazane, a pacjentki powinny zostać poinformowane o konieczności przerwania laktacji przed rozpoczęciem leczenia.
działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, materiał genetyczny, mitomycyna, niepłodność nieodwracalna, przeciwwskazanie, przenikanie do mleka kobiecego, roztwór do wstrzykiwań, rozwój nowotworów, rozwój płodu, rozwój zarodka, terapia mitomycyną, wady rozwojowe, zagrożenie życia, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Monafox 5 mg/ml
Badania przedkliniczne leku Monafox, zawierającego moksyfloksacynę w stężeniu 5 mg/ml w postaci kropli do oczu, wykazały, że efekty toksyczne pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną ekspozycję u ludzi. W badaniach in vitro moksyfloksacyna wykazywała działanie genotoksyczne na bakterie i komórki ssaków, co wiązano z interakcją z gyrazą bakteryjną oraz topoizomerazą II przy wysokich stężeniach. Jednakże badania in vivo, nawet przy dużych dawkach, nie potwierdziły genotoksyczności, co wskazuje na bezpieczny margines terapeutyczny przy stosowaniu klinicznym.
badanie in vitro, badanie in vivo, chinolon, dane toksykologiczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, fotogenotoksyczność, fototoksyczność, gyraza bakteryjna, krople do oczu, moksyfloksacyna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, topoizomeraza II, właściwość fototoksyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levomine mini 20 mcg + 100 mcg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Levomine mini, zawierającego 20 mikrogramów etynyloestradiolu oraz 100 mikrogramów lewonorgestrelu, obejmowała badania toksyczności ogólnej, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję. Wyniki badań toksyczności ogólnej nie wykazały nieoczekiwanych działań niepożądanych, a obserwowane efekty były zgodne z przewidywanym profilem hormonalnym obu substancji czynnych. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagenności ani zdolności do uszkadzania DNA, co wskazuje na brak ryzyka genotoksycznego. Badania rakotwórczości nie wykazały podwyższonego ryzyka nowotworów poza znanymi efektami hormonalnymi, natomiast toksyczność reprodukcyjna ograniczała się do oczekiwanych działań antykoncepcyjnych, bez nieoczekiwanych efektów toksycznych.
aberracja chromosomowa, badanie toksykologiczne, działanie antykoncepcyjne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, efekt farmakologiczny, etynyloestradiol, guz hormonozależny, Levomine mini, lewonorgestrel, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, steroid płciowy, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biofazolin 1 g
Dane przedkliniczne dotyczące cefazoliny (Biofazolin) wskazują na brak działania teratogennego oraz negatywnego wpływu na płodność u szczurów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w kontekście rozwoju płodu i funkcji rozrodczych. Badania reprodukcyjne nie wykazały wad rozwojowych ani zaburzeń płodności, co jest istotne przy ocenie ryzyka stosowania cefazoliny u kobiet w ciąży. Jednakże, w dostępnej dokumentacji brak jest danych dotyczących potencjalnego działania mutagennego, gdyż nie przeprowadzono standardowych testów mutagenności, co pozostawia lukę w pełnej ocenie bezpieczeństwa genotoksycznego leku.
badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, cefazolina, choroba układu sercowo-naczyniowego, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, indukowanie nowotworów, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, potencjał teratogenny, wada rozwojowa, wpływ na płodność, zawartość sodu - Leksykon substancji czynnych
Noretysteron – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Noretysteron, syntetyczny progestagen, jest szeroko stosowany w terapii estrogenowo-progestagenowej oraz samodzielnie w ginekologii. Badania przedkliniczne obejmujące toksyczność wielokrotną, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi poza opisanym w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Octan noretysteronu szybko przekształca się do aktywnego metabolitu, a badania toksyczności ostrej nie ujawniły objawów toksycznych. Długotrwałe badania na myszach (1,5 roku), psach (7 lat) i małpach (10 lat) wykazały efekty typowe dla działania hormonalnego. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano wirylizację żeńskich płodów, szczególnie przy podawaniu wysokich dawek w okresie krytycznego różnicowania płci (od 45 dnia ciąży), co potwierdzają również dane epidemiologiczne u ludzi. Ponadto, większe dawki noretysteronu wykazywały letalne działanie na zarodki oraz zahamowanie wzrostu potomstwa w modelach szczurzych.
badanie toksykologiczne, działanie letalne na zarodek, działanie maskulinizujące, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz jajnika, guz piersi, guz przysadki, guz wątroby, noretysteron, nowotwór zależny od hormonów, octan noretysteronu, potencjał karcinogenny, progestagen syntetyczny, regulacja hormonalna, steroid płciowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przed- i poporodowa, toksyczność przewlekła, wirylizacja, wirylizacja płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban APC 10 mg
Przedkliniczne badania rywaroksabanu wykazały korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności ostrej nie ujawniły istotnych efektów niepożądanych po pojedynczych dawkach. W toksyczności po podaniu wielokrotnym obserwowano efekty wynikające z farmakodynamicznej aktywności inhibitora czynnika Xa, w tym wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA u szczurów przy ekspozycji klinicznej. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo oraz badania rakotwórczości nie wykazały potencjału genotoksycznego ani zwiększonego ryzyka nowotworzenia. Ponadto, rywaroksaban nie wykazywał działania fototoksycznego, co jest istotne dla pacjentów narażonych na promieniowanie UV.
aktywność farmakodynamiczna, badanie histopatologiczne, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny IgG i IgA, inhibitor czynnika Xa, mechanizm farmakologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, poronienie, powikłanie krwotoczne, promieniowanie UV, rywaroksaban, toksyczność matczyna, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana łożyskowa, zmiana wątrobowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Conaret 7,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu fumaranu, substancji czynnej preparatu Conaret, obejmowały ocenę farmakologicznego bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu pojedynczym i wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozrodczość. Wyniki tych badań nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego, potwierdzając dobry profil bezpieczeństwa substancji. Standardowe testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego potencjału, a badania rakotwórczości nie potwierdziły właściwości kancerogennych bisoprololu fumaranu.
badanie farmakologiczne, beta-adrenolityk, bezpieczeństwo farmakologiczne, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, mutacja genetyczna, opóźnienie rozwoju fizycznego, potencjał genotoksyczny, redukcja masy ciała, resorpcja płodu, substancja czynna, toksyczność ciążowa, toksyczność po podaniu pojedynczym, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu, właściwość kancerogenna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rowiren 100 mg/g
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania kremu Rowiren, zawierającego olejek eteryczny rozmarynowy (Rosmarinus officinalis L., aetheroleum) w stężeniu 100 mg/g, wykazały brak działania mutagennego w teście Ames’a, który jest standardową metodą oceny potencjału mutagennego substancji poprzez wykrywanie mutacji powrotnych u bakterii. Wyniki te jednoznacznie wskazują, że olejek eteryczny rozmarynowy nie indukuje mutacji genetycznych w badanym modelu in vitro.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xevoben 50 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Xevoben, zawierającego 50 mg lewodopy i 12,5 mg benserazydu, wykazały dawkozależne zmiany toksyczne w modelach zwierzęcych. U szczurów obserwowano zmiany szkieletowe wynikające z niezarośniętych chrząstek nasadowych, szczególnie u osobników w fazie rozwoju. U psów podawanie wysokich dawek leku skutkowało wzrostem aktywności enzymów wątrobowych, stłuszczeniem wątroby, wydłużeniem czasu protrombinowego oraz zmniejszeniem ilości tkanek krwiotwórczych w szpiku kostnym, co wskazuje na potencjalne obciążenie funkcji wątroby, zaburzenia metabolizmu lipidów, wpływ na kaskadę krzepnięcia oraz ryzyko zaburzeń hematopoezy. Test Amesa nie wykazał mutagenności substancji czynnych, jednak brak jest danych z innych modeli genotoksyczności, a także nie przeprowadzono badań dotyczących potencjału rakotwórczego leku.
chrząstki nasadowe, czas protrombinowy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, hematopoeza, lewodopa z benserazydem, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, stłuszczenie wątroby, test Amesa, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, właściwości mutagenne, zgon wewnątrzmaciczny, zwyrodnienie kości - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Miflonide Breezhaler 400 mcg
Dane przedkliniczne dotyczące budezonidu, substancji czynnej preparatu Miflonide Breezhaler (200 µg/dawkę oraz 400 µg/dawkę inhalacyjną), potwierdzają bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały istotnych zagrożeń, a testy mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły właściwości mutagennych. W badaniach rakotwórczych zaobserwowano zwiększoną częstość guzów wątroby u samców szczura przy dawkach początkowych 25 µg/kg mc./dobę, co jest efektem klasowym glikokortykosteroidów, a nie specyficznym dla budezonidu. Wpływ na reprodukcję i rozwój płodu wykazywał charakterystyczne dla glikokortykosteroidów działanie teratogenne i toksyczne przy dawkach znacznie przekraczających dawki kliniczne, zwłaszcza przy podaniu podskórnym (≥100 µg/kg mc./dobę u szczurów, ≥5 µg/kg mc./dobę u królików). Przy podaniu wziewnym w dawce 0,25 µg/kg mc. nie stwierdzono działań teratogennych.
badanie długoterminowe, badanie in vitro, badanie in vivo, biodostępność ogólnoustrojowa, budezonid, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, guz wątroby, opóźnienie wzrostu, podawanie wziewne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój przed- i pourodzeniowy, śmierć płodu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, właściwość mutagenna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Faringan 5 mg + 1,5 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania tabletek do ssania Faringan, zawierających 5 mg chloroheksydyny dichlorowodorku oraz 1,5 mg benzokainy, wskazują na brak istotnych zagrożeń związanych z poszczególnymi substancjami czynnymi. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym chloroheksydyny nie wykazały ryzyka dla człowieka, podobnie jak testy genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. W badaniach na zwierzętach dawki chloroheksydyny sięgały do 300 mg/kg/dobę u szczurów i 40 mg/kg/dobę u królików, co odpowiadało odpowiednio 300- i 40-krotności dawki stosowanej u ludzi (przyjmując 30 ml płukanki jamy ustnej na dobę), bez obserwacji negatywnego wpływu na rozwój płodów czy płodność.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie niekliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, benzokaina, chloroheksydyny dichlorowodorek, działanie rakotwórcze, płukanie jamy ustnej, podanie wielokrotne, profil bezpieczeństwa, tabletka do ssania, toksyczny wpływ na rozród, wpływ na płodność, wpływ na rozwój płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dermatol LGO –
Produkt leczniczy Dermatol LGO zawiera bizmutu galusan zasadowy w stężeniu 100 g/100 g proszku przeznaczonego do miejscowego stosowania na skórę. W dokumentacji brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących toksyczności, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję tego związku. Ograniczona ekspozycja ogólnoustrojowa wynikająca z miejscowego podania minimalizuje ryzyko działań niepożądanych związanych z wchłanianiem systemowym. Dostępne w literaturze naukowej informacje na temat toksyczności przedklinicznej bizmutu galusanu zasadowego są ograniczone, a brak specyficznych badań sugeruje, że ewentualne ryzyko zostało ocenione głównie na podstawie doświadczeń klinicznych.
badanie przedkliniczne, bizmutu galusan zasadowy, doświadczenie kliniczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, podanie miejscowe na skórę, profil bezpieczeństwa, toksyczność przedkliniczna, wchłanianie ogólnoustrojowe, wpływ na reprodukcję, związki bizmutu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Seroxat 20 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne paroksetyny, przeprowadzone na modelach zwierzęcych takich jak małpy Rhezus i szczury albinosy, wykazały podobieństwo metabolizmu leku do ludzkiego, co potwierdza adekwatność tych modeli do oceny bezpieczeństwa klinicznego. W badaniach na szczurach zaobserwowano fosfolipidozę, typową dla lipofilnych amin, jednakże długoterminowe badania na naczelnych, nawet przy dawkach sześciokrotnie przekraczających zalecany zakres kliniczny, nie wykazały tego efektu, sugerując niższe ryzyko u ludzi. Dwuletnie badania na myszach i szczurach nie potwierdziły działania rakotwórczego paroksetyny, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały uszkodzeń materiału genetycznego, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku Seroxat.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, fosfolipidoza, genotoksyczność, gromadzenie fosfolipidów, indeks płodności, lipofilna amina, opóźnienie kostnienia, paroksetyna, płodność, Seroxat, śmiertelność potomstwa, szczur albinos, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – PoltechDMSA 1 mg DMSA
Przedkliniczne badania toksyczności kompleksu technetu (99mTc) z kwasem mezo-2,3-dimerkaptobursztynowym (DMSA) wykazały brak objawów toksycznych po podaniu wielokrotnym na modelu szczura w dawce 0,66 mg/kg mc./dobę DMSA oraz 0,23 mg/kg mc./dobę chlorku cyny przez 14 dni. Dawkowanie stosowane w badaniach było około 4,7-krotnie wyższe niż standardowa dawka kliniczna 99mTc-DMSA u pacjentów, wynosząca 0,14 mg/kg mc., co wskazuje na korzystny margines bezpieczeństwa preparatu. Należy podkreślić, że PoltechDMSA jest przeznaczony do jednorazowego zastosowania diagnostycznego, co determinuje zakres i charakter przeprowadzonych badań przedklinicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Osaver 20 mg
Olmesartan medoksomil, substancja czynna leku Osaver, wykazuje w badaniach przedklinicznych typowe dla antagonistów receptora AT1 i inhibitorów ACE działania toksyczne, takie jak wzrost stężenia BUN i kreatyniny, zmniejszenie masy mięśnia sercowego oraz obniżenie wskaźników czerwonokrwinkowych. Histologicznie obserwowano zmiany regeneracyjne nabłonka nerkowego, pogrubienie błony podstawnej i poszerzenie cewek nerkowych. Wzrost aktywności reninowej osocza oraz przerost komórek aparatu przykłębuszkowego również potwierdzono, jednak bez istotnego znaczenia klinicznego. Nasilenie tych efektów można ograniczyć poprzez jednoczesne podawanie chlorku sodu. Badania genotoksyczności wykazały zwiększoną częstość pęknięć chromosomów in vitro, jednak brak efektów genotoksycznych in vivo nawet przy dawkach do 2000 mg/kg sugeruje niskie ryzyko kliniczne.
aktywność reninowa osocza, antagonista angiotensyny II, antagonista receptora AT1, aparat przykłębuszkowy nerek, azot mocznikowy we krwi, badanie genotoksyczności, błona podstawna, cewki nerkowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty, hematokryt, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, masa mięśnia sercowego, miedniczki nerkowe, nabłonek nerkowy, olmesartan medoksomil, pęknięcie chromosomu, płodność, potencjał genotoksyczny, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wskaźniki czerwonokrwinkowe - Leksykon substancji czynnych
Triazotan glicerolu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne triazotanu glicerolu, głównego składnika leku Nitromint (0,4 mg/dawkę, aerozol podjęzykowy), wskazują na potencjalne działanie onkogenne przy bardzo wysokich dawkach doustnych u szczurów (do 434 mg/kg/dobę przez 2 lata), gdzie zaobserwowano 52% częstość raka wątrobowokomórkowego i nowotworów jąder, podczas gdy u myszy, nawet przy dawkach do 1058 mg/kg/dobę przez całe życie, nie stwierdzono nowotworów. Badania mutagenności wykazały słabe działanie mutagenne in vitro (test Amesa), które nie zostało potwierdzone in vivo u szczurów (dawki do 363 mg/kg/dobę) ani w badaniach cytogenetycznych na tkankach szczura i psa, co sugeruje niskie ryzyko mutagenne.
W badaniach wielopokoleniowych na szczurach, podawanie triazotanu glicerolu w dawkach do 434 mg/kg/dobę wpływało na zmniejszenie spożycia pokarmu i masy ciała, bez wpływu na płodność pokolenia F0. Jednak w pokoleniach F1 i F2 zaobserwowano niepłodność u samców, związana z zaburzeniami spermatogenezy i zwiększoną liczbą komórek śródmiąższowych, bez dowodów na działanie teratogenne. Należy podkreślić, że dawki stosowane w badaniach znacznie przekraczały dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co jest kluczowe przy ocenie ryzyka klinicznego stosowania Nitromint.
aerozol podjęzykowy, badanie cytogenetyczne, badanie rakotwórczości, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, komórka śródmiąższowa, Nitromint, nowotwór wątroby, nowotwór z komórek śródmiąższowych, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, rak wątrobowokomórkowy, ryzyko mutagenne, spermatogeneza, substancja czynna, test Amesa, triazotan glicerolu, właściwość mutagenna, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dicloberl 100 mg 100 mg
Przedkliniczne badania diklofenaku sodowego (Dicloberl 100 mg) nie wykazały specyficznych zagrożeń genotoksycznych ani rakotwórczych u ludzi, jednak przewlekła toksyczność u zwierząt manifestowała się głównie uszkodzeniami przewodu pokarmowego, co koreluje z obserwowanymi działaniami niepożądanymi u pacjentów. Istotnym wynikiem jest 2-letnie badanie toksyczności na szczurach, gdzie stwierdzono dawkozależne zwężenie naczyń wieńcowych spowodowane zmianami zakrzepowymi, co podkreśla potencjalne ryzyko sercowo-naczyniowe związane ze stosowaniem diklofenaku.
dawka toksyczna, diklofenak sodowy, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hamowanie owulacji, opóźnienie wzrastania płodu, owrzodzenie przewodu pokarmowego, rozwój embrionalny, rozwój postnatalny, ryzyko sercowo-naczyniowe, śmierć płodu, śmiertelność płodu, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, wydłużenie ciąży, zaburzenie implantacji, zaburzenie owulacji, zmiana zakrzepowa, zwężenie naczyń wieńcowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xanax SR 2 mg
Przedkliniczne badania alprazolamu, substancji czynnej Xanax SR, wykazały brak działania mutagennego w teście Amesa in vitro oraz braku aberracji chromosomowych w teście mikrojądrowym u szczurów przy dawkach do 100 mg/kg mc. (500-krotność MHDL 10 mg/dobę). Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach (do 30 mg/kg mc./dobę, 150x MHDL) i myszach (do 10 mg/kg mc./dobę, 50x MHDL) nie wykazały kancerogenności. Wpływ na płodność szczurów był negatywny przy dawkach do 5 mg/kg mc./dobę (25x MHDL). Jednakże, w badaniach toksyczności przewlekłej u psów (3 mg/kg mc./dobę, 15x MHDL) odnotowano napady drgawek, niekiedy śmiertelne, z zależnością dawka-czas. W badaniach okulistycznych u szczurów poddanych leczeniu przez 2 lata dawkami 3-30 mg/kg mc./dobę (15-150x MHDL) zaobserwowano dawko-zależny wzrost częstości zaćmy u samic oraz wrastania naczyń w rogówkę u samców, pojawiający się po 11 miesiącach terapii.
aberracja chromosomowa, alprazolam, badanie in vitro, badanie płodności, badanie rakotwórczości, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, napad drgawkowy, narząd wzroku, profil bezpieczeństwa leku, test Amesa, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, wrastanie naczyń w rogówkę, zaćma, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Panadol Femina 500 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Panadol Femina, zawierającego 500 mg paracetamolu oraz 10 mg hioscyny butylobromku, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa obu składników aktywnych. Paracetamol charakteryzuje się niższym potencjałem nefrotoksycznym w porównaniu do kwasu acetylosalicylowego i innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych, szczególnie w kontekście mniejszego ryzyka martwicy brodawek nerkowych. Jednak długotrwała ekspozycja na wysokie dawki paracetamolu może prowadzić do negatywnych efektów na rozrodczość samców, takich jak zanik jąder oraz hamowanie spermatogenezy. W przypadku hioscyny butylobromku nie zaobserwowano negatywnego wpływu na rozrodczość, embriotoksyczność ani teratogenność w badaniach na zwierzętach, co wskazuje na względne bezpieczeństwo tej substancji w okresie rozwoju płodu.
butylobromek hioscyny, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gonady męskie, kwas acetylosalicylowy, martwica brodawek nerkowych, mutagenność, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, paracetamol, spermatogeneza, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, zanik jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amarhyton 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa flekainidu octanu, substancji czynnej leku Amarhyton, wykazały brak działania genotoksycznego oraz rakotwórczego zarówno w testach in vitro, jak i in vivo. Ponadto, badania na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, co wskazuje na brak ryzyka dla zdolności rozrodczych. Warto podkreślić, że parametry rozrodu u badanych zwierząt pozostawały w normie, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji w kontekście funkcji rozrodczych.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, flekainid octan, genotoksyczność, indukcja procesu nowotworowego, model zwierzęcy, organogeneza, pierwszy trymestr ciąży, płodność, potencjał rakotwórczy, rozwój prenatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Detriol 0,25 mcg
Badania przedkliniczne kalcytriolu, substancji czynnej leku Detriol, wykazały, że powtarzane i nadmierne dawki prowadzą do hiperkalcemii i jej powikłań metabolicznych oraz narządowych. Zaobserwowano również potencjał teratogenny, powiązany z zaburzeniami gospodarki wapniowej, co jest istotne przy rozważaniu stosowania u kobiet w ciąży. Testy mutagenności in vitro (test Amesa) oraz genotoksyczności in vivo (test mikrojądrowy u myszy) dały wyniki negatywne, wskazując na brak działania mutagennego i genotoksycznego kalcytriolu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Predasol 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa prednizolonu wykazały, że dawka śmiertelna 50% (LD50) u szczurów wynosi 240 mg/kg masy ciała po jednorazowym podaniu, z obserwacją zgonów przez 7 dni. W badaniach subchronicznych i wielokrotnych dawkach odnotowano zmiany patologiczne charakterystyczne dla glikokortykosteroidów: u szczurów dawka 33 mg/kg dootrzewnowo przez 7-14 dni powodowała uszkodzenia komórek wysp Langerhansa; u królików dawki 2-3 mg/kg przez 2-4 tygodnie wywoływały uszkodzenie wątroby; u świnek morskich i psów dawki 0,5-5 mg/kg oraz 4 mg/kg przez kilka tygodni skutkowały martwicą mięśni. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały istotnych zagrożeń klinicznych.
badanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, glikokortykosteroid, kancerogenność, LD50, malformacja, martwica mięśni, potencjał rakotwórczy, prednizolon, rozszczep podniebienia, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność subchroniczna, uszkodzenie wątroby, wyspa Langerhansa, zaburzenie spermatogenezy, zaburzenie wzrostu wewnątrzmacicznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flegtac ORO 8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bromoheksyny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Flegtac ORO, wykazały bardzo niski profil toksyczności ostrej. Wartość LD50 po podaniu doustnym u królików przekracza 10 g/kg masy ciała, natomiast po podaniu dootrzewnowym u szczurów przekracza 3 g/kg masy ciała, co wskazuje na minimalne ryzyko toksyczne przy tych drogach podania. Dodatkowo, testy mutagenności in vitro (test Amesa) oraz in vivo (test mikrojąderkowy u myszy) dały wyniki ujemne, potwierdzając brak potencjału mutagennego bromoheksyny. Badania karcynogenności na szczurach również nie wykazały działania rakotwórczego, co jest istotne dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania leku.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenne, badanie mutagenne, badanie toksykologiczne, bromoheksyna chlorowodorek, dawka śmiertelna LD50, działanie rakotwórcze, Flegtac ORO, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, substancja czynna, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczność ostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kwiatostan Lipy –
Kwiat lipy (Tilia cordata Miller i/lub Tilia platyphyllos Scop., flos) nie posiada kompleksowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, co wynika z jego długotrwałego, tradycyjnego użycia oraz uznanego profilu bezpieczeństwa. Brak jest badań oceniających potencjał genotoksyczny, kancerogenny oraz wpływ na rozrodczość, co oznacza, że nie dysponujemy naukowymi danymi dotyczącymi możliwości wywoływania mutacji genetycznych, aberracji chromosomowych, ryzyka rozwoju nowotworów ani wpływu na płodność i rozwój zarodkowy. W związku z tym nie można jednoznacznie ocenić ryzyka związanego z długotrwałym stosowaniem tego surowca roślinnego w tych aspektach.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxybutyninum Aflofarm 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne oksybutyniny chlorowodorku, obejmujące ocenę toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Brak mutagenności i rakotwórczości potwierdza bezpieczeństwo substancji w standardowych warunkach klinicznych. Jednakże badania toksyczności reprodukcyjnej na ciężarnych samicach szczurów ujawniły istotne działania niepożądane, w tym wady wrodzone serca u embrionów i płodów oraz anomalie szkieletowe, takie jak dodatkowe żebra w odcinku piersiowo-lędźwiowym, a także zaburzenia rozwoju postnatalnego i wzrostu noworodków.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib G.L. Pharma 50 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sunitynibu wykazały istotne zmiany w wielu narządach i układach, w tym przewodzie pokarmowym (nudności, biegunki), nadnerczach (przekrwienie, krwotoki, martwica), układzie krwiotwórczym i limfatycznym (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustce (degranulacja i martwica komórek pęcherzykowych), śliniankach (przerost gronek), układzie kostnym (zgrubienie płytki wzrostu) oraz rozrodczym (zanik macicy, zmniejszenie pęcherzyków jajnikowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF), zmiany w nerkach i przysadce. Większość zmian była odwracalna po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii, a wszystkie występowały przy klinicznie istotnych stężeniach osoczowych. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności i klastogenności in vivo, choć in vitro obserwowano poliploidię w limfocytach. Nie oceniano genotoksyczności metabolitu aktywnego sunitynibu.
aberracje chromosomalne, atrezja pęcherzykowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, błona śluzowa macicy, ciałko żółte, dawka dobowa, dysplazja chrząstki, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, frakcja wyrzutowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, genotoksyczność, gruczoł krokowy, guz chromochłonny, kanaliki jądrowe, komórki mezangium, komórki pęcherzykowe, krwotok z przewodu pokarmowego, laktacja, nadnercze, odstęp QTc, organogeneza, pęcherzyki nasienne, poliploidia, przysadka, rdzeń nadnerczy, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, śledziona, szpik kostny, tkanka limfoidalna, toksyczność wielokrotna, trzustka zewnątrzwydzielnicza, układ krwiotwórczy, węzły chłonne, właściwości mutagenne - Leksykon substancji czynnych
Epoprostenol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa epoprostenolu, substancji czynnej leku VELETRI, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Oceny farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły objawów toksyczności, a testy genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego. Ponadto, epoprostenol nie wykazywał toksycznego wpływu na procesy rozrodcze ani rozwój płodu, nie stwierdzono efektów teratogennych ani innych zaburzeń rozwojowych.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekty toksyczne, epoprostenol, genotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój potomstwa, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na reprodukcję, zaburzenia rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prospan 35 mg/5 ml
Produkt leczniczy Prospan zawiera wyciąg suchy z liścia bluszczu (Hedera helix L.) w dawce 35 mg/5 ml, z DER (Drug Extract Ratio) wynoszącym 5-7,5:1, ekstrakt pozyskiwany jest przy użyciu 30% etanolu (m/m). Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania preparatu są ograniczone i nie obejmują wyników badań kancerogenności ani toksyczności reprodukcyjnej. Brak jest informacji dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego, wpływu na płodność, rozwój zarodka, płodu oraz rozwój pourodzeniowy, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa preparatu.
badanie kancerogenności, Drug Extract Ratio, działanie rakotwórcze, etanol, funkcja reprodukcyjna, Hedera helix, płodność, płyn doustny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozrodczość, współczynnik DER, wyciąg z liścia bluszczu - Leksykon substancji czynnych
Heksyl aminolewulinian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa heksylu aminolewulinianu, substancji czynnej preparatu Hexvix, obejmowały ocenę toksyczności ogólnoustrojowej, tolerancji miejscowej po podaniu dopęcherzowym, potencjału uczulającego, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję. W modelach zwierzęcych (szczury, psy) nie stwierdzono istotnych efektów toksycznych ogólnoustrojowych. Tolerancja miejscowa wykazała u szczurów leukocytozę, azotemię, czerwone zabarwienie moczu oraz spadek masy ciała, natomiast u psów marginalną hiperplazję i zwiększone nasilenie bazofili w nabłonku dróg moczowych. Badania uczuleniowe na myszach wskazały na potencjalne ryzyko reakcji nadwrażliwości skórnej. Kompleksowe testy genotoksyczności (m.in. test Amesa, test TK, test mikrojąderkowy in vivo, test aberracji chromosomowych, test kometkowy) dały wyniki negatywne, potwierdzając brak działania genotoksycznego nawet przy fotoaktywacji światłem niebieskim.
aberracje chromosomowe, azotemia, bazofilia nabłonka, chlorowodorek, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, heksyl aminolewulinianu, leukocytoza, nadwrażliwość skórna, obumarcie zarodka, pęcherz moczowy, potencjał kancerogenny, potencjał uczulający, rakotwórczość, test Amesa, test kometkowy, test mikrojąderkowy, toksyczność ogólnoustrojowa, uczulenie skórne, układ moczowy, węzły chłonne, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Venolan 300 mg
Ocena bezpieczeństwa trokserutyny, substancji czynnej Venolan 300 mg, opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, które wykazały niską toksyczność ogólną oraz korzystny profil farmakologiczny. Badania obejmowały analizę wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy, nie wykazując istotnych zagrożeń dla funkcji życiowych. Ponadto, toksyczność po podaniu wielokrotnym nie ujawniła negatywnych efektów, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania trokserutyny u pacjentów z przewlekłymi schorzeniami naczyniowymi. Warto podkreślić, że brak genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego stanowi istotny argument za bezpiecznym stosowaniem tej substancji w terapii przewlekłej.
badanie farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie rakotwórcze, efekt kancerogenny, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, indeks terapeutyczny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, schorzenie naczyniowe, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, trokserutyna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Menopur 150 IU FSH + 150 IU LH
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Menopur, zawierającego wysoko oczyszczoną menotropinę (hMG), nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Menopur zawiera 150 IU FSH oraz 150 IU LH w jednej fiolce, a jego skład oparty jest na naturalnych hormonach ludzkich pozyskiwanych z moczu, co minimalizuje ryzyko genotoksyczności. Brak jest danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej w okresie ciąży i poporodowym, co wynika z przeciwwskazań do stosowania leku w tych okresach. Ponadto, ze względu na krótkotrwały charakter terapii stymulacji jajników, nie przeprowadzano badań karcinogenności, co jest uzasadnione klinicznie.
- Leksykon substancji czynnych
Medroksyprogesteron – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Octan medroksyprogesteronu, syntetyczny progestagen dostępny m.in. w postaci domięśniowej zawiesiny 150 mg/ml (Depo-Provera) oraz tabletek doustnych 5 mg i 10 mg (Provera), wykazuje w badaniach przedklinicznych zróżnicowany profil bezpieczeństwa zależny od drogi podania i gatunku. Długotrwałe podawanie domięśniowe u psów rasy beagle wiązało się z rozwojem nowotworów sutka, co wskazuje na potencjalne działanie rakotwórcze. Natomiast podanie doustne u gryzoni (szczurów i myszy) nie wykazało takiego efektu, co podkreśla istotne różnice gatunkowe i farmakokinetyczne wpływające na ryzyko toksyczności. Kompleksowe badania genotoksyczności, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie potwierdziły działania mutagennego octanu medroksyprogesteronu, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa długotrwałego stosowania u pacjentów.
antykoncepcja hormonalna, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie estrogenowe, działanie mutagenne, działanie progestagenowe, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, estradiol, genotoksyczność, hamowanie płodności, interakcja lekowa, medroksyprogesteron, mutagenność, nowotwór sutka, octan medroksyprogesteronu, podanie domięśniowe, podanie doustne, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, syntetyczny progestagen, tabletka doustna, transformacja nowotworowa, wpływ na płodność, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fenactil 25 mg/ml
Produkt leczniczy Fenactil zawiera chloropromazynę chlorowodorek w stężeniach 5 mg/ml oraz 25 mg/ml w postaci roztworu do wstrzykiwań. Roztwór ten zawiera również substancje pomocnicze, w tym sodu wodorsiarczyn oraz sód, przy czym w preparacie 5 mg/ml znajduje się 0,12 mmol (2,67 mg) sodu na ml, a w preparacie 25 mg/ml – 0,13 mmol (2,96 mg) sodu na ml. Dokumentacja przedkliniczna dotycząca bezpieczeństwa stosowania chloropromazyny jest ograniczona i nie obejmuje szczegółowych danych dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału mutagennego, działania rakotwórczego, toksyczności reprodukcyjnej, wpływu na rozwój płodu ani badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, chloropromazyna, chloropromazyna chlorowodorek, działanie rakotwórcze, Fenactil, interakcja z produktem leczniczym, lek przeciwpsychotyczny, potencjał mutagenny, przeciwwskazanie, roztwór do wstrzykiwań, sodu wodorsiarczyn, specjalne ostrzeżenie, środek ostrożności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozwój płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solderol 7000 j.m.
Cholekalcyferol, główny składnik aktywny preparatu Solderol, dostępny jest w dawkach 800 j.m., 1000 j.m., 7000 j.m. (odpowiadającej 70 mg koncentratu, czyli 175 µg cholekalcyferolu) oraz 30 000 j.m. Profil bezpieczeństwa witaminy D3 jest dobrze poznany, a dane przedkliniczne nie wskazują na istotne ryzyko w zakresie toksyczności farmakologicznej, genotoksyczności czy działania rakotwórczego przy stosowaniu standardowych dawek terapeutycznych. Toksyczność obserwowana w modelach zwierzęcych wiązała się z hiperkalcemią i zwapnieniami tkanek miękkich, jednak dawki te znacznie przekraczały zalecane wartości kliniczne. Dokumentacja produktu nie zawiera szczegółowych danych przedklinicznych, co jest zgodne z powszechnym, klinicznie potwierdzonym profilem bezpieczeństwa cholekalcyferolu.
bezpieczeństwo farmakologiczne, cholekalcyferol, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hiperkalcemia, hiperkalciuria, koncentrat cholekalcyferolu, potencjał genotoksyczny, przedawkowanie, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój postnatalny, tabletki powlekane, toksyczność dawek wielokrotnych, witamina D3, zwapnienie tkanek miękkich - Leksykon substancji czynnych
Bromoheksyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania toksyczności ostrej bromoheksyny wykazały niski potencjał toksyczny, z wartością LD50 po podaniu doustnym u królików >10 g/kg masy ciała oraz po podaniu dootrzewnowym u szczurów >3 g/kg masy ciała, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów, którym podawano doustnie dawki 50, 100 i 200 mg/kg przez 3 miesiące, nie stwierdzono negatywnego wpływu na układ krwiotwórczy ani na histologię narządów wewnętrznych. Dodatkowo, badania genotoksyczności (test Amesa in vitro oraz test mikrojądrowy in vivo) oraz długoterminowe badania rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego bromoheksyny.
babka lancetowata, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, bromoheksyna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, dziewanna, obraz histologiczny, podanie dootrzewnowe, potencjał genotoksyczny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na płodność, układ krwiotwórczy, wartość LD50 - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Exacyl 100 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa kwasu traneksamowego, aktywnego składnika Exacyl (100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych i toksykologicznych. Badania nie wykazały istotnych nieprawidłowości w funkcjonowaniu układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego, co potwierdza brak przeciwwskazań do stosowania leku u ludzi. Analizy toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły znaczących efektów toksycznych, a margines bezpieczeństwa dla dawek terapeutycznych jest odpowiedni. Ponadto, testy genotoksyczności i długoterminowe badania rakotwórczości nie wykazały ryzyka uszkodzeń materiału genetycznego ani potencjału kancerogennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania Exacyl w warunkach klinicznych.
aktywność padaczkorodna, działanie rakotwórcze, Exacyl, genotoksyczność, kwas traneksamowy, margines bezpieczeństwa, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, podanie dokanałowe, potencjał kancerogenny, proces reprodukcyjny, roztwór do wstrzykiwań, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadacontrol 10 mg
Przedkliniczne badania tadalafilu, substancji czynnej leku Tadacontrol, wykazały brak istotnych działań niepożądanych w kontekście farmakologicznym i toksykologicznym przy stosowaniu terapeutycznych dawek. Oceny obejmowały wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie wykazując przeciwwskazań do stosowania u ludzi. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły zmian w narządach wewnętrznych ani parametrów biochemicznych. Testy genotoksyczności i rakotwórczości potwierdziły brak potencjału mutagennego i kancerogennego. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i myszach, przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę, nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego, a dawka 30 mg/kg mc./dobę nie powodowała efektów niepożądanych w rozwoju przedurodzeniowym i pourodzeniowym. Ponadto, nie zaobserwowano zaburzeń płodności u szczurów obu płci.
aberracja chromosomowa, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, mutacja genowa, nabłonek kanalików nasiennych, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, spermatogeneza, stężenie leku we krwi, tadalafil, toksyczność, układ rozrodczy, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa płodu - Leksykon substancji czynnych
Rysperydon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania toksyczności przewlekłej rysperydonu na niedojrzałych płciowo szczurach i psach wykazały dawkozależne zmiany w obrębie gruczołów piersiowych i układu rozrodczego, związane z hiperprolaktynemią indukowaną blokadą receptorów dopaminergicznych D2. W badaniach teratogenności nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików. Ekspozycja na rysperydon w okresie płodowym u szczurów wiązała się z deficytami funkcji poznawczych u dorosłych zwierząt oraz zaburzeniami zachowań rodzicielskich, zmniejszeniem masy urodzeniowej i przeżywalności potomstwa. W badaniach na psach zaobserwowano opóźnienie dojrzewania płciowego przy dawkach przekraczających 15-krotnie maksymalną ekspozycję u ludzi (1,5 mg/dobę). Nie stwierdzono wpływu na wzrost kości długich przy ekspozycji 3,6-krotnie wyższej niż u młodzieży. Rysperydon nie wykazuje działania genotoksycznego, jednak w badaniach rakotwórczości u szczurów i myszy zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków przysadki, trzustki i gruczołów mlecznych, co wiąże się z przewlekłym antagonizmem receptorów D2 i hiperprolaktynemią. Znaczenie tych zmian dla ryzyka u ludzi pozostaje nieznane.
antagonista dopaminy, badanie rakotwórcze, badanie toksykologiczne, deficyt funkcji poznawczych, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak cewkowy nerki, gruczolak gruczołu mlecznego, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, guz piersi, hiperprolaktynemia, kość długa, opóźnienie dojrzewania płciowego, osteodystrofia, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, stężenie prolaktyny, teratogenność, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT, zawiesina o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rymphysia 1000 mg
Produkt leczniczy Rymphysia, zawierający ludzki inhibitor alfa1-proteinazy w dawkach 500 mg i 1000 mg, przeszedł kompleksową ocenę bezpieczeństwa w badaniach nieklinicznych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (myszy, szczury, świnki morskie, króliki, psy). Badania farmakologiczne po podaniu pojedynczym oraz wielokrotnym (do 1 miesiąca) nie wykazały istotnych objawów toksyczności ani szczególnych zagrożeń dla człowieka, potwierdzając dobrą tolerancję i odpowiedni profil bezpieczeństwa leku w kontekście potencjalnego zastosowania klinicznego. Wyniki badań toksyczności ostrej oraz toksyczności po podaniu wielokrotnym wskazują na brak istotnych działań niepożądanych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie niekliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor alfa1-proteinazy, potencjał genotoksyczny, przeciwciała przeciwko białkom heterologicznym, rakotwórczość, terapia długoterminowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Caspofungin Viatris 70 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne kaspofunginy wykazały, że wielokrotne dożylne podawanie leku w dawkach do 7-8 mg/kg masy ciała u szczurów i małp powodowało działania niepożądane, takie jak reakcje w miejscu wstrzyknięcia, uwalnianie histaminy oraz hepatotoksyczność, jednak przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach rozwojowych na szczurach dawka 5 mg/kg indukowała zmniejszenie masy ciała płodu, niepełne kostnienie kręgów, kości mostka i czaszki oraz anomalie rozwojowe, w tym zwiększoną częstość żeber szyjnych, co wiązało się z działaniami niepożądanymi u samic ciężarnych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności kaspofunginy, co potwierdza brak potencjału do uszkodzeń DNA. Nie przeprowadzono jednak długoterminowych badań rakotwórczości, co pozostaje istotnym ograniczeniem oceny bezpieczeństwa długotrwałego stosowania leku.
działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, genotoksyczność, kaspofungina, lek przeciwgrzybiczny, niepełne kostnienie, potencjał mutagenny, reakcja uwolnienia histaminy, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, szpik kostny, test in vitro, test in vivo, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność rozwojowa, uwalnianie histaminy, żebro szyjne