Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Szczegółowa analiza danych przedklinicznych dotyczących diklofenaku sodowego (Dicloberl 100 mg) dostarcza istotnych informacji na temat bezpieczeństwa stosowania tego leku. Konwencjonalne badania farmakologiczne, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego nie wykazały specyficznych zagrożeń dla człowieka, poza ryzykiem opisanym w innych sekcjach charakterystyki produktu leczniczego.¹

Toksyczność przewlekła

W badaniach na modelach zwierzęcych przewlekła toksyczność diklofenaku manifestowała się głównie w postaci uszkodzeń i owrzodzeń przewodu pokarmowego. Jest to istotna obserwacja kliniczna, ponieważ koreluje z profilem działań niepożądanych obserwowanych u ludzi.²

Szczególnie znaczące są wyniki 2-letniego badania toksyczności przeprowadzonego na szczurach, którym podawano diklofenak. Wykazano w nim zależne od dawki nasilenie zwężenia naczyń wieńcowych wynikające ze zmian zakrzepowych. Obserwacja ta może mieć istotne znaczenie w kontekście oceny ryzyka sercowo-naczyniowego związanego ze stosowaniem diklofenaku.³

Wpływ na rozród i rozwój embrionalny

Badania eksperymentalne dotyczące wpływu diklofenaku na rozród zwierząt dostarczyły następujących danych:

• Zaburzenia owulacji – diklofenak powodował hamowanie owulacji u królików⁴
• Zaburzenia implantacji – zaobserwowano zaburzenia zagnieżdżania się embrionu u szczurów⁵
• Wpływ na wczesny rozwój embrionu – stwierdzono zaburzenia wczesnego rozwoju embrionalnego u szczurów⁶
• Wydłużenie czasu ciąży i porodu – diklofenak powodował wydłużenie zarówno czasu trwania ciąży, jak i czasu trwania porodu⁷

Działanie embriotoksyczne

Działanie embriotoksyczne diklofenaku zostało zbadane na trzech gatunkach zwierząt laboratoryjnych: szczurach, myszach i królikach. W wyniku tych badań zaobserwowano dwa główne efekty po podaniu dawek toksycznych dla samic:

1. Śmierć płodu – obserwowano zwiększoną śmiertelność płodów⁸
2. Opóźnienie wzrastania płodu – zaobserwowano zahamowanie prawidłowego wzrostu płodów⁹

Co istotne, dostępne dane nie wskazują na teratogenne działanie diklofenaku, co oznacza, że substancja nie indukowała wad rozwojowych u potomstwa badanych zwierząt.¹⁰

Wpływ na rozwój postnatalny

Przeprowadzone badania wykazały, że dawki diklofenaku mniejsze od dawek toksycznych dla matek nie miały wpływu na rozwój potomstwa po urodzeniu. Oznacza to, że przy stosowaniu dawek nietoksycznych dla organizmu matki, nie obserwowano niekorzystnego wpływu na postnatalny rozwój młodych osobników.¹¹