Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bromoheksyna

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania bromoheksyny

Toksyczność ostra

Badania toksyczności ostrej wskazują na niski potencjał toksyczny bromoheksyny. Wartość LD50 po podaniu doustnym u królików wynosi >10 g/kg masy ciała, co świadczy o wyjątkowo niskiej toksyczności przy tej drodze podania. ^{10 g/kg mc.”>1 10 g/kg mc.”>2 10 g/kg mc.”>3}

Przy podaniu dootrzewnowym u szczurów wartość LD50 wynosi >3 g/kg masy ciała, co również potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa tego związku. ^{3 g/kg mc.”>4 3 g/kg mc.”>5 3 g/kg mc.”>6}

Toksyczność przewlekła

W badaniach toksyczności przewlekłej prowadzonych na szczurach, którym podawano doustnie bromoheksynę w dawkach 50, 100 i 200 mg/kg masy ciała przez okres 3 miesięcy, nie wykazano szkodliwego wpływu substancji na układ krwiotwórczy ani na obraz histologiczny narządów wewnętrznych.^{7 8 9}

Konwencjonalne badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego i toksycznego wpływu na reprodukcję, nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka.^{10 11}

Genotoksyczność i potencjał rakotwórczy

Badania mutagenności przeprowadzone zarówno in vitro (test Amesa), jak i in vivo (test mikrojądrowy u myszy) dały wyniki ujemne, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego bromoheksyny.^{12 13 14}

W badaniach długoterminowych prowadzonych na szczurach bromoheksyna nie wykazała działania rakotwórczego.^{15 16 17}

Toksyczny wpływ na reprodukcję

Bromoheksyna nie wykazała działania teratogennego ani toksycznego wpływu na płodność.^{18 19}

Istotne jest jednak, że u królików, którym podawano bardzo wysokie dawki bromoheksyny – około 650 razy (500 mg/kg masy ciała) większe niż maksymalne dawki zalecane u ludzi – obserwowano działanie embriotoksyczne oraz opóźniony rozwój.^{20 21}

Należy podkreślić, że efekty toksycznego wpływu na reprodukcję zaobserwowano jedynie w badaniach nieklinicznych przy poziomach ekspozycji znacząco przekraczających maksymalny poziom ekspozycji u ludzi, co wskazuje na ich niewielkie znaczenie w praktyce klinicznej.²²

Podsumowanie danych przedklinicznych

Całość dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bromoheksyny wskazuje na niską toksyczność oraz wysoki profil bezpieczeństwa tej substancji. Nie wykazano istotnego niekorzystnego wpływu na układ krwiotwórczy, narządy wewnętrzne, nie zaobserwowano potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego.²³

Badania toksykologiczne wyciągu z liści babki lancetowatej i kwiatów dziewanny, które występują w preparatach złożonych z bromoheksyną (np. Flegatussin), również nie wskazują na szczególną toksyczność. Substancje te są stosowane w lecznictwie od wielu lat i nie zaobserwowano żadnych niepokojących objawów.²⁴

W świetle danych przedklinicznych bromoheksyna charakteryzuje się szerokim marginesem bezpieczeństwa oraz minimalnym ryzykiem wystąpienia działań toksycznych w dawkach stosowanych klinicznie.²⁵

Tabela wartości LD50 bromoheksyny