Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Telmycar (80 mg + 25 mg)

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dotyczące produktu złożonego Telmycar (80 mg telmisartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu) opierają się głównie na wcześniejszych badaniach poszczególnych substancji aktywnych oraz ich kombinacji w niższych dawkach. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane dotyczące profilu bezpieczeństwa przedklinicznego tego leku.¹

Badania toksyczności preparatu złożonego

Wcześniejsze badania przedkliniczne oceniające łączne podawanie telmisartanu i hydrochlorotiazydu przeprowadzono na szczurach i psach z prawidłowym ciśnieniem. Zastosowane dawki powodowały ekspozycję porównywalną z klinicznymi dawkami terapeutycznymi stosowanymi u ludzi. W badaniach tych nie zaobserwowano żadnych dodatkowych zmian, które nie byłyby wcześniej odnotowane w przypadku każdej z substancji podawanej oddzielnie. Co istotne, obserwacje toksykologiczne poczynione w tych badaniach wydają się nie mieć znaczenia w przypadku zastosowania terapeutycznego u ludzi.²

Obserwacje toksykologiczne telmisartanu

W badaniach przedklinicznych telmisartanu, podobnie jak w przypadku innych antagonistów receptora angiotensyny II oraz inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę, zaobserwowano charakterystyczne zmiany. Najważniejsze z nich obejmowały:³

• Zmiany hematologiczne – zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych, w tym redukcja liczby erytrocytów, obniżenie stężenia hemoglobiny oraz spadek wartości hematokrytu⁴
• Zmiany nerkowe – zaburzenia hemodynamiczne nerek prowadzące do zwiększenia stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny we krwi⁵
• Zmiany w układzie renina-angiotensyna – zwiększenie aktywności reniny w osoczu⁶
• Zmiany strukturalne w nerkach – przerost lub rozrost komórek aparatu przykłębuszkowego⁷
• Zmiany w przewodzie pokarmowym – uszkodzenia śluzówki żołądka⁸

Co istotne, uszkodzeniom przewodu pokarmowego można było zapobiegać poprzez doustne podawanie roztworów soli oraz izolację zwierząt w grupach.⁹

W badaniach przedklinicznych przeprowadzonych na psach zaobserwowano dodatkowo rozszerzenie i atrofię kanalików nerkowych. Uważa się, że efekt ten jest związany bezpośrednio z aktywnością farmakologiczną telmisartanu.¹⁰

Wpływ na rozwój płodu i noworodka

W przeprowadzonych badaniach nie znaleziono jednoznacznych dowodów na teratogenne działanie telmisartanu. Jednak po zastosowaniu toksycznych dawek tej substancji obserwowano niekorzystny wpływ na rozwój noworodków, który przejawiał się m.in. mniejszą masą ciała oraz opóźnionym czasem otwarcia oczu.¹¹

Potencjał mutagenny i rakotwórczy

Badania genotoksyczności i kancerogenności telmisartanu nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka:¹²

• W badaniach in vitro nie wykazano działania mutagennego telmisartanu
• Nie stwierdzono odpowiedniego działania klastogennego
• Badania na szczurach i myszach nie dostarczyły dowodów na działanie rakotwórcze telmisartanu

Dane przedkliniczne dla hydrochlorotiazydu

Badania z hydrochlorotiazydem w niektórych modelach doświadczalnych wykazały niejednoznacznie działanie genotoksyczne lub rakotwórcze. Jednakże szerokie doświadczenia kliniczne ze stosowaniem hydrochlorotiazydu u ludzi nie wykazały związku pomiędzy jego stosowaniem a zwiększonym występowaniem nowotworów.¹³

Dane dotyczące fetotoksyczności

Bardziej szczegółowe informacje dotyczące potencjalnej fetotoksyczności produktu złożonego zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd znajdują się w punkcie 4.6 Charakterystyki Produktu Leczniczego, dotyczącym wpływu na płodność, ciążę i laktację.¹⁴