działanie rakotwórcze
Działanie rakotwórcze (kancerogenne) to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do indukowania procesu nowotworowego. Substancje o takim działaniu nazywane są kancerogenami lub karcynogenami. Mogą one inicjować mutacje w DNA, promować proliferację komórek nowotworowych lub działać jako kofaktory w procesie kancerogenezy.
Mechanizm działania rakotwórczego obejmuje najczęściej uszkodzenie materiału genetycznego komórki, zaburzenia w procesach naprawy DNA, indukcję stresu oksydacyjnego, aktywację onkogenów lub inaktywację genów supresorowych nowotworów. Kancerogeny mogą działać bezpośrednio lub po metabolicznej aktywacji w organizmie.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje rakotwórcze w pięciu grupach, od udowodnionego działania rakotwórczego u ludzi (grupa 1), przez prawdopodobne (grupa 2A) i możliwe (grupa 2B), do niesklasyfikowanych pod względem rakotwórczości (grupa 3) oraz prawdopodobnie nierakotwórczych (grupa 4). Do znanych kancerogenów należą m.in. azbest, niektóre wirusy (np. HPV), promieniowanie jonizujące, aflatoksyny czy związki zawarte w dymie tytoniowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Meladine SR 750 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej leku Meladine SR w dawkach 750 mg i 1000 mg, potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne oraz badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych działań niepożądanych ani klinicznie znaczących objawów toksyczności. Ocena genotoksyczności, przeprowadzona zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazała mutagenności ani genotoksyczności, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania leku. Długoterminowe badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły potencjału rakotwórczego metforminy chlorowodorku.
badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo reprodukcyjne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, metformina chlorowodorek, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perazin 100 mg 100 mg
Ocena bezpieczeństwa stosowania preparatów Perazin 25 mg i Perazin 100 mg opiera się na danych literaturowych dotyczących substancji czynnej – perazyny, gdyż nie przeprowadzono dedykowanych badań nieklinicznych dla tych produktów. Analizy farmakologiczne nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego, genotoksycznego ani karcinogennego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania genotoksyczności obejmowały standardowe testy mutagenności, aberracji chromosomowych oraz uszkodzeń DNA, nie potwierdzając znaczącego zagrożenia. Również dane dotyczące potencjalnego działania rakotwórczego nie wskazują na istotne ryzyko karcinogenne dla ludzi, co jest kluczowe dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa terapii perazyną.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Golpimec 0,5 mg
Fingolimod wykazuje specyficzny profil toksyczności w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, obejmujący głównie układ limfatyczny (limfopenia, zanik tkanki limfoidalnej), płuca (przyrost masy, hipertrofia mięśni gładkich), serce (ujemny efekt chronotropowy, zmiany okołonaczyniowe, zwyrodnienie mięśnia sercowego) oraz naczynia krwionośne (waskulopatia u szczurów przy dawkach ≥0,15 mg/kg mc.). Długoterminowe badania na szczurach nie wykazały działania rakotwórczego nawet przy dawkach do 2,5 mg/kg mc. (około 50-krotność ekspozycji u ludzi przy dawce 0,5 mg/dobę), natomiast u myszy zaobserwowano wzrost częstości chłoniaków złośliwych przy dawkach ≥0,25 mg/kg mc. Fingolimod nie wykazuje działania mutagennego ani klastogennego. W zakresie funkcji rozrodczych lek nie wpływa na płodność przy dawkach do 10 mg/kg mc., jednak wykazuje działanie teratogenne u szczurów już od 0,1 mg/kg mc., co odpowiada ekspozycji terapeutycznej u ludzi, manifestujące się wadami wrodzonymi takimi jak przetrwały pień tętniczy i wada przegrody komorowej.
chłoniak złośliwy, dojrzewanie płciowe, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt chronotropowy, ekspozycja układowa, fingolimod, hemocyjanina, hipertrofia mięśni gładkich, limfopenia, mineralna gęstość kości, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź neurobehawioralna, potencjał kancerogenny, przerost tkanki mięśniowej, przetrwały pień tętniczy, śmiertelność zarodka i płodu, tkanka limfoidalna, toksyczność u młodocianych, wada przegrody komorowej, waskulopatia, zaburzenia neurobehawioralne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – LisiHEXAL 10 10 mg
Lizynopryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne obejmujące ogólną farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze. Wyniki tych badań nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku w standardowych parametrach toksykologicznych. Lizynopryl jest dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg (produkty LisiHEXAL), a jego stosowanie w warunkach klinicznych jest uzasadnione na podstawie dostępnych danych przedklinicznych.
badanie przedkliniczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, karcynogeneza, laktacja, lizynopryl, niedociśnienie, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, profil bezpieczeństwa, przepływ krwi przez łożysko, przetrwały przewód tętniczy, rozwój płodowy, ryzyko teratogenne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ renina-angiotensyna, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Aristo 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny potencjalnego działania rakotwórczego i wpływu na reprodukcję. W badaniach na szczurach i myszach, przy dawkach sięgających 1000 mg/kg mc./dobę, nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów dawka 30 mg/kg mc./dobę, odpowiadająca AUC około 18-krotnie wyższej niż u ludzi po dawce 20 mg, nie wywołała zauważalnych efektów niepożądanych. Ponadto, tadalafil nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa stosowania leku w kontekście funkcji rozrodczych.
AUC, badanie farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, płodność, rozwój przedurodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ rozrodczy, wpływ na reprodukcję, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vesoligo 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bursztynianu solifenacyny, substancji czynnej leku Vesoligo, wykazały brak istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Analizy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, ośrodkowy układ nerwowy ani układ oddechowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły dobry profil bezpieczeństwa, bez patologicznych zmian w narządach docelowych. Ponadto, badania reprodukcyjne i rozwojowe nie wykazały teratogenności ani istotnego ryzyka dla płodności i rozwoju zarodkowo-płodowego przy dawkach porównywalnych z klinicznymi. Testy genotoksyczności i karcynogenności potwierdziły brak mutagennego, klastogennego oraz rakotwórczego działania solifenacyny.
bursztynian solifenacyny, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja w osoczu, farmakokinetyka, genotoksyczność, niska masa urodzeniowa, opóźnienie rozwoju fizycznego, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój zarodkowo-płodowy, solifenacyna, toksyczność wielokrotna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zmniejszenie liczby żywych urodzeń, zwiększona śmiertelność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Braltus 10 mcg
Bromek tiotropiowy, substancja czynna leku Braltus, wykazuje w badaniach przedklinicznych charakterystyczne działania przeciwcholinergiczne wynikające z blokady receptorów muskarynowych. Zaobserwowano objawy takie jak zmniejszenie łaknienia, zahamowanie przyrostu masy ciała, suchość błon śluzowych, zmniejszenie wydzielania śliny i łez, mydriaza oraz tachykardia. W toksykologii po podaniu wielokrotnym odnotowano łagodne podrażnienie dróg oddechowych u szczurów i myszy, a także zmiany w układzie moczowo-płciowym (zapalenie prostaty, złogi białkowe i kamica pęcherza moczowego) przy dawkach pięciokrotnie przekraczających narażenie terapeutyczne u ludzi. Badania reprodukcyjne wykazały toksyczny wpływ jedynie przy dawkach toksycznych dla matki, bez działania teratogennego i negatywnego wpływu na płodność.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neurapas 60 mg + 32 mg + 28 mg
Produkt leczniczy Neurapas, zawierający kombinację wyciągów roślinnych: ziela dziurawca (Hypericum perforatum L.), męczennicy (Passiflora incarnata L.) oraz korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L.) w dawkach 60 mg, 32 mg i 28 mg odpowiednio, został poddany standardowym badaniom przedklinicznym oceniającym potencjał genotoksyczny. Zarówno testy in vitro, jak i in vivo nie wykazały działania uszkadzającego materiał genetyczny, co potwierdza bezpieczeństwo genotoksyczne stosowania tego preparatu. Brak jest jednak danych dotyczących długoterminowego ryzyka karcynogennego oraz wpływu na funkcje reprodukcyjne, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie pełnego profilu bezpieczeństwa, zwłaszcza u kobiet w ciąży lub planujących ciążę.
badania in vitro, badania in vivo, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, farmakoterapia, genotoksyczność, glukoza suszona rozpyłowo, Hypericum perforatum, korzeń kozłka lekarskiego, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, Passiflora incarnata, potencjał genotoksyczny, toksyczność reprodukcyjna, Valeriana officinalis, ziele dziurawca, ziele męczennicy - Leksykon substancji czynnych
Ceftazydym – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania ceftazydymu wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego przy dawkach terapeutycznych. Wielokrotne podawanie substancji nie wywołało toksycznych efektów na wątrobę, nerki czy układ krwiotwórczy, a obserwowane zmiany były odwracalne i pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających planowane dawki terapeutyczne. Badania genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy, nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania ceftazydymu pod względem ryzyka genotoksycznego.
aberracja chromosomowa, antybiotyk cefalosporynowy, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, ceftazydym, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ krwiotwórczy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Halidor 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bencyklanu fumaranu, substancji czynnej preparatu Halidor 100 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Szczególną uwagę zwrócono na potencjał mutagenny i rakotwórczy, które nie zostały potwierdzone w przeprowadzonych testach. Brak działania mutagennego oznacza, że bencyklan fumaranu nie indukuje mutacji genetycznych, co jest kluczowe dla zapobiegania zaburzeniom funkcjonowania komórek. Ponadto, brak potencjału karcynogennego wskazuje, że substancja nie inicjuje ani nie promuje procesów nowotworowych, co jest istotne dla długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku.
- Leksykon substancji czynnych
Lit – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa węglanu litu (Lithium Carbonicum GSK) wykazały, że toksyczność ostrej ekspozycji jest obserwowana jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Wartość LD50 dla myszy po dootrzewnowym podaniu chlorku litu wynosi 17 mmol/kg masy ciała, a śmiertelność wzrasta u zwierząt na diecie z obniżoną zawartością sodu, co podkreśla kluczową rolę homeostazy sodowej w toksyczności litu. Przewlekłe podawanie dawki 12,5 mmol/kg masy ciała przez 21 dni również prowadziło do śmierci myszy, z nasileniem efektu przy niedoborze sodu. Badania teratogenności wskazały na liczne zaburzenia rozwojowe płodów, takie jak zmniejszona liczebność miotu, niższa masa ciała noworodków, resorpcje płodu, zniekształcenia żeber, zaburzenia kostnienia czaszki oraz rozszczep podniebienia.
badanie teratogenne, chlorek litu, cytrynian litu, dawka śmiertelna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, gospodarka sodowa, homeostaza sodowa, karcynogeneza, LD50, Lithium Carbonicum, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, resorpcja płodu, rozszczep podniebienia, toksyczność litu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie chromosomu, węglan litu, zaburzenie kostnienia czaszki, zaburzenie rozwojowe, zniekształcenie żebra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nebicard 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa nebiwololu, zawartego w produkcie leczniczym Nebicard 5 mg, wykazały brak istotnych zagrożeń genotoksycznych oraz karcynogennych. Konwencjonalne testy genotoksyczności nie ujawniły uszkodzeń DNA ani mutacji, co wskazuje na niskie ryzyko negatywnego wpływu na materiał genetyczny. Ponadto, standardowe badania karcynogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów przy stosowaniu nebiwololu w dawkach terapeutycznych, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa leku przed jego zastosowaniem klinicznym.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bendamustine Accord 2,5 mg/ml
Badania przedkliniczne bendamustyny chlorowodorku na zwierzętach wykazały istotne działania niepożądane przy dawkach zbliżonych do stosowanych u ludzi. Zaobserwowano makroskopowe przekrwienie i krwotoki w przewodzie pokarmowym oraz rozległe zmiany w tkance limfatycznej, potwierdzające silne działanie immunosupresyjne leku. Dodatkowo stwierdzono zmiany cewkowe w nerkach i jądrach oraz zanikowe i martwicze zmiany nabłonka gruczołu krokowego, co wskazuje na ryzyko uszkodzenia układu moczowo-płciowego. Bendamustyna wykazuje także działanie embriotoksyczne i teratogenne, co jest szczególnie istotne w kontekście stosowania u kobiet w wieku rozrodczym i ciężarnych.
aberracja chromosomalna, badanie histologiczne, bendamustyna chlorowodorek, działanie niepożądane leku, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, immunosupresja, krwotok w przewodzie pokarmowym, mutagenność, nowotwór wtórny, przekrwienie śluzówki, teratogenność, tkanka limfatyczna, układ moczowo-płciowy, uszkodzenie błony śluzowej, zmiana patologiczna, zmiany cewkowe nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nebivolol Genoptim 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa nebiwololu, obejmujące testy genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa tego beta-adrenolityku. Standardowe testy genotoksyczności nie ujawniły potencjału do uszkodzeń DNA ani efektów mutagennych, a długoterminowe badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Wpływ na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa był nieistotny klinicznie przy dawkach terapeutycznych, natomiast działania niepożądane pojawiały się jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dobową u ludzi.
badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt mutagenny, genotoksyczność, karcynogenność, margines bezpieczeństwa, nebiwolol, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, rozwój nowotworów, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Magnevist 469 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące dimegluminy gadopentetonianu (Magnevist) wskazują na wysoki profil bezpieczeństwa tego środka kontrastowego. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej potwierdziły bardzo niskie ryzyko ostrego zatrucia oraz brak istotnych efektów toksycznych przy wielokrotnym dożylnym podaniu w ciągu doby, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa. Kompleksowa ocena genotoksyczności, obejmująca testy mutacji genowych, chromosomowych i genomowych in vitro i in vivo, wykazała brak potencjału mutagennego. Ponadto, badania karcynogenności na szczurach nie wykazały indukcji nowotworów, co wraz z korzystnym profilem farmakokinetycznym i jednorazowym schematem podawania eliminuje ryzyko działania rakotwórczego u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, dimeglumina gadopentetonianu, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakokinetyka, mutacja genowa, podanie dotętnicze, podanie pozanaczyniowe, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, środek kontrastowy, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność tkankowa, toksyczny wpływ na rozród, uczulenie kontaktowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hiconcil 250 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amoksycyliny, zawartej w preparacie Hiconcil (250 mg/5 ml, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ nerwowy, sercowo-naczyniowy ani oddechowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały klinicznie istotnych efektów toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w schematach wielokrotnego dawkowania. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały potencjału do indukcji mutacji genowych, aberracji chromosomowych ani innych uszkodzeń DNA, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego przy długotrwałym stosowaniu.
aberracja chromosomowa, amoksycylina trójwodna, antybiotyk beta-laktamowy, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, indukcja mutacji genowych, narząd docelowy toksyczności, toksyczny wpływ na rozród, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bilaxten 10 mg
Bilastyna, substancja czynna leku Bilaxten (tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ krążenia, oddechowy ani centralny układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły niepokojących zmian, a badania genotoksyczności i kancerogenności nie wskazały na ryzyko mutagenne ani rakotwórcze. W badaniach rozwojowych działania teratogenne obserwowano jedynie przy dawkach toksycznych dla matki, ponad 30-krotnie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi. W badaniu laktacji po podaniu dawki 20 mg/kg masy ciała bilastyna była obecna w mleku szczurów na poziomie około 50% stężenia w osoczu, jednak znaczenie kliniczne tego wyniku dla ludzi pozostaje nieokreślone.
aberracja chromosomowa, autoradiografia, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie laktacji, badanie przedkliniczne, centralny układ nerwowy, dystrybucja bilastyny, działanie rakotwórcze, mutacja genowa, narząd rozrodczy, niepełne kostnienie kości, NOAEL, ośrodkowy układ nerwowy, poimplantacyjna utrata zarodków, poziom ekspozycji, strata poimplantacyjna, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, toksyczny wpływ na rozród, układ krążenia, układ oddechowy, uszkodzenie DNA, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aciclovir Hikma 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru, substancji czynnej leku Aciclovir Hikma, wykazały brak istotnego potencjału mutagennego i rakotwórczego. Testy in vitro i in vivo nie potwierdziły zdolności acyklowiru do wywoływania zmian genetycznych, a długoterminowe badania na szczurach i myszach nie wykazały działania karcynogennego. Ocena teratogenności przeprowadzona na królikach, szczurach i myszach nie wykazała embriotoksyczności ani teratogenności przy dawkowaniu ogólnoustrojowym, choć w niestandardowych badaniach na szczurach podawanie podskórne w dawkach toksycznych dla samic ciężarnych wywołało wady płodów, co jednak nie ma potwierdzonego znaczenia klinicznego.
Aciclovir Hikma, acyklowir, badanie mutagenności, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt karcynogenny, ekspozycja na substancję, funkcja rozrodcza, in vitro, in vivo, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, spermatogeneza, toksyczność ciążowa, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Equoral 100 mg/ml
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa cyklosporyny (substancji czynnej preparatu Equoral) wykazały brak działania teratogennego przy dawkach do 17 mg/kg mc./dobę u szczurów oraz do 30 mg/kg mc./dobę u królików podawanych doustnie. Przy dawkach toksycznych (30 mg/kg mc./dobę u szczurów i 100 mg/kg mc./dobę u królików) zaobserwowano zwiększoną śmiertelność potomstwa, zmniejszoną masę ciała płodów oraz opóźnienia w rozwoju kośćca. U królików poddanych ekspozycji in utero na dawkę 10 mg/kg mc./dobę podskórnie stwierdzono zmniejszoną liczbę nefronów, przerost nerek, układowe nadciśnienie tętnicze oraz postępującą niewydolność nerek do 35. tygodnia życia. U szczurów podawano dożylnie 12 mg/kg mc./dobę, co odpowiada dwukrotności zalecanej dawki u ludzi, i zaobserwowano zwiększoną częstość ubytku przegrody międzykomorowej, jednak bez potwierdzenia tych efektów u innych gatunków. Nie stwierdzono wpływu cyklosporyny na płodność samców i samic szczurów. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności cyklosporyny.
badanie teratogenności, chłoniak limfocytowy, cyklosporyna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak z komórek wysepek trzustkowych, hipertrofia nerek, nadciśnienie tętnicze, nefron, niewydolność nerek, nowotwór z komórek wątrobowych, toksyczność reprodukcyjna, ubytek przegrody międzykomorowej, wysepki Langerhansa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Axotret 10 mg
W badaniach przedklinicznych izotretynoina wykazała stosunkowo niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 wynoszącymi około 2000 mg/kg u królików, 3000 mg/kg u myszy oraz powyżej 4000 mg/kg u szczurów. Długoterminowe podawanie leku szczurzym w dawkach 2, 8 i 32 mg/kg mc./dobę ujawniło działania niepożądane takie jak częściowe wypadanie włosów oraz podwyższone stężenie trójglicerydów w osoczu, przypominające objawy hiperwitaminozy A, jednak bez masywnych zwapnień tkanek i zmian w komórkach wątrobowych typowych dla witaminy A. Działania te były odwracalne i ustępowały w ciągu 1-2 tygodni po odstawieniu substancji. Izotretynoina wykazuje silne działanie teratogenne i embriotoksyczne, co stanowi istotne ograniczenie w terapii, zwłaszcza u kobiet w wieku rozrodczym.
budowa plemników, dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hiperwitaminoza A, izotretynoina, komórki wątrobowe, osocze krwi, płodność, płodność męska, ruchliwość plemników, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, trójglicerydy, zwapnienie tkanek - Leksykon substancji czynnych
Tolperyzon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tolperyzonu, substancji czynnej w lekach takich jak Mydocalm (50 mg), Mydocalm Forte (150 mg), Tolperis VP (50 mg) oraz Tolperison NeuroPharma (50 mg i 150 mg), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach farmakologicznych i toksykologicznych po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono istotnych zagrożeń dla człowieka, a działania toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne narażenie terapeutyczne. Testy genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały negatywnego wpływu tolperyzonu na materiał genetyczny ani ryzyka nowotworowego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tej substancji w warunkach klinicznych.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, materiał genetyczny, Mydocalm, Mydocalm Forte, narażenie człowieka, podanie wielokrotne, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, rozwój potomstwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, Tolperis VP, Tolperison NeuroPharma, tolperyzon, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diuver 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące torasemidu wskazują na niski potencjał toksyczności ostrej, bez istotnych klinicznie objawów po jednorazowym podaniu u zwierząt laboratoryjnych. W badaniach toksyczności przewlekłej na psach i szczurach obserwowano zmniejszenie masy ciała, wzrost stężenia kreatyniny i mocznika oraz zmiany strukturalne nerek, takie jak rozszerzenie kanalików nerkowych i śródmiąższowe zapalenie nerek. Wszystkie te zmiany miały charakter przemijający i ustępowały po zakończeniu terapii, co sugeruje ich adaptacyjny, a nie toksyczny charakter. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów nie stwierdzono działania teratogennego, natomiast u królików poddanych dużym dawkom torasemidu zaobserwowano wady rozwojowe płodów. Nie odnotowano negatywnego wpływu na płodność zwierząt doświadczalnych.
diureza, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt moczopędny, funkcja nerek, genotoksyczność, kanaliki nerkowe, kreatynina i mocznik, płodność, potencjał karcynogenny, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczność przewlekła, torasemid, utrata elektrolitów, wady rozwojowe, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diovan 80 mg
Przedkliniczne badania walsartanu wykazały, że substancja ta, będąca selektywnym antagonistą receptora angiotensyny II typu 1 (AT₁), nie wykazuje nieoczekiwanych działań farmakodynamicznych ani genotoksycznych. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u dorosłych szczurów i małp szerokonosych, przy dawkach 200-600 mg/kg mc./dobę (odpowiadających 6-18-krotności maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, tj. 320 mg/dobę dla pacjenta 60 kg), zaobserwowano zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych, zmiany hemodynamiczne nerek, przerost komórek aparatu przykłębuszkowego oraz nefropatię u małp. Działania te przypisano farmakologicznemu efektowi długotrwałego niedociśnienia tętniczego. Badania reprodukcyjne wykazały, że toksyczne dawki (600 mg/kg mc./dobę) podawane ciężarnym szczurzym prowadziły do zaburzeń rozwojowych potomstwa, w tym zmniejszonej przeżywalności i opóźnionego rozwoju. Nie stwierdzono natomiast działania rakotwórczego ani genotoksycznego walsartanu w dawkach klinicznie istotnych.
antagonista receptora angiotensyny, aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczne, dojrzewanie nerek, działanie rakotwórcze, erytrocyt, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, konwertaza angiotensyny, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, parametry czerwonokrwinkowe, przerost aparatu przykłębuszkowego, receptor angiotensyny, test klastogenności, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, uszkodzenie nerek - Leksykon substancji czynnych
Mitoksantron – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach przedklinicznych mitoksantron, substancja czynna produktu Mitoxantron Sandoz (koncentrat do infuzji 2 mg/ml), wykazał toksyczność głównie wobec układu krwiotwórczego, manifestującą się mielosupresją. Dodatkowo obserwowano toksyczne działanie na serce, nerki, przewód pokarmowy oraz jądra, gdzie stwierdzono zanik kanalików nasiennych i zmniejszenie liczby plemników. Badania genotoksyczności potwierdziły mutagenne i klastogenne właściwości mitoksantronu zarówno in vitro, jak i in vivo u szczurów. W testach kancerogenności wykazano działanie rakotwórcze u szczurów i samców myszy, co wskazuje na potencjalne ryzyko nowotworowe przy długotrwałej ekspozycji.
badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kardiotoksyczność, koncentrat do sporządzania, mielosupresja, mitoksantron, nefrotoksyczność, organogeneza, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, przewód pokarmowy, roztwór do infuzji, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, właściwości klastogenne, zanik kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asentra 50 mg
Przedkliniczne badania sertraliny wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych i genotoksycznych przy stosowaniu terapeutycznym. Analizy na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność u samców. Zaobserwowano jednak fetotoksyczność, prawdopodobnie wtórną do toksyczności matczynej, objawiającą się skróceniem przeżycia i zmniejszeniem masy ciała młodych w pierwszych dniach po urodzeniu. W badaniu toksykologicznym na szczurach podawano sertralinę doustnie w dawkach 10, 40 i 80 mg/kg/dobę od 21. do 56. dnia życia, co skutkowało opóźnieniem dojrzewania płciowego (u samców przy 80 mg/kg, u samic już od 10 mg/kg), odwodnieniem, zabarwioną wydzieliną z nosa oraz zmniejszonym przyrostem masy ciała. Wszystkie efekty były odwracalne po odstawieniu leku do 196. dnia życia.
Asentra, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo reprodukcyjne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fetotoksyczność, genotoksyczność, odwracalność, opóźnienie dojrzewania płciowego, płodność, rozwój postnatalny, sertralina, śmiertelność okołoporodowa, toksyczność, toksyczność matczyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amisan 400 mg
Przegląd badań przedklinicznych amisulprydu wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnego ryzyka teratogennego, mutagennego czy rakotwórczego. Maksymalne tolerowane dawki u zwierząt wynosiły 200 mg/kg mc./dobę u szczurów (2-krotność AUC względem ludzi) oraz 120 mg/kg mc./dobę u psów (7-krotność AUC względem ludzi). Badania karcinogenności na myszach (do 120 mg/kg mc./dobę) i szczurach (do 240 mg/kg mc./dobę) nie wykazały zwiększonej częstości nowotworów, przy ekspozycji AUC 1,5-4,5-krotnie wyższej niż u ludzi. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach, królikach i myszach nie stwierdzono działania rakotwórczego, choć amisulpryd wpływał na rozwój płodu przy dawkach ≥ 2000 mg/dobę (dla pacjenta 50 kg), znacznie przekraczających dawki terapeutyczne.
amisulpryd, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, maksymalna dawka tolerowana, model zwierzęcy, parametr AUC, pole pod krzywą stężenia, potencjał karcinogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, reprodukcja i rozwój, rozwój płodu, ryzyko toksykologiczne, szkodliwy wpływ na reprodukcję, toksyczność ogólna, wiek reprodukcyjny, zachowanie potomstwa, zwierzęta doświadczalne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Menopur 1200 IU FSH + 1200 IU LH
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa preparatu Menopur, zawierającego wysoko oczyszczoną menotropinę (1200 IU FSH i 1200 IU LH), nie wykazują szczególnego zagrożenia dla pacjentów. Menotropina, będąca hormonami endogennymi (FSH i LH) pozyskiwanymi z ludzkiego moczu, nie wykazuje potencjału genotoksycznego, co uzasadnia brak standardowych badań genotoksyczności. Nie przeprowadzono również badań toksyczności reprodukcyjnej ani kancerogenności, co jest zgodne z profilem stosowania preparatu – krótkotrwałym leczeniem niepłodności, wykluczającym stosowanie u kobiet w ciąży i w okresie poporodowym.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Prestarium Initio 3,5 mg + 2,5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Co-Prestarium Initio, zawierającego peryndopryl i amlodypinę, wykazały dobry profil bezpieczeństwa zarówno preparatu złożonego, jak i poszczególnych substancji czynnych podawanych oddzielnie. W 13-tygodniowym badaniu toksyczności doustnej u szczurów nie stwierdzono nowych ani nasilonych działań toksycznych. Peryndopryl wykazywał odwracalne uszkodzenia nerek w badaniach przewlekłych na szczurach i małpach, bez potencjału mutagennego i karcynogennego. Nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność, choć inhibitory ACE mogą opóźniać rozwój płodu, powodując uszkodzenia nerek i zwiększoną śmiertelność okołoporodową u gryzoni i królików. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (w mg/kg) powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, natomiast dawki do 10 mg/kg (około 8-krotnie wyższe niż u ludzi w mg/m²) nie wpływały negatywnie na płodność szczurów.
działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, komórka Sertoliego, mutagenność, peryndopryl i amlodypina, potencjał karcynogenny, śmiertelność okołoporodowa, spermatyda, substancja czynna, testosteron, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aspicam Bio 7,5 mg
Badania przedkliniczne meloksykamu wykazały profil bezpieczeństwa typowy dla niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Długotrwałe podawanie dużych dawek u zwierząt laboratoryjnych skutkowało owrzodzeniami i nadżerkami przewodu pokarmowego oraz martwicą brodawek nerkowych, co wskazuje na ryzyko uszkodzenia tych narządów przy przewlekłym stosowaniu. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawki toksyczne dla matek (≥1 mg/kg mc.) powodowały zmniejszenie owulacji, zahamowanie implantacji oraz embriotoksyczność manifestującą się nasilonym resorpcją zarodków. Nie stwierdzono jednak działania teratogennego przy dawkach do 4 mg/kg mc. u szczurów i do 80 mg/kg mc. u królików. Toksyczność płodowa w końcowym okresie ciąży jest zgodna z mechanizmem działania inhibitorów syntezy prostaglandyn.
Aspicam Bio, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor syntezy prostaglandyn, kancerogenność, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenia i nadżerki, przewód pokarmowy, resorpcja zarodków, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nitrofurazon 2 mg/g
Ocena bezpieczeństwa nitrofuralu, substancji czynnej maści Nitrofurazon w stężeniu 2 mg/g, opiera się głównie na badaniach przedklinicznych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego. W badaniach długoterminowych na samicach szczurów, którym podawano nitrofural doustnie w wysokich dawkach, zaobserwowano rozwój nowotworów gruczołów mlecznych, co wskazuje na onkogenny potencjał tej substancji. Należy jednak podkreślić, że badania te dotyczyły podania doustnego, podczas gdy Nitrofurazon jest stosowany miejscowo, co istotnie zmienia profil wchłaniania i ekspozycji ogólnoustrojowej u ludzi.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, działanie rakotwórcze substancji, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, maść, mutagenność, nitrofural, potencjał onkogenny, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, stosowanie miejscowe, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, wchłanianie leku, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Tioguanina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne tioguaniny, substancji czynnej preparatu Lanvis, wskazują na istotny potencjał mutagenny i rakotwórczy związany z jej mechanizmem działania na poziomie molekularnym. Tioguanina inkorporuje się do DNA komórkowego, zaburzając jego replikację, co jest podstawą jej działania przeciwnowotworowego, ale jednocześnie stanowi ryzyko indukcji mutacji i inicjacji procesów nowotworowych. Dane te podkreślają konieczność szczegółowej oceny bezpieczeństwa, zwłaszcza w kontekście długotrwałego stosowania leku Lanvis.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Roxan 15 mg
Dane przedkliniczne rywaroksabanu, substancji czynnej Roxan, potwierdzają jego bezpieczeństwo farmakologiczne zgodne z mechanizmem działania jako selektywnego inhibitora czynnika Xa. Badania toksyczności ostrej i wielokrotnego podawania nie wykazały istotnych zagrożeń, choć zaobserwowano zwiększenie stężeń immunoglobulin IgG i IgA u szczurów przy ekspozycji o znaczeniu klinicznym, co może wskazywać na reakcję immunologiczną. Testy genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały potencjału mutagennego ani kancerogennego, a ocena fototoksyczności potwierdziła brak ryzyka reakcji skórnych związanych z ekspozycją na światło.
działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, mutacja genowa, opóźnione kostnienie, płodność, poronienie, powikłanie krwotoczne, reakcja fototoksyczna, reakcja immunologiczna, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, rywaroksaban, toksyczność reprodukcyjna, układ immunologiczny, układ krzepnięcia, wada rozwojowa, zmiany łożyskowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Orebriton 90 mg
Przedkliniczne badania tikagreloru i jego głównego metabolitu wykazały brak niedopuszczalnego ryzyka działań niepożądanych u ludzi, potwierdzając bezpieczeństwo farmakoterapii. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego przy ekspozycji odpowiadającej warunkom klinicznym. U samic szczurów poddanych wysokim dawkom tikagreloru stwierdzono zwiększoną częstość gruczolakoraków macicy oraz gruczolaków wątroby, co wiąże się z zaburzeniami hormonalnymi i specyficzną dla gryzoni aktywnością enzymatyczną w wątrobie. Zjawiska te uznano za mało prawdopodobne do przeniesienia na ludzi. W badaniach rozwojowych na szczurach i królikach wykazano niewielkie nieprawidłowości przy toksycznych dawkach, z marginesami bezpieczeństwa odpowiednio 5,1 i 4,5.
aktywność enzymatyczna, badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gruczolak wątroby, gruczolakorak macicy, margines bezpieczeństwa, nieprawidłowość rozwojowa, opóźnienie dojrzewania wątroby, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał karcynogenny, przeżywalność noworodków, rozwój układu szkieletowego, substancja czynna, tikagrelor, toksyczność, zaburzenie reprodukcji, zaburzenie równowagi hormonalnej, zmiana nowotworowa - Leksykon substancji czynnych
Fluoksetyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fluoksetyny, obejmujące metody in vitro oraz modele zwierzęce, nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego i kancerogennego tej substancji. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach drugiego pokolenia, przy dawkach fluoksetyny wynoszących około 1,5, 3,9 i 9,7 mg/kg masy ciała, nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, kojarzenie, teratogenność ani rozwój potomstwa. Jednak u samców myszy poddanych dawce około 31 mg/kg mc./dobę (przekraczającej MTD) zaobserwowano spadek masy jąder i hipospermatogenezę, co wskazuje na toksyczność przy wysokich dawkach. Szczególnie istotne są wyniki badań na młodych szczurach, gdzie dawka 30 mg/kg mc./dobę od 21 do 90 dnia życia powodowała nieodwracalne zmiany zwyrodnieniowe i martwicę jąder, zaburzenia rozwoju narządów rozrodczych oraz opóźnienie dojrzewania płciowego (u samców przy 10 i 30 mg/kg mc./dobę, u samic przy 30 mg/kg mc./dobę). Ponadto, obserwowano zmniejszenie długości kości udowej oraz zmiany degeneracyjne mięśni szkieletowych.
dojrzewanie płciowe, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, fluoksetyna, hipospermatogeneza, maksymalna dawka tolerowana, martwica jąder, norfluoksetyna, płodność, populacja pediatryczna, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, przyrost masy kostnej, stężenie osoczowe, transporter serotoniny, wakuolizacja komórek, zaburzenie spermatogenezy, zanik jąder, zmiany zwyrodnieniowe, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Maxigra 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. W testach wielokrotnego podawania nie stwierdzono negatywnego wpływu na zdrowie, a badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego. W modelach zwierzęcych, w tym u szczurów i myszy, nie zaobserwowano działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego nawet przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę, co znacznie przekracza ekspozycję u ludzi. Dawkę 30 mg/kg/dobę u szczurów uznano za bezpieczną dla rozwoju przed- i pourodzeniowego, mimo że odpowiadała ona 18-krotnie wyższej wartości AUC niż u ludzi po dawce 20 mg. Ponadto, badania na szczurach nie wykazały zaburzeń płodności przy dawkach terapeutycznych.
badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja lekowa, kanaliki nasienne, nowotwór, profil toksykologiczny, rozwój pourodzeniowy, spermatogeneza, test genotoksyczności, toksyczność wielokrotna, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ursoxyn 250 mg
Przeprowadzona kompleksowa ocena bezpieczeństwa kwasu ursodeoksycholowego (UDCA) wykazała brak istotnych zagrożeń toksykologicznych w standardowych badaniach przedklinicznych. Toksyczność ostra nie ujawniła działania toksycznego nawet przy wysokich dawkach, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach podprzewlekłych na małpach zaobserwowano hepatotoksyczność manifestującą się zmianami enzymatycznymi i morfologicznymi wątroby, jednak efekt ten jest przypisywany metabolitowi – kwasowi litocholowemu, który u ludzi ulega detoksykacji, co eliminuje ryzyko kliniczne. Długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały potencjału rakotwórczego, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania mutagennego.
choroby dróg żółciowych, detoksykacja, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, enzym wątrobowy, farmakologia bezpieczeństwa, hepatotoksyczność, kwas litocholowy, kwas ursodeoksycholowy, martwica hepatocytów, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proliferacja przewodów żółciowych, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność podprzewlekła, toksyczność wielokrotnego podania, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranigast 0,5 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne potwierdzają bezpieczeństwo stosowania ranitydyny w dawce 0,5 mg/ml w postaci roztworu do infuzji. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zaburzeń funkcji życiowych, a wielokrotne podawanie leku nie spowodowało znaczących działań niepożądanych ani niekorzystnych zmian w parametrach biochemicznych, hematologicznych i histopatologicznych. Analizy genotoksyczności, obejmujące testy in vitro i in vivo, nie potwierdziły mutagennego ani genotoksycznego działania ranitydyny. Długoterminowe badania karcynogenności, przeprowadzone na modelach zwierzęcych z dawkami wielokrotnie przekraczającymi terapeutyczne, nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie histopatologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał karcynogenny, produkt leczniczy, ranitydyna, roztwór do infuzji, rozwój embrionalny, rozwój płodu, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Terlipressin SUN 0,1 mg/ml
Przedkliniczne badania Terlipressin SUN (0,1 mg/ml) wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa pod względem toksyczności ostrej i przewlekłej oraz braku potencjału mutagennego. Ocena skutków podania pojedynczych i wielokrotnych dawek nie ujawniła istotnych zagrożeń przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami klinicznymi. Objawy obserwowane u zwierząt były związane głównie z farmakologicznym działaniem terlipresyny na mięśnie gładkie, co potwierdza jej przewidywalny i kontrolowany profil bezpieczeństwa.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmisartan Medical Valley 80 mg
Badania przedkliniczne telmisartanu wykazały istotne zmiany hematologiczne, takie jak zmniejszenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu u szczurów i psów, co wskazuje na potencjalne ryzyko niedokrwistości. Zaobserwowano również zaburzenia funkcji nerek, w tym wzrost stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny oraz poszerzenie z zanikiem kanalików nerkowych, co wymaga monitorowania funkcji nerek u pacjentów. Ponadto, podwyższone stężenie potasu w surowicy (hiperkaliemia) jest zgodne z mechanizmem działania antagonistów receptora angiotensyny II. W przewodzie pokarmowym stwierdzono nadżerki, owrzodzenia i zmiany zapalne błony śluzowej żołądka, co może przekładać się na działania niepożądane u ludzi. Zmiany w układzie renina-angiotensyna, takie jak zwiększona aktywność reninowa osocza oraz przerost aparatu przykłębuszkowego, prawdopodobnie nie mają istotnego znaczenia klinicznego.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerek, azot mocznikowy, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, erytrocyt, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, hiperkaliemia, in vitro, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, nadżerka, owrzodzenie, potas w surowicy, potencjał kancerogenny, stan zapalny, telmisartan, teratogenność, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – TamisPRAS 0,4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne tamsulosyny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu TamisPRAS, obejmowały testy ostrej i przewlekłej toksyczności na myszach, szczurach i psach, wykazując profil toksyczności zgodny z farmakologicznym działaniem antagonistów receptorów α1-adrenergicznych. W badaniach na psach podawano bardzo duże dawki, co skutkowało zmianami w zapisie EKG, jednak uznano je za klinicznie nieistotne. Kompleksowa ocena genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazała mutagennego ani klastogennego potencjału tamsulosyny. Długoterminowe badania rakotwórczości na myszach i szczurach wykazały zwiększoną proliferację w gruczołach mlekowych samic, powiązaną z hiperprolaktynemią i występującą jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co uznano za klinicznie nieistotne.
antagonista receptorów α1-adrenergicznych, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, elektrokardiogram, gruczoł mlekowy, hiperprolaktynemia, potencjał genotoksyczny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, tamsulosyny chlorowodorek, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zmiana proliferacyjna