działanie rakotwórcze
Działanie rakotwórcze (kancerogenne) to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do indukowania procesu nowotworowego. Substancje o takim działaniu nazywane są kancerogenami lub karcynogenami. Mogą one inicjować mutacje w DNA, promować proliferację komórek nowotworowych lub działać jako kofaktory w procesie kancerogenezy.
Mechanizm działania rakotwórczego obejmuje najczęściej uszkodzenie materiału genetycznego komórki, zaburzenia w procesach naprawy DNA, indukcję stresu oksydacyjnego, aktywację onkogenów lub inaktywację genów supresorowych nowotworów. Kancerogeny mogą działać bezpośrednio lub po metabolicznej aktywacji w organizmie.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje rakotwórcze w pięciu grupach, od udowodnionego działania rakotwórczego u ludzi (grupa 1), przez prawdopodobne (grupa 2A) i możliwe (grupa 2B), do niesklasyfikowanych pod względem rakotwórczości (grupa 3) oraz prawdopodobnie nierakotwórczych (grupa 4). Do znanych kancerogenów należą m.in. azbest, niektóre wirusy (np. HPV), promieniowanie jonizujące, aflatoksyny czy związki zawarte w dymie tytoniowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doxar 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa doksazosyny, substancji czynnej leku Doxar, obejmowały długotrwałe testy karcynogenności, mutagenności oraz wpływu na płodność. W badaniach karcynogenności, trwających do 24 miesięcy, stosowano maksymalne tolerowane dawki 40 mg/kg mc/dobę u szczurów oraz 120 mg/kg mc/dobę u myszy, co odpowiadało odpowiednio 8- i 4-krotnej ekspozycji AUC w porównaniu do dawki 16 mg/dobę u ludzi. Wyniki nie wykazały działania rakotwórczego. Testy mutagenności potwierdziły brak genotoksyczności, nie stwierdzając mutacji genowych ani aberracji chromosomowych po ekspozycji na doksazosynę i jej metabolity.
aberracja chromosomowa, AUC, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, doksazosyna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, karcynogeneza, maksymalna tolerowana dawka, mutacja genowa, mutagenność, odwracalność, płodność męska, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, wpływ na płodność, zmiana genetyczna, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Budesonide Easyhaler 200 mcg/dawkę
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania budezonidu nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. Farmakodynamiczne i toksykologiczne analizy potwierdziły brak negatywnego wpływu na podstawowe funkcje życiowe oraz zdrowie przy dawkach terapeutycznych, a efekty toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne zalecane. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego ani klastogennego działania, a badania długoterminowe nie potwierdziły potencjału onkogennego budezonidu.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, budezonid, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność budezonidu, glikokortykosteroid, kobieta w ciąży, pierwszy trymestr, potencjał onkogenny, rozszczep podniebienia, toksyczny wpływ na reprodukcję, wada rozwojowa, wada rozwojowa szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sytagliptyna + Metforminy chlorowodorek Reddy 50 mg + 850 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne leku zawierającego sytagliptynę i metforminę chlorowodorek wykazały brak dodatkowej toksyczności w terapii skojarzonej w porównaniu do monoterapii. W 16-tygodniowych badaniach na psach poziom NOEL dla sytagliptyny odpowiadał narażeniu około 6-krotnie wyższemu niż u ludzi, a dla metforminy około 2,5-krotnie wyższemu. U gryzoni zaobserwowano toksyczne działanie sytagliptyny na wątrobę i nerki przy narażeniu przekraczającym 58-krotność ekspozycji klinicznej, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie stwierdzono efektów toksycznych. Neurotoksyczne objawy u psów pojawiły się przy około 23-krotnym narażeniu, obejmując m.in. ataksję i drżenia, a histologicznie stwierdzono niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych. Nie wykazano genotoksyczności sytagliptyny, a działanie rakotwórcze u szczurów było związane z przewlekłym hepatotoksycznym działaniem przy bardzo wysokich dawkach (>58-krotne narażenie), co nie jest uznawane za istotne ryzyko dla ludzi ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa.
ataksja, badania farmakologiczne, dyspnea, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hepatotoksyczność, metforminy chlorowodorek, miopatia, neurotoksyczność, poziom NOEL, przenikanie do mleka, rak wątroby, terapia skojarzona, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, wady wrodzone - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Iwabradyna Synthon 7,5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne iwabradyny, obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze, nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi. Badania toksyczności reprodukcyjnej wykazały brak wpływu na płodność u samców i samic szczurów, jednak w okresie organogenezy przy dawkach terapeutycznych u ludzi zaobserwowano zwiększoną częstość wad serca u płodów szczurów oraz sporadyczne przypadki wrodzonego braku palców u królików, co wskazuje na potencjalne ryzyko teratogenne, szczególnie dotyczące układu sercowo-naczyniowego i rozwoju kończyn. W badaniach długoterminowych na psach, przy dawkach 2, 7 i 24 mg/kg/dobę przez rok, odnotowano przemijające zmiany w siatkówce, związane z farmakodynamicznym działaniem iwabradyny na prądy Ih, bez uszkodzenia struktur oka.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie farmakodynamiczne, działanie rakotwórcze, działanie terapeutyczne, działanie teratogenne, funkcja wzrokowa, genotoksyczność, iwabradyna, organogeneza, prąd If, prąd Ih aktywowany hiperpolaryzacją, profil bezpieczeństwa, siatkówka, stymulator serca, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, wada serca, wrodzony brak palców - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bunorfin 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa buprenorfiny w dawkach 2 mg i 8 mg wykazały brak istotnych klinicznie zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności po powtarzanym podaniu nie ujawniły patologicznych zmian w narządach ani odchyleń w parametrach biochemicznych i hematologicznych. Ponadto, badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały potencjału mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku Bunorfin w kontekście długoterminowego stosowania.
badania in vitro, badania in vivo, buprenorfina, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, laktacja, mutagenność, odruch postawy, okres prenatalny, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne i hematologiczne, rozwój neurologiczny, rozwój płodu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ sercowo-naczyniowy, układy organizmu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketotifen Hasco 1 mg/5 ml
Produkt leczniczy Ketotifen HASCO w postaci syropu (1 mg/5 ml) nie posiada dedykowanych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym brak jest danych z zakresu toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. Ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na danych klinicznych oraz doświadczeniu z substancją czynną – ketotifenem w postaci wodorofumaranu, który jest lekiem przeciwhistaminowym z grupy pochodnych cyproheptadyny. Brak specyficznych badań wymaga zachowania standardowych środków ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z ograniczonymi danymi klinicznymi, takich jak kobiety w ciąży i karmiące piersią.
działanie niepożądane, działanie przeciwhistaminowe, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, glikol propylenowy, ketotifen, lek przeciwalergiczny, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, profil bezpieczeństwa, sacharoza, sorbitol ciekły, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, wodorofumaran ketotyfenu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Aurovitas 10 mg
Przedkliniczne badania rywaroksabanu obejmowały szeroki zakres analiz bezpieczeństwa, w tym farmakologiczne badania bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu jednokrotnym i wielokrotnym, fototoksyczność, genotoksyczność oraz ocenę potencjalnego działania rakotwórczego. Wyniki nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka, choć w badaniach toksyczności wielokrotnych dawek zaobserwowano efekty związane z nasilonym działaniem farmakodynamicznym inhibitora czynnika Xa. U szczurów, przy ekspozycji na poziomach klinicznie istotnych, stwierdzono podwyższone stężenia immunoglobulin IgG i IgA w osoczu, co może wskazywać na immunomodulację. Badania reprodukcyjne wykazały brak wpływu na płodność samców i samic, jednak ujawniono toksyczny wpływ na rozwój zarodka i płodu, w tym zwiększone ryzyko poronień, zaburzenia kostnienia, zmiany w strukturze łożyska oraz zwiększoną częstość wad rozwojowych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diclac Lipogel 10 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diklofenaku sodowego w postaci żelu 10 mg/g (Diclac Lipogel) obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Wyniki wskazują na brak istotnych zagrożeń przy stosowaniu dawek terapeutycznych, potwierdzając dobry profil bezpieczeństwa substancji czynnej. Badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego potencjału diklofenaku. Ponadto, testy teratogenności na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki) nie ujawniły działania teratogennego, a także nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność szczurów oraz rozwój prenatalny, okołourodzeniowy i pourodzeniowy potomstwa.
diklofenak sodowy, działanie fototoksyczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uczulające, genotoksyczność, płodność, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, reakcja alergiczna, rozwój okołoporodowy, rozwój organizmu, rozwój płodu, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivertaxo 10 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa rywaroksabanu, substancji czynnej preparatu Rivertaxo, obejmowała szeroki zakres standardowych badań farmakologicznych i toksykologicznych przeprowadzonych zgodnie z międzynarodowymi wytycznymi. Badania nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu nerwowego, sercowo-naczyniowego i oddechowego przy ekspozycji odpowiadającej dawkom terapeutycznym u ludzi. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo oraz długoterminowe badania rakotwórczości nie potwierdziły potencjału genotoksycznego ani zwiększonego ryzyka nowotworów. Ponadto, rywaroksaban nie wykazywał fototoksyczności, a jego wpływ na płodność u szczurów był neutralny, choć obserwowano toksyczne efekty reprodukcyjne związane z mechanizmem przeciwkrzepliwym leku.
dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt przeciwkrzepliwy, farmakologia bezpieczeństwa, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny IgG i IgA, inhibitor czynnika Xa, mechanizm działania, powikłanie krwotoczne, reakcja fototoksyczna, rozwój nowotworu, rywaroksaban, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia - Leksykon substancji czynnych
Sertralina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne sertraliny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnych efektów toksycznych po podaniu wielokrotnym, braku genotoksyczności oraz działania rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność u samców, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania u mężczyzn w wieku rozrodczym. Fetotoksyczność obserwowana była wtórnie do toksyczności matczynej, a nie bezpośrednio na płód, co ogranicza ryzyko dla potomstwa. W badaniach na młodych szczurach podawano sertralinę w dawkach 10, 40 i 80 mg/kg mc./dobę od 21. do 56. dnia życia, obserwując odwracalne opóźnienie dojrzewania płciowego (u samców przy 80 mg/kg, u samic od 10 mg/kg), odwodnienie, zmniejszony przyrost masy ciała oraz zabarwioną wydzielinę z nosa, które ustępowały po odstawieniu leku.
badanie farmakologiczne, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie in utero, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, farmakodynamika, farmakokinetyka, fetotoksyczność, genotoksyczność, odwodnienie, opóźnienie dojrzewania płciowego, opóźnienie rozwoju, płodność, potencjał genotoksyczny, sertralina, substancja lecznicza, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, umieralność okołoporodowa, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ondansetron Accord 4 mg
Dane przedkliniczne dotyczące ondansetronu, obejmujące badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka w warunkach klinicznych. Istotnym spostrzeżeniem jest kumulacja ondansetronu i jego metabolitów w mleku samic szczurów, z współczynnikiem stężenia mleko/osocze wynoszącym 5,2:1, co sugeruje znaczącą dystrybucję do pokarmu matczynego u tego gatunku. Ta obserwacja wymaga ostrożności przy rozważaniu stosowania leku u kobiet karmiących piersią, choć bezpośrednia ekstrapolacja na ludzi jest ograniczona.
badanie elektrofizjologiczne, badanie toksyczności, choroby sercowo-naczyniowe, dystrybucja leku, działanie rakotwórcze, gen HERG, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, kanały jonowe serca, karcynogenność, kumulacja w mleku, ondansetron, potencjał czynnościowy, repolaryzacja mięśnia sercowego, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zespół długiego QT - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lamotrix 25 mg
Przedkliniczne badania lamotryginy, substancji czynnej preparatu Lamotrix, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa w kontekście zastosowań klinicznych. Nie stwierdzono działania teratogennego w badanym zakresie ekspozycji, choć zaobserwowano redukcję masy ciała płodu oraz opóźnienie kostnienia szkieletu przy dawkach porównywalnych do klinicznych. W badaniach na szczurach odnotowano zwiększoną śmiertelność płodów i pourodzeniową przy ekspozycji odpowiadającej poziomom terapeutycznym. U młodych szczurów przy stężeniach około dwukrotnie przekraczających dawki terapeutyczne zaobserwowano zaburzenia zdolności uczenia się, opóźnienia w rozwoju narządów płciowych oraz zmniejszony przyrost masy ciała potomstwa F1. Nie wykazano negatywnego wpływu na płodność, jednak lamotrygina obniżała stężenie kwasu foliowego, co może zwiększać ryzyko wad rozwojowych.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, kanał hERG, kostnienie szkieletu, kwas foliowy, lamotrygina, niedobór kwasu foliowego, odstęp QT, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, śmiertelność płodowa, stężenie terapeutyczne, toksyczność matczyna, wada rozwojowa, wartość IC50, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie przewodzenia elektrycznego, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fampridine Teva 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne i farmakologiczne famprydyny, substancji czynnej Fampridine Teva 10 mg, wykazały charakterystyczne działania niepożądane pojawiające się do 2 godzin po podaniu doustnym, obejmujące objawy neurologiczne (drżenie, drgawki, ataksja), oddechowe (duszność, przyspieszone oddychanie) oraz inne symptomy, takie jak rozszerzenie źrenic, prostracja, zaburzenia chodu i nadpobudliwość. Objawy te są konsekwencją farmakodynamicznego działania famprydyny jako blokatora kanałów potasowych. W badaniach na szczurach odnotowano pojedyncze przypadki niedrożności układu moczowego prowadzące do zgonu, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Ponadto, toksyczne dawki podawane samicom ciężarnym skutkowały obniżoną masą urodzeniową i zmniejszoną żywotnością potomstwa, jednak bez zwiększonego ryzyka wad rozwojowych czy wpływu na płodność.
ataksja, badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, blokator kanałów potasowych, drgawki, drżenie, duszność, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, famprydyna, genotoksyczność, nadpobudliwość, niedrożność układu moczowego, prostracja, przyśpieszone oddychanie, rozszerzenie źrenic, ślinienie, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie chodu, zaburzenie wokalizacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Corneregel 50 mg/g
Preparat Corneregel, zawierający 50 mg/g dekspantenolu, wykazuje bardzo dobry profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi i klinicznymi. Dekspantenol, będący pochodną kwasu pantotenowego, charakteryzuje się minimalną toksycznością, co potwierdzają badania ostrej toksyczności u zwierząt, gdzie dawki toksyczne wynosiły kilka gramów po podaniu doustnym, znacznie przekraczając dawki terapeutyczne stosowane w Corneregel. Badania miejscowej tolerancji 5% kropli do oczu na królikach (n=40) oraz u 300 pacjentów wykazały brak istotnych działań niepożądanych, a jedynie 2 pacjentów zgłosiło złą tolerancję. Dodatkowo, przewlekłe podawanie dawki 2 mg/dobę u szczurów nie wywołało negatywnych skutków zdrowotnych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania preparatu w dłuższym okresie.
badanie przedkliniczne, Corneregel, dekspantenol, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, krople do oczu, kwas pantotenowy, model zwierzęcy, pantotenian wapnia, preparat oczny, przenikanie przez łożysko, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na płód, tolerancja miejscowa, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Romazic 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące rozuwastatyny (lek Romazic) nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka w zakresie bezpieczeństwa stosowania, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Należy jednak zaznaczyć, że nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy, szczurów i psów, prawdopodobnie związane z farmakologicznym działaniem rozuwastatyny, przy czym u małp takie zmiany nie występowały. Działania niepożądane pojawiały się przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, jednak ekspozycja ustrojowa w badaniach przedklinicznych była wielokrotnie wyższa niż u ludzi po dawkach terapeutycznych.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dawka lecznicza, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, Romazic, rozuwastatyna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, wskaźnik przeżycia potomstwa, zmiana histopatologiczna wątroby, zmiana pęcherzyka żółciowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cinacalcet Aristo 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cynakalcetu wykazały brak działania teratogennego przy dawkach do 0,4 maksymalnej dawki ludzkiej (180 mg/dobę) u królików oraz do 4,4-krotności dawki ludzkiej u szczurów, ocenianych na podstawie AUC. Nie stwierdzono wpływu na płodność przy ekspozycji do 4-krotności dawki klinicznej 180 mg/dobę. U ciężarnych szczurów odnotowano nieznaczny spadek masy ciała i spożycia pokarmu przy najwyższych dawkach oraz zmniejszoną masę ciała płodów przy dawkach wywołujących ciężką hipokalemię u matek. Cynakalcet przenika przez łożysko u królików, co może mieć implikacje dla rozwoju płodu. Badania genotoksyczności i karcinogenności nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego, jednak margines bezpieczeństwa jest ograniczony ze względu na hipokalemię obserwowaną w modelach zwierzęcych.
badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, cynakalcet, densytometria kości, drżenie, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hipokalcemia, kanał KATP, łożysko, płodność, płytki wzrostu kości, przenośnik serotoniny, receptor wapniowy, węzły chłonne, wtórna nadczynność przytarczyc, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Detreomycyna 1% 10 mg/g
Dane przedkliniczne dotyczące chloramfenikolu w formie maści 1% (10 mg/g) wykazują niski potencjał toksyczności miejscowej i systemowej przy stosowaniu miejscowym. Stężenie chloramfenikolu w surowicy po aplikacji miejscowej jest co najmniej 100-krotnie niższe niż poziomy wywołujące działania niepożądane ogólnoustrojowe. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały kardiotoksyczności, neurotoksyczności ani nefrotoksyczności po ekspozycji systemowej. W badaniach in vitro chloramfenikol sam w sobie oraz jego glukuronian i pochodne alkoholowe nie wykazywały cytotoksyczności, natomiast cytotoksyczne działanie zaobserwowano jedynie dla wybranych metabolitów przy stężeniach 2×10^-6 do 2×10^-4 mol/l. Ponadto, brak jest dowodów na działanie teratogenne przy dawkach doustnych 2-4 razy wyższych niż kliniczne, a wady rozwojowe pojawiały się dopiero przy dawkach 10-40-krotnie wyższych.
anemia aplastyczna, badanie farmakokinetyczne, cytotoksyczność, dane niekliniczne, dehydrochloramfenikol, działanie alergizujące, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, glukuronian chloramfenikolu, indukcja apoptozy, kardiotoksyczność, komórka macierzysta szpiku kostnego, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, nitrozochloramfenikol, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zevesin 5 mg
Przedkliniczne badania solifenacyny bursztynianu, aktywnego składnika preparatu Zevesin, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie zaobserwowano efektów toksycznych, co sugeruje bezpieczeństwo długotrwałego stosowania. Ocena wpływu na rozrodczość, rozwój zarodkowo-płodowy oraz genotoksyczność nie wykazała istotnych zagrożeń, w tym braku działania teratogennego i mutagennego. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły potencjału rakotwórczego substancji.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie prenatalne, badanie przedkliniczne, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja osoczowa, laktacja, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, solifenacyna bursztynianu, test in vitro, test in vivo, toksyczność wielokrotna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, właściwość mutagenna, Zevesin - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ondansetron Kabi 0,08 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ondansetronu wykazały brak istotnej toksyczności po podaniu wielokrotnym, potencjału genotoksycznego oraz rakotwórczego. Badania toksykologii reprodukcyjnej na szczurach i królikach, przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę doustną u ludzi (24 mg/dobę), nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój płodu ani potomstwa. Szczury otrzymywały dawki do 15 mg/kg mc./dobę (około 6-krotnie wyższe niż dawka u ludzi), a króliki do 30 mg/kg mc./dobę (około 24-krotnie wyższe). W badaniach rozwojowych przed- i pourodzeniowych nie zaobserwowano istotnych zaburzeń rozwoju ani zdolności reprodukcyjnych potomstwa, z wyjątkiem niewielkiego zmniejszenia przyrostu masy ciała u matek królików i szczurów. Ponadto, ondansetron i jego metabolity wykazują kumulację w mleku (stosunek stężenia mleko:osocze 5,2:1), co jest istotne przy rozważaniu stosowania leku u kobiet karmiących piersią.
badanie kliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, elektrokardiogram, genotoksyczność, kanał jonowy, kanał potasowy hERG, kumulacja w mleku, laktacja, ondansetron, organogeneza, podanie wielokrotne, repolaryzacja serca, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój przedurodzeniowy, toksyczność rozwojowa, toksykologia reprodukcyjna, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mirtor 30 mg
Kompleksowa ocena bezpieczeństwa mirtazapiny w badaniach przedklinicznych potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego nie wykazały istotnych zagrożeń przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. W badaniach na szczurach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego, a niepożądane efekty reprodukcyjne, takie jak wzrost strat poimplantacyjnych, zmniejszenie masy ciała miotów oraz obniżona przeżywalność potomstwa, pojawiły się jedynie przy ekspozycji przekraczającej dwukrotnie maksymalną ekspozycję terapeutyczną. W testach genotoksyczności nie zaobserwowano mutagenności ani uszkodzeń DNA, co potwierdza bezpieczeństwo mirtazapiny w tym zakresie.
aberracja chromosomalna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, enzym wątrobowy, genotoksyczność, guz tarczycy, masa ciała miotu, mirtazapina, mutacja genowa, nowotwór wątrobowokomórkowy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, przeżywalność młodych, resorpcja zarodka, strata poimplantacyjna, swoistość gatunkowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Corsib 2,5 mg
Bisoprololu fumaran, substancja czynna leku Corsib (dostępnego w dawkach 2,5 mg, 5 mg i 10 mg), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Standardowe testy farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, w tym braku efektów mutagennych, genotoksycznych oraz kancerogennych. Wielokrotne podawanie bisoprololu w różnych dawkach nie powodowało klinicznie istotnej toksyczności, co potwierdza jego bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych.
W badaniach toksyczności reprodukcyjnej odnotowano działania niepożądane u ciężarnych samic zwierząt oraz ich potomstwa, takie jak zmniejszenie masy ciała, ograniczenie przyjmowania pokarmu, zwiększone ryzyko resorpcji płodów, obniżona masa urodzeniowa i opóźnienie rozwoju fizycznego. Jednakże bisoprololu fumaran nie wykazywał działania teratogennego, a negatywne efekty pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi. Wyniki te są zgodne z charakterystyką klasy beta-adrenolityków i nie stanowią przeciwwskazania do stosowania leku w dawkach terapeutycznych.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bisoprololu fumaran, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, parametr toksykologiczny, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, resorpcja płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, właściwość kancerogenna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azithromycin Krka 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne azytromycyny wykazały, że podawanie dawek do 40-krotnie wyższych niż stosowane klinicznie może indukować przemijającą fosfolipidozę bez istotnych objawów toksyczności klinicznej, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa leku. Elektrofizjologiczne analizy potwierdziły wpływ azytromycyny na wydłużenie odstępu QT w EKG, co stanowi istotny czynnik ryzyka kardiotoksycznego, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do zaburzeń rytmu serca. Brak jest danych dotyczących potencjału rakotwórczego, co jest uzasadnione krótkotrwałym stosowaniem azytromycyny w terapii ostrych zakażeń, a testy genotoksyczności jednoznacznie wykluczyły mutagenne działanie leku zarówno in vitro, jak i in vivo.
antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badanie elektrofizjologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, elektrokardiogram, embriotoksyczność, fosfolipidoza, genotoksyczność, kardiotoksyczność, kostnienie płodu, przewodnictwo elektryczne, rozwój fizyczny i ruchowy, teratogenność, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imatinib Altan 400 mg
Profil toksyczności imatynibu oceniany w badaniach nieklinicznych na szczurach, psach, małpach i królikach wykazał wielonarządowe działania niepożądane, w tym zmiany hematologiczne o nasileniu łagodnym do umiarkowanego oraz uszkodzenia wątroby i nerek. U psów obserwowano ciężkie uszkodzenia wątroby po 2-tygodniowej ekspozycji, natomiast u małp stwierdzono nefrotoksyczność z podwyższonym BUN i kreatyniną. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawka 60 mg/kg (zbliżona do maksymalnej dawki klinicznej 800 mg/dobę w przeliczeniu na powierzchnię ciała) powodowała zmniejszenie masy jąder, obniżenie ruchliwości plemników oraz zwiększoną utratę poimplantacyjną płodów. Działanie teratogenne ujawniono przy dawkach ≥ 100 mg/kg, obejmujące defekty kostne czaszki. W badaniach długoterminowych na szczurach dawki 30-60 mg/kg mc./dobę wiązały się z występowaniem nowotworów w nerkach, pęcherzu moczowym, jelicie cienkim i innych narządach, przy czym NOEL ustalono na 15 mg/kg mc./dobę, odpowiadającej około 0,5-krotności ekspozycji klinicznej (AUC) u ludzi po dawce 400-800 mg/dobę.
aberracja chromosomowa, aminotransferaza, azot mocznikowy we krwi, brodawczak gruczołu napletkowego, brodawczak pęcherza moczowego, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gruczolakorak jelita cienkiego, kardiomiopatia, klastogen, martwica komórek wątrobowych, mutagenność, niewydolność serca, NOAEL, ogniskowa mineralizacja, organogeneza, przepuklina mózgowa, przerost mięśnia sercowego, przewlekła choroba nerek, rak nerki, rozrost przewodów żółciowych, rozstrzeń jam serca, rozwój przed- i pourodzeniowy, spermatogeneza, szpik kostny, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie nerki, utrata poimplantacyjna płodu, zmiana hematologiczna, zwyrodnienie cewek nerkowych - Leksykon substancji czynnych
Kwas undecylenowy – Właściwości farmakodynamiczne
Kwas undecylenowy (Acidum undecylenicum) jest substancją o udokumentowanym działaniu przeciwgrzybiczym i przeciwbakteryjnym, należącą do grupy środków antyseptycznych i leków przeciwgrzybiczych stosowanych miejscowo w dermatologii. Wykazuje umiarkowaną aktywność grzybobójczą wobec dermatofitów z rodzajów Epidermophyton floccosum, Trichophyton i Microsporum, oddziałując zarówno na grzybnię, jak i zarodniki. Mechanizm działania polega na zakłócaniu syntezy błony komórkowej grzybów poprzez wnikanie w struktury lipidowe ściany komórkowej, co prowadzi do utraty integralności i śmierci komórki. Działanie przeciwbakteryjne jest słabsze, jednak w preparatach złożonych, takich jak Skinman soft (zawierający 0,1 g kwasu undecylenowego, 60 g alkoholu izopropylowego i 0,3 g chlorku benzalkoniowego na 100 g), obserwuje się synergistyczne rozszerzenie spektrum aktywności na bakterie (w tym prątki gruźlicy) oraz wirusy osłonkowe (HBV, HCV, HIV), wirusy opryszczki i rotawirusy.
alkohol izopropylowy, badanie genotoksyczności, biodostępność ogólnoustrojowa, błona komórkowa grzyba, chlorek benzalkoniowy, cynk undecylenian, dermatofity, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwgrzybicze i przeciwbakteryjne, działanie przeciwwirusowe, działanie rakotwórcze, enzym mitochondrialny, Epidermophyton floccosum, HBV, HCV, HIV, kwas undecylenowy, lek przeciwgrzybiczy, Microsporum, prątek gruźlicy, rotawirus, Salmonella typhimurium, spektrum przeciwgrzybicze, środek antyseptyczny i dezynfekujący, test Amesa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, Trichophyton, wirus opryszczki, wirus osłonkowy, właściwość mutagenna, zakażenie grzybicze skóry - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Scorbolamid EXTRA 300 mg + 200 mg + 50 mg + 5 mg
Ocena bezpieczeństwa stosowania preparatu Scorbolamid EXTRA, zawierającego 300 mg salicylamidu, 200 mg kwasu askorbowego, 50 mg rutozydu oraz 5 mg cynku, opiera się na badaniach przedklinicznych poszczególnych składników. Salicylamid i kwas askorbowy nie wykazały działania mutagennego ani karcynogennego, natomiast rutozyd, mimo niejednoznacznych wyników, przeważnie wykazuje właściwości antymutagenne i przeciwnowotworowe. Kwas askorbowy i rutozyd również nie wykazują działania karcynogennego, a wręcz potwierdzono ich potencjał przeciwnowotworowy. Cynk w formie glukonianu nie wykazuje istotnych zagrożeń toksykologicznych, genotoksycznych ani rakotwórczych, co potwierdzają badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania i toksyczności po podaniu wielokrotnym.
badanie farmakologiczne, bielactwo uogólnione, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, glukonian cynku, krwiak podskórny, kwas askorbowy, lordoza, niepełne wykształcenie czaszki, obrzęk ciała, pochodna kwasu salicylowego, przepuklina pępkowa, rutozyd, salicylamid, toksyczność po podaniu wielokrotnym, właściwości antymutagenne, właściwości przeciwnowotworowe, zmiana teratogenna, zniekształcenie płodu, zrośnięcie jelit - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmycar 80 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu złożonego Telmycar (80 mg telmisartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu) opierają się na wcześniejszych badaniach poszczególnych składników oraz ich kombinacji w niższych dawkach. Badania na szczurach i psach wykazały, że stosowane dawki powodowały ekspozycję porównywalną z dawkami terapeutycznymi u ludzi, bez dodatkowych niepożądanych efektów poza tymi znanymi z monoterapii. Zaobserwowano charakterystyczne zmiany hematologiczne (redukcja erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu), nerkowe (zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny), wzrost aktywności reniny w osoczu, przerost komórek aparatu przykłębuszkowego oraz uszkodzenia śluzówki żołądka, które można było zapobiegać przez doustne podawanie roztworów soli i izolację zwierząt. U psów dodatkowo stwierdzono rozszerzenie i atrofię kanalików nerkowych, co wiązano z farmakologiczną aktywnością telmisartanu.
antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, działanie klastogeniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty, fetotoksyczność, genotoksyczność, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, kanaliki nerkowe, kancerogenność, kreatynina, parametry czerwonokrwinkowe, renina, śluzówka żołądka, telmisartan i hydrochlorotiazyd, układ renina-angiotensyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Melatonina Biofarm 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa melatoniny wykazały, że substancja ta charakteryzuje się niską toksycznością ostrą, z wartością LD50 dla myszy podawanej doustnie na poziomie 1250 mg/kg masy ciała. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Ponadto, melatonina nie wykazuje działania genotoksycznego ani mutagennego, a także nie stwierdzono jej potencjału rakotwórczego, co istotnie obniża ryzyko uszkodzeń genetycznych i kancerogenezy u ludzi. W badaniach teratogennych na szczurach nie zaobserwowano wpływu na rozwój płodowy, co wskazuje na niskie ryzyko wad rozwojowych przy stosowaniu melatoniny.
długotrwałe stosowanie, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt genotoksyczny, genotoksyczność, kancerogeneza, LD50, melatonina, objawy toksyczne, płodność, potencjał kancerogenny, rozwój płodowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ rozrodczy, uszkodzenie genetyczne, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin Krka 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rozuwastatyny wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka w zakresie podstawowych parametrów farmakologicznych oraz genotoksyczności i kancerogenności. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, które nie występowały u małp – gatunku najbardziej zbliżonego do człowieka. Działania niepożądane, takie jak uszkodzenie jąder u małp i psów oraz toksyczny wpływ na reprodukcję u szczurów, pojawiały się przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa klinicznego. Nie prowadzono natomiast szczegółowych badań dotyczących wpływu rozuwastatyny na kanał potasowy hERG, co pozostaje istotnym aspektem do dalszej oceny kardiotoksyczności.
badanie przedkliniczne, dawka lecznicza, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, hamowanie syntezy cholesterolu, hipercholesterolemia, kanał potasowy hERG, margines bezpieczeństwa, pęcherzyk żółciowy, potencjał kancerogenny, repolaryzacja komórek mięśnia sercowego, rozuwastatyna, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon substancji czynnych
Dihydrokodeina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane dotyczące dihydrokodeiny winianu w preparacie DHC Continus (tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu w dawkach 60 mg i 90 mg) wskazują na brak szczegółowych badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania tej substancji. Nie przeprowadzono rejestracyjnych badań genotoksyczności ani karcynogenności, co oznacza brak danych dotyczących potencjalnego uszkodzenia materiału genetycznego oraz ryzyka rozwoju nowotworów przy długotrwałym stosowaniu leku. Ponadto, brak jest systematycznych badań wpływu dihydrokodeiny na płodność, rozwój potomstwa oraz teratogenność, co ogranicza ocenę bezpieczeństwa w kontekście reprodukcji.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin hydrochloride STADA 1000 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu zawierających 1000 mg substancji wykazała brak istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, w tym sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu, z wyraźnym marginesem bezpieczeństwa pomiędzy dawkami terapeutycznymi a toksycznymi. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego ani klastogennego działania metforminy, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie kancerogenezy, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, metformina, metformina chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, przedłużone uwalnianie, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, teratogenność, test in vitro, test in vivo, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Chondroityna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa chondroityny sodu siarczanu, stosowanej w preparatach Cartexan (400 mg) oraz Structum (500 mg), nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Analizy toksyczności ostrej, przewlekłej oraz po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak negatywnego wpływu na organizm. Dodatkowo, badania genotoksyczności i mutagenności nie wskazały na potencjał genotoksyczny ani mutagenny tej substancji. W zakresie wpływu na rozrodczość oraz rozwój prenatalny i postnatalny potomstwa również nie stwierdzono toksycznego działania.
badanie toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, chondroityna sodu siarczan, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, karcynogen, mutagenność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, rozrodczość, rozwój prenatalny i postnatalny, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczny wpływ na rozród, toksyczny wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zoledronic Acid Accord 4 mg/100 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu zoledronowego wykazały szeroki margines bezpieczeństwa w odniesieniu do toksyczności ostrej, z maksymalnymi tolerowanymi dawkami dożylnymi wynoszącymi 10 mg/kg u myszy oraz 0,6 mg/kg u szczurów, znacznie przekraczającymi dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach krótkookresowych i długookresowych, podawanie podskórne szczurów (do 0,02 mg/kg mc./dobę) oraz dożylne psów (do 0,005 mg/kg mc. co 2-3 dni przez 52 tygodnie) było dobrze tolerowane. Najczęstszym efektem farmakologicznym była zwiększona grubość pierwotnej warstwy gąbczastej przynasad kości długich, co jest zgodne z mechanizmem działania bisfosfonianów. W badaniach długoterminowych zaobserwowano wąski margines bezpieczeństwa dotyczący nefrotoksyczności, jednak dawki do 0,6 mg/kg mc./dobę nie wykazały negatywnego wpływu na nerki. Dodatkowo, przy dawkach porównywalnych z najwyższą dawką terapeutyczną u ludzi, stwierdzono toksyczność wobec przewodu pokarmowego, wątroby, śledziony, płuc oraz miejsc podania dożylnego.
badanie przedkliniczne, bisfosfonian, dawka terapeutyczna, dystocja, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kość długa, kwas zoledronowy, margines bezpieczeństwa, podanie pozajelitowe, potencjał mutagenny, resorpcja kości, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Cyklofosfamid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące cyklofosfamidu wskazują na stosunkowo niską ostrą toksyczność, z wartościami LD50 po podaniu dożylnym wynoszącymi około 160 mg/kg u szczurów, 400 mg/kg u myszy i świnek morskich, 130 mg/kg u królików oraz 40 mg/kg u psów. Przewlekłe podawanie dawek toksycznych prowadzi do hepatotoksyczności, manifestującej się zwyrodnieniem tłuszczowym i martwicą wątroby, bez zmian w błonie śluzowej jelit. Progi hepatotoksyczności wynoszą 100 mg/kg u królików i 10 mg/kg u psów, co wskazuje na wyższą wrażliwość psów. Potwierdzono również mutagenne działanie cyklofosfamidu zarówno in vitro, jak i in vivo, z obserwacją aberracji chromosomalnych u ludzi, co podkreśla jego genotoksyczny potencjał.
aberracja chromosomalna, badanie in vitro, badanie in vivo, błona śluzowa jelita, cyklofosfamid, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hepatotoksyczność, LD50, lek alkilujący, martwica, podanie dożylne, stłuszczenie wątroby, toksyczność ostra, wada rozwojowa, wątroba - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ipidacrine hydrochloride Grindeks 5 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania ipidakryny chlorowodorku (Ipidacrine hydrochloride Grindeks) wykazały umiarkowaną toksyczność ostrą z wartościami LD50 wynoszącymi odpowiednio 68 mg/kg u myszy, 62 mg/kg u szczurów oraz 55 mg/kg u królików. Toksyny te mieszczą się w zakresie umiarkowanej toksyczności, z nieznacznie większą wrażliwością u większych gatunków. Ocena toksyczności przewlekłej potwierdziła korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu, z niską częstością i krótkotrwałym charakterem działań niepożądanych, głównie związanych z pobudzeniem receptorów M-cholinergicznych. Profil ten pozwala na elastyczne dostosowanie dawkowania w celu optymalizacji efektu terapeutycznego przy minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.
bezpieczeństwo reprodukcyjne, dawka letalna, działanie alergiczne, działanie embriotoksyczne, działanie immunotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ipidakryna chlorowodorek, mutagen, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, receptor M-cholinergiczny, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ hormonalny, właściwość rakotwórcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aciclovir Hikma 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru, substancji czynnej produktu Aciclovir Hikma, wykazały brak działania mutagennego zarówno in vitro, jak i in vivo, co wskazuje na niskie ryzyko genotoksyczności u ludzi. Długoterminowe testy karcynogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału rakotwórczego substancji. W badaniach teratogenności, obejmujących królików, szczury i myszy, nie stwierdzono działania embriotoksycznego ani teratogennego przy dawkach terapeutycznych; jedynie w niestandardowych testach na szczurach, przy podaniu podskórnym bardzo wysokich dawek toksycznych dla samic, zaobserwowano wady płodów, co jednak nie ma bezpośredniego przełożenia klinicznego.
Aciclovir Hikma, acyklowir, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, spermatogeneza, substancja czynna, toksyczność ogólna, wada rozwojowa płodu, wpływ na płodność, zagrożenie genetyczne - Leksykon substancji czynnych
Glikopironium – Właściwości farmakodynamiczne
Glikopironium, będący selektywnym antagonistą receptorów muskarynowych acetylocholiny, jest stosowany miejscowo w leczeniu pierwotnej nadpotliwości pach. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów muskarynowych w gruczołach potowych, co prowadzi do istotnego zmniejszenia wydzielania potu. W badaniu klinicznym fazy IIIa, obejmującym 171 pacjentów z ciężką nadpotliwością (HDSS 3 lub 4, produkcja potu ≥ 50 mg/5 min), krem z glikopironium 1% (Axhidrox) wykazał statystycznie istotne zmniejszenie wytwarzania potu o średnio -197,08 mg (±252,41) w porównaniu do placebo (-83,49 mg ±168,21; p=0,0038) po 4 tygodniach terapii. Mediana względnej redukcji potu wyniosła -64,63% (95% CI: -73,13; -51,75) w grupie leczonej vs. -34,32% (95% CI: -49,71; -2,67) w grupie placebo (p<0,0001). Poprawa jakości życia mierzona skalą HidroQoL była również istotna (mediana zmiany -6,0 vs. -1,0; p<0,0001), a odsetek pacjentów z ≥2-punktową poprawą w skali HDSS wyniósł 23,0% vs. 11,9% (p=0,0542). W badaniu otwartym fazy IIIb (n=357) potwierdzono długoterminową skuteczność, z utrzymującym się istotnym zmniejszeniem potu do 12 tygodni (średnia zmiana z 280,31 mg do 123,64 mg; p<0,0001) oraz wzrostem odsetka odpowiedzi w HDSS do ponad 25% po 28 tygodniach terapii.
acetylocholina, antagonista receptorów muskarynowych, działanie drażniące, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, glikopironium, grawimetria, gruczoły potowe, nadpotliwość pach, nadpotliwość pierwotna, objętość dystrybucji, przenikanie przez łożysko, skala HDSS, stan stacjonarny farmakokinetyczny, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ofloxamed 3 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne potwierdziły bezpieczeństwo miejscowego stosowania ofloksacyny w dawce 3 mg/ml, zawartej w kroplach do oczu Ofloxamed. Nie wykazano toksyczności miejscowej na tkanki oka ani działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo, co eliminuje ryzyko mutagenności. Brak jest również dowodów na indukcję zaćmy czy negatywny wpływ na przezierność soczewki. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej ofloksacyna nie wpływa na płodność, rozwój okołourodzeniowy i pourodzeniowy oraz nie wykazuje działania teratogennego. Należy jednak zaznaczyć, że nie przeprowadzono długoterminowych badań dotyczących potencjalnej karcynogenności substancji czynnej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xiltess 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywaroksabanu, substancji czynnej leku Xiltess, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, potwierdzając jego dobrze scharakteryzowany profil bezpieczeństwa. Analizy obejmowały toksyczność po podaniu jednokrotnym i wielokrotnym, fototoksyczność, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze. W badaniach wielokrotnych obserwowano efekty wynikające z farmakodynamicznej aktywności leku, w tym zwiększenie stężeń immunoglobulin IgG i IgA u szczurów przy ekspozycji na poziomach klinicznych. Rywaroksaban nie wpływał na płodność samców i samic szczurów, jednak wykazano toksyczny wpływ na reprodukcję związany z mechanizmem działania leku, prowadzący do powikłań krwotocznych.
antykoagulant, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobulina, inhibitor krzepnięcia, krwawienie okołoporodowe, łożysko, mechanizm farmakologiczny, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność jednokrotna, toksyczność młodociana, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana wątrobowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dulsevia 90 mg
Badania przedkliniczne duloksetyny wykazały brak działania genotoksycznego i mutagennego, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego. W badaniach rakotwórczości na szczurach nie stwierdzono efektów nowotworowych, choć zaobserwowano obecność wielojądrzastych komórek w wątrobie o niejasnym znaczeniu klinicznym. U samic myszy poddanych 2-letniej ekspozycji na wysoką dawkę 144 mg/kg/dobę odnotowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby, co przypisano indukcji enzymów mikrosomalnych wątrobowych. Znaczenie tych obserwacji dla bezpieczeństwa klinicznego u ludzi pozostaje niejednoznaczne.
badanie embriotoksyczności, badanie rakotwórczości, dane przedkliniczne, duloksetyna, działanie genotoksyczne, działanie neurobehawioralne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, enzym mikrosomalny wątroby, indukcja enzymów wątrobowych, NOAEL, profil toksyczności, rak wątroby, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, właściwość mutagenna, wpływ na rozród i rozwój, zaburzenie cyklu rujowego, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Jamesi 50 mg + 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Jamesi, zawierającego sytagliptynę i metforminę, nie wykazały dodatkowej toksyczności terapii skojarzonej w porównaniu do monoterapii. W 16-tygodniowych badaniach na psach poziom NOEL dla sytagliptyny wynosił około 6-krotność ekspozycji klinicznej, a dla metforminy około 2,5-krotność. Toksyczność sytagliptyny obejmowała uszkodzenia wątroby i nerek u gryzoni przy ekspozycji >58-krotnej, nieprawidłowości siekaczy u szczurów przy >67-krotnej oraz neurotoksyczne objawy u psów przy >23-krotnej ekspozycji. Zwyrodnienie mięśni szkieletowych u psów obserwowano przy podobnym poziomie narażenia. Nie stwierdzono potencjału genotoksycznego, a działanie rakotwórcze ograniczało się do gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy ekspozycji >58-krotnej, co jest prawdopodobnie wtórne do hepatotoksyczności i nie ma istotnego znaczenia klinicznego ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (NOEL 19-krotność ekspozycji klinicznej).
ataksja, autonomiczny układ nerwowy, drżenie, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, gruczolak wątroby, margines bezpieczeństwa, monoterapia metforminą, neurotoksyczność, NOEL, nowotwór wątroby, płodność, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał genotoksyczny, poziom narażenia, rozwój pourodzeniowy, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność sytagliptyny, toksyczny wpływ na reprodukcję, wymioty pieniste, zaburzenie funkcji oddechowej, zaburzenie koordynacji ruchowej, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon substancji czynnych
Disodu fosforan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Disodu fosforan, stosowany doodbytniczo oraz w roztworach do hemodializy (np. Phoxilium), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony danymi przedklinicznymi. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, w tym testy genotoksyczności oraz ocena potencjału rakotwórczego, nie wykazały istotnych zagrożeń przy stosowaniu terapeutycznym. W dawkach stosowanych klinicznie, w tym w preparatach takich jak Rectanal Enema, nie obserwowano toksyczności po podaniu wielokrotnym ani negatywnego wpływu na rozród i rozwój potomstwa u zwierząt doświadczalnych. W roztworach do hemodializy stężenia disodu fosforanu są zbliżone do fizjologicznych poziomów osocza, co tłumaczy brak farmakologicznej aktywności i potwierdza bezpieczeństwo stosowania.
aktywność farmakologiczna, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka lecznicza, disodu fosforan, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, hemofiltracja, osocze, Phoxilium, preparat doodbytniczy, profil bezpieczeństwa, Rectanal Enema, roztwór do hemodializy, stężenie fizjologiczne, substancja aktywna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bioracef 125 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne cefuroksymu aksetylu, substancji czynnej preparatu Bioracef (tabletki powlekane 125 mg, 250 mg i 500 mg), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układy nerwowy, sercowo-naczyniowy oraz oddechowy. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu nie stwierdzono efektów toksycznych ani kumulacji substancji w organizmie. Cefuroksym aksetyl nie wykazał potencjału mutagennego ani genotoksycznego, a także nie wpłynął negatywnie na parametry reprodukcyjne, rozwój płodu oraz płodność, nie stwierdzono działania teratogennego. Mimo braku specyficznych badań karcynogenności, dostępne dane nie wskazują na ryzyko działania rakotwórczego.
badanie diagnostyczne, badanie farmakologiczne, badanie laboratoryjne, badanie toksykologiczne, Bioracef, cefalosporyna, cefuroksym aksetyl, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, gamma-glutamylotranspeptydaza, genotoksyczność, kumulacja toksyczna, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, toksyczność dawek powtarzanych, toksyczność reprodukcyjna, zmiany genetyczne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Duloxetine +pharma 30 mg
Duloksetyna, dostępna w kapsułkach dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg, jest inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, z dodatkowym, słabym działaniem na wychwyt dopaminy. Jej mechanizm działania polega na zwiększeniu zewnątrzkomórkowego stężenia 5-HT i NA w mózgu, co przekłada się na efekty terapeutyczne w leczeniu dużego zaburzenia depresyjnego (MDD) oraz bólu neuropatycznego. W badaniach klinicznych z udziałem 3158 pacjentów wykazano skuteczność dawki 60 mg raz na dobę, potwierdzoną w trzech randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach, z poprawą ocenianą za pomocą 17-punktowej Skali Depresji Hamiltona (HAM-D). Duloksetyna istotnie zmniejszała objawy depresji oraz ryzyko nawrotów, z częstością nawrotów 17% w grupie leczonej w porównaniu do 29% w grupie placebo w okresie 6 miesięcy. W długoterminowym badaniu 52-tygodniowym wykazano istotne wydłużenie okresu bezobjawowego (p<0,001) oraz niższy odsetek nawrotów (14,4% vs 33,1%). U pacjentów ≥65 lat dawka 60 mg/dobę była skuteczna i dobrze tolerowana, choć zaleca się ostrożność przy dawkach do 120 mg/dobę ze względu na ograniczone dane.
ból neuropatyczny, duże zaburzenie depresyjne, działanie dawkozależne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątroby, genotoksyczność, inhibitor wychwytu serotoniny i noradrenaliny, kapsułka dojelitowa, nawracające zaburzenie depresyjne, nawrót depresji, ośrodkowy układ nerwowy, powinowactwo receptorowe, rak wątroby, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, skala depresji Hamiltona, szlaki hamowania bólu, toksyczność poporodowa, wady układu sercowo-naczyniowego, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, zaburzenia cyklu rujowego - Leksykon substancji czynnych
Solanum nigrum – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Solanum nigrum, obecna w preparacie Liv.52 w dawce 32 mg/tabletkę jako Solani nigri herba, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi. W badaniach toksyczności ostrej podawano preparat w dawkach do 5000 mg/kg masy ciała u szczurów i królików, nie osiągając dawki śmiertelnej ani maksymalnej dawki tolerowanej. Długotrwałe podawanie doustne przez 9 miesięcy w dawkach 1000-3000 mg/kg nie wpływało negatywnie na masę ciała zwierząt, co wskazuje na brak toksyczności systemowej. Badania reprodukcyjne u szczurów wykazały brak działań niepożądanych w okresie ciąży i laktacji, w tym brak embriotoksyczności, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży.
badania farmakologiczne, badania in vitro, badania in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na substancję, genotoksyczność, karcynogenność, psianka czarna, Solanum nigrum, spermatozoid, spermatyda, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność systemowa