pourazowy obrzęk
Wskazanie

Pourazowy obrzęk to reakcja organizmu na uszkodzenie tkanek wskutek urazu mechanicznego, charakteryzująca się gromadzeniem płynów w przestrzeni pozakomórkowej. Występuje najczęściej po stłuczeniach, skręceniach, zwichnięciach czy złamaniach. Obrzęk rozwija się na skutek zwiększonej przepuszczalności naczyń krwionośnych i uwalniania mediatorów zapalnych w miejscu urazu.

Leczenie pourazowego obrzęku obejmuje przede wszystkim postępowanie przeciwzapalne i przeciwobrzękowe. W Polsce stosuje się zarówno preparaty miejscowe, jak i doustne. Wśród leków miejscowych popularne są: Altacet, Dicloratio, Voltaren Emulgel, Ketonal Active żel, Naproxen żel. Doustnie stosuje się najczęściej niesteroidowe leki przeciwzapalne takie jak: Ibuprom, Nurofen, Metafen, Diclac, Ketonal, Naproxen czy Nimesil. W przypadku dużych obrzęków lekarz może zalecić również krótkotrwałe stosowanie leków kortykosteroidowych.

Standardowe postępowanie obejmuje także zasadę PRICE (Protecion, Rest, Ice, Compression, Elevation) – czyli ochronę przed dalszymi urazami, odpoczynek, okłady z lodu, ucisk i uniesienie kończyny. Kompresoterapia z wykorzystaniem bandaży elastycznych lub specjalnych opasek uciskowych wspomaga odpływ limfy i zmniejsza nasilenie obrzęku.

Największe trudności w leczeniu pourazowych obrzęków dotyczą pacjentów z zaburzeniami krążenia, cukrzycą czy chorobami nerek, u których procesy gojenia są zaburzone. Problematyczne jest również leczenie obrzęków u osób przyjmujących leki przeciwkrzepliwe, gdzie stosowanie NLPZ jest ograniczone ze względu na ryzyko krwawień. Wyzwaniem terapeutycznym są również przewlekłe obrzęki pourazowe, które nie reagują na standardową terapię i mogą prowadzić do ograniczenia ruchomości stawów oraz przewlekłego bólu.