działanie rakotwórcze
Działanie rakotwórcze (kancerogenne) to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do indukowania procesu nowotworowego. Substancje o takim działaniu nazywane są kancerogenami lub karcynogenami. Mogą one inicjować mutacje w DNA, promować proliferację komórek nowotworowych lub działać jako kofaktory w procesie kancerogenezy.
Mechanizm działania rakotwórczego obejmuje najczęściej uszkodzenie materiału genetycznego komórki, zaburzenia w procesach naprawy DNA, indukcję stresu oksydacyjnego, aktywację onkogenów lub inaktywację genów supresorowych nowotworów. Kancerogeny mogą działać bezpośrednio lub po metabolicznej aktywacji w organizmie.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje rakotwórcze w pięciu grupach, od udowodnionego działania rakotwórczego u ludzi (grupa 1), przez prawdopodobne (grupa 2A) i możliwe (grupa 2B), do niesklasyfikowanych pod względem rakotwórczości (grupa 3) oraz prawdopodobnie nierakotwórczych (grupa 4). Do znanych kancerogenów należą m.in. azbest, niektóre wirusy (np. HPV), promieniowanie jonizujące, aflatoksyny czy związki zawarte w dymie tytoniowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – X-Systo 400 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne chlorowodorku piwmecylinamu, substancji czynnej leku X-Systo, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie substancji zwierzętom laboratoryjnym nie spowodowało istotnych objawów toksyczności narządowej, a zmiany były odwracalne po zakończeniu terapii. Ponadto, testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe in vitro oraz aberracje chromosomowe i testy in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego. Badania reprodukcyjne nie potwierdziły teratogenności, embriotoksyczności ani upośledzenia funkcji rozrodczych przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane u ludzi.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie toksykologiczne, chlorowodorek piwmecylinamu, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, materiał genetyczny, mutacja genowa in vitro, ośrodkowy układ nerwowy, piwmecylinam, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Silimax 70 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sylimaryny obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Wartości LD50 po podaniu dożylnym wynosiły 400 mg/kg u myszy, 385 mg/kg u szczurów, 140 mg/kg u królików i psów, natomiast po podaniu doustnym u szczurów LD50 wynosiła aż 10 000 mg/kg, co wskazuje na znacząco niższą toksyczność przy tej drodze podania. Badania wielokrotnych dawek nie wykazały istotnych zagrożeń, potwierdzając dobry profil bezpieczeństwa sylimaryny przy długotrwałym stosowaniu, co jest kluczowe w terapii chorób wątroby.
badanie farmakologiczne, bezpieczeństwo stosowania leku, choroba wątroby, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, indukcja nowotworu, LD50, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał karcynogenny, sylimaryna, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczny wpływ - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Virgan 1,5 mg/g żel do oczu 1,5 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gancyklowiru, substancji czynnej preparatu Virgan 1,5 mg/g żel do oczu, wykazały, że działanie rakotwórcze pojawia się jedynie po długotrwałej ekspozycji ogólnoustrojowej przy dawce 20 mg/kg doustnie, co stanowi ponad 50-krotność dawki wchłanianej przez pacjentów stosujących żel okulistyczny. Potencjał genotoksyczny potwierdzono w 3 z 5 testów, jednak przy dawkach wielokrotnie przekraczających ekspozycję kliniczną (np. 7500- i 15000-krotność dawki wchłanianej). W badaniach na zwierzętach wykazano toksyczność układu rozrodczego i zaburzenia płodności przy dawkach ogólnoustrojowych wielokrotnie wyższych niż te osiągane podczas stosowania preparatu Virgan (od 12- do 3000-krotności dawki wchłanianej). Teratogenność stwierdzono u królików przy dawce 100-krotnie wyższej niż ekspozycja kliniczna.
badania przedkliniczne, dysfunkcja układu rozrodczego, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, gancyklowir, genotoksyczność, profil bezpieczeństwa, teratogenność, test mikrojąderkowy, toksyczność miejscowa, toksyczność układu rozrodczego, wpływ na reprodukcję, zaburzenia płodności, zaburzenia rozrodcze, żel do oczu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Plantagis 2,17 g/5 ml
Preparat Plantagis, zawierający wyciąg z liści babki lancetowatej (Plantaginis lanceolatae folii extractum) w stężeniu 2,17 g/5 ml (4,34 g wyciągu w 10 ml syropu), nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest wyników badań oceniających toksyczność ostrą, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na reprodukcję i rozwój. Wyciąg przygotowany jest w proporcji 1:7, z użyciem mieszaniny wody i etanolu (95:5) jako rozpuszczalnika ekstrakcyjnego.
Ocena bezpieczeństwa preparatu Plantagis powinna opierać się przede wszystkim na danych klinicznych oraz doświadczeniu wynikającym z tradycyjnego stosowania babki lancetowatej, ze względu na brak szczegółowych badań przedklinicznych. W analizie profilu bezpieczeństwa należy również uwzględnić obecność substancji pomocniczych, takich jak 65,5 mg benzoesanu sodu, 200 mg etanolu oraz 7,99 g sacharozy w 10 ml syropu, które mogą mieć znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z przeciwwskazaniami do tych składników.
babka lancetowata, badanie przedkliniczne, benzoesan sodu, bezpieczeństwo stosowania, dane przedkliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, profil bezpieczeństwa, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję, wyciąg z liści babki lancetowatej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Depakine Chronosphere 250 (166,76 mg + 72,61 mg)/sasz.
Przedkliniczne badania walproinianu, składnika leku Depakine Chronosphere, wykazały brak działania mutagennego w testach in vitro na bakteriach i komórkach chłoniaka myszy oraz brak indukcji naprawy DNA w hepatocytach szczura. W badaniach in vivo doustne podanie walproinianu nie powodowało aberracji chromosomowych w szpiku kostnym szczurów ani dominujących cech letalnych u myszy, natomiast dootrzewnowe wstrzyknięcie zwiększało uszkodzenia DNA u gryzoni. W badaniach klinicznych obserwowano zwiększoną wymianę chromatyd siostrzanych u pacjentów z padaczką leczonych walproinianem, jednak znaczenie kliniczne tych zmian pozostaje nieustalone. Dane niekliniczne nie wskazują na potencjał rakotwórczy substancji, co potwierdzają konwencjonalne badania dotyczące działania kancerogennego.
aberracja chromosomowa, badanie płodności, dawka teratogenna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, niepłodność męska, nieprawidłowa spermatogeneza, NOAEL, padaczka, pękanie DNA, potencjał kancerogenny, szpik kostny, uszkodzenie chromosomu, wada rozwojowa, walproinian, wymiana chromatyd siostrzanych, zaburzenie zachowania, zanik jąder, zmiana chromosomowa, zmiana histopatologiczna, zmiana morfologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hemorol –
Produkt leczniczy Hemorol w postaci czopków zawiera benzokainę (100 mg), wyciągi roślinne (80 mg z ziela żarnowca, kory kasztanowca, kłącza pięciornika i ziela krwawnika, 50 mg z kwiatu rumianku) oraz wyciąg z korzenia pokrzyku zawierający 0,20 mg atropiny. Pomimo braku dedykowanych badań toksyczności przedklinicznej całego preparatu, poszczególne składniki mają udokumentowany profil bezpieczeństwa. Atropina, ze względu na wąski indeks terapeutyczny, może budzić obawy, jednak jej miejscowe podanie doodbytnicze ogranicza ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Preparat zawiera także glicerol (150-159 mg na czopek), co może mieć znaczenie u pacjentów z określonymi schorzeniami.
atropina, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, benzokaina, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, glicerol, potencjał genotoksyczny, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność przedkliniczna, toksyczność przewlekła, toksyczność subchroniczna, wąski indeks terapeutyczny, wpływ na rozrodczość, wyciąg z pokrzyku, wyciąg z rumianku, wyciąg złożony - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amotaks 500 mg/5 ml
Produkt leczniczy Amotaks, zawierający amoksycylinę w postaci amoksycyliny trójwodnej, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy, co wskazuje na niski potencjał ryzyka podczas stosowania terapeutycznego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły efektów toksycznych przy zalecanych dawkach, a badania genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego ani genotoksycznego działania amoksycyliny. Ponadto, ocena wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa nie wykazała negatywnych efektów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w kontekście reprodukcyjnym.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polvertic 8 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne betahistyny dichlorowodorku, substancji czynnej Polvertic, obejmowały długoterminową ocenę bezpieczeństwa na psach (6 miesięcy) i szczurach albinosach (18 miesięcy) przy dawkach od 2,5 do 120 mg/kg m.c. Wyniki nie wykazały istotnych działań toksycznych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu wielokrotnym. Dodatkowo, testy genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a badania kariogenności na szczurach potwierdziły brak właściwości rakotwórczych betahistyny. Ocena teratogenności na ciężarnych królikach nie wykazała negatywnego wpływu na rozwój płodu, wskazując na brak ryzyka wad rozwojowych.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, betahistyna dichlorowodorek, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kariogenność, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada rozwojowa, wpływ na rozwój płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Blocard 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Blocard zawierającego 2,5 mg bisoprololu fumaranu wykazały brak istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu terapeutycznym. Testy farmakologiczne, toksyczności ostrej i przewlekłej, a także badania genotoksyczności, mutagenności i potencjalnego działania rakotwórczego nie ujawniły negatywnego wpływu substancji czynnej na organizm. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego, a jego wpływ na rozrodczość zwierząt laboratoryjnych był neutralny, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w dawkach klinicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Akineton 5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa biperydenu mleczanu, substancji czynnej produktu Akineton 5 mg/ml (roztwór do wstrzykiwań), obejmują ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego oraz wpływu na reprodukcję. Badania toksyczności przewlekłej na szczurach i psach nie wykazały toksyczności narządowej, co wskazuje na dobry profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły mutagenności ani zdolności do wywoływania aberracji chromosomalnych. Jednakże brak jest długoterminowych badań dotyczących potencjału rakotwórczego biperydenu u zwierząt doświadczalnych. Informacje dotyczące toksyczności ostrej oraz przypadków przedawkowania znajdują się w punkcie 4.9 Charakterystyki Produktu Leczniczego.
aberracja chromosomalna, bezpieczeństwo stosowania, bezpieczeństwo stosowania leku, biperyden mleczan, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, karmienie piersią, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przedawkowanie leku, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Czynnik krzepnięcia VIII – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Czynnik krzepnięcia VIII, będący endogennym białkiem osocza, odgrywa kluczową rolę w hemostazie i jest stosowany w postaci koncentratów pozyskiwanych z ludzkiego osocza. Produkty te poddawane są procesom oczyszczania i inaktywacji wirusów (np. metodą rozpuszczalnik/detergent z użyciem TNBP i polisorbat 80), co zapewnia ich bezpieczeństwo przy zachowaniu pełnej aktywności biologicznej. Badania toksyczności jednorazowego i wielokrotnego podawania czynnika VIII w modelach zwierzęcych nie wykazały działań toksycznych, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających zalecane wartości na kilogram masy ciała. Ograniczenia metodologiczne, takie jak immunogenność białka w modelach heterologicznych, wpływają na interpretację wyników badań przedklinicznych, jednak dostępne dane nie wskazują na ryzyko mutagenności ani onkogenności czynnika VIII.
badanie toksyczności, białko endogenne, białko heterologiczne, czynnik krzepnięcia VIII, czynnik von Willebranda, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, endogenny czynnik VIII, immunogenność, inaktywacja wirusów, koncentrat czynnika VIII, krzepnięcie krwi, łożysko naczyniowe, ludzkie osocze, metoda rozpuszczalnik/detergent, polisorbat 80, przeciwciała przeciwko obcemu białku, tolerancja miejscowa, tri-n-butylofosforan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bupropion Neuraxpharm 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bupropionu chlorowodorku wykazały brak negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży oraz rozwój płodowy u szczurów przy dawkach odpowiadających maksymalnym dawkom zalecanym u ludzi. U królików, przy dawkach do 7-krotnie wyższych niż maksymalne dawki ludzkie (obliczane na podstawie mg/m²), zaobserwowano jedynie nieznaczony wzrost częstości zaburzeń układu szkieletowego, takich jak dodatkowe żebro piersiowe i opóźnione kostnienie paliczków, a także zmniejszenie masy ciała płodów przy dawkach toksycznych dla ciężarnych samic. W badaniach toksyczności ogólnej u zwierząt (szczury, psy) dawki wielokrotnie przekraczające dawki terapeutyczne u ludzi wywoływały objawy neurologiczne (ataksyę, drgawki), osłabienie, drżenia, wymioty oraz zwiększoną śmiertelność, przy czym narażenie ogólnoustrojowe zwierząt było porównywalne do ludzkiego dzięki indukcji enzymów, która u ludzi nie występuje.
ataksja, bupropion chlorowodorek, drgawki, drżenia, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, indukcja enzymów wątrobowych, kancerogenność, narażenie ogólnoustrojowe, objawy toksyczności, opóźnione kostnienie, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodowy, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia układu szkieletowego - Leksykon substancji czynnych
N,N’-difenylo-parafenylenodiamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
N,N’-difenylo-parafenylenodiamina jest składnikiem preparatu TRUE Test 36, stosowanego w testach płatkowych do wykrywania alergii kontaktowych. W preparacie dawka tej substancji wynosi 75 μg/cm² (61 μg/płatek), co stanowi dawkę diagnostyczną znacznie niższą niż stosowane w badaniach przedklinicznych. Dane przedkliniczne nie wskazują na szczególne ryzyko toksyczne, choć niektóre pochodne parafenylenodiamin wykazywały działanie rakotwórcze w modelach zwierzęcych. Jednakże warunki tych badań (wysokie dawki, długotrwała ekspozycja) różnią się istotnie od krótkotrwałej, jednorazowej ekspozycji podczas testów płatkowych (typowo 48 godzin). Analiza bezpieczeństwa stosowania N,N’-difenylo-parafenylenodiaminy w diagnostyce alergologicznej uwzględnia niską dawkę, krótki czas ekspozycji oraz fakt, że codzienna ekspozycja na tę substancję może być większa niż podczas testu. W związku z tym potencjalne ryzyko rakotwórcze obserwowane w badaniach na zwierzętach nie przekłada się na istotne zagrożenie kliniczne dla pacjentów. Całościowa ocena danych przedklinicznych potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa tej substancji w preparacie TRUE Test 36, pod warunkiem przestrzegania standardowych procedur wykonywania testów płatkowych.
alergia kontaktowa, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, diagnostyka alergologiczna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, mieszanina czarnej gumy, N, N-cykloheksylo-N’-fenylo-parafenylenodiamina, N-izopropylo-N’-fenylo-parafenylenodiamina, N’-difenylo-parafenylenodiamina, pochodna parafenylenodiaminy, profil bezpieczeństwa, test płatkowy, TRUE Test 36 - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nitresan 20 mg 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa nitrendypiny, substancji czynnej leku Nitresan, obejmują szeroki zakres badań toksykologicznych, genotoksyczności, kancerogenności oraz wpływu na reprodukcję. Badania te, przeprowadzone na różnych modelach zwierzęcych, wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ocena toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniła szczególnych efektów niepożądanych, a testy genotoksyczności i kancerogenności potwierdziły brak działania mutagennego i rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach nie stwierdzono działania embriotoksycznego ani teratogennego, co jest istotne w kontekście stosowania leku u kobiet w ciąży, choć zaleca się odniesienie do danych klinicznych i zaleceń SPC.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, dysfagia, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, nadciśnienie tętnicze, nitrendypina, rozwój płodu, stosowanie w ciąży, toksyczność ostra, toksyczność ostrej dawki, toksyczność przewlekła, układ kostny, właściwość kancerogenna, właściwość mutagenna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Osporil 4 mg/100 ml
Badania przedkliniczne kwasu zoledronowego, substancji czynnej leku Osporil, wykazały dobry profil bezpieczeństwa przy stosowaniu klinicznym. W badaniach toksyczności ostrej ustalono dawki LD0 odpowiednio 10 mg/kg u myszy i 0,6 mg/kg u szczurów, wskazując na różnice międzygatunkowe. Krótkoterminowe podawanie dożylne i podskórne w dawkach do 0,02 mg/kg/dobę było dobrze tolerowane u szczurów i psów, a długoterminowe podawanie w dawkach 0,001 mg/kg/dobę (szczury) i 0,005 mg/kg co 2-3 dni (psy) przez okres do 52 tygodni nie wywoływało istotnych objawów toksyczności. Najczęstszym efektem farmakologicznym była zwiększona grubość pierwotnej warstwy gąbczastej kości długich, co odzwierciedla hamowanie resorpcji kostnej przez osteoklasty. Wąski margines bezpieczeństwa zaobserwowano w odniesieniu do funkcji nerek, jednak dawki NOAEL po podaniu jednorazowym (1,6 mg/kg) i wielokrotnym (0,06-0,6 mg/kg/dobę) nie wskazywały na nefrotoksyczność przy dawkach klinicznych.
badanie przedkliniczne, dystocja, działanie mutagenne, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja hematopoetyczna, funkcja nerek, kwas zoledronowy, osteoklast, podanie dożylne, podanie podskórne, podanie wielokrotne, przewód pokarmowy, resorpcja tkanki kostnej, tkanka kostna, toksyczność długookresowa, toksyczność ostra, warstwa gąbczasta - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lakcid Intima nie mniej niż 10^8 CFU + nie mniej niż 10^8 CFU
Produkt leczniczy Lakcid Intima w postaci kapsułek dopochwowych zawiera szczepy Lactobacillus gasseri DSM 14869 oraz Lactobacillus rhamnosus DSM 14870, każdy w dawce nie mniejszej niż 10⁸ CFU. Ze względu na fakt, że są to bakterie kwasu mlekowego naturalnie występujące w prawidłowej mikroflorze pochwy i uznane za bezpieczne (GRAS), nie wymaga się standardowych badań przedklinicznych dotyczących toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, karcinogenności ani wpływu na reprodukcję i rozwój. Taki brak wymagań wynika z charakteru produktu i jego składu, co jest zgodne z aktualnymi wytycznymi organów regulacyjnych dla probiotyków pochodzących z naturalnej mikroflory. Lakcid Intima jest wskazany do stosowania dopochwowego w celu uzupełnienia i przywrócenia prawidłowej mikroflory pochwy, co ma istotne znaczenie w profilaktyce i terapii zaburzeń mikrobioty pochwy. Podawanie szczepów Lactobacillus gasseri i Lactobacillus rhamnosus w dawce co najmniej 10⁸ CFU pozwala na skuteczne wsparcie homeostazy mikrobiologicznej pochwy, co może przyczyniać się do zmniejszenia ryzyka infekcji oraz poprawy stanu zdrowia intymnego pacjentek. Produkt ten stanowi bezpieczną i celowaną interwencję probiotyczną w ginekologii.
- Leksykon substancji czynnych
Chloramfenikol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chloramfenikol, obecny w maściach Detreomycyna 1% (10 mg/g) oraz Detreomycyna 2% (20 mg/g), wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego przy minimalnej absorpcji ogólnoustrojowej po aplikacji miejscowej. Stężenia chloramfenikolu w surowicy po miejscowym stosowaniu są co najmniej 100-krotnie niższe niż te, które mogłyby wywołać działania niepożądane systemowe. Badania przedkliniczne nie wykazały kardiotoksyczności, neurotoksyczności ani nefrotoksyczności po dożylnym podaniu. Analizy in vitro wskazały cytotoksyczność jedynie dla wybranych metabolitów chloramfenikolu (nitrozochloramfenikol, dehydrochloramfenikol, NAP-chloramfenikol) w zakresie stężeń 2×10⁻⁶ do 2×10⁻³ mol/l, podczas gdy sam chloramfenikol oraz inne metabolity (glukuronian, pochodne alkoholowe) nie wykazywały takiego działania.
absorpcja ogólnoustrojowa, anemia aplastyczna, aplikacja miejscowa, badanie farmakokinetyczne, badanie toksyczności, chloramfenikol, cytotoksyczność, dehydrochloramfenikol, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, glukuronian chloramfenikolu, kardiotoksyczność, maść, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, nitrozochloramfenikol, spektrum przeciwbakteryjne, szpik kostny, wady rozwojowe płodu, wbudowywanie tymidyny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Runaplax 10 mg
Przedkliniczne badania rywaroksabanu, substancji czynnej leku Runaplax, wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy dawkach terapeutycznych. Testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Toksyczność ostra po jednorazowym podaniu nie wskazała na specyficzne ryzyko, a działania obserwowane przy wielokrotnym podaniu wiązały się głównie z mechanizmem przeciwkrzepliwym (inhibicja czynnika Xa). Badania fototoksyczności i genotoksyczności nie wykazały zagrożeń, a długoterminowe testy rakotwórczości nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów nawet przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej dawki kliniczne.
aberracje chromosomowe, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, kostnienie, mutacje genowe, nowotwory, odpowiedź immunologiczna, powikłania krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, uszkodzenie DNA, wady rozwojowe, właściwości przeciwkrzepliwe, zagrożenie onkogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitaminum E 400 mg Hasco 400 mg
All-rac-α-tokoferylu octan, substancja czynna preparatu VITAMINUM E 400 mg HASCO, wykazuje niski potencjał toksyczny w badaniach przedklinicznych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa stosowania. Nie stwierdzono działania teratogennego, co jest istotne w kontekście podawania preparatu kobietom w wieku rozrodczym. Ponadto, dane niekliniczne nie wskazują na właściwości rakotwórcze ani mutagenne tej substancji, co podkreśla jej bezpieczeństwo w długoterminowej terapii.
all-rac-α-tokoferylu octan, badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt genotoksyczny, model zwierzęcy, potencjał toksyczny, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, wady rozwojowe płodu, właściwości karcynogenne, właściwości mutagenne - Leksykon substancji czynnych
Alfuzosyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Alfuzosyna chlorowodorek, substancja czynna w lekach takich jak Alfabax, Alfurion, Alfuzostad, Alugen oraz Dalfaz, została poddana standardowym badaniom przedklinicznym oceniającym bezpieczeństwo jej stosowania. Badania obejmowały ocenę toksyczności przy wielokrotnym podawaniu, genotoksyczności, karcinogenności oraz toksyczności reprodukcyjnej. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka, w tym braku potencjału do uszkodzeń DNA, działania rakotwórczego czy negatywnego wpływu na płodność i rozwój płodu. W dokumentacjach poszczególnych produktów leczniczych występują różnice w szczegółowości przedstawianych danych, jednak ogólnie potwierdzają one bezpieczeństwo długotrwałego stosowania alfuzosyny.
alfuzosyna chlorowodorek, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie karcinogenności, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, długotrwała ekspozycja, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, potencjał karcinogenny, profil bezpieczeństwa, przebieg ciąży, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doxanorm 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa doksazosyny, substancji czynnej leku Doxanorm, nie wykazały działania karcynogennego ani mutagennego. Długotrwałe badania karcynogenezy na szczurach i myszach, z dawkami do 40 mg/kg mc./dobę i 120 mg/kg mc./dobę odpowiednio, co odpowiada ekspozycji AUC odpowiednio 8- i 4-krotnie wyższej niż u ludzi stosujących maksymalną dawkę 16 mg/dobę, nie ujawniły potencjału rakotwórczego. Badania mutagenności potwierdziły brak efektów mutagennych na poziomie chromosomalnym i subchromosomalnym, co podkreśla korzystny profil bezpieczeństwa genotoksycznego mezylanu doksazosyny.
- Leksykon substancji czynnych
Apis mellifica – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Apis mellifica, obecna w preparacie Angin-Heel SD w homeopatycznej potencji D4 (30 mg na tabletkę), jest pozyskiwana z jadów pszczoły miodnej (Apis mellifera). Dokumentacja produktu nie zawiera szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa tej substancji, co oznacza brak standardowych badań toksykologicznych, takich jak ocena toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, genotoksyczności, karcinogenności czy wpływu na reprodukcję. Potencja D4 odpowiada rozcieńczeniu 1:10 000, co teoretycznie minimalizuje ryzyko działań niepożądanych związanych z jadem pszczelim, jednak brak danych uniemożliwia precyzyjną ocenę profilu bezpieczeństwa Apis mellifica w tym preparacie.
Angin-Heel SD, apis mellifica, arnica montana, atropa bella-donna, badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, hepar sulfuris, hydrargyrum bicyanatum, jad pszczeli, phytolacca americana, potencja homeopatyczna, potencjał genotoksyczny, preparat homeopatyczny, profil bezpieczeństwa, rozcieńczenie dziesiętne, rozcieńczenie homeopatyczne, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramlolan 2,5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Ramlolan zawiera ramipryl oraz amlodypinę, dla których przeprowadzono obszerne badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania. Ramipryl wykazał brak ostrej toksyczności przy podawaniu doustnym u gryzoni i psów, natomiast w badaniach przewlekłych zaobserwowano zmiany elektrolitowe w osoczu, modyfikacje obrazu krwi oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp przy dawce 250 mg/kg/dobę. Dawki bezpieczne ustalono na poziomie 2,0 mg/kg/dobę dla szczurów, 2,5 mg/kg/dobę dla psów oraz 8,0 mg/kg/dobę dla małp. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności, jednak podawanie ramiprylu w dawkach ≥50 mg/kg mc. samicom szczurów w ciąży i laktacji powodowało nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Testy mutagenności nie potwierdziły działania genotoksycznego ramiprylu.
amlodypina, aparat przykłębuszkowy, działanie rakotwórcze, elektrolit osocza, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, miedniczka nerkowa, mutagenność, obraz krwi, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ramipryl, Ramlolan, spermatyda, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerki, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Leflunomid Egis 20 mg
Badania przedkliniczne leflunomidu wykazały istotne działania toksyczne, zwłaszcza w obrębie układu hematologicznego, obejmujące niedokrwistość, leukopenię, trombocytopenię oraz zaburzenia funkcji szpiku kostnego, co jest konsekwencją hamowania syntezy DNA. Toksyczność dotyczyła również narządów takich jak serce, wątroba, rogówka oraz układ oddechowy, a zmiany te mogły być wtórne do immunosupresji indukowanej przez lek. Działania toksyczne obserwowano przy dawkach odpowiadających terapeutycznym u ludzi, co podkreśla konieczność monitorowania pacjentów. W badaniach genotoksyczności sam leflunomid nie wykazywał mutagenności, jednak jego metabolit 4-trifluorometyloanilina (TFMA) wykazał potencjał genotoksyczny in vitro, choć kliniczne znaczenie tych wyników pozostaje niejasne.
4-trifluorometyloanilina, chłoniak złośliwy, ciałka Heinza, ciałka Howell-Jolly’ego, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja hematopoetyczna, genotoksyczność, gruczolak oskrzelikowo-pęcherzykowy, immunosupresja, leflunomid, leukopenia, mutacja punktowa, niedokrwistość, potencjał mutagenny, rak płuca, synteza DNA, szpik kostny, toksyczność ostra i przewlekła, trombocytopenia, układ hematologiczny, układ limfatyczny, układ pokarmowy, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin MSN 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące rozuwastatyny obejmują kompleksowe badania bezpieczeństwa farmakologicznego, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Nie wykazano istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek u zwierząt zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie (myszy, szczury, psy), pęcherzyku żółciowym (psy) oraz jądrach (małpy, psy) przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej. Wątroba u małp nie wykazywała takich zmian, co sugeruje różnice międzygatunkowe. Nie przeprowadzono jednak szczegółowych badań wpływu na kanał potasowy hERG, co pozostawia lukę w ocenie potencjalnych zaburzeń repolaryzacji mięśnia sercowego.
badanie genotoksyczności, badanie kompleksowe, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, efekt toksyczny, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, repolaryzacja mięśnia sercowego, różnica międzygatunkowa, rozuwastatyna, toksyczność leku, wskaźnik przeżycia, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Menero MED 2,5 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Menero MED, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo stosowania, obejmujące toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, kancerogenność oraz wpływ na reprodukcję. W badaniach na szczurach i myszach, podawano dawki do 1000 mg/kg mc./dobę, nie wykazując działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. Dawka 30 mg/kg mc./dobę u szczurów uznano za bezpieczną w kontekście rozwoju przed- i pourodzeniowego, a AUC u ciężarnych szczurów była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Ponadto, badania na szczurach nie wykazały zaburzeń płodności, co jest istotne dla pacjentów w wieku reprodukcyjnym.
AUC, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakodynamika, kancerogenność, nabłonek kanalików nasiennych, pole pod krzywą stężenia, potencjał genotoksyczny, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na reprodukcję, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klipal 300 mg + 25 mg
Badania niekliniczne produktu leczniczego Klipal, zawierającego 300 mg paracetamolu i 25 mg kodeiny fosforanu półwodnego, wykazały, że toksyczność obserwowano jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną ekspozycję u ludzi, co wskazuje na niskie ryzyko kliniczne. Paracetamol w wysokich dawkach wykazuje toksyczność narządową, głównie na wątrobę i nerki, oraz potencjalne zaburzenia płodności, takie jak zanik jąder, zmniejszenie masy jąder, redukcję liczby i ruchliwości plemników oraz zwiększenie liczby nieprawidłowości plemników u szczurów. Mutagenność paracetamolu jest niejednoznaczna – brak działania mutagennego w układach bakteryjnych, ale potencjalna genotoksyczność w układach ssaków, z mieszanymi wynikami badań in vivo. W badaniach rakotwórczości zaobserwowano niejednoznaczne oznaki białaczki u samic szczurów, natomiast u myszy nie stwierdzono działania rakotwórczego przy dawkach 600, 3000 i 6000 ppm.
badanie genotoksyczności, badanie mutagenności, białaczka z komórek jednojądrzastych, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, nieprawidłowość główki plemnika, opóźnienie kostnienia, organogeneza, paracetamol i kodeina, potencjał rakotwórczy, przepuklina oponowo-mózgowa, ruchliwość plemników, stężenie testosteronu, szczelina czaszki, toksyczne działanie na wątrobę i nerki, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, zagnieżdżanie zarodka, zanik jąder, zwyrodnienie jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Evertas 9,5 mg/24 h
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywastygminy w systemie transdermalnym Evertas obejmowały wielokrotne podawanie doustne i miejscowe na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, króliki, psy, świnie miniaturowe). Nie wykazano toksyczności narządowej, a obserwowane efekty wiązały się z nasilonym działaniem farmakologicznym. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego, z wyjątkiem aberracji chromosomalnych w ludzkich limfocytach przy dawce 104-krotnie przekraczającej kliniczne narażenie. Badania rakotwórczości na myszach i szczurach nie wykazały działania kancerogennego nawet przy maksymalnych tolerowanych dawkach, a narażenie zwierząt było porównywalne do narażenia klinicznego u ludzi. Riwastygmina przenika przez łożysko i do mleka, jednak nie wykazano działania teratogennego w badaniach doustnych na szczurach i królikach.
aberracja chromosomalna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie teratogenności, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, limfocyt obwodowy, obrzęk spojówek, obrzęk spojówki, przenikanie przez łożysko, reakcja fototoksyczna, rumień skóry, rywastygmina, system transdermalny, test mikrojąderkowy, toksyczność narządowa, zmętnienie rogówki, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Cytarabina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania cytarabiny, substancji czynnej w lekach takich jak Alexan, Cytarabina Accord, Cytarabine Kabi oraz Cytosar, wykazały istotne działania toksyczne, które mają znaczenie kliniczne. Głównym efektem toksycznym zależnym od dawki jest mielosupresja, manifestująca się megaloblastozą, retikulocytopenią, leukopenią i trombocytopenią, obserwowana u wszystkich badanych gatunków. Narządy szczególnie narażone na toksyczność to wątroba, nerki oraz mózg. Cytarabina wykazuje działanie genotoksyczne (mutagenne i klastogenne), potwierdzone zarówno in vitro, jak i in vivo, powodując uszkodzenia chromosomów, w tym pęknięcia chromatyd. W okresie organogenezy u gryzoni substancja ta wykazuje działanie embriotoksyczne i teratogenne, a także toksyczność rozwojową, szczególnie uszkodzenie rozwijającego się mózgu w okresie odpowiadającym trzeciemu trymestrowi ciąży u człowieka.
cytarabina, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, leukopenia, megaloblastoza, mielosupresja, nieprawidłowości nasienia, pęknięcie chromatydy, retikulocytopenia, toksyczność narządowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność rozwojowa, trombocytopenia, uszkodzenie chromosomów, uszkodzenie mózgu - Leksykon substancji czynnych
Sodu askorbinian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne dane dotyczące sodu askorbinianu, stosowanego w preparatach oczyszczających jelito takich jak Moviprep i Plenvu, wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz działania rakotwórczego nie wykazały istotnego potencjału toksycznego tej substancji w dawkach terapeutycznych. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach, przy dawkach toksycznych dla matki odpowiadających nawet 14-krotności dawki Moviprep zalecanej u ludzi, nie zaobserwowano embriotoksyczności ani teratogenności. Podobne wyniki uzyskano dla makrogolu 3350 w produkcie Movicol, nawet przy dawkach stanowiących 20-krotność maksymalnej dawki Plenvu u ludzi.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, dawka toksyczna dla matki, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hiperfleksja kończyn, kwas askorbinowy, makrogol 3350, preparat oczyszczający jelito, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, reakcja farmakodynamiczna, rozwój zarodka, sód askorbinian, substancja czynna, układ pokarmowy, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tobramycyna SUN 300 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące tobramycyny wskazują na główne ryzyko nefrotoksyczności oraz ototoksyczności, szczególnie dotyczące nerek i narządu przedsionkowo-ślimakowego. Toksyczność obserwowano przede wszystkim przy stężeniach ogólnoustrojowych znacznie przekraczających te, które osiągane są po podaniu wziewnym w zalecanych dawkach terapeutycznych preparatu Tobramycyna SUN. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały potencjału mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku w kontekście długoterminowego stosowania.
działanie nefrotoksyczne, działanie ototoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, narząd przedsionkowo-ślimakowy, organogeneza, podanie wziewne, poronienie, potencjał genotoksyczny, stężenie ogólnoustrojowe, toksyczność reprodukcyjna, upośledzenie płodności, zachowanie rozrodcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valsacor 320 mg tabletki powlekane 320 mg
Przedkliniczne badania walsartanu wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego, genotoksycznego i rakotwórczego dla ludzi przy dawkach terapeutycznych. W badaniach na szczurach i małpach szerokonosych stosowanie dawek toksycznych (200-600 mg/kg mc./dobę), które są 6-18-krotnie wyższe niż maksymalna dawka u ludzi (320 mg/dobę przy masie 60 kg), prowadziło do hematologicznych zaburzeń (spadek erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu) oraz zmian w nerkach, takich jak wzrost stężenia mocznika i kreatyniny, rozrost kanalików nerkowych i nefropatia. Przerost komórek aparatu przykłębuszkowego obserwowany u zwierząt nie ma klinicznego znaczenia u ludzi przy dawkach terapeutycznych. Działania te są związane z farmakologicznym efektem walsartanu prowadzącym do długotrwałego niedociśnienia tętniczego.
antagonista receptora angiotensyny II, bazofilia, dawka toksyczna dla matki, dojrzewanie nerek, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, hemodynamika nerek, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktacja, liczba erytrocytów, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, oddzielenie małżowiny usznej, parametry czerwonokrwinkowe, przerost aparatu przykłębuszkowego, rozrost kanalików nerkowych, stężenie hemoglobiny, stężenie mocznika w osoczu, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, walsartan, wartość hematokrytu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xaloptic 0,05 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa latanoprostu wykazały jego wysoką tolerancję zarówno w zakresie toksyczności ogólnoustrojowej, jak i miejscowej. Margines bezpieczeństwa pomiędzy dawką leczniczą stosowaną miejscowo (około 1,5 µg/oko/dobę) a dawką wywołującą toksyczność ogólnoustrojową jest co najmniej 1000-krotny. W badaniach toksyczności ostrej podanie dożylnie dawki około 100-krotnie większej od terapeutycznej/kg masy ciała wywoływało u małp krótkotrwały skurcz oskrzeli i zwiększenie częstości oddechów. Badania toksyczności miejscowej na królikach i małpach z dawkami do 100 µg/oko/dobę (około 67-krotność dawki terapeutycznej) nie wykazały działań toksycznych, choć dawki 6 µg/oko/dobę powodowały przemijające poszerzenie szpary powiekowej. U małp obserwowano trwałe zwiększenie pigmentacji tęczówki, związane ze stymulacją melanogenezy, bez cech proliferacji, co potwierdza bezpieczeństwo tego efektu.
aberracja chromosomowa, działanie alergizujące, działanie letalne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, latanoprost, melanocyt zrębu tęczówki, nieplanowana synteza DNA, pigmentacja tęczówki, późna resorpcja, profil bezpieczeństwa leku, prostaglandyna F2α, skurcz oskrzeli, szpara powiekowa, test mikrojąderkowy, test mutacji powrotnych, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa, wytwarzanie melaniny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Sandoz 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania substancji czynnej w dawkach terapeutycznych. W badaniach na szczurach i myszach nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego przy dawkach sięgających 1000 mg/kg mc./dobę, co znacznie przekracza dawki stosowane u ludzi. Dawka niepowodująca zauważalnych efektów w rozwoju przed- i pourodzeniowym u szczurów wyniosła 30 mg/kg/dobę. Farmakokinetyka u ciężarnych szczurów wykazała AUC dla niezwiązanego tadalafilu około 18-krotnie wyższą niż u ludzi po dawce 20 mg. Badania nad płodnością nie wykazały negatywnego wpływu na samce i samice szczurów przy dawkach terapeutycznych.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, farmakodynamika leku, genotoksyczność, pole pod krzywą stężenia, rozwój przed- i pourodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po wielokrotnym podaniu, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon substancji czynnych
Kwiat pierwiosnka z kielichem – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwiat pierwiosnka z kielichem (Primula veris L. i/lub Primula elatior (L.) Hill.) jest składnikiem złożonych preparatów ziołowych, takich jak Sinupret, i wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi, a testy toksyczności ostrej nie potwierdziły bezpośrednich efektów toksycznych. Ponadto, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym wskazują na dobrą tolerancję substancji przy długotrwałym stosowaniu. Brak jest również dowodów na genotoksyczność, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego, a badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze ani rozwój płodu.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, korzeń goryczki, kwiat bzu czarnego, kwiat pierwiosnka z kielichem, Primula elatior, Primula veris, rakotwórczość, rozwój płodu, rozwój potomstwa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wyciąg złożony, ziele szczawiu, ziele werbeny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Everolimus Synthon 2,5 mg
Dane niekliniczne dotyczące ewerolimusu wskazują na brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy ekspozycji terapeutycznej, choć działania toksyczne obserwowano przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi. W badaniach przedklinicznych zidentyfikowano narządy docelowe, takie jak układ rozrodczy (zwyrodnieniowe zmiany w jądrach, zmniejszona liczba plemników, zanik macicy), płuca (zwiększona liczba makrofagów w pęcherzykach), trzustka (degranulacja i wakuolizacja komórek zewnątrzwydzielniczych, zwyrodnienie komórek Langerhansa), oczy (zmętnienia przednich szwów soczewki u szczurów) oraz nerki (nasilenie lipofuscynozy i wodonercza u szczurów i myszy). Ewerolimus zaostrzał także przebieg chorób współistniejących, takich jak przewlekłe zapalenie mięśnia sercowego, zakażenia wirusem Coxsackie, kokcydiami oraz zmiany skórne. Wpływ na płodność samców szczurów był odwracalny, przy dawkach ≥0,5 mg/kg m.c. obserwowano zmiany morfologiczne jąder, a przy 5 mg/kg zmniejszenie ruchliwości plemników i stężenia testosteronu. U samic dawki ≥0,1 mg/kg (około 4% AUC0-24h u pacjentów) powodowały zwiększoną liczbę poronień, a ewerolimus przenikał przez łożysko wykazując toksyczność embrionalną i teratogenną (np. rozszczep mostka) przy dawkach 0,3–0,9 mg/kg u szczurów oraz zwiększał resorpcje u królików.
badanie kancerogenności, degranulacja i wakuolizacja, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, ewerolimus, genotoksyczność, jądro, kancerogenność, kokcydia, komórki Langerhansa, komórki zewnątrzwydzielnicze, lipofuscyna, makrofagi pęcherzykowe, morfologia jąder, najądrze, płodność męska, poronienie, resorpcja płodu, rozszczep mostka, ruchliwość plemników, śmiertelność płodowa, testosteron w osoczu, toksyczność embrionalna, toksyczność narządowa, toksyczność zarodkowa, układ rozrodczy, wada wrodzona, wirus Coxsackie, wodonercze, zakażenie żołądkowo-jelitowe, zanik macicy, zapalenie mięśnia sercowego, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Visine Comfort 0,5 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące chlorowodorku tetryzoliny, substancji czynnej preparatu Visine Comfort (0,5 mg/ml), wskazują na dobrą tolerancję miejscową i niską toksyczność ogólnoustrojową. W badaniach toksyczności miejscowej na królikach stosowanie roztworów o stężeniach 0,25% i 0,50% (2,5 mg/ml i 5,0 mg/ml) dwa razy dziennie przez 5 dni nie wywołało podrażnienia oka. W badaniach toksyczności ostrej określono LD50 po podaniu doustnym na poziomie 420 mg/kg dla myszy oraz 785 mg/kg dla szczurów, co świadczy o relatywnie niskiej toksyczności przy przypadkowym spożyciu.
Badania toksyczności przewlekłej wykazały brak działań toksycznych u szczurów przy dawkach 10-30 mg/kg przez kilka tygodni, natomiast u małp rezus obserwowano sedację i hipnozę po dożylnym podaniu 5-10 mg/kg przez 120 dni oraz doustnym podaniu 5-50 mg/kg przez 32 tygodnie. Dawki te były wielokrotnie wyższe niż stosowane terapeutycznie w kroplach do oczu Visine Comfort (0,5 mg/ml, co odpowiada 21 µg na kroplę). Brak jest danych dotyczących potencjalnej genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozrodczość. Podsumowując, chlorowodorek tetryzoliny wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa przy miejscowym stosowaniu w dawkach terapeutycznych.
działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, krople do oczu, LD50, podrażnienie oka, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, tetryzolina chlorowodorek, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ, Visine Comfort - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumilar Duo 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne leku Sumilar Duo, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały, że ramipryl podawany doustnie w dawkach dobrze tolerowanych (2 mg/kg mc./dobę u szczurów, 2,5 mg/kg mc./dobę u psów oraz 8 mg/kg mc./dobę u małp) nie wywołuje szkodliwych efektów. Jednak wysokie dawki ramiprylu (250 mg/kg mc./dobę) prowadziły do powiększenia aparatu przykłębuszkowego u psów i małp, co wskazuje na farmakodynamiczny wpływ na struktury nerkowe. U młodych szczurów pojedyncza dawka ramiprylu może powodować nieodwracalne uszkodzenia nerek, co ma istotne implikacje dla bezpieczeństwa stosowania u dzieci. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani zaburzeń płodności, choć wysokie dawki (≥50 mg/kg mc./dobę) podawane samicom szczurów w ciąży i laktacji powodowały trwałe uszkodzenia nerek potomstwa. Ramipryl nie wykazał potencjału mutagennego w różnych testach genotoksyczności.
amlodypina, aparat przykłębuszkowy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, FSH, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, masa ciała, nieodwracalne uszkodzenie nerek, opóźnienie porodu, płodność, poszerzenie miedniczek nerkowych, przeżywalność młodych, ramipryl, spermatydy, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, właściwość teratogenna