Interakcje leku
Telmycar 80 mg + 25 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Telmycar (80 mg + 25 mg) zawiera dwie substancje czynne: telmisartan i hydrochlorotiazyd, które mogą wchodzić w liczne interakcje z innymi produktami leczniczymi. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności terapii.¹

Interakcje z lekami wpływającymi na poziom potasu

Produkty lecznicze związane z utratą potasu mogą nasilić wpływ hydrochlorotiazydu na stężenie potasu w surowicy, co może prowadzić do hipokaliemii. Dotyczy to takich substancji jak inne diuretyki kaliuretyczne, środki przeczyszczające, kortykosteroidy, ACTH, amfoterycyna, karbenoksolon, benzylopenicylina sodowa oraz kwas salicylowy i jego pochodne. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania tych leków z produktem Telmycar zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.²

Z drugiej strony, produkty lecznicze mogące zwiększać stężenie potasu lub wywoływać hiperkaliemię, takie jak inhibitory ACE, diuretyki oszczędzające potas, suplementy potasu, substytuty soli kuchennej zawierające potas, cyklosporyna czy heparyna sodowa, stosowane jednocześnie z produktem Telmycar wymagają monitorowania stężenia potasu w osoczu. Jednoczesne stosowanie tych produktów leczniczych nie jest zalecane, ponieważ może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy.³

Interakcje z lekami wrażliwymi na zmiany stężenia potasu

Należy okresowo oznaczać stężenie potasu w surowicy oraz wykonywać badanie EKG podczas jednoczesnego stosowania produktu Telmycar z produktami leczniczymi, na których działanie wpływają zmiany stężenia potasu w surowicy. Dotyczy to szczególnie:⁴

• Glikozydów naparstnicy – hipokaliemia lub hipomagnezemia wywołana tiazydami sprzyja powstawaniu arytmii wywołanej glikozydami naparstnicy⁵
• Leków przeciwarytmicznych klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid)⁶
• Leków przeciwarytmicznych klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)⁷
• Niektórych leków przeciwpsychotycznych (np. tiorydazyna, chloropromazyna, lewomepromazyna, trifluperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol, droperydol)⁸
• Innych leków mogących wywoływać „torsades de pointes” (np. beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna i.v., halofantryna, mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, terfenadyna, winkamina i.v.)⁹

Interakcje z digoksyną

Podczas jednoczesnego stosowania telmisartanu i digoksyny obserwowano zwiększenie mediany maksymalnego stężenia digoksyny w osoczu (49%) i stężenia minimalnego (20%). Podczas rozpoczynania, dostosowywania dawki i kończenia leczenia telmisartanem należy monitorować stężenie digoksyny w celu utrzymania go w zakresie terapeutycznym.¹⁰

Interakcje z lekami przeciwnadciśnieniowymi

Telmisartan może nasilać działanie hipotensyjne innych leków przeciwnadciśnieniowych. Dane z badań klinicznych wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek).¹¹

Interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi

Podczas stosowania produktu Telmycar może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych (doustnych i insuliny). Metforminę należy stosować szczególnie ostrożnie ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej z powodu potencjalnej niewydolności nerek wywołanej przez hydrochlorotiazyd.¹²

Interakcje z kolestyraminą i kolestypolem

Wchłanianie hydrochlorotiazydu jest zaburzone w obecności żywic wymieniających aniony, takich jak kolestyramina i kolestypol.¹³

Interakcje z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak kwas acetylosalicylowy w dawkach o działaniu przeciwzapalnym, inhibitory COX-2 i niewybiórcze NLPZ, mogą osłabiać działanie diuretyczne, natriuretyczne i przeciwnadciśnieniowe diuretyków tiazydowych oraz działanie przeciwnadciśnieniowe antagonistów receptora angiotensyny II. U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. pacjentów odwodnionych lub w podeszłym wieku), jednoczesne podanie antagonistów receptora angiotensyny II i środków hamujących cyklooksygenazę może powodować dalsze zaburzenie czynności nerek, w tym ostrą niewydolność nerek. Dlatego takie skojarzenie leków powinno być stosowane z dużą ostrożnością, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Należy odpowiednio nawodnić pacjentów oraz rozważyć konieczność monitorowania czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego, a następnie okresowo.¹⁴

Interakcje z innymi lekami

Lit – Obserwowano przemijające zwiększenie stężenia litu w surowicy i zwiększenie jego toksyczności podczas jednoczesnego stosowania z inhibitorami konwertazy angiotensyny oraz antagonistami receptora angiotensyny II (w tym telmisartanem). Nie zaleca się jednoczesnego stosowania litu i produktu Telmycar. Jeśli takie leczenie skojarzone jest konieczne, należy kontrolować stężenie litu w surowicy.¹⁵

Ramipryl – W jednym badaniu jednoczesne podawanie telmisartanu i ramiprylu spowodowało 2,5-krotne zwiększenie AUC0-24 i Cmax ramiprylu i ramiprylatu. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane.¹⁶

Aminy presyjne (np. noradrenalina) – ich działanie może być osłabione podczas jednoczesnego stosowania z produktem Telmycar.¹⁷

Niedepolaryzujące środki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna) – ich działanie może być nasilone przez hydrochlorotiazyd.¹⁸

Produkty lecznicze stosowane w dnie (np. probenecyd, sulfinpirazon i allopurynol) – może okazać się konieczne dostosowanie dawki leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego z moczem, ponieważ hydrochlorotiazyd może zwiększyć stężenie kwasu moczowego w surowicy. Może być konieczne zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpirazonu. Jednoczesne podawanie tiazydu może zwiększyć częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol.¹⁹

Sole wapnia – diuretyki tiazydowe mogą zwiększyć stężenie wapnia w surowicy w związku z jego zmniejszonym wydalaniem. Jeśli konieczne jest stosowanie suplementów wapnia lub produktów leczniczych oszczędzających wapń (np. leczenie witaminą D), należy monitorować stężenie wapnia w surowicy i odpowiednio dostosować dawkę wapnia.²⁰

Beta-adrenolityki i diazoksyd – tiazydy mogą nasilać działanie hiperglikemizujące beta-adrenolityków i diazoksydu.²¹

Środki przeciwcholinergiczne (np. atropina, biperyden) – mogą zwiększyć biodostępność diuretyków tiazydowych poprzez zwolnienie perystaltyki jelit i zmniejszenie tempa opróżniania żołądka.²²

Amantadyna – tiazydy mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych wywoływanych przez amantadynę.²³

Środki cytotoksyczne (np. cyklofosfamid, metotreksat) – tiazydy mogą zmniejszyć wydalanie nerkowe cytotoksycznych produktów leczniczych i nasilić ich hamujące działanie na czynność szpiku.²⁴

Interakcje leku z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu z produktem Telmycar wymaga szczególnej ostrożności. Alkohol może nasilać hipotensyjne działanie telmisartanu, podobnie jak innych leków przeciwnadciśnieniowych. Interakcja ta może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego i wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego, co objawia się zawrotami głowy, omdleniami szczególnie przy zmianie pozycji ciała z leżącej lub siedzącej na stojącą.²⁵

Ponadto, alkohol w połączeniu z hydrochlorotiazydem może potencjalnie nasilać działanie moczopędne, co może prowadzić do odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych, a w konsekwencji do pogorszenia kontroli ciśnienia tętniczego. Pacjentom przyjmującym Telmycar zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu lub całkowitą abstynencję, szczególnie w początkowym okresie leczenia lub w trakcie dostosowywania dawki leku.²⁶

Tabela interakcji